Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. IULIAN RAICAN, Αρ. Υπόθεσης: 13679/15, 27/10/2015

(1)(α)

(5), 38 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλισης Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμος 96

(1)/2000 όπως τροποποιήθηκε, ότι δηλαδή στις 31/12/2014 στην οδό Ίωνος Δραγούμη στη Λεμεσό, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής DBA 820 χωρίς ασφάλεια έναντι κίνδυνου τρίτου μέρους. 3. Εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, κατά παράβαση του άρθρου 235Α

(3)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε και τα άρθρα 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε, ότι δηλαδή στις 31/12/2014, στη Λεμεσό, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής DBA 820, στην οδό Ίωνος Δραγούμη και αφού ενεπλάκη σε ατύχημα προκαλώντας ζημιά στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής LBG 216 εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Τα γεγονότα έχουν τεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Ο κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε το εν λόγω όχημα στην οδό Ίωνος Δραγούμη συγκρούστηκε με το σταθμευμένο όχημα LBG 216, ανεβάζοντάς το στο πεζοδρόμιο και προκαλώντας του ζημιά. Ακολούθως εγκατέλειψε τη σκηνή. Σχέδιο του δυστυχήματος κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στις 2/1/2015 και κατηγορήθηκε γραπτώς. Είναι λευκού ποινικού μητρώου και έχει 3 βαθμούς ποινής. Η συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε έκθεση του γραφείου ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε προς όφελος του. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη σκηνή λόγω του ότι δεν είχε ασφάλεια και φοβήθηκε. Χρησιμοποίησε το όχημα έκτακτα. Το όχημα ήταν ανασφάλιστο γιατί είχαν μεσολαβήσει οι διακοπές των Χριστουγέννων. Ο κατηγορούμενος εργάζεται σε εταιρεία, ως φορτωτής -εκφορτωτής με τη χρήση μηχανήματος τύπου forklift με απολαβές €879 μηνιαίως Είναι ηλικίας 35 ετών, οικογενειάρχης πατέρας ενός παιδιού ηλικίας 5 ετών. Η σύζυγος του ηλικίας 32 ετών είναι άνεργη. Η άδεια οδήγησης όπως ανέφερε η συνήγορός του, του είναι απαραίτητη, διαφορετικά θα τιμωρηθεί η σύζυγος και το παιδί του. Οι υλικές ζημιές που προκλήθηκαν ήταν €600. Έχουν καταβληθεί από το MIF και ο κατηγορούμενος αποπληρώνει με μηνιαίες δόσεις. Για σκοπούς επιβολής της ποινής, θα εξετάσω πρώτα την 3η κατηγορία η οποία αφορά εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, κατά παράβαση του άρθρου 235Α

(3)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με το άρθρο 235Α

(3): «

(2)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί ζημιά σε περιουσία, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.

(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου

(1)ή

(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο.» Άντλησα καθοδήγηση από τις ακόλουθες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου: - Στην Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 389, ο εφεσείων ήταν ηλικίας 42 χρόνων, πατέρας τριών ανήλικων παιδιών και η άδεια οδηγήσεως του αναγκαία στην εργασία του. Επιβολή ποινής προστίμου Λ.Κ.600 και αποστέρηση του δικαιώματος κατοχής και/ή απόκτησης άδειας οδήγησης για δώδεκα μήνες κρίθηκε υπερβολική. Η περίοδος αποστέρησης της άδειας οδήγησης μειώθηκε σε έξι μήνες. Στην υπόθεση εκείνη ο εφεσείων είχε ανακόψει την πορεία μοτοσικλετιστή με αποτέλεσμα να επέλθει σύγκρουση. Ο εφεσείων εγκατέλειψε τη σκηνή και άφησε το θύμα αβοήθητο. Ο εφεσείων εργαζόταν ως οδηγός μεταφοράς διαφόρων προϊόντων σε υπεραγορά και η άδεια οδήγησής του ήταν αναγκαία. Κατά τις νυκτερινές ώρες εργαζόταν ως σιδηρουργός για να ικανοποιήσει τις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας του, αφού η σύζυγος του δεν εργαζόταν. Ο λόγος της εγκατάλειψης της σκηνής του ατυχήματος οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε πανικοβληθεί. Ο εφεσείων δεν είχε προηγούμενες καταδίκες και είχε κριθεί ένοχος κατόπιν παραδοχής του. - Στην Νικοδήμου ν. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 67, μειώθηκε ποινή στέρησης της άδειας οδήγησης για ένα έτος κατ' έφεση σε τέσσερις μήνες. Ο εφεσείων είχε λευκό ποινικό μητρώο. Καταδείχθηκε αναγκαιότητα χρησιμοποίησης του οχήματος του για τους σκοπούς της εργασίας του και για σοβαρούς λόγους υγείας που αντιμετώπιζε το παιδί του. - Στην Πουμπουρής ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 1, επικυρώθηκαν οι ποινές μετά από ακρόαση για αμελή οδήγηση, Λ.Κ.350 και 4 βαθμοί ποινής και για εγκατάλειψη του τόπου του δυστυχήματος, Λ.Κ.300 πρόστιμο και αποστέρηση του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για ένα χρόνο. Ο εφεσείων είχε αναπτύξει την ταχύτητα του οχήματός του σε δημόσιο δρόμο, έκανε ελιγμούς, και αφού εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας κτύπησε πεζό ο οποίος περπατούσε στη δεξιά πλευρά του δρόμου σε απόσταση 0,50 μ. από το παρακείμενο πεζοδρόμιο, τον οποίο και εγκατέλειψε. - Στην Σάββα ν Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 242, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης, κατόπιν παραδοχής, 1½ έτους για εγκατάλειψη του τόπου δυστυχήματος χωρίς την παροχή βοήθειας. Στο εν λόγω δυστύχημα προκλήθηκε θάνατος του θύματος. Οφείλω να φέρω σε προσοχή του κατηγορούμενου ότι το αδίκημα το οποίο έχει διαπράξει είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Εναπόκειται μάλιστα στον κατηγορούμενο να θέσει στο Δικαστήριο ειδικούς λόγους για να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια, ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. μεταξύ άλλων, Ελ. Ελευθερίου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 300,304). Εξετάζοντας την 2η κατηγορία, της οδήγησης χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, σημειώνω ότι, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 57, 61: «Οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο.» Οφείλω να φέρω σε προσοχή του κατηγορούμενου ότι το αδίκημα της ανασφάλιστης οδήγησης είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Εναπόκειται μάλιστα στον κατηγορούμενο να θέσει στο Δικαστήριο ειδικούς λόγους για να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης (βλέπε σχετικά άρθρο 3

(1),

(4)και

(5)[i] του Περί Ασφάλισης Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96(Ι)/2000. Αναφορικά με την 1η κατηγορία, της αμελούς οδήγησης το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στην επιλογή της ποινής, τους ακόλουθους παράγοντες (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235[ii] με αναφορά στην Diran Der Avedisian v. Ρ

(1969)2 C.L.R. 57): (α) Το βαθμό αμέλειας, (β) Τις συνέπειες του δυστυχήματος, (γ) Τυχόν αμέλεια προσώπου εμπλεκόμενου στο δυστύχημα. Η συντρέχουσα αμέλεια άλλου προσώπου, αν και δεν αποτελεί υπεράσπιση, είναι μετριαστικός παράγων, και (δ) Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου ειδικότερα σε σχέση με το μητρώο του ως οδηγού. Η συνήθης ποινή για αμελή οδήγηση είναι η ποινή προστίμου. Όπου η αμέλεια του κατηγορουμένου είναι ιδιαίτερα σοβαρή ή όπου ο κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, ή και τα δύο, η ποινή προστίμου συνδυάζεται με στέρηση της άδειας οδήγησης (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 235, 236[iii] ). Στην επιβολή ποινής απαιτείται από το Δικαστήριο η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, την αποζημίωση του θύματος, το ότι είναι οικογενειάρχης πατέρας ανήλικου τέκνου και τις οικονομικές και επαγγελματικές του περιστάσεις, όπως αυτές διαφαίνονται από την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον κατηγορούμενο στην 3η κατηγορία ποινή προστίμου €600 και 5 βαθμούς ποινής. Όσα αναφέρθηκαν από την συνήγορο του κατηγορουμένου ως ειδικοί λόγοι για να μην αποστερηθεί ο κατηγορούμενος της ικανότητος του κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης, σε σχέση με τις προσωπικές και επαγγελματικές του ανάγκες, κρίνω ότι, αν και επιβάλλεται στέρηση της άδειας οδήγησης του, οι λόγοι αυτοί μπορούν να επηρεάσουν το εύρος της στέρησης και όχι την επιβολή της. Συγκεκριμένα λαμβάνω υπόψη μου τις επαγγελματικές και οικογενειακές του ανάγκες τις επακόλουθες επιπτώσεις στην εργασία του, στην οικογένεια του, το λευκό του ποινικό μητρώο αλλά και την άμεση παραδοχή του. Επιβάλλω ποινή στέρησης της άδειας οδήγησής του για 6 μήνες από σήμερα. Στην 1η κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €300 και στην 2η κατηγορία επίσης €300. Ενόψει της επιβολής βαθμών και στέρησης στην 3η κατηγορία δεν επιβάλλονται βαθμοί ποινής στην 1η κατηγορία και στέρηση της άδειας οδήγησης του στην 2η κατηγορία. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal /Sentence (Αναφορά:) Άρθρο 235 Α / Κεφ. 154 [i] 3.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να- (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. ....

(3)Πρόσωπο που ενεργεί κατά παράβαση του άρθρου αυτού διαπράττει αδίκημα: ...

(4)Πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται- (α) Σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση η οποία δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής ποινής και πρόσωπο που καταδικάζεται για αδίκημα βάσει του άρθρου αυτού θα στερείται του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτά άδεια οδήγησης. .....

(5)Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. [ii] 'Charges under s.8 are usually laid after a road accident. The factors that principally determine sentence upon conviction on a charge of negligent driving were discussed by the Supreme Court in Diran Der Avedisian v. Ρ. They are: (

1. a)the degree of negligence involved; (
2. b)the consequences of the accident; (
3. c)the negligence of any other party involved in the collision; contributory negligence on the part of any other person, though not a defence, is a mitigating factor; and (
4. d)the personal circumstances of the accused, with particular reference to his driving record.' (
5. e)[iii] 'The punishment ordinarily imposed for negligent driving is a fine. Whenever the negligence of the accused is of a high degree or his record is bad or in face of a combination of the two, a monetary sentence is often accompanied by disqualification.' cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο