Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μακράσυκας ΛΤΔ ν. Ανδρέα Αντωνίου Λάμπρου, Υπόθεση αρ.: 2968/2013, 22/1/2015

(1)(γ) του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου του 2008 (Ν.60(Ι)/2008)(1η κατηγορία). Αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εδηλώθηκαν και ενεκρίθησαν, ως παραδεκτά, κρίσιμα γεγονότα, ευθυγραμμισμένα με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες, και εκλήθηκαν, ως μάρτυρες κατηγορίας η Αναστασία Πούμου (Μ.Κ.1), υπάλληλος των παραπονουμένων, και η Μαρίτσα Γερολέμου (Μ.Κ.2), Επιθεωρήτρια στις κρατικές Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεως. Επιλέον, κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Ως παραδεκτά γεγονότα εδηλώθηκαν και ενεκρίθησαν τα εξής: «

1. Η εκδοθείσα δικαστική απόφαση καθώς και το διάταγμα μηνιαίων δόσεων εις τα οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω εκδόθηκαν στα πλαίσια της αγωγής 1417/2000 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, μεταξύ του κατηγορουμένου και της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας Λτδ, η οποία στις 25.01.2014 μετονομάστηκε σε Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μακράσυκας - Λάρνακας - Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ. Σχετική ειδοποίηση μετονομασίας έχει επίσης καταχωρηθεί στο πρωτοκολλητείο ως προνοεί ο Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος ως τροποποιήθηκε.
2. Η Κατηγορούσα Αρχή είναι Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία και ασχολείται μεταξύ άλλων με δάνεια, καταθέσεις και άλλες Χρηματοπιστωτικές εργασίες και διευκολύνσεις.
3. Στις 08.05.2000 εξεδόθη δικαστική απόφαση στην αγωγή 1417/2000 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εναντίον του κατηγορουμένου, για το ποσόν των Λ.Κ.5.052,58 πλέον τόκους προς 8% ετησίως από την 01.01.2000 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα. Πιστό αντίγραφο της απόφασης του δικαστηρίου στην αγωγή 1417/2000 κατατίθεται εκ συμφώνου ως τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου του.
4. Στις 14.05.2007, η ανωτέρω αναφερόμενη απόφαση ανανεώθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου λόγω παρέλευσης 6 ετών από την έκδοση της. Πιστό αντίγραφο του διατάγματος κατατίθεται εκ συμφώνου ως τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου του.
5. Στις 05.12.2011, στα πλαίσια της ως άνω αναφερόμενης αγωγής εξεδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων εναντίον του κατηγορουμένου με το οποίο διετάσσετο όπως πληρώσει προς την κατηγορούσα αρχή το εξ αποφάσεως χρέος του δια μηνιαίων δόσεων εκ €100, εκάστη από την 01.01.2012 μέχρι τελείας εξοφλήσεως του εξ αποφάσεως χρέους, πλέον το ποσόν των €145,00 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. πλέον €23,00 έξοδα επίδοσης. Πιστό αντίγραφο του διατάγματος κατατίθεται εκ συμφώνου ως τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου του.
6. Ο κατηγορούμενος παρέλειψε και παραλείπει μέχρι σήμερα να καταβάλει προς την Κατηγορούσα Αρχή τις δόσεις που ήσαν πληρωτέες την, 01.04.12, 01.05.12, 01.06.12, 01.07.12, 01.08.12, 01.09.12 και 01.10.12 συνολικού ποσού €700.00 κατά παράβαση του διατάγματος που εξεδόθη εναντίον του ως αναφέρεται στην παράγραφο 5 πιο πάνω» (τεκμήριο 1). Η έγγραφη μαρτυρία αποτελείται από το διατακτικό της απόφασης στην αγωγή αρ. 1417/2000 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 08.05.2000 (τεκμήριο 2), διάταγμα ημερ. 14.05.2007 για την ανανέωση της ισχύος της προαναφερθείσας απόφασης, (τεκμήριο 3), διάταγμα μηνιαίων δόσεων, ημερ. 05.12.2011 (τεκμήριο 4) και δέσμη αναλυτικών καταστάσεων των αποδοχών του κατηγορουμένου ως ασφαλισμένου εργοδοτουμένου για τα έτη 2011 έως και 2014 (τεκμήριο 5). Η Αναστασία Πούμου (Μ.Κ.1) εδήλωσε ότι από της έκδοσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων ημερ. 05.12.2011 (τεκμήριο 2) έως και σήμερα ο κατηγορούμενος δεν επεκοινώνησε μαζί της για να της αναφέρει ο,τιδήποτε σχετικό με την μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης. Και ούτε της έχει επιδοθεί, έως και σήμερα, οιαδήποτε αίτηση του κατηγορουμένου για τροποποίηση ή ακύρωση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων ημερ. 05.12.2011 (τεκμήριο 4) λόγω αδυναμίας του, οικονομικής ή φυσικής (έγγραφο αρ. 1). Η Μαρίτσα Γερολέμου ανεφέρθηκε στις ετήσιες αποδοχές του κατηγορουμένου ως μισθωτού για τα έτη 2011 έως και 2014, ως αυτές καταγράφονται στο τεκμήριο 5 και παρετήρησε πώς οι αποδοχές του έτους 2012 παρουσιάζουν μιαν μικρή αύξηση συγκρινόμενες με τις αποδοχές του έτους
7. Τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας εδήλωσαν καθώς και τα όσα τα τεκμήρια επιμαρτυρούν παρέμειναν αναντίλεκτα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου δεν αντεξέτασε τις μάρτυρες κατηγορίας. Επί τη βάσει των παραδεκτών γεγονότων και της μαρτυρίας την οποίαν προσεκόμισε η πλευρά των παραπονουμένων εκρίθηκε πώς κατεδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Συναφώς σημειώνεται πώς, όσον αφορά στο ζήτημα της πρόθεσης του κατηγορουμένου (mens rea), εκρίθηκε πώς αυτή κατεδείχθηκε ως εξυπακουόμενη επί τη βάσει των εκ πρώτης όψεως καταδειχθέντων γεγονότων. Κληθείς σε απολογία ο κατηγορούμενος παρέμεινε σιωπηλός και επέλεξε να μην παρουσιάσει μαρτυρία. Δια της τελικής του αγόρευσης ο κ. Μιχαήλ ήγειρε ζήτημα αντισυνταγματικότητας του Ν.60(Ι)/
8. Συναφώς σημειώνεται πώς, δεδομένης της διαπίστωσης περί στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου, επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας του Ν.60(Ι)/
9. Και αυτό γιατί η τυχόν κρίση περί της αντισυνταγματικότητας του νόμου αυτού θα απέβαινε καθοριστική για την έκβαση της υπόθεσης εφ΄ όσον θα οδηγούσε στην απόρριψή της και την αθώωση και απαλλαγή του κατηγορουμένου. Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Δημητρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 45, 49: «Το άρθρο 144 του Συντάγματος το οποίο, καθιερώνει τον κατασταλτικό συνταγματικό έλεγχο, ορίζει ότι εξετάζονται παρεμπιπτόντως σε αστική ή ποινική διαδικασία, θέματα που άπτονται της συνταγματικότητας νόμων εφόσον η επίλυσή τους είναι ουσιώδης για τη διάγνωση της υπόθεσης η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατ΄ εφαρμογή της διάταξης, πάγια είναι και η πρακτική των Δικαστηρίων να επιλαμβάνονται θέματος αντισυνταγματικότητας νόμου μόνο όταν αυτό εγείρεται από τους διαδίκους εξειδικευμένα και η απόφανση είναι απαραίτητη για την επίλυση της υπό εκδίκαση υπόθεσης. Βλ. The Board for Registration of Architects & Civil Engineers v. Christodoulos Kyriakides

(1966)3 CLR 640, The Improvement Board of Eylenja v. Constantinou

(1967)1 CLR 167, 183, Αθηνής ν.Δημοκρατίας

(1989)2 CLR 71 και Δημοκρατία ν. Kirmouyan

(1996)2 ΑΑΔ 126.». Η μέθοδος την οποίαν το Δικαστήριο ακολουθεί κατά τον έλεγχο της συνταγματικότητας ενός τόμου «σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό» (Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.α. (Αρ. 3)

(1996)1 Α.Α.Δ. 315, 339). Στην απουσία προσδιορισμού των άρθρων του νόμου τα οποία εγκαλούνται ως αντισυνταγματικά, στην απουσία προσδιορισμού των σχετικών άρθρων του Συντάγματος και στην απουσία σαφούς εξήγησης περί του πώς τα συγκεκριμένα άρθρα του νόμου αντίκεινται στις συγκεκριμένες συνταγματικές διατάξεις η θέση περί αντισυνταγματικότητας είναι ανεπίδεκτη δικαστικής κρίσης. Όπως αναφέρεται στην απόφαση στις Ποινικές Εφέσεις αρ. 58/2012 κ.α. Marina Hunter v. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών, ημερ. 14.11.2012 «Το Δικαστήριο κατά την εξέταση ζητημάτων αντισυνταγματικότητας νόμου, δεν μπορεί να προβαίνει σε υποθέσεις και εικασίες». Η αυστηρή μεθοδολογία η οποία ακολουθείται κατά τον έλεγχο της συνταγματικότητας νόμου συνάδει με το τεκμήριο συνταγματικότητας το οποίο περιβάλλει κάθε νομοθέτημα, με αποτέλεσμα αυτό να κηρύσσεται αντισυνταγματικό μόνον εάν το Δικαστήριο πεισθεί περί τούτου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Γιασεμίδου ν. Δημοτικού Συμβουλίου κ.α.

(1996)3 Α.Α.Δ. 491). Εν προκειμένω, ως ορθώς υπεδείχθηκε και από τον ευπαίδευτο συνήγορο των παραπονουμένων, ο ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας του Ν.60(Ι)/2008 υπεβλήθηκε ακροθιγώς. Δεν προσδιορίσθηκαν τα άρθρα του νόμου αυτού, τα οποία εγκαλούνται ως αντισυνταγματικά, δεν προσδιορίσθηκαν τα σχετικά Άρθρα του Συντάγματος και δεν εξηγήθηκε με σαφήνεια και επάρκεια πώς ο νόμος αυτός αντίκειται σε συνταγματικές διατάξεις. Κατά συνέπειαν ο ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας του Ν.60(Ι)/2008, ο μόνος ο οποίος προεβλήθηκε ως υπεράσπιση, απορρίπτεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποίαν αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο