Δημοκρατία ν. Tariel Mumladze, Αρ. Υπόθεσης: 30291/2014, 16/11/2015

(5)του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105 και της Γνωστοποίησης με αρ.267/49, όπως τροποποιήθηκε από τις Κ.Δ.Π.265/74, Κ.Δ.Π.266/74 και τον Νόμο 50/

1. Συγκεκριμένα: § Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος την 26.7.2014, στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του, τα αντικείμενα που αναφέρονται στον επισυνημμένο στο Τροποποιηθέν Κατηγορητήριο Πίνακα 2, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. § Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 4ης κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος την 10.11.2012 στην Τύμπου, της Επαρχίας Λευκωσίας, εισήλθε στη Κυπριακή Δημοκρατία μέσω μη εγκεκριμένου αερολιμένος δηλαδή μέσω του αερολιμένος Τύμπου. § Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 18ης κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος μεταξύ της 28.2.2014 και της 26.7.2014 / την 26.7.2014 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, είχε στην κατοχή του, τα αντικείμενα που αναφέρονται στον επισυνημμένο στο Τροποποιηθέν Κατηγορητήριο Πίνακα 16, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4 και 18 της παρούσας υπόθεσης, είναι καταγεγραμμένα στην γραπτή έκθεση γεγονότων την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο και διάβασε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, δεν έχουν αμφισβητηθεί σε κανένα σημείο από την Υπεράσπιση και έχουν ως ακολούθως: «Την 10.11.2012 ο Κατηγορούμενος εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του μη εγκεκριμένου αερολιμένος της Τύμπου της Επαρχίας Λευκωσίας. Την 26.07.2014 μεταξύ των ωρών 13:30 - 16:20 μέλη του Κλιμακίου Διαρρήξεων του ΤΑΕ Λεμεσού, διερευνώντας πληροφορία που λήφθηκε από το Αρχηγείο Αστυνομίας, σύμφωνα με την οποία σε συγκεκριμένο διαμέρισμα στην περιοχή Γερμασόγειας διέμεναν Γεωργιανοί υπήκοοι, οι οποίοι κατείχαν διάφορα προϊόντα κλοπής, μετέβηκαν στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου στην οδό Αισχύλου 7, Πολυκατοικία Yiatros Anthi Court, 1ος όροφος, διαμέρισμα
2. Στο διαμέρισμα βρισκόταν η συμβία του Κατηγορούμενου, η οποία συγκατατέθηκε στην έρευνα του διαμερίσματος. Στην έρευνα που διεξήχθη στην παρουσία της συμβίας του Κατηγορούμενου, ανευρέθηκε μεγάλη ποσότητα κλοπιμαίων αντικειμένων, τα οποία αναφέρονται αναλυτικά στους συνημμένους Πίνακες 2 και 16 του κατηγορητηρίου, συνολικής αξίας €35.
3. Αφού επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο, αυτή απάντησε «είναι όλα του φίλου μου του Tariel, εκτός από τα €1.500 που είναι δικά μου». Την 27.07.2015 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού ένταλμα σύλληψης εναντίον του Κατηγορούμενου, αλλά δεν έγινε κατορθωτό να εντοπιστεί και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο απαγορευμένων προσώπων (stop list), ως καταζητούμενο πρόσωπο. Ακολούθως κλήθηκαν και προσήλθαν στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού δεκάδες παραπονούμενοι υποθέσεων διαρρήξεων και κλοπών, οι οποίοι επιθεώρησαν και αναγνώρισαν το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας που εντοπίστηκε στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα, 14 παραπονούμενοι διαρρήξεων αναγνώρισαν τα αντικείμενα που αναφέρονται αναλυτικά στο συνημμένο Πίνακα 16 του κατηγορητηρίου. Όλα τα αντικείμενα που αναγνωρίστηκαν από τους παραπονούμενους, επιστράφηκαν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Ο Κατηγορούμενος αναζητήθηκε επανειλημμένα, αλλά όπως διαπιστώθηκε και από πληροφορίες που λήφθηκαν, όταν πληροφορήθηκε τον εντοπισμό της περιουσίας από την Αστυνομία στην οικία του, εγκατέλειψε την Κύπρο μέσω κατεχομένων και μετέβη στη Γεωργία. Εναντίον του εκδόθηκε Ευρωπαϊκό και Διεθνές ένταλμα σύλληψης. Την 20.10.2014 οι Ελληνικές Αρχές, μέσω της Ιντερπόλ, πληροφόρησαν τις Κυπριακές Αρχές ότι ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε στον διεθνή αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα δυνάμει του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και τέθηκε υπό κράτηση. Μετά από δικαστική διαδικασία, ο Κατηγορούμενος συναίνεσε στην παράδοση του στις Κυπριακές Αρχές. Την 13.11.2014 στις 16:30, μέλη του ΤΑΕ Λεμεσού που είχαν μεταβεί στην Αθήνα, συνέλαβαν τον Κατηγορούμενο κατά την επιβίβαση του στο αεροσκάφος των Κυπριακών Αερογραμμών που εκτελούσε την πτήση CY305 από το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «δεν έχω να πω τίποτε». Στις ανακριτικές του καταθέσεις ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις για τα αντικείμενα που ανευρέθηκαν στο διαμέρισμα του. Περαιτέρω διευκρίνισε ότι τα αντικείμενα που καταγράφονται στον Πίνακα 16 που επισυνάπτεται στο Τροποποιηθέν Κατηγορητήριο βρισκόντουσαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου από 28.2.14 μέχρι και την ανεύρεσή τους από την Αστυνομία στις 26.7.
4. Ακόμη η αξία των αντικειμένων του εν λόγω πίνακα ανέρχεται στο ποσό των €32.535 του δε πίνακα 2 είναι αξίας €2.
5. Ο Κατηγορούμενος έκτοτε τελεί υπό κράτηση και δεν έχει προηγούμενες καταδίκες.» Να σημειωθεί ότι ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε ακόμα 15 κατηγορίες (1η, 3η, 5η, 6η, 7η, 8η, 9η, 10η, 11η, 12η, 13η, 14η, 15η, 16η και 17η), στις οποίες απαλλάχθηκε, μετά που η Κατηγορούσα Αρχή καταχώρησε αναστολή ποινικής δίωξης. Επισημαίνομε δε ότι η διακοπή των εν λόγω κατηγοριών καταχωρήθηκε την 9.11.2015 και ενώ η ακροαματική διαδικασία γι αυτές βρισκόταν σε πολύ προκεχωρημένο στάδιο, αφού είχαν ήδη δώσει μαρτυρία τρείς μάρτυρες κατηγορίας. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε περαιτέρω όπως από τα τεκμήρια που βρίσκονται στη κατοχή της αστυνομίας για την παρούσα υπόθεση, το ποσό που αναφέρεται στον Πίνακα 2 που επισυνάπτεται στο Τροποποιηθέν Κατηγορητήριο με αύξοντα αριθμό 145, εκ €1.500,00, να επιστραφεί στη συμβία του Κατηγορούμενου κα Maia Kotashvili, από την Γεωργία, τα δε υπόλοιπα αντικείμενα του εν λόγω Πίνακα, να δημευθούν. Στο σημείο αυτό επισημαίνουμε ότι προγενέστερα σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου δεν εμφανίστηκε ο κ. Ν. Καλλής ο οποίος εκπροσωπούσε τον Κατηγορούμενο αλλά γι΄ αυτόν εμφανίστηκε η κα Αυγουστή. Ο λόγος που δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο κ. Καλλής όπως αναφέρθηκε από την κα Αυγουστή είναι διότι αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας η σύζυγος του κάτι που δεν του επέτρεψε να εμφανιστεί. Μετά από αυτή τη δήλωση ο Κατηγορούμενος και αφού του δόθηκε ο χρόνος να διαβουλευθεί με την κα Αυγουστή, όταν εμφανίστηκε ξανά ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε πως δεν επιθυμούσε πλέον τις υπηρεσίες του κ. Ν. Καλλή και ότι η επιθυμία του ήταν να ολοκληρωθεί η παρούσα υπόθεση σήμερα χωρίς να εκπροσωπείται πλέον από οποιονδήποτε δικηγόρο. Μετά τις σχετικές δηλώσεις το Δικαστήριο έδωσε άδεια στον κ. Ν. Καλλή να παύσει να εκπροσωπεί τον Κατηγορούμενο. Ακολούθως έδωσε τον λόγο στον Κατηγορούμενο να αναφέρει τι επιθυμούσε να ληφθεί υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής. Ο Κατηγορούμενος για σκοπούς μετριασμού της ποινής επικαλέστηκε τις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι είναι ηλικίας 45 ετών και ότι είναι αρραβωνιασμένος με τη γυναίκα που διέμενε μαζί του στην Κύπρο ονόματι Maia Kotashvili. Η μητέρα του είναι άρρωστη, ο δε πατέρας του απεβίωσε ενόσω αυτός βρισκόταν υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Ακόμη ανέφερε ότι επιθυμία του είναι να επιστρέψει στη χώρα του να βοηθήσει την οικογένεια του στα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Όπως από την Νομολογία έχει αναγνωριστεί, ένα στοιχείο που προσδιορίζει την σοβαρότητα που αποδίδει ο Νομοθέτης σε ένα αδίκημα, είναι και το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται γι αυτό. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Ακόμη όπως Νομολογιακά έχει αναγνωριστεί, η σοβαρότητα ενός αδικήματος προκύπτει και από τη συχνότητα με την οποία αυτό εμφανίζεται, αλλά και τις συνέπειες που αυτό επιφέρει σε πρόσωπα, στη κοινωνία και στο Κράτος. Στην ενώπιον μας υπόθεση οι ποινές που προνοούνται, είναι για το αδίκημα των κατηγοριών 2 και 18, ποινή φυλάκισης έξι μηνών, ενώ για το αδίκημα της κατηγορίας 4, ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες ή με πρόστιμο που δεν υπερβαίνει το ισόποσο σε Ευρώ των Λ.Κ.1.000,00 ή και με τις δύο ποινές. Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω, αναφορικά με το αδίκημα των κατηγοριών 2 και 18, μπορεί αριθμητικά το μέγιστο ύψος ποινής που ο Ποινικός Κώδικας προνοεί για την διάπραξη του, να είναι χαμηλότερο σε σχέση με προβλεπόμενες ποινές άλλων αδικημάτων του Κεφ.154, κατατάσσοντας το ως πλημμέλημα τιμωρούμενο με μέγιστη ποινή φυλάκισης 6 μηνών, όμως αυτό δεν παύει από του να είναι σοβαρό, η διάπραξη του οποίου δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμηθεί. Αυτό διότι, όπως ευκόλως διαπιστούται από τις ενώπιον των Δικαστηρίων εκδικαζόμενες υποθέσεις, κάτι για το οποίο αντλούμε και Δικαστική γνώση, εδώ και αρκετά χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με περιουσία, μεταξύ των οποίων είναι και αυτό των κατηγοριών 2 και 18 στην παρούσα, παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Huseyin Vedat v. Αστυνομίας,

(2012)2 ΑΑΔ 787, στην οποία επιβλήθηκε στον εφεσείοντα μετά από την άμεση παραδοχή του, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινή φυλάκισης 4 μηνών στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας που αφορούσε ποσό €955,00, το οποίο ανευρέθηκε στην κατοχή του και για το οποίο υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαίο. Στην υπό κρίση υπόθεση εντοπίστηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου πολύ μεγάλος αριθμός κλοπιμαίων αντικειμένων πολύ μεγάλης αξίας. Συγκεκριμένα, κατείχε συνολικά 316 αντικείμενα των οποίων η συνολική αξία ανέρχεται στο καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των €35.062,00. Δεν παραγνωρίζουμε βεβαίως ότι ένα μεγάλο μέρος αυτής, ήτοι τα αντικείμενα που καταγράφονται στον Πίνακα 16 που επισυνάπτεται στο Τροποποιηθέν Κατηγορητήριο αξίας €32.535,00 αναγνωρίστηκε από τους ιδιοκτήτες τους και επιστράφηκε σε αυτούς χωρίς ζημιά. Αυξητική τάση, χωρίς μάλιστα σημεία κάμψης, παρουσιάζει και η διάπραξη του αδικήματος της 4ης κατηγορίας. Αυτό, διαπράττεται με ολοένα και αυξανόμενη συχνότητα στον τόπο μας σε βαθμό που δίκαια μπορεί να θεωρείται ότι βρίσκεται σε έξαρση. Η ανησυχητική δε έξαρση στη διάπραξη αδικημάτων και αυτής της φύσης, υπαγορεύει την αντιμετώπιση τους με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα (Βλ. Abolfaze Tabrizi v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 421). Στην υπόθεση Issa Murad Khlef v. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 203, το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την ποινή της τρίμηνης φυλάκισης που είχε επιβληθεί πρωτόδικα, αναφέρει τα εξής: «Η Κύπρος κατακλύζεται κυριολεκτικά από αλλοδαπούς που διεισδύουν με τον ίδιο τρόπο για να πετύχουν παραμονή και εξασφάλιση εργασίας. Παρόλη τη συμπάθεια που μπορεί να τρέφει κανείς για τα ελατήρια που ωθούν τους ανθρώπους αυτούς προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών ζωής εντούτοις το φαινόμενο, που δεν υποχωρεί, έχει δημιουργήσει ουσιαστικά προβλήματα. Μιλήσαμε γι αυτά και στην απόφασή μας Mohamed El Feky κ.ά. v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166. Υιοθετούμε τα σχετικά σχόλια. Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (άρθρ. 32) έχει προβλέψει ότι μπορεί να ρυθμισθεί με νόμο "οιονδήποτε θέμα σχετικόν προς τους αλλοδαπούς κατά τρόπον συνάδοντα προς το διεθνές δίκαιον". Πέρα από αυτό η Κύπρος είναι πατροπαράδοτα φιλόξενη χώρα. Η φιλοξενία της, ως συλλογική αρετή, εκτείνεται και σε όσους ξένους μάς επισκέπτονται ή εργάζονται εδώ. Στην προκείμενη όμως περίπτωση υπήρξε πλήρης περιφρόνηση των νόμων της Δημοκρατίας που απαγορεύουν είσοδο στη χώρα εκτός μέσω των αναγνωρισμένων λιμανιών της. Είναι το καθεστώς κάθε πολιτισμένης και ευνομούμενης χώρας.» Επισημαίνομε βεβαίως ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Στο σημείο αυτό επιθυμούμε να τονίσουμε ότι πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους ότι πρόσωπα που επιθυμούν να έλθουν στην Κύπρο, οφείλουν να το πράττουν με το νόμιμο τρόπο και σεβόμενοι τους νόμους της Κυπριακής πολιτείας. Η είσοδος και η παραμονή τους στην Κύπρο θα πρέπει να γίνονται στα πλαίσια της νομιμότητας. Ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δεν το έπραξε, αλλά διέπραξε πρόσθετα και τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 18, επί του κατηγορητηρίου. Ακόμη ο Κατηγορούμενος ως συνάγεται από τα γεγονότα που εξέθεσε η Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, μόλις πληροφορήθηκε ότι στο διαμέρισμα που διέμενε στη Λεμεσό ανευρέθη η κλοπιμαία περιουσία, εγκατέλειψε την Κύπρο και πάλιν μέσω κατεχομένων, μεταβαίνοντας στη Γεωργία αρχικά και εν συνεχεία στην Ελλάδα. Η πιο πάνω συμπεριφορά του, καταδεικνύει την πλήρη περιφρόνηση του προς τους νόμους και τους κανόνες της πολιτείας της οποίας επεδίωξε τη φιλοξενία, αλλά και την προσπάθεια του να αποφύγει τις συνέπειες από την έκνομη συμπεριφορά του. Κάτι που θα κατόρθωνε αν δεν εντοπιζόταν και συλλαμβανόταν από τις αρχές στην Ελλάδα. Παράλληλα με τα πιο πάνω για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβάλουμε στον Κατηγορούμενο, λαμβάνουμε υπόψη την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Ο Κατηγορούμενος για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα του επιβληθεί έκανε αναφορά στις προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες. Εξ αυτών λαμβάνομε υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος είναι αρραβωνιασμένος, ότι η αρραβωνιαστικιά του διαμένει στο εξωτερικό, ότι η μητέρα του αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας, ο δε πατέρας του απεβίωσε ενόσω αυτός βρισκόταν υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος όταν μεταβεί στη χώρα του είναι το πρόσωπο που θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οικογένεια του. Τέλος, λαμβάνομε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου καθώς επίσης και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανευρεθείσας περιουσίας αλλά και της μεγαλύτερης αξίας, επεστράφη ανεπηρέαστο και χωρίς ζημιές στους ιδιοκτήτες του (βλέπε τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση, ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη, αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνομε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή για τα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος διέπραξε και βρέθηκε ένοχος, είναι αυτή της φυλάκισης. Έχοντας αποφασίσει ως ανωτέρω, κρίνουμε ως αρμόζουσες ποινές τις ακόλουθες, τις οποίες και επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο: Στη 2η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στη 4η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στη 18η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Προχωρούμε τώρα στην εξέταση του ζητήματος για το κατά πόσο οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, θα είναι διαδοχικές ή θα συντρέχουν. Η Νομολογία στην Κύπρο, υιοθετώντας την Αγγλική Νομολογία, ανεγνώρισε και καθόρισε, κάποιες κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες δέον να λαμβάνοντας υπόψη. Βασική αρχή είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές για κατηγορίες οι οποίες, ουσιαστικά, αποτελούν μέρος μιας ενιαίας συμπεριφοράς και τούτο, για να μην οδηγείται η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε υπερβολή. Ταυτόχρονα, το σύνολο των διαδοχικών ποινών που επιβάλλονται πρέπει να είναι ανάλογο με τη σοβαρότητα των επί μέρους κατηγοριών. Με άλλα λόγια, η συνολική ποινή δεν πρέπει να είναι υπερβολική. (Βλ. Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, Χαραλάμπους Τραλαλάς v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 323, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Πέτρου

(2006)2 ΑΑΔ 183, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Κυριάκου

(2008)2 ΑΑΔ 562, Κέρκης v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 433). Όπως ευκόλως συνάγεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η παραβατική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου που στοιχειοθετεί τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 18, δεν εμπίπτει στα πλαίσια μίας ενιαίας και στα πλαίσια του ιδίου επεισοδίου συμπεριφοράς, με αυτήν που οδήγησε στην διάπραξη του αδικήματος της 4ης κατηγορίας, αλλά και αντίστροφα. Κατά συνέπεια, και έχοντας κατά νου τις αρχές της Νομολογίας επί του συγκεκριμένου ζητήματος, καταλήγουμε ότι δικαιολογείται η επιβολή διαδοχικών ποινών σε κάποιες από τις κατηγορίες στις οποίες καταδικάστηκε ο Κατηγορούμενος. Έχοντας αποφασίσει ως ανωτέρω διατάσσουμε όπως από τις πιο πάνω ποινές, αυτές των κατηγοριών 2 και 18 να συντρέχουν, αυτή δε της κατηγορίας 4 να είναι διαδοχική αυτής των κατηγοριών 2 και 18, να αρχίζουν δε να επιμετρώνται από τις 13.11.2014 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω και εξασκώντας την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δυνάμει των άρθρων 170 και 171, του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, διατάσσουμε όπως το ποσό των €1.500,00, το οποίο αναφέρεται στον Πίνακα 2, που επισυνάπτεται στο Τροποποιηθέν Κατηγορητήριο με αύξοντα αριθμό 145, επιστραφεί στην κα Maia Kotashvili. Όσον αφορά τα λοιπά αντικείμενα που καταγράφονται στον εν λόγω Πίνακα, διατάσσουμε την δήμευση τους. (Υπ.) ................ Τ. Καρακάννα, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά: Παράνομη κατοχή περιουσίας - Είσοδος από απαγορευμένο λιμένα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο