Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αζάριος Μαγδαλιανίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 31760/12, 14/12/2015

(1)και

(2)του περί Επιθετικών Όπλων Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί. Με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι στις 25.8.12 στη Λεμεσό σε δημόσιο χώρο δηλαδή στην οδό 28ης Οκτωβρίου συμμετείχε σε συμπλοκή και άνευ ευλόγου αιτίας προκάλεσε θόρυβο. Περαιτέρω κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης είχε στην κατοχή του, χωρίς νομική εξουσία ή λογική δικαιολογία επιθετικό όπλο, δηλαδή δύο ξύλινα ρόπαλα ενωμένα με αλυσίδα. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε ακόμα ένα μάρτυρα. Κατατέθηκαν συνολικά 6 τεκμήρια και οι καταθέσεις των Μ.Κ.1 και 2 οι οποίες αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους σημειώθησαν ως Ενδείξεις Α και Β. Κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός η κατάθεση του Α/Αστ. 2762 Μιχάλη Πιττάλη, ο οποίος ουσιαστικά το μόνο που έκανε ήταν να κατηγορήσει γραπτώς τον κατηγορούμενο στις 25.8.2012 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Περαιτέρω οι ιατρικές εκθέσεις που αφορούν τον Γιώργο Μωυσίδη και τον κατηγορούμενο κατατέθηκαν από κοινού, το περιεχόμενο τους έγινε παραδεκτό γεγονός, και σημειώθησαν ως Τεκμήρια 4 και 5 αντίστοιχα. Η υπόθεση για την κατηγορούσα αρχή τέθηκε με τη μαρτυρία των Μ.Κ.2 και 1 και συγκεκριμένα του Αστ. 3273 Μιχάλη Μιχαήλ. Ο Μ.Κ.2 Αστ. Μιχαήλ ανέφερε ότι στις 25.8.2012 και περί ώρα 00.10 ενώ ευρίσκετο σε μηχανοκίνητη περιπολία στα φώτα του εναερίου, είδε από απέναντι του με δυτική κατεύθυνση τρία άτομα να βρίσκονται μέσα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου και να αλληλοκτυπιούνται. Σταμάτησε το αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μόλις φώναξε «αστυνομία» τα άτομα αυτά σταμάτησαν να αλληλοκτυπιούνται. Ειδοποίησε ασθενοφόρο και πληροφόρησε τα τρία άτομα για το αυτόφωρο αδίκημα της συμπλοκής και τους ενημέρωσε ότι βρίσκονται υπό σύλληψη. Από εξετάσεις διαπίστωσε ότι ο ένας εκ των τριών είναι ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος είναι ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KSP 702 και από έρευνα που έκανε σε αυτό το αυτοκίνητο, στην παρουσία του κατηγορούμενου 1, εντόπισε πίσω από την καρέκλα του συνοδηγού του αυτοκινήτου, δύο ξύλινα ρόπαλα ενωμένα με αλυσίδα, πληροφόρησε τον κατηγορούμενο 1 ότι η κατοχή επιθετικού οργάνου είναι παράνομη, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε «τα έχω». Περαιτέρω διαπίστωσε ότι τα΄ άλλα δύο άτομα ήταν ο Σέργιος και Γεώργιος Μωϋσίδης. Μετά την έρευνα ο κατηγορούμενος 1 μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο. Κατά την ώρα της συμπλοκής διαπίστωσε να βρίσκονται στο χώρο περί τα 40 άτομα και στο μέρος προκλήθηκε διασάλευση της ειρήνης. Τα δύο ξύλινα ρόπαλα τα παρέδωσε στην Γ/Αστ. 3362, Μ.Κ.

1. Δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος 1 δέχθηκε επίθεση προηγουμένως από τα άλλα πρόσωπα, θυμάται ο κατηγορούμενος 1 να έχει αίματα στο πρόσωπο. Στη σκηνή ήλθε και η Μ.Κ.1 Γ/Αστ. 3362 Κυριακή Μιχαήλ. Διαπίστωσε δύο αυτοκίνητα να βρίσκονται σταθμευμένα στην αριστερή μεριά του δρόμου, το ένα πίσω από το άλλο, με αριθμούς εγγραφής KSP 702 και HZE 122 και εκτός των αυτοκινήτων να βρίσκονται τραυματισμένα τρία άτομα. Διαπίστωσε ποιοι ήταν και παράλεβε από τον Μ.Κ.2 τα δύο ξύλινα ρόπαλα ενωμένα με την αλυσίδα. Η υπόθεση για την υπεράσπιση τέθηκε με τη μαρτυρία του κατηγορουμένου και της συζύγου του. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι βρισκόταν στο ξενοδοχείο Arsinoe μαζί με κάποιους άλλους συγγενείς του από τη Ρωσία. Ερχόμενος δυτικά, οδηγώντας το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KSP 702 και όταν βρισκόταν κοντά στο ξενοδοχείο «Ποσειδώνεια» ο Σέργιος και ο Γεώργιος Μωυσίδης του έκοψαν το δρόμο. Στον εναέριο βρίσκονταν μπροστά του, σταμάτησαν το αυτοκίνητο τους στο δρόμο, κατέβηκαν, έσπασαν το παράθυρο του αυτοκινήτου του, τον κατέβασαν κάτω και τον κτυπούσαν με μπουνιές και του έκαναν ηλεκτροσόκ. Ήθελε να σηκωθεί να προστατεύσει τον εαυτό του αλλά δεν μπορούσε. Όταν ήλθε η αστυνομία τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου τον κράτησαν για περίθαλψη. Σε σχέση με τα δύο ρόπαλα που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο του ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι τα δύο ξύλινα ρόπαλα τα οποία ήταν ενωμένα με αλυσίδα βρίσκονταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του, είναι του γιου του που πάει στο καράτε. Στο χώρο μαζεύτηκε αρκετός κόσμος και έπαθε σοκ. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα δύο πρόσωπα σταμάτησαν πίσω από το αυτοκίνητο του, κατέβηκαν, έσπασαν το παράθυρο του αυτοκινήτου του, τον τράβηξαν έξω και τον κτυπούσαν με σιδερογροθιές. Όταν κατάφερε να σηκωθεί προσπάθησε να τους κτυπήσει και αυτός. Το αυτοκίνητο του στο δρόμο το πήρε η αστυνομία και το παράθυρο ήταν σπασμένο. Ισχυρίστηκε ότι όταν του υπέδειξαν τα ξύλινα ρόπαλα ανέφερε στους αστυνομικούς ότι είναι του γιου του και δεν ήξερε ότι ήταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Είναι η θέση του ότι η αστυνομία δεν έκανε καλά τη δουλειά της. Αναγνώρισε από το Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση τις φωτογραφίες και ανέφερε ότι της έβγαλε η σύζυγος του όταν αυτός βρισκόταν στο νοσοκομείο και οι οποίες απεικονίζουν τους τραυματισμούς του. Η σύζυγος του Μ.Υ.2 αναγνώρισε και αυτή της φωτογραφίες του Τεκμηρίου Α προς Αναγνώριση και ανέφερε ότι είναι αυτή που της έβγαλε και τις τύπωσε και τις κατέθεσε πλέον ως Τεκμήριο
2. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία των Μ.Κ.1 και 2 δηλαδή της Γ/Αστ. 3362 Κυριακής Μιχαήλ και του Αστ. 3273 Μιχάλη Μιχαήλ, κάτω και από το πρίσμα της θέσης του κατηγορουμένου ότι η αστυνομία δεν έκανε σωστά τη δουλειά της. Μελετώντας τόσο το περιεχόμενο των καταθέσεων τους όσο και αυτών που έχουν καταθέσει προφορικά στο Δικαστήριο, δεν έχω διαπιστώσει οτιδήποτε το μεμπτό στη μαρτυρία τους. Ο Μ.Κ.2 παρέθεσε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως ήλθαν στην αντίληψη του. Συγκεκριμένα ευρισκόμενος σε περιπολία αντιλήφθηκε τρία άγνωστα πρόσωπα να βρίσκονται στην οδό 28ης Οκτωβρίου στα φώτα του εναερίου και να αλληλοκτυπιούνται, κάτι που και η υπεράσπιση δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητήσει. Ο μάρτυρας δεν ανέφερε οτιδήποτε το οποίο δεν ήλθε στην αντίληψη του ή απέκρυψε οτιδήποτε περιήλθε σ΄ αυτή. Ήταν ξεκάθαρος τι είδε στο χώρο και τι βρήκε στο αυτοκίνητο που έκανε έρευνα και κατέγραψε αυτό που του απάντησε ο κατηγορούμενος 1 όταν του υπέδειξε το ξύλινο ρόπαλο. Τα ίδια ισχύουν και για την Μ.Κ.1. Φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος 1 κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων προτίμησε τι σιωπή και τα όσα έχει αναφέρει στο Δικαστήριο ετέθησαν μετά που ο ίδιος σκέφθηκε τι θα έπρεπε να πει στο Δικαστήριο και ανέφερε τους δικούς του ισχυρισμούς. Δεν νομίζω ο αστυνομικός που ερεύνησε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου 1 να μην μπορούσε να αντιληφθεί αν το παράθυρο του οδηγού ήταν σπασμένο και να μην το καταγράψει. Φυσικά ούτε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος 1 αναφέρει ότι υπέδειξε στον Μ.Κ.2 σπασμένο παράθυρο. Δεν διαπίστωσα να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος να αποκρύψει οτιδήποτε ο Μ.Κ.2 πέραν από το να καταγράψει και να αναφέρει στο Δικαστήριο τι ήλθε στην αντίληψη του κατά την επίδικη ημερομηνία. Συνεπώς η μαρτυρία, όπως έχει τεθεί από την αστυνομία, κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Εν αντιθέσει με τα όσα κατάθεσε ο κατηγορούμενος 1, τα οποία αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και ως τέτοια απορρίπτονται.. Η Μ.Υ.2 το μόνο που έκανε ήταν να καταθέσει το Τεκμήριο 6 και η μαρτυρία της δεν έχει αμφισβητηθεί. Το ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει τραυματιστεί και έχει μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Παραδεκτό γεγονός αποτελεί και ο τραυματισμός του Γεώργιου Μωυσίδη. Αυτοάμυνα Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου ήγειρε το θέμα της αυτοάμυνας και συγκεκριμένα ότι κατά τη στιγμή που ο Μ.Κ.2 είδε τους κατηγορούμενους να αλληλοκτυπιούνται, ο κατηγορούμενος 1 προέβη στην πράξη αυτή ώστε να προστατευθεί από τα κτυπήματα που δεχόταν από τα άλλα δύο άτομα. Η νομική πτυχή του θέματος της αυτοάμυνας σε υποθέσεις επίθεσης σύμφωνα με το σύγγραμμα Archbold 40th Ed. Παρ. 2648 κ.ε., μπορεί να εγερθεί όταν ο παραπονούμενος ή ο κατήγορος επιτέθηκε ή κτύπησε πρώτος τον κατηγορούμενο και ότι ο κατηγορούμενος τον τραυμάτισε υπερασπιζόμενος τον εαυτό του . Είναι απαραίτητο όπως το πρόσωπο που διεκδικεί την άσκηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας επιδείξει με τη στάση του ότι δεν θέλει να το πράξει. Πρέπει να επιδείξει ετοιμότητα να ξεφύγει και να ξεμπλέξει. Βλ. R. V. Julien

(1969)5 Cr. App. R. 407. Η παράλειψη του κατηγορουμένου να οπισθοχωρήσει όταν ήταν δυνατό και ασφαλές να κάνει κάτι τέτοιο, είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη όταν αποφασίζεται κατά πόσο ήταν αναγκαία η άσκηση βίας και κατά πόσο η βία που ασκήθηκε ήταν λογική. (βλ. R. v. Mclnes

(1971)55 Cr. App. R. 551). Καταλήγοντας, με βάση την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας και τη μαρτυρία του κατηγορουμένου 1, αυτό που διαπιστώνω είναι ότι και αν ακόμη το δικαστήριο μπορούσε να δεχθεί τη μαρτυρία του κατηγορουμένου 1 ότι δέχθηκε αρχικώς επίθεση από τα άλλα δύο άτομα και συγκεκριμένα με σιδερογροθιές και ηλεκτροσόκ και τη στιγμή που τους είδε ο Μ.Κ.2 ο κατηγορούμενος 1 προσπαθούσε να αμυνθεί. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι ο κατηγορούμενος 1 και σ΄ αυτή την περίπτωση είχε χρόνο και θα μπορούσε να φύγει. Συνεπώς η υπεράσπιση της αυτοάμυνας απορρίπτεται. Ευρήματα Με βάση την κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων κατηγορίας και τα παραδεχτά γεγονότα, διαπιστώνω ότι ο Μ.Κ.2 στις 25.8.2012 και περί ώρα 00.10 ενώ ενώ ευρίσκετο σε μηχανοκίνητη περιπολία στα φώτα του εναερίου, είδε από απέναντι του με δυτική κατεύθυνση τρία άτομα να βρίσκονται μέσα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου και να αλληλοκτυπιούνται. Σταμάτησε το αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και μόλις φώναξε «αστυνομία» τα άτομα αυτά σταμάτησαν να αλληλοκτυπιούνται. Ειδοποίησε ασθενοφόρο και πληροφόρησε τα τρία άτομα για το αυτόφωρο αδίκημα της συμπλοκής και τους ενημέρωσε ότι βρίσκονται υπό σύλληψη. Από εξετάσεις διαπίστωσε ότι ο ένας εκ των τριών είναι ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος είναι ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KSP 702 και από έρευνα που έκανε σε αυτό το αυτοκίνητο, στην παρουσία του κατηγορούμενου 1, εντόπισε πίσω από την καρέκλα του συνοδηγού του αυτοκινήτου, δύο ξύλινα ρόπαλα ενωμένα με αλυσίδα στο χώρο του επεισοδίου. Τα ανωτέρω διαδραματισθένα γεγονότα εξελίχθηκαν στην οδό 28ης Οκτωβρίου, περιοχή εναερίου στη Λεμεσό και κατά τη στιγμή του επεισοδίου ο Μ.Κ.2 είδε μαζεμένα στο χώρο περί τα 40 άτομα. Ο κατηγορούμενος 1 μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό φέρει: «πολλαπλές κακώσεις, θλαστικά τραύματα στην κεφαλή και αμφοτέρων ζυγωματικών. Του έγιναν 20 συρραφές. Αιματώματα έντονα στο τριχωτό της κεφαλής και ζυγωματικά. Εκδορές αμφοτέρων γονάτων και άκρων ποδών. Έχει πλήρη επικοινωνία και παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για θεραπεία και παρακολούθηση». Το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού στις 25.8.2012 επισκέφθηκε και ο Γεώργιος Μωυσίδης, όπου διαπιστώθηκε να φέρει θλαστικό τραύμα αριστερής έξω γωνίας οφθαλμού διαστάσεων 3 - 4 cm. Νομική Πτυχή Το αδίκημα της συμπλοκής, που αφορά την 1η κατηγορία, στηρίζεται στο άρθρο 89 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο αναφέρει: "Όποιος συμμετέχει συμπλοκής, σε δημόσιο χώρο είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου." Από το λεκτικό του άρθρου 89 προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής: · Ότι επεσυνέβη συμπλοκή. · Ότι ο κατηγορούμενος και άλλο ή άλλα πρόσωπα συμμετείχαν στην συμπλοκή. · Ότι η συμπλοκή έλαβε χώρα σε δημόσιο μέρος. Σχετικές με την έννοια της συμπλοκής του άρθρου 89, είναι οι υποθέσεις Miliotis v. The Police

(1971)2 C.L.R. 292 και Μαραγκός ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 251. Στην υπόθεση Μαραγκός, γίνεται αναφορά στην Αγγλική υπόθεση Taylor v. D.P.P

(1973)2 All E.R 1108, στην οποία επισημαίνεται ότι το αδίκημα της συμπλοκής, είναι δυνατό να διαπραχθεί από ένα μόνο πρόσωπο. Να σημειωθεί ότι στην Αγγλία, η συμπλοκή (affray) θεωρείται ως αδίκημα ενάντια στην δημόσια τάξη. Στο σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003 παρ 11-38 στην σελ. 509, αναφέρεται ότι κατηγορία για συμπλοκή πρέπει να γίνεται μόνο στις περιπτώσεις όπου παραβιάζεται σοβαρά η δημόσια τάξη και ότι είναι κακή πρακτική να χρησιμοποιείται το αδίκημα της συμπλοκής σε καθαρές περιπτώσεις επίθεσης. Όσον αφορά την έννοια του δημόσιου χώρου, αυτή καθορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής καθώς και κτήριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.» Η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 τη στιγμή που έγινε αντιληπτός από τον Μ.Κ.2 να αλληλοκτυπιέται με άλλα δύο πρόσωπα, τον Γεώργιο και Σέργιο Μωϋσίδη, αποτελεί συμμετοχή σε συμπλοκή. Επιπλέον η συμπλοκή επεσυνέβη σε δημόσιο χώρο στην οδό 28ης Οκτωβρίου, περιοχή εναερίου στη Λεμεσό. Συνεπώς βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συμπλοκής και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. Το αδίκημα της ανησυχίας που αφορά τη 2η κατηγορία, στηρίζεται στο Άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο αναφέρει: «95. Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχο πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Χωρίς εύλογη αιτία (β) προκαλεί θόρυβο ή ταραχή (γ) Σε δημόσιο χώρο (δ) Με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περιοίκους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης Η ερμηνεία του δημόσιου χώρου και της δημόσιας διάβασης καθορίζονται στο Άρθρο 4 του ποινικού Κώδικα και έχει αναλυθεί ανωτέρω στα πλαίσια εξέτασης της πρώτης κατηγορίας. Τα διαδραματισθέντα γεγονότα στην παρούσα υπόθεση εξελίχθησαν στην οδό 28ης Οκτωβρίου στην περιοχή εναερίου στη Λεμεσό, δηλαδή σε δημόσιο δρόμο. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι από τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 και των άλλων δύο προσώπων είχε ως αποτέλεσμα να μαζευτεί γύρω από αυτούς κόσμος περί τα 40 άτομα με αποτέλεσμα να προκληθεί στο μέρος διασάλευση της ειρήνης. Συνεπώς, με βάση τα πιο πάνω, βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της ανησυχίας και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο στη 2η κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Τέλος, το αδίκημα της μεταφοράς επιθετικού όπλου, που αφορά την 3η κατηγορία, στηρίζεται στα άρθρα 2 και 3

(1)του Κεφ. 159, τα οποία αναφέρουν: «2. Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετικά- «δημόσιος χώρος» περιλαμβάνεται οποιοδήποτε αυτοκινητόδρομο και οποιαδήποτε άλλα υποστατικά ή τόπο στον οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο το κοινό έχει ή του επιτρέπεται να έχει πρόσβαση, είτε με πληρωμή είτε με άλλο τρόπο. «επιθετικό όπλο» σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο που κατασκευάστηκε ή προσαρμόστηκε για να προκαλεί όταν χρησιμοποιείται βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία, ή που προορίζεται από το πρόσωπο που το έχει μαζί του για τέτοια χρήση από αυτό. 3.

(1)Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος, και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου». Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να έχει μαζί του,
2. Σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο,
3. Επιθετικό όπλο. Αποτελεί δε υπεράσπιση αν ο κατηγορούμενος έχει το επιθετικό όπλο με νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία. Το αδίκημα της εν λόγω κατηγορίας είναι πανομοιότυπο με το αδίκημα που προβλέπει το άρθρο 1 του αγγλικού Prevention of Crime Act 1953, ανάλυση του οποίου γίνεται στο σύγγραμμα Archbold 2003 παρ. 24-106 - 24 -
4. Όσον αφορά την έννοια του «έχει μαζί του» στο πιο πάνω σύγγραμμα, σημαίνει εν γνώσει του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο. Περαιτέρω η φράση «έχει μαζί του» διακρίνεται από την κατοχή και ουσιαστικά απαιτεί απόδειξη στενότερης επαφής με το αντικείμενο από την απλή κατοχή. Στο ίδιο σύγγραμμα προσδιορίζονται τρεις κατηγορίες επιθετικών όπλων. Εκείνα που έχουν κατασκευαστεί για τη χρήση και πρόκληση τραυματισμού. Εκείνα που είναι προσαρμοσμένα για ένα τέτοιο σκοπό και τέλος εκείνα που δεν έχουν κατασκευαστεί ή προσαρμοστεί γι΄ αυτό το σκοπό με την πρόθεση να προκαλέσει τραυματισμό. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις η κατηγορούσα αρχή δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε το όπλο μαζί του με σκοπό την πρόκληση ζημιάς. Βλ. Davis v. Alexander 54 Cr. Ap. R. 398 DC. Στην παρούσα υπόθεση τα δύο ξύλινα ρόπαλα ενωμένα με αλυσίδα, που έχουν ανευρεθεί στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1, με αριθμούς KSP 702, αποτελεί επιθετικό όπλο εν τη εννοία του νόμου, το οποίο έχει κατασκευαστεί για πρόκληση τραυματισμού. Αυτό που το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει περαιτέρω είναι αν ευρισκόμενο το πιο πάνω επιθετικό όπλο μέσα στο αυτοκίνητο που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο 1 και ευρίσκετο το αυτοκίνητο σε δημόσιο χώρο όπως είναι η οδός 28ης Οκτωβρίου, περιοχή εναερίου Λεμεσού, εμπίπτει στην έννοια που θέτει ο νόμος, ότι ο κατηγορούμενος το μετέφερε σε δημόσιο χώρο. Από τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι τα δύο ρόπαλα ενωμένα με αλυσίδα έχουν ανευρεθεί από τον Μ.Κ.2 πίσω από το κάθισμα του οδηγού του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου
5. Όταν ο Μ.Κ.2 το υπέδειξε στον κατηγορούμενο 1, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «τα έχω». Είναι ξεκάθαρο από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)του Κεφ. 159 ότι το επιθετικό όπλο πρέπει να το έχει μαζί του σε δημόσιο χώρο και αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος ο κατηγορούμενος να έχει μαζί του το επιθετικό όπλο. Ενόψει του γεγονότος ότι η φράση το να το έχει μαζί του αποτελεί μια στενότερη επαφή, ως ανωτέρω έχει εξηγηθεί από την απλή κατοχή, καταλήγω ότι το γεγονός ότι το επιθετικό όπλο βρέθηκε στο όχημα του κατηγορουμένου 1 μετά από έρευνα και δεν το είχε μαζί του κατά τη στιγμή που ο ίδιος βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο του και σε δημόσιο χώρο, δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 3

(1)του πιο πάνω νόμου. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή δεν έχει αποδείξει το συστατικό στοιχείο του αδικήματος της 3ης κατηγορίας και ο κατηγορούμενος για την 3η κατηγορία αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / General / Final Αναφορά: Συμπλοκή - Ανησυχία - Μεταφορά επιθετικού όπλου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο