Αστυνομικός Διευθυντής Λαρνακας ν. Χριστάκη Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεση: 4243/12, 27/1/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λαρνακας ν. Χριστάκη Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεση: 4243/12, 27/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεση: 4243/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λαρνακας εναντίον Χριστάκη Ελευθερίου Ημερομηνία: 27 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Γιακουμεττή Για τον Κατηγορούμενο: αυτοπροσώπως Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σειρά κατηγοριών που αφορούν αδίκημα του Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου 119/

1. Αντιμετωπίζει τέσσερεις ξεχωριστές κατηγορίες. Αυτή της επίθεσης εναντίον της πρώην συζύγου του κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3 και 4, του Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου. Μια κατηγορία, ότι επιτέθηκε εναντίον της πρώην συζύγου του και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και ακόμη δύο κατηγορίες της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του Άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα. Η παραπονούμενη (ΜΚ1) Ελένη Στεπάνοβα, υπήρξε σύζυγος του κατηγορούμενου. Πήραν διαζύγιο στις 9 Ιουνίου
2. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί ηλικίας σήμερα 6 ½ ετών. Κατά το επίδικο διάστημα το ζεύγος βρισκόταν σε διάσταση. Η ΜΚ1 εξιστόρησε τέσσερεις διαφορετικές περιπτώσεις που της επιτέθηκε ο κατηγορούμενος. Σε κάθε περίπτωση προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία και αστυνομική κατάθεση για τα γεγονότα. Βρισκόταν σε διάσταση με τον κατηγορούμενο από τις 9 Ιουνίου
3. Ισχυρίσθηκε ότι αιτία χωρισμού ήταν οι συχνοί καβγάδες και ότι την κτυπούσε. Η επιμέλεια του παιδιού καθορίζεται με δικαστικό διάταγμα ανάλογα με τις ημέρες της εβδομάδας. Στις 18 Αυγούστου 2012, πήγε ο κατηγορούμενος να πάρει το παιδί και κατέβηκε η ΜΚ1 στην είσοδο της πολυκατοικίας για να το παραδώσει. Μόλις πήρε το παιδί από την ΜΚ1 και κατευθύνθηκε στο όχημα εξύβρισε την ΜΚ1 με τις φράσεις «πουτάνα, μπάσταρδε, πουστοπεζέβεγκε, κάμνετε βίζιτες και γαμιέστε μπροστά στο μωρό». Παράλληλα έριξε μία πέτρα προς την ΜΚ1 σε απόσταση 20 μέτρων με σκοπό να τη κτυπήσει. Αστόχησε και η πέτρα κτύπησε στον τοίχο δίπλα από την ΜΚ
4. Στις 3 Ιουλίου 2011 ο κατηγορούμενος κατηγόρησε την ΜΚ1 ότι έδερνε το παιδί τους. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος τη χαστούκισε στο πρόσωπο. Κατάγγειλε το επεισόδιο στην αστυνομία και την ίδια ημέρα επισκέφθηκε το Νοσοκομείο. Τα ευρήματα του γιατρού καταγράφονται στο Τεκμήριο
5. Ο γιατρός κατέγραψε ότι δεν παρατήρησε οτιδήποτε κλινικά κατά την εξέταση της παραπονούμενης. Όμως η παραπονούμενη τον πίεζε να καταγράψει ευρήματα που δεν διαπίστωνε και μάλιστα τον κατηγόρησε ότι δεν έκανε καλά την δουλειά του όταν αρνήθηκε να γράψει ότι είχε κακώσεις στο σώμα. Στις 2 Οκτωβρίου 2011, η ΜΚ1 πήγαινε περίπατο με το παιδί. Τους είδε ο κατηγορούμενος και τους καταδίωξε. Κρατούσε το παιδί με τα δύο της χέρια για προστασία. Όταν τους πρόφθασε ο κατηγορούμενος σκοπός του ήταν να πάρει από τα χέρια της ΜΚ1 το παιδί. Την κτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο και την βρήκε στη μύτη. Υπήρξε αιμορραγία. Στην συνέχεια της είπε ότι θα τη σκοτώσει και την έπνιγε γύρω από τον λαιμό. Εξαιτίας της φασαρίας προσήλθαν γείτονες της πολυκατοικίας και μεσολάβησαν να αποσπάσουν το πρόσωπο της ΜΚ1 από τον κατηγορούμενο. Η ΜΚ1 κατάγγειλε το επεισόδιο στην αστυνομία και πήγε στο Νοσοκομείο. Τα ευρήματα της ιατρού καταγράφονται αναλυτικά στο Τεκμήριο
6. Στις 30 Ιανουαρίου 2011 της φώναξε ο κατηγορούμενος έξω από την πολυκατοικία και την έσπρωξε πάνω σε στύλο. Την κατηγόρησε ότι κακοποιεί το παιδί και ότι θα πάει στη φυλακή. Η παραπονούμενη ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την κατηγορούσε για σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού. Έδωσε κατάθεση στην αστυνομία για τη συγκεκριμένη υπόθεση, ήτοι το Τεκμήριο
7. Συγκεκριμένα, ανέφερε στην παραπονούμενη τα εξής «πουτάνα, μπάσταρδε, πουστοπεζέβεγκε, κάμνετε βίζιτες και γαμιέστε μπροστά στο μωρό». Το ότι είπε αυτά τα πράγματα ο κατηγορούμενος στην παραπονούμενη είναι αναντίλεκτο γεγονός, διότι η παραπονούμενη δεν αντεξετάσθηκε επί τούτου. Έγιναν παραδεκτό γεγονός όλες οι καταγγελίες του κατηγορούμενου εναντίον της παραπονούμενης στην αστυνομία, από το 2008 μέχρι το
8. Απουσιάζει καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού στις 18.8.2011, στα πλαίσια διαδικασίας ενώπιων οικογενειακού Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος ενόρκως ανάφερε ότι έκανε σχετική καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση αμέσως στην αστυνομία. Έκτοτε ο κατηγορούμενος δεν έχει επιτεθεί σωματικά εις βάρος της ΜΚ1 αλλά την απειλεί συνεχώς. Η παραπονούμενη θεωρεί ότι η κατάσταση είναι καλύτερη επειδή ο κατηγορούμενος βρίσκεται υπό την απειλή της ποινικής δίωξης. Υπήρχε προσπάθεια της υπεράσπισης να καταλογίσει στην παραπονούμενη ότι κατασκεύασε όλες τις καταγγελίες για κακοποίηση για να κατορθώσει να πάρει την επιμέλεια του παιδιού. Όμως προκύπτει ότι η παραπονούμενη σε ανύποπτο χρόνο, δηλαδή πριν χωρίσει το ζεύγος το 2010, προέβη σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου στην αστυνομία στις 19.7.2009 και επίσης στις 20.2.2009 για κακοποίηση μπροστά από τα γραφεία του Γραφείου Ευημερίας. Το γεγονός ότι αυτές οι καταγγελίες έγιναν και προτού χωρίσει το ζεύγος καταρρίπτει τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι οι καταγγελίες έγιναν με σκοπό να στερηθεί την επιμέλεια του παιδιού. Επίσης, ο κατηγορούμενος έκανε πολλές καταγγελίες εις βάρος της παραπονούμενης όταν ήταν ακόμη ζευγάρι και αυτές αφορούσαν μέθη της παραπονούμενης και προκληθείσα ανησυχία. Παρόλο τούτο δεν κατήγγειλε την πρώην σύζυγο του ούτε μια φορά ότι παραμελούσε το παιδί. Όλα αυτά έγιναν όταν η παραπονούμενη χώρισε με τον κατηγορούμενο. Η παραπονούμενη ήταν σε θέση να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης σε σχέση με προβλήματα αλκοολισμού που αντιμετωπίζει. Ουδέποτε αρνήθηκε ότι η αστυνομία την είχε κρατήσει σε αστυνομικό σταθμό επειδή ήταν μεθυσμένη. Ούτε αρνήθηκε ότι νοσηλεύτηκε για ψυχικά προβλήματα. Η βίαιη συμπεριφορά του κατηγορούμενου κορυφώθηκε όταν το ζεύγος χώρισε και ο κατηγορούμενος επεδίωξε πλήρη επιμέλεια του παιδιού. Εξάλλου ήταν συνεχώς προσπάθεια της υπεράσπισης να καταδείξει ότι η παραπονούμενη είναι ακατάλληλη μητέρα και ότι θα πρέπει να της στερηθεί η επιμέλεια του παιδιού. Εκτοξεύθηκαν διάφορες κατηγορίες εναντίον της παραπονούμενης για σεξουαλική κακοποίηση της κόρης της και για σοβαρή αμέλεια αναφορικά με την επιμέλεια του παιδιού. Όμως καμία τέτοια κατηγορία δεν τεκμηριώθηκε με χειροπιαστή πρωτογενή μαρτυρία και είναι άξιον απορίας γιατί αφού ήταν τόσο ακατάλληλη μητέρα που κινδυνεύει το παιδί ο κατηγορούμενος περίμενε μέχρι το χωρισμό για να διεκδικήσει πλήρη επιμέλεια του παιδιού. . Η παραπονούμενη αντεξετάστηκε πολλές ημέρες. Απάντησε σε όλες τις κατηγορίες εναντίον της αυθόρμητα και ψύχραιμα. Η αφήγηση των γεγονότων υπήρξε λεπτομερής και ακριβής. Η σχέση της με τον κατηγορούμενο υπήρξε επεισοδιακή και προβληματική από την αρχή. Όμως, τουλάχιστον η παραπονούμενη αναγνώρισε τα λάθη της και παραδέχθηκε ότι και εκείνη μπορεί να επέδειξε στο παρελθόν συμπεριφορά που ήταν προβληματική. Είναι γι' αυτό που έχω πεισθεί ότι οι καταγγελίες εις βάρος του κατηγορούμενου δεν έγιναν επίτηδες για να του στερήσει το παιδί του, αφού όταν έγινε η πρώτη καταγγελία είχε ήδη την επιμέλεια του παιδιού και ο κατηγορούμενος είχε μόνο δικαίωμα να επισκέπτεται τη θυγατέρα του δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου, αλλά επειδή εκείνος επιτέθηκε εναντίον της με απώτερο σκοπό να βρει τρόπο να της στερήσει εκείνης την επιμέλεια του παιδιού. H ιατρός Νίνα Τσερκαζείδου, ΜΚ2, επιβεβαίωσε τα τραύματα της παραπονούμενης που αφορούν το επεισόδιο της επίθεσης της έκτης κατηγορίας ημερομηνίας 2.10.
9. Η παραπονούμενη παρουσιάστηκε την ίδια ημέρα στις 10:30 π.μ. στις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου με τραύμα στο πρόσωπο. Συγκεκριμένα, είχε οίδημα της μύτης και ρινορραγία, εκδορές του προσώπου και αιμάτωμα στο μέτωπο. Επίσης, διαπιστώθηκαν και εκδορές στον αυχένα. Η μύτη ήταν κτυπημένη και αιμορραγούσε και της χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή για να σταματήσει η αιμορραγία. Ο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι η ιατρός δωροδοκήθηκε ή πιέσθηκε να διαστρεβλώσει την αλήθεια κρίνεται παντελώς αβάσιμος. Χορηγήθηκε ειδική θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή για να σταματήσει η αιμορραγία. Η ιατρός δεν θα χορηγούσε τη συγκεκριμένη θεραπεία για ανύπαρκτό τραύμα. Ο ΜΚ3, Πανίκος Αυξέντης, είναι ο σύντροφος της παραπονούμενης ο οποίος επιβεβαίωσε τα λεχθέντα της σε σχέση με το επεισόδιο που προκάλεσε ο κατηγορούμενος στις 18.8.
10. Ήταν πολύ αυθόρμητος μάρτυρας και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση, που αφορούσαν την περιγραφή του επεισοδίου, με σαφήνεια και ακρίβεια. Τον κρίνω αξιόπιστο μάρτυρα. Σε αντίθεση με τους μάρτυρες κατηγορίας κρίνω τον κατηγορούμενο πλήρως αναξιόπιστο. Τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο όχι μόνο απέχουν κατά πολύ από την αλήθεια, αλλά υποδηλούν μία τάση του κατηγορούμενου να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Δεν δίστασε να αποδώσει στην παραπονούμενη ότι είναι πόρνη που εκδίδει τον εαυτό της και που επιτρέπει στο παιδί της να την παρακολουθεί την ώρα που εκδίδει τον εαυτό της σε άντρες. Για όλα τα πιο πάνω δεν προσκόμισε χειροπιαστή μαρτυρία. Ήταν τόσο χυδαίος ο τρόπος που εκφραζόταν εναντίον της παραπονούμενης που φάνηκε σε όλο του το μεγαλείο το μίσος του και η εμπάθεια του για την πρώην σύζυγο του και μητέρα του παιδιού του. Ήταν θέση του ότι η παραπονούμενη χρησιμοποίησε γνωριμίες για να αλλοιώσει το αποτέλεσμα ιατρικής μαρτυρίας ως και επίσης ότι χρησιμοποιεί γνωριμίες στην αστυνομία με σκοπό να προωθούνται κακόβουλα ποινικές διώξεις εις βάρος του. Δεν τεκμηρίωσε καθόλου τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Για το περιστατικό της 2 Οκτωβρίου 2011, στο οποίο προκάλεσε στην παραπονούμενη πραγματική σωματική βλάβη, ήταν ισχυρισμός του ότι η παραπονούμενη ενώ κρατούσε το μωρό στην αγκαλιά της κτυπούσε τον εαυτό της και προκάλεσε μόνη της τα τραύματα της για να τον καταγγείλει. Θα ήταν φυσικά αδύνατον να κάνει κάτι τέτοιο επειδή την ίδια ώρα κρατούσε το μωρό στην αγκαλιά της και τα χέρια της δεν ήταν ελεύθερα. Ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί η παραπονούμενη είχε αιμορραγία στη μύτη που συνέχισε μέχρι να της χορηγηθεί σχετική θεραπεία στο νοσοκομείο. Επιπρόσθετα, ενώ ανακρίθηκε από την αστυνομία για το συγκεκριμένο περιστατικό, ουδέποτε πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι τα τραύματα της παραπονούμενης οφείλονται σε αυτοτραυματισμό. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος έφερε τραύμα στο χέρι από δάγκωμα, όμως κανείς δεν είδε το τραύμα και ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι δεν έδειξε το τραύμα στην αστυνομία κατά τον ουσιώδη χρόνο που θεωρείτο ύποπτος για τη διάπραξη του αδικήματος. Ενόρκως, στην κυρίως εξέταση, ανέφερε ότι οι αστυνομικοί γνώριζαν για το τραύμα του από δάγκωμα και δεν του επέτρεψαν να κάνει καταγγελία εις βάρος της παραπονούμενης. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης ανέφερε για πρώτη φορά, τρία χρόνια μετά το περιστατικό, ότι την ώρα που πήγε ο ίδιος να παραλάβει το παιδί και επιχείρησε η κατηγορούμενη να τον δαγκώσει, παρών ήταν και ο φίλος της παραπονούμενης με ρόπαλο για να τον κτυπήσει. Όταν αντιλήφθηκε ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν το βόλευε καθόλου τον απέσυρε. Το γεγονός ότι προσάρμοζε συνεχώς την ιστορία του σε μία προσπάθεια να εμπλουτίσει τη δική του εκδοχή αποδεικνύει ότι όλα όσα ανέφερε ήταν σκέψεις εκ των υστέρων ή στην καλύτερη των περιπτώσεων αποκύημα της φαντασίας του. Ήταν φανερό ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να θυμηθεί λεπτομέρειες σε σχέση με την υποτιθέμενη σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού του ζεύγους. Η δικηγόρος του τον καθοδηγούσε σε σχέση με τα γεγονότα που πλαισίωναν αυτή την καταγγελία. Συνεπώς, έχω σοβαρές αμφιβολίες για την αλήθεια των συγκεκριμένων ισχυρισμών και μου δημιουργήθηκε έντονα η υποψία ότι αυτές οι καταγγελίες ήταν κατασκευασμένες εναντίον της παραπονούμενης. Για το περιστατικό που έγινε στις 3.7.2011 δεν μπορούσε να θυμάται καθόλου τι είχε γίνει. Περιορίστηκε να αναφέρει ότι ο ίδιος δεν έκανε τίποτε και ότι η καταγγελία είναι σκευωρία της παραπονούμενης και του φίλου της εναντίον του. Η μνήμη του ήταν επιλεκτική. Αυτός είναι ακόμη ένας επιπρόσθετος λόγος γιατί η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και γιατί απορρίπτεται εξ' ολοκλήρου ως αναληθής. Εκ μέρους του κατηγορούμενου ήρθε να μαρτυρήσει η αδελφή του, Χρυσούλα Πιερή (ΜΥ1) η οποία διαμένει στο εξωτερικό. Εστιάστηκε στο χαρακτήρα του κατηγορούμενου για να προβάλει τη θέση ότι δεν ευθύνεται αυτός για διασάλευση της σχέσης μεταξύ του αντρόγυνου. Την θεωρώ λογικό και ισορροπημένο άτομο και κρίνω ότι είπε την αλήθεια σε σχέση με την κακή συμπεριφορά της κουνιάδας της. Παραδέχθηκε ωστόσο ότι και ο κατηγορούμενος δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την κατάσταση που επικρατούσε. Δεν μπορώ να δώσω και ιδιαίτερη βαρύτητα στη μαρτυρία της, διότι δεν έχει προσωπική γνώση των όσων διαδραματίσθηκαν σε σχέση με τα επεισόδια επί του κατηγορητηρίου ως και επίσης τα όσα κατέγραψε στο Τεκμήριο 15 τα οποία προέρχονται από άλλες πηγές, δηλαδή από τον αδελφό της και την υπόλοιπη οικογένεια καθώς αυτή ενημερώθηκε για όλα αυτά τα ζητήματα από το τηλέφωνο λόγω του ότι βρισκόταν στο εξωτερικό. Μου δημιουργεί απορία και έκπληξη η επιλογή της συγκεκριμένης μάρτυρος να προωθήσει τις θέσεις του κατηγορούμενου, καθώς αυτή ήταν στο εξωτερικό και υπήρχαν άλλα πρόσωπα του οικογενειακού κύκλου του κατηγορούμενου που είναι κάτοικοι Κύπρου και πιθανόν να είχαν κατ' ιδίαν γνώση των όσων καταγράφονται στο Τεκμήριο
11. Προσήλθε στο Δικαστήριο ως ΜΥ3, ο ιατρός Νίκος Χριστοφόρου των Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, ο οποίος εξέτασε την παραπονούμενη στις 3.7.2011, μετά την κατ' ισχυρισμό επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο εκείνη την ημέρα. Ο ΜΥ3 είπε ότι η παραπονούμενη προσήλθε στο τμήμα του με ένα άντρα, κατά πάσα πιθανότητα το πρόσωπο με το οποίο έχει ερωτική σχέση. Ανέφερε ότι ήταν μεθυσμένη διότι μύριζε αλκοόλ. Του ανέφερε ότι είχε υποστεί ξυλοδαρμό αλλά όταν εξέτασε το σώμα της δεν διαπίστωσε οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις. Η παραπονούμενη είχε θυμώσει μαζί του, επέμενε και τον απείλησε με φράσεις εξυβρίσεως για να γράψει στο ιατρικό πιστοποιητικό ότι είχε διαπιστώσει κακώσεις στο σώμα της. Θεωρώ ότι ο ΜΥ3 είπε την αλήθεια διότι είχε καταγράψει το συγκεκριμένο περιστατικό στο πιστοποιητικό αμέσως εκείνη την ημέρα. Εκείνο όμως που δεν μπορώ να δεχθώ στη μαρτυρία του είναι η εκτίμηση ότι στη συνέχεια η παραπονούμενη θα προκαλούσε τον κατηγορούμενο να τη κτυπήσει ή ότι θα αυτοτραυματιζόταν επίτηδες. Ο ΜΥ3 δεν μπορεί να ξέρει κάτι τέτοιο και δεν θα μπορούσε η γνώμη αυτή να έχει οποιαδήποτε βαρύτητα για την μελλοντική συμπεριφορά της παραπονούμενης. Περαιτέρω, αυτό δεν είναι στοιχείο που έχει βαρύτητα για να αποδειχθεί ότι η συνάδελφος του, Δρ. Νίνα Τσερκεζίδου (ΜΚ2), προέβη σε ψευδή ευρήματα στο δικό της πιστοποιητικό, Τεκμήριο
12. Δεν αποδίδω ιδιαίτερη βαρύτητα στη μαρτυρία του ΜΥ4, Πέτρου Λύτρα, ανιψιού του κατηγορούμενου, επειδή δεν ήταν παρών όταν συνέβηκαν τα κατ' ισχυρισμό επεισόδια βίας κατά το πρόσωπο της παραπονούμενους που περιέχονται στο κατηγορητήριο. Επιπρόσθετα, δεν έδωσε καμία κατάθεση για τον κακό χαρακτήρα της παραπονούμενης κατά τον επίδικο χρόνο. Ήρθε εκ των υστερών και μετά που έκλεισε την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή για να προβάλει ισχυρισμό κατά της παραπονούμενης ότι είναι μεθύστακας και έχει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Αντιθέτως, έχει εκθειάσει τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου. Δεν μπορούσε όμως να προσδιορίσει ακριβώς ποια ήταν εκείνη η συμπεριφορά της παραπονούμενης που προκαλούσε τον κατηγορούμενου. Ακόμη και να αληθεύει ως γεγονός ότι η συμπεριφορά της παραπονούμενης ήταν κάποτε ερειστική, αυτό δεν θα ήταν σε καμία περίπτωση δικαιολογία για να ασκήσει βία εναντίον της ο κατηγορούμενος. Το ότι είχε πρόβλημα εξάρτησης με αλκοόλ δεν το αρνήθηκε η παραπονούμενη. Το παραδέχθηκε, αλλά ανέφερε ότι ήταν πρόβλημα του παρελθόντος, κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον κατηγορούμενο. Συνεπώς, οι διαφορές του ζεύγους στο παρελθόν και τα προσωπικά τους προβλήματα δεν είναι σχετικό αποδεικτικό υλικό. Εκείνο που θα ήταν σχετικό θα ήταν μαρτυρία που να απέκλειε ως ενδεχόμενο ότι ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε με τον τρόπο που του αποδίδει η παραπονούμενη κατά τον επίδικο χρόνο, όμως η μαρτυρία του ΜΥ4 δεν είναι τέτοια. Επίσης η μαρτυρία του ΜΥ4 έρχεται σε αντίθεση με την υπόλοιπη μαρτυρία της υπεράσπισης επειδή ανάφερε ότι στο επεισόδιο με το νηπιαγωγείο η παραπονούμενη χειροδίκησε εναντίον της νηπιαγωγού. Κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται από τη μαρτυρία της ΜΥ5 ή του κατηγορούμενου. Ο ΜΥ4 είναι συγγενικό πρόσωπο του κατηγορούμενου ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο δεν έδωσε κατάθεση για να επιβεβαιώσει τα λεχθέντα του κατηγορούμενου σε σχέση με το περιστατικό. Συνεπώς, αυτή η μαρτυρία στερείται πειστικότητας και απορρίπτεται. Κρίνω ότι η ΜΥ5, Πετρούλλα Γεωργίου, είναι αξιόπιστη μάρτυρας επειδή είναι τρίτο πρόσωπο. Δεν έχει κανένα συμφέρον στις διαχρονικές διαφορές του ζεύγους και ανέφερε τα όσα είδε τότε στην αστυνομική της κατάθεση. Η παραπονούμενη είχε στερηθεί τη γονική της επιμέλεια προσωρινά εξαιτίας νοσηλείας της σε ψυχιατρικό κέντρο. Όμως η ΜΥ5 παραδέχθηκε ότι την ημέρα που προσήλθε η παραπονούμενη στο νηπιαγωγείο όπου εργαζόταν για να παραλάβει το ανήλικο παιδί της, είχε έγγραφα στην κατοχή της που της έδιναν το δικαίωμα επιμέλειας του παιδιού. Ειδοποιήθηκε ο κατηγορούμενος ότι η παραπονούμενη ήταν στο νηπιαγωγείο με το παιδί και ήρθε αμέσως για να της το πάρει και ήταν θυμωμένος. Η πρώτη του αντίδραση δεν ήταν η συζήτηση αλλά να της πάρει το παιδί με το ζόρι. Μετά, σύμφωνα με την εκδοχή της, η παραπονούμενη τον δάγκωσε στο χέρι για να μην της πάρει το παιδί από την αγκαλιά. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος την τράβηξε από τα μαλλιά και τελικώς της έδωσε μπουνιά για να της αποσπάσει το παιδί. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία. Το συγκεκριμένο επεισόδιο δεν αποδεικνύει οτιδήποτε σε σχέση με τις κατηγορίες του κατηγορητηρίου, αλλά καταρρίπτει τους ισχυρισμούς των υπολοίπων μαρτύρων υπεράσπισης και ειδικά τα συγγενικά του πρόσωπα, ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι του χαρακτήρα να χειροδικεί εναντίον της παραπονούμενης. Συνεπώς, κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποια ήταν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου προς την παραπονούμενη στην ιδιωτική τους ζωή πίσω από κλειστές πόρτες. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ΜΥ5 ότι μετά το περιστατικό και συγκεκριμένα την επόμενη μέρα την πήρε τηλέφωνο ένας άγνωστος άντρας και της είπε να πει κάτι το συγκεκριμένο στην κατάθεση της εναντίον της παραπονούμενης, είναι σωστή η παρατήρηση της κυρίας Γιακουμεττή ότι η αστυνομική της κατάθεση λήφθηκε μεταγενέστερα του υποτιθέμενου τηλεφωνήματος από άγνωστο άντρα. Παρόλο τούτο δεν ανάφερε αυτό το γεγονός στην αστυνομία. Η υπεράσπιση συνέχισε την προσπάθεια της να σπιλώσει το χαρακτήρα της παραπονούμενης με μαρτυρία που δε σχετίζεται με τα επίδικα περιστατικά. Η ΜΥ6, Γ/Αστ. 4056 Μάρθα Δημητρίου, ήταν η επί καθήκον αστυνομικός η οποία ανέκοψε και οδήγησε στον αστυνομικό σταθμό την παραπονούμενη όταν θεάθηκε να περιπλανιέται μεθυσμένη στη Λάρνακα. Η παραπονούμενη ουδέποτε αρνήθηκε κατά τη μαρτυρία της ότι είχε πρόβλημα αλκοολισμού για το οποίο έλαβε σχετική περίθαλψη. Επίσης, είναι σημαντικό ότι η αστυνομία αποτάθηκε στο Γραφείο Ευημερίας για ψυχική νοσηλεία της παραπονούμενης που δεν εγκρίθηκε διότι ο επί καθήκον Ψυχίατρος έκρινε ότι δεν είχε ψυχική διαταραχή. Η παραπονούμενη μπορεί να ήταν αλκοολική και μπορεί να είχε ψυχικά προβλήματα, όμως αυτό δεν είναι γεγονός που έχει σχέση με την αξιοπιστία της ως μάρτυρας. Η υπεράσπιση επιχείρησε να κάνει τη σύνδεση ότι επειδή η παραπονούμενη ήταν αλκοολική και ίσως προβληματική, σημαίνει ότι είπε ψέματα και για τις επιθέσεις του κατηγορούμενου. Τέτοια σύνδεση δεν μπορεί να γίνει και η μαρτυρία αυτή είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα και πρέπει να αγνοηθεί. Το αποκορύφωμα της ασυνάρτητης γραμμής της υπεράσπισης που πρόβαλε ο κατηγορούμενος ήταν η μαρτυρία της δικηγόρου του ως ΜΥ7, κυρίας Ερατώς Ορθοδόξου, η οποία επέλεξε στο τέλος της διαδικασίας να αποσυρθεί από δικηγόρος του κατηγορούμενου για να γίνει μάρτυρας υπεράσπισης έτσι ώστε να καλύψει το κενό που θεώρησε ότι υπήρχε εξαιτίας των λανθασμένων χειρισμών της στην υπεράσπιση. Η μαρτυρία αυτή ήταν εκπληκτική, όχι μόνο επειδή ήταν συγχυσμένη και ασυνάρτητη, αλλά επειδή κατηγόρησε την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής για την παράλειψη της ιδίας να καταθέσει το Τεκμήριο 18, ενώ προκύπτει από τα πρακτικά της διαδικασίας ότι η κυρία Ορθοδόξου υπέδειξε στον κατηγορούμενο να καταθέσει ενόρκως και ξέχασε να του υποδείξει κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης τα έγγραφα που ήθελε να καταθέσει μέσω της μαρτυρίας του. Εν πάση περιπτώσει, το μόνο σημείο αυτής της μαρτυρίας που θα μπορούσε να είναι σχετικό με τα επίδικα ζητήματα είναι η αναφορά της κυρίας Ορθοδόξου ότι είδε την παραπονούμενη στον αστυνομικό σταθμό μετά από την υποτιθέμενη επίθεση που της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και που αφορά την έκτη κατηγορία. Σύμφωνα με την κυρία Ορθοδόξου η παραπονούμενη γελούσε, έλαμπε και δεν είχε κανένα σημάδι κακοποίησης επί του προσώπου της. Διευκρίνισε ωστόσο ότι είδε την παραπονούμενη μετά που επέστρεψε από τις Πρώτες Βοήθειες. Επίσης σε μια στιγμή ευκρίνειας, παραδέχθηκε ότι δεν είχε το χρόνο να παρατηρήσει καλά κατά πόσο είχε σημάδια στον λαιμό της ή εάν εξακολουθούσε να πάσχει από ρινορραγία. Γενικά, μπορεί η παραπονούμενη να μην ήταν η καλύτερη μητέρα εξαιτίας προβλήματος αλκοολισμού, όμως η υπεράσπιση δεν προσκόμισε ούτε ίχνος μαρτυρίας που να υποστηρίζει τα λεχθέντα του κατηγορουμένου σε σχέση με τα επίδικα επεισόδια. Αντιθέτως, υπάρχει η μαρτυρία της ΜΥ5, ότι ο κατηγορούμενος προκειμένου να αναλάβει την πλήρη επιμέλεια του παιδιού ήταν διατεθειμένος να χειροδικήσει εναντίον της παραπονούμενης. Ακόμη και τα συγγενικά του πρόσωπα δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσουν τι γινόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες του ζευγαριού όταν αυτοί δεν ήταν παρόντες. Αντιθέτως, η θέση τους ήταν ότι αρκετές φορές η συμπεριφορά της παραπονούμενης ήταν προβληματική και που πιθανώς, κατά την αντίληψη τους, να δικαιολογούσε μια πιο δυναμική αντίδραση από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος δεν έχει προσκομίσει καμία μαρτυρία για να υποστηρίξει τα λεχθέντα του σε σχέση με τα επίδικα επεισόδια. Έχει προσκομίσει άσχετη μαρτυρία σε σχέση με το χρόνο και τόπο των διαπραχθέντων αδικημάτων προκείμενου το Δικαστήριο να σχηματίσει τη χειρότερη εικόνα για το χαρακτήρα της παραπονούμενης. Αύτη η μαρτυρία δεν έχει διαφωτίσει καθόλου το Δικαστήριο για τα υπό εκδίκαση αδικήματα, όμως υποδηλώνει το βαθμό της εμπάθειας που διακατέχει τον κατηγορούμενο σε σχέση με την παραπονούμενη και δίνει εξήγηση για τη χυδαία και απολίτιστη του συμπεριφορά απέναντι της. Συνεπώς, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και ειδικά τη μαρτυρία της ΜΚ1, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε και την εξύβρισε ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών 1, 2, 3, 4, 7 και
13. Επιπρόσθετα, της επιτέθηκε και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ως αναφέρεται στο ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 5 και αφορά την κατηγορία
14. Κρίνω ότι έχει αποδεδειχθεί η ενοχή του κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο