ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ν. Αντωνάκης Χαραλάμπους, Αρ.Υπόθ. 23886/14, 10/11/2015

(1)/2002 και του Περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν.86

(1)/99. Στις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας αναφέρεται ότι «ο κατηγορούμενος την 3/1/2014 μέχρι και σήμερα, μέσα στα όρια του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Αμβροσίου στην Επαρχία Λεμεσού είχε υπό την κατοχή του ένα

(1)σκύλο χωρίς να εφοδιαστεί με σχετική άδεια κατοχής από την αρμόδια Αρχή δηλαδή το Κοινοτικό Συμβούλιο του Αγίου Αμβροσίου Λεμεσού». Σημειώνεται ότι υπόθεση καταχωρήθηκε στις 25/9/14. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Αμβρόσιο Χ'' Παναγιώτου (ΜΚ1), γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Αμβροσίου και τον Αναστάση Ψύχα (ΜΚ2), έμμισθο εργάτη του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Αμβροσίου. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι περί τις αρχές Νοεμβρίου 2013, κατόπιν εντολής του Κοινοτικού Συμβουλίου, ο ίδιος και ο ΜΚ2 προέβησαν σε έλεγχο/καταγραφή υποστατικών και αδειών κατοχής σκύλων στην Κοινότητα Αγίου Αμβροσίου. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, κατά την επίσκεψη τους στο υποστατικό του κατηγορούμενου, στις 4 Νοεμβρίου 2013, διαπίστωσαν ότι ο τελευταίος είχε στην κατοχή του δύο

(2)σκύλους για τους οποίους, δεν είχε εξασφαλίσει άδεια κατοχής από το Κοινοτικό Συμβούλιο. Οι εν λόγω σκύλοι ήταν, σύμφωνα με τον μάρτυρα, ηλικίας άνω των τριών

(3)μηνών. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε βασιζόμενος στην εμπειρία του, όντας και ο ίδιος κάτοχος και ιδιοκτήτης σκύλων για πολλά χρόνια. Ακολούθως, σύμφωνα με τον μάρτυρα, εντός δύο με τριών ημερών, δόθηκε στον κατηγορούμενο γραπτή ειδοποίηση όπως συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του περί Σκύλων Νόμου μέχρι την 13 Δεκεμβρίου 2013, ειδοποίηση με την οποία ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι θα συμμορφωθεί. Η εν λόγω ειδοποίηση κατατέθηκε ως Τεκμήριο

1. Ο μάρτυρας ανέφερε περαιτέρω ότι το θέμα κατοχής σκύλων στην Κοινότητα χωρίς άδεια θα απασχολούσε το Συμβούλιο στη συνεδρία του την 25 Ιουνίου
2. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τον μάρτυρα, μία με δύο μέρες πριν την εν λόγω συνεδρία, κατόπιν νέας εντολής του Συμβουλίου, ο ΜΚ2 προέβη σε νέο έλεγχο των υποστατικών στα οποία είχαν ανευρεθεί μη αδειούχοι σκύλοι για τους οποίους είχε δοθεί γραπτή ειδοποίηση συμμόρφωσης. Στα πλαίσια του ελέγχου αυτού, ο ΜΚ2 διαπίστωσε ότι στο υποστατικό του κατηγορούμενου εξακολουθούσε να βρίσκεται ο ένας από τιυς δύο σκύλους που είχαν εντοπισθεί τον Νοέμβριο
3. Όταν διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε εξασφαλίσει τη σχετική άδεια, δόθηκαν οδηγίες για ποινική δίωξη του, εξ' ού και η παρούσα υπόθεση. Τα πρακτικά της συνεδρίας του Συμβουλίου ημερομηνίας 25/6/14 κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
4. Σύμφωνα με τον μάρτυρα μέχρι και σήμερα ο κατηγορούμενος δεν έχει εγγράψει το σκύλο του στο σχετικό μητρώο. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος τον είχε ενημερώσει κατά τον πρώτο έλεγχο τον Νοέμβρη 2013, ότι θα μετακινούσε τους σκύλους εκτός των ορίων της κοινότητας και ως εκ τούτου δεν θα χρειαζόταν άδεια από το Συμβούλιο. Δέχθηκε περαιτέρω ότι μετά τον προαναφερόμενο έλεγχο, ο ένας από τους δύο σκύλους μεταφέρθηκε εκτός των ορίων της κοινότητας. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα από τον κατηγορούμενο ότι οι σκύλοι ήταν κουτάβια, δηλαδή κάτω των τριών μηνών και ότι αυτό του είχε λεχθεί από τον κατηγορούμενο κατά τον έλεγχο της 4 Νοεμβρίου
5. Ο μάρτυρας δεν αρνήθηκε ότι αυτό του είχε λεχθεί από τον κατηγορούμενο, ανέφερε όμως ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του ειδικό η αρμόδιο να αποφανθεί για την ηλικία ενός σκύλου. Η ηλικία ενός σκύλου, ανέφερε ο μάρτυρας, μπορεί να διαπιστωθεί και από το βιβλιάριο υγείας του σκύλου το οποίο όμως αν και ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να προσκομίσει ουδέποτε το παρουσίασε. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι οι σκύλοι που είχε ο κατηγορούμενος, είχαν απομακρυνθεί από την Κοινότητα, πριν την 25/6/14 που έλαβε χώρα η συνεδρία του Συμβουλίου και παρέπεμψε στα όσα τον είχε πληροφορήσει ο ΜΚ2, αφού ο ίδιος δεν ήταν παρών κατά τον δεύτερο έλεγχο στο υποστατικό του κατηγορούμενου από τον ΜΚ
6. Ο ΜΚ2, επανέλαβε όλα όσα κατάθεσε στην κυρίως εξέταση του ο ΜΚ
7. Όπως ο ΜΚ1 έτσι και ο ΜΚ2, αντιλήφθηκε κατά τον πρώτο έλεγχο τον Νοέμβρη 2013 την ύπαρξη δύο σκύλων στο υποστατικό του κατηγορούμενου, οι οποίοι, σύμφωνα με την εμπειρία του μάρτυρα ως ιδιοκτήτη και κάτοχου σκύλων για χρόνια, ήταν άνω των 3 μηνών. Αυτό που ο μάρτυρας πρόσθεσε στην όλη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ήταν τα όσα έλαβαν χώρα κατά τον δεύτερο έλεγχο που αυτός διενήργησε τον Ιούνιο του 2014 στο υποστατικό του κατηγορούμενου. Ότι δηλαδή, ο κατηγορούμενος, εξακολουθούσε να κατέχει τον ένα από τους δύο σκύλους που είχαν εντοπιστεί τον Νοέμβριο 2013 οπόταν και ενημέρωσε τον τελευταίο ότι ένεκα της μη συμμόρφωσης του με την ειδοποίηση που του δόθηκε το Νοέμβριο 2013, το Συμβούλιο θα προχωρούσε σε σχετική δίωξη του, όπως και έγινε. Τον σκύλο που είχε δει στο υποστατικό του κατηγορούμενου τον Ιούνη ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξακολουθούσε να τον βλέπει και για 2-3 μήνες μετά. Υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι ο σκύλος που είδε τον Ιούνιο 2014 ήταν άλλος από αυτούς που είδε στο υποστατικό του κατηγορούμενου τον Νοέμβριο
8. Ο μάρτυρας απέρριψε την εν λόγω θέση και επέμενε στη θέση του ότι ο σκύλος που είδε τον Ιούνιο ήταν ένας από τους δύο σκύλους που είδε τον Νοέμβριο, και που θυμόταν ότι ήταν ράτσας «σαν Pitbull». Μετά που κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Αυτό που ουσιαστικά αμφισβήτησε ο κατηγορούμενος, ήταν την ηλικία των σκύλων που εντοπίσθηκαν στο υποστατικό του ως επίσης και ότι ο σκύλος που είχε στο υποστατικό του τον Ιούνιο 2014 ήταν ο ίδιος με τον ένα από τους δύο σκύλους που είχε τον Νοέμβριο
9. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, τον Νοέμβριο του 2013 είχε στην κατοχή του ένα ενήλικα σκύλο και ένα κουτάβι (προφανώς εννοεί σκύλο κάτω των 3 μηνών). Το κουτάβι που είχε τον Νοέμβριο του 2013, ήταν, σύμφωνα με τον ίδιο, ηλικίας ενάμισι με δύο μηνών. Περί τον Δεκέμβριο του 2013, ένα μήνα δηλαδή μετά, απομάκρυνε τον ενήλικα σκύλο και κράτησε το κουτάβι. Μετά έφερε στο χώρο και δεύτερο κουτάβι. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, είχε και τα δύο κουτάβια, μέχρι που απομάκρυνε το πρώτο αφήνωντας μόνο του το δεύτερο κουτάβι το οποίο εν τέλει απομακρύνθηκε και εκείνο, λίγες μέρες πριν τη συνεδρία του Ιουνίου του 2014 και ενόσω ήταν ακόμη κάτω των 3 μηνών. Θέση του ήταν ότι ουδέποτε είχε στην κατοχή του σκύλο άνω των 3 μηνών αφού φρόντιζε όπως τους σκύλους που κατά καιρούς είχε τους απομακρύνει από την Κοινότητα πριν να φτάσουν σε αυτή την ηλικία εξ' ού και ουδέποτε εξασφάλισε άδεια κατοχής τους από την συγκεκριμένη Κοινότητα. Ο ίδιος, όπως ανέφερε, δεν συμπαθεί και ουδέποτε συμπάθησε τους σκύλους και οι σκύλοι που είχε στο υποστατικό του, τους είχε για το γιο του. Τέλος, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε εκδικητικά και με αλλότρια κίνητρα, λόγω προστριβών και διαφωνιών που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ του ιδίου, ως μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου, και των υπολοίπων μελών. Έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256).), προχωρώ να αξιολογήσω την ενώπιον μου μαρτυρία. Συνιστά κοινό και για τις δύο πλευρές έδαφος ότι στις 4 Νοεμβρίου του 2013 οι ΜΚ1 και ΜΚ2 διενήργησαν έλεγχο στο υποστατικό του κατηγορούμενου όπου και διαπίστωσαν την ύπαρξη δύο σκύλων για τους οποίους ο κατηγορούμενος δεν είχε άδεια κατοχής οπόταν και του έδωσαν τη γραπτή ειδοποίηση συμμόρφωσης, Τ.

1. Αδιαμφισβήτητο και αποδεκτό είναι επίσης ότι τον Ιούνιο του 2014 ο ΜΚ2 διενήργησε εκ νέου έλεγχο στο υποστατικό του κατηγορούμενου όπου και εντόπισε ένα σκύλο. Κοινό έδαφος αποτελεί και ότι στις 25 Ιουνίου του 2014, το Συμβούλιο της Κοινότητας στα πλαίσια συνεδρίας του, στην απουσία του κατηγορούμενου, έλαβε απόφαση για δίωξη του τελευταίου, (Τ.2). Για όλα τα πιο πάνω γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ1 στην ουσία παρέμεινε αναντίλεκτο. Όσον αφορά την πτυχή της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα αναφορικά με την εκτίμηση του για την ηλικία των σκύλων, ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του δήλωσε ότι ούτε είναι ειδικός επί αυτού του θέματος, ούτε και θεωρεί τον εαυτό του αρμόδιο να κρίνει την ηλικία των σκύλων που εντόπισε αλλά ούτε και μπορεί να σχολιάσει κατά πόσο οι σκύλοι που ο ίδιος είδε την 4/11/2013 ήταν άνω των 3 μηνών. Η θέση του αυτή, αναιρεί ουσιαστικά τη θέση που εξέφρασε στην κυρίως εξέταση του μέσω της γραπτής δήλωσης «Έγγραφο Α». Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχθώ την δική του εκτίμηση ως προς την ηλικία των σκύλων κατά τον έλεγχο τον Νοέμβρη
2. Σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ2 σημειώνω ότι ο εν λόγω μάρτυρας μου έκαμε καλή εντύπωση. Και αυτού του μάρτυρα η μαρτυρία στο μεγαλύτερο μέρος της παρέμεινε αναντίλεκτη. Η εκτίμηση του ως προς την ηλικία των σκύλων που εντόπισε με τον ΜΚ1 στο υποστατικό του κατηγορούμενου τον Νοέμβριο του 2013 ως επίσης και η εμπειρία του η οποία αποτέλεσε τη βάση της εκτίμησης του δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση. Όσον αφορά τη θέση του, θέση που αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο, ότι ο σκύλος που εντοπίστηκε τον Ιούνιο του 2014 στο υποστατικό του κατηγορούμενου ήταν ο ίδιος με ένα από τους δύο σκύλους που εντοπίστηκαν τον Νοέμβριο του 2013, ο μάρτυρας έδωσε σαφείς και κατατοπιστικές απαντήσεις για να υποστηρίξει τη θέση του. Προέβη μάλιστα και σε συγκεκριμένη αναφορά ως προς το είδος και τη φυλή του συγκεκριμένου σκύλου για να δείξει ότι ήταν βέβαιος για τη διαπίστωση του. Σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του ούτε και φάνηκε να ωθείται από αλλότριά κίνητρα όπως ο κατηγορούμενος του απέδωσε στην τελική του αγόρευση. Κρίνω συνεπώς τη μαρτυρία του ΜΚ2 πλήρως αξιόπιστη, την αποδέχομαι στο σύνολο της και κάμνω ανάλογα ευρήματα. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο, παρατηρώ ότι η θέση του ως προς το ποιους σκύλους είχε στο υποστατικό του και ποια η ηλικία τους κατά τους ελέγχους του Νοεμβρίου του 2013 και του Ιουνίου του 2014, χαρακτηρίζεται από ασάφεια. Σημειώνεται ότι ενώ ο κατηγορούμενος στην τελική του αγόρευση, χαρακτήρισε την «εμπειρογνωμοσύνη» των ΜΚ1 και ΜΚ2 ως ανύπαρκτη εφόσον εδραζόταν αποκλειστικά στην εμπειρία τους ως ιδιοκτήτες σκύλων, ο ίδιος δεν διευκρίνησε τη βάση επί της οποίας εδράζει τη γνώση του αναφορικά με την ηλικία των σκύλων. Μάλιστα δε, όπως ο ίδιος δήλωσε, ουδέποτε συμπαθούσε τους σκύλους και οι συγκεκριμένοι σκύλοι ήταν στην κατοχή του μόνο επειδή τους ήθελε ο γιος του. Αναφέρω τα πιο πάνω, χωρίς βέβαια να υπονοώ ότι ο κατηγορούμενος υπέχει υποχρέωση ή βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα αφορά αδίκημα κατοχής άδειας (licensing offence), ρυθμιστικής (regulatory) δηλαδή φύσεως (βλ. Sea Island Τours Ltd κ.α. ν. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού

(1995)2 Α.Α.Δ. 196, Hailis v. The Police

(1982)2 C.L.R. 99). Ήταν επομένως, υπό τις περιστάσεις, εύκολο, πρόσφορο και στη διάθεση του κατηγορούμενου να παρουσιάσει το πιστοποιητικό εγγραφής ή βιβλιάριο υγείας, τουλάχιστον του ενός εκ των δύο κουταβιών που ισχυρίστηκε ότι του έμεινε, (το άλλο ισχυρίστηκε ότι πέθανε), και το οποίο έδωσε σε κάποιο Σταύρο Ελευθερίου από τον Άγ. Αμβρόσιο (βλ. AESTAS TRADING LTD κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ ΑΡ. 78/2014 και 79/2014 ημερομηνίας 3/9/2015 και Σιδηρόπουλος ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 15). Από τα εν λόγω έγγραφα, τα οποία, ούτως η άλλως ο κατηγορούμενος ήταν δια Νόμου υπόχρεος να εξασφαλίσει μόλις ο σκύλος γινόταν ηλικίας 3 μηνών, (βλ. αρ.3

(2), 8 και 9 Ν.184

(1)/2002) θα μπορούσε εύκολα να διαπιστωθεί η ακριβής ηλικία κατά τη δεδομένη στιγμή του σκύλου τον οποίο, όπως ισχυρίστηκε, απομάκρυνε από την Κοινότητα πλην όμως εξακολουθούσε να έχει στην κατοχή του. Ούτε κλήθηκε στο Δικαστήριο ο προαναφερόμενος Σταύρος Ελευθερίου να καταθέσει επί αυτού του θέματος, αν και δόθηκε αυτή η ευκαιρία στον κατηγορούμενο μιας και ήταν αυτός που επικαλέστηκε τη μαρτυρία του Ελευθερίου. Παρατηρώ επίσης και τα εξής. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος ως προς τη θέση του ότι επρόκειτο περί δύο διαφορετικών σκύλων, ρωτήθηκε κατά πόσο είχε στην κατοχή του σκύλο περί τον Απρίλιο 2014. Αυτό προφανώς γιατί, αν είχε στην κατοχή του τον Απρίλιο 2014 το πρώτο κουτάβι, τότε, με δεδομένη την ηλικία του τον Νοέμβριο 2013 όπως ο ίδιος ο κατηγορούμενος την έθεσε ήτοι 1½ - 2 μηνών, το κουτάβι θα είχε ηλικία πέραν των 3 μηνών. Από την άλλη αν στην κατοχή του κατηγορούμενου, τον Απρίλη 2014, ήταν το δεύτερο κουτάβι, τότε μέχρι και τον Ιούνιο 2014 που ισχυρίστηκε ότι το απομάκρυνε, το κουτάβι θα είχε ηλικία τουλάχιστο 3 μηνών. Ο κατηγορούμενος απέφυγε να απαντήσει ξεκάθαρα επί αυτού του θέματος, επικαλούμενος αδυναμία της μνήμης του, αδυναμία όμως που δεν φαίνεται να τον διακατείχε στην υπόλοιπη μαρτυρία του όπου παρουσιάστηκε να θυμάται πολύ καλά όλες τις σχετικές λεπτομέρειες. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει ως βάση του το άρθρο 18 Ν.184

(1)/2002 το οποίο καθιστά αδίκημα την κατοχή σκύλου χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Ο όρος «σκύλος», για τους σκοπούς του Νόµου, περιλαμβάνει κάθε σκύλο κάθε φυλής και γένους ηλικίας άνω των 3 μηνών. Καθίσταται επομένως σαφές ότι για την εφαρμογή του Νόμου θα πρέπει ο σκύλος στον οποίο αναφέρεται το αδίκημα που αντιμετωπίζει το κατηγορούμενο πρόσωπο να είναι ηλικίας άνω των 3 μηνών και για αυτόν να μην έχει εκδοθεί άδεια από την αρμόδια αρχή. Στην προκείμενη περίπτωση έχω ήδη καταλήξει σε ευρήματα στη βάση των γεγονότων όπως αυτά εκτέθηκαν από τον ΜΚ2 ήτοι ότι ο κατηγορούμενος από τον Νοέμβριο 2013 μέχρι και δύο με τρεις μήνες μετά την συνεδρία του Συμβουλίου την 25 Ιουνίου 2014 είχε στην κατοχή του ένα σκύλο ηλικίας άνω των τριών μηνών χωρίς να έχει εξασφαλίσει σχετική άδεια κατοχής από το Συμβούλιο. Η περίοδος για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, ήτοι 3/1/14 - 25/9/14 (ημερομηνία καταχώρησης της υπόθεσης), εμπίπτει εντός της προαναφερόμενης περιόδου. Στη βάση των ανωτέρω ευρημάτων μου κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή, στην παρούσα υπόθεση πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται εναντίον του κατηγορούμενου και υπέρ της Κατηγορούσας Αρχής ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................................... Λ. Πασχαλίδης Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Γραμματέας ΛΠ/ΜΚ Subject: Criminal/Final/ Possession of Dog without License from Authority Αναφορά: Κατοχή Σκύλου χωρίς Άδεια από την αρμόδια Αρχή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο