Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Πολίνα Χριστοφόρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16164/15, 18/11/2015

Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. Πολίνα Χριστοφόρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16164/15, 18/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B140 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16164/15 Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού Και

1. Πολίνα Χριστοφόρου
2. Irfan Raif
3. Mahmut Mehmet Κατηγορουμένων -------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 18/11/2015 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για τον κατηγορούμενο 2 : κα Σ. Αδάμου Κατηγορούμενος 2 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος από τώρα και στο εξής θα καλείται ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε αρχικά τέσσερεις κατηγορίες. Αυτές της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (1η κατηγ.), της κλοπής (2η Κατηγ.), της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος (3η Κατηγ.) και της παράνομης κατοχής περιουσίας (4η κατηγ.). Η μοναδική όμως στην οποία κλήθηκε σε απολογία είναι η 4η κατηγορία αφού στις κατηγορίες 1 -3 αθωώθηκε και απαλλάγηκε στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Η υπόθεση δε για τους κατηγορούμενους 1 και 3, ολοκληρώθηκε με την επιβολή ποινής που έγινε σε προηγούμενο στάδιο και μετά από την παραδοχή τους μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας αριθμός καταθέσεων κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως τεκμήρια και το περιεχόμενο τους δηλώθηκε παραδεκτό ως προς την αλήθεια του. Αυτό έγινε για δύο καταθέσεις του Χάρη Τσαγκαρίδη ημερομηνίας 24/8/2015 και 28/8/2015 αντίστοιχα (Τεκμήρια 9 Α και 9 Β ), για την κατάθεση της Δέσπως Πηλαβάκη (Τεκμήριο 10) και για την κατάθεση του Κώστα Αδαμίδη (Τεκμήριο 11). Δηλώθηκαν περαιτέρω ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα. Ότι το Τεκμήριο 8Β αποτελεί πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 8Α. Ότι ο Χ. Τσαγκαρίδης αναγνώρισε ως το κλαπέν αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής ΗΖΤ 179, αυτό που φαίνεται στις φωτογραφίες 23 και 24 του Τεκμηρίου
4. Ότι η Δέσπω Πηλαβάκη βοήθησε στη σύλληψη του κατηγορούμενου και ότι προέβηκε σε πιστή μετάφραση της κατάθεσης του από τη μητρική του γλώσσα στην Ελληνική. Ότι ο Κ. Αδαμίδης εκτίμησε την αξία των κλειδιών που εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο (Τεκμήρια 3, 4, 5, 6 και 7) και ότι η αξία τους ανέρχεται στο ποσό των Ε549=. Όλα τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Ως μάρτυρες για την κατηγορούσα αρχή, κλήθηκαν και μαρτύρησαν στο Δικαστήριο ο αστυφ.316 Γ. Γεωργίου, ο Α/Αστυφ. 2253 Π. Χριστοφόρου, η Γ/Αστυφ. 3458 Χ. Χαραλάμπους, η Γ/Αστυφ. Χρ. Νικολάου, ο Αστυφ. 746 Ι. Ματζιάρης, ο Ειδικός Αστυφύλακας 5269 Κ. Παρασκευά και ο Αστυφ. 4885 Θ. Σοφοκλέους (Μ.Κ.1-7), οι οποίοι και σύμφωνα και με τη δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, κατέθεσαν τις γραπτές τους καταθέσεις (Τεκμήρια Α-Ζ) τις οποίες και υιοθέτησαν ως μέρος της κύριας τους εξέτασης και στη συνέχεια αντεξετάσθηκαν. Μετά δε από την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία στην 4η κατηγορία αυτός επέλεξε και κατάθεσε ενόρκως χωρίς να καλέσει κανένα άλλο μάρτυρα. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί αναπτύσσοντας ο καθένας τη δική του επιχειρηματολογία. Σημαντικό είναι πάντως και πρέπει να λεχθεί ότι η κα Αδάμου δεν αμφισβήτησε κατά την αγόρευση της την αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας. Υποστήριξε όμως ότι με βάση αυτήν, δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, θέση η οποία βρήκε αντίθετο τον κ. Αργυρού ο οποίος επιχειρηματολόγησε υπέρ της ενοχής του κατηγορούμενου. M.K.1 ήταν ο φωτογράφος ο οποίος έλαβε σειρά φωτογραφιών (Τεκμήριο 1). Η μαρτυρία του, ούτε και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν αμφισβητήθηκε και έτσι αυτός καθόλου δεν αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορούμενου. Μ.Κ.2 ήταν ο αστυφύλακας ο οποίος έλαβε την καταγγελία για την κλοπή του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΤ179 μάρκας Mazda Demio, από τον ιδιοκτήτη του. Ούτε και αυτός αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορούμενου. Μ.Κ.3 ήταν ο αστυφύλακας που έλαβε κατάθεση από την κατηγορούμενη 1 στην παρούσα υπόθεση η οποία όπως και ο κατηγορούμενος 3 και διαρκούσης της ακροαματικής διαδικασίας παραδέχθηκαν ενοχή και τους επιβλήθηκε ποινή. Αυτός και σε υποβολή που του έγινε από την συνήγορο του κατηγορούμενου 2 ότι το αυτοκίνητο κλάπηκε από την κατηγορούμενη 1 και άλλο τρίτο πρόσωπο που δεν είναι κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση απάντησε ότι αυτό το συμπέρασμα είχε εξαχθεί με βάση την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης
5. Προσήγαγε ο μάρτυρας αυτός και εξ' ακοής μαρτυρία σε σχέση με το τι ανάφερε η κατηγορούμενη 1 λέγοντας ότι κάποια από τα κλειδιά ήταν κλειδιά ξενοδοχείων που τα χρησιμοποιούσε η ίδια και για τα υπόλοιπα δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις Μ.Κ.4 ήταν ο αστυφύλακας ο οποίος παρέλαβε από τον Σοφοκλέους (Μ.Κ.7), το μεγάλο μαύρο ρούχινο τσαντάκι με την επιγραφή Mercedes μέσα στο οποίο υπήρχαν 180 κλειδιά μικρού και μεγάλου μεγέθους διαμερισμάτων, δωματίων ξενοδοχείων, αυτοκινήτων κ.α., δύο τηλεχειριστήρια αυτοκινήτων και ένα τηλεχειριστήριο αυτοκινήτου μάρκας Honda, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΤ179 μάρκας Mazda Demio χρώματος ασημί μαζί με το κλειδί του, μέρος των οποίων κατάθεσε ως τεκμήρια. Και ο μάρτυρας αυτός συμφώνησε με τη θέση που του υποβλήθηκε από την κα Αδάμου ότι το αυτοκίνητο κλάπηκε από την Μαρία Ανδρέου και αυτή το παρέδωσε στην 1η κατηγορούμενη η οποία και το οδήγησε. Είπε ακόμα ότι κατά τη διάρκεια της καταδίωξης του κλαπέντος αυτοκινήτου από την αστυνομία, το κλαπέν αυτοκίνητο συγκρούσθηκε με αυτό της αστυνομίας και ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος καθόταν στο πίσω κάθισμα πίσω από τον συνοδηγό, κατέβηκε και άρχισε να τρέχει πεζός με δυτική κατεύθυνση προς την οδό Σπηλαίων. Ο μάρτυρας τον ακολούθησε, τον ανέκοψε σε παρακείμενο χωράφι το οποίο ήταν αδιέξοδο και για το λόγο αυτό ο κατηγορούμενος αναγκάστηκε να σταματήσει. Τον μετέφερε κοντά στο αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε στον αστυφύλακα το όνομα του και ως λόγο που τράπηκε σε φυγή το φόβο που ένοιωσε από την καταδίωξη της αστυνομίας και από την σύγκρουση των αυτοκινήτων. Ταυτόχρονα έγινε έρευνα στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής HZT 179 και εντοπίσθηκε μεγάλος αριθμός κλειδιών αυτοκινήτων και σπιτιών. Μ.Κ.6 ήταν ο Ειδικός Αστυφύλακας 5269 Κωνσταντίνος Παρασκευά. Και αυτός περιέγραψε την καταδίωξη του κλοπιμαίου αυτοκινήτου καθώς και την ανακοπή του από την αστυνομία. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος επέβαινε στο αυτοκίνητο και καθόταν στο πίσω κάθισμα πίσω από τη θέση του συνοδηγού. Ο μάρτυρας ήταν το πρόσωπο που διενήργησε την έρευνα στο αυτοκίνητο. Κατά τη διάρκεια της εντόπισε το μαύρο τσαντάκι μέσα στο οποίο υπήρχαν μεγάλη ποσότητα κλειδιών αυτοκινήτων, σπιτιών και διαμερισμάτων. Αυτό βρισκόταν τοποθετημένο στη μέση ακριβώς του πισινού καθίσματος του αυτοκινήτου δίπλα από τη θέση που καθόταν ο κατηγορούμενος. Όταν ο μάρτυρας επέδειξε στον κατηγορούμενο τα κλειδιά, αυτός δεν έδωσε καμία απάντηση. Μ.Κ. 7 ήταν ο αστυφύλακας 4885 Θεόδωρος Σοφοκλέους. Ήταν το άτομο που με τη βοήθεια διερμηνέα έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση και στη συνέχεια τον συνέλαβε. Ο κατηγορούμενος του ανάφερε ότι δεν γνώριζε τι περιείχε μέσα το τσαντάκι και ότι απλώς μπήκε στο αυτοκίνητο για να πάει περίπατο. Όπως προαναφέρεται η αξιοπιστία όλων των μαρτύρων κατηγορίας δεν αμφισβητήθηκε. Εν πάση όμως περιπτώσει πρέπει να λεχθεί ότι όλοι, μου έκαμαν καλή εντύπωση ως μάρτυρες της αλήθειας. Παρακολουθώντας τους να καταθέτουν, παρατηρώντας το ύφος και τη συμπεριφορά τους, θεωρώ ότι μαρτύρησαν με ειλικρίνεια όσα περιήλθαν στη γνώση και στην αντίληψη τους μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων τους για αυτό και η μαρτυρία τους γίνεται πλήρως αποδεκτή. Ο κατηγορούμενος από την αρχή μέχρι το τέλος, επέμενε στη θέση ότι απλώς μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο που οδηγούσε η κατηγορούμενη 1 για να πάει μια βόλτα με τους φίλους του, τους κατηγορούμενους 1 και
6. Εισερχόμενος σε αυτό, δεν γνώριζε για οποιαδήποτε παρανομία και ειδικότερα δεν γνώριζε ότι το τσαντάκι με τα κλειδιά και τα διάφορα άλλα αντικείμενα που βρίσκονταν μέσα σε αυτό αποτελούσαν κλοπιμαία περιουσία. Παρά την επιμονή του αυτή, δεν με έπεισε για την αλήθεια της εκδοχής του. Και αυτό γιατί οι ισχυρισμοί που έδωσε για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι τράπηκε σε φυγή όταν μετά την καταδίωξη του αυτοκινήτου και την ανακοπή του από την αστυνομία δεν ήταν καθόλου λογικοφανείς και πειστικοί. Ήταν ο ισχυρισμός του, ότι τράπηκε σε φυγή γιατί φοβήθηκε επειδή τους κυνηγούσε η αστυνομία και επειδή επήλθε σύγκρουση μεταξύ του αυτοκινήτου της αστυνομίας και του αυτοκινήτου που οδηγούσε η κατηγορούμενη 1 και στο οποίο ο ίδιος ήταν επιβάτης. Δεν εξήγησε όμως για ποιο λόγο είχε φοβηθεί, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι όπως υποστήριξε δεν ήξερε ότι το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε και το τσαντάκι που βρισκόταν στο αυτοκίνητο αποτελούσαν κλοπιμαία περιουσία. Γιατί να φοβηθεί και να τραπεί σε φυγή τη στιγμή που δεν υπήρχε σύμφωνα με τη θέση του οτιδήποτε μεμπτό αλλά απλώς είχε βγει βόλτα με τους φίλους του; Και αυτό λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι δέχθηκε τελικά αντεξεταζόμενος ότι όταν άρχισε η αστυνομία να τους καταδιώκει κατάλαβε «ότι κάτι πάει λάθος». Δεν εξήγησε ακόμα με πειστικό τρόπο γιατί δεν ρώτησε, ούτε καν διερωτήθηκε που βρήκε η κατηγορούμενη 1 το αυτοκίνητο με το οποίο πήγαν βόλτα. Και αυτό ενώ μαζί με αυτήν έχουν όπως είπε φιλικές σχέσεις, γνώριζε ότι βαρυνόταν με προηγούμενες καταδίκες και δεν την είχε ξαναδεί να οδηγεί το αυτοκίνητο αυτό. Πέραν τούτου ήταν φανερό ότι απέφευγε να πει την αλήθεια με μοναδικό στόχο να βοηθηθεί στην υπόθεση του. Προσπαθώντας να καταδείξει άγνοια για το τι βρισκόταν μέσα στο τσαντάκι, το οποίο βρέθηκε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και ακριβώς δίπλα από τη θέση που καθόταν, προέβαλε διάφορους, αντιφατικούς μεταξύ τους ισχυρισμούς. Στην κατάθεση που είχε δώσει στην αστυνομία (Τεκμήριο 8 Α και 8 Β) ισχυρίσθηκε ότι τα κλειδιά που ήταν μέσα στο τσαντάκι, τα είδε όταν μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο χωρίς όμως να γνωρίζει που τα είχε βρει η κατηγορούμενη
7. Δεν εξήγησε πάντως πως μπόρεσε να τα δει ενόψει του ότι το τσαντάκι είναι μαύρου χρώματος και όταν βρέθηκε στο αυτοκίνητο από την αστυνομία ήταν κλειστό. Αντίθετα όμως ενόρκως ισχυρίσθηκε ότι πρώτη φορά είδε τα κλειδιά στην αστυνομία, κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Ερωτώμενος εάν γνωρίζει σε ποιον ανήκουν τα κλειδιά απάντησε με τρόπο που καταδεικνύει πλήρως την προσπάθεια του να αποφύγει οποιαδήποτε τυχόν ευθύνη θα μπορούσε να του αποδοθεί, λέγοντας ότι αυτό το έμαθε όταν «ήλθε» στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος και προσπαθώντας να δικαιολογήσει την αντίφαση αυτή, ισχυρίσθηκε ότι αυτό που είχε πει στην κατάθεση του ήταν ότι είδε την τσάντα και όχι τα κλειδιά, κάτι που καταρρίπτεται βέβαια από το περιεχόμενο της κατάθεσης του το περιεχόμενο μάλιστα της οποίας και υιοθέτησε. Ενώ στην κατάθεση του ισχυρίσθηκε ότι πριν ξεκινήσουν να πάνε περίπατο με τους λοιπούς κατηγορούμενους, παρέμειναν για κάποιες ώρες στο σπίτι του κατηγορούμενου 3, αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε ότι παρέμειναν εκεί για μία μόνο ώρα. Ενώ στην κατάθεση του ανάφερε ότι είδαν την αστυνομία να τους καταδιώκει όταν επέστρεφαν από τον Ύψωνα και βρίσκονταν προς τον κυκλικό κόμβο του Ορφανίδη, αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε ότι την είδαν στον Ύψωνα και μάλιστα τους «κυνηγούσε» στον υπεραστικό δρόμο από την οδό Πάφου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αλλά και γενικότερα λόγω της αρνητικής εντύπωσης που σχημάτισα για τον κατηγορούμενο ως μάρτυρα της αλήθειας παρακολουθώντας τον να καταθέτει, δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω. Δεδομένων των πιο πάνω παραδεκτών γεγονότων και της αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΤ179 κλάπηκε από τον ιδιοκτήτη του στις 24/8/2015 και προς τούτο έγινε καταγγελία στην αστυνομία. Στις 26/8/2015 το κλαπέν αυτοκίνητο εντοπίσθηκε από την αστυνομία να κυκλοφορεί και μετά από καταδίωξη του από αυτοκίνητο της αστυνομίας προκλήθηκε σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων και το κλαπέν αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε. Ο κατηγορούμενος ο οποίος επέβαινε του κλαπέντος αυτοκινήτου μαζί με δύο άλλα φιλικά του πρόσωπα, καθόταν στο πίσω κάθισμα πίσω από τον συνοδηγό, κατέβηκε και άρχισε να τρέχει πεζός προσπαθώντας να διαφύγει την σύλληψη. Ανακόπηκε όμως σε παρακείμενο χωράφι το οποίο ήταν αδιέξοδο και συνελήφθη. Στη μέση του πισινού καθίσματος και δίπλα ακριβώς από τη θέση που καθόταν ο κατηγορούμενος βρέθηκε αμέσως μετά την ακινητοποίηση του αυτοκινήτου, ένα μεγάλο μαύρο ρούχινο τσαντάκι με την επιγραφή Mercedes μέσα στο οποίο υπήρχαν 180 κλειδιά μικρού και μεγάλου μεγέθους διαμερισμάτων, δωματίων ξενοδοχείων, αυτοκινήτων κ.α., δύο τηλεχειριστήρια αυτοκινήτων και ένα τηλεχειριστήριο αυτοκινήτου μάρκας Honda και το κλειδί του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΤ179 μάρκας Mazda Demio χρώματος ασημί. Η αξία των κλειδιών αυτών ανέρχεται στο ποσό των Ε549=. Το αδίκημα το οποίο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει βασίζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα και προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλη περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που ν΄ ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εμπεριέχουν την «κατοχή», από κάποιο πρόσωπο αντικειμένου για το οποίο υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαίο. Η ερμηνεία του όρου κατοχή δίδεται από τον ίδιο το Νόμο και συγκεκριμένα από το άρθρο 4 και είναι η ακόλουθη : «"κατοχή"— (α) "να κατέχει" ή "να έχει στην κατοχή" περιλαµβάνει όχι µόνο το να έχει στη δική του προσωπική κατοχή, αλλ' επίσης και το να έχει σε γνώση του ότι είναι στην πραγµατική κατοχή ή τη φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή το να φυλάγει σε οποιοδήποτε χώρο (είτε αυτός ανήκει στον ίδιο ή κατέχεται από αυτό είτε όχι) για χρήση ή όφελος του ίδιου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου· (β) σε περισσότερα από ένα πρόσωπα, αν ένας ή περισσότερα από αυτά έχουν κάποιο πράγµα υπό τη φύλαξη ή στην κατοχή τους σε γνώση και µε τη συγκατάθεση των υπολοίπων, το πράγµα αυτό θεωρείται ότι βρίσκεται υπό τη φύλαξη και την κατοχή καθενός και όλων αυτών των προσώπων». Όπως προκύπτει από την ερμηνεία του όρου για να αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της κατοχής, δεν είναι αναγκαίο κάποιος να κατέχει το αντικείμενο για δική του προσωπική χρήση. Είναι αρκετή η γνώση του ότι το αντικείμενο είναι στην πραγματική κατοχή ή φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου, κάτι που συνάγεται ότι υπήρχε στην εξεταζόμενη περίπτωση. Για το ζήτημα η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν περιστατική και μόνο μαρτυρία. Στην απόφαση Παφίτης ν. Δημοκρατίας