Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Νικόλας Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 14417/14, 15/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14417/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή v. Νικόλας Χαραλάμπους Κατηγορούμενος ------ Ημερομηνία: 15 Οκτωβρίου, 2015 Εμφανίσεις Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Β. Δανιηλίδου Για τον Κατηγορούμενο: κα Α. Ιωάννου Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 4 κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίθεσης κατά οργάνου τηρήσεως της τάξης κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, άρθρο 244 (β) του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα ότι την 1.6.2014 στη Λεμεσό επιτέθηκε κατά του Ανώτερου Υπαστυνόμου Α. Φιάκα, κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας, άρθρο 91(γ) και συγκεκριμένα ότι την ίδια ημερομηνία και στον ίδιο τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, με σκοπό την υποκίνηση του Ανώτερου Υπαστυνόμου Α. Φιάκα να παραλείψει πράξη την οποία είχε νομικό δικαίωμα να τελέσει, τον απείλησε ότι ήθελε επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο του λέγοντας του τα εξής: «θα σε στείλω στην κόλαση, θα σε κάμω μακαρίτη, θα σου κόψω τα χέρια σου, θα χάσεις τα νησιάνια σου». Η τρίτη κατηγορία αφορά το αδίκημα ότι άσκησε βία στην τέως συμβία του και προκάλεσε άμεσα ψυχική βλάβη, άρθρα 2 και 3
(1)
(4), του Νόμου 212
(1)/04 και συγκεκριμένα ότι την 1.6.2014 με παράνομη πράξη ή συμπεριφορά προκάλεσε άμεσα ψυχική βλάβη στην τέως συμβία του Χρύσω Χριστοδούλου. Η τέταρτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα ότι εξύβρισε την τέως συμβία του σε δημόσιο χώρο στην οδό Άριστου Καμπάνη με τη φράση «έλα έξω ρα πουτάνα». Η πέμπτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της ανησυχίας άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα ότι προκάλεσε θόρυβο σε δημόσιο χώρο, στην οδό Άριστου Καμπάνη κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Ανώτερο Υπαστυνόμο Α. Φιάκα και τη Χρύσω Χριστοδούλου. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, μέσα από τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας 1 και 2, είναι η ακόλουθη: O M.K.1 βρισκόμενος στην οικία του πεθερού του την 1.6.2014 και περί ώρα 14:24, δέχθηκε τηλεφώνημα από την Μ.Κ.2, της οποίας η οικία είναι δίπλα από το σπίτι του πεθερού του και του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την ενοχλεί. Βγήκε έξω στην οδό Άριστου Καμπάνη όπου βρήκε τον κατηγορούμενο, ο οποίος άρχισε να τον απειλά με τις φράσεις που αναφέρονται ανωτέρω στις λεπτομέρειες του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, τον έσπρωξε με τα χέρια του, του φώναζε και προκαλούσε ανησυχία με αποτέλεσμα να βγουν έξω γείτονες. Κάλεσε αστυνομία και στην παρουσία των αστυφυλάκων ο κατηγορούμενος συνέχισε να απειλεί και να εξυβρίζει την Μ.Κ.2 με τη φράση που αναφέρεται στο αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας. Αντίθετη είναι η θέση του κατηγορουμένου, ο οποίος παραδέχθηκε ότι τη συγκεκριμένη μέρα μετέβηκε στην οικία της Μ.Κ.2 για να εισπράξει τα λεφτά του. Αρνείται ότι απείλησε τον Μ.Κ.1 αλλά παραδέχεται ότι τις απειλές, όπως περιγράφονται στη δεύτερη κατηγορία, τις ανέφερε στον Μ.Κ.1 άλλη μέρα από το τηλέφωνο. Αρνήθηκε ότι εξύβριζε την Μ.Κ.2. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Από την όλη παρουσία των εμπλεκομένων στη δίκη και συγκεκριμένα της Μ.Κ.2 και του κατηγορούμενου, πρόκειται για μια ιδιόμορφη υπόθεση λόγω της σχέσης των δύο αυτών προσώπων. Θα ήταν ορθό ο Μ.Κ.1 Ανώτερος Υπαστυνόμος να απόφευγε οποιαδήποτε ανάμειξη στην διαφορά των εμπλεκομένων προσώπων, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που η Μ.Κ.2, όπως έχει αναφερθεί στη μαρτυρία, διαμένει σε οικία την οποία ενοικιάζει από τον πεθερό του Μ.Κ.
- Φυσικά δεν είναι σε αυτό το σημείο που θα κριθεί η αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά επί των γεγονότων της υπόθεσης. Ο Μ.Κ.1 αναφέρθηκε στις απειλές και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος τον έπιασε από το πουκάμισο και τον έσπρωξε. Διεφάνη όμως ότι κατά τη συγκεκριμένη στιγμή ο Μ.Κ.1 δεν ήταν εν ώρα καθήκοντος αλλά ευρίσκετο σε προσωπική επίσκεψη στο σπίτι του πεθερού του. Παρά το γεγονός ότι επισκέφθηκαν τη σκηνή δύο άλλοι αστυφύλακες, τους οποίους κάλεσε ο Μ.Κ.1, από την κατηγορούσα αρχή δεν ετέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, αν έχει ληφθεί οποιαδήποτε κατάθεση από τον κατηγορούμενο ή αν ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς. Ο Μ.Κ.1 ήταν ξεκάθαρος ότι για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στον αστυνομικό σταθμό και τη διερεύνηση της υπόθεσης της ανέλαβαν άλλοι αστυνομικοί. Από τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 δεν διαπιστώνεται ότι οι φράσεις που εκστόμισε εναντίον του ο κατηγορούμενος τον καλούσαν να παραλείψει πράξη από την οποία είχε νόμιμο δικαίωμα να το κάμει. Τόσο στη μαρτυρία του όσο και στις λεπτομέρειες του αδικήματος απλά αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος εκστόμισε προς τον Μ.Κ.1 τις φράσεις αυτές. Τα πιο πάνω δημιουργούν σοβαρές απορίες στο Δικαστήριο και σίγουρα δεν υπάρχει στερεή μαρτυρία για τα γεγονότα. Περαιτέρω ο Μ.Κ.1 ισχυρίζεται ότι όλα αυτά συνέβησαν στην οδό Άριστου Καμπάνη και ότι τη συγκεκριμένη στιγμή στο χώρο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα ήταν για να προστατεύσει την παραπονούμενη Μ.Κ.2 από τον κατηγορούμενο, κάτι που η Μ.Κ.2 δεν επιβεβαιώνει. Φυσικά η Μ.Κ.2 δεν αποδέχθηκε καν την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και επί των γεγονότων το μόνο που ανέφερε είναι ότι ο κατηγορούμενος της φώναζε ότι είναι πουτάνα. Συμφώνησε ότι τηλεφώνησε στον Μ.Κ.1 όταν ήλθε ο κατηγορούμενος στο σπίτι της, συμφώνησε ότι για χρόνια παίρνει χάπια για κατάθλιψη και ότι εβρισκόμενη μέσα στο σπίτι άκουε τον κατηγορούμενο να την βρίζει με την πιο πάνω φράση. Δεν είδε οτιδήποτε άλλο. Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία της παραπονούμενης Μ.Κ.2, αυτό που διαπιστώνω και λόγω των προβλημάτων ψυχικής υγείας που όπως η ίδια παραδέχθηκε ότι έχει, προσπάθησε να παραθέσει τα γεγονότα όπως η ίδια είχε στο μυαλό της. Ως εκ τούτου είναι αδύνατο το Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία της παραπονούμενης. Όπως και πιο πάνω έχω αναφέρει, θεωρώ ότι από τη στιγμή που άλλοι ανέλαβαν την διερεύνηση της υπόθεσης, θα ήταν ορθότερο ο Μ.Κ.1 παραπονούμενος, να μην ενεργήσει ως θύμα και κατήγορος. Φυσικά καταθέτοντας ο ίδιος τόνισε στο Δικαστήριο ότι δεν έχει κάτι εναντίον του κατηγορούμενου. Όλα τα ανωτέρω δημιουργούν στο Δικαστήριο σοβαρές αμφιβολίες ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας του Μ.Κ.
- Η απόρριψη της μαρτυρίας των παραπονουμένων Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 δεν σημαίνει ότι το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του κατηγορουμένου. Και του κατηγορουμένου η μαρτυρία κρίνεται ως εντελώς επιπόλαιη χωρίς καμιά ιδιαίτερη βαρύτητα και απορρίπτεται στο σύνολο της. Το βάρος βρίσκεται στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την υπόθεση της και το επίπεδο απόδειξης είναι αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Βλέπε Χαρίτωνος ν. Δημοκρατίας
(1971)2 Α..Α.Δ. 40 και Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας
(1977)2 Α.Α.Δ. 97. Αν στο τέλος της υπόθεσης το δικαστήριο έχει έστω και την παραμικρή αμφιβολία για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε ο κατηγορούμενος πρέπει να απαλλαγεί της κατηγορίας. Βλέπε Τούμπα ν. Αστυνομίας
(1984)2 Α.Α.Δ. 110 και Καίτη Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 97. Η κατάληξη μου επί της ποιότητας της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής οδηγεί από μόνη της σε κατάρρευση των κατηγοριών. Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαλλιώτη αρ. 2
(1998)2 ΑΑΔ σελ. 167. Η μη τήρηση του καθήκοντος της πλήρους αλήθειας από τους μάρτυρες έχει ως αποτέλεσμα ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να διατυπώσει ευρήματα. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω οι κατηγορίες απορρίπτονται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .................. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / Final Αναφορά: Ποινική - Τελική - Επίθεση κατά οργάνου τηρήσεως της τάξης - Απειλή βιαιοπραγίας - Βία στην τέως συμβία - Δημόσια εξύβριση - Ανησυχία. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο