Δήμος Λεμεσού ν. Μιχάλη Σαπαρίλλα, Αρ. Υπόθεσης: 2710/15, 18/11/2015

(1)(ια),(ιγ) και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984-2002, στους Κανονισμούς 2, 3, 5, 16

(1)(ιγ), (κβ) 22 και 23, 171, 172, 172Α των περί Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του Δήμου Λεμεσού ως επίσης και στην περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Νομοθεσία συγκεκριμένα (N47(I)/97) και ειδικότερα τα Διατάγματα του 1998 μέχρι 2010 (Αρ.3) (Κ.Δ.Π 444/2010). Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα ότι: 1) Ο κατηγορούμενος δεν είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής LAM

1. 2) Ότι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος είναι ο Geremy R. Zygman, με αριθμό ταυτότητας 5/
2. 3) Ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε τον ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου οχήματος γιατί ήταν πελάτης του. 4) Ότι την 31/07/2014 ημερομηνία του αδικήματος ο ιδιοκτήτης βρισκόταν εκτός Κύπρου. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε πρώτα την μαρτυρία του τροχονόμου 16, Ασσιώτη (ΜΚ1), σύμφωνα με την οποία το όχημα που αναφέρεται στις κατηγορίες βρισκόταν εγκαταλελημμένο την 31/07/2014, δηλαδή σταθμευμένο σε χώρο που είχε σηματοδοτηθεί ως χώρος στάθμευσης μόνο για οχήματα αναπήρων. Όσον αφορά το ποιος ήταν ο οδηγός του οχήματος που το στάθμευσε στο σημείο την εν λόγω ημέρα η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν ότι δεν μπόρεσε να εντοπίσει τον οδηγό, ούτε συνάντησε αυτόν κατά τον επίδικο χρόνο. Στο συμπέρασμα ότι είναι ο κατηγορούμενος που οδηγούσε ή είχε την ευθύνη του οχήματος την επίδικη ημερομηνία, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι κατέληξε σ' αυτό από τα όσα του είχε αναφέρει άλλη συνάδελφος του η οποία διερευνούσε παρελθοντικές τροχαίες παραβάσεις που διαπράχθηκαν με το εν λόγω όχημα. Ως προς την ιδιοκτησία του οχήματος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Συγκοινωνιών, θέση που συνάδει και με τα παραδεκτά γεγονότα, είναι ότι ο ιδιοκτήτης του οχήματος είναι πρόσωπο άλλο από τον κατηγορούμενο και το οποίο δεν μπορούσε να εντοπισθεί. Τέλος η θέση του ΜΚ1 ήταν ότι, επειδή φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος συνδέθηκε από άλλη συνάδελφο του με τροχαίες παραβάσεις που έλαβαν χώρα στο παρελθόν, με το επίδικο όχημα, αυτό δείχνει ότι διέπραξε και το υπό κρίση αδίκημα στις 31/07/2014 εξού και ο Δήμος καταχώρησε την παρούσα υπόθεση εναντίον του. Στη συνέχεια η κατηγορούσα αρχή κάλεσε τη τροχονόμο αριθμός 21 Α. Ιωάννου (ΜΚ2) η οποία παρουσιάστηκε ως η συνάδελφος του ΜΚ1 που ενημέρωσε τον τελευταίο για την σύνδεση στην οποία προέβη μεταξύ του κατηγορούμενου και του επίμαχου οχήματος. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι στην εν λόγω σύνδεση προέβη μια εβδομάδα πριν την διάπραξη του υπό κρίση αδικήματος και συγκεκριμένα την 24/07/2014 όταν εντόπισε το επίμαχο όχημα να βρίσκεται νόμιμα σταθμευμένο σε κάποιο χώρο στη Λεμεσό και τον κατηγορούμενο να παρουσιάζεται ως ο οδηγός του εκείνη την ημέρα. Σύμφωνα με την ΜΚ2, ο κατηγορούμενος ο οποίος της ανέφερε ότι δεν είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος, της έδωσε τα στοιχεία του και όταν του ανέφερε για τις παρελθοντικές καταγγελίες που εκκρεμούσαν της ανέφερε ότι θα φρόντισει όπως πληρωθούν αφού γνωρίζει τον ιδιοκτήτη. Η ΜΚ2 περαιτέρω ανέφερε ότι κατά την διερεύνηση των παρελθοντικών καταγγελιών που αφορούσαν το εν λόγω όχημα, ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία ότι είχε καταγγελθεί και μια άλλη κοπέλα στο Ζακακί Λεμεσού, για χρήση του εν λόγω οχήματος κατά παράνομο τρόπο, την οποία όμως δεν κατάφεραν να εντοπίσουν όταν μετέβηκαν στην διεύθυνση που τους έδωσε η αστυνομία. Στη δε διεύθυνση που είχε ο Δήμος στα αρχεία του αναφορικά με τον ιδιοκτήτη του οχήματος, ανέφερε η μάρτυρας ότι όταν έγινε προσπάθεια εντοπισμού του ανευρέθηκε πρόσωπο άλλο από τον κατηγορούμενο και τον ιδιοκτήτη. Η αντεξέταση του κατηγορούμενου περιορίστηκε στην αμφισβήτηση ότι ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά την επίδικη ημερομηνία ήτοι 31/07/
3. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης από την κατηγορούσα αρχή, προβλήθηκε από πλευράς κατηγορούμενου εισήγηση ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ιδιαίτερα ότι δεν στοιχειοθετήθηκε το συστατικό στοιχείο που τον φέρει να είναι ο οδηγός του οχήματος κατά την επίδικη ημερομηνία. Από πλευράς κατηγορούσας αρχής προβλήθηκε ότι με την προσκομισθείσα μαρτυρία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι νομολογιακές αρχές που διέπουν το στάδιο του εκ πρώτης όψεως είναι πολύ καλά γνωστές και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, In Re Kakos

(1985)1 CL.R. 250 και Azinas and Another v. Police,

(1981)2 CL.R.

1. Ως επίσης και στη Νομολογία που σχετίζεται με την εφαρμοστέα Δικαστική Πρακτική του
2. Σύμφωνα με τις πιο πάνω αρχές η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Το δε πρώτο σκέλος αφορά τα εξωτερικά γνωρίσματα του αδικήματος, δηλαδή τα συστατικά του στοιχεία ενώ το δεύτερο αφορά την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας, αντικειμενικά πάντοτε κρινόμενης. Όπως έχει επίσης Νομολογηθεί η κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία δικαιολογείται μόνο αν έχει παρουσιαστεί από πλευράς της κατηγορούσας αρχής, αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence), τέτοιας φύσης, που στην απουσία ικανοποιητικής εξήγησης από πλευράς κατηγορουμένου, το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας. Άλλωστε ο κατηγορούμενος καλείται σε απολογία για να υπερασπίσει τον εαυτό του και όχι για να καλύψει ή συμπληρώσει τα κενά ή τις ατέλειες της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, έχοντας υπόψη και τις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,

(1993)2 Α.Α.Δ 82 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ 9. ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑ Στην παρούσα υπόθεση καταρχήν παρατηρώ ότι οι αναφορές στην έκθεση αδικήματος στις συγκεκριμένες πρόνοιες των περί Μηχανοκινήτων Κανονισμών έχουν καταρηθεί από την 19/05/2008 δυνάμει του άρθρου 14 της Κ.Δ.Π 199/2008, ως εκ τούτου έχοντας κατά νου και ότι το κατ' ισχυρισμό αδίκημα φαίνεται να έγινε την 31/07/2014, σύμφωνα και με τα λεχθέντα στην υπόθεση Σάββας Σάββα ν. Δήμου Πάφου

(2011)2 Α.Α.Δ. 496 στο βαθμό που η κατηγορία βασίζεται σε καταργηθέντα νόμο αυτή δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Όσον αφορά στους Δημοτικούς Κανονισμούς Κ.Δ.Π 260/2000, παρατηρώ ότι το άρθρο 16

(1)(ιγ) αναφέρεται στο αδίκημα της μη συμμόρφωσης με τις πινακίδες και σημάνσεις που τοποθετούνται από το Δήμο. Ο δε κανονισμός 16

(1)(κβ) αναφέρεται σε αδίκημα που διαπράττεται με στάθμευση σε γωνία δρόμου ή στάση λεωφορείου ή σε διπλή κίτρινη γραμμή και ως εκ τούτου δεν φαίνεται να σχετίζεται με την υπό κρίση κατηγορία ως αυτή εκτίθεται στις λεπτομέρειες αδικήματος. Οι δε αναφορές στα άρθρα 171, 172, 172Α δεν μπορούν να εντοπισθούν πουθενά στην προαναφερόμενη Νομοθεσία και ως εκ τούτου έχοντας κατά νου την αρχή ότι ουδέν έγκλημα υφίσταται και ουδεμία ποινή επιβάλλεται άνευ Νόμου, όσο και σε συνδυασμό με λόγο της προαναφερόμενης απόφασης Σάββα, δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε απόρριψη της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στο βαθμό που αυτή εδράζεται επί των εν λόγω προνοιών. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε σχέση με την μοναδική νομοθετική πρόνοια που φαίνεται να αφορά το ισχυριζόμενο αδίκημα, αντικείμενο της κατηγορίας, τον Κανονισμό 16

(1)(ιγ) των περί Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π 260/2000. Σύμφωνα με το σχετικό κανονισμό τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι ότι ο κατηγορούμενος οδηγώντας ή έχοντας την ευθύνη ή τον έλεγχο του οχήματος δεν συμμορφώθηκε με πινακίδες και σημάνσεις που τοποθετήθηκαν από τον Δήμο, στην εδώ περίπτωση τη σήμανση για στάθμευση μόνο σε αναπήρους. Όσον αφορά το συστατικό στοιχείο που αφορά την ύπαρξη πινακίδων και σημάνσεων στο συγκεκριμένο σημείο που βρέθηκε σταθμευμένο το όχημα, αυτό κρίνω ότι στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως από την προσκομισθείσα μαρτυρία όπως εκ πρώτης όψεως φαίνεται να στοιχειοθετείται και το γεγονός ότι το όχημα που αναφέρεται στις κατηγορίες βρισκόταν σταθμευμένο στο συγκεκριμένο χώρο χωρίς να συμμορφώνεται με τις εν λόγω σημάνσεις. Προχωρώ τώρα στο πρώτο συστατικό στοιχείο που είναι το κατά πόσο ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά την επίδικη ημερομηνία και αυτός ο οποίος στάθμευσε το όχημα στο συγκεκριμένο χώρο. Με την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία από πλευράς κατηγορούσας αρχής και αυτής πάντοτε αντικειμενικά κρινόμενης κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση εφόσον δεν έχει καταδειχθεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος ήτοι ότι την επίδικη ημερομηνία, 31/07/2014, ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος αλλά ούτε και η προσκομισθείσα μαρτυρία περί τούτου θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη. Η θέση των μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής ότι επειδή ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε να οδηγεί το εν λόγω όχημα μια εβδομάδα πριν την διάπραξη του αδικήματος τότε αυτό σημαίνει ότι κατά την επίδικη ημερομηνία αυτός ήταν και ο υπεύθυνος οδηγός που διέπραξε το αδίκημα και αυτό τη στιγμή που φαίνεται ότι, από την πληροφόρηση της αστυνομίας, και άλλα πρόσωπα οδηγούν το εν λόγω όχημα, δεν μπορεί να συνιστά ασφαλές υπόβαθρο για την καταδίκη του κατηγορούμενου στο αδίκημα που κατηγορείται, ήτοι ότι την 31/07/2014 αυτός εγκατέλειψε το όχημα στο συγκεκριμένο χώρο. Υπενθυμίζω την προαναφερόμενη νομολογιακή αρχή ότι δεν θα κληθεί ένας κατηγορούμενος σε απολογία, για να καλύψει κενά ή ατέλειες της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής και ιδιαίτερα όταν η προσκομισθείσα μαρτυρία, αντικειμενικά κρινόμενη, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορούμενου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. (Υπ). ........................................... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Final Αναφορά: Στάθμευση σε χώρο Αναπήρων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο