Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γιώργος Σαζός, Αρ. Υπόθεσης: 32577/14, 20/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B115 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: M. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 32577/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γιώργος Σαζός Κατηγορούμενος ------- Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου, 2015 Εμφανίσεις Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Αναστασίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λ. Λυσάνδρου (για να ακούσει απόφαση κ. Χρ. Φλώρου) Κατηγορούμενος παρών A Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 27.1.13 στη Γερμασόγεια, διέπραξε επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Κώστα Βίκτωρος από τη Λεμεσό. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τέσσερις μάρτυρες και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, τρεις στο σύνολο τους, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Ενδείξεις Α - Γ, και το περιεχόμενο τους χρησιμοποιήθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Κατατέθηκαν και τρία τεκμήρια, η κατάθεση του κατηγορουμένου, η γραπτή κατηγορία και η ιατρική αναφορά. Η μαρτυρία που χρήζει αξιολόγησης είναι η μαρτυρία του παραπονουμένου, Μ.Κ.3, και η μαρτυρία του κατηγορουμένου. Σε λιγότερο η μαρτυρία του Μ.Κ.1 αδελφού του παραπονουμένου, η μαρτυρία των Μ.Κ. 2 και 4 δηλαδή του Αστυνομικού και του ιατρού επί της ουσίας δεν έτυχαν αντεξέτασης, οι δε ερωτήσεις που τους έγιναν κατά το στάδιο της αντεξέτασης ήταν καθαρά διευκρινιστικού περιεχομένου. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και συγκεκριμένα του παραπονούμενου Μ.Κ.3, ο οποίος ανέφερε ότι στις 27.11.13 και περί ώρα 14.00 οδηγούσε το αυτοκίνητο της δουλειάς του, είχε δε ως συνοδηγό κάποιο πρόσωπο ονόματι Μάλεκ, και οδηγούσε σε χωματόδρομο στην περιοχή Γερμασόγειας, που οδηγούσε προς τον φράκτη Γερμασόγειας. Στον υπό αναφορά δρόμο πρόσεξε ένα αυτοκίνητο που ερχόταν προς τα πάνω του, έπιασε πλευρό, με αποτέλεσμα και οι δύο οδηγοί να σταματήσουν. Ο οδηγός του άλλου οχήματος άρχισε να του φωνάζει ότι έτρεχε και έβγαζε σκόνη, αυτός αρνήθηκε, τον ύβρισε, του ανταπέδωσε ο ίδιος και τότε αυτός κατέβηκε και πήγε προς το μέρος του λέγοντας του «εσύ είσαι άνθρωπος να μου πεις ότι είμαι γιος της πουτάνας; Έχε χάρη που έχω κοπελλούθκια οξά ήταν να σε θάψω δαμέ». Κάποιοι γείτονες ήλθαν στο μέρος και την ώρα που κουβέντιαζε με αυτούς τους ανθρώπους, ο κατηγορούμενος ήλθε από πίσω και τον κτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού, με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να πέσει στο έδαφος. Μετά που συνειδητοποίησε ότι είχε αίμα στο κεφάλι, σηκώθηκε πάνω και τον «εμούνταρε», λέγοντας του «γιατί με κτύπησες». Επενέβησαν τρίτοι και τους χώρισαν. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε και αυτός μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 27.11.13 και γύρω στις 14.15 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του σε χωματόδρομο, κοντά στον φράκτη της Γερμασόγειας, πρόσεξε ότι ερχόταν από απέναντι ένα άλλο αυτοκίνητο, το οποίο έτρεχε υπερβολικά. Ήταν στη μέση του δρόμου, όταν το άλλο αυτοκίνητο έφθασε κοντά του, σταμάτησε και ο οδηγός κατέβηκε από το αυτοκίνητο και φωνάζοντας ήλθε προς το μέρος του. Ενώ αυτός βρισκόταν στο αυτοκίνητο, άρχισε να τον κτυπά και αυτός για να αμυνθεί άνοιξε την πόρτα με αποτέλεσμα ο άλλος να πέσει στο έδαφος. Όταν σηκώθηκε συνέχισε να θέλει να τον ξανακτυπήσει. Τους χώρισαν άνθρωποι οι οποίοι ήταν εκεί. Στη συνέχεια πήρε το αυτοκίνητο του και έφυγε. Δεν πρόσεξε να έχει αίματα και αρνήθηκε ότι τον κτύπησε με τα χέρια του. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Όπως ανέφερα και ανωτέρω οι Μ.Κ.2 και 4 δεν έτυχαν ουσιαστικής αντεξέτασης. Πέραν τούτου όμως κρίνω ότι η μαρτυρία τους είναι καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Έχουν παραθέσει τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον τους, ο μεν Μ.Κ.2 Αστ. 639 Α. Περικλέους είναι αυτός που συνέλαβε τον κατηγορούμενο και έλαβε από αυτό ανακριτική κατάθεση και στη συνέχεια τον κατηγόρησε γραπτώς. Ο Μ.Κ.4 είναι ο ιατρός Δρ. Χρ. Πηλάσας ο οποίος εξέτασε τον Μ.Κ3 παραπονούμενο και διαπίστωσε να φέρει μικρό θλαστικό τραύμα του τριχωτού της ινιακής χώρας, έκανε μία ραφή και το τραύμα ήταν περί τα 0,5 c.m. Ο Μ.Κ.1 είναι ο Σάββας Βίκτωρος, αδελφός του παραπονούμενου. Μετέφερε στο Δικαστήριο ότι του είχε αναφέρει ο αδελφός του. Είναι αυτός που τηλεφώνησε στην αστυνομία και μετέβη αμέσως μετά στο χώρο όπου έφθασε τόσο αστυνομία όσο και το ασθενοφόρο που μετέφερε τον αδελφό του στο Γενικό Νοσοκομείο. Ο ίδιος δεν ξέρει λεπτομέρειες για το συμβάν. Δεν διαπίστωσα από την όλη εικόνα που άφησε στο εδώλιο του μάρτυρα να μεταφέρει οτιδήποτε άλλο πλην από αυτά που του ανέφερε ο αδελφός του. Παραπονούμενος και κατηγορούμενος έχουν αφήσει την εντύπωση ευερέθιστων ανθρώπων, οι οποίοι οδηγήθηκαν σε σύγκρουση την επίδικη μέρα γιατί ο καθένας πίστευε ότι είχε δίκαιο και θεώρησε τις πράξεις του άλλου ως παράβαση και προσπάθησε να διορθώσει ο ένας τον άλλο παίρνοντας το νόμο στα χέρια τους. Μέσα από τη μαρτυρία του παραπονουμένου, φαίνεται να παραδέχεται τη διάπραξη άλλων αδικημάτων προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, αλλά συνάμα να θεωρεί υπεύθυνο για ολόκληρο το γεγονός τον κατηγορούμενο. Το ίδιο ισχύει και για τον κατηγορούμενο. Ο παραπονούμενος. Μ.Κ.3, ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος του απέκοψε το δρόμο, σταμάτησαν και ο κατηγορούμενος άρχισε να του φωνάζει ότι έτρεχε και έβγαζε σκόνη, αυτός αρνήθηκε, συνέχισε να του φωνάζει και ο κατηγορούμενος τον ύβρισε. Τότε αυτός κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πήγε προς το μέρος του και στο τέλος ισχυρίζεται ότι όταν κουβέντιαζαν με κάποιους γείτονες που ήλθαν στο μέρος, ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο και τον κτύπησε με αποτέλεσμα να βρεθεί στο έδαφος. Το πώς τον κτύπησε και πως βρέθηκε στο έδαφος και το μόνο κτύπημα το οποίο προκλήθηκε από την πτώση ήταν το θλαστικό τραύμα περίπου 0,5 cm, δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση και ο ισχυρισμός του ότι ο κατηγορούμενος του κτύπησε από πίσω με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το τραύμα δεν συνάδει με το τραύμα στην ινιακή χώρα. Η θέση του κατηγορούμενου ότι κτύπησε τον παραπονούμενο ανοίγοντας την πόρτα του οχήματος του την θεωρώ πολύ πιο λογική και μπορώ να πω ότι συνάδει με τα πραγματικά γεγονότα, δηλαδή τον τραυματισμό. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι είχε ανοιχτό το παράθυρο του αυτοκινήτου του και του κτύπησε στο στήθος όμως δεν εξήγησε πως ήταν τούτο εφικτό εβρισκόμενος αυτός στο αυτοκίνητο. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι έκλεισε το παράθυρο και μετά άνοιξε την πόρτα και κτύπησε τον παραπονούμενο. Στην υπό αναφορά υπόθεση αυτό που είναι κοινά αποδεκτό είναι ότι ο παραπονούμενος κτυπήθηκε από τον κατηγορούμενο με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στην ινιακή χώρα. Η διαφορά των δύο έγκειται με πιο τρόπο κτυπήθηκε ο παραπονούμενος από τον κατηγορούμενο. Σ΄ αυτό το σημείο θεωρώ και αποδέχομαι ως πιο λογική τη θέση του κατηγορούμενου ότι τον κτύπησε ανοίγοντας την πόρτα με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος Με βάση την ιατρική έκθεση ο παραπονούμενος φέρει μικρό θλαστικό τραύμα του τριχωτού της ινιακής χώρας όπου του έγινε μία ραφή και το μήκος του τραύματος ήταν περίπου 0,5 cm. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της επίθεσης μετά πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Για θεμελίωση του αδικήματος της επίθεσης η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος άσκησε βία εναντίον του άλλου προσώπου είτε εκ προθέσεως, είτε απερίσκεπτα. Ο όρος επίθεση περιλαμβάνει κάθε πράξη που ηθελημένα ή κατ΄ αδιαφορία προς το αποτέλεσμα δημιουργεί σε κάποιον την αίσθηση της άμεσα επερχόμενης βίας (βλ. Archbold, volume 2, έκδοση 1994, par. 19 - 166). Στο σύγγραμμα Russel on Crime, σελ. 629, αναφέρεται ότι δεν υπάρχει ορισμός της «πραγματικής σωματικής βλάβης» και αυτή μπορεί να σημαίνει εσωτερικές ή εξωτερικές βλάβες. Στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56, αναφέρθηκε ότι μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα ήταν αρκετά για να στοιχειοθετήσουν «πραγματική σωματική βλάβη» μέσα στην έννοια του άρθρου 243 του Κεφ. 154. ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ Σε αυτό το σημείο είναι ορθό να εξετάσω το θέμα αυτοάμυνας. Η νομική πτυχή του θέματος της αυτοάμυνας σε υποθέσεις επίθεσης σύμφωνα με το σύγγραμμα Archbold 40th Ed. Παρ. 2648 κ.ε., μπορεί να εγερθεί όταν ο παραπονούμενος ή ο κατήγορος επιτέθηκε ή κτύπησε πρώτος τον κατηγορούμενο και ότι ο κατηγορούμενος τον τραυμάτισε υπερασπιζόμενος τον εαυτό του . Είναι απαραίτητο όπως το πρόσωπο που διεκδικεί την άσκηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας επιδείξει με τη στάση του ότι δεν θέλει να το πράξει. Πρέπει να επιδείξει ετοιμότητα να ξεφύγει και να ξεμπλέξει. Βλ. R. V. Julien
(1969)5 Cr. App. R. 407. Η παράλειψη του κατηγορουμένου να οπισθοχωρήσει όταν ήταν δυνατό και ασφαλές να κάνει κάτι τέτοιο, είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη όταν αποφασίζεται κατά πόσο ήταν αναγκαία η άσκηση βίας και κατά πόσο η βία που ασκήθηκε ήταν λογική. (βλ. R. v. Mclnes
(1971)55 Cr. App. R. 551). Μέσα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και με βάση τη μαρτυρία του παραπονούμενου, αυτός επιτέθηκε λεκτικά στον παραπονούμενο και ακόμη το Δικαστήριο να δεχθεί πλήρως τη μαρτυρία του κατηγορούμενου ότι του κτύπησε ο παραπονούμενος με τα χέρια του μέσα από το ανοιχτό παράθυρο, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε στο Δικαστήριο ότι πρώτα έκλεισε το παράθυρο του αυτοκινήτου του και μετά άνοιξε την πόρτα και κτύπησε τον παραπονούμενο, συνεπώς υπήρχε χρόνος που ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να φύγει. Συνεπώς η υπεράσπιση της αυτοάμυνας απορρίπτεται. Υπάρχει εκ μέρους του παραπονούμενου πρόκληση εναντίον του κατηγορούμενο, όμως, ο τρόπος όπως ενήργησε ο κατηγορούμενος ανοίγοντας την πόρτα και κτυπώντας τον παραπονούμενο αποτελεί επίθεση, ο παραπονούμενος τραυματίστηκε, συνεπώς η κατηγορούσα αρχή ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Ως εκ τούτου βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .................. . Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο