Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΛΙΑΛΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 9726/2014, 22/12/2015

(1)(β), 49

(3), 53 και 54 του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, Ν. 94 (Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε. 2. Ότι στις 20/7/2013 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KQC072 χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, κατά παράβαση των άρθρων 3

(1)(α)

(5)και 38 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου), Ν. 96 (Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε 3. Ότι στις 20/7/2013 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KQC072 åíþ ç áíáëïãßá áëêïüëçò óôçí åêðíïÞ ôïõ õðåñÝâáéíå ôï êáèïñéóèÝí üñéï αφού περιείχε 33 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης σε 100 χιλιοστά του λίτρου εκπνοής αντί των επιτρεπόμενων 22, κατά παράβαση των άρθρων 2

(1), 5, 5 Α, 6, 7, 10 και 11

(1)(α) (β) (γ) (δ),

(2)του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν. 174/86, όπως τροποποιήθηκε και κατά παράβαση των άρθρων 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/1972, όπως τροποποιήθηκε. 4. Ότι στις 20/7/2013 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής KQC072 χωρίς άδεια κυκλοφορίας (ληγμένη από 31/12/2011), κατά παράβαση των Κ. 17

(1)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, όπως τροποποιήθηκαν. Ζητήθηκε να ληφθεί υπόψη και η υπόθεση 11727/2014 στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στα ακόλουθα αδικήματα:

1. Ότι στις 10/6/2013 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KVS764 ενώ του είχε ανασταλεί η άδεια οδήγησης από τον έφορο μηχανοκινήτων οχημάτων στις 15/3/1999 μέχρι 5/8/2013 με την απόφασή του με αριθμό 222/4/3655 για λόγους υγείας.
2. Ότι στις 10/6/2013 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KVS764 χωρίς να έχει τοποθετημένες στο μπροστινό μέρος του πιο πάνω οχήματος τις πινακίδες με τα διακριτικά σημεία της ταυτότητας του. Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο. Και στις δύο υποθέσεις τα αδικήματα διαπιστώθηκαν όταν ανεκόπη για συνήθη έλεγχο. Για την υπόθεση 9726/2014 ο κατηγορούμενος, όταν του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο ανέφερε: «έκαμα λάθος, απολογούμαι». Στην υπόθεση 11727/2014 απάντησε: «Ok». Ο κατηγορούμενος όταν διέπραξε τα αδικήματα ήταν λευκού ποινικού μητρώου και βαρύνεται με 8 βαθμούς ποινής. Ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου κοινωνικό-οικονομική έκθεση από το Γραφείο Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 37 ετών. Γεννήθηκε στο Μπαχρέιν. Είναι άνεργος. Σήμερα είναι κρατούμενος στις κεντρικές φυλακές. Συμβία του είναι η Άννα Κρασαβίνα. Έχει θυγατέρα από προηγούμενο γάμο ηλικίας 14 ετών. Είναι ιδιοκτήτης τριών αυτοκινήτων και τα χρέη του ανέρχονται στο ποσό των €120.
3. Το ιστορικό της οικογενειακής κατάστασης του περιγράφεται από την λειτουργό ως ακολούθως: «Ï êïò Ðáíáãéþôçò ÌáëéáëÞ ôñéÜíôá åðôÜ åôþí åßíáé Êýðñéïò ï ïðïßïò ãåííÞèçêå óôï Ìðá÷ñÝéí üðïõ âñßóêïíôáí ïé ãïíåßò ôïõ. ÐñïÝñ÷åôáé áðü óõãêñïôçìÝíç, ïéêïãÝíåéá ÷áìçëÞò ïéêïíïìéêÞò êáôÜóôáóçò. Ï ðáôÝñáò ôïõ ï ïðïßïò êáôÜãåôáé áðü ôç Ëåìåóü, ëáìâÜíåé óýíôáîç áíéêáíüôçôáò ëüãù ðñïâëçìÜôùí õãåßáò ðïõ áíôéìåôùðßæåé. Ç ìçôÝñá ôïõ êáôÜãåôáé áðü ôçí Áììü÷ùóôï êáé åßíáé ïéêïêõñÜ. Ï ßäéïò Ý÷åé ìéá áäåëöÞ ìéêñüôåñçò çëéêßáò ç ïðïßá åßíáé Üãáìç êáé äéáìÝíåé ìå ôïõò ãïíåßò ôïõò. Ïé ó÷Ýóåéò ôïõ áíáöåñüìåíïõ ìå ôçí ïéêïãÝíåéÜ ôïõ ðåñéãñÜöôçêáí áðü ôïí ßäéï êáëÝò. Ï áíáöåñüìåíïò ïëïêëÞñùóå ôç öïßôçóç ôïõ óôï Ëýêåéï êáé Ýðåéôá õðçñÝôçóå êáíïíéêÜ ôç óôñáôéùôéêÞ ôïõ èçôåßá. Áêïëïýèùò ìåôÝâçêå óôçí Ïõêñáíßá ãéá óðïõäÝò. ¼ðùò åßðå, áðÝêôçóå ðôõ÷ßï ÏäïíôéáôñéêÞò. ÊáôÜ ôçí ðáñáìïíÞ ôïõ óôçí Ïõêñáíßá ãíþñéóå ôç óýæõãï ôïõ êáé ôÝëåóáí ãÜìï. ÁðÝêôçóáí ìéá êüñç êáé ìåôÜ ôçí ïëïêëÞñùóç ôùí óðïõäþí ôïõ áíáöåñüìåíïõ, åðÝóôñåøáí ìáæß óôçí Êýðñï. Ï êïò ÌáëéáëÞò, åîÞãçóå üôé äå ìðüñåóå íá åîáóêÞóåé ôï åðÜããåëìá ôïõ ëüãù ôïõ üôé Ýðñåðå íá ìåôáâåß óôçí ÅëëÜäá ãéá íá ðáñáêïëïõèÞóåé êÜðïéá ìáèÞìáôá. ÌåôÝâçêå ìå ôçí ïéêïãÝíåéá ôïõ óôçí Áßãõðôï üðïõ ï ßäéïò áíÝëáâå åñãáóßá ùò ÄéåõèõíôÞò åóôéáôïñßùí óå áåñïäñüìéï. ÐáñÝìåéíáí ãéï äõüìéóç ÷ñüíéá êáé Ýðåéôá åðÝóôñåøáí êáé ðÜëé óôçí Êýðñï. Óýìöùíá ìå ôïí ßäéï ÷þñéóå ìå ôç óýæõãï ôïõ ôï 2011 êáé áðü ôï 2012 äéáôçñåß äåóìü ìå ôçí êá Áííá Êñáóáâßíá ç ïðïßá êáôÜãåôáé áðü ôç Ñùóßá êáé óõìâéþíïõí. Ï êïò ÌáëéÜëçò åðáããåëìáôéêÜ áó÷ïëÞèçêå ìå ôç ëåéôïõñãßá êáöåôÝñéáò óôç Ëåìåóü. ¼ðùò åîÞãçóå, ìåôÜ áðü ðåñßïäï äõï ÷ñüíùí áíáãêÜóôçêå íá ôåñìáôßóåé ôç ëåéôïõñãßá ôçò ìåôÜ áðü ðáñÝìâáóç ôïõ ÄÞìïõ Ëåìåóïý. ¸êôïôå åßíáé Üíåñãïò êáé âïçèåßôáé ïéêïíïìéêÜ áðü ôïõò ãïíåßò ôïõ óôï ìÝôñï ôùí äõíáôïôÞôùí ôïõò. ÊáôÜ ôç äéÜñêåéá ôçò óõíåñãáóßáò ìáæß ôïõ áíÝöåñå üôé äåí áíôéìåôùðßæåé ïðïéáäÞðïôå ðñïâëÞìáôá õãåßáò. ÁíáöÝñèçêå óå ÷ñÞóç åîáñôçóéïãüíùí ïõóéþí óôï ðáñåëèüí. ÁíáöÝñèçêå åðßóçò óå åíáó÷üëçóç ôïõ ìå ôïí ôæüãï ãåãïíüò ðïõ åðçñåÜæåé ôçí ïéêïíïìéêÞ ôïõ êáôÜóôáóç.» Για σκοπούς επιβολής της ποινής, θα εξετάσω πρώτα την 1η κατηγορία η οποία αφορά οδήγηση οχήματος ενώ είχε ανασταλεί η άδεια οδήγησης του κατηγορουμένου από τον έφορο μηχανοκινήτων οχημάτων στις 15/3/1999 μέχρι 5/8/2013 με την απόφαση 222/4/
4. Σύμφωνα με το άρθρο 40

(1)(β) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, Ν. 94 (Ι)/2001, όπως τροποποιήθηκε: «40.—

(1)Ο Έφορος μπορεί, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του παρόντος άρθρου, με σχετική αιτιολογημένη απόφασή του, να αναστείλει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ή να ακυρώσει την ισχύ οποιασδήποτε άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, ή να απορρίψει αίτηση για έκδοση άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου, σε περίπτωση κατά την οποία- .......... (β) κρίνεται από τον Έφορο ότι θα ήταν επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια να χορηγηθεί ή να παραμείνει σε ισχύ τέτοια άδεια·» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 49

(1)(α) του ιδίου Νόμου: «49.—

(1)Πρόσωπο το οποίο- (α) Οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα ή έχει τον έλεγχο τέτοιου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο ή άλλο δημόσιο χώρο, χωρίς τούτο να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης ή άδειας οδήγησης μαθητευομένου· .... είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες, ή και στις δυο ποινές, της φυλάκισης και της χρηματικής. ...

(3)Πρόσωπο, η ισχύς της άδειας οδήγησης ή της άδειας οδήγησης μαθητευομένου του οποίου έχει ανασταλεί ή ακυρωθεί δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 40, θεωρείται ότι δεν κατέχει ισχύουσα άδεια οδήγησης ή άδεια οδήγησης μαθητευομένου. Το αδίκημα αν και λιγότερο σοβαρό από το αδίκημα της οδήγησης κατά παράβαση δικαστικού διατάγματος στέρησης, είναι σοβαρό. Αυτό φαίνεται και από την προβλεπόμενη ποινή. Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 23rd ed, 2007, Vol. 1, στη σελ 1/745, παρ. 11.85[i] αναφέρονται, μεταξύ άλλων, για το αδίκημα οδήγησης μετά από στέρηση, ως επιβαρυντικοί παράγοντες: αν η οδήγηση έγινε από πρόσωπο που ήταν ελεύθερο με εγγύηση, αν δεν πέρασε ποτέ εξέταση οδήγησης, η οδήγηση έναντι αμοιβής, η προσπάθεια αποφυγής εντοπισμού, η μεγάλη απόσταση οδήγησης, ο προσχεδιασμός, η συνεχιζόμενη παράβαση του διατάγματος και η πρόσφατη επιβολή ανικανότητας. Ως μετριαστικοί παράγοντες αναφέρονται: έκτακτο συμβάν, το μικρό της απόστασης οδήγησης, η συνεργασία με την αστυνομία και η μεταμέλεια. Κρίνω ότι ισχύουν κατ' αναλογία. Εξετάζοντας την 2η κατηγορία, της οδήγησης χωρίς ασφάλεια έναντι κινδύνου τρίτου μέρους, σημειώνω τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 57 στη σελ. 61: «Οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο.» Οφείλω να φέρω σε προσοχή του κατηγορούμενου ότι το αδίκημα το οποίο έχει διαπράξει είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Εναπόκειται μάλιστα στον κατηγορούμενο να θέσει στο Δικαστήριο ειδικούς λόγους για να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(5)[ii] του Περί Ασφάλισης Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμου (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96(Ι)/2000, η στέρηση, εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. Θα πρέπει να σημειωθεί βέβαια, ότι η ποινή της στέρησης της άδειας οδηγού βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποτελεί μέρος της συνολικής ποινής και πρέπει να δικαιολογείται με βάση τις αρχές που διέπουν την επιμέτρηση της ποινής. Τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του αδικήματος, όσο και οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να διαπιστωθεί αν δικαιολογείται η αποστέρηση της άδειας του παραβάτη και η χρονική διάρκεια της αποστέρησης (βλ. μεταξύ άλλων, Ελ. Ελευθερίου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 300,304) Όσον αφορά το αδίκημα οδήγησης καθ' υπέρβαση του ορίου αλκοόλης, η 3η κατηγορία δηλαδή, η προβλεπόμενη ποινή για την υπέρβαση που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος είναι ποινή προστίμου που δεν υπερβαίνει τα €1000 (βλ. άρθρο 11

(11)(α)[iii] του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν. 174/86, όπως τροποποιήθηκε). Το αδίκημα της 4ης κατηγορίας τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με πρόστιμο €1708 ή και τις δύο ποινές (βλ. κ. 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, όπως τροποποιήθηκαν). Ο κατηγορούμενος στις 20/7/2013 όταν αποφάσισε να οδηγήσει κατά τη διάρκεια της ισχύος της ανικανότητας που του είχε επιβληθεί και κατά συνέπεια χωρίς ασφάλεια, επέδειξε αδιαφορία για την ύπαρξη αναστολής της άδειας του και για τη μη ύπαρξη ασφαλιστικής κάλυψης προς όφελος τρίτου. Αυτή η οδική συμπεριφορά είναι απαράδεκτη, αντικοινωνική και εγωιστική. Οδήγησε μάλιστα καταναλώνοντας και αλκοόλη. Ανάλογη συμπεριφορά επέδειξε και στην άλλη υπόθεση που τέθηκε ενώπιον μου για να ληφθεί υπόψη που αφορά πάλι οδήγηση κατά παράβαση της απόφασης του Εφόρου. Στην επιβολή ποινής απαιτείται από το Δικαστήριο η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα έχουν αναφερθεί, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις, όπως αυτές διαφαίνονται από την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες όμως, θα επηρεάσουν το εύρος της ποινής αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής που δεν μπορεί να είναι άλλη από τη στέρηση της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: - Στην 1η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Στην 2η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Ενόψει του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος δεν κατέδειξε οποιουσδήποτε λόγους ώστε να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης του επιβάλλω ποινή στέρησης της ικανότητας του να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για 12 μήνες από σήμερα. - Στην 3η κατηγορία δεν θα επιβάλω οποιαδήποτε ποινή ενόψει της επιβολής φυλάκισης στις άλλες κατηγορίες - Στην 4η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 20 ημερών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο υπάρχουν λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης τις οποίες έχω επιβάλει. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[iv] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.

(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου

(1996)2 ΑΑΔ 303):

1. Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
2. Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
3. Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Ενώπιον μου δεν έχει καταδειχθεί ή προκύψει κανένας λόγος για αναστολή των ποινών φυλάκισης. Ως εκ των ανωτέρω καταλήγω ότι η αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο δεν δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου και συνεπώς ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών αυτών. Έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας της ποινής κρίνω ορθότερο όπως οι ποινές φυλάκισης και στέρησης άδειας οδήγησης που επέβαλα στην παρούσα υπόθεση να συντρέχουν με τις ποινές φυλάκισης που ο κατηγορούμενος ήδη εκτίει Κατά την επιβολή ποινής λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 11727/
4. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Sentence/ Driving while disqualified by the Director of the Road Transport Department Αναφορά: Ποινική/ Ποινή/ Οδήγηση κατά παράβαση απόφασης αναστολής αδείας του Εφόρου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. [i] The Sentencing Guidelines deal with this offence. Courts are to assess the seriousness of the offence, having regard to aggravating and mitigating factors, then go on to consider offender mitigation, and finally to decide sentence. It is suggested that the following may be considered as aggravating factors relating to the offence: offence committed on bail; driver has never passed a test; driving for remuneration; efforts to avoid detection; long distance driven; planned, long-term evasion; recent disqualification. Among mitigating factors relating to the offence are suggested: emergency established; full period expired but test not re-taken; short distance driven. Under the heading of offender mitigation are listed: co-operation with the police; remorse. [ii]

(5)Εκτός από τέτοιες περιπτώσεις που προβλέπονται από το εδάφιο

(6), στέρηση βάσει των διατάξεων του εδαφίου

(4), εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, θα είναι για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών από την ημερομηνία της καταδίκης, ή για τέτοια μεγαλύτερη περίοδο που το Δικαστήριο, κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα θεωρήσει κατάλληλη. [iii] 11.-

(1)Οποιοσδήποτε διαπράττει αδίκημα δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 5, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται στις ακόλουθες ποινές: (α) Σε περίπτωση που η αναλογία αλκοόλης στην εκπνοή ή στο αίμα υπερβαίνει το καθορισμένο στο νόμο όριο αλλά είναι μικρότερη των 36μ g/100ml ή των 82mg/100ml αντίστοιχα, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα χίλια ευρώ (€1.000). [iv] 3.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)οσάκις Δικαστήριον επιβάλλη ποινήν φυλακίσεως μη υπερβαίνουσαν τα τρία έτη, τούτο δύναται να διατάξη όπως η ποινή μη εκτελεσθή εκτός εάν, διαρκούσης της εν τω διατάγματι οριζομένης τριετούς περιόδου από της ημέρας της εκδόσεως του διατάγματος (εν τω παρόντι Νόμω αναφερομένης ως "περίοδος εφαρμογής του διατάγματος"), ο καταδικασθείς ήθελε διαπράξει έτερον αδίκημα τιμωρούμενον διά φυλακίσεως και μετά την τοιαύτην διάπραξιν Δικαστήριον ήθελε διατάξει συμφώνως προς το άρθρον 4 όπως η αρχική ποινή εκτελεσθή.

(2)Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο