Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χαράλαμπου Μουσκοβία, Αρ. Υπόθεσης: 3393/13, 15/1/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χαράλαμπου Μουσκοβία, Αρ. Υπόθεσης: 3393/13, 15/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3393/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Χαράλαμπου Μουσκοβία Ημερομηνία: 15 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο: κ. Μισός Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος στην κατηγορία της επίθεσης εναντίον του παραπονούμενου με αποτέλεσμα να του προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του Άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή του νόμου είναι μέχρι τρία χρόνια ποινή φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος επιτέθηκε κατά του παραπονούμενου με γροθιές κατ' επανάληψη στον αυχένα, στην ωμοπλάτη και στο κεφάλι με αποτέλεσμα να του προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη η οποία εκδηλώθηκε με άλγος στα συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Ο παραπονούμενος παρουσίασε προσωρινή αυχεναλγία, οσφυαλγία και δυσκαμψία κίνησης στα συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος ότι έχει προκαλέσει κακόβουλη βλάβη σε περιουσία του παραπονούμενου, ήτοι ορθογώνιο μεγάλο τραπέζι φτιαγμένο από ξύλο και σίδερο αξίας €

1. Ο κατηγορούμενος εισήλθε στο κατάστημα του παραπονούμενου. Στο εν λόγω κατάστημα ο παραπονούμενος εξυπηρετεί πελάτες και πωλεί ψάρια. Τη συγκεκριμένη στιγμή όμως ήταν συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια του γύρω από το μεγάλο τραπέζι για γεύμα. Ο κατηγορούμενος εισήλθε στο κατάστημα με αχαλιναγώγητη όρεξη για καβγά και με σκοπό να επιτεθεί στον παραπονούμενο δια προσβολή που υπέστη ο πατέρας του προ ολίγων ημερών. Με απολίτιστο και απαράδεκτο τρόπο ο κατηγορούμενος επιχείρησε να γρονθοκοπήσει τον παραπονούμενο ο οποίος δια στιγμής κατόρθωσε να αποφύγει το κτύπημα του κατηγορούμενου. Από τα νεύρα του ο κατηγορούμενος κτύπησε το τραπέζι. Στις φωτογραφίες φαίνεται η έκταση της ζημιάς στο τραπέζι και φαίνεται το μαύρο χάλι στο οποίο άφησε ο κατηγορούμενος το μαγαζί του παραπονούμενου εξαιτίας του ασυγκράτητου θυμού του. Μετά, μπροστά στα έντρομα μάτια της συζύγου και των παιδιών του παραπονούμενου, ο κατηγορουμένας συνέχισε να γρονθοκοπεί τον παραπονούμενο στην ωμοπλάτη και στο κεφάλι μέχρι που επενέβηκε τρίτο πρόσωπο για να αναχαιτίσει την επίθεση. Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
2. Λευκό ποινικό μητρώο.
3. Προσωπικές περιστάσεις. Πρόκειται για 47 χρονών, άνεργο, λήπτη δημόσιου βοηθήματος, είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 10 ετών και είχε δραστηριοποιηθεί στο παρελθόν στον τομέα εργοληπτικής όμως λίγο κρίσης στον τομέα αυτό παραμένει άνεργος από το
4. Το αδίκημα της επίθεσης με βάση τις διατάξεις του Άρθρου 243 τιμωρείται με ανώτατη προβλεπόμενη ποινή μέχρι 3 χρόνια φυλάκιση. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
5. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει μέτρα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά.
6. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με το να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
7. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou[1]). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το αδίκημα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρό λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Υπάρχουν επιβαρυντικά στοιχεία σε σχέση με τη διάπραξη του αδικήματος. Ο κατηγορούμενος εισήλθε στο κατάστημα του παραπονούμενου με σκοπό να του επιτεθεί. Δεν πτοήθηκε από το γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος εκείνη την ώρα βρισκόταν με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Έσπειρε τον τρόμο όχι μόνο στον παραπονούμενο αλλά και στα μέλη της οικογένειας του. Δεν ζήτησε εξηγήσεις από τον παραπονούμενο προτού επιτεθεί αλλά του επιτέθηκε κατ' επανάληψη και βάναυσα αδιαφορώντας για τις πιθανές συνέπειες αυτής της βάναυσης συμπεριφοράς στον παραπονούμενο. Δεν υπολόγισε πιθανά ψυχικά τραύματα που προκαλούσε στα ανήλικα παιδιά του παραπονούμενο. Αυτά είδαν τον πατέρα τους να τραυματίζεται από ένα οργισμένο μεγάλης σωματικής διάπλασης άντρα, άγνωστος σ' αυτούς. Όλα αυτά τα έκανε για να ξεθυμάνει κατά του παραπονούμενου και να τον εξευτελίσει προκειμένου να τον τιμωρήσει για την προσβολή. Αυτός δεν είναι ο τρόπος που οι πολιτισμένοι άνθρωποι επιλύουν τις διαφορές. Αυτή είναι εκδικητική δικαιοσύνη (vigilante justice) που δεν έχει θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία που τιμωρεί αδικίες μέσω των θεσμών. Επιπρόσθετα, η οργίλη αντίδραση του κατηγορούμενου στη συγκεκριμένη προσβολή δεν ήταν ισορροπημένη αλλά εκτός ελέγχου και επικίνδυνη. Είναι άνθρωπος που παρά την ηλικία του και την ωριμότητα που έπρεπε να επιδείξει εξαιτίας προηγούμενων βιωμάτων του, οδηγήθηκε σε ξέσπασμα οργής σε απίστευτο επίπεδο. Το συγκεκριμένο επεισόδιο πρέπει να έχει στιγματίσει το θύμα και την οικογένεια του. Είναι γι' αυτό το λόγο που η ποινή για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου πρέπει να ληφθούν υπόψη αλλά όχι στον βαθμό που να εκμηδενίζεται η σοβαρή συμπεριφορά του κατηγορούμενου και θεωρώ ότι μόνο η ποινή φυλάκισης ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα του αδικήματος και ικανοποιεί την ανάγκη προστασίας διά μέσω της αποτροπής αυτής της συμπεριφοράς. Ο κατηγορούμενος αποζημίωσε χρηματικά τον παραπονούμενο. Αυτή η ενέργεια είναι έμπρακτο στοιχείο μεταμέλειας και πρέπει να ληφθεί υπόψη, αλλά η χρηματική αποζημίωση δεν αναιρεί τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν αναιρεί τα ψυχικά τραύματα του θύματος τα οποία μπορεί να έχουν χαρακτήρα διάρκειας. Η καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου είναι σοβαρός μετριαστικός παράγοντας ενόψει του γεγονότος ότι δεν ευθύνεται ο κατηγορούμενος για την καθυστέρηση και ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει από τη διάπραξη του αδικήματος μέχρι τη διαπίστωση της ποινικής του ευθύνης ήταν αρκετά μεγάλος. Όμως, η διάπραξη του αδικήματος δεν είναι τόσο χρονικά απομακρυσμένη με αντικειμενικά δεδομένα που να δικαιολογεί μία άλλη θεώρηση των πραγμάτων ενόψει της σοβαρότητας του αδικήματος και την ανάγκη ο κατηγορούμενος να τιμωρηθεί. Στην υπόθεση Θεοχάρης Θεοχάρους ν. Αστυνομίας