Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Στέλιος Βασιλειάδης, Αρ. Υπόθεσης: 21767/14, 2/12/2015

(1)/2002 και συγκεκριμένα ότι διατηρούσε σκύλο άνευ αδείας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 18 (α) και (στ), (κατηγορία 2), και ότι παρέλειψε να λάβει τα δέοντα μέτρα για να εμποδίσει τη δραπέτευση ή τη διαφυγή του σκύλου του κατά παράβαση των άρθρων 2, 18 δ και στ (κατηγορία 3). Με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι την 31.1.14 στο χωριό Φοινί με αλόγιστο τρόπο, βεβιασμένο ή αμελή ώστε να ήταν ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλο παρέλειψε να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από ζώο που είχε στην κατοχή του δηλαδή τον σκύλο, κατά τρόπο αμελή ώστε ήταν ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη στην Εύη Νικολάου. Στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται ανωτέρω ενώ ήταν κάτοχος ενός σκύλου παρέλειψε να λάβει δέοντα μέτρα για να εμποδίσει τη δραπέτευση ή τη διαφυγή του. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την κατηγορούσα αρχή και πριν ο κατηγορούμενος κληθεί σε απολογία κατόπιν αιτήματος του δικηγόρου του ο κατηγορούμενος έχει αλλάξει απάντηση από μη παραδοχή σε παραδοχή στη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει που αφορά το αδίκημα ότι διατηρούσε ένα σκύλο χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες 1, 3 και 4 και προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, κατατέθηκαν τρία τεκμήρια και οι καταθέσεις των Μ.Κ. 1, 2 και 3 οι οποίες αποτέλεσαν και μέρος της κυρίως εξέτασης τους σημειώθηκαν ως Ενδείξεις Α - Γ αντίστοιχα. Πολύ περιληπτικά η μαρτυρία των Μ.Κ. είναι η ακόλουθη: Ο Μ.Κ.1 Αστ. 1674 Παναγιώτης Κοφτερός ανέφερε ότι την 31.1.2014 και περί ώρα 13.30 ενώ βρισκόταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Πλατρών έλαβε πληροφορία ότι ή Εύη Νικολάου από το χωριό Φοινί, δέχθηκε επίθεση από σκύλο στο χωριό Φοινί και ήταν τραυματισμένη. Μετέβη στο Φοινί όπου συνάντησε την Νικολάου, η οποία ήταν τραυματισμένη και πανικοβλημένη. Έφερε τραύματα στο δεξί πόδι και στο δεξί πλευρό. Του ανέφερε ότι δέχθηκε επίθεση από σκύλου ύψους περίπου 80 cm χρώματος καφέ με άσπρο κολανάκι. Της έδωσε ιατρικό πιστοποιητικό για να επισκεφθεί το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Η Νικολάου στην κατάθεση της ανέφερε στο μάρτυρα ότι ο σκύλος που της επιτέθηκε ανήκει στο συγχωριανό της Στέλιο Βασιλειάδη, του οποίου η οικία είναι πλησίον της δικής της. Ο Βασιλειάδης κλήθηκε στο σταθμό την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 19.45 με 20.05, του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση όπου αρνήθηκε ότι ο σκύλος που επιτέθηκε και δάγκωσε τη Νικολάου είναι δικός του. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι πρότεινε στη Νικολάου να τη μεταφέρει στο Νοσοκομείο αλλά η ίδια του ανέφερε ότι περιμένει το σύζυγο της. Η Μ.Κ.2 Εύη Νικολάου είναι η παραπονούμενη η οποία ανέφερε ότι διαμένει στο χωριό Φοινί μαζί με την οικογένεια της και στις 30.1.2014 περί ώρα 13.05 πήγε στο σχολείο του χωριού για να παραλάβει την κόρη της. Περί ώρα 13.15 επέστρεψε, στάθμευσε το αυτοκίνητο της σε παρακείμενο χώρο πλησίον της οικίας της, η κόρη της κατέβηκε πρώτη από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε στην οικία τους. Αυτή κατέβηκε μετά από παρέλευση μερικών λεπτών και κατευθύνθηκε προς την οικία της. Ενώ περπατούσε είδε ξαφνικά ένα σκύλο να κατευθύνεται στο μέρος της, ο σκύλος ήταν χρώματος καφέ με άσπρο κολανάκι, ύψους 50-80 cm. Φοβήθηκε και παρέμεινε ακίνητη. Ο σκύλος της όρμηξε και τη δάγκωσε στο πλευρό. Άρχισε να φωνάζει βοήθεια και προσπαθούσε να βγάλει το σακάκι που φορούσε ώστε να την αφήσει ο σκύλος. Φώναξε στην κόρη της Μικαέλα αλλά δεν πρέπει να την άκουσε γιατί ήδη είχε απομακρυνθεί. Ο σκύλος ξαφνικά την άφησε και απομακρύνθηκε από κοντά της. Αυτή κατευθύνθηκε προς το σπίτι της και ο σκύλος της επιτέθηκε για δεύτερη φορά δαγκώνοντας την στο πάνω μέρος του δεξιού της ποδιού. Αυτή συνέχισε να φωνάζει «βοήθεια» και είδε τη γειτόνισσα της Γιάννα να έρχεται προς το μέρος της και να φωνάζει του σκύλου Μαξ, Μαξ και στη συνέχεια την είδε να τον πιάνει από το κολανάκι που είχε στο λαιμό και να τον απομακρύνει από κοντά της. Αυτή έτρεξε στην οικία της και πήγε δίπλα στη μητέρα της για περίθαλψη. Επικοινώνησε με το σύζυγο της. Στη συνέχεια την επισκέφθηκε η γειτόνισσα της η Γιάννα και της είπε «που να μείνει ευλοημένο εξιδίθηκε» Η γειτόνισσα της έφερε φάρμακα και περιποιήθηκε της πληγές. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού από το σύζυγο της. Γνωρίζει ότι ο σκύλος ανήκει στο γείτονα της Στέλιο Βασιλειάδη, ο οποίος είναι σύζυγος της Γιάννας. Η μάρτυρας εξήγησε ότι στο χώρο που διαμένουν δεν υπάρχουν χώροι στάθμευσης εντός των σπιτιών τους και σταθμεύουν τα αυτοκίνητα τους στο δρόμο, όπως και έπραξε την επίδικη μέρα. Εξήγησε τον τρόπο που της επιτέθηκε ο σκύλος και ότι την έσπρωχνε μετά βίας στον τοίχο. Την ώρα που φώναζε βοήθεια είδε τη Γιάννα να μπαίνει στο αυτοκίνητο γιατί δεν την άκουσε. Αργότερα η Γιάννα πρέπει κάτι να άκουσε και σταμάτησε. Την άκουσε που φώναξε η Γιάννα τον σκύλο, ο οποίος πήγε κοντά της. Της έφυγε για δεύτερη φορά και της επιτέθηκε ξανά. Στην αντεξέταση η μάρτυρας ανέφερε ότι φορά γυαλιά και έχει υπερμετρωπία. Τη συγκεκριμένη μέρα φορούσε τα γυαλιά της αλλά πρέπει να της έπεσαν κατά τη στιγμή της επίθεσης που δέχθηκε από το σκύλο. Σε υποβολή ότι επειδή δεν φορούσε τα γυαλιά της δεν μπορούσε να διακρίνει τα χαρακτηριστικά του σκύλου απάντησε «Σίγουρα είπα στην κατάθεση μου ήταν καφέ. Ναι ήταν όπως είπα στην κατάθεση μου». Συμφώνησε ότι υπάρχουν αρκετοί σκύλοι στο χωριό και ότι σκύλο έχει ακόμη ένας γείτονας της αλλά τους έχουν προφυλαγμένους. Η μάρτυρας ήταν ξεκάθαρη ότι ο σκύλος που της επιτέθηκε ήταν του κατηγορουμένου γιατί τη στιγμή του επεισοδίου ήλθε στο χώρο η σύζυγος του, του φώναξε και την ακολούθησε. Η Μ.Κ.3 Αντριάνα Χαραλαμπίδου ανέφερε ότι εργάζεται στο Κοινοτικό Συμβούλιο του Φοινιού ως γραμματέας λειτουργός. Έδωσε κατάθεση η οποία αποτελεί την Ένδειξη Γ στην οποία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε επισκέφθηκε τα Γραφεία του Συμβουλίου για να εγγράψει οποιοδήποτε σκύλο έχει στη κατοχή του και ούτε υπάρχει οποιαδήποτε καταγραφή στο μητρώο καταγραφής σκύλων του Κοινοτικού Συμβουλίου Φοινιού στο όνομα του κατηγορούμενου. Η μάρτυρας αντεξεταζόμενη αν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος έχει ένα άσπρο σκυλάκι puddle απάντησε: «Δεν γνωρίζω τον κάθε σκύλο σε κάθε κάτοικο, ο σκύλος αυτός ήταν ένας μεγάλος και ένας μικρός» Σε άλλη ερώτηση «έχει μικρό σκύλο», απάντησε «τώρα υπάρχει ένας μικρός». Κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 δηλαδή η έκθεση του ιατρού Ι. Καυκαλιά ο οποίος στις 31.1.2014 εξέτασε την Εύη Νικολάου και διαπίστωσε να φέρει εκδορά 5 cm στο αριστερό πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα (μέση μασχαλιαία γραμμή) και δύο θλαστικά τραύματα 1 Χ 0,5 cm στην περιοχή του αχίλλειου τένοντα δεξιά. Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωσε ανέφερε ότι είναι αθώος και στην κατάθεση του ημερ. 31.1.2014 αναφέρει ότι διαμένει στο χωριό Φοινί και έχει στη φύλαξη του δύο σκύλους, ένα puddle χρώματος άσπρου ηλικίας 4 ετών που ακούει στο όνομα Λούση και ένα λαμπρατόρ με χάσκυ χρώματος μπεζ που ακούει στο όνομα Μπρούνο. Το puddle το έχει στο σπίτι ενώ το λαμπρατόρ τον έχει δεμένο έξω από το σπίτι σε ειδικά κατασκευασμένο σπιτάκι και ουδέποτε τον έχει ξέδετο εκτός όταν τον παίρνει ο ίδιος για περίπατο στα βουνά. Στη συνέχεια παραδέχεται ότι το πρωί της μέρας που έδωσε κατάθεση και περί ώρα 06.30 διαπίστωσε ότι ο σκύλος του ο λαμπρατόρ δεν βρισκόταν στο σπιτάκι που τον είχε και κατάλαβε ότι ξεδέθηκε και έφυγε. Ξεδέθηκε από την άκρια του αλύσου που τον είχε δεμένο και σίγουρα περιφέρεται με τον άλυσο στο λαιμό. Ο σκύλος του στο λαιμό δεν είχε κολανάκι αλλά άλυσο. Είναι πολύ φιλικός και ουδέποτε επιτέθηκε σε άνθρωπο. Αποκλείει ο σκύλος του να επιτέθηκε στη συγχωριανή του Εύη. Η αξία της ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον περιορισμένη και δεν μπορεί να έχει την ίδια αξία όπως η ένορκη μαρτυρία που δοκιμάστηκε με την αντεξέταση. Βλ. Πέτρου ν. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ σελ. 91. Εν πάση δε περιπτώσει μέσα από τη γραπτή του κατάθεση διαπιστώνεται ότι την επίδικη ημερομηνία είχε στην κατοχή του δύο σκύλους εκ των οποίων τον ένα τον είχε δεμένο εκτός της οικίας του. Περαιτέρω δε παραδέχεται ότι τη συγκεκριμένη μέρα ο σκύλος του ξεδέθηκε και ούτε κάνει αναφορά αν τον αναζήτησε. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Ο Μ.Κ.1 Αστ. 1674 Κοφτερός είναι μάρτυρας γεγονότων και είναι αυτός που διερεύνησε την υπόθεση. Επί της ουσίας η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί, κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή κρίνεται και η μαρτυρία της Μ.Κ.3 Αντριάνας Χαραλαμπίδου, γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου Φοινιού. Η Μ.Κ.2 Εύη Νικολάου παραπονούμενη έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η όλη παρουσία της στο Δικαστήριο, ο τρόπος που απαντούσε τις ερωτήσεις, η αμεσότητα στις απαντήσεις της δηλώνουν πρόσωπο φιλαλήθη και πρόσωπο το οποίο ήλθε Δικαστήριο να παραθέσει τα γεγονότα όπως συνέβησαν την 31.1.

1. Αντεξετάστηκε επί μακρώ αν είναι σε θέση να μπορεί να εξακριβώσει σε ποιον ανήκε ο σκύλος που της επιτέθηκε, αν μετά που τα γυαλιά που φορούσε έπεσαν στο έδαφος με αποτέλεσμα να μην βλέπει καθαρά λόγω της υπερμετρωπίας, η μάρτυρας εξήγησε ότι ο σκύλος που της επιτέθηκε όχι μια φορά αλλά δύο φορές, ήταν χρώματος καφέ και είχε ύψος περί τα 80 cm με άσπρο κολανάκι. Αυτό που την κάνει σίγουρη ότι ο σκύλος ανήκει στον γείτονα της και κατηγορούμενο Στέλιο Βασιλειάδη είναι το γεγονός ότι ο σκύλος μετά την πρώτη επίθεση που δέχθηκε την άφησε όταν του φώναξε η σύζυγος του κατηγορουμένου Γιάννα με το όνομα Μαξ. Της ξεφεύγει, επανέρχεται, δέχεται τη δεύτερη επίθεση και ξαναεπιστρέφει στη Γιάννα, αργότερα η Γιάννα έρχεται στο χώρο που ευρίσκετο η παραπονούμενη και της λέει τη φράση που ανέφερε η παραπονούμενη στην κατάθεση της «που να μείνει ευλοημένος, εξιδίθηκε». Αυτές οι δηλώσεις της παραπονούμενης, έχουν ουσιαστικά παραμείνει χωρίς αντεξέταση και ούτε ετέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να τις αντικρούει. Η αλήθεια που χαρακτηρίζει τα όσα η παραπονούμενη κατέθεσε είναι διάχυτη μέσα στη μαρτυρία της και δη κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Συμφωνεί ότι πάντοτε ο γείτονας της είχε δεμένο το σκύλο, δεν ξέρει τι συνέβηκε εκείνη τη μέρα και ο σκύλος κυκλοφορούσε ελεύθερος. Με τον γείτονα της δεν είχαν οποιαδήποτε διαφορά και ξεκαθαρίζει ότι είναι σίγουρη για τον ιδιοκτήτη του σκύλου γιατί ο σκύλος την άφησε όταν του φώναξε η σύζυγος του κατηγορούμενου. Όλα τα πιο πάνω δίδουν το δικαίωμα στο Δικαστήριο να αποδεχθεί στο σύνολο της τη μαρτυρία της παραπονούμενης. Τα όσα ο ευπεύδευτος δικηγόρος του κατηγορουμένου ανέφερε στην αγόρευση του για ασάφειες και αντιφάσεις δεν είναι ουσιαστικού περιεχομένου και μπορώ να πω είναι αναφορές οι οποίες ενισχύουν αντί να μειώνουν την αξιοπιστία της μάρτυρος. Σε σχέση με την ανώμοτη δήλωση και την κατάθεση του κατηγορουμένου αλλά και τη στάση που τηρήθηκε κατά την παρουσίαση της υπόθεσης και δη της υπεράσπισης του, αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι ο κατηγορούμενος με υπεκφυγές προσπάθησε διά μέσω της αντεξέτασης να αποσείσει την ευθύνη η οποία πηγάζει από την πράξη του να έχει στην κατοχή και επίβλεψη του σκύλο. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας και τα παραδεκτά γεγονότα, διαπιστώνεται ότι η Εύη Νικολάου, Μ.Κ.2, την 31.1.2014 και περί ώρα 13.15 δέχθηκε επίθεση από σκύλο ο οποίος περιφέρετο αφύλακτος στο χωριό Φοινί ενώ βρισκόταν σε δρόμο του χωριού πλησίον της οικίας της και κατευθύνετο προς την οικία της. Από την επίθεση που δέχθηκε από το σκύλο η Εύη Νικολάου τραυματίστηκε και υπέστη εκδορά 5 cm στο αριστερό πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα (μέση μασχαλιαία γραμμή) και δύο θλαστικά τραύματα 1 Χ 0, 5 cm στην περιοχή του αχίλλειου τένοντα δεξιά. Στο χώρο που δέχθηκε επίθεση η παραπονούμενη βρέθηκε η σύζυγος του κατηγορουμένου Γιάννα, τους οποίους η οικία τους βρίσκεται κοντά στην οικία της παραπονουμένης και φώναξε στο σκύλο με το όνομα Μαξ. Ο σκύλος άφησε την παραπονούμενη και μετέβηκε προς τη Γιάννα, της ξέφυγε και επιτέθηκε εκ νέου στην παραπονούμενη και πάλι επέστρεψε στη Γιάννα μόλις του φώναξε. Η παραπονούμενη περιέγραψε το σκύλο ως χρώματος καφέ, ύψους περίπου 80 cm και έφερε άσπρο κολανάκι. Διαπιστώνεται μέσα από τη μαρτυρία ότι ο σκύλος ανήκει στον κατηγορούμενο γιατί άκουσε τις οδηγίες της συζύγου του κατηγορουμένου όταν του φώναξε και πήγε κοντά της. Η παραπονούμενη ήταν ξεκάθαρη ότι ο σκύλος σταμάτησε την επίθεση μόνο όταν του φώναξε η σύζυγος του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος παραδέχεται στην κατάθεση του ότι έχει στην κατοχή του δύο σκύλους, ένα ράτσας puddle, ο οποίος βρίσκεται εντός της οικίας του και ένα ράτσας λαμπρατόρ με χάσκυ, o οποίος βρίσκεται δεμένος εκτός της οικίας σε διαμορφωμένο σπιτάκι και την επίδικη μέρα το πρωί διαπίστωσε να λείπει από το χώρο που τον είχε δεμένο. Οι κατηγορίες 1 και 4 που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζονται κάτω από το άρθρο 236 (δ) του Ποινικού Κώδικα το οποίο αναφέρει: «
2. Όποιος, με τέτοιο αλόγιστο τρόπο, βεβιασμένο ή αμελή, ώστε να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σωματική βλάβη σε άλλο - ........................................................ (δ) παραλείπει να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από οποιοδήποτε ζώο που έχει στην κατοχή του ή ............................ Είναι ένοχος πλημμελήματος: Νοείται ότι όπου η κατηγορία δυνάμει της υποπαραγράφου (δ) του παρόντος άρθρου αναφέρεται σε σκύλο, τεκμέρεται ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση της πιθανότητας πρόκλησης σωματικής βλάβης από τον εν λόγω σκύλο ανεξάρτητα από τη φύση ή την προηγούμενη συμπεριφορά ή τις συνήθειες του σκύλου αυτού.» Μέσα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω ότι ο κατηγορούμενος είναι κάτοχος σκύλου και ότι ο σκύλος του την επίδικη μέρα κυκλοφορούσε ελεύθερος. Ο κατηγορούμενος διαπίστωσε ότι ο σκύλος του είχε ξεδεθεί και δεν βρισκόταν στο χώρο που τον είχε δεμένο και δεν έλαβε οποιεσδήποτε προφυλάξεις με αποτέλεσμα ο σκύλος να περιφέρεται και να επιτεθεί στην παραπονούμενη προκαλώντας της σωματική βλάβη. Συνεπώς βρίσκω ότι η κατηγορούσα αρχή ως όφειλε έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων τόσο της πρώτης όσο και της τέταρτης κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Το άρθρο 236 (δ) του Ποινικού Κώδικα, τονίζει ότι στις περιπτώσεις των σκύλων τεκμέραιται ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση της πιθανότητας πρόκλησης σωματικής βλάβης από τον εν λόγω σκύλο ανεξάρτητα από τη φύση ή την προηγούμενη συμπεριφορά ή τις συνήθειες του σκύλου. Ως εκ τούτου βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο στις κατηγορίες 1 και
3. Η κατηγορία 3 εδράζεται κάτω από το άρθρο 18 (δ) και (στ) του Νόμου 184

(1)/2002 όπως έχει τροποποιηθεί και αναφέρει τα ακόλουθα: «Οποιοδήποτε πρόσωπο - .......... (δ) Εγκαταλείπει το σκύλο του ή δεν λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσει τη δραπέτευση ή τη διαφυγή του, .......... (στ) παραβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση πρώτης καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκη, σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Με βάση τα πιο πάνω συμπεράσματα του Δικαστηρίου και ως έχουν εξηγηθεί ανωτέρω στις κατηγορίες 1 και 4 διαπιστώνεται ότι η κατηγορούσα αρχή, ως όφειλε, έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ως αυτά περιγράφονται στο άρθρο 18 (δ) του πιο πάνω αναφερόμενου νόμου και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο και στην 3η κατηγορία. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. ΟΟ Subject: Criminal / Final. Αναφορά: Απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις - Διατήρηση σκύλου άνευ αδείας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο