Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέα Ιορδάνους, Αρ. Υπόθεσης: 22132/15, 26/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B147 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22132/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ανδρέα Ιορδάνους Κατηγορούμενου -------------------------- Ημερομηνία: 26 Νοεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Στ. Γιασκούρη Για κατηγορούμενο: κα Σ. Αδάμου Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Έχω ακούσει τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και τα όσα έχει αναφέρει η συνήγορος του κατηγορούμενου για μετριασμό της ποινής του. Αντιλαμβάνομαι και από την έκθεση, η οποία έχει ετοιμαστεί από το Γραφείο Ευημερίας για τον κατηγορούμενο για σκοπούς νομικής αρωγής και η οποία έχει υιοθετηθεί από τη συνήγορο του κατηγορούμενου, ότι πρόκειται για οικονομικά δυσπραγούντα, αρκετά ταλαιπωρημένο θα έλεγα. Εξετάζοντας τις ποινές για τις οποίες κατηγορείται και ιδιαίτερα τις κατηγορίες 1 και 2, οι οποίες αφορούν ανυπακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου κατά παράβαση του Άρθρου 19A του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου, βλέπω ότι είχε αποστερηθεί στον κατηγορούμενο η ικανότητα του να κατέχει άδεια οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο διαφορετικές υποθέσεις, ήτοι στις υποθέσει με αριθμό 34769/14 και 1721/14. Σύμφωνα με το άρθρο 19Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/1972, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 109(Ι)/2012: «19Α. Πρόσωπο, το οποίο έχει αποστερηθεί με απόφαση ή διάταγμα του δικαστηρίου, της ικανότητας να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και το οποίο οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα κατά παράβαση της πιο πάνω απόφασης ή διατάγματος, είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα
(4)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα έξι χιλιάδες ευρώ οκτακόσια τριάντα τέσσερα ευρώ (€6.834) ή και στις δύο αυτές ποινές.» Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αφού η υπακοή σε διατάγματα δικαστηρίου συνιστά μια σημαντική πτυχή του κράτους δικαίου (βλ. Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά.
(2002)2 ΑΑΔ 133). Παρακοή σε δικαστικό διάταγμα πρέπει, κατά κανόνα, να αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης και μόνο κατ' εξαίρεση με πρόστιμο (βλ. Kay v. Municipality of Larnaca
(1982)2 C.L.R. 236, Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 227). Η φύση του διατάγματος, οι πιθανές συνέπειες της παράβασης του, αλλά και οι λόγοι παρακοής, αποτελούν σχετικούς παράγοντες που το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στην επιλογή της ποινής[i] (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 196). Όσον αφορά την 3η κατηγορία που αντιμετωπίζει, αυτή της ανασφάλιστης οδήγησης αντιλαμβάνομαι ότι από όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει και προηγουμένως αυτής της φύσης του αδικήματος. Έχει επανειλημμένως τεθεί και στη νομολογία ότι το συγκεκριμένο αδίκημα είναι σοβαρό και αυτό προκύπτει και από τις πρόνοιες του ίδιου του Νόμου, ο οποίος προνοεί υποχρεωτική στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο 6 μηνών και 12 μηνών σε περίπτωση δεύτερης καταδίκης. Βέβαια η έκδοση διατάγματος στέρησης κατοχής ή λήψης άδειας οδήγησης είναι θέμα που εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αφού αποτελεί μέρος της ποινής, οπότε το Δικαστήριο δύναται να εξετάσει εκτός από τις περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και τις προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη πριν αποφασιστεί ενδεχόμενο στέρησης. Η 4η κατηγορία αφορά λιγότερα σοβαρό αδίκημα, αυτό της οδήγησης χωρίς άδεια κυκλοφορίας. Η 5η κατηγορία, αφορά παράλειψη του κατηγορούμενου να σταματήσει το όχημα του όταν κλήθηκε από τον Αστ.
- Όπως έχω ήδη αναφέρει, έχει τεθεί ενώπιον μου σχετική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και έχω λάβει υπόψη μου τα όσα έχει αναφέρει η συνήγορος του κατηγορούμενου ως προς τις δεινές συνθήκες διαβίωσης του. Από την άλλη διαφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος όταν αποφάσισε να οδηγήσει στις 4.11.15, συνειδητά επέλεξε να παρακούσει τα δικαστικά διατάγματα, οδήγησε χωρίς ασφάλεια, χωρίς άδεια κυκλοφορίας και όταν κλήθηκε να σταματήσει από αστυνομικό δεν το έπραξε. Έχοντας υπόψη μου αυτά τα γεγονότα, οι ποινές που θα πρέπει να επιβληθούν σε σχέση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και συγκεκριμένα τις κατηγορίες 1, 2 και 3, δεν μπορεί να είναι άλλες ποινές από αυτές της στέρησης της ελευθερίας. Έχοντας κατά νου τα όσα έχουν λεχθεί επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης δύο μηνών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης δύο μηνών. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Επιπρόσθετα στερείται της άδειας οδήγησης για περίοδο 12 μηνών από σήμερα. Κρίνω ότι δεν έχουν εκτεθεί οποιοιδήποτε λόγοι ώστε να μην του στερηθεί η άδεια οδήγησης του. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας της ποινής έχω αποφασίσει να μην επιβάλω οποιαδήποτε ποινή στις κατηγορίες 4 και
- Επίσης δεν εκδίδεται οποιοδήποτε διαταγή σε σχέση με τις ποινές εγγύησης που επιβλήθηκαν σε σχέση με προηγούμενες υποθέσεις. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο υπάρχουν λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που έχω επιβάλει. Η αναστολή ποινής φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[ii] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/
- Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο σαν μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Τα δύο θέματα είναι ξεχωριστά. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και αποφασίζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την αναστολή της. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303):
- Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
- Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
- Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Κρίνοντας τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν βλέπω να συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης, επομένως η ποινή φυλάκισης είναι άμεση. (Υπ.).............. Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal /Sentence/ disobeying disqualification order (Αναφορά: Ποινή/ Παρακοή διατάγματος στέρησης) [i] 'The nature of the order, the likely repercussions of its breach and the reasons for disregarding it, are considerations relevant to the choice of punishment on a charge of breaching the terms of an order of the court'. [ii] 3.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)οσάκις Δικαστήριον επιβάλλη ποινήν φυλακίσεως μη υπερβαίνουσαν τα τρία έτη, τούτο δύναται να διατάξη όπως η ποινή μη εκτελεσθή εκτός εάν, διαρκούσης της εν τω διατάγματι οριζομένης τριετούς περιόδου από της ημέρας της εκδόσεως του διατάγματος (εν τω παρόντι Νόμω αναφερομένης ως "περίοδος εφαρμογής του διατάγματος"), ο καταδικασθείς ήθελε διαπράξει έτερον αδίκημα τιμωρούμενον διά φυλακίσεως και μετά την τοιαύτην διάπραξιν Δικαστήριον ήθελε διατάξει συμφώνως προς το άρθρον 4 όπως η αρχική ποινή εκτελεσθή.
(2)Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο