Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΡΑΦΑΕΛΛΑ ΑΡΕΣΤΗ, Αρ. Υπόθεσης: 3103/15, 20/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B114 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3103/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΡΑΦΑΕΛΛΑ ΑΡΕΣΤΗ Κατηγορουμένης -------------------------- Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Γιασκούρη Για κατηγορουμένη: κ. Κονής Κατηγορουμένη, παρούσα ΠΟΙΝΗ Η κατηγορουμένη έχει βρεθεί ένοχη μετά από δική της παραδοχή στα ακόλουθα αδικήματα:
- Ότι στις 18/9/2014 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΧΑ 696 χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους,
- Ότι στις 18/9/2014 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΧΑ 696 ενώ είχε αποστερηθεί της ικανότητας της να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο έξι μηνών από τις 3/7/2014 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην υπόθεση 22701/
- Ότι στις 18/9/2014 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΧΑ 696 χωρίς σιγαστήρα.
- Ότι στις 18/9/2014 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΧΑ 696 χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Τα γεγονότα έχουν τεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Πέραν της καταδίκης που αναφέρεται στην 2η κατηγορία δεν έχει άλλες καταδίκες. Έχει 8 βαθμούς ποινής και παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη των αδικημάτων. Η προγενέστερη καταδίκη της αφορούσε στέρηση της άδειας της μεταξύ άλλων για οδήγηση χωρίς ασφάλεια. Ο συνήγορος της κατηγορουμένης αφού υιοθέτησε έκθεση του γραφείου ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε προς όφελος της, ανέφερε ότι το όχημα ήταν του πρώην συμβίου της κατηγορουμένης και δεν τύγχανε χρήσης. Αναγκάστηκε να το οδηγήσει όταν η μητέρα της, η οποία βρισκόταν σε φιλικό σπίτι με το παιδί της κατηγορουμένης τότε ηλικίας δυο ετών (σήμερα είναι τριών ετών), την ενημέρωσε ότι το παιδί είχε πυρετό. Η μητέρα της δεν οδηγεί. Η κατηγορουμένη πανικοβλήθηκε και μετέβη με το αυτοκίνητο να παραλάβει το παιδί. Σήμερα είναι σε διάσταση με τον συμβίο της ο οποίος δεν καταβάλλει διατροφή. Διαμένει με την μητέρα της. Η κατηγορούμενη εργάζεται και λαμβάνει μισθό €700 μηνιαίως. Το περιστατικό ήταν μεμονωμένο, έχει παρέλθει ένα έτος από τη διάπραξη του αδικήματος και η κατηγορουμένη είναι νεαρής ηλικίας μόλις 22 ετών. Ο συνήγορος της κατηγορουμένης ανέφερε στο δικαστήριο ότι στην παρούσα περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής ο περί της Προστασίας Ανηλίκων Τέκνων Καταδικασθεισών ή Υπόπτων Μητέρων Νόμος του 2005, Ν. 33 (Ι)/
- Θα αναφερθώ στις πρόνοιες του Νόμου αυτού στη συνέχεια. Για σκοπούς επιβολής της ποινής, θα εξετάσω πρώτα τη 2η κατηγορία η οποία αφορά ανυπακοή σε νόμιμη διαταγή Δικαστηρίου κατά παράβαση του άρθρου 19 Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου και των άρθρων 53 και 54, ενώ είχε αποστερηθεί στην Κατηγορουμένη σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, η ικανότητα της να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 6 μηνών από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην υπόθεση με αρ. 22701/13 στις 3/7/
- Σύμφωνα με το άρθρο 19Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/1972, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 109(Ι)/2012: «19Α. Πρόσωπο, το οποίο έχει αποστερηθεί με απόφαση ή διάταγμα του δικαστηρίου, της ικανότητας να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και το οποίο οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση της πιο πάνω απόφασης ή διατάγματος, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα
(4)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα έξι χιλιάδες ευρώ οκτακόσια τριάντα τέσσερα ευρώ (€6.834) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αφού η υπακοή σε διατάγματα δικαστηρίου συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου (βλ. Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας ν Ντούμα κ.α.
(2002)2 ΑΑΔ 133). Παρακοή σε δικαστικό διάταγμα πρέπει, κατά κανόνα, να αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης και μόνο κατ' εξαίρεση με πρόστιμο (βλ. Kay v Municipality of Larnaca
(1982)2 C.L.R. 236, Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 227). Η φύση του διατάγματος, οι πιθανές συνέπειες της παράβασης του, αλλά και οι λόγοι παρακοής, αποτελούν σχετικούς παράγοντες που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στην επιλογή της ποινής[i] (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 196). Εξετάζοντας την πρώτη κατηγορία, της οδήγησης χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, σημειώνω ότι, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 57, 61: «Οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο.» Οφείλω να φέρω σε προσοχή της κατηγορουμένης ότι το αδίκημα το οποίο έχει διαπράξει είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Εναπόκειται μάλιστα στην κατηγορουμένη να θέσει στο Δικαστήριο ειδικούς λόγους για να μην της στερηθεί η άδεια οδήγησης. Στην παρούσα περίπτωση μάλιστα οι πρόνοιες του Νόμου είναι ιδιαίτερα αυστηρές. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(6)[ii] του Περί Ασφάλισης Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96(Ι)/2000, σε δεύτερη ή μεταγενέστερη καταδίκη προσώπου για αδίκημα για ανασφάλιστη οδήγηση η στέρηση, εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των δώδεκα μηνών, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια, ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. μεταξύ άλλων, Ελ. Ελευθερίου ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 300,304) Η κατηγορουμένη στις 18/9/2014 όταν αποφάσισε να οδηγήσει κατά τη διάρκεια της ισχύος της ανικανότητας που της είχε επιβληθεί και κατά συνέπεια χωρίς ασφάλεια, επέδειξε αδιαφορία για την ύπαρξη δικαστικού διατάγματος και τη μη ύπαρξης ασφαλιστικής κάλυψης προς όφελος τρίτου. Αυτή η οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη και αντικοινωνική. Ανυπακοή σε τέτοιο διάταγμα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα. Στην επιβολή ποινής απαιτείται από το Δικαστήριο η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)του περί της Προστασίας Ανηλίκων Τέκνων Καταδικασθεισών ή Υπόπτων Μητέρων Νόμος του 2005, Ν. 33 (Ι)/2005, παρά τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, όπου σε νόμο προβλέπεται ποινή στερητική της ελευθερίας για οποιοδήποτε αδίκημα, η εν λόγω ποινή δεν επιβάλλεται σε μητέρα, αν δεν συντρέχουν στη δεδομένη περίπτωση οι προϋποθέσεις του άρθρου 3
(1)(α) - (γ)[iii] σωρευτικά. Σύμφωνα με το άρθρο 2[iv], «μητέρα» σημαίνει έγκυο ή και μητέρα ανήλικου τέκνου ηλικίας μέχρι τριών ετών. «Πλημμέλημα» σημαίνει αδίκημα για το οποίο νόμος δηλώνει ότι είναι πλημμέλημα ή το οποίο είναι αδίκημα τιμωρητέο με ποινή φυλάκισης μικρότερη των τριών ετών και «ποινή στερητική της ελευθερίας» σημαίνει ποινή φυλάκισης, αλλά δεν περιλαμβάνει ποινή φυλάκισης με αναστολή εκτέλεσης ή ενεργοποίηση ποινής φυλάκισης με αναστολή. Στην προκειμένη περίπτωση το τέκνο της κατηγορουμένης γεννήθηκε στις 19/9/
- Είναι σήμερα δηλαδή τριών ετών και ενός μήνα. Σημειώνω ότι η υπόθεση αναβλήθηκε για επίδοση στην κατηγορουμένη δύο φορές. Η κατηγορουμένη απάντησε με παραδοχή στο κατηγορητήριο στις 18/9/
- Ο λόγος που δεν της επιβλήθηκε ποινή εκείνη την ημέρα ήταν για να ετοιμαστεί σχετική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο νόμος επομένως δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση της Κατηγορουμένης. Το γεγονός όμως ότι είναι μητέρα τέκνου ηλικίας 3 ετών συνιστά σοβαρό μετριαστικό παράγοντα τον οποίο θα λάβω υπόψη μου στο είδος της ποινής που θα επιβάλω. Σημειώνω ότι στην District Officer of Nicosia v. Pitordi
(1967)2 C.L.R. 131 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών μηνών, κατ' έφεση, σε μητέρα επτά παιδιών, με άρρωστο σύζυγο, για μη συμμόρφωση σε διάταγμα δικαστηρίου για κατεδάφιση κτιρίου. Στην Demosthenous v. District Officer of Limassol
(1967)2 C.L.R. 171 επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης ενός μήνα, σε μητέρα εννέα τέκνων, πάλι για μη συμμόρφωση σε διάταγμα δικαστηρίου για κατεδάφιση κτιρίου. Κρίνω όμως ότι οι περιπτώσεις επαναλαμβανόμενης ή συνεχιζόμενης παρακοής διακρίνονται από αυτές που αφορούν μεμονωμένα περιστατικά. Λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί, τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος, την άμεση παραδοχή της κατηγορουμένης, τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές της περιστάσεις, όπως αυτές διαφαίνονται από την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Κρίνω ιδιαίτερης σημασίας:
- Ότι η Κατηγορουμένη είναι μητέρα παιδιού ηλικίας 3 ετών του οποίου έχει την αποκλειστική επιμέλεια και φροντίδα.
- Το νεαρό της ηλικίας της κατηγορουμένης, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι είναι εργαζόμενη μητέρα χωρίς σύζυγο.
- Το κίνητρο διάπραξης του αδικήματος αφορούσε μεταφορά της για να παραλάβει το τέκνο της το οποίο ασθένησε. Ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Λόγω των πιο πάνω παραγόντων αποφάσισα να μην επιβάλω ποινή φυλάκισης στην κατηγορουμένη. Επιβάλλω στην κατηγορουμένη, επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, στη 2η κατηγορία ποινή προστίμου €
- Στην 1η κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €
- Όσα αναφέρθηκαν από τον συνήγορο της κατηγορουμένης ως ειδικοί λόγοι για να μην αποστερηθεί η κατηγορουμένη της ικανότητος της να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης, σε σχέση με τις προσωπικές και επαγγελματικές της ανάγκες, κρίνω ότι, αν και επιβάλλεται στέρηση της άδειας οδήγησης της, οι λόγοι αυτοί μπορούν να επηρεάσουν το εύρος της στέρησης και όχι την επιβολή της. Συγκεκριμένα λαμβάνω υπόψη μου τις οικογενειακές της ανάγκες, αφού είναι εργαζόμενη μητέρα, με αποκλειστική φροντίδα του τέκνου της. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νουν, η κατηγορουμένη στερείται του δικαιώματος να κατέχει και να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 6 μηνών από σήμερα. Στην 3η κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €100 πλέον 2 βαθμοί ποινής. Στην 4η κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €
- (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal /Sentence (Αναφορά: Παρακοή διατάγματος στέρησης ) [i] 'The nature of the order, the likely repercussions of its breach and the reasons for disregarding it, are considerations relevant to the choice of punishment on a charge of breaching the terms of an order of the court'. [ii]
(6)Σε δεύτερη ή μεταγενέστερη καταδίκη προσώπου για αδίκημα βάσει του άρθρου αυτού, ή σε καταδίκη τέτοιου προσώπου για αδίκημα βάσει του άρθρου αυτού μετά από προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα βάσει των διατάξεων του άρθρου 5, του άρθρου 6, του άρθρου 7 ή του άρθρου 13Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, ή αδικήματος βάσει του άρθρου 203, άρθρου 210 ή άρθρου 236 του Ποινικού Κώδικα που διαπράχθηκε σε σχέση με το πρόσωπο που χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα, η στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου
(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των δώδεκα μηνών, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. [iii] 3.
(1)Παρά τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, όπου σε νόμο προβλέπεται ποινή στερητική της ελευθερίας για οποιοδήποτε αδίκημα, η εν λόγω ποινή δεν επιβάλλεται σε μητέρα, αν δε συντρέχουν στη δεδομένη περίπτωση όλες οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Το αδίκημα είναι κακούργημα ή είναι πλημμέλημα το οποίο κρίνεται από το δικαστήριο ως σοβαρό λαμβανομένης υπόψη της φύσης του αδικήματος σε συνδυασμό με τις περιστάσεις της υπόθεσης, (β) το αδίκημα διαπράχθηκε με τη χρήση βίας κατά του ατόμου και λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπόθεσης το δικαστήριο κρίνει ότι η μητέρα αποτελεί άμεσο ή και συνεχιζόμενο κίνδυνο για την κοινωνία, και (γ) το δικαστήριο κρίνει, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπόθεσης, ότι δεδομένου του άμεσου ή και συνεχιζόμενου κινδύνου που η μητέρα αποτελεί για την κοινωνία, είναι ανεπαρκής για την προστασία της κοινωνίας, κάθε άλλη ποινή, κύρωση, ή μέτρο που το δικαστήριο δύναται να επιβάλει για το αδίκημα δυνάμει οποιουδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμου, περιλαμβανομένης της προσφοράς κοινοτικής εργασίας, και δε δικαιολογείται επίσης η έκδοση διατάγματος αναστολής ποινής φυλάκισης κατά τα διαλαμβανόμενα σε οποιοδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμο. [iv] 2. Στον παρόντα Νόμο, εκτός αν από το κείμενό του προκύπτει διαφορετική έννοια:- "κακούργημα" σημαίνει αδίκημα για το οποίο νόμος δηλώνει ότι είναι κακούργημα, ή για το οποίο δε δηλώνει νόμος ότι είναι πλημμέλημα και το αδίκημα είναι τιμωρητέο με ποινή φυλάκισης τριών ετών και άνω χωρίς απόδειξη προηγούμενης καταδίκης. "μητέρα" σημαίνει έγκυο ή και μητέρα ανήλικου τέκνου ηλικίας μέχρι τριών ετών. "πλημμέλημα" σημαίνει αδίκημα για το οποίο νόμος δηλώνει ότι είναι πλημμέλημα ή το οποίο είναι αδίκημα τιμωρητέο με ποινή φυλάκισης μικρότερη των τριών ετών. "ποινή στερητική της ελευθερίας" σημαίνει ποινή φυλάκισης, αλλά δεν περιλαμβάνει ποινή φυλάκισης με αναστολή εκτέλεσης ή ενεργοποίηση ποινής φυλάκισης με αναστολή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο