Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού ν. Ιωάννη Κυριακίδη, Αριθμός Υπόθεσης: 22566/15, 10/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B129 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Αριθμός Υπόθεσης: 22566/15 Μεταξύ:- Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού εναντίον Ιωάννη Κυριακίδη Κατηγορούμενος Αίτηση Παραπομπής Ημερομηνία: 10/11/2015 Εμφανίσεις:- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Δ. Ναπολέοντος Για τον Κατηγορούμενο: κα. Μ. Νεοφύτου Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex - Tempore) Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 18 κατηγορίες οι οποίες αφορούν: 1) Ανθρωποκτονία, κατά παράβαση του Άρθρου 205, Κεφ.
- (1η κατηγορία) 2) Πρόκληση θανάτου, κατά παράβαση του Άρθρου 210, Κεφ.
- (2η κατηγορία) 3) Αδικήματα κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (3η και 4η κατηγορία). 4) Αδικήματα κατά παράβαση της περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (κατηγορίες 5 έως 11). 5) Οδήγηση Μηχανοκίνητου Οχήματος με ανασταλείσα άδεια οδήγησης, κατά παράβαση του περί Αδείας Οδήγησης Νόμου (κατηγορία 12). 6) Πλαστοπροσωπία, κατά παράβαση του 360 και 35 του Κεφ. 154 (κατηγορίες 13 και 14). 7) Αδικήματα επίθεσης, κατά παράβαση του Άρθρου 254, Κεφ. 154 (κατηγορίες 15 έως 17) και 8) Ανησυχία, κατά παράβαση του Άρθρου 95, Κεφ. 154 (κατηγορία 18) Ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο Λεμεσού το οποίο συνεδριάζει στη Λεμεσό στις 16/12/2015 και ώρα 09:
- Η κατηγορούσα αρχή ζήτησε όπως διαταχθεί η κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι την έναρξη της δίκης του στο Κακουργιοδικείο, αίτημα που προσέκρουσε στην ένσταση της συνηγόρου του κατηγορούμενου. Προς υποστήριξη του αιτήματος της η κατηγορούσα αρχή επικαλέστηκε: 1) Την πιθανότητα / κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του ένεκα: Α) Της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει (με έμφαση στην πρώτη κατηγορία). Β) Την πιθανότητα καταδίκης με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία και Γ) Το ύψος των προβλεπόμενων ποινών σε περίπτωση καταδίκης. 2) Τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, τόσο τροχαίων όσο και ποινικών γενικότερα. Προς υποστήριξη τούτου η συνήγορος κατέθεσε το μητρώο προηγούμενων καταδικών του κατηγορούμενου περιορίζοντας τις αναφορές της στις ισχύουσες σήμερα καταδίκες. Ανέφερε περαιτέρω ότι αυτήν τη στιγμή εκκρεμεί ποινική υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού που αφορά και αυτή υπόθεση ταχύτητας. Επεσήμανε επίσης το γεγονός ότι τα αδικήματα στα οποία αφορά η παρούσα υπόθεση αφορούν, μεταξύ άλλων, και τροχαία αδικήματα που διαπράχθηκαν ενόσω ο κατηγορούμενος είχε αποστερηθεί της άδειας οδήγησης του δυνάμει Δικαστικής απόφασης σε άλλη ποινική υπόθεση την οποία καταδικάστηκε. Ανέφερε τέλος η συνήγορος ότι, το χρονικό διάστημα μέχρι τη δίκη του κατηγορούμενου στις 16/12/2015, δεν είναι υπερβολικό υπό τις περιστάσεις. Η συνήγορος παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετική Νομολογία προς υποστήριξη του αιτήματος της. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου στη δική της αγόρευση προς υποστήριξη της ένστασης της, επικαλούμενη τη γενική αρχή ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου ως επίσης και την γενικού κανόνα που φέρει τον κάθε κατηγορούμενο να δικαιούται να μένει ελεύθερος εκτός εάν συντρέχουν οι εξαιρέσεις της Νομολογίας, στήριξε τη θέση της στα εξής: 1) Οι εξαιρέσεις της Νομολογίας δεν θα πρέπει να εξετάζονται μεμονωμένα ή κατά γενικό τρόπο (In abstracto) αλλά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι οικογενειακοί δεσμοί του κατηγορούμενου ως επίσης και το αν όντως υπάρχει πιθανότητα ή κίνδυνος ο κατηγορούμενος να φυγοδικήσει. Προς υποστήριξη της θέση αυτής ανέφερε ότι: α) Ο κατηγορούμενος είναι Κύπριος πολίτης, πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας στην Κύπρο, εργάζεται στην Κύπρο και δεν έχει υπηκοότητα οποιασδήποτε άλλης χώρας. β) Τη σημαντική συνεργασία που πρόσφατα, την 09/11/15, ο κατηγορούμενος επέδειξε με την Αστυνομία αν και πληροφορήθηκε το ενδεχόμενο κατηγορίας του με το σοβαρό αδίκημα της ανθρωποκτονίας. Κάμνοντας αναφορά σε κυπριακή και ξένη Νομολογία, η συνήγορος του κατηγορούμενου, αν και συμφώνησε ότι η 1η κατηγορία της ανθρωποκτονίας είναι όντως σοβαρή, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας υπό τις περιστάσεις. 2) Αναφορικά με την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου, η συνήγορος υποστήριξε ότι απουσιάζει παντελώς οποιοδήποτε μαρτυρικό υλικό σε σχέση με την 3η και 10η κατηγορία. 3) Όσον αφορά την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων η συνήγορος στήριξε την επί του προκειμένου θέση της στο ότι οι προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου δεν σχετίζονται με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας ως επίσης και ότι η αναγκαστική παρουσία του κατηγορούμενου στο Νοσοκομείο εκμηδενίζει τέτοιο κίνδυνο. Εισηγήθηκε τέλος, η κα Νεοφύτου, ότι οι δεσμοί του κατηγορούμενου με την Κύπρο αλλά και η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του δεν επιτρέπουν παρέκκλιση από το γενικό κανόνα και εισηγήθηκε όπως ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με τους εξής όρους: Α) Να καταθέσει τίτλο δικής του ακίνητης ιδιοκτησίας αξίας €400.
- Β) Να τεθεί στον κατάλογο Stop - List. Γ) Να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα (έχει ήδη παραδώσει την ταυτότητα του - το διαβατήριο του δεν μπορεί να εντοπιστεί). Δ) Να υπογράφει μέχρι και τέσσερις φορές την ημέρα στην αστυνομία ενόσω βρίσκεται στο Νοσοκομείο και όταν του δοθεί εξιτήριο τέσσερις φορές την ημέρα σε αστυνομικό σταθμό. Εξέτασα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις, το πλήρες κείμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στο πρακτικό του Δικαστηρίου. Η Νομολογία που διέπει την κράτηση ενός κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του είναι καλά γνωστή και δεν θεωρώ σκόπιμο να την επαναλάβω. Πολύ πρόσφατα το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση ΑΝΤΡΕΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/7/2015, επανέλαβε την πάγια Νομολογία συνοψίζοντας τις σχετικές αρχές, στο παρακάτω απόσπασμα της απόφασης του Δικαστή Ναθαναήλ, το οποίο παραθέτω αυτούσιο: «Οι δύο πλευρές έχουν επιχειρηματολογήσει εμπεριστατωμένα και με παραπομπή σε σχετική νομολογία και, όντως, τα θέματα τα οποία εγείρονται προς επίλυση, είναι λελυμένα προ πολλού. Είναι αξιωματικό, πλέον, ότι ο κάθε κατηγορούμενος δικαιούται, ως θέμα γενικής αρχής, που είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένη και συνάδει με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ευρωπαϊκό χώρο, να μένει ελεύθερος, εφόσον, όπου τίθενται όροι που συμβάλλουν στην προσέλευση του, αυτός συμμορφώνεται. Είναι η κλασσική υπόθεση Χ″Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45. Το δικαίωμα της ελευθερίας, το οποίο βεβαίως είναι προεξάρχον, είναι συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, δύο καλά εμπεδωμένες αρχές που ενυπάρχουν στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ερώτημα, πάντοτε, που τίθεται σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει την κράτηση του ατόμου, κατ΄ εξαίρεση προς τη νομολογιακή αρχή που έχει, ήδη, αναφερθεί και το ερώτημα αυτό, αν θα παραμείνει ή όχι υπό κράτηση, εξετάζεται με αναφορά σε τρεις ουσιώδεις παράγοντες, που έχουν νομολογηθεί και είναι ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμη, η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων και η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Αυτά έχουν αναγνωρισθεί σε πάρα πολλές υποθέσεις, αρκεί να αναφερθούν η Χ″Δημητρίου, ανωτέρω, η Adnan v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 183 και η Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48. Οι λόγοι αυτοί δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά μπορεί ο καθένας από αυτούς ανεξάρτητα από τον άλλο, να επενεργήσει κατά τρόπο που να δικαιολογεί την κράτηση, κατά περίπτωση, βεβαίως. Σχετικές υποθέσεις είναι η Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7 και η Χριστοδούλου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538.» Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχει παραπεμφθεί ο κατηγορούμενος σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές αναφέρω τα εξής. Κρίνω ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη και αυτό ενόψει και των προβλεπόμενων από το Νόμο ποινών. Η κατηγορία της ανθρωποκτονίας επιφέρει ποινή φυλάκισης μέχρι και ισόβια όπως επίσης σημαντικές ποινές φυλάκισης επιφέρουν και τα λοιπά αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Άλλωστε, και η ίδια η συνήγορος του κατηγορουμένου αναγνώρισε τη σοβαρή φύση των αδικημάτων. Από το μαρτυρικό υλικό κρίνω επίσης ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο, καταδίκης του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που θα αντιμετωπίσει, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Σημειώνω την ύπαρξη μαρτυρίας από αυτόπτες μάρτυρες, ως επίσης και επιστημονικής μαρτυρίας από το Γενικό Χημείο του κράτους. Υπενθυμίζω ότι η μαρτυρία στο στάδιο που το Δικαστήριο εξετάζει αίτημα αυτής της φύσης δεν εξετάζεται αναλυτικά αλλά μόνο κατά πόσο παρέχει ενδεικτικά εκείνο το υπόβαθρο που παραπέμπει σε ενδεχόμενο καταδίκης. (Νικολάου
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Κουννάς
(2007)2 Α.Α.Δ. 423, Ευριπίδου )
(2007)2 Α.Α.Δ. 337. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου για το θέμα αυτό τη συμπεριφορά που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται τόσο στο μαρτυρικό υλικό όσο και από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει με έμφαση σε αυτή της πλαστοπροσωπίας κατά την προσαγωγή του στην Πολυκλινική Υγείας. Όλα τα πιο πάνω, είναι θεωρώ, άμεσα συναρτημένα με την ύπαρξη κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορούμενου κατά τη δίκη του, ο οποίος κρίνω, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, είναι περισσότερο από ορατός. Όσον αφορά τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων επισημαίνω ότι οι προηγούμενες σε ισχύ καταδίκες του κατηγορούμενου ως επίσης και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τώρα ακόμα μια σοβαρή υπόθεση που αφορά κατ' ισχυρισμό επίδειξη παρόμοιας παράνομης συμπεριφοράς, είναι ενδεικτικές του σεβασμού που δείχνει ένα πρόσωπο, στην εδώ περίπτωση ο κατηγορούμενος, προς τους Νόμους της πολιτείας και καθίσταται εύκολα αντιληπτό ότι ένας ο οποίος έχει προηγούμενη παραβατική συμπεριφορά είναι πλέον επιρρεπής στην διάπραξη άλλων αδικημάτων. (Χαραλάμπους ανωτέρω). Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι, ο κατηγορούμενος, ευρίσκεται από την ημέρα διάπραξης των κατ' ισχυρισμών αδικημάτων κλινήρης, όμως όπως ανέφερε και η συνήγορος του, δυνατό να του δοθεί εξιτήριο πριν τη δίκη του, εξού και η εισήγηση όπως αφεθεί ελεύθερος με όρο να υπογράφει σε αστυνομικό σταθμό. Όσον αφορά τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου όπως αυτές εκτέθηκαν από τη συνήγορο του, σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα που έχω προαναφέρει, θεωρώ ότι δεν μπορούν να υπερακοντίσουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ώστε το στοιχείο αυτό να υπενεργήσει υπέρ της απελευθέρωσης του, όσο δεδομένες και εγγενείς να είναι αυτές οι συνθήκες και δεσμοί (βλ. Χαραλάμπους, Νικολάου ανωτέρω). Εξάλλου σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία εκεί όπου συγκρούεται το δημόσιο με το ιδιωτικό συμφέρον το τελευταίο υποχωρεί. (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7) Όσον αφορά το χρόνο που θα διαρρεύσει μεταξύ της αιτούμενης κράτησης και της δίκης του κατηγορούμενου στις 16/12/2015 θεωρώ ότι ο χρόνος του ενός μηνός και έξι ημερών δεν είναι υπό τις περιστάσεις υπερβολικός. (Χαραλάμπους ανωτέρω, Σπανού κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 26/2013 κ.ά., ημερ. 29.3.2013) Στη βάση όλων των ανωτέρω κρίνω ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να τεθεί υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στις 16/12/2015 και εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ). ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Θέμα: Παραπομπή στο Κακουργιοδικείο/ Κράτηση κατηγορούμενου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο