Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Πέτρου Σαμπουκασίδη κ.α., Αρ. Υπόθεση: 7277/13, 16/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεση: 7277/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον
- Πέτρου Σαμπουκασίδη
- ΄Ιγκορ Καραγκέζοβ Ημερομηνία: 16 Φεβρουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Γιάλλουρου Για τους κατηγορούμενους: κ. Ταμπούρλας. Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι έχουν παραδεχτεί συνολικά οκτώ κατηγορίες για διαρρήξεις κτιρίων και κλοπών κατά παράβαση των άρθρων 291, 255 και 294, του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Αντιμετωπίζουν και τρίτη κατηγορία, ότι σε μία περίπτωση διάρρηξης, αυτή που αφορά τη δεύτερη κατηγορία, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της κατηγορούσας αρχής, οι κατηγορούμενοι δρούσαν ως ομάδα για να πραγματοποιήσουν διαρρήξεις σε αίθουσες σχολείων κατά το διάστημα μεταξύ Νοεμβρίου 2012 και Φεβρουαρίου
- Υπήρχε και τρίτο πρόσωπο αναμεμειγμένο στις διαρρήξεις, όμως αυτό το πρόσωπο ακόμη καταζητείται από την αστυνομία και δεν έχει γίνει κατορθωτή μέχρι στιγμής η δίωξη του. Επιπρόσθετα, με την πιο πάνω υπόθεση ο κατηγορούμενος 1 έχει ζητήσει όπως ληφθεί υπόψη η ποινική υπόθεση 3728/14, που αφορά κατηγορία διάρρηξης κατά παράβαση των άρθρων 255, 291 και 294 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Η συγκεκριμένη κατηγορία αφορά διάρρηξη που πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα σχολείου όπου κλάπηκαν διάφορα αντικείμενα αξίας, κυρίως ηλεκτρονικοί υπολογιστές, που ήταν περιουσία της Σχολικής Εφορίας Λάρνακας. Η διάρρηξη αυτή τοποθετείται χρονικά στις 5 με 6 Ιουνίου
- Οι δύο κατηγορούμενοι έχουν ζητήσει όπως ληφθούν υπόψη και άλλες υποθέσεις διαρρήξεων με τον αριθμό αστυνομικού φακέλου. Ο κατηγορούμενος 1 έχει ζητήσει όπως ληφθούν οι υπόψη οι ακόλουθες 13 υποθέσεις διαρρήξεων ως ακολούθως: Είδος Αδικήματος Χρόνος Διάπραξης Αρ. RCΙ (ΤΑΕ) Αξία Κλαπείσας Περιουσίας Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 28.1.2013 Σ/101/13 €400 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 25-26.1.2013 Σ/80/13 €650 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 20-22.9.2013 Σ/24/14 €150 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 7-8.10.2013 Σ/626/13 €100 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 30-31.7.2013, Σ/684/13 €150 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 3-12.8.2013, Σ/10/14 €350 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 7-8.2.2013 Σ/250/13 €400 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 9.10.2013 Σ/609/13 €250 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 27-28.7.2013 Σ/533/13 €100 Διάρρηξη κτιρίου με σκοπό την κλοπή 27-28.7.2013 Σ/532/13 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 29-30.9.2013 Σ/510/13 €1.200 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 24-25.1.2013, Σ/198/13 €70 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 1-2.8.2013 Σ/502/13 €240 Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ζήτησαν όπως ληφθούν υπόψη ακόμη 7 υποθέσεις διαρρήξεων που διέπραξαν σε κτίρια κατά το έτος 2013, ως ακολούθως: Είδος Αδικήματος Χρόνος Διάπραξης Αρ. RCΙ (ΤΑΕ) Αξία Κλαπείσας Περιουσίας Διάρρηξη αποθήκης και κλοπή Σεπτέμβριο - Οκτώβριο 2013 Σ/573/13 €1.000 Διάρρηξη αποθήκης και κλοπή Σεπτέμβριο - Οκτώβριο 2013 Σ/572/13 €1.000 Διάρρηξη αποθήκης και κλοπή Σεπτέμβριο - Οκτώβριο 2013 Σ/574/13 €1.000 Διάρρηξη αποθήκης και κλοπή 13-16.9.2013 Σ/548/13 €130 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 2-3.9.13 Σ/33/14 €350 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 17-18.9.13 Σ/587/13 €23 Διάρρηξη κτιρίου και κλοπή 4-5.2.13 Σ/531/13 €1.200 Τα κλαπέντα αντικείμενα δεν έχουν ανευρεθεί, πλην δύο υπολογιστών που αφορούν την τέταρτη κατηγορία στην κυρίως υπόθεση. Η συνολική αξία των αντικειμένων που κλάπηκε κυρίως από σχολεία και αθλητικά σωματεία και αφορούν απώλειες, μεταξύ άλλων, της Σχολικής Εφορείας Λάρνακας και αθλητικό σωματείο «Ανόρθωσις» Αμμοχώστου, είναι €8,763 σε σχέση με υποθέσεις RCI που λήφθηκαν υπόψη για τον κατηγορούμενο 1 και συνολικά για όλες τις υποθέσεις που τον αφορούν το ποσό των €12,
- Για τον κατηγορούμενο 2, η συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας που αφορούν τις υποθέσεις RCI είναι το ποσό των €4.703 και για όλες τις υποθέσεις που αντιμετωπίζει το ποσό των €8.
- Η εγκληματική δράση που αφορά αυτές τις υποθέσεις επεκτείνεται από το Νοέμβριο του 2012 μέχρι τον Οκτώβριο του
- Τα αδικήματα της Σχολικής Εφορίας αφορούν και τρίτο πρόσωπο που έχουν κατ' ονομάσει οι κατηγορούμενοι και καταζητείται. Οι κατηγορούμενοι μέσω του δικηγόρου τους μετά την παραδοχή για το αδίκημα εισήλθαν σε διαπραγματεύσεις προκειμένου να εξευρεθεί τρόπος να επανορθώσουν και να αποζημιώσουν τη Σχολική Εφορία Λάρνακας και το αθλητικό σωματείο «Ανόρθωσις» για την απώλεια του ηλεκτρονικού τους εξοπλισμού και άλλου είδους εξοπλισμού. Η Σχολική Εφορία έχει αποδεχθεί να γίνει σταδιακά η αποπληρωμή του ποσού των €5.000 από τους δύο κατηγορούμενους, επειδή υπάρχει και τρίτο πρόσωπο που έχει διαπράξει τα εγκλήματα μαζί τους και καταζητείται. Η Σχολική Εφορία είναι ικανοποιημένη και δεν έχει παράπονο από τους κατηγορούμενους εάν το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα υποχρεωτικής αποπληρωμής του ποσού των €5.
- Επίσης, οι κατηγορούμενοι έχουν προβεί σε γραπτή αναγνώριση χρέους και πληρώνουν δόση €200 μηνιαίως. Παρόμοια διευθέτηση έγινε με το αθλητικό σωματείο «Ανόρθωσις» για το ποσό των €3.
- Έχουν προβεί σε ιδιωτική συμφωνία αποπληρωμής του χρέους και οι κατηγορούμενοι έχουν αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη οφειλή. Όμως δεν μπορεί η πιο πάνω διευθέτηση να κριθεί ως αποζημίωση αφ' ης στιγμής οι δυο αυτές οντότητες διεκδικούν πολλές χιλιάδες ευρώ από τους δυο κατηγορούμενους. Ούτε τίθεται ζήτημα αποκατάστασης τους σύντομα, καθότι οι κατηγορούμενοι έχουν ζητήσει αναβολές προκειμένου να τακτοποιήσουν αυτές τις οφειλές για να ληφθεί υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Όμως μέχρι σήμερα ουσιαστικό ποσό χρημάτων δεν έχει δοθεί και οι κατηγορούμενοι εξαιτίας οικονομικής δυσπραγίας αδυνατούν τους επόμενους μήνες ή ακόμη και χρόνια να καταβάλουν τέτοια ποσά. Συνεπώς, κρίνω ανέφικτη την έκδοση διαταγής για αποζημίωση διότι δεν είναι γνωστό πότε αυτά τα ποσά και με ποιο τρόπο ακριβώς θα μπορούσαν να αποπληρωθούν. Όλες οι διαρρήξεις πραγματοποιήθηκαν με παρόμοιο τρόπο. Οι κατηγορούμενοι άσκησαν βία σε αλουμινένια πόρτα αίθουσας διδασκαλίας με αποτέλεσμα αυτή να σπάσει και στη συνέχεια έκλεβαν διάφορα αντικείμενα αξίας, κυρίως ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που μπορούν εύκολα να πωληθούν ή να διατεθούν στη μαύρη αγορά για εύκολο κέρδος. Ελάχιστα από τα κλαπέντα αντικείμενα έχουν βρεθεί στην κατοχή των κατηγορούμενων ή στην κατοχή τρίτων προσώπων κατόπιν ενεργειών της αστυνομίας κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Η συνολική αξίας της κλαπείσας περιουσίας σε σχέση με τις διαρρήξεις που πραγματοποίησε ο κατηγορούμενος 1 ανέρχεται στο ποσό των €12.
- Η συνολική αξία της περιουσίας σε σχέση με διαρρήξεις που πραγματοποίησε ο κατηγορούμενος 2 ανέρχεται στο ποσό των €8.
- Σε μία υπόθεση διάρρηξης η οποία συγκαταλέγεται στις υποθέσεις RCI, η αστυνομία απομόνωσε γενετικό υλικό που ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου
- Συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος ομολόγησε τη διάπραξη όλων των υπολοίπων διαρρήξεων και κατονόμασε τον δεύτερο κατηγορούμενο ως συνεργό του. Οι κατηγορούμενοι εισήλθαν σε αίθουσας διδασκαλίας και κένωσαν βαρύ εξοπλισμό του σχολείου που χρησιμοποιείται για διδακτικούς σκοπούς. Συνεργάστηκαν πλήρως με την αστυνομία και ομολόγησαν για όλες τις διαρρήξεις που είχαν διαπράξει και για διαρρήξεις τις οποίες η αστυνομία δεν είχε ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον τους. Κατονόμασαν ως συνεργούς άλλα πρόσωπα, αλλά μέχρι στιγμής ο ένας δεν έχει εντοπιστεί με αποτέλεσμα να διαφεύγει της τιμωρίας. Δια τους συνεργούς που αφορούν τις υποθέσεις με RCI είναι πρόθεση των διωκτικών αρχών να καταχωρηθούν, λίαν συντόμως, υποθέσεις εναντίον των υποτιθέμενων εμπλεκομένων έτσι ώστε και οι υπόλοιποι να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεων τους. Δεν έχει αποκατασταθεί κανένα θύμα από την εγκληματική δραστηριότητα των κατηγορούμενων. Ούτε υπάρχει οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τις πληροφορίες της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και του συνηγόρου των κατηγορούμενων. Υπάρχει έγγραφη αναγνώριση του χρέους, αλλά τίποτε άλλο χειροπιαστό. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ζημία που έχουν υποστεί τα θύματα των διαρρήξεων δεν μπορεί να καταμεριστεί μεταξύ των αδικοπραγούντων. Η ζημία στις σχολικές αίθουσες των σχολείων, ακόμη και εξαιρουμένου της κακόβουλης βλάβης που προκλήθηκε συνεπεία παραβίασης πόρτας εισόδου, είναι μεγάλη και θα χρειαστεί μεγάλο κονδύλι για την αποκατάσταση της ζημιάς. Η εγκληματική δράση των κατηγορουμένων επεκτείνεται από το τελευταίο δίμηνο του 2012, όταν αυτοί ήταν μόλις 16 και 18 ετών αντίστοιχα, μέχρι τα τέλη του έτους 2013 όταν ήταν 17 και 19 ετών αντίστοιχα. Μετά από αυτή την περίοδο και την κατά συρροή εγκληματική δράση τους, υπήρξε αφύπνιση σε σχέση με τις πράξεις τους με αποτέλεσμα τη διακοπή της έντονης και παράνομης παραβατικής συμπεριφοράς τους. Σε αυτό το διάστημα οι κατηγορούμενοι αποφάσισαν να συνεχίσουν τη φοίτηση τους στη μέση εκπαίδευση και έχουν διοχετεύσει την παραγωγική τους ενέργεια σε αθλητικές δραστηριότητες. Η αφύπνιση έγινε μετά τη σύλληψη τους, δηλαδή όταν οι διαρρήξεις που διέπραξαν ήταν περισσότερες από 20 για τον κατηγορούμενο 1 και 15 για τον κατηγορούμενο
- Η απώλεια εξοπλισμού από δεκάδες αίθουσες διδασκαλίας ήταν μεγάλης αξίας. Η εγκληματική δραστηριότητα των κατηγορούμενων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι το προϊόν στιγμιαίου λάθους ή απερισκεψίας. Όλα αυτά τα αντικείμενα, που δεν είναι μικρά σε όγκο και λίγα σε ποσότητα, κλάπηκαν από αίθουσες διδασκαλίας χωρίς να γίνουν αντιληπτοί οι δράστες. Μάλιστα, οι δράστες είχαν τόσο πολύ θράσος, που στοχοποίησαν επανειλημμένα τα ίδια σχολεία. Επίσης, σχεδόν τίποτε δεν έχει ανευρεθεί επειδή οι κατηγορούμενοι και οι συνεργάτες τους τα πουλούσαν σε χαμηλές τιμές σε τρίτους. Επομένως, δεν πρόκειται για στιγμιαίο λάθος αλλά γιγάντια εγκληματική επιχείρηση κατ' επανάληψη για την αποκόμιση χρηματικού οφέλους. Προς όφελος των κατηγορούμενων λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
- Παραδοχή. Οι κατηγορούμενοι ομολόγησαν και άλλες διαρρήξεις για τις οποίες η αστυνομία δεν είχε στοιχεία. Κατονόμασαν συνεργάτες.
- Λευκό ποινικό μητρώο.
- Προσωπικές συνθήκες Κατηγορούμενος 1: Κατά το χρόνο διάπραξης των διαρρήξεων ήταν ανήλικος. Απουσιάζει ο πατέρας από τη ζωή του και δεν έχει καμία επικοινωνία μαζί του. Όχι μόνο αυτό, αλλά φαίνεται ότι ο πατέρας κακοποιούσε τον ίδιο και τη μητέρα του, πριν χωρίσουν. Η μητέρα του είναι φτωχή και ταλαιπωρημένη, αδυνατεί να τον ελέγξει και αυτός παρασύρθηκε από κακές παρέες σε εγκληματική δράση. Μετά τη σύλληψη του έχει επιστρέψει στο σχολειό. Δεν σημειώνει απουσίες στη φοίτηση του και επιδεικνύει καλή διαγωγή. Εργάζεται επί μερικής βάσεως και βοηθά τη μητέρα του. Κατηγορούμενος 2: Είναι 20 ετών και είναι άνεργος. Είναι παιδί χωρισμένων γονέων και η μητέρα του αδυνατεί να τον πειθαρχήσει. Ο πατέρας του ζει στο εξωτερικό. Δεν τελείωσε το σχολείο. Πρόσφατα επέστρεψε σε νυκτερινό σχολειό και φοιτά στην Β' τάξη Λυκείου. Έχει καλές αποδόσεις στο σχολείο και είναι κάλος αθλητής.
- Καθυστέρηση στην ποινική ευθύνη.
- Είναι οι μόνοι που θα τιμωρηθούν για τα σοβαρά αδικήματα που έχουν διαπράξει, ενώ άλλα πρόσωπα έχουν κατορθώσει δια της φυγής τους να αποφύγουν τις συνέπειες των πράξεων τους. Οι δυο κατηγορούμενοι ήταν πάντοτε παρόντες στο Δικαστήριο και έτοιμοι να δεχθούν τις συνέπειες των πράξεων τους. Στο βαθμό που μπορούσαν, διότι τέτοια οικονομική ευχέρεια δεν υπάρχει, προσπάθησαν να επανορθώσουν για τη ζημία και απώλεια που έχουν προκαλέσει στα θύματα των εγκλημάτων τους. Αναμφίβολα το Δικαστήριο θα πρέπει να επιδείξει ιδιαίτερη επιείκεια στους κατηγορούμενους και προσοχή, με ιδιαίτερη έμφαση στην αρχή της εξατομίκευσης της ποινής λόγω του νεαρού της ηλικίας τους και ειδικά επειδή ακόμη προσπαθούν να αποκτήσουν απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης. Εάν διακοπεί η φοίτηση τους, αυτό θα έχει άμεσες επιπτώσεις για το μέλλον τους, ίσως και μη αναστρέψιμες, επειδή σε κατοπινό στάδιο θα είναι δύσκολο μετά από ποινή φυλάκισης να συνεχίσουν τη φοίτηση τους. Όμως, τα αδικήματα που έχουν διαπράξει είναι σοβαρά. Θεωρούνται κακουργήματα και έχουν προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην περιουσία άλλων προσώπων. Δεν έχουν επιδείξει τον απαιτούμενο βαθμό μεταμέλειας των πράξεων τους, αφού δεν έχουν αποκαταστήσει απώλεια περιουσίας των παραπονούμενων, αξίας χιλιάδων ευρώ. Οι κατηγορούμενοι μετά από πρόσφατες θετικές εξελίξεις στην προσωπική τους ζωή επιδεικνύουν συνείδηση ενοχής και διάθεση να αλλάξουν. Τα αδικήματα αυτά δεν ήταν όμως προϊόν μιας στιγμής αδυναμίας. Η εγκληματική τους δραστηριότητα ήταν παρατεταμένη, σύνθετη και στοχευμένη, με στόχο να κλαπούν ηλεκτρονικοί υπολογιστές από αίθουσες διδασκαλίας, ώστε οι ίδιοι με τις άνομες αυτές ενέργειες να αποκτήσουν το μεγαλύτερο δυνατόν κέρδος. Η όποια βελτίωση στο χαρακτήρα τους έχει επέλθει μόνο μετά από κατά συρροή διαρρήξεις και απώλεια περιουσίας των παραπονούμενων που υπερβαίνει συσσωρευμένα και από τους δυο τις €10.
- Δηλαδή, έχουν συνειδητοποιήσει αυτά τα οποία έκαναν, αλλά όχι προτού επέλθει μη αναστρέψιμη απώλεια περιουσίας των προσώπων. Η Σχολική Εφορία είναι αυτή που χειρίζεται χρήματα των φορολογούμενων προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η εκπαίδευση. Η Σχολική Εφορία είναι η νομική οντότητα που χειρίζεται χρήματα των φορολογούμενων που έχουν διατεθεί για την παιδεία. Κατά συνεπεία, αυτά τα χρήματα προέρχονται από τους πολίτες. Η Σχολική Εφορία παραμένει εκτεθειμένη εξαιτίας της παραβατικής συμπεριφοράς των κατηγορούμενων. Το κίνητρο του κατηγορούμενων κατά τη διάπραξη αυτών των σοβαρών κακουργημάτων ήταν η απόκτηση χρημάτων. Λίγα αντικείμενα βρεθήκαν μετά την έρευνα της αστυνομίας, ενώ οι κατηγορούμενοι κατ' επανάληψη γύμνωσαν από εξοπλισμό αίθουσες διδασκαλίας, οι οποίες θα πρέπει να αντικατασταθούν από τον φορολογούμενο πολίτη ή θα στερηθούν τα παιδιά αυτών των σχολείων την εκπαίδευση τους. Αυτό δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητο. Η καθυστέρηση στην παρούσα περίπτωση ήταν σημαντική, όχι μόνο επειδή πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των τελευταίων διαρρήξεων, αλλά επειδή οι διαρρήξεις διεπράχθησαν όταν οι κατηγορούμενοι ήταν μεταξύ ηλικίας 16 μέχρι 18 ετών και 18 μέχρι 20 ετών αντίστοιχα. Οι κατηγορούμενοι παραδέχτηκαν τις κατηγορίες έγκαιρα. Είχαν ζητήσει αρκετές αναβολές προκειμένου να μαζέψουν όλες τις υποθέσεις που τους αφορούσαν για να ληφθούν υπόψη, ώστε να γίνουν προσπάθειες αποκατάστασης της ζημιάς. Μέρος της καθυστέρησης οφείλεται και στο Δικαστήριο, διότι είχε απωλεσθεί ο φάκελος του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα αφού εξαντλήθηκαν οι προσπάθειες εξεύρεσης του φάκελου στον οποίο είχαν καταχωρηθεί έγγραφα που δεν μπορούν να αντικατασταθούν, να γίνει προσωρινός φάκελος. Όλη αυτή η καθυστέρηση πρέπει να ληφθεί υπόψη ως υπολογίσιμος μετριαστικός παράγοντας, επειδή οι κατηγορούμενοι έχουν επιστρέψει στο σχολείο και προχώρησαν με τη ζωή τους σε μια προσπάθεια να αφήσουν το εγκληματικό τους παρελθόν. Βέβαια, η καθυστέρηση δεν αναιρεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπράξει οι κατηγορούμενοι, τα οποία, ως ανέφερα πιο πάνω, δεν μπορούν να αποδοθούν σε μόνο απερισκεψία και εσφαλμένη κρίση. Ούτε ατονεί η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής, όχι μόνο για τον ίδιους αλλά και για άλλους νεαρούς παραβάτες σαν αυτούς . Είναι γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται αρκετά καθυστερημένα να τιμωρήσει δυο πρόσωπα πολύ νεαρής ηλικίας και που έχουν παρουσιάσει σημαντικές ενδείξεις αναμόρφωσης, όμως κρίνω ότι ο χρόνος που έχει περάσει δεν αλλάζει το γεγονός ότι πραγματοποίησαν μέσα σε διάστημα 1 ½ έτους δεκάδες διαρρήξεις και μεθόδευσαν την κλοπή βαρετού και τεχνικού εξοπλισμού από πολλά σχολεία όλων των βαθμίδων της επαρχίας. Υπάρχει ένα άτομο που ήταν μέλος της σπείρας διαρρήξεων, ο οποίος δεν εντοπίζεται από την αστυνομία και καταζητείται για τη δική του συμμετοχή στα ίδια αδικήματα. Τα άλλα άτομα που είχαν συμμετοχή θα προσαχθούν λίαν συντόμως, καθότι οι κατηγορούμενοι είχαν προκαταλάβει την καταχώρηση αυτών των υποθέσεων και ζήτησαν να ληφθούν υπόψη. Όμως είναι γεγονός ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα άτομο που διαφεύγει της τιμωρίας για τις πράξεις του και οι δυο κατηγορούμενοι καλούνται να επωμιστούν όλη την ευθύνη για τις ομαδικές διαρρήξεις στις οποίες συμμετείχε. Αυτός ο παράγοντας λαμβάνεται υπόψη αλλά όχι στο βαθμό που θα οδηγούσε σε ποινή που δεν λαμβάνει υπόψη το δικό τους ρόλο και συμμετοχή σε άκρως σοβαρή και ζημιογόνα εγκληματική δραστηριότητα. Τα αδικήματα που έχουν παραδεχθεί οι κατηγορούμενοι, ήτοι πολλαπλές διαρρήξεις από κτίριο και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 291 και 294, θεωρούνται κακουργήματα και η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι επτά χρόνια φυλάκιση. Επειδή η υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι πέντε χρόνια ποινή φυλάκισης. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
- Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
- Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
- Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Aνώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou[1]). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα που έχουν παραδεχθεί οι κατηγορούμενοι είναι αρκετά σοβαρά, λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδη δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει τον σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπή η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε με αυτόν τον τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες των πράξεων του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή τη θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στης υπόθεση Χριστοφή ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5534 ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης, στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443 ημερ. 30.4.1991) Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στη διάπραξη του αδικήματος. Οι κατηγορούμενοι δρούσαν με άλλα πρόσωπα ως ομάδα. Στοχοποίησαν κυρίως αίθουσες διδασκαλίας που περιείχαν ηλεκτρονικά είδη και άλλο βαρύ εξοπλισμό για σκοπούς διδασκαλίας, επειδή είναι αντικείμενα άξιας που εύκολα μπορούν να διατεθούν επειδή είναι περιζήτητα. Προτίμησαν σχολεία και σωματεία, επειδή δεν υπάρχει κάνεις σ' αυτούς τους χώρους το βράδυ και είναι χώροι που δεν φρουρούνται. Χρησιμοποίησαν σωματική βία για να σπάσουν πόρτες και παράθυρα και κανείς δεν τους αντιλήφτηκε. Παραβίασαν κλειδωμένες πόρτες, απέσπασαν μεγάλα σε όγκο και αξία εμπορεύματα και διάφορα αντικείμενα από τα υποστατικά και κατάφεραν να διαφύγουν. Αυτή η μέθοδος δοκιμάσθηκε επανειλημμένα για 1 ½ χρόνο με επιτυχία. Δεν πρόκειται δηλαδή, ως μία μεμονωμένη στιγμή απερισκεψίας αφού επισκέφτηκαν το ίδιο Γυμνάσιο τουλάχιστον τρεις φορές σε τρεις συνεχόμενους μήνες άφοβα να διαρρήξουν και να κλέψουν χωρίς να αναλογιστούν ή να υποστούν τις όποιες συνέπειες. Ενήργησαν επαγγελματικά αδιαφορώντας για την περιουσία άλλων, αξίας χιλιάδων ευρώ, προκειμένου να πετύχουν τον παράνομο σκοπό τους. Παραθέτω πιο κάτω σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες είναι δεσμευτικές για το Δικαστήριο και δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να προσεγγίσει το θέμα επιβολής ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια οφείλουν να αντιμετωπίζουν τέτοιους παραβάτες με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι νομοταγείς κάτοικοι της Κύπρου δεν πρέπει να νιώθουν ότι κινδυνεύουν από τέτοιες αυθαίρετες και παράνομες πράξεις. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 5696, ημερομηνίας 11.3.2003, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι επιβάλλεται αποτρεπτικής φύσεως ποινή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επειδή υπάρχει έξαρση στη διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών ιδιαίτερα από νεαρά πρόσωπα. Σε εκείνη τη περίπτωση ο παραβάτης ήταν μόλις 22 ετών και ποινή φυλάκισης των 9 μηνών χαρακτηρίσθηκε ως πολύ επιεικής παρά των προσωπικών του συνθηκών, διότι η αποτρεπτική ποινή είναι ενδεδειγμένη ενόψει της έλλειψης αυτοσυγκράτησης του κατηγορούμενου στην διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Ακόμη και στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5978, ημερομηνίας 10.7.95, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης από 18 σε 9 μήνες εκεί όπου η αξία των κλαπέντων αντικειμένων ήταν πολύ μικρής αξίας, και ο εφεσείοντας ήταν νεαρός, συνεργάσθηκε με την αστυνομία και αποζημίωσε τους παραπονούμενους. Ενόψει των επιβαρυντικών στοιχείων που υπάρχουν στον τρόπο διάπραξης του αδικήματος και της αξίας των κλαπέντων αντικειμένων η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτής της φυλάκισης. Οι προσωπικές του συνθήκες δεν είναι τέτοιες που να επιδρούν με καταλυτικό τρόπο στην επιλογή της ποινής που θα τους επιβληθεί αλλά ενδεχομένως να επιδρούν στην διάρκεια της. Στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 6313, ημερομηνίας 24.3.98, το Εφετείο τόνισε ότι η συχνότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων δικαιολογεί αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Behjam Cham, Ποινική Έφεση 5726, ημερομηνίας 7.5.93, όπου ο διαρρήκτης είχε λευκό ποινικό μητρώο το Εφετείο έκρινε ότι ποινή φυλάκισης 9 μηνών που του είχε επιβληθεί ήταν έκδηλα ανεπαρκής εξαιτίας της έξαρσης που παρατηρείται στην διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κώστα Ανδρέου Ποινική Έφεση 5882, ημερομηνίας 31.10.94, το Εφετείο αύξησε ποινή φυλάκισης 26χρονου για παρόμοια αδικήματα από 14 μήνες σε δύο χρόνια. Ο αδικοπραγούντας σε εκείνη την υπόθεση αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και βοήθησε την αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν κατά τον επίδικο χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ανήλικο πρόσωπο. Η φυλάκιση για ένα νεαρό πρόσωπο πρέπει πάντοτε να είναι το τελευταίο ύστατο μέτρο όταν όλα τα άλλα μέτρα πρόληψης και εκπαίδευσης έχουν αποτύχει. Όμως όταν η παραβατικότητα του ανηλίκου είναι τέτοιας έκτασης και προκαλεί μη αναστρέψιμη ζημία, κρίνω ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια άλλης αντιμετώπισης Στην υπόθεση Panayi v. The Police
(1986)2 CLR 149, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης δεκαοκτάχρονου παραβάτη διαρρήξεων όταν διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε άλλος αποτελεσματικός τρόπος μεταχείρισης του νεαρού. Σημείωσε όμως ότι η ηλικία του παραβάτη δεν μπορεί πάντοτε να αποτελεί δικαιολογία με αποτέλεσμα να εκμηδενίζεται η σοβαρότητα του αδικήματος και της ανάγκης επιβολής τέτοιας τιμωρίας όταν αυτό χρειάζεται να γίνει για την προστασία της κοινωνίας και όταν ο παραβάτης παρουσιάζεται αμετανόητος και άκαμπτος σε οποιεσδήποτε άλλες προσπάθειες αναμόρφωσης του. Υπάρχουν ενδείξεις βελτίωσης της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου 1, ειδικά επειδή για ένα χρόνο έχει αναστείλει οποιαδήποτε εγκληματική δράση, παρακολουθεί ανελλιπώς τα μαθήματα του και έχει εκδηλώσει την πρόθεση του να πληρώσει τη ζημία που προκάλεσε έστω και σε βάθος χρόνου με γραπτή αναγνώριση του χρέους. Όμως, η ζημιά που έχει προκαλέσει με τη συμπεριφορά του είναι μεγάλη και μη αναστρέψιμη. Οι διαρρήξεις διαπράχθηκαν κατά συρροή, κατά την διάρκεια μεγάλου διαστήματος και το μόνο που συνέτισε τον κατηγορούμενο είναι η σύλληψη του και ο φόβος της τιμωρίας. Ο κατηγορούμενος είχε πάμπολλες ευκαιρίες να αποσυρθεί από τις εγκληματικές του δραστηριότητες όμως ήταν πάρων και συμμετείχε σε δεκάδες τέτοιες εγκληματικές επιχειρήσεις. Ο κατηγορούμενος είχε την ωριμότητα να αντιληφθεί τη σοβαρότητα των πράξεών του, αφού για να πετύχει την είσοδο στις αίθουσες δια της βίας προκαλώντας και ζημία ταυτόχρονα με την μεγάλη σε κλίμακα κλοπή, εσκεμμένα και μάλιστα κατάφερε να διαφύγει, είχε την απαιτούμενη νοημοσύνη και ωριμότητα να θεωρηθεί υπεύθυνος για τις πράξεις του. Γνώριζε ποιες ήταν οι συνέπειες των πράξεών του για τα θύματα των εγκληματικών του επιδρομών αλλά όχι μόνο δεν τον ενδιέφερε αλλά επέστρεψε στην ίδια σκηνή του εγκλήματος για δεύτερη και τρίτη φορά. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι σημαντικές. Αυτές όμως οι επιπτώσεις στην προσωπική ζωή του κατηγορούμενου θα ήταν καταλυτικής σημασίας για την επιλογή του τύπου της ποινής μόνο στην περίπτωση απουσίας των επιβαρυντικών στοιχείων που χαρακτηρίζει την εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, ιδιαίτερα το νεαρό της ηλικίας του, δικαιολογούν μια πιο επιεική μεταχείριση του κατηγορούμενου όμως δεν είναι καταλυτικής σημασίας σε σχέση με την σοβαρότητα του αδικήματος. Η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι η επιβολή ποινής φυλάκισης. Αναφορικά με το ζήτημα της αποζημίωσης όταν πραγματοποιηθεί από το δράστη, σε αντίθεση με την παρούσα υπόθεση, λαμβάνεται υπόψη ως στοιχείο μεταμέλειας. (Βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 Όμως κρίνω ότι ούτε και έχουν εκπληρώσει αυτό το ηθικό καθήκον οι κατηγορούμενοι, αφής στιγμής εξ αντικειμένου δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα αποπληρωμής της απώλειας και των ζημιών. Ούτε κρίνω ότι είναι ορθό να αποτελέσει μέρος της ποινής ένα διάταγμα αποπληρωμής της αξίας του εξοπλισμού πολλών χιλιάδων ευρώ όταν είναι άγνωστο σε ποιο χρόνο αυτή η αποπληρωμή θα είναι εφικτή. ( Βλ Hassan ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 74. Το θέμα της αναστολής εξετάζεται προσωπικά σε σχέση με κάθε κατηγορούμενο αφού πρώτα το Δικαστήριο έχει αποφασίσει για την ορθότητα επιβολής ποινής φυλάκισης κάποιας διάρκειας. Η σοβαρότητα των αδικημάτων και τα γεγονότα της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής. Λαμβάνω υπόψη μου ότι οι δυο κατηγορούμενοι έχουν συνειδητοποιήσει τα λάθη τους, έστω και αργά, αλλά αυτό το στοιχείο δεν υπερφαλαγγίζει τη μεγάλη ανάγκη επιβολής ποινής που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την διάπραξη διαρρήξεων. Παρόμοια θεώρηση των πραγμάτων είχε το Εφετείο και στην υπόθεση Χρ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ.
- Σε εκείνη την υπόθεση ο νεαρός παραβάτης είχε κατορθώσει μετά από τη διάπραξη επαναλαμβανόμενων διαρρήξεων, ως μέλος μιας σπείρας προσώπων, να ορθοποδήσει, έκανε προσπάθεια επαγγελματικής αποκατάστασης και ανέλαβε να πληρώσει έστω και σταδιακά τις πολλές χιλιάδες ευρώ που είχε αποκομίσει από την παράνομη λεία του. Παρόλο τούτο, το Εφετείο έκρινε ότι η επιλογή της φυλάκισης ήταν ενδεδειγμένη, διότι πρώτο καθήκον του Δικαστηρίου είναι με αποτρεπτικές ποινές να εμπεδώσει αισθήματα ασφάλειας στο κοινό ότι θα προστατεύονται αποτελεσματικά από σοβαρά εγκλήματα στα οποία παρατηρείται πρωτοφανή έξαρση. Αναφορικά με την εκδηλωθείσα πρόθεση του εφεσείοντα να αποκαταστήσει το θύμα, ανέφερε ότι αυτό είναι καθήκον του, τόσο για το καλό το δικό του όσο και της κοινωνίας. Η εκδηλωθείσα πρόθεση των κατηγορούμενων να πράξουν το αυτονόητο, αλλά και να σταματήσουν να παρανομούν για το δικό τους καλό, δεν αναιρεί την υποχρέωση του Δικαστηρίου να λάβει εκείνα τα μέτρα που θεωρεί ορθά για να αναχαιτίσει επικίνδυνη εγκληματική δράση που έχει φθάσει σε ανησυχητικά επίπεδα και πλέον επηρεάζει κάθε γειτονιά σε κάθε γωνία της Κύπρου. Κρίνω ότι έλαβα υπόψη μου όλους τους σχετικούς παράγοντες που αφορούν το πρόσωπο των κατηγορουμένων όταν καθόρισα τη διάρκεια της ποινής που είναι πολύ πιο χαμηλή από την ενδεδειγμένη. Δεν συντρέχει κανένας λόγος άσκησης της διακριτικής εξουσίας υπέρ της αναστολής όταν το αποτέλεσμα τέτοιας απόφασης θα είναι καταστρατήγηση του στόχου της πρόληψης του εγκλήματος. Στη σελίδα 44 του βιβλίου Sentencing in Cyprus, 2nd edition, G. M. Pikis, γίνεται μνεία σε σωφρονιστικό ίδρυμα ανηλίκων το οποίο λειτουργούσε στην Λάμπουσα της Λαπήθου πριν το
- Στην ίδια σελίδα τονίστηκε η ανάγκη να λειτουργήσει παρόμοιο ίδρυμα το συντομότερο δυνατόν δια να καλυφθεί το κενό που δημιουργήθηκε εξαιτίας της απώλειας αυτού του ιδρύματος εξαιτίας της εισβολής. Δυστυχώς, τέτοιο ίδρυμα δεν υπάρχει μέχρι σήμερα και έτσι αναγκάζομαι να επιτελέσω το καθήκον μου κατά την επιμέτρηση της ποινής γνωρίζοντας ότι η πιο σωστή και πιο κατάλληλη επιλογή δεν είναι διαθέσιμη. Το Δικαστήριο οφείλει να επιβάλει ποινή στον κατηγορούμενο 1 που να τιμωρεί τον παραβάτη, να τον αναμορφώνει και που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για μελλοντική παραβατικότητα ακόμη και εάν τα μέσα για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός δεν είναι διαθέσιμα από τις υπηρεσίες του κράτους. Με αυτά τα δεδομένα, στρέφω την προσοχή μου σε άλλες επιλογές για να επιτευχθεί ο πιο πάνω σκοπός. Η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι ενδεδειγμένη για επικίνδυνη επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά που βλάπτει τους άλλους. Η ηλικία του κατηγορούμενου 1, δεν μπορεί να αποτελέσει προστατευτική ασπίδα για κάθε είδους εγκληματική συμπεριφορά, ειδικά εάν αυτή η συμπεριφορά βλάπτει άλλους ανθρώπους. Εξαντλώ την επιείκεια του Δικαστηρίου για να του επιβάλω ποινή φυλάκισης πολύ χαμηλότερη από την ενδεδειγμένη, σε σχέση με τη σοβαρότητα των πράξεων του, αλλά τέτοιας διάρκειας που να τον απομονώσει από την κοινωνία για χρονική διάρκεια περισυλλογής του και αναμόρφωσής του. Το ίδιο ισχύει και για τον κατηγορούμενο
- Δεν ήταν ανήλικος κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, αλλά πολύ νεαρό άτομο. Ο κατηγορούμενος 2 έχει διαπράξει λιγότερες διαρρήξεις από τον κατηγορούμενο
- Όμως και η εγκληματική δράση του κατηγορούμενου 2 δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί πολύ πλούσια και εξαιρετικά ασυνήθιστη για πρόσωπο της ηλικίας του. Η επιλογή του τύπου της ποινής για τέτοια πλούσια εγκληματική δράση, που προκαλεί απώλεια χιλιάδων ευρώ, πρέπει να είναι φυλάκιση. Οποιαδήποτε άλλη αντιμετώπιση αυτής της εγκληματικής δράσης είναι ανεπαρκής και δεν επιτελεί στο ελάχιστο το καθήκον του Δικαστηρίου για προστασία της κοινωνίας. Οι δυο κατηγορούμενοι ξεπέρασαν τα όποια όρια ανεκτής συμπεριφοράς όταν ανελέητα και ασταμάτητα διενεργούσαν διαρρήξεις. Κατά τον ουσιώδη χρόνο απηλλάγησαν τη συνείδηση τους να βλάψουν άλλους, όχι μόνο μια φορά, αλλά δεκάδες φορές ο καθένας. Καμία άλλη ποινή πλην της φυλάκισης είναι αποτελεσματική για τιμωρία εγκληματικής δράσης αυτής της κλίμακας και με μη αναστρέψιμες συνέπειες για άλλους. Επιβάλλεται στους κατηγορούμενους 1 και 2 σε έκαστη των κατηγοριών 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 10, 11 και 12, ποινή φυλάκισης 4½ μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησής τους, ήτοι την 10.2.
- (Υπ.).................. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο