Δήμος Λεμεσού ν. Φαίδων Έλληνας, Αρ.Υπόθ. 7317/14, 20/11/2015

Δήμος Λεμεσού ν. Φαίδων Έλληνας, Αρ.Υπόθ. 7317/14, 20/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B144 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ.Υπόθ. 7317/14 Ενώπιον Λ. Πασχαλίδη, Προσ.Ε.Δ Δήμος Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή - ν - Φαίδων Έλληνας Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 20 Νοεμβρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορ. Αρχή. κα. Κωνσταντίνου Κατηγορούμενος: Παρών - Εμφανίζεται αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ O κατηγορούμενος, ο οποίος να σημειωθεί, επέλεξε να χειριστεί προσωπικά την υπεράσπιση του, αντιμετωπίζει μια κατηγορία για στάθμευση οχήματος σε χώρο όπου έχει ορισθεί και σηματοδοτηθεί από την αρμόδια αρχή ως χώρος στάθμευσης μόνο για οχήματα αναπήρων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, «την 6/6/2013 μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Λεμεσού ενώ είχε τον έλεγχο του μηχανοκινήτου οχήματος με αριθμό εγγραφής HKA 271 σε δρόμο, δηλαδή στην οδό Κ. Οικονόμου, στάθμευσε τούτο σε χώρο όπου έχει ορισθεί και σηματοδοτηθεί από την αρμόδια αρχή ως χώρος στάθμευσης μόνο σε οχήματα αναπήρων». Περαιτέρω σύμφωνα με τις ίδιες λεπτομέρειες, αφού του επιδόθηκε η προβλεπόμενη ειδοποίηση παρέλειψε να πληρώσει το εκεί αναφερόμενο εξώδικο πρόστιμο εντός 30 ημερών εξ 'ου και η παρούσα υπόθεση. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής HKA 271 είναι ο κατηγορούμενος. Το εν λόγω παραδεκτό γεγονός καταγράφηκε στο πρακτικό του Δικαστηρίου, αναγνώστηκε και έγινε αποδεκτό και από τα δύο μέρη. Για το εν λόγω γεγονός κάμνω ανάλογο εύρημα. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τον τροχ. αρ.12 Στέλιο Ιωαννίδη (ΜΚ1), ο οποίος ανέφερε ότι, στις 6/6/2013 ενώ περιπολούσε το κέντρο της πόλης κατά μήκος της οδού Ανεξαρτησίας και των παρόδων αυτής, διαπίστωσε, μεταξύ των ωρών 16:50 - 17:00, το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής HKA271, μάρκας Honda Civic, χρώματος άσπρου, να είναι σταθμευμένο παράνομα σε χώρο για αναπήρους στην οδό Κ. Οικονόμου. Ακολούθως προχώρησε στην έκδοση σχετικού εξωδίκου €85 το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 και το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ένα μήνα μετά την καταγγελία, ειδοποίησε τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του οχήματος, δηλαδή τον κατηγορούμενο, τα στοιχεία του οποίου εντόπισε από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών (ΤΟΜ), για την εν λόγω παράβαση και αφού ο τελευταίος αρνήθηκε το αδίκημα προώθησε την ποινική δίωξη του. Κατέθεσε προς τούτο ως Τεκμήριο 2 το σχετικό «εμπιστευτικό» της τροχονομικής υπηρεσίας του Δήμου, ως Τεκμήριο 3 το σχετικό έγγραφο του ΤΟΜ και ως Τεκμήριο 4, βεβαίωση του Δήμου Λεμεσού ότι η επίμαχη οδός βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι, τόσο ο κατηγορούμενος όσο και το όχημα του, κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος, βρίσκονταν στο χώρο εργασίας του κατηγορουμένου, και όχι στο σημείο που αναφέρει ο μάρτυρας. Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει που βρισκόταν ο κατηγορούμενος, όμως, όσον αφορά το όχημα του, αυτό ήταν παράνομα σταθμευμένο στην προαναφερόμενη οδό εξ' ου και το κατήγγειλε. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε περαιτέρω, ότι σε κάποιο στάδιο, ο κατηγορούμενος προσήλθε στο Δήμο για να διευθετήσει το εξώδικο πλην όμως λόγω της παρέλευσης της προβλεπόμενης προθεσμίας εξόφλησης του, της επιβολής της σχετικής επιβάρυνσης αλλά και της στάσης του κατηγορούμενου αυτό δεν έγινε κατορθωτό. Μετά που κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Θέση του, θέση την οποία εξέφρασε και σε επιστολή του προς τον Δήμο την 23/7/2013 (Τεκμήριο 7) ήταν ότι, μεταξύ των ωρών 16:50- 17:00, στις 6/6/2013, τόσο εκείνος όσο και η σύζυγος του, που είναι και τα μόνα πρόσωπα που δικαιούνται να οδηγούν το επίμαχο όχημα, βρίσκονταν στις αντίστοιχες εργασίες τους και δεν μπορούσαν να βρίσκονται στο σημείο που τους παρουσιάζει να ήταν η καταγγελία. Προς υποστήριξη της θέσης του, ο κατηγορούμενος κατέθεσε δύο βεβαιώσεις, μία από την εταιρεία Medochemie Ltd, εταιρεία στην οποία εργάζεται ο ίδιος (Τεκμήριο 5) και μία από την εταιρεία SCF Unicom (Τεκμήριο 6), εταιρεία που εργάζεται η σύζυγος του. Στις εν λόγω βεβαιώσεις, οι αντίστοιχοι υπεύθυνοι αξιωματούχοι των προαναφερόμενων εταιρειών, βεβαιώνουν με αναφορά σε επισυναπτόμενα αρχεία του ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής των ωρών εργασίας των υπαλλήλων τους, ότι, τόσο ο κατηγορούμενος όσο και η σύζυγος του, στις 6/6/2013, βρίσκονταν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας στις αντίστοιχες εργασίες τους. Για τον μεν κατηγορούμενο, αναφέρεται ότι αυτός βρισκόταν στην εργασία του εκείνη την ημέρα μεταξύ των ωρών 08:08 - 17:49 ενώ η σύζυγος του από τις 08:30 - 18:00. Αυτό που ο κατηγορούμενος υποστήριξε, τόσο με την επιστολή του στο Δήμο όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν ότι το όλο θέμα μπορεί να οφείλεται σε καλόπιστη παρεξήγηση ή λάθος από πλευράς του τροχονόμου κατά την καταγραφή του αριθμού εγγραφής του παράνομα σταθμευμένου οχήματος. Ο κατηγορούμενος, κατέθεσε περαιτέρω, ως Τεκμήριο 8, δύο επιστολές που έλαβε από τον Δήμο Λεμεσού σε απάντηση της επιστολής του με τις οποίες το αίτημα του για διαγραφή του εξώδικου απορρίφθηκε. Όπως ανέφερε ο κατηγορούμενος, αν και οι δύο επιστολές απευθύνονται στον ίδιο και αναφέρονται στην επιστολή του με ημερομηνία 23/7/2013, εντούτοις, μόνο η μία φαίνεται να ανταποκρίνεται στη δική του περίπτωση αφού η άλλη, αναφέρεται σε διαφορετικό όχημα και καταγγελία. Αυτό, υποστήριξε ο κατηγορούμενος, δείχνει ότι όντως μπορεί το όλο θέμα να οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος του τροχονόμου. Δήλωσε επίσης ότι δεν αμφισβητεί ότι ο τροχονόμος πράγματι διαπίστωσε παράνομα σταθμευμένο όχημα τη συγκεκριμένη ημερομηνία, όμως υποστήριξε ότι αυτό δεν ήταν το δικό του. Τέλος, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι όταν του αποστάληκαν οι απαντητικές επιστολές, επισκέφθηκε τα γραφεία του Δήμου για να διευθετήσει την πληρωμή του εξώδικου πλην όμως αυτό δεν του επιτράπηκε λόγω παρέλευσης της προβλεπόμενης προθεσμίας οπόταν και η υπόθεση οδηγήθηκε στο Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος, επέμεινε στις αρχικές του θέσεις, ήτοι ότι τόσο αυτός και η σύζυγος του όσο και το όχημα του δεν μπορούσαν να βρίσκονται στο επίμαχο σημείο την επίδικη ημερομηνία και ώρα. Δέχτηκε ότι η βεβαίωση του διευθυντή του αφορά μόνο τον ίδιο και όχι το όχημα του όμως υποστήριξε ότι πλην του ιδίου και της συζύγου του κανένας άλλος δεν είχε δικαίωμα να οδηγήσει το όχημα του. Στη τελική της αγόρευση η πλευρά της κατηγορούσας αρχής υποστήριξε ότι απέδειξε την κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν αποδεικνύεται ότι αυτός ευθύνεται για το αδίκημα που του καταλογίζεται. Επικαλέστηκε προς τούτο τις προαναφερόμενες βεβαιώσεις των εργοδοτών του ιδίου και της συζύγου του. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται επί του Καν. 16

(1)(ιγ), ο οποίος αφορά το αδίκημα της μη συμμόρφωσης, προσώπου που έχει τον έλεγχο ή την ευθύνη οχήματος, με τις πινακίδες και σημάνσεις που τοποθετούνται στους δρόμους από το Δήμο. Σημειώνω ότι στην παρούσα υπόθεση, συνιστά μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι την επίδικη ημερομηνία, κάποιο όχημα καταγγέλθηκε από τον ΜΚ1 για παράνομη στάθμευση σε χώρο αναπήρων στην επίμαχη οδό, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού. Συνεπώς, για τα εν λόγω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Το πρώτο ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο το όχημα που καταγγέλθηκε είναι το όχημα του κατηγορούμενου και σε περίπτωση που η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική, τότε, εγείρεται και δεύτερο ερώτημα, και συγκεκριμένα κατά πόσο, ο κατηγορούμενος, είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256) προχωρώ να εξετάσω την ενώπιον μου μαρτυρία. Ο ΜΚ1 μου έκαμε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του και κατέθεσε με βεβαιότητα για τα όσα ο ίδιος βίωσε και αντιλήφθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Άλλωστε, η επί του προκειμένου θέση του, αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο μόνο στη βάση των βεβαιώσεων Τ.6 και 7, τα οποία όμως, όπως επιμαρτυρεί και το περιεχόμενο τους αλλά ο ίδιος ο κατηγορούμενος δέχτηκε κατά την αντεξέταση του, αυτά δεν αφορούν το όχημα του αλλά τον ίδιο και τη σύζυγο του. Αποδέχομαι συνεπώς τη θέση του ΜΚ1 ότι το όχημα που κατήγγειλε την επίδικη ημερομηνία και ώρα ήταν το όχημα του κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής HKA 271. Στρέφομαι τώρα στο δεύτερο ερώτημα ήτοι κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που ενέχεται στο αδίκημα. Όπως εύστοχα επισήμανε η κα Κωνσταντίνου, σχετικό είναι το Άρθρο 9

(3)του Ν. 47(Ι)/97 το οποίο δημιουργεί μαχητό τεκμήριο ενοχής του ιδιοκτήτη του οχήματος, στην παρούσα περίπτωση, του κατηγορούμενου. Όπως έχει νομολογηθεί, όπου δυνάμει νόμου μεταφέρεται αποδεικτικό βάρος στον κατηγορούμενο εξαιτίας μαχητού τεκμηρίου, τότε, το βάρος αυτό αποσείεται από τον κατηγορούμενο με απόδειξη γεγονότων στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1985)2 ΑΑΔ 97, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 250). Το αποδεικτικό και όχι νομικό βάρος που ο εδώ κατηγορούμενος έχει να αποσείσει, είναι να δημιουργήσει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων εύλογη αμφιβολία ότι είναι το πρόσωπο που στάθμευσε το όχημα του κατά τον παράνομο τρόπο που του καταλογίζεται. Η επί του προκειμένου θέση του κατηγορούμενου, η οποία έχει ήδη καταγραφεί πιο πάνω και θεωρώ περιττό να την επαναλάβω, έχει ως βάση της το περιεχόμενο των Τ.6 και 7. Πέραν και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τα εν λόγω Τεκμήρια συνιστούν εξ ακοής μαρτυρία, στοιχείο το οποίο διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στον καθορισμό του βαθμού βαρύτητας που μπορεί να τους προσδοθεί, ο κατηγορούμενος, στην εδώ περίπτωση, παρά την αρχική του ένσταση προς το Δήμο, η οποία μάλιστα εκδηλώθηκε με έντονο τρόπο, επέδειξε προθυμία, επισκεπτόμενος μάλιστα για το σκοπό αυτό, τα γραφεία του Δήμου, να πληρώσει το εξώδικο. Η συγκεκριμένη ενέργεια του κατηγορούμενου εκμηδενίζει ουσιαστικά την ήδη αδύνατη αποδεικτική αξία της συγκεκριμένης μαρτυρίας. Συνεπώς κρίνω ότι, ο κατηγορούμενος δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος που είχε σε σχέση με το τεκμήριο του αρ.9

(3), να δημιουργήσει δηλαδή, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, εύλογη αμφιβολία ότι δεν είναι το πρόσωπο που στάθμευσε το επίμαχο όχημα στην οδό Κ. Οικονόμου την 6/6/13. Στην προκειμένη περίπτωση έχω ήδη καταλήξει σε ευρήματα τόσο στη βάση των παραδεκτών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων όσο και στη βάση των όσων εκτέθηκαν από τον ΜΚ1, στα πλαίσια της μαρτυρίας του την οποία αφού έκρινα αξιόπιστη την αποδέχτηκα και ειδικότερα στο εύρημα ότι την 6/6/13, το όχημα του κατηγορούμενου ήταν παράνομα σταθμευμένο στην οδό Κ.Οικόνόμου στη Λεμεσό, σε χώρο αναπήρων. Συνιστά περαιτέρω εύρημα μου ότι ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που ενέχεται στην εν λόγω παράνομη στάθμευση. Στη βάση των ανωτέρω ευρημάτων μου κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή, στην παρούσα υπόθεση πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του Καν. 16

(1)(ιγ), αντικείμενο του κατηγορητηρίου και συνεπώς την ενοχή του κατηγορούμενου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Στάθμευση σε χώρο Αναπήρων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.