Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Adadi Shy Shalom κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 196/14, 27/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 196/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον
- Adadi Shy Shalom
- Κωνσταντίνου Κοντονάσιου Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιακουμεττή Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Πλουτάρχου Κατηγορούμενοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι δυο κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού μια κατηγορία, ότι παράνομα εισήλθαν στην οικία του παραπονούμενου Χαράλαμπου Κυριακίδη (ΜΚ1) κατά παράβαση του Άρθρου 280, του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι εισήλθαν στην οικία του παραπονούμενου με σκοπό την ενόχληση του. Ο δεύτερος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δεύτερη κατηγορία, ότι προέβη σε απειλή κατά παράβαση του Άρθρου 91(Α) του Ποινικού Κώδικα. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στη μαρτυρία του παραπονούμενου. Θεωρώ ότι σε σχέση με τα γεγονότα της όχλησης που δέχθηκε από τους δυο κατηγορούμενους, γενικά πρέπει να κριθεί αξιόπιστος για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω. Κρίνω πάρα ταύτα ότι διαστρέβλωσε την αλήθεια σε σχέση με τις οικονομικές διαφορές μεταξύ τους. Οι οικονομικές διαφορές ήταν και η αιτία να προκληθεί το όλο επεισόδιο. Ο ΜΚ1 προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως αντικειμενικά αμέτοχο πρόσωπο σε σχέση με τις διαφορές του πρώτου κατηγορούμενου και του συνεταίρου του από το Ισραήλ. Επιχείρησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως πρόσωπο που ευεργέτησε το κατηγορούμενο 1 αρκετές φορές εις βάρος της εταιρείας στην οποία είχε διορισθεί ως διευθυντής. Κατά το στάδιο της μαρτυρίας του κατηγορούμενου 1 και συγκεκριμένα μετά από σχετική υποβολή της κατηγορούσας αρχής κατά το στάδιο της αντεξέτασης, φάνηκε ότι ο ΜΚ1 είχε καταγγείλει τον κατηγορούμενο 1 για κλοπή. Αυτό δεν το ανέφερε στην κυρίως εξέταση του διότι σκόπιμα ήθελε παρουσιάσει τον εαυτό του ως αμερόληπτο και αμέτοχο στους διαπληκτισμούς και διαφορές που υπήρχαν στην εταιρεία της οποίας είναι διευθυντής. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε αναλυτικά και με λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους έχουν δημιουργηθεί αυτές οι οικονομικές διαφορές. Ανέφερε επί παραδείγματι ότι αυτός ήταν ο κύριος αιμοδότης της επιχείρησης σε ρευστό και παρέπεμψε σε αποδείξεις κακής διαχείρισης των χρημάτων από τον ΜΚ
- Όταν ο κατηγορούμενος 1 επιχείρησε να καταχωρήσει αποδείξεις γι' αυτά τα ζητήματα, για τα οποία ρωτήθηκε από την κατηγορούσα αρχή, δεν του επετράπη να τα καταθέσει. Αυτά τα γεγονότα δεν έχουν σχέση με το επίδικο επεισόδιο, όμως αποδεικνύουν ότι οι διαφορές των δυο αντρών χρονολογούνται και είναι βαθιές. Ο ΜΚ1 κάλεσε τους δυο άντρες στο σπίτι του να συζητήσουν. Κάθισαν στη βεράντα γι' αυτό το σκοπό και εισήλθαν νόμιμα στην οικία του κατόπιν πρόσκλησης του ιδίου. Η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι η συζήτηση κατέληξε σε καβγά που οδήγησε τον παραπονούμενο στη συνέχεια να ζητήσει από τους δυο κατηγορούμενος να αποχωρήσουν από την οικία του. Ο παραπονούμενος κάλεσε την αστυνομία κατά το χρόνο που οι δυο κατηγορούμενοι ήταν παρόντες ακόμη στην οικία του. Αυτή η ενέργεια θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι ενισχυτική της μαρτυρίας του ότι ένιωθε υπό απειλή και γι' αυτό κάλεσε την αστυνομία να προσέλθει. Η κατάθεση του παραπονούμενου για το επεισόδιο λήφθηκε λίγα λεπτά μετά το επεισόδιο και καταγράφηκαν πολλά στοιχεία και λεπτομέρειες σε σχέση με τα διαδραματισθέντα. Ενόρκως, ήταν συνεπής με την αρχική του εκδοχή σε σχέση με το επεισόδιο. Δύσκολα θα μπορούσαν να επινοηθούν τόσες λεπτομέρειες λίγα λεπτά αργότερα και να απαντά αυθόρμητα και με μεγάλη λεπτομέρεια κατά τη διάρκεια της ένορκης μαρτυρίας του χωρίς να περιπέσει σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να αναφέρει τη φράση που του είπε ο κατηγορούμενος 2 όταν αναφέρθηκε στο όνομα Βάκης, που είναι άγνωστο όνομα για όλους, εκτός εάν κάτι τέτοιο έγινε στην πραγματικότητα. Επιπρόσθετα, η χρήση της λέξης «απώθησε» αντί «κτύπησε» για να περιγράψει την κίνηση του κατηγορούμενου 1 είναι χαρακτηριστική της ακρίβειας της μαρτυρίας του παραπονούμενου. Ο κατηγορούμενος 1 επιμένει ότι δεν κτύπησε αλλά ούτε άγγιξε τον παραπονούμενο, όμως αυτό δε σημαίνει ότι δεν απώθησε τον παραπονούμενο σε προσπάθεια του να εισέλθει στην οικία του παραπονούμενο από την συρόμενη πόρτα στο μπαλκόνι της οικίας. Οπότε, κρίνω ότι το επεισόδιο έγινε ως ανέφερε ο παραπονούμενος. Όμως, εξαιτίας διαφορών μεταξύ των δυο αντρών και της ανάγκης του παραπονούμενου να υποβαθμίσει το δικό του ρόλο στην πρόκληση των διαφορών, πιθανόν να υπερέβαλε στο βαθμό της απειλής που ένιωθε. Ο κατηγορούμενος 1 επιβεβαίωσε τα λεχθέντα του παραπονούμενου σε πολλά σημεία σε σχέση με το επεισόδιο. Όμως εξέφρασε αγανάκτηση για το ρόλο που έπαιξε ο παραπονούμενος στην όλη υπόθεση οικονομικής διαχείρισης της εταιρείας στην οποία ο παραπονούμενος είναι διευθυντής. Εάν αληθεύουν έστω και λίγα από αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο, τότε θα ήταν φυσιολογικό να είναι εξοργισμένος με τον παραπονούμενο. Συνεπώς, απορρίπτω την εκδοχή του ότι η συζήτηση μεταξύ τους ήταν καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου πολιτισμένη. Εάν ήταν όλα μέλι γάλα μεταξύ τους, δεν θα είχε λόγο να πάρει μαζί του και δεύτερο πρόσωπο. Ούτε θα είχε την ανάγκη να προσέλθει στην οικία του παραπονούμενου απρόσκλητος το βράδυ. Παρόλο τούτο έχω πεισθεί ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν είχε πρόθεση να κάνει κακό στον παραπονούμενο, αλλά να βρεθεί τρόπος να επιλυθούν τα διάφορα προβλήματα τους. Γνώριζε ότι θα ερχόταν επί τόπου η αστυνομία και έμεινε εκεί να δώσει εξηγήσεις. Έρχεται από το Ισραήλ μόνο γι' αυτή την υπόθεση, για να εξηγήσει τη θέση του. Κρίνω ότι θα πρέπει να παραφέρθηκε στην οικία του παραπονούμενου. Τα όσα είπε έρχονται σε αντίθεση με αυτά που είπε ο κατηγορούμενος 2 ενόρκως. Ο κατηγορούμενος 2 είπε ότι υπήρξε έντονη λογομαχία μεταξύ των δυο αντρών και στην αστυνομική του κατάθεση, Τεκμήριο 3, ανέφερε ότι ο παραπονούμενους τους είχε ζητήσει να φύγουν. Ο κατηγορούμενος 2 δεν πρέπει να γίνει πιστευτός σε σχέση με το δικό του ρόλο στην υπόθεση διότι τα όσα ανέφερε ενόρκως έρχονται σε αντίθεση με αυτά που είπε στην αστυνομική του κατάθεση. Οι δυο κατηγορούμενοι εισήλθαν νόμιμα στην οικία του παραπονούμενου. Όμως στη συνέχεια καβγάδισε ο παραπονούμενος με τον κατηγορούμενο 1 και τους ζήτησε να φύγουν. Δεν έφευγαν και αντιθέτως ο κατηγορούμενος 1 εισήλθε σε πιο εσωτερικό μέρος της οικίας με αποτέλεσμα ο παραπονούμενος να καλέσει την αστυνομία. Την ίδια ώρα του είπε ο κατηγορούμενος 2 ότι θα βρει τον μπελά του και του είπε ότι την επόμενη φορά θα έχει να κάνει με κάποιο «Βάκη». Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είχαν πρόθεση και σκοπό να προκαλέσουν όχληση στον παραπονούμενο και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αυτοί αρνήθηκαν να φύγουν αφού τους το είχε ζητήσει. Αδίκημα διαπράττεται με βάση τις διατάξεις του Άρθρου 280, όχι μόνο όταν κάποιος εισέλθει παράνομα σε ένα χώρο για να ενοχλήσει, αλλά και όταν παραμένει παράνομα και προβεί σε όχληση του ιδιοκτήτη. Ανεξάρτητα από το δίκαιο του κατηγορούμενου 1, σε σχέση με ενδεχόμενες οικονομικές ατασθαλίες του παραπονούμενου, αφής στιγμής ο παραπονούμενος τον κάλεσε να φύγει από το σπίτι του και αυτός αρνήθηκε να το πράξει, ήταν παραβάτης εκεί. Συνέχισε τη λογομαχία με τον παραπονούμενο και εισήλθε ακόμη πιο μέσα στην οικία. Αυτή του η πράξη είναι όχληση που εμπίπτει στον ορισμό του Άρθρου
- Το ίδιο ισχύει για τον κατηγορούμενο
- Ο παραπονούμενος τον είχε καλέσει να φύγει. Αντ' αυτού του είπε ότι θα έβρισκε τον μπελά του και θα είχε να κάνει με κάποιο Βάκη την επόμενη φορά. Αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία, κρίνω ότι τα λεχθέντα του κατηγορούμενου 2 ίσως θα πρέπει να κριθούν ως κάποιου είδους απειλή, πιθανόν για τη διενέργεια παράνομης πράξης εις βάρος του παραπονούμενου. Ο παραπονούμενος ήταν μόνος του με τη γυναίκα του στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι τους ήταν δυο ανεπιθύμητοι άντρες. Ο κατηγορούμενος 2 είναι σωματώδης. Αυτοί οι άντρες ήταν θυμωμένοι. Ο κατηγορούμενος 2 προειδοποίησε τον παραπονούμενο ότι θα έβρισκε τον μπελά του. Του είπε ότι θα τα ξαναπούν, υπονοώντας ότι θα υπήρχε συνέχεια στον καβγά και ότι επιπρόσθετα θα είχε να κάνει και με τρίτο άτομο. Του είπε ξέρεις ποιος είναι ο Βάκης. Δηλαδή ήταν ρητορική ερώτηση. Οι λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν ήταν κάποιου είδους υπονοούμενο ίσως για την απειλή χρήσης βίας ή παράνομης πράξης. Όμως κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο Βάκης ώστε να είναι αντιληπτό ότι το πρόσωπο αυτό είναι π.χ. επιθετικό, του υπόκοσμου ή/και ότι πρόκειται για απειλή χρήσης βίας εναντίον του παραπονούμενου. Δεν γίνεται αντιληπτό από τα υπονοούμενα του κατηγορούμενου 2 ποια παράνομη πράξη πιθανόν να διενεργήσει εις βάρος του παραπονούμενου εάν δεν συμμορφωθεί στην απαίτηση της περιουσίας. Συνεπώς, δεν έχει αποδειχθεί με βεβαιότητα εάν τα συγκεκριμένα υπονοούμενα πρέπει να γίνουν αντιληπτά ως απειλή για τη χρήση βίας ή διάπραξης παράνομης πράξης ή παραλήψεις εις βάρος του παραπονούμενου. Δεν αποδεικνύεται η δεύτερη κατηγορία εις βάρος του κατηγορούμενου
- Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω κρίνω και τους δυο κατηγορούμενους ένοχους στην πρώτη κατηγορία. Ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην δεύτερη κατηγορία. (Υπ.)................ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο