Δημοκρατία ν. Wemson Cabral Da Costa, Αρ. Υπόθεσης: 17149/14, 9/2/2015

(1)(α) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1), της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 5

(1)(β) και 6

(3)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3). Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν παραδεκτά από την Υπεράσπιση (βλ. Έγγραφο Α): «... Την 10/12/2014 ο κατηγορούμενος αφίχθη στο Αεροδρόμιο Λάρνακας, προερχόμενος από Sao Paolo μέσω Abu Dhabi. Κατά τον διαβατηριακό έλεγχο που έγινε στον κατηγορούμενο για το λόγο της άφιξης του στην Κύπρο και το χρόνο παραμονής του, πλέον ότι τον τελευταίο χρόνο πρόσωπα με το ίδιο δρομολόγιο εντοπίστηκαν να έχουν στην κατοχή τους ναρκωτικές ουσίες, δημιούργησαν υποψίες στις ανακριτικές αρχές οι οποίες προς τούτο ειδοποίησαν το Τμήμα Τελωνείου του Αεροδρομίου Λάρνακας. Κατά τον έλεγχο της αποσκευής του εντοπίστηκαν 8 συσκευασίες σαμπουάν και σπρέι μέσα στις οποίες εντοπίστηκαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 2 κιλών 46gr και 66/100gr. Συνελήφθηκε προς τούτο ο κατηγορούμενος και ανάφερε ότι ανέλαβε τη μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών από το Sao Paolo στη Λάρνακα έναντι αμοιβής 5,000ευρώ.Προς τούτο θα διέμενε σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο στη Λάρνακα το οποίο ήταν προπληρωμένο όπου εκεί θα παραλάμβανε τις ουσίες πρόσωπο το οποίο ωστόσο ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε. Ο κατηγορούμενος συγκατατέθηκε για ελεγχόμενο παράδοση των ναρκωτικών με μέλη της ΥΚΑΝ, στο ευρύτερο χώρο του ξενοδοχείου χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες .». Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής - και εφοδιάζοντας το Δικαστήριο με γραπτό κείμενο της αγόρευσης του, ως το Έγγραφο Β (το οποίο και αξιολογήσαμε στο σύνολο του) - αναφέρθηκε, ανάμεσα σε άλλα, στην άμεση παραδοχή και ομολογία του κατηγορούμενου, στο λευκό του ποινικό μητρώο, στο νεαρό της ηλικίας του (είναι 26 ετών), στις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων (τις οποίες ο δικηγόρος συνάρτησε και με τα οικονομικά προβλήματα του κατηγορούμενου καθώς και την απόφαση του να παρανομήσει), στο γεγονός ότι δεν είναι έμπορος ναρκωτικών και χρησιμοποιήθηκε από τους εμπόρους ως βαποράκι ή πιόνι, στο ότι δεν ανήκει σε οποιαδήποτε διεθνή και/ή εθνική εγκληματική οργάνωση μεταφοράς και/ή διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, στο χαμηλό του μορφωτικό επίπεδο, στον ομοφυλοφιλικό σεξουαλικό του προσανατολισμό «. ο οποίος άρχισε να εκδηλώνεται από μικρή ηλικία, ο κατηγορούμενος αντιμετώπισε την απόρριψη και τον χλευασμό από το κοινωνικό του περιβάλλον συνεπεία της διαφορετικότητας του, υπήρξε θύμα εκμετάλλευσης από επιτήδειους και εμπόρους», στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (πάσχει από γαστρίτιδα και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή) και στις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο (όχι μόνο, καθώς ελέχθη, ως εκ του σεξουαλικού του προσανατολισμού) και στην οικογένεια του (ιδιαίτερα στη γιαγιά του την οποία ο ίδιος στηρίζει οικονομικά λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η τελευταία). Σε σχέση με τις (περαιτέρω) οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου - όπως τούτες αποτυπώνονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας, και έτυχαν διευκρινίσεων στο στάδιο των αγορεύσεων - σημειώνουμε πως ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 26 ετών, έχοντας γεννηθεί στη Βραζιλία στις 20.12.89. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Η μητέρα του απεβίωσε όταν ο ίδιος ήταν ηλικίας 10 ετών. Δεν έχει γνωρίσει ποτέ τον πατέρα του. Μετά το θάνατο της μητέρας του, τη φροντίδα του ιδίου και του αδελφού του (ο οποίος προέρχεται από διαφορετικό πατέρα), ανέλαβε αποκλειστικώς η μητρική τους γιαγιά. Οι σχέσεις του με τη γιαγιά και τον αδελφό του ήσαν ανέκαθεν συγκρουσιακές επειδή οι τελευταίοι διαφωνούσαν με τις ομοφυλοφιλικές του προτιμήσεις. Φοίτησε σε σχολείο για 6 έτη. Σε ηλικία 13 ετών εγκατέλειψε την οικογένεια του μετά από αντιμαχίες που δημιουργήθηκαν μεταξύ τους όταν πληροφορήθηκαν πως είναι ομοφυλόφιλος. Μετακινήθηκε σε άλλη πόλη και άρχισε να εργάζεται σε διάφορα καμπαρέ, επάγγελμα το οποίο ασκούσε μέχρι τη σύλληψη του. Με την οικογένεια του, διατηρεί μόνο τηλεφωνική επικοινωνία ενώ στηρίζει τη γιαγιά του οικονομικώς ένεκα των προβλημάτων υγείας τής τελευταίας. Ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Αξιολογήσαμε κάθε τι το οποίο αναφέρθηκε ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής, όπως ασφαλώς και το περιεχόμενο της προαναφερθείσας Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές, της διά βίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 1) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία 3) και της δωδεκαετούς φυλάκισης για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 2). Τα αδικήματα τούτα κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με την πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους - τέτοιου είδους εγκλήματα αποτελούν το αντικείμενο του κυριότερου όγκου των υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας/Αμμοχώστου από το Σεπτέμβριο 2013, στις οποίες δηλώνεται παραδοχή ή προκύπτει καταδίκη μετά από ακρόαση - σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός του πλαισίου αυτού, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας νομολογίας (βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485), ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται αναγκαστικώς η επιβολή προκαθορισμένης ποινής), το Δικαστήριο καθηκόντως και δεόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των προσωπικών και άλλων περιστάσεων του. Τούτη όμως η διεργασία εξατομίκευσης, δεν σημαίνει ότι πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον για επιβολή της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων αδικημάτων σχετιζομένων με τα επίδικα, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει)». Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων (όπως τις περιέγραψε ο συνήγορος του), το λευκό του ποινικό μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του (είναι 26 ετών) - και είναι με ύψιστη αισθαντικότητα και προβληματισμό που προσεγγίσαμε την περίπτωση του κατηγορούμενου ως σχετικώς νεαρού προσώπου, όπως εξάλλου απαιτεί και η νομολογία στην οποία ορθώς παρέπεμψε ο κ. Ανδρέου - τα δεινά οικονομικά του προβλήματα που δεν είναι ασύνδετα με την απόφαση του να εμπλακεί (εκουσίως) στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, το ότι δεν ανήκει σε οποιαδήποτε διεθνή ή εθνική εγκληματική οργάνωση μεταφοράς και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, το γεγονός ότι θα εκτίσει την όποια ποινή φυλάκισης τού επιβληθεί, μακριά από τη χώρα του, την οικογένεια και τους συγγενείς του, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής στον ίδιο και στην οικογένεια του (και αποτιμήσαμε επιπλέον προς αυτή την κατεύθυνση, όπως μας κάλεσε προς τούτο ο κ. Ανδρέου, τη σεξουαλική διαφορετικότητα του κατηγορούμενου [όπως τη χαρακτήρισε και περιέγραψε ο συνήγορος]), την άμεση παραδοχή και ομολογία του (παρότι συνελήφθη επ' αυτοφώρω), την έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία του και τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία. Δεν παραβλέπουμε πως η καθαρότητα της επίδικης κοκαΐνης ανέρχεται στο 69%, στοιχείο που μειώνει κάπως (από αυτής της απόψεως), τη σοβαρότητα της περίπτωσης (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Sentencing Council, Drug Offences: Definitive Guideline 2012, σελ.7). Ο κατηγορούμενος, μέσω του δικηγόρου του, ζήτησε όπως του επιδειχθεί κάθε δυνατή επιείκεια. Τούτο το αξιολογήσαμε πρεπόντως εντάσσοντας το στο πλαίσιο της μεταμέλειας και αποφασιστικότητας του κατηγορούμενου να μην εμπλακεί ξανά σε τέτοιες απαξιωτικές και παράνομες συμπεριφορές. Ο κατηγορούμενος όμως - για να αποδώσουμε κάπως διαφορετικά τα όσα ανέφερε το Εφετείο στην Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497 - είχε εμφανώς σταθμίσει τα πράγματα προτού αποφασίσει να προχωρήσει με την εκτέλεση της εγκληματικής του συμπεριφοράς, συνδράμοντας ενεργώς (ως μεταφορέας των επίδικων ναρκωτικών και οπωσδήποτε όχι ως έμπορος ή ως ο ιθύνων νους των πραγμάτων), στη διάδοση του ολέθρου και της καταστροφής στη χώρα μας (βλ. κατ' αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297, 299), έστω και υπό τις συνθήκες και περιστάσεις που περιέγραψε ο συνήγορος του. Έπρεπε ο κατηγορούμενος να είχε προβληματιστεί καλύτερα ευθύς εξ αρχής, ζυγιάζοντας προσεκτικότερα τα παρεπόμενα για τον ίδιο και την οικογένεια του. Εν σχέσει με τη νομολογία στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Ανδρέου στη θεμιτή του προσπάθεια να καταδείξει τις παραμέτρους της ποινολογικής μεταχείρισης του κατηγορούμενου - και την οποία νομολογία μελετήσαμε πολύ προσεκτικά, όπως και άλλη σχετική (ως παραθέτουμε πιο κάτω) - θα πρέπει να σημειώσουμε ότι καμιά από τις προβληθείσες προς τούτο αυθεντίες από τον ευπαίδευτο δικηγόρο (μολονότι σαφώς είναι που καθορίζουν τη σοβαρότητα με την οποία πρέπει να προσεγγίζονται τέτοιες υποθέσεις, ακόμη και όταν αφορούν σε μικρότερες από την παρούσα περίπτωση ποσότητες κοκαΐνης), δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως πανομοιότυπη ή έστω παρόμοια με την παρούσα, αφού η κάθε μια από αυτές διακρίνεται, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, επί ουσιαστικών πτυχών, όπως οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, η ύπαρξη ιδιαζουσών προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων των κατηγορουμένων, η ύπαρξη ή ανυπαρξία προηγούμενων καταδικών (ή άλλων υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής), ο ρόλος των κατηγορουμένων στη διάπραξη των αδικημάτων, το νεαρό ή το προχωρημένο της ηλικίας τους, η έκταση και φύση της συνεργασίας τους με τις ανακριτικές αρχές, ο βαθμός και φύση της έμπρακτης μεταμέλειας τους και άλλα πολλά. Όλα τα ανωτέρω εφαρμόζονται ασφαλώς και σε σχέση με την παραπομπή από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του κατηγορούμενου στην υπόθεση 11743/14 (Δημοκρατία v De Αlmeida, ημ. 20.1.15), όπου το παρόν Κακουργιοδικείο (υπό διαφορετική σύνθεση), επέβαλε στον 23χρονο εκεί κατηγορούμενο (για όλους τους λόγους που διατυπώνονται στο σκεπτικό), δεκαετή ποινή φυλάκισης για το αδίκημα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 831,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Σε τέτοιου είδους υποθέσεις, οφείλουμε να πούμε, η ποσότητα που αφορά στις εκάστοτε κατηγορίες δεν αποτελεί ή δεν πρέπει να αποτελεί το μοναδικό παράγοντα καθορισμού του ύψους και του είδους της προς επιβολή ποινής διότι, εάν τέτοια ήταν η περίπτωση, τότε αυτό θα οδηγούσε σε περιθωριοποίηση, ή ακόμη και ακύρωση, του δικαστικού καθήκοντος για εξατομίκευση της τιμωρίας και τον καθορισμό της τελευταίας, αναλόγως των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Κυπριανού v Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 422, 425). Παραμένοντας στο πεδίο της χρησιμότητας του δικαστικού προηγούμενου στο πεδίο της ποινολογικής μεταχείρισης - και σημειώνοντας προσηκόντως τις αναφορές του Εφετείου στη Μαυρόλουκα v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 212/13, ημ. 5.2.15, ως προς τη χρησιμότητα επίκλησης προηγούμενων νομολογιακών προσεγγίσεων για καθορισμό του γενικότερου πλαισίου της τιμωρίας - παραπέμπουμε στη Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, διά του Νικήτα Δ., σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R. 985. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Με υπόψη τα πιο πάνω, επανερχόμαστε στις ευρύτερες ποινολογικές παραμέτρους που εδώ ενδιαφέρουν - προβαίνοντας πάντοτε στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση του τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων - για να πούμε πως στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297, 299, το Εφετείο καθόρισε ως αρμόζουσα ποινή την εννεαετή φυλάκιση του κατηγορούμενου/εφεσίβλητου στην κατηγορία της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο 1.021 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος/εφεσίβλητος ενεργούσε (όπως εδώ), ως μεταφορέας επί πληρωμή. Το Εφετείο σημείωσε (σε αντίθεση ωστόσο με τη δική μας περίπτωση), πως δεν υπήρχε «. ουσιαστικά κανένας μετριαστικός παράγοντας υπέρ του εφεσίβλητου, παρά μόνο η παραδοχή του, αλλά και αυτή ήταν το αποτέλεσμα της επ' αυτοφώρω σύλληψης του.». Συνεκτιμώντας όλα όσα παραθέσαμε και συζητήσαμε - και έχοντας στο μυαλό την ποσότητα των επίδικων (και σκληρών) ναρκωτικών (2 κιλών και 46,66 γραμμαρίων κοκαΐνης) που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι εισήγαγε και κατείχε (υπό τις περιστάσεις που περιγράψαμε), καθώς και την κατηγορία ταξινόμησης τους ως Τάξεως Α, κρίνουμε πως η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή είναι αναποφεύκτως αυτή της φυλάκισης του. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 1 (εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 10 ετών. Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 2 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος με εκείνα που αποτελούν, εν μέρει, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο). Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα επίδικα ναρκωτικά δημεύονται. Τούτα, να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. Δίδονται οδηγίες προς την Πρωτοκολλητή όπως μεριμνήσει αμέσως για τη μετάφραση του παρόντος κειμένου στη μητρική γλώσσα του κατηγορούμενου. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο