← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Ανδρούλα Γαζή κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 5561/15, 1/12/2015

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Ανδρούλα Γαζή κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 5561/15, 1/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 5561/15 Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού και

  1. Ανδρούλα Γαζή
  2. Στάλα Νεοκλέους Ημερομηνία: 1/12/2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Δ. Ναπολέοντος Για την Κατηγορούμενη 2: κ. Γ. Κονναρής Κατηγορούμενη 2 παρούσα Ενδιάμεση Απόφαση Η υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 30/10/2015 καταχωρήθηκε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Η κατηγορούμενη 2 (η οποία από τώρα και στο εξής θα καλείται η αιτήτρια), μαζί με την κατηγορούμενη 1, αντιμετωπίζουν κοινές κατηγορίες για συνωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της ένοπλης ληστείας, της απόπειρας ένοπλης ληστείας και της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη (1η-3η κατηγορία). Η υπόθεση και για τις δύο κατηγορούμενες είναι ορισμένη για ακρόαση στις 8/12/
  3. Κατά την πρώτη εμφάνιση της κατηγορούμενης 2 στο Δικαστήριο και συγκεκριμένα στις 16/3/2015 και για να εξασφαλισθεί η παρουσία της κατά τη δίκη, διατάχθηκε:

(1)Να παραδώσει στην αστυνομία όλα τα ταξιδιωτικά της έγγραφα
(2)Το όνομα της να τεθεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από τη Δημοκρατία (stop list)
(3)Να υπογράψει προσωπική εγγύηση ύψους Ε50.000=
(4)Να παρουσιάζεται μία φορά τη βδομάδα δηλαδή κάθε Τετάρτη στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού μεταξύ των ωρών 4.00- 7.00 μ.μ.. Προς διαφοροποίηση των όρων αυτών καταχωρήθηκαν πριν από την παρούσα, άλλες τρεις συνολικά ενδιάμεσες αιτήσεις. Η πρώτη στις 30/10/2015 και η δεύτερη στις 26/6/2015 οι οποίες απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Στις 8/9/2015 καταχωρήθηκε η τρίτη αίτηση η οποία αποσύρθηκε με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητείται η διαφοροποίηση των όρων που είχαν τεθεί. Συγκεκριμένα η αιτήτρια αιτείται : «
  1. Να επιτραπεί στην αιτήτρια να αποταθεί στις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας διά την εξασφάλισιν νέου δελτίου ταυτότητος καθότι έχει απωλέσει το δελτίο της υπ' αρ.
  2. 2.Να παραδοθεί στην Αστυνομία το νέο δελτίο ταυτότητος το οποίο θα εκδοθεί, μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρις εκδικάσεως της υποθέσεως. 3.Να επιστραφεί εις την Αιτήτρια το διαβατήριον της διά να ανανεωθεί και να ταξιδέψει εις το εξωτερικό για εξετάσεις θεραπεία και νοσηλεία. 4.Τροποποίησιν του όρου και να διαγραφή το όνομα της Αιτήτριας από τον κατάλογο απαγορευμένων να ταξιδεύσουν προσώπων και να της επιτραπεί να ταξιδεύση εις το εξωτερικόν μεταξύ της 10ης Νοεμβρίου και 10ης Δεκεμβρίου
  3. 5.Οιανδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο θεωρήσει δικαία». Την αίτηση στηρίζει ένορκη δήλωση της ίδιας της αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι η αίτηση της θα πρέπει να εγκριθεί λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Όπως υποστηρίζει θα πρέπει να μεταβεί στην Ελλάδα έτσι ώστε να τύχει εξειδικευμένων εξετάσεων και θεραπείας προς αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών και ειδικότερα της νευρικής ανορεξίας. Και αυτό γιατί στην Κύπρο δεν υπάρχει ιατρικό κέντρο στο οποίο να μπορεί να τύχει ειδικής θεραπείας και εξειδικευμένων εξετάσεων, αλλά η θεραπεία που της παρέχεται εδώ, περιορίζεται στη χορήγηση ορών και μεταγγίσεων με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ζωή της. Προς επιβεβαίωση των ιατρικών αυτών προβλημάτων, επισυνάπτει ως τεκμήρια στην αίτηση της διάφορα ιατρικά πιστοποιητικά, στα οποία αναφορά θα γίνει στη συνέχεια και όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Η αίτηση της προσέκρουσε στην ένσταση της κατηγορούσας αρχής η οποία καταχώρησε σχετική ειδοποίηση ένστασης. Σε αυτήν προβάλλονται δύο λόγοι για απόρριψη της αίτησης. Ότι αυτή πάσχει τυπικά και ουσιαστικά και είναι καταχρηστική. Ως αποτέλεσμα η αίτηση οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία η οποία περιορίσθηκε σε αγορεύσεις κατά τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης που ο καθένας εκπροσωπεί. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας υποστήριξε την έγκριση της αίτησης καθότι λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, η ίδια η ζωή της τίθεται σε κίνδυνο. Πρόσθεσε δε, την ετοιμότητα της να υπογράψει περαιτέρω εγγύηση, μέχρι και του ποσού των Ε150.000= και με εξασφαλίσεις που μπορεί να δώσει ο πατέρας της, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης δύο ακινήτων στην Κύπρο. Πρέπει περαιτέρω να λεχθεί ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας κατά την αγόρευση του προέβαλε και κάποιους περαιτέρω ισχυρισμούς σε σχέση με την κατάσταση της πελάτιδας του, ισχυρισμοί όμως που δεν περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση και για το λόγο αυτό δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, αφού με την αγόρευση δικηγόρου, δεν επιτρέπεται να εισάγονται γεγονότα που δεν περιλαμβάνονται στη μαρτυρία. Αυτοί αφορούσαν ισχυρισμούς για ότι η αιτήτρια δεν λαμβάνει καθόλου τροφή και ότι από 80 κιλά που ζύγιζε, τώρα είναι μόνο
  4. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υποστήριξε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι σε περίπτωση έγκρισης της, υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης της αιτήτριας στο Δικαστήριο αφού τα αδικήματα τα οποία της αποδίδονται είναι σοβαρά, γιατί οι δύο από τις προηγούμενες αιτήσεις που έχει καταχωρήσει έχουν απορριφθεί, αλλά και γιατί στην πρώτη αίτηση που καταχωρήθηκε αναφερόταν ότι θα έπρεπε να μεταβεί στην Ελλάδα μόνο για εξέταση και όχι και για θεραπεία και για αυτό συνάγεται ότι η αίτηση γίνεται για αλλότριους λόγους. Η επιβολή όρων για εξασφάλιση της παρουσίας κάποιου κατηγορουμένου στο Δικαστήριο, παρέχεται από τα άρθρα 157 και 158 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 και υπάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Alexander Garkavka κα ν Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ 415). Σε σχέση με τον τρόπο που πρέπει να ασκείται η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου, καθοδηγητικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση αυτή. «Το δικαστήριο έχει υποχρέωση να διασφαλίσει την προσέλευση του κατηγορουμένου στο δικαστήριο την ημέρα της δίκης. Βλ. LefkiosRodosthenous and Another v. The Police 1961 C.L.R. 50, καιPapakleovoulou v. The Police
(1978)2 C.L.R. 446. Αυτή η υποχρέωση εκπληρώνεται από το δικαστήριο είτε με την έκδοση διαταγης κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι την ημέρα της δίκης είτε με την απόλυσή του χωρίς όρους με οδηγίες να παρουσιαστεί την ημέρα της δίκης είτε με την απόλυση του κατηγορουμένου υπό όρους, το είδος των οποίων θα παρέχει κατά σοβαρή πιθανολόγηση το εχέγγυο προσέλευσης του κατηγορουμένου στο δικαστήριο κατά την ορισθείσα δικάσιμο. Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο κρίνει ότι η υπό όρους απόλυση κατηγορουμένου δυνητικά διασφαλίζει την παρουσία του κατά την ημέρα της δίκης τότε το δικαστήριο θα πρέπει να επιλέξει τους πιο κατάλληλους υπό τις περιστάσεις όρους λαμβάνοντας προς τούτο υπόψη τις περιβάλλουσες πραγματικές περιστάσεις μία προς μία αλλά και στο σύνολό τους σε συνάρτηση προς τα νομολογημένα κριτήρια και τις σχετικές αρχές δικαίου. Η εξουσία του δικαστηρίου είναι εν προκειμένω διακριτική. Βλ. TheAttorney GeneraloftheRepublicv. YousoufMehmet
(1966)2 C.L.R. 12. Αυτή η εξουσία πρέπει να ασκείται λογικά και όχι αυθαίρετα. Οι σχετικοί παράγοντες πρέπει να σταθμίζονται και όσο τούτο είναι δυνατό να εξισορροπούνται. Τα ατομικά δικαιώματα νόμιμα υποχωρούν άλλοτε σε μικρότερο και άλλοτε σε μεγαλύτερο βαθμό μπροστά στην ανάγκη η οποία εκπηγάζει από το δημόσιο συμφέρον για την ομαλή λειτουργία και ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Όπως στο πιο πάνω απόσπασμα αναφέρεται το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλει τους καταλληλότερους όρους λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιβάλλουσες πραγματικές περιστάσεις σε συνάρτηση πάντα με τα νομολογημένα κριτήρια και τις αρχές δικαίου. Οι όροι αυτοί πρέπει να παρέχουν κατά σοβαρή πιθανολόγηση το εχέγγυο προσέλευσης της αιτήτριας στο Δικαστήριο. Στην εξεταζόμενη περίπτωση κρίνεται ότι ούτε ο πρώτος, ούτε και ο δεύτερος λόγος ένστασης μπορούν να ευσταθήσουν. Και αυτό γιατί η αίτηση βασίζεται στο ορθό άρθρο του Νόμου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ίδιας της αιτήτριας στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα που την στηρίζουν. Το γεγονός επίσης ότι πριν από την παρούσα είχαν καταχωρηθεί άλλες τρεις αιτήσεις, δεν μπορεί να κριθεί μονωμένα και αποσπασματικά και δεν δεικνύει χωρίς άλλο οποιαδήποτε κατάχρηση. Αντίθετα η φύση και οι λόγοι που στηρίζουν το αίτημα, δεν μπορεί να αγνοηθούν και να παραγνωριστούν για αυτό και μόνο το λόγο. Λαμβάνοντας υπόψη τα όλα τα πιο πάνω, τα περιβάλλοντα περιστατικά της υπόθεσης και τα όσα λέχθηκαν Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 CLR 348 στην οποία επεξηγείται η φύση της δικαιοδοσίας προς παρεμπόδιση των διαδικασιών που αποτελούν κατάχρηση και στην οποία λέχθηκε ότι η δικαιοδοσία αυτή είναι σύμφυτη και αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και μπορεί να κατασταλεί και όταν το δικαίωμα του οποίου γίνεται η προσεπίκληση μολύνεται από αλλότρια κίνητρα, κρίνεται ότι τέτοια κατάχρηση δεν μπορεί να εντοπισθεί. Αντίθετα και όπως διαφαίνεται από τα πιστοποιητικά που αποτελούν το Τεκμήριο 2, η αιτήτρια πάσχει από κατάθλιψη με κύρια συμπτώματα την καταθλιπτική διάθεση, την ευσυγκινησία, την έντονη ανορεξία και την έντονη αϋπνία. Ένεκα της ασθένειας αυτής και της έντονης απίσχνησης και απώλειας βάρους έχει νοσηλευθεί επανειλημμένα. Προκύπτει επίσης από τα όσα εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει κατάλληλο ιατρικό κέντρο στο οποίο η αιτήτρια να μπορεί να υποβληθεί σε ειδική θεραπεία και η παραμονή της στο νησί όπου η θεραπεία που της παρέχεται είναι μόνο με ορούς και μεταγγίσεις, εξυπακούει κινδύνους για τη ζωή της. Πρέπει να λεχθεί ότι όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί της αιτήτριας παρέμειναν αναντίλεκτοι αφού δεν υπήρξε από την κατηγορούσα αρχή αμφισβήτηση της κατάστασης της υγείας της αιτήτριας και της ανάγκης όπως αυτή τύχει πληρέστερης θεραπείας που δεν μπορεί να της παρασχεθεί στην Κύπρο. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, αυτό που πρέπει να διασφαλίσει το Δικαστήριο εξετάζοντας αυτής της φύσης θέματα, είναι να εξασφαλισθεί η παρουσία του κατηγορούμενου και στην παρούσα περίπτωση της αιτήτριας στο Δικαστήριο. Κρίνεται ότι στην εξεταζόμενη περίπτωση οι πραγματικές περιστάσεις της υπόθεσης συνηγορούν υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Και αυτό γιατί η μη έγκριση της και ο εξαναγκασμός της αιτήτριας να παραμείνει στην Κύπρο, θα κατέληγε σε καταπιεστικό για αυτήν μέτρο, άμεσα συνυφασμένο με το ίδιο το δικαίωμα της ζωής. Δεν μπορεί επίσης να αγνοηθεί το γεγονός ότι όπως προκύπτει από τα πρακτικά του φακέλου της υπόθεσης η αιτήτρια ήταν πάντοτε συνεπής στις εμφανίσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χ΄ Δημητρίου v. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 45, η συμμόρφωση υποδίκου με τους όρους που προηγουμένως είχαν τεθεί για εξασφάλιση της προσέλευσης του, αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην πρόβλεψη ως προς τη μελλοντική του προσέλευση και είναι παράγοντας που συνεκτιμάται με τους άλλους όταν τίθεται ζήτημα νέας εξέτασης. Ως προς την απώλεια του δελτίου ταυτότητας της κατηγορούμενης 2 πρέπει να λεχθεί ότι η απώλεια του και σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, είχε δηλωθεί στην Ελληνική αστυνομία από τις 16/10/2014, πριν δηλαδή την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει του ότι αυτό που ζητείται είναι απλώς και μόνο να επιτραπεί στην αιτήτρια να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές για έκδοση νέου δελτίου ταυτότητας το οποίο να παραδοθεί όχι στην ίδια αλλά στην αστυνομία θεωρώ ότι τα σχετικά με αυτήν αιτήματα θα πρέπει να εγκριθούν. Με βάση όλα τα πιο πάνω, η αίτηση εγκρίνεται με τους ακόλουθους όρους
  1. Η κατηγορούμενη 2 να παραλάβει το διαβατήριο της από την αστυνομία για να μπορέσει να λάβει διαβήματα για την ανανέωση του.
  2. Επιτρέπεται σε αυτήν να μεταβεί στην Ελλάδα από τις 10/12/2015 μέχρι και τις 10/2/2016 και των δύο αυτών ημερομηνιών συμπεριλαμβανομένων.
  3. Το όνομα της κατηγορούμενης 2 και για την χρονική περίοδο από τις 10/12/2015 μέχρι και τις 10/2/2016 και των δύο αυτών ημερομηνιών συμπεριλαμβανομένων να αφαιρεθεί από τον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος από την Κύπρο απαγορεύεται (stop list).
  4. Η κατηγορούμενη 2 και για την περίοδο από τις 10/12/2015 μέχρι και τις 10/2/2016 και των δύο αυτών ημερομηνιών συμπεριλαμβανομένων να παύσει να παρουσιάζεται μία φορά τη βδομάδα δηλαδή κάθε Τετάρτη στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού μεταξύ των ωρών 4.00- 7.00 μ.μ.
  5. H κατηγορούμενη 2 να υπογράψει περαιτέρω εγγύηση με ένα αξιόχρεο εγγυητή της έγκρισης του Πρωτοκολλητή ύψους Ε100.
  6. Επιτρέπεται στην κατηγορούμενη 2 να αποταθεί στις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας για την εξασφάλιση νέου δελτίου ταυτότητας το οποίο και να παραδοθεί στην αστυνομία.
  7. Με την επιστροφή της κατηγορούμενης 2 στην Κύπρο να ενεργοποιηθούν οι όροι 2 και 4 που είχαν τεθεί από το Δικαστήριο στις 16/3/
  8. (Υπ.)......... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: criminal/interim Αναφορά: διαφοροποίηση όρων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.