Δήμος Λεμεσού ν. Σπύρου Αναστασιάδη, Αρ.Υπόθ. 22885/14, 17/11/2015

(10)(γ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και του καν. 16

(1)(η) των περί Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών του Δήμου Λεμεσού του 2000 ΚΔΠ 260/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο μετά που τροποποιήθηκαν με σχετική άδεια του Δικαστηρίου: «Ο κατηγορούμενος στις 23/01/14 μέσα στα Δημοτικά όρια του Δήμου Λεμεσού, ενώ είχε τον έλεγχο ή την ευθύνη του μηχανοκίνητου οχήματος με αρ. εγγραφής KΗΑ454, στάθμευσε το πιο πάνω αυτοκίνητο στην οδό Αγίου Ανδρέου, κατά τέτοιο τρόπο ώστε παρακώλυε την κυκλοφορία.» Περαιτέρω σύμφωνα με τις ίδιες λεπτομέρειες αφού του επιδόθηκε η προβλεπόμενη «ειδοποίηση» παρέλειψε να πληρώσει το εκεί αναφερόμενο εξώδικο πρόστιμο εντός 30 ημερών εξ' ού και η παρούσα υπόθεση. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τον τροχονόμο αρ.13 Γ.Πίππιρο (ΜΚ1). Ο μάρτυς ανέφερε ότι κατά την ημερομηνία που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, βρισκόταν σε καθήκον στην οδό Αγ. Ανδρέου όταν και παρατήρησε μεγάλη συμφόρηση αυτοκινήτων σε συγκεκριμένο σημείο της εν λόγω οδού, η οποία οφείλετο στο ότι το όχημα του κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής KΗΑ454, ήταν σταθμευμένο στην άκρη του δρόμου και εμπόδιζε την κανονική διέλευση των οχημάτων. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, προσπάθησε να αναζητήσει τον ιδιοκτήτη του οχήματος χρησιμοποιώντας τη σφυρίχτρα του, πλην όμως, επειδή στην μια λωρίδα είχε ήδη δημιουργηθεί ουρά από αυτοκίνητα, δεν υπήρχε δυνατότητα να δοθεί παρά ελάχιστος χρόνος για το σκοπό αυτό χωρίς όμως αποτέλεσμα οπόταν και αναγκάστηκε να προβεί ο ίδιος σε ρυθμιστικές της τροχαίας κίνησης ενέργειες. Ακολούθως προέβη σε καταγγελία του οδηγού του οχήματος, εκδίδοντας σχετικό εξώδικο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η εν λόγω οδός, είναι εξαιρετικά πολυσύχναστος δρόμος, χρησιμοποιείται από πολλά αυτοκίνητα και το συγκεκριμένο σημείο στο οποίο ήταν σταθμευμένο το όχημα του κατηγορούμενου έχει πλάτος 5.50μ περίπου. Επίσης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι, σε πολύ κοντινή απόσταση από το επίδικο σημείο υπήρχαν χώροι στάθμευσης του κοινού, τόσο δημόσιοι (παρκόμετρα) όσο και ιδιωτικοί. Τέλος, ο ΜΚ1, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος, μετά την καταγγελία του, απέστειλε στις 28/1/14, επιστολή-ένσταση στον Δήμο Λεμεσού αναφέροντας διάφορους λόγους γιατί δεν έπρεπε να καταγγελθεί, το περιεχόμενο της οποίας ο Δήμος δεν αποδέχτηκε. Την ίδια επιστολή, ο μάρτυρας ανέφερε, ο κατηγορούμενος την απέστειλε με άλλη συνοδευτική επιστολή στους δικηγόρους του Δήμου την 10/12/14 ζητώντας εκ νέου την απαλλαγή του από την παρούσα δίωξη, χωρίς όμως και πάλι θετική ανταπόκριση από το Δήμο. Οι εν λόγω επιστολές, κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
2. Στις εν λόγω επιστολές, ο κατηγορούμενος, ο οποίος παρέθεσε και σχετικό σχεδιάγραμμα του χώρου κατά την επίδικη ημερομηνία, αναφέρει σε συντομία τα εξής: Α) Καμία παρακώλυση της κυκλοφορίας παρατηρήθηκε Β) Η επίμαχη οδός έχει πλάτος 5.50μ και το μέσο πλάτος ενός οχήματος είναι 1.40μ γεγονός που δείχνει σύμφωνα με τον κατηγορούμενο ότι ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να διέλθουν μέχρι και 3 οχήματα ταυτοχρόνως Γ) Από τις 0915 -1000 πέρασαν από την επίμαχη οδό 15 οχήματα Δ) Κανένα απαγορευτικό της στάθμευσης σήμα υπήρχε στην εν λόγω οδό Ε) Άλλα οχήματα που ήταν είτε παράνομα σταθμευμένα είτε κατά παρόμοιο με τον κατηγορούμενο τρόπο δεν είχαν καταγγελθεί Στ) Η καταγγελία έλαβε χώρα πριν τις 0915 και όχι μεταξύ των ωρών 0932-0935 που αναγραφόταν στο εξώδικο Η θέση του ΜΚ1 περί παρακώλησης της κυκλοφορίας αποτέλεσε τον ουσιαστικό πυρήνα της αμφισβήτησης του κατηγορούμενου. Το μεγαλύτερο μέρος της αντεξέτασης του μάρτυρα αναλώθηκε στην υποβολή ερωτήσεων και θέσεων ως προς την απόσταση που βρίσκονταν οι πλησιέστεροι χώροι στάθμευσης, την απουσία απαγορευτικών της στάθμευσης σημάτων στο συγκεκριμένο σημείο, τη φορά του αυτοκινήτου, το πλάτος της συγκεκριμένης οδού, τη δυνατότητα διέλευσης άλλων οχημάτων ακόμα και με την ύπαρξη σταθμευμένων οχημάτων στο επίμαχο σημείο καθώς επίσης και την κυκλοφορία που παρατηρείται στον εν λόγω δρόμο τόσο την επίδικη ημερομηνία όσο και γενικότερα. Η υπό αναφορά Στ ανωτέρω θέση του κατηγορούμενου, ήτοι ότι η καταγγελία έλαβε χώρα σε ώρα άλλη από αυτή που ανέγραφε το εξώδικο, δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα. Στο μάρτυρα, υποδείχθηκαν περαιτέρω, από τον κατηγορούμενο, τέσσερις φωτογραφίες (Τεκμήριο 2 δέσμη τριών φωτογραφιών και Τεκμήριο 3 μία φωτογραφία), που ο κατηγορούμενος έβγαλε, σε κάποια μεταγενέστερη του αδικήματος ημερομηνία, οι οποίες απεικόνιζαν, το μεν Τ.2 κάποιον άλλο δρόμο στη Λεμεσό, το δε Τ.3 την επίμαχη οδό. Σε σχέση με την φωτογραφία Τ.3, λέχθηκε στον μάρτυρα ότι αν και απεικονίζει την επίδικη οδό εντούτοις δεν δείχνει το συγκεκριμένο σημείο που στάθμευσε ο κατηγορούμενος, θέση την οποία ο μάρτυρας αρνήθηκε λέγοντας ότι η εν λόγω φωτογραφία δείχνει ακριβώς το επίδικο σημείο. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι από τα εν λόγω Τεκμήρια διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι υπάρχει η δυνατότητα διέλευσης οχημάτων σε παρόμοιες διαστάσεις δρόμων ακόμη και όταν υπάρχουν σταθμευμένα οχήματα στην άκρη του δρόμου., Ο μάρτυς, αρνήθηκε τις σχετικές υποβολές και επέμεινε στις αρχικές του θέσεις και ιδιαίτερα στο ότι το όχημα του κατηγορούμενου, την επίδικη ημερομηνία προκαλούσε όντως παρακώλυση της κυκλοφορίας με τον τρόπο που εξήγησε. Μετά που κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Αυτό που ουσιαστικά αμφισβήτησε ο κατηγορούμενος ήταν τον ισχυρισμό της κατηγορούσας αρχής ότι το όχημα του, ως ήταν σταθμευμένο, προκαλούσε παρακώλυση της κυκλοφορίας επαναλαμβάνοντας τις θέσεις που εξέφρασε προς το Δήμο και τους δικηγόρους του με τις επιστολές του Τ.
3. Ανέφερε ο κατηγορούμενος ότι, τη συγκεκριμένη μέρα στάθμευσε το όχημα του στην οδό Αγ. Ανδρέου περί τις 0900 για να επισκεφθεί τα γραφεία της Πολεοδομίας που βρίσκονταν στην περιοχή. Η επίσκεψη του διήρκεσε, σύμφωνα με τον ίδιο περί τα 10-12 λεπτά οπόταν και επέστρεψε στο όχημα του περί τις 0915 οπότε και διαπίστωσε ότι είχε καταγγελθεί για το αδίκημα της παρακώλυσης της κυκλοφορίας με την εν λόγω καταγγελία να αναφέρει ως ώρα του αδικήματος την 0929-
4. Στη συνέχεια, παρέμεινε στο χώρο για ακόμη μία ώρα περίπου, μέχρι τις 1000 οπόταν και προέβη σε καταγραφή όλων των οχημάτων που πέρασαν από το σημείο (15 στο σύνολο, 9 από δίπλα του) ως επίσης και των οχημάτων που ήταν σταθμευμένα πλησίον της οδού κατά παράνομο ή παρόμοιο με αυτόν τρόπο. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι προχώρησε επί τόπου σε μέτρημα του πλάτους του δρόμου και σε ετοιμασία σχετικού σχεδιαγράμματος το οποίο κατέγραψε στις επιστολές του προς τον Δήμο. Σύμφωνα με τον ίδιο - σπούδασε και εξειδικεύτηκε στον τομέα του Highway/Traffic Engineering - από τις μετρήσεις και παρατηρήσεις του, καμία παρακώληση της κυκλοφορίας ήταν δυνατό να προκληθεί λόγω της στάθμευσης του οχήματος του στο συγκεκριμένο σημείο. Προς απόδειξη τούτου αναφέρθηκε και στις φωτογραφίες Τ.2 και Τ.3, στις οποίες, σύμφωνα με τον ίδιο, στάθμευσε εσκεμμένα το όχημα του με αρ. εγγραφής KHA454 στα συγκεκριμένα σημεία που οι εν λόγω φωτογραφίες απεικονίζουν ούτως ώστε να καταδείξει τη δυνατότητα διέλευσης περισσότερων του ενός οχήματος σε παρόμοιων διαστάσεων δρόμων. Ο κατηγορούμενος αντεξετάστηκε εφ' όλης της μαρτυρίας του και ιδιαίτερα ως προς τη θέση του ότι δεν προκάλεσε παρακώλυση της κυκλοφορίας. Του υποδείχθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής η φωτογραφία, Τεκμήριο 4, η οποία είναι μεν ουσιαστικά η ίδια με το Τ.3 πλην όμως λήφθηκε από την αντίθετη κατεύθυνση του δρόμου, και η οποία, σύμφωνα με τη θέση της κατηγορούσας αρχής, δείχνει το επίδικο σημείο που στάθμευσε το όχημα του ο κατηγορούμενος. Δέχτηκε ο κατηγορούμενος ότι, η εν λόγω φωτογραφία απεικονίζει την επίδικη οδό πλην όμως ανέφερε ότι, όπως και στο Τ.3, φωτογραφία που ο ίδιος έβγαλε, το σημείο που στάθμευσε το όχημα του την επίδικη ημερομηνία ήταν ανατολικά του χώρου που δείχνουν οι εν λόγω φωτογραφίες και δεν καλύπτεται από αυτές. Του υποδείχθηκε στη συνέχεια από την κα. Παύλου το σχεδιάγραμμα που ο ίδιος ετοίμασε και στο οποίο αυτός σημείωσε το ακριβές σημείο που στάθμευσε, υποβάλλοντας του ότι ανταποκρίνεται με το σημείο που απεικονίζουν τόσο το Τ.3 όσο και το Τ.4, θέση την οποία όμως ο κατηγορούμενος αρνήθηκε. Τέλος, του υποβλήθηκε ότι από τη στιγμή που ο ίδιος δεν ήταν παρών την ώρα της ισχυριζόμενης παρακώλυσης δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι καμία παρακώλυση είχε προκληθεί. Αρνούμενος την υποβολή, ο κατηγορούμενος επανέλαβε ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις του δεν προκαλούσε οποιαδήποτε παρακώλυση και ότι αυτό το είχε διαπιστώσει από το πρώτο λεπτό που στάθμευσε το όχημα του στο σημείο εξ' ού και αποφάσισε όπως το σταθμεύσει εκεί. Στις τελικές αγορεύσεις τους οι δύο πλευρές επανέλαβαν, η μεν πλευρά της κατηγορούσας αρχής τη θέση της ότι από την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η διάπραξη του αδικήματος της παρακώλυσης της κυκλοφορίας ενώ ο κατηγορούμενος ότι τίποτα τέτοιο δεν είχε αποδειχθεί. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις και έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256).), προχωρώ να αξιολογήσω την ενώπιον μου μαρτυρία. Κατ' αρχή θα πρέπει να επισημάνω το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της μαρτυρίας αφορούσε σε υποθετικά σενάρια και θεωρίες ως προς το πως θα μπορούσε να προκληθεί παρακώλυση κυκλοφορίας σε σχέση με το πλάτος του δρόμου, τις διαστάσεις πιθανών διερχόμενων οχημάτων ακόμη και ως προς τον υποθετικό συνδυασμό τέτοιων οχημάτων π.χ. φορτηγό και saloon ταυτόχρονα, jeep και μοτοσυκλέτα, δύο φορτηγά μαζί ή τρία saloon κλπ. Την ίδια στιγμή, τέτοιου είδους σενάρια συνοδεύονταν από μαθηματικούς υπολογισμούς και εκτιμήσεις του τύπου αν ένα αυτοκίνητο έχει πλάτος περίπου 1.40μ τότε σε ένα δρόμο πλάτους 5.50μ μπορούν να περάσουν την ίδια στιγμή μέχρι και 3 αυτοκίνητα το ένα δίπλα από το άλλο κλπ. Από τον όγκο των υποθέσεων παρόμοιας φύσης που επιλαμβάνομαι καθημερινά, ήτοι τροχαίων παραβάσεων αναφορικά με τη στάθμευση οχημάτων σε δημόσιο δρόμο παράνομα, διαπιστώνω ότι τα πιο πάνω συνιστούν, για ανεξήγητο λόγο, προβληματισμούς τόσο της κατηγορούσας αρχής όσο και των κατηγορουμένων. Αποτέλεσμα αυτού είναι να αναλώνεται τεράστιος δικαστικός χρόνος στην προβολή και απόδειξη θεωριών και υποθετικών σεναρίων και συνάμα προσπάθεια αντίκρουσης τους με περαιτέρω θεωρίες και σενάρια. Ενδεικτικό αυτής της αχρείαστης σπατάλης χρόνου είναι το γεγονός ότι πολλές φορές, σε αδικήματα αυτής της φύσης, προσκομίζεται μαρτυρία και από τις δύο πλευρές, σχετικά με τισς καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν τη συγκεκριμένη ημέρα, τη δεξιότητα του μέσου οδηγού, η οποία στις πλείστες περιπτώσεις ανάγεται σε επίπεδο κασκαντέρ, τις διαστάσεις του μέσου οχήματος ή του μέσου φορτηγού οχήματος ή της μέσης μοτοσυκλέτας κλπ οι οποίες συνοδεύονται σχεδόν πάντα από ακραία μπορώ να πω σενάρια. Οι δε μάρτυρες των διαδίκων παρουσιάζονται να λαμβάνουν ρόλους ντέντεκτιβ, εμπειρογνωμόνων ακόμη και κατασκόπων ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, όπως και στην παρούσα να επιχειρείται ζωντανή αναπαράσταση του συμβάντος με τη διάπραξη άλλων αδικημάτων απλά και μόνο για να ελεγχτούν οι εκατέρωθεν θεωρίες. Μια απλή ανάγνωση των πρακτικών της παρούσας υπόθεσης, όπου ΜΚ1 και κατηγορούμενος βρέθηκαν, εκκρεμούσης της ακρόασης, στον επίδικο χώρο για να ελέγξουν ο ένας τις θέσεις και θεωρίες του άλλου, με τους περίοικους να λαμβάνουν μέρος στο όλο εγχείρημα, καταδεικνύει του λόγου το αληθές. Με άλλα λόγια, αυτό που παρατηρείται είναι μία παρανόηση της πραγματικής αλλά και νομικής φύσης αυτών των αδικημάτων η οποία οδηγεί σε χρονοβόρες, αχρείαστες και πολλές φορές παράλογες διαδικασίες. Όπως παρατηρώ πιο κάτω, υπάρχουν, σύμφωνα με τη Νομολογία και οι περιπτώσεις στις οποίες παρέχεται περιθώριο για τα πιο πάνω όμως αυτές διαχωρίζονται από τις περιπτώσεις όπως η παρούσα που ο ισχυρισμός αφορά την πρόκληση πραγματικής (actual) σε αντίθεση με την ενδεχόμενη (potential) παρακώλυση. Παράγοντες όπως ο καιρός, οι διαστάσεις του δρόμου, ο χρόνος αλλά και η συχνότητα της κίνησης μπορεί να είναι σχετικοί, νοουμένου βέβαια ότι αφορούν τα συγκεκριμένα περιστατικά και νοουμένου πάντοτε ότι παραμένουν στη σφαίρα της λογικής και της πραγματικότητας. Στη βάση των ανωτέρω, και με γνώμονα ότι η παρούσα υπόθεση αφορά ισχυρισμό περί πραγματικής παρακώλυσης της κυκλοφορίας, η μαρτυρία η οποία προσκομίσθηκε και από τις δύο πλευρές και η οποία αφορά σε σενάρια, θεωρίες και εκτιμήσεις στη βάση των οποίων θα μπορούσε θεωρητικά και μόνο να καταδειχτεί παρακώλυση ή μη, θα αγνοηθεί. Στην παρούσα υπόθεση συνιστά κοινό έδαφος ότι το όχημα του κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής KHA 454 ήταν κατά την επίδικη ημερομηνία, ήτοι στις 23/1/2014 σταθμευμένο στην οδό Αγίου Ανδρέου και εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λεμεσού. Συνιστά επίσης κοινό έδαφος ότι μετά που στάθμευσε το όχημα του ο κατηγορούμενος, το εγκατέλειψε και ενόσω αυτός απουσίαζε έλαβε χώρα η καταγγελία του από τον ΜΚ1 για το αδίκημα της παρακώλησης της κυκλοφορίας με την έκδοση σχετικού εξωδίκου το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί. Αδιαμφισβήτητο αλλά και αποδεκτό γεγονός είναι το ότι στην εν λόγω οδό και σε κοντινή απόσταση από το σημείο της καταγγελίας υπήρχαν τόσο παρκόμετρα ως επίσης και ιδιωτικός χώρος στάθμευσης έναντι αμοιβής. Για όλα τα πιο πάνω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Όσον αφορά τα μοναδικά αμφισβητούμενα θέματα ήτοι το συγκεκριμένο σημείο στην οδό Αγ. Ανδρέου στο οποίο ο κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα του καθώς και το γεγονός της παρακώλησης παρατηρώ τα εξής. Ο ΜΚ1 μου έκαμε καλή εντύπωση. Σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του και κατέθεσε με βεβαιότητα για τα όσα ο ίδιος βίωσε και αντιλήφθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Χαρακτηριστική ήταν και η αντίδραση του όταν του υποδείχτηκε από τον κατηγορούμενο η φωτογραφία Τ.3 στην οποία αναγνώρισε αμέσως το ακριβές σημείο της στάθμευσης του επίμαχου οχήματος. Άλλωστε, η επί του προκειμένου μαρτυρία του επιβεβαιώνεται και από την πραγματική μαρτυρία ήτοι τα Τ.3 και Τ.4 αλλά και το σχεδιάγραμμα που ο ίδιος ο κατηγορούμενος ετοίμασε στο Τ.1. Όσον αφορά τη θέση του περί πρόκλησης πραγματικής παρακώλυσης, σημειώνω ότι αυτή αμφισβητήθηκε αποκλειστικά στη βάση εικασιών και θεωρητικών υποθέσεων οι οποίες με κάθε σεβασμό προς την υπεράσπιση δεν είναι αρκετές για να κλονίσουν την αξιοπιστία του μάρτυρα. Ως προς την ώρα της καταγγελίας και ισχυριζόμενης παρακώλυσης, σημειώνω ότι αν και ο κατηγορούμενος σχολίασε το θέμα αυτό στις επιστολές του προς το Δήμο, εντούτοις ουδέποτε υπέβαλε οτιδήποτε σχετικό στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του τελευταίου, αφήνοντας έτσι αναντίλεκτη την εν λόγω πτυχή της μαρτυρίας του ΜΚ1. Κρίνω συνεπώς τη μαρτυρία του ΜΚ1 πλήρως αξιόπιστη, την αποδέχομαι στο σύνολο της και κάμνω ανάλογα ευρήματα. Σε αντίθεση με τον ΜΚ1, ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Σημειώνω ενδεικτικά ότι η θέση του ως προς το θέμα της παρακώλυσης βασιζόταν αποκλειστικά, εφόσον ο ίδιος δεν ήταν παρών, στις διάφορες εκτιμήσεις και μαθηματικούς υπολογισμούς που προέβη στη βάση υποθέσεων (assumptions) και πειραμάτων που ο ίδιος έκαμε τόσο σε άλλους δρόμους όσο και στον επίμαχο. Οι εν λόγω θέσεις του αποσκοπούσαν να καταδείξουν περισσότερο ότι τα διερχόμενα οχήματα μπορούσαν, στη βάση των υπολογισμών του, να «βολευτούν» να περάσουν παρά ότι καμία παρακώλυση είχε όντως προκληθεί. Επικαλέστηκε δε την ακαδημαϊκή και επαγγελματική του κατάρτιση ως επιβεβαίωση της ορθότητας των θέσεων και των πράξεων του κατά τον ουσιώδη χρόνο, αναφέροντας όμως ότι το ενδεχόμενο της παρακώλυσης τον προβλημάτισε όταν στάθμευε το όχημα του, ενδεχόμενο το οποίο εν τέλει απέρριψε βασιζόμενος αποκλειστικά στη δική του κρίση και εκτίμηση. Προσκόμισε τη φωτογραφία Τ.3, για να καταδείξει, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι καμία παρακώλυση προκαλούσε κατά την επίδικη ημερομηνία στο συγκεκριμένο σημείο. Περιέργως όμως, αν και σύμφωνα με τον ίδιο έβγαλε την εν λόγω φωτογραφία 2 μήνες πριν την ακρόαση και μάλιστα επιλέγοντας σημείο άλλο από αυτό που ισχυρίστηκε ότι στάθμευσε το όχημα του, εντούτοις φαίνεται να πέτυχε ακριβώς το σημείο που δύο μήνες μετά ο ΜΚ1 αναγνώρισε ως το ακριβές σημείο της στάθμευσης, και το οποίο ο ίδιος βέβαια αρνήθηκε. Το ίδιο ισχύει και με το σχεδιάγραμμα που ο ίδιος ετοίμασε. Δεν παραγνωρίζω βέβαια και το παράλογο και αντιφατικό της προσκόμισης από πλευράς του κατηγορούμενου μαρτυρίας προς υποστήριξη των θέσεων του (βλ. Τ.1 και Τ.3), μαρτυρία όμως, που σύμφωνα με τον ίδιο, ενσυνείδητα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, ως αυτός την ισχυρίστηκε. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε ποινική υπόθεση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το αδίκημα του κ. 58

(10)(γ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 αφορά πρόσωπο «το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο» και το οποίο «εγκαταλείπει το όχημα χωρίς να λάβει προηγουμένως όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις κατά τρόπο ώστε αυτό να μη μπορεί να τεθεί σε κίνηση κατά την απουσία του και επιπρόσθετα να μην εγκαταλείπει σε δρόμο κατά τρόπο ώστε να εμποδίζει αδικαιολόγητα πεζούς ή την τροχαία κίνηση.» Η εν λόγω πρόνοια προσομοιάζει με τον Αγγλικό κ. 103 των Motor Vehicles (Construction and Use) Regulations 1986, σύμφωνα με τον οποίο «103. No person in charge of a motor vehicle or trailer shall cause or permit the vehicle to stand on a road so as to cause any unnecessary obstruction of the road» Χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί επομένως και από την αγγλική νομολογία και συγγράμματα. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Motoring Offences του Paul H Niekirk Μ.Α, London, Butterworths, 1967 στη σελ 106 το κατά πόσο μια συγκεκριμένη πράξη αναλογεί σε αδικαιολόγητη παρακώλυση είναι θέμα πραγματικό και εξαρτάται από τα συγκεκριμένα γεγονότα. Ως εκ τούτου το νομολογιακό προηγούμενο είναι απλά καθοδηγητικής σημασίας και η κάθε υπόθεση θα πρέπει να εξετάζεται με τα δικά της περιστατικά. Από μελέτη των σχετικών αγγλικών συγγραμμάτων, Butterworths Road Traffic Service (ηλεκτρονική έκδοση - Division J Obstruction and Parking Offences - Par. 5 Unnecessary Obstruction by a Motor Vehicle - The ingredients of the offence), Wilkinson's Road Traffic Offences, 23th ed, 2007, σελ. 537, παρ. 6.206-6.210, καθώς και Motoring Offences του Paul H Niekirk Μ.Α, London, Butterworths, 1967 σελ 105-109, και της νομολογίας που τα εν λόγω συγγράμματα παραθέτουν, προκύπτουν οι εξής σχετικές αρχές. Α) Η παρακώλυση κυκλοφορίας προκαλείται από παράλογη ή αδικαιολόγητη χρήση του δρόμου Β) Το κατά πόσο η χρήση του δρόμου με συγκεκριμένο τρόπο αποτελεί παρακώλυση ή όχι είναι ζήτημα γεγονότων Γ) Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς εξακρίβωσης της παρακώλυσης είναι μεταξύ άλλων, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα η στάθμευση, ο χρόνος που διήρκησε, ο τόπος ως επίσης και ο σκοπός για τον οποίο στάθμευσε το όχημα Δ) Ο κάθε παράγοντας δεν είναι από μόνος του καθοριστικής σημασίας. Μπορεί να υφίσταται παρακώλυση για πολύ μικρό χρονικό διάστημα (βλ. Wall v Williams 1966] Crim LR 50 - πενήντα δευτερόλεπτα), η παρακώλυση της κυκλοφορίας μπορεί να προκληθεί από πραγματική παρακώλυση λωρίδας κυκλοφορίας, π.χ. καταλαμβάνοντας το μισό μέρος στενού, πολυσύχναστου δρόμου, έτσι ώστε να καθίσταται αναγκαία η χρήση μιας λωρίδας, ή μπορεί να είναι παράλογη η χρήση δικαιώματος στάσης ακόμη και αν υπάρχει χώρος διέλευσης της κυκλοφορίας. Παρακώλυση μπορεί να υπάρξει ακόμη και αν ο οδηγός οχήματος σταθμεύσει σε σειρά οχημάτων (βλ. Solomon v Durbridge

(1956)120 J.P. 231 ). Ο δε σκοπός της στάθμευσης, σύμφωνα με τη νομολογία, φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με την ύπαρξη κάποιας νόμιμης δικαιολογίας και όχι με το κίνητρο ή τον σκοπό αυτό καθ' εαυτό βλ. W R Anderson (Motors) Ltd v Hargreaves - [1962] 1 All ER 129) Ε)Τέλος θα πρέπει να διαχωρίζονται οι περιπτώσεις που αφορούν στάθμευση που προκαλεί πραγματική παρακώλυση από τις περιπτώσεις που αφορούν στάθμευση που ενδέχεται να προκαλέσει παρακώλυση. Στην τελευταία περίπτωση, αν και η παρακώλυση μπορεί να αποδειχτεί χωρίς μαρτυρία ότι όντως προκλήθηκε παρακώλυση, εντούτοις θα πρέπει να προσκομιστεί επαρκής μαρτυρία ότι υπό τις περιστάσεις θα μπορούσε να προκληθεί παρακώλυση. (π.χ. στάθμευση σε στάση λεωφορείου κατά τις ώρες λειτουργίας της γραμμής). Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος ως επίσης και διάφορα παραδείγματα από τη νομολογία ως προς το τι θεωρήθηκε παρακώλυση και τι όχι παραπέμπω στο σύγγραμμα Butterworths Road Traffic Service ανωτέρω. Πρόσφατα ο αδελφός Δικαστής Ν. Γεωργιάδης, είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί και αυτός με την ερμηνεία και εφαρμογή της σχετικής νομοθετικής πρόνοιας, στην υπόθεση Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν Αλέξανδρος Σαουρής, Αρ. υπόθ. 7770/13, Ε.Δ. Λ/σου, ημερομηνίας 2/11/15. Παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του, το οποίο με βρίσκει πλήρως σύμφωνο και το υιοθετώ: «Ούτε δέχομαι τη θέση του ότι δεν εμποδιζόταν η κυκλοφορία επειδή υπήρχε τρόπος διέλευσης χρησιμοποιώντας τη μία λωρίδα από τις δύο. Αυτό δε συνιστά δικαιολογημένη στάση ή στάθμευση οχήματος. Μάλλον το αντίθετο καταδεικνύει. Τα όσα ανέφερε δε, περί στάθμευσης σε σειρά οχημάτων δεν τον απαλλάσσουν ευθύνης. Η παρακώλυση της κυκλοφορίας, όπως διαφαίνεται από τις νομικές αναφορές που ανέφερα πιο πάνω, μπορεί να προκληθεί από αριθμό παραγόντων. Αυτό που έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι οι εκτιμήσεις του Κατηγορουμένου αλλά αν αντικειμενικά η στάθμευση του οχήματος του προκαλούσε αδικαιολόγητη παρακώλυση της τροχαίας κίνησης.» Στην προκειμένη περίπτωση έχω ήδη καταλήξει σε ευρήματα τόσο στη βάση των κοινά αποδεκτών γεγονότων όσο και στη βάση των όσων εκτέθηκαν από τον ΜΚ1, στα πλαίσια της μαρτυρίας του την οποία αφού έκρινα αξιόπιστη την αποδέχτηκα στο σύνολο της και ειδικότερα στο εύρημα ότι ο κατηγορούμενος στις 23/1/14, στάθμευσε το όχημα του στην οδό Αγ. Ανδρέου που βρίσκεται στο Δήμο Λεμεσού, κατά τρόπο που προκάλεσε αδικαιολόγητη παρακώλυση της κυκλοφορίας. Στη βάση των ανωτέρω ευρημάτων μου κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή, στην παρούσα υπόθεση πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αντικείμενο του κατηγορητηρίου και συνεπώς την ενοχή του κατηγορούμενου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Παρακώλυση Κυκλοφορίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο