← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κυριάκος Ευθυμίου, Αρ. Υπόθεσης: 26254/12, 6/11/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κυριάκος Ευθυμίου, Αρ. Υπόθεσης: 26254/12, 6/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:B128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 26254/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν. Κυριάκος Ευθυμίου Κατηγορουμένου -------- Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Αναστασίου (κα Δανιηλίδου για να ακούσει απόφαση) Για τον Κατηγορούμενο: κ. Αλ. Αργυρού με κ. Καστανιά Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 18.10.2012 στη Λεμεσό, διέπραξε επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Alexei Maler από τη Μολδαβία. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες και ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, δύο στο σύνολο τους, κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Ενδείξεις Α και Β, και το περιεχόμενο τους χρησιμοποιήθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Κατατέθηκαν τέσσερα τεκμήρια, οι δύο καταθέσεις του κατηγορουμένου, η γραπτή κατηγορία και η ιατρική αναφορά. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με τη μαρτυρία των Μ.Κ.1 - 3 και συγκεκριμένα τη μαρτυρία του παραπονουμένου Μ.Κ.1 ο οποίος ανέφερε ότι στις 18.10.2012 και περί ώρα 5 το απόγευμα βρισκόταν στο ΓΣΟ. Ενώ καθόταν σε ένα παγκάκι είδε απέναντι του σε τοίχο αυτοκόλλητο και άρχισε να γράφει πάνω διάφορα λόγια με τον μαρκαδόρο. Όταν ξεκίνησε να φύγει ένας άγνωστος άνδρας από πίσω του τον κτύπησε στο πρόσωπο με κάτι κλειδιά και αμέσως άρχισε να του φωνάζει στα ελληνικά ότι θα καλέσει αστυνομία. Αυτός του ζήτησε συγνώμη αλλά ο άνδρας τον άρπαξε από τη φανέλα και τον πήρε σε δωμάτιο του κτιρίου που έμοιαζε ως αποθήκη και δεν είχε φώτα. Ενας άλλος κύριος που ήλθε στο μέρος προσπάθησε να τον βγάλει από εκεί για να μην τον ξανακτυπήσει ο πρώτος άνδρας. Οι δύο τους άρχισαν να λογομαχούν μεταξύ τους και ο δεύτερος του ζητούσε να τον βγάλει έξω και να σταματήσει να τον κτυπά. Αργότερα αυτός που τον κτύπησε τον πήρε στο γραφείο του κτιρίου και κάλεσε την αστυνομία. Ανέφερε ότι από την επίθεση που δέχθηκε κτυπήθηκε κάτω από το χείλος και σχίστηκαν τα χείλη του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι έγραφε στον τοίχο με μαρκαδόρο και για την πράξη του αυτή παραδέχθηκε στο Δικαστήριο και του επιβλήθηκε ποινή. Επανέλαβε τα πιο πάνω όσο αφορά τον τρόπο που του επιτέθηκε ο άγνωστος μέχρι εκείνη τη στιγμή άνδρας. Αρνήθηκε ότι έτρεξε να φύγει και ανέφερε ότι ήταν κάτι το στιγμιαίο που έγινε, του φώναξε και αμέσως τον κτύπησε. Αρνήθηκε ότι του φώναξε τη στιγμή που έγραφε. Αρνήθηκε ότι τραυματίστηκε κατά τη στιγμή που προσπάθησε να φύγει και ο κατηγορούμενος τον έπιασε από τη φανέλα και το κεφάλι ώστε να αποτρέψει τη διαφυγή του. Αρνήθηκε ότι η εκδορά προκλήθηκε από το ρολόι του κατηγορούμενου και επανέλαβε ότι κτυπήθηκε με τα κλειδιά που βαστούσε ο κατηγορούμενος. Επίσης επανέλαβε τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του για τη συζήτηση που είχε ο κατηγορούμενος με το τρίτο πρόσωπο που βρέθηκε στο χώρο και προσπαθούσε να τον βγάλει από εκεί που τον έβαλε ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 4564 Στέφανος Κορμόπουλος το μόνο που έκανε ήταν να λάβει ανακριτική κατάθεση και να κατηγορήσει γραπτώς τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.3 ιατρός Γρηγόρης Τρύφωνος αναγνώρισε το Τεκμήριο Δικαστηρίου 4 και ανέφερε ότι είναι η ιατρική του έκθεση που αφορά τον Alexei Maler από τη Μολδαβία και σ΄ αυτή αναφέρει ότι κατά την εξέταση που υπέβαλε τον Maler διαπίστωσε να φέρει μικροεκδορές στο πηγούνι, ήπιο οίδημα στα κάτω χείλη χωρίς άλλες κακώσεις. Εξήγησε ότι μια εκδορά μπορεί να δημιουργηθεί με πολλούς τρόπους, με άμεση επαφή, συμφώνησε ότι μπορεί να δημιουργηθεί όταν έλθει το δέρμα σε επαφή με ανώμαλη επιφάνεια, συμφώνησε ότι μπορεί να δημιουργηθεί ακόμη και από το ρολόι. Ανέφερε όμως ότι το οίδημα στα κάτω χείλη μπορεί να δημιουργηθεί από άμεση πλήξη ή από ένα αμβλύ τραύμα. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Αναγνώρισε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και το υιοθέτησε. Σ΄ αυτό αναφέρει ότι εργάζεται στο Δήμο Λεμεσού και είναι υπεύθυνος για τη συντήρηση και ασφάλεια του χώρου του ΓΣΟ. Στις 18.10.2012 και περί ώρα 18.00 ενώ εργαζόταν στο χώρο νότια του ΓΣΟ είδε από απόσταση περίπου 30 μέτρων ένα νεαρό να γράφει πάνω σε ένα τοίχο. Όταν πλησίασε είδε το ίδιο άτομο να γράφει πάνω σε μια ταπέλα. Μόλις πήγε κοντά του τον ρώτησε τι κάνει αυτός προσπάθησε να διαφύγει και τότε αυτός τον άρπαξε από το κεφάλι και τη φανέλα για να μην φύγει. Τον μετέφερε στις τουαλέτες του ΓΣΟ ώστε να μη διαφύγει μέχρι να έλθει αστυνομία. Στο χώρο ήλθε ακόμη ένας υπάλληλος του ΤΕΠΑΚ ονόματι Κώστας και περίμεναν μαζί την αστυνομία για να έλθει να παραλάβει τον νεαρό. Στο χώρο ήταν ακόμα ένας άνδρας Κύπριος ο οποίος του ανέφερε πολλές φορές ότι αυτό που έκανε ήταν λάθος, πως πρέπει να αφήσει το νεαρό πρόσωπο να φύγει και πως τον έχει δείρει. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι έδειρε τον νεαρό, απλά στην προσπάθεια του και με τις κινήσεις που έκανε για να μην του διαφύγει, κατά λάθος τον έγδαρε. Σε καμιά περίπτωση δεν ήθελε να προκαλέσει οτιδήποτε στο νεαρό. Στο Δικαστήριο ανέφερε ότι είχε πρόβλημα με τους νεαρούς και ειδικά με την παρέα του παραπονουμένου, οι οποίοι προκαλούσαν σοβαρές οχληρίες στο χώρο που εργάζεται. Μετά τη σύλληψη του παραπονουμένου την άλλη μέρα ήλθαν οι φίλοι του και προκάλεσαν ζημιές στο χώρο. Εξήγησε ότι δεν ήταν δυνατό να τον κτυπήσει από πίσω και επανέλαβε τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του για τον τρόπο που αντιμετώπισε τον νεαρό όταν τον είδε να γράφει στον τοίχο. Ανέφερε ότι δεν υπάρχει αποθήκη στο χώρο και τον νεαρό τον μετέφερε στα αποχωρητήρια και ότι τα αποχωρητήρια ήταν ο μόνος ασφαλής χώρος για να μη διαφύγει ο νεαρός. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος επανέλαβε ότι τον άρπαξε γιατί όταν του φώναξε προσπάθησε να διαφύγει και ουσιαστικά τον έθεσε σε περιορισμό μέχρι να έλθει η αστυνομία γιατί τον βρήκε να γράφει πάνω στους τοίχους. Ανέφερε ότι δεν του είπε ούτε να φύγει ούτε να τον ακολουθήσει. Τον μετέφερε στα αποχωρητήρια όχι με βίαιο τρόπο, δεν είχε οποιαδήποτε εξουσία να περιορίζει οποιοδήποτε πρόσωπο. Επανέλαβε ότι ο τραυματισμός του παραπονουμένου οφειλόταν στον τρόπο που προσπάθησε να τον πιάσει από τη φανέλα και το λαιμό και ουσιαστικά τον κτύπησε με το ρολόι του. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και με αυτή την προσοχή προχωρώ στην εξέταση της μαρτυρίας τους, αφού το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου (βλέπε C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (Β) ΑΑΔ 1273). Η μαρτυρία του Μ.Κ.2 Αστ. 3464 πέραν του γεγονότος ότι έχει παραμείνει αναντίλεκτη κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Φυσικά το μόνο που έχει κάνει ο Μ.Κ.2 ήταν να ανακρίνει τον κατηγορούμενο και να τον κατηγορήσει γραπτώς. Ο Μ.Κ.3 ιατρός Γρηγόρης Τρύφωνος είναι αυτός που εξέτασε τον παραπονούμενο Μ.Κ.1 και διαπίστωσε να φέρει μικροεκδορές στο πηγούνι και ήπιο οίδημα στα κάτω χείλη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η μικροεκδορά μπορεί να δημιουργηθεί με πολλούς τρόπους, με άμεση επαφή και μπορεί να δημιουργηθεί και στις περιπτώσεις που το δέρμα έλθει σε επαφή με ανώμαλη επιφάνεια, ακόμη και με το ρολόι που έχει κάποιος στο χέρι του. Για το ήπιο οίδημα στα κάτω χείλη ήταν ρητή η θέση του ότι μπορεί να δημιουργηθεί από άμεση πλήξη. Η μαρτυρία και αυτού του μάρτυρα κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία η οποία να την ανατρέπει και η αντεξέταση που υπεβλήθη ήταν καθαρά διερευνητικής φύσεως. Ο παραπονούμενος έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και καταλήγω στο συμπέρασμα αυτό έχοντας εξετάσει στο σύνολο τη μαρτυρία του με πολλή αυστηρότητα λόγω και της φύσεως των γεγονότων. Χωρίς να υπερβάλλει μετέφερε στο Δικαστήριο τα γεγονότα που συνέβησαν στις 18.10.2012 χωρίς να αποσιωπά και πράξεις που τον καθιστούσαν και αυτό υπεύθυνο. Φυσικά όπως έχει εξηγήσει για τις πράξεις του αυτές παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον Δικαστηρίου και τιμωρήθηκε. Η εκδοχή του ως προς τον τρόπο που ο κατηγορούμενος τον αντιμετώπισε από τη στιγμή που βρέθηκε κοντά του μέχρι και τη μεταφορά του στο χώρο που τον μετέφερε έχουν μια λογική συνέπεια και μπορώ να πω ότι συμβαδίζουν και με τα τραύματα που έχει υποστεί και τα περιέγραψε με σαφήνεια ο Μ.Κ.3. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο κατηγορούμενος δεν λέω ότι έχει πει ψέματα στο Δικαστήριο και μπορώ να πω ότι είναι η πράξη του παραπονουμένου να γράψει στον τοίχο που ξεκίνησε όλο το συμβάν. Όμως ο κατηγορούμενος ως υπεύθυνος του χώρου θα μπορούσε να συμπεριφερθεί με ήπιο τρόπο και χωρίς να αντιδράσει με τον τρόπο που όπως ακόμα ο ίδιος μας έχει περιγράψει πως αντέδρασε. Μέσα από τη μαρτυρία του κατηγορουμένου διαπιστώνεται ότι ο παραπονούμενος δεν ήταν άγνωστο του πρόσωπο, όπως αρχικά αναφέρει στην κατάθεση του αλλά πρόσωπο το οποίο του δημιούργησε και άλλες φορές προβλήματα στο χώρο εργασίας του. Συνεπώς δεν δικαιολογείτο ούτε ο τρόπος αντίδρασης του κατηγορουμένου αλλά ούτε ακόμη και ο τρόπος που περιόρισε τον παραπονούμενο μέχρι να έλθει η αστυνομία. Εφόσον ήταν πρόσωπο που μπορούσε να τον αναγνωρίσει δεν χρειαζόταν ο ίδιος να πάρει το νόμο στα χέρια του. Η όλη συμπεριφορά του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο τρόπος που αντιδρούσε δηλώνει ένα άνθρωπο ευερέθιστο που άνετα αντέδρασε με τον τρόπο όπως τον περιέγραψε ο παραπονούμενος. Συνεπώς ή όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να αποδεχθεί τους ισχυρισμούς του παραπονουμένου ως προς τα γεγονότα και να απορρίψει τα όσα ο κατηγορούμενος ανέφερε. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία βρίσκω ότι ο παραπονούμενος στις 18.10.2012 και περί ώρα 17.00 με 18.00 βρισκόμενος στο χώρο του ΓΣΟ έγραφε με μαρκαδόρο πάνω σε τοίχο. Έγινε αντιληπτός από τον κατηγορούμενο ο οποίος τον κτύπησε στο πρόσωπο με κλειδιά, τον έπιασε από τη φανέλα και τον μετέφερε σε δωμάτιο του κτιρίου του ΓΣΟ μέχρι που ήλθε η αστυνομία και τον παρέδωσε. Από την πράξη του κατηγορουμένου, ο παραπονούμενος υπέστη μικροεκδορά στο πηγούνι και οίδημα στο κάτω χείλος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της επίθεσης μετά πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης, άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Για θεμελίωση του αδικήματος της επίθεσης η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος άσκησε βία εναντίον του άλλου προσώπου είτε εκ προθέσεως, είτε απερίσκεπτα. Ο όρος επίθεση περιλαμβάνει κάθε πράξη που ηθελημένα ή κατ΄ αδιαφορία προς το αποτέλεσμα δημιουργεί σε κάποιον την αίσθηση της άμεσα επερχόμενης βίας (βλ. Archbold, volume 2, έκδοση 1994, par. 19 - 166). Στο σύγγραμμα Russel on Crime, σελ. 629, αναφέρεται ότι δεν υπάρχει ορισμός της «πραγματικής σωματικής βλάβης» και αυτή μπορεί να σημαίνει εσωτερικές ή εξωτερικές βλάβες. Στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56, αναφέρθηκε ότι μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα ήταν αρκετά για να στοιχειοθετήσουν «πραγματική σωματική βλάβη» μέσα στην έννοια του άρθρου 243 του Κεφ. 154. Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι «ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε την ανάλογη να την περιγράψουμε βία ώστε να τον περιορίσει χωρίς την πρόθεση να του επιτεθεί». Έχοντας υπόψη μου τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως ανωτέρω τα περιγράφω, δεν διαπιστώνω να υπήρχε οποιαδήποτε αντίδραση από τον παραπονούμενο ώστε ο κατηγορούμενος να χρειάζετο να τον αντιμετωπίσει. Η πράξη του παραπονούμενου αν και αξιόποινη δεν δικαιολογεί τον τρόπο που αντέδρασε ο κατηγορούμενος. Συνεπώς δεν υπήρχε οποιαδήποτε ανάγκη από τον κατηγορούμενο να εξασκήσει οποιαδήποτε βία. Υπάρχει εκ μέρους του παραπονουμένου πρόκληση όμως ο τρόπος όπως ενήργησε ο κατηγορούμενος και περιγράφεται ανωτέρω αποτελεί επίθεση και ο παραπονούμενος από την επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο τραυματίστηκε. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή ως όφειλε έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, ως εκ τούτου βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Criminal / Final (Αναφορά: Ποινική - Τελική - Επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.