Επιχειρήσεις Αδελφοί Στέλιου Κούννα Λτδ ν. Sadreddini Mohammad Mahdi, Υπόθεση αρ.: 21130/2012, 27/2/2015

(1)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Επίδικη είναι η επιταγή υπ΄ αριθμόν 86947940, η οποία εξεδόθηκε επί του τραπεζικού οργανισμού «Τράπεζα Κύπρου» από τον λογαριασμό του κατηγορουμένου υπ΄ αριθμόν 0553-02-002338, για το ποσόν των €220.000 («η επιταγή»). Η επιταγή ορίσθηκε πληρωτέα την 01.10.2012. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η επιταγή επαρουσιάσθηκε στην τράπεζα επί της οποίας εξεδόθηκε για να τιμηθεί στις 02.10.2012 (1η κατηγορία), στις 06.10.2012 (2η κατηγορία) και στις 18.10.2012 (3η κατηγορία) χωρίς αποτέλεσμα. Και στις τρεις περιπτώσεις η επιταγή επεστράφηκε χωρίς να τιμηθεί με την τοποθέτηση, επί αυτής, τραπεζικών σφραγίδων με τις ενδείξεις: «Να παρουσιαστεί ξανά ανεπαρκή υπόλοιπα - please represent - insufficient funds», «Αποταθείτε στον εκδότη, να παρουσιαστεί ξανά, ανεπαρκή υπόλοιπα - Refer to drawer or represent» και «Αποταθείτε στον εκδότη - ακάλυπτη επιταγή / Refer to the drawer - dishonored cheque». Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθούν οι κατηγορίες κατέθεσαν ενόρκως ο Επιφάνιος (Φάνος) Κούννας (Μ.Κ.1), μέτοχος και εκπρόσωπος των παραπονουμένων, ο δικηγόρος Χρίστος Πουτζιουρής (Μ.Κ.2), ο Αυγουστίνος Αντωνίου (Μ.Κ.3) και η Μαρία Ζηνιέρη (Μ.Κ.4), υπάλληλοι του οργανισμού «Τράπεζα Κύπρου» και ο Ορθόδοξος Ορθοδόξου (Μ.Κ.5), δημόσιος υπάλληλος, ο οποίος υπηρετεί στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου τούτου. Για να προωθηθούν οι υπερασπίσεις κατέθεσαν ενόρκως ο ίδιος ο κατηγορούμενος, η Βασιλική Πάλμα (Μ.Υ.1), δημόσια υπάλληλος, η οποία υπηρετεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας, και ο δικηγόρος Γαβριήλ Καϊμακλιώτης (Μ.Υ.2). Τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος της έγγραφης μαρτυρίας είναι βοηθητικό για να τεκμηριωθούν κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία μαρτύρων: Αναφέρονται η δέσμη πιστοποιητικών, τα οποία εξεδόθηκαν από το Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών και τα οποία αφορούν στη σύσταση, τους αξιωματούχους και τους μετόχους των παραπονουμένων (τεκμήριο 1), το πρακτικό του Δικαστηρίου στην Γενική Αίτηση αρ. 98/2010 (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 29.09.2010, όπου καταγράφονται διατακτικό περί της εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης καθώς και κανών δικαστηρίου (τεκμήριο 3), η συμφωνία πώλησης οικίας επί της οδού Διονυσίου Σολωμού αρ. 1, 7080 στην Πύλα («η οικία») ημερ. 30.09.2010, συναφθείσα μεταξύ των «Nikada Trading Ltd», ως πωλητών, και των παραπονουμένων, ως αγοραστών («η συμφωνία πώλησης ημερ. 30.9.2010»), καθώς και αποδεικτικό της κατάθεσης της συμφωνίας αυτής στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (τεκμήριο 5), η επιταγή (τεκμήριο 6), επιστολή των παραπονουμένων προς τους δικηγόρους τους ημερ. 29.09.2012 (τεκμήριο 16) και καταστάσεις του λογαριασμού υπ΄ αριθμόν 0553-02-002338-0, καλύπτουσες την περίοδο από τις 2.10.2010 έως και τις 31.10.2010 (τεκμήριο 20) καθώς επίσης και την περίοδο από τις 16.07.2010 έως και τις 31.12.2012 (τεκμήριο 23). Όσον αφορά στο νομικό πλαίσιο το οποίο εδώ ενδιαφέρει σημειώνονται τα εξής: Διαπράττει το διαγραφόμενο από το άρθρο 305 Α

(1)του Κεφ. 154 αδίκημα όποιος (α) εκδίδει επιταγή, (β) η οποία, κατά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέα ή αργότερα, παρουσιάζεται στην τράπεζα επί της οποίας εξεδόθηκε, (γ) δεν εξοφλείται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη της είναι κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασής της και (δ) παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε ημερών από την παρουσίασή της (Ιωάννου ν. Σαμουρίδης

(2000)2 Α.Α.Δ. 299). Το εδ.

(3)του άρθρου 305Α του Κεφ. 154 διευκολύνει την απόδειξη του ισχυρισμού ότι συγκεκριμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και της αιτίας για το γεγονός αυτό (έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων ή κλείσιμο του λογαριασμού ή ανάκληση της επιταγής) καθιερώνοντας μαχητό τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου της σχετικής σφραγίδας που τίθεται επί της επιταγής όταν αυτή παρουσιάζεται για εξόφληση. Το γεγονός ότι ορισμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και ο λόγος για κάτι τέτοιο μπορούν πάντοτε να αποδειχθούν με οιανδήποτε αποδεκτή μαρτυρία (Ιωάννου ν. Ναναίμο Λτδ κ.ά

(2005)2 Α.Α.Δ. 555, 560-1). Η ευθύνη επί τη βάσει του άρθρου 305Α

(1)του Κεφ. 154 βαραίνει τον εκδότη. Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό του, το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής είναι αδίκημα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus). Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου ο δράστης γνωρίζει πως η πράξη του είναι ηθικώς μεμπτή. Πρόθεση του δράση να επιφέρει αυτό που η πράξη του επάγεται συντρέχει (α) όταν αυτός επιθυμεί κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως εάν το προβλέπει ή όχι ως πιθανόν και (β) όταν αυτός προβλέπει ότι κάτι τέτοιο πιθανόν να συμβεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι. Στις περιπτώσεις αδικημάτων βασικής πρόθεσης, ό,τι απαιτείται να αποδειχθεί είναι να έχει κατά νουν ο δράστης τι θα επιφέρει με τις πράξεις του ή τουλάχιστον την πιθανότητα των επιπτώσεων (Halsbury's, Law of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Στην περίπτωση έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, επί τη βάσει του άρθρου 305Α

(1)του Κεφ. 154, κρίσιμος χρόνος, για να κριθεί η συνδρομή της ένοχης πρόθεσης του εκδότη είναι και ο χρόνος της υπογραφής της επιταγής (Παυλόπουλος v. Skopy Shoe Factory Ltd (ανωτέρω), 268 και Militos Trading Limited v. Μαλέκου,

(2012)2 Α.Α.Δ. 609). Περαιτέρω, σημειώνεται πώς μία επιταγή είναι, ως εκ της φύσεώς της, χρεόγραφο και το πρόσωπο το οποίο την υπογράφει θεωρείται, κατά τεκμήριον, ως μέρος αυτής «για αξία» (άρθρο 30

(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Με άλλα λόγια, η έκδοση μίας επιταγής δηλώνει, κατ΄ αρχήν, την ύπαρξη νόμιμου ανταλλάγματος. Ο κάτοχος της επιταγής θεωρείται, κατά τεκμήριον, ως κάτοχος κατά τον προσήκοντα τρόπο, δηλ. ότι έδωσε αξιόλογη και καλή αντιπαροχή (άρθρο 30

(2)του Κεφ. 262, Λοίζου ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 108 και απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 18/2012 Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Γ. Χρήστου, ημερ. 16.04.2014). Τέλος, στην πρόσφατη απόφαση Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Γ. Χρήστου (ανωτέρω), ο έντιμος Δικαστής Ναθαναήλ υποδεικνύει τα εξής σχετικώς με τη θέση της επιταγής στις εμπορικές συναλλαγές τα οποία, κατ΄ αναλογίαν ισχύουν και στην προκείμενη περίπτωση: « .... Η ποινική .... ευθύνη (εννοείται του εκδότη ακάλυπτης επιταγής) είναι βεβαίως νομοθετική επιλογή και συνάδει με το αξιόγραφο μιας επιταγής, η οποία ισοδυναμεί με μετρητά. Η έκδοση επιταγής είναι κοινή συναλλακτική πρακτική και αποτελεί ένα γρήγορο και αποτελεσματικό μέσο εμπορικής δραστηριότητας. Υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι τιμάται κατά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέα, ώστε να υπάρχει ασφάλεια στις εμπορικές συναλλαγές. Επομένως η ποινικοποίηση της ανάκλησης χωρίς εύλογη αιτία ήρθε να προσθέσει και όχι να αφαιρέσει στην αποτελεσματικότητα της. .....» Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας και η έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Παρέλκει η λεπτομερής απόδοση της μαρτυρίας. Το κρίσιμο μέρος της θα παρουσιασθεί, θα αξιολογηθεί και θα σχολιασθεί κατά την συζήτηση των επίδικων ζητημάτων η οποία ακολουθεί:

(1). Παρά κάποιες αντίθετες θέσεις, τις οποίες η πλευρά του κατηγορουμένου επεχείρησε να προωθήσει κατά την αντεξέταση μαρτύρων κατηγορίας, εν τέλει, και λαμβανομένων υπ΄ όψιν των όσων ο ίδιος ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες υπεράσπισης εδήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του πρώτου εισηγήθηκαν δια της τελικής αγόρευσής τους, αναδεικνύονται, ως αδιαμφισβήτητα, τα εξής γεγονότα: (α) Οι παραπονούμενοι αποτελούν εταιρεία νομίμως συσταθείσα στην Δημοκρατία (τεκμήριο 1). (β) Προς το σκοπό εκτέλεσης εγγραφείσας διαιτητικής απόφασης, εκδοθείσας υπέρ των παραπονουμένων και εναντίον των «Nikada Trading Ltd» και κατ΄ ακολουθίαν σχετικού δικαστικού κανόνος (τεκμήριο 3), οι οντότητες αυτές συνήψαν την συμφωνία πώλησης ημερ. 30.9.2010 (τεκμήριο 5). (γ) Επί τη βάσει της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.9.2010 (τεκμήριο 5) ο κατηγορούμενος εξέδωσε την επιταγή (τεκμήριο 6) από τον προσωπικό του λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0553-02-

1. (δ) Στις 30.09.2010 ο λογαριασμός υπ΄ αριθμόν 0553-02-002338 δεν διέθετε πιστωτικό υπόλοιπο δυνάμενο να καλύψει το ποσόν της επιταγής (τεκμήριο 23). (ε) Η επιταγή παρεδόθηκε στο δικηγόρο των παραπονουμένων Χρίστο Πουτζιουρή (Μ.Κ.2) ο οποίος την εφύλαττε έως και τις 02.10.2012 οπότε και την παρέδωσε στους πελάτες του κατόπιν γραπτού αιτήματός τους (τεκμήριο 16). (στ) Δυνάμει της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.09.2010 (τεκμήριο 5) η επιταγή θα εδύνατο να κατατεθεί προς εξαργύρωση μόνον εάν δεν εξεδίδετο ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας της οικίας. (ζ) Οι παραπονούμενοι επαρουσίασαν την επιταγή στην τράπεζα επί της οποίας εξεδόθηκε στις 02.10.
2. Πλην όμως, αυτή δεν ετιμήθηκε λόγω ανεπαρκών υπολοίπων (τεκμήριο 20). (η) Οι παραπονούμενοι επαρουσίασαν την επιταγή στην τράπεζα επί της οποίας εξεδόθηκε άλλες δύο φορές, στις 08.10.2012 και στις 18.10.
3. Πλην όμως, αυτή δεν ετιμήθηκε λόγω, και πάλιν, ανεπαρκών υπολοίπων (τεκμήριο 20). (θ) Η επιταγή παραμένει έως και σήμερα απλήρωτη.

(2). Αυτά τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα στοιχειοθετούν, εκ πρώτης όψεως, την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, ως αυτό διαγράφεται από το άρθρο 305Α

(1)του Κεφ. 154. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση του δράστη, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England (ανωτέρω), Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Αθανασίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω)). Η ανεπάρκεια των υπολοίπων του λογαριασμού υπ΄ αριθμό 0553-02-002338 για να καλυφθεί το ποσόν της επιταγής στις 30.9.2010, δηλ. κατά την ημερομηνία έκδοσής της (τεκμήριο 23), καθώς και κατά τον μήνα Οκτώβριο του έτους 2012, οπότε η επιταγή επαρουσιάσθηκε στην τράπεζα τρείς φορές για να τιμηθεί (τεκμήριο 20), στοιχειοθετούν, εκ πρώτης όψεως, το γεγονός πώς, εκδίδοντας την επίδικη επιταγή, ο κατηγορούμενος είχε κατά νουν και απεδέχθηκε το ενδεχόμενο αυτή να είναι ακάλυπτη (Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω)).

(3). Παραμένουν, συνεπώς, να εξετασθούν οι ποικίλες και πολυσχιδείς υπερασπίσεις τις οποίες προέβαλε ο κατηγορούμενος και οι οποίες συνοψίζονται ως εξής:

(1)Η επιταγή εξεδόθηκε από τον κατηγορούμενο και εδόθηκε στον συνήγορό των παραπονουμένων απλώς και μόνον ως εγγύηση για την υλοποίηση των προβλεπομένων στο δικαστικό κανόνα ημερ. 29.09.2010 (τεκμήριο 3). Ο κατηγορούμενος συνεμορφώθηκε προς όλες τις σχετικές υποχρεώσεις του εφ΄ όσον στις 04.10.2012 εξεδόθηκε ξεχωριστός τίτλος της οικίας. Συνεπώς, ο δικηγόρος Χρίστος Πουτζουρής (Μ.Κ.2) εσφαλμένως παρέδωσε την επιταγή στους παραπονουμένους και αυτοί χωρίς δικαίωμα προχώρησαν στην παρουσίαση της ενώπιον της τράπεζας και για να πληρωθεί. Όταν οι παραπονούμενοι επαρουσίασαν την επιταγή στην τράπεζα για να τιμηθεί δεν ήσαν «νομιμοποιημένοι κομιστές» αυτής εφ΄ όσον, σύμφωνα με τον κανόνα δικαστηρίου ημερ. 29.09.2010 (τεκμήριο 3), «δικαιοδοτικός όρος» για την παρουσίαση αυτή ήταν η εκ μέρους των παραπονουμένων προηγούμενη απόσυρση, από το Κτηματολόγιο, της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.09.2010 (τεκμήριο 5). Η διαφωνία μεταξύ των διαδίκων όσον αφορά στο ποιός ακριβώς χρόνος είχε συμφωνηθεί ως ο χρόνος κατά τον οποίον θα έπρεπε να είχε εκδοθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας για την οικία καθιστά «το ζήτημα αστικής φύσεως το οποίο θα πρέπει να εκδικαστεί και αποφασισθεί από Δικαστήριο αστικής δικαιοδοσίας και όχι από Δικαστήριο ποινικού δικαίου». Εν πάση περιπτώσει, «εν όψει των ξεκάθαρων αντιφάσεων ...... το θέμα (θα πρέπει να επιλυθεί) υπέρ του κατηγορουμένου (dubio pro reo)» (δείτε στη σελ. 8 της τελικής αγόρευσης των συνηγόρων του κατηγορουμένου).

(2)Παρά το ότι ο προσωπικός λογαριασμός του κατηγορουμένου υπ΄ αριθμόν 0553-02-002338, από τον οποίον εξεδόθηκε η επιταγή, δεν διέθετε επαρκή κεφάλαια για να την καλύψει, εντούτοις, άλλοι τραπεζικοί λογαριασμοί του ιδίου διέθεταν κεφάλαια επαρκή για το σκοπό αυτό. Η πλευρά των παραπονουμένων «δεν προσκόμισ(ε) μαρτυρία από την οποία να καταδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος δεν διέθετε κατά το χρόνο κατάθεσης της επιταγής διαθέσιμα υπόλοιπα σε οποιοδήποτε λογαριασμό του που διατηρούσε στην Τράπεζα», ως όφειλε (δείτε στη σελ. 9 της τελικής γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων του κατηγορουμένου).

(3)Η μαρτυρία του Επιφάνιου (Φάνου) Κούννα (Μ.Κ.1) δεν είναι η καλύτερη δυνατή μαρτυρία εφ΄ όσον πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία. Ιδίαν γνώσιν περί των ουσιωδών γεγονότων είχε ο αδελφός του μάρτυρος Στέλιος Κούννας και αυτός θα έπρεπε να κλητευθεί και να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει, η μαρτυρία του Επιφάνιου (Φάνου) Κούννα (Μ.Κ.1) είναι αντιφατική, ψευδής και καθόλου πειστική.

(4)Οι παραπονούμενοι καταχρώνται της παρούσας ποινικής διαδικασίας εφ΄ όσον αυτοί κατεχώρισαν σχετική αγωγή και πρότειναν στον κατηγορούμενο, στα πλαίσια εκδίκασης της αγωγής αυτής, να καταθέσει στο λογιστήριο του Δικαστηρίου το ποσόν των €220.000 -

(4). Επί των ποικίλων και πολυσχιδών υπερασπίσεων σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:

(4).

(1). Εφ΄ όσον εδόθηκε ως εγγύηση (guarantee) για την εκπλήρωση, εκ μέρους των «Nikada Traiding Ltd», της υποχρέωσής τους να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας της οικίας έως και τις 30.09.2012 (δείτε στους όρους 5 επ. του τεκμηρίου 5), ορθώς η επιταγή (τεκμήριο 6) επαρουσιάσθηκε στην τράπεζα για να τιμηθεί στις 02.10.2012, στις 08.10.2012 και στις 18.10.2012. Η μάρτυρας υπεράσπισης Βασιλική Πάλμα (Μ.Υ.1) εδήλωσε πως ο τίτλος αυτός εξεδόθηκε στις 04.10.2012, δηλαδή κάποιες ημέρες μετά από την συμφωνηθείσα ημερομηνία (30.9.2012). Οι σχετικοί όροι 5 και 6 της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.9.2010 (τεκμήριο 5) είναι ρητοί, σαφείς και ουσιώδεις (δείτε στον όρο 19 του τεκμηρίου 5). Εφ΄ όσον, λοιπόν, η 30.09.2012 παρήλθε χωρίς ο ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας της οικίας να έχει εκδοθεί, ορθώς ο δικηγόρος Χρίστος Πουτζιουρής (Μ.Κ.2) παρέδωσε, στις 02.10.2012, την επιταγή στους παραπονουμένους, κατόπιν γραπτού αιτήματός τους (τεκμήριο 16) και ορθώς και νομίμως αυτοί την επαρουσίασαν αυθημερόν στην τράπεζα για εξαργύρωση. Εφ΄ όσον στις 30.09.2012 δεν επεσυνέβηκε το γεγονός, την πραγματοποίηση του οποίου εγγυήθηκε ο κατηγορούμενος δια της έκδοσης της επιταγής (τεκμήριο 6), ορθώς και νομίμως αυτή επαρουσιάσθηκε στην τράπεζα για να εξαργυρωθεί. Οι κοπιώδεις και επίμονες προσπάθειες του κατηγορουμένου και του μάρτυρος υπεράσπισης Γαβριήλ Καϊμακλιώτη (Μ.Υ.2), ως επίσης και των συνηγόρων του πρώτου, να παρακάμψουν και ή να ερμηνεύσουν διαφορετικά τον όρο 5 της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.9.2010 (τεκμήριο 5), επικαλούμενοι άλλους «σκοπούς», άλλες «προθέσεις» και άλλες «κοινές αντιλήψεις» των συμβαλλομένων, αποτυγχάνουν. Συναφώς αναφέρεται ο γενικός κανών σύμφωνα με τον οποίο δεν επιτρέπεται η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας (extrinsic evidence) για να αντικρούσει, τροποποίηση, προσθέσει ή αφαιρέσει όρους γραπτής συμφωνίας.

(4).

(2). Εφ΄ όσον δια των τεκμηρίων 20 και 23, δια των σχετικών αξιόπιστων δηλώσεων των μαρτύρων κατηγορίας Αυγουστίνου Αντωνίου (Μ.Κ.3) και Μαρίας Ζηνιέρη (Μ.Κ.4) καθώς και δια της σχετικής παραδοχής του κατηγορουμένου αποδεικνύεται πώς στις 30.09.2010, χρόνο έκδοσης της επιταγής (τεκμήριο 6), καθώς και κατά το μήνα Οκτώβριο του έτους 2012, οπότε η επιταγή επαρουσιάσθηκε στην τράπεζα τρείς φορές για να τιμηθεί, ο λογαριασμός υπ΄ αριθμόν 0553-02-002338 δεν διέθετε επαρκή υπόλοιπα για να την καλύψει, οι παραπονούμενοι απέσεισαν το συγκεκριμένο επιμέρους βάρος απόδειξης. Τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου πώς η επιταγή θα εδύνατο να καλυφθεί από τα πιστωτικά υπόλοιπα άλλων λογαριασμών του όφειλε να τον αποδείξει ο ίδιος. Πρόκειται για υπεράσπιση και είναι, τουλάχιστον, πρωτοφανής η εισήγηση της πλευράς του κατηγορουμένου πως την υπεράσπιση αυτήν όφειλε να αποδείξει η πλευρά των παραπονουμένων.

(4).

(3). Η μαρτυρία του Επιφάνιου (Φάνου) Κούννα (Μ.Κ.1) υπήρξε συγκροτημένη, πλήρης και λογική. Διετυπώθηκε δε με λόγο απλό και ανεπιτήδευτο, άμεσο και σταθερό. Ο Επιφάνειος (Φάνος) Κούννας (Μ.Κ.1), μέτοχος και αξιωματούχος των παραπονουμένων, είναι σε θέση να δώσει μαρτυρία για κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης. Εν πάση περιπτώσει, η υπόθεση των παραπονουμένων απεδείχθηκε και επί τη βάσει των όσων τεκμηριωμένων και αξιόπιστων κατέθεσαν οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας καθώς και επί τη βάσει των όσων τα τεκμήρια 1, 3, 5, 6, 16, 20 και 23 επιμαρτυρούν. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην καθ΄όλα ευκρινή, κατατοπιστική και τεκμηριωμένη κατάθεση του δικηγόρου Χρίστου Πουτζιουρή (Μ.Κ.2), ο οποίος, λόγω της ιδιότητάς του ως δικηγόρος των παραπονουμένων κατά τους ουσιώδεις χρόνους, έχει ιδίαν γνώσιν και αντίληψιν των κρίσιμων πτυχών της υπόθεσης.

(4).

(4). Ως αβάσιμη κρίνεται, τέλος, και η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων του κατηγορουμένου περί κατάχρησης διαδικασίας. Ουδεμία από τις δηλώσεις του Επιφάνιου (Φάνου) Κούννα (Μ.Κ.1) και ουδεμία από τις ενέργειες των παραπονουμένων δίδει έρεισμα στη συγκεκριμένη μομφή. Καταχωρώντας και προωθώντας την προκείμενη ιδιωτική ποινική υπόθεση οι παραπονούμενοι, θύματα των άδικων πράξεων και ενεργειών του κατηγορουμένου, ασκούν δικαίωμα το οποίο το ισχύον δίκαιο τους αναγνωρίζει. Εν πάση περιπτώσει, εκκρεμότητα αγωγής με αντικείμενο συναφές δεν θεμελιώνει, αφ΄ εαυτής, κατάχρηση διαδικασίας. Οι υπερασπίσεις τις οποίες προέβαλε ο κατηγορούμενος αποτυγχάνουν. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται πώς το κατηγορητήριο έχει αποδειχθεί. Ο κατηγορούμενο κρίνεται ένοχος σε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο