Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΛΙΑΛΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11658/2014, 22/12/2015

(1)(α)

(5)και 38 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου), Ν. 96 (Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε (3η κατηγορία). 2. Ότι στις 28/1/2013 επέτρεψε στον Κατηγορούμενο 1 να οδηγήσει το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KQΡ 923 ενώ του είχε ανασταλεί η άδεια οδήγησης δια παντός στις 15/3/1999 από τον έφορο μηχανοκινήτων οχημάτων για λόγους υγείας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8, 40

(1)(β), 49

(3), 53 και 54 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, Ν. 94 (Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε (4η κατηγορία). . Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την κατηγορούμενη

1. Και στις τρείς υποθέσεις τα αδικήματα διαπιστώθηκαν όταν ανεκόπη ο κατηγορούμενος 1 για συνήθη έλεγχο. Στην υπόθεση 12209/2014 ο κατηγορούμενος, όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε «Ok». Η κατηγορούμενη 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν έχει βαθμούς ποινής. Η κατηγορούμενη 2 είναι ηλικίας 39 ετών και είναι σύμβια του κατηγορούμενου
2. Έχει δύο ανήλικα τέκνα, ηλικίας 13 και 9 ετών, τα οποία διαμένουν με τον πρώην σύζυγό της στη Μόσχα. Είναι άνεργη. Το μόνο εισόδημα που λαμβάνει είναι ενοίκια από διαμερίσματα που ενοικίαζει στη Μόσχα, γύρω στα €1500 με €2000 μηνιαίως όταν αυτά είναι ενοικιασμένα. Δεν έχει επικοινωνία με τα τέκνα της. Το αδίκημα διαπράχθηκε όταν ο κατηγορούμενος 1 οδήγησε το όχημά της για να μεταφέρει καινούριο λάστιχο για το άλλο όχημα που είχε μείνει στο δρόμο. Για σκοπούς επιβολής της ποινής, θα εξετάσω πρώτα την 4η κατηγορία με την οποία κατηγορείται ότι επέτρεψε στον κατηγορούμενο 1 την οδήγηση οχήματος ενώ είχε ανασταλεί η άδεια οδήγησης του από τον έφορο μηχανοκινήτων οχημάτων στις 15/3/1999 μέχρι 5/8/2013 με την απόφαση 222/4/
3. Σύμφωνα με το άρθρο 40

(1)(β) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, Ν. 94 (Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε: «40.—

(1)Ο Έφορος μπορεί, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του παρόντος άρθρου, με σχετική αιτιολογημένη απόφασή του, να αναστείλει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ή να ακυρώσει την ισχύ οποιασδήποτε άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, ή να απορρίψει αίτηση για έκδοση άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, σε περίπτωση κατά την οποία- .......... (β) κρίνεται από τον Έφορο ότι θα ήταν επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια να χορηγηθεί ή να παραμείνει σε ισχύ τέτοια άδεια·» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 49

(1)(γ) του ιδίου Νόμου: «49.—

(1)Πρόσωπο το οποίο- (γ) επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή να έχει τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς το πρόσωπο που οδηγεί ή έχει τον έλεγχο του οχήματος να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, .... είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες, ή και στις δυο ποινές, της φυλάκισης και της χρηματικής. ...

(3)Πρόσωπο, η ισχύς της άδειας οδήγησης ή της άδειας οδήγησης μαθητευομένου του οποίου έχει ανασταλεί ή ακυρωθεί δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 40, θεωρείται ότι δεν κατέχει ισχύουσα άδεια οδήγησης ή άδεια οδήγησης μαθητευομένου. Το αδίκημα αν και λιγότερο σοβαρό από το αδίκημα της οδήγησης κατά παράβαση δικαστικού διατάγματος στέρησης, δεν παύει να θεωρείται σοβαρό. Αυτό φαίνεται και από την προβλεπόμενη ποινή. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 23rd ed, 2007, Vol. 1, στη σελ 1/745, παρ. 11.85[i] αναφέρονται, μεταξύ άλλων, για το αδίκημα οδήγησης μετά από στέρηση, ως επιβαρυντικοί παράγοντες: αν η οδήγηση έγινε από πρόσωπο που ήταν ελεύθερο με εγγύηση, αν δεν πέρασε ποτέ εξέταση οδήγησης, η οδήγηση έναντι αμοιβής, η προσπάθεια αποφυγής εντοπισμού, η μεγάλη απόσταση οδήγησης, ο προσχεδιασμός, η συνεχιζόμενη παράβαση του διατάγματος και η πρόσφατη επιβολή ανικανότητας. Ως μετριαστικοί παράγοντες αναφέρονται: έκτακτο συμβάν, το μικρό της απόστασης οδήγησης, η συνεργασία με την αστυνομία και η μεταμέλεια. Κρίνω ότι ισχύουν κατ' αναλογία. Εξετάζοντας την 3η κατηγορία, της οδήγησης χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, σημειώνω τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 57 στη σελ. 61: «Οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο.» Οφείλω να φέρω σε προσοχή της κατηγορούμενης 2 ότι το αδίκημα το οποίο έχει διαπράξει είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Εναπόκειται μάλιστα στην κατηγορούμενη 2 να θέσει στο Δικαστήριο ειδικούς λόγους για να μην της στερηθεί η άδεια οδήγησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(5)[ii] του Περί Ασφάλισης Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96(Ι)/2000, η στέρηση, εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια, ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. μεταξύ άλλων, Ελ. Ελευθερίου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 300,304) Λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, το λευκό ποινικό της μητρώο, την παραδοχή της κατηγορούμενης 2, τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές της περιστάσεις. Σημειώνω ότι σε σχέση με την ίδια, σε σχέση με την 4η κατηγορία, δεν υφίστανται οι επιβαρυντικοί παράγοντες που ανέφερα πιο πάνω. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλονται στην κατηγορούμενη 2 οι ακόλουθες ποινές: - Στην 3η κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €

1. Ενόψει του γεγονότος ότι η κατηγορούμενη 2 δεν κατέδειξε οποιουσδήποτε λόγους ώστε να μην της στερηθεί η άδεια οδήγησης της επιβάλλω ποινή στέρησης της ικανότητας της να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για 6 μήνες από σήμερα. - Στην 4η κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €
2. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Driving while disqualified by the Director of the Road Transport Department Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Οδήγηση κατά παράβαση απόφασης αναστολής αδείας του Εφόρου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. [i] The Sentencing Guidelines deal with this offence. Courts are to assess the seriousness of the offence, having regard to aggravating and mitigating factors, then go on to consider offender mitigation, and finally to decide sentence. It is suggested that the following may be considered as aggravating factors relating to the offence: offence committed on bail; driver has never passed a test; driving for remuneration; efforts to avoid detection; long distance driven; planned, long-term evasion; recent disqualification. Among mitigating factors relating to the offence are suggested: emergency established; full period expired but test not re-taken; short distance driven. Under the heading of offender mitigation are listed: co-operation with the police; remorse. [ii]

(5)Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο