Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αντρέας Χριστοδούλου, Αρ. Υπόθεσης: 11588/12, 10/11/2015

(1), 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε και ΚΔΠ 312/07 και της παράβασης σήματος τροχαίας ήτοι κόκκινο φως, κατά παράβαση των Καν.58

(1)(ια) και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και Άρθρα 19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 166/87 και 80

(1)/2000. Η κατηγορούσα αρχή για να στηρίξει την υπόθεση της κάλεσε 2 μάρτυρες, τον Αστ. 5269 Κωνσταντίνο Παρασκευά και στον Αστ. 3610 Κώστα Αντωνίου, ο οποίος είναι και ο παραπονούμενος στην εν λόγω υπόθεση. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως . Ολόκληρη η μαρτυρία που έχει προσφερθεί ενώπιον του Δικαστηρίου έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ σε αυτή αυτολεξεί στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ στα ουσιαστικότερα της μέρη στα πλαίσια της κατωτέρω αξιολόγησης όλων των μαρτύρων που κατέθεσαν για να διαφανεί και η λεπτομερής θέση τους. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Ως εκ τούτου η παρουσία του ως μάρτυρας κατηγορίας δεν χρήζει οποιουδήποτε σχολιασμού. Ως πρώτος Μάρτυρας Κατηγορίας προσήλθε στο δικαστήριο ο Αστ. 5269 Κωνσταντίνος Παρασκευά ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε τη γραπτή του κατάθεση η οποία κατατέθηκε στο δικαστήριο ως τεκμήριο

1. Κατά την κυρίως εξέταση από την Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι αφού έφθασε στη σκηνή βρήκε εκεί τον παραπονούμενο αστυφύλακα και τον κατηγορούμενο. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης από τον κατηγορούμενο και όταν ρωτήθηκε από ποιόν ειδοποιήθηκε για να μεταβεί στη σκηνή αυτός απάντησε: «ο Αξιωματικός Υπηρεσίας». Όταν ο κατηγορούμενος υπέβαλε στον ΜΚ1 ότι εκείνος ήταν που ειδοποίησε την Αστυνομία, απάντησε ότι δεν γνώριζε ποιος τελικά ειδοποίησε την Αστυνομία παρά μόνο ότι έλαβε οδηγίες από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας να μεταβεί στη σκηνή Ο μάρτυρας αυτός ήταν τυπικός μάρτυρας και ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Ως ΜΚ2 προσήλθε ο παραπονούμενος Αστ. 3610 Κώστας Αντωνίου ο οποίος αναγνώρισε την κατάθεση του, η οποία και κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
2. Απάντησε σε ερωτήσεις της Κατηγορούσας Αρχής και αντεξετάστηκε από τον κατηγορούμενο. Σε ερώτηση που του υπεβλήθη από την Κατηγορούσα Αρχή σε τι συνίστατο η επικίνδυνη οδήγηση στην παρούσα υπόθεση απάντησε ότι μπορούσε ο ίδιος να συγκρουστεί με οποιοδήποτε άλλο όχημα και να προκαλέσει ζημιά στους οδηγούς και επιβάτες τους. Ο Αστ. 3160 ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι έφερε πολιτική περιβολή, ήταν εκτός καθήκοντος, η τροχαία κίνηση ήταν κανονική, τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά και ο ίδιος βρισκόταν σταματημένος στα φώτα τροχαίας για μερικά δευτερόλεπτα. Το όχημα του με αριθμούς εγγραφής KQM042 ήταν πρώτο στη σειρά στα φώτα της "ΝΑΑΦΗΣ" ενώ πίσω του αλλά και δίπλα του βρίσκονταν και άλλα οχήματα. Σε άλλη ερώτηση της Κατηγορούσας Αρχής κατά πόσο έγινε αντιληπτός από τον κατηγορούμενο ο μάρτυρας απάντησε θετικά αναγνωρίζοντας τον κατηγορούμενο κατά την ακροαματική διαδικασία. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ2 Αντωνίου απαντώντας σε ερώτηση του κατηγορούμενου εάν θεωρεί ότι η τροχαία κίνηση ήταν κανονική κατά τον επίδικο χρόνο απάντησε θετικά. Ρώτησε δε τον παραπονούμενο στη συνέχεια πώς από τη στιγμή που υπήρχε συμφόρηση κατάφερε να τον φθάσει και απάντησε ότι δεν υπήρχε η ίδια κίνηση παντού και ότι για να τον φθάσει θα πρέπει να πέρασε και αυτός με κόκκινο φως και απάντησε ότι πέρασε με κόκκινο. Ο Μ.Κ.2 στη συνέχεια απάντησε ότι ο κατηγορούμενος δημιουργούσε πρόβλημα και φασαρία κορνάροντας ενώ οδηγούσε δίπλα από αυτόν και θα έστριβε δεξιά, του επέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα περιγράφοντας την περιβολή που έφερε ο Κατηγορούμενος. Σε άλλη υποβολή προς τον παραπονούμενο, ο κατηγορούμενος του υπέβαλε ότι ποτέ δεν του έδειξε και ούτε αποκάλυψε την ταυτότητα του ήταν η θέση του όμως ότι του έδειξε πολλές φορές την ταυτότητα του γνωστοποιώντας την ιδιότητα του, τόσο μέσα από το αυτοκίνητο όσο και την ώρα που κατέβηκαν και οι δύο από τα αυτοκίνητα τους. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος κάλεσε τον παραπονούμενο να εξηγήσει την διαμόρφωση της Λεωφόρου Μακαρίου, πράγμα που έπραξε. Τέλος ο Κατηγορούμενος ρώτησε τον παραπονούμενο εάν υπάρχει πιθανότητα να έκανε λάθος επειδή υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα όπως το δικό του και ο Μ.Κ.2 απάντησε ότι τον είδε καθαρά, τον ακολούθησε και τον αναγνώρισε. Σε καμία περίπτωση όμως ο ίδιος δεν ανέφερε ότι δεν βρέθηκε στον επίδικο δρόμο. Αντίθετα έθεσε τον εαυτό του στα συγκεκριμένα φώτα. Έγιναν παραδεκτά γεγονότα η κατάθεση του Αστ. 3981, καθώς και η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου, τα οποία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο Τεκμήριο 3 και 4 και αντίστοιχα. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και ο ίδιος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, ενώ δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος επέλεξε το δικαίωμα της ένορκης μαρτυρίας. Η θέση του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε κανονικά στην πορεία του και κόρναρε αφού άναψε το πράσινο φως αφού δεν προχωρούσαν τα άλλα αυτοκίνητα. Κατά την αντεξέταση του κατηγορούμενου, σε υποβολή που του τέθηκε ότι ο παραπονούμενος του υπέδειξε την ταυτότητα του, απάντησε ότι αυτό έγινε μετά που ο ίδιος ειδοποίησε την Αστυνομία. Στην επόμενη υποβολή ότι η αστυνομική ταυτότητα του υπεδείχθη αφού τον πλεύρισε απάντησε ότι μπορεί να μην ήταν σε αυτόν. Σύμφωνα με την απόφαση του Λόρδου Diplock στην υπόθεση R. v. Lawrence

(1981)ALL E.R. 974, για να στοιχειοθετηθεί απερίσκεπτη οδήγηση, οι ένορκοι θα πρέπει να ικανοποιηθούν για δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα κατά τρόπο που να δημιουργεί εμφανή κίνδυνο πρόκλησης φυσικής βλάβης σε άλλο πρόσωπο που τυγχάνει να χρησιμοποιεί τον δρόμο ή ουσιαστικής ζημιάς σε περιουσία. Δεύτερον, ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατ' αυτόν τρόπο χωρίς να στρέψει την προσοχή του προς την πιθανότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή αφού αναγνώρισε πως υπήρχε τέτοιος κίνδυνος, εντούτοις αποφάσισε να διακινδυνεύσει οδηγώντας με τον τρόπο αυτό. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους Μ.Κ.1 και 2 αλλά και τον κατηγορούμενο οι οποίοι έδιδαν τη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να τους αξιολογήσω με κριτήριο πάντοτε το συμφέρον που είχε ο καθένας απ' αυτούς για την έκβαση της υπόθεσης. Όπως έχω αναφέρει ο Μ.Κ.1 Αστυφ. 5269 Λ. Παρασκευά. Παρόλο που η μαρτυρία του εκ πρώτης όψεως είναι τυπική γιατί ακριβώς οι ενέργειες του είναι περιορισμένες εντούτοις κατά την αντεξέταση που υπέστη και σε μια ερώτηση την οποία του υπέβαλε ο κατηγορούμενος ο ίδιος ήταν σίγουρος ότι ο λόγος της μετάβασης του στη σκηνή εκεί που επεσυνέβη αυτό το αδίκημα ήταν τηλέφωνο συναδέλφου του ότι αυτός αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιος ειδοποίησε την Αστυνομία και ότι αυτός μετέβη μόνο κατά παράκληση του Αστυνομικού Υπηρεσίας. Δέχομαι λοιπόν τη μαρτυρία του στον βαθμό που την έχω αναπτύξει πιο πάνω. Ήταν εμφανές ότι η πρόθεση του Μ.Κ.1 ήταν να βοηθήσει τον συνάδελφο του για να καταδείξει ότι το πρόβλημα που δημιουργήθηκε ήταν με τον Μ.Κ.

1. Επίσης ανέφερε ότι κατά την ώρα που αφίχθηκε στη σκηνή ο Μ.Κ.1 που να σημειωθεί ήταν αμέσως μετά την κατ' ισχυρισμό διάπραξη των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο δεν υπήρξε καμιά απολύτως αντίδραση από τον κατηγορούμενο ούτε προς εμένα όπως έχει αναφέρει αλλά ούτε προς άλλους. Αυτό επιβεβαιώθηκε και κατά τη διαδρομή που είχε ο Μ.Κ.1 με τον κατηγορούμενο μέσα στο αυτοκίνητο. Ο Μ.Κ.2 Αστυφ.3610 Κ. Αντωνίου που υπηρετούσε στον Ουλαμό Προλήψεως Τροχαίων Δυστυχημάτων ο οποίος ήταν με πολιτική περιβολή όπως έχει αναφέρει και οδηγούσε το όχημα του επί της Λεωφόρου Μακαρίου σε κεντρική αρτηρία η ώρα 7 το βράδυ 1/
2. Ο Μ.Κ.1 στην κύρια εξέταση του ανέφερε τη θέση του όσο αφορά την οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου. Ήταν η θέση του ότι η επικίνδυνη οδήγηση του Κατηγορούμενου συνίσταται στο γεγονός ότι ο ίδιος πέρασε με κόκκινο φως και μπορούσε να συγκρουστεί είτε με άλλο όχημα προκαλώντας δυστύχημα είτε τους ίδιους είτε τους επιβάτες. Στη συνέχεια ο μάρτυρας ανέφερε στην κατάθεση του ότι σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο πλεύρισε το όχημα του κατηγορούμενου και ήταν η θέση του ότι ο ίδιος έγινε αντιληπτός από τον ίδιο τον κατηγορούμενο και επειδή ακριβώς έγινε αντιληπτός του επέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης ο μάρτυρας επανέλαβε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν τα συγκεκριμένα περιστατικά και στις υποβολές του κατηγορούμενου σε σχέση πάντοτε τόσο με την επίδειξη της αστυνομικής του ταυτότητας όσο και με την οδική του συμπεριφορά. Ήταν η θέση του κατηγορούμενου την οποία υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ουδέποτε οδήγησε επικίνδυνα και μπήκε μπροστά του γιατί αυτό ακριβώς ήταν αδύνατον λόγω της πυκνής τροχαίας κίνησης. Ο μάρτυρας επέμενε επαναλαμβάνοντας σαν ποίημα τις ενέργειες τις οποίες ο ίδιος είχε κάμει τον επίδικο χρόνο. Ο Μ.Κ.2 δεν μου έκαμε καλή εντύπωση. Οι δηλώσεις στις οποίες προέβη στην αντεξέταση σε ερωτήσεις του κατηγορούμενου δεν συνάδουν ούτε με τη μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο αλλά ούτε και με την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Δεν είναι λογικό 1η Δεκεμβρίου η ώρα 7 το βράδυ, γεγονός για το οποίο υπάρχει δικαστική γνώση του γεγονότος ότι η ώρα 7 την συγκεκριμένη ημερομηνία είναι σκοτάδι, να ισχυρίζεται κάποιος ακόμα και με ιδιαίτερα αυξημένο οδικός φωτισμό, να υπήρχε η δυνατότητα να πλευρίσει κάποιον κάποιος ενώ δύο οχήματα οδηγούνται και βρίσκονται σε κίνηση, να επιδεικνύει συνέχεια την αστυνομική του ταυτότητα, όπως έχει αναφέρει, κάμνοντας του σήμα να σταματήσει και να είναι τόσο σίγουρος ότι και τον αντιλήφθηκε και τον είδε ότι του επεδείκνυε ένα έγγραφο και ότι αυτό το έγγραφο είναι η αστυνομική του ταυτότητα. Θεωρώ λοιπόν ότι όλες οι λεπτομέρειες που έχουν τεθεί από τον Μ.Κ. 2 είναι τέτοιες οι οποίες επαναλαμβάνονται συνεχώς, δεν συνάδουν με την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία . Ουδέποτε ανέφερε ο Μ.Κ.2 στην κύρια εξέταση αλλά και στην αντεξέταση του ότι είχε επιθετική συμπεριφορά ο κατηγορούμενος παρόλο που στην κατάθεση η οποία κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σαν τεκμήριο το επαναλάμβανε αρκετές φορές. Θεωρώ ότι ο τρόπος που έδιδε τη μαρτυρία του ήταν τέτοιος που έδειχνε ότι είχε αλλότρια κίνητρα για το πρόσωπο του Κατηγορούμενου. Σημειώνω τις φράσεις «αμετανόητος» που ανέφερε στην αντεξέταση του για τον κατηγορούμενο και επίσης το γεγονός ότι ο ίδιος μετέφερε στο Δικαστήριο με έντονο τρόπο τον τρόπο που υποδείκνυε την αστυνομική του ταυτότητα. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 παρόλο που ο κατηγορούμενος πέρασε με κόκκινο φως ενώ ο ίδιος, όπως έχει αναφέρει, τηρούσε αυστηρά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας και δεν παραβίασε κόκκινο σηματοδότη δεν έχασε τον κατηγορούμενο από τα μάτια του και τον ανέκοψε στη συνέχεια. Αυτό με βάση την ίδια τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 έρχεται σε πλήρη αντίφαση και θεωρώ ότι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Από την άλλη ο κατηγορούμενος στην ένορκη του μαρτυρία θέλησε ν' αναφέρει στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν εκείνο το βράδυ. Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε πέρασε με κόκκινο φως και ότι η οδήγηση του ήταν σύμφωνα πάντοτε με τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας χωρίς να παραβιάζει οποιονδήποτε κανόνα ή κανονισμό. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του κατηγορούμενου θεωρώ ότι ούτε αυτός είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος δεν μου έκαμε καλή εντύπωση, συνεχώς επαναλάμβανε τη θέση του σαν ποίημα ότι ο ίδιος ουδέποτε παραβίασε κόκκινο σηματοδότη αλλά από την άλλη, όπως έχει αναφέρει, κι αν παραβίασε κόκκινο σηματοδότη, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι οδηγούσε επικίνδυνα. Θεωρώ ότι και ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν είπε όλη την αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου, υπήρχαν εν κατακλείδι και από όλους τους μάρτυρες κατηγορίας στοιχεία τα οποία επιμελώς τα απέκρυψαν. Ελλείψει αυτών των στοιχείων, ελλείψει μαρτυρίας που να δείχνει ακριβώς την οδική συμπεριφορά του κατηγορούμενου με σαφή και αξιόπιστη μαρτυρία από τον Μ.Κ.2 ο οποίος ήταν σύμφωνα με την κατάθεση του ήταν παρών στο όλο επεισόδιο θεωρώ ότι δεν υπήρξε ενώπιον μου σαφής και αξιόπιστη μαρτυρία που να μου δίδει την ασφάλεια και το υπόβαθρο να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και με βάση τη νομική πτυχή την οποία έχω αναλύσει πιο πάνω, κρίνω ότι δεν υπάρχει ενώπιον μου σαφής αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να με οδηγήσει να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα για την οδηγική συμπεριφορά του κατηγορούμενου τον επίδικο χρόνο. Πάγια νομολογημένη αρχή είναι ότι απουσία τέτοιας μαρτυρίας λειτουργεί πάντοτε προς όφελος του Κατηγορούμενου. Λαμβανομένων όλων υπόψη ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Έξοδα €135 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ................ Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Traffic/Final (Αναφορά: Επικίνδυνη Οδήγηση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο