Αστυνομικός Διευθυντής Λαρνακας ν. Χαράλαμπου Μουσκοβία, Αρ. Υπόθεσης: 3393/13, 12/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3393/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λαρνακας εναντίον Χαράλαμπου Μουσκοβία Ημερομηνία: 12 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο: κ. Μισός Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης εις βάρος του παραπονούμενου με αποτέλεσμα να του προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Επίσης, αντιμετωπίζει και δεύτερη κατηγορία, ότι προκάλεσε κακόβουλη βλάβη σε τραπέζι στο μαγαζί του παραπονούμενου (ΜΚ1), Γιαννάκη Ζήνωνος, κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Η εκδοχή του παραπονούμενου κατά τη μαρτυρία του ήταν λεπτομερής και απόλυτα συμβατή με την αρχική του εκδοχή, όπως αυτή καταγράφηκε στην αστυνομική του κατάθεση. Ο ΜΚ1 δεσμεύθηκε σε συγκεκριμένη εκδοχή των γεγονότων, με κάθε λεπτομέρεια άφοβα και αυθόρμητα. Περιέγραψε το επεισόδιο επίθεσης, εξήγησε τις αποστάσεις μεταξύ του τραπεζιού και του κατηγορούμενου, τη θέση όλων των αντικειμένων, τις κινήσεις του κατηγορούμενου και των άλλων παρευρισκομένων κ.τ.λ. Παρουσίασε φωτογραφίες που λήφθηκαν την ίδια ημέρα από τη σύζυγο του στην παρουσία του, που απεικονίζουν σε τι χάλι βρισκόταν το μαγαζί του αφού έληξε το επεισόδιο μετά από παρέμβαση και βοήθεια τρίτου προσώπου και αυτόπτη μάρτυρα του επεισοδίου. Ο ΜΚ1 είχε αναφέρει στην αστυνομική του κατάθεση ότι υπήρξαν τέτοιες φωτογραφίες, αλλά ακόμη δεν είχαν τυπωθεί. Η εκδοχή του ήταν λογική και συνάδει με άλλη πραγματική μαρτυρία της υπόθεσης, ήτοι αναποδογυρισμένο σπασμένο τραπέζι και τραύματα για τα οποία νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο την ημέρα του επεισοδίου. Είναι λογική η θέση του ΜΚ1 ότι ο αυτόπτης μάρτυρας πρέπει να είδε τον κατηγορούμενο να τον κτυπάει επειδή παρενέβηκε για να τον συγκρατήσει από τα κτυπήματα που δεχόταν εκείνη την ώρα από τον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ1 παραδέχθηκε και το δικό του μερίδιο της ευθύνης, δηλαδή ότι είχε πει περίπου 10 μέρες προηγουμένως στον πατέρα του κατηγορούμενου «ευτυχώς ο υιός μου δεν είναι πούστης». O MK2, Σωτήρης Κωνσταντίνου, κρίνεται πλήρως αναξιόπιστος. Στην αστυνομική του κατάθεση είχε αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος ήταν άγνωστος άντρας γι' αυτόν. Όταν ήρθε να δώσει μαρτυρία αναφερόταν στον κατηγορούμενο ως «Πάμπο» σε αρκετές περιπτώσεις και μου δόθηκε έντονα η εντύπωση ότι υπήρχε γνωριμία και οικειότητα μεταξύ των αντρών. Επιπρόσθετα, υπήρξαν ουσιώδης αντιφάσεις μεταξύ της αστυνομικής του κατάθεσης και της ένορκης μαρτυρίας. Ενόρκως είχε αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος είχε σηκώσει το τραπέζι πάνω και μετά το έσπασε όταν αυτό έπεσε στο έδαφος στη θέση του. Στην αστυνομική του κατάθεση, πριν από δύο χρόνια, είχε αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος γύρισε το τραπέζι πάνω στον ΜΚ
- Επιπρόσθετα, στην κατάθεση του ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να κουνάει τα χέρια του αλλά δεν είδε εάν είχε κτυπήσει κανένα διότι δεν είχε οπτική επαφή. Ενόρκως, δύο χρόνια μετά το επεισόδιο, ανέφερε ότι ήταν σε θέση να δει τι έγινε και ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να κτυπάει τον ΜΚ
- Τα όσα ανέφερε ενόρκως έρχονται σε αντίθεση με τη συμπεριφορά του, δηλαδή ότι είχε πιάσει τον κατηγορούμενο από τη μέση για να τον απομακρύνει από το πρόσωπο του παραπονούμενου. Εάν δεν ήταν απειλητική η διάθεση του κατηγορούμενου και εάν δεν επίκειτο επίθεση κατά του παραπονούμενου, ο ΜΚ2 δεν θα αντιδρούσε αυθόρμητα και αστραπιαία για να τον απομακρύνει. Είναι γι' αυτό το λόγο που θεωρώ ότι ο ΜΚ2 δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια για το επεισόδιο. Εικάζω ότι ο λόγος είναι η γνωριμία του με τον κατηγορούμενο. Κρίνεται αναξιόπιστος. Κατά την αντεξέταση του, ο κατηγορούμενος, παραδέχθηκε ότι είχε συνομιλία με τον ΜΚ2 για την υπόθεση, ενώ είχε ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία και προτού προσέλθει στο Δικαστήριο για μαρτυρία. Ο ΜΚ3 είναι ο ιατρός των Πρώτων Βοηθειών που εξέτασε τον παραπονούμενο μετά το επεισόδιο. Ο παραπονούμενος είχε παραπονεθεί για κεφαλαλγία, αυχεναλγία και οσφυαλγία μετά από τραυματισμό εξαιτίας αναφερόμενου ξυλοδαρμού. Είναι γεγονός ότι ο ΜΚ3 δεν εντόπισε εξωτερικές κακώσεις στην κεφαλή, λαιμό και σπονδυλική στήλη του παραπονούμενου. Όμως ο ΜΚ3 εξήγησε ότι δύναται κάποιος να υποφέρει από κάκωση στα συγκεκριμένα σημεία του σώματος και να μην έχει εμφανή σημάδια από κακώσεις. Ο παραπονούμενος είχε αναφέρει ακριβώς πως επισυνέβη το επεισόδιο της επίθεσης. Ήταν πολύ συγκεκριμένος στην περιγραφή του επεισοδίου και των τραυμάτων. Η περιγραφή που έκανε για το άλγος που ένιωθε συνάδει απόλυτα με τα μέρη του σώματος που δέχθηκαν επίθεση σύμφωνα με την εκδοχή του. Θεωρώ ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο γι' αυτόν να προσποιηθεί ότι είχε ζάλη και κεφαλαλγία και μετά να εξιστορήσει μία εκδοχή της επίθεσης που συνάδει πλήρως με αυτά τα τραύματα εφόσον ο ίδιος δεν είναι ιατρός. O MK5, Π. Μιλτιαδους, είναι ο ειδικός ορθοπεδικός που εξέτασε τον παραπονούμενο. Κατέγραψε τα συμπτώματα που του περιέγραψε ο παραπονούμενος, όμως προέβη σε κλινική εξέταση. Διαπίστωσε, σύμφωνα με την έκθεση του Τεκμήριο 6, ότι οι κινήσεις του αυχένα ήταν επώδυνες για τον παραπονούμενο. Ο παραπονούμενος δεν μπορούσε να προσποιηθεί αυτό τον πόνο κατά την πρώτη εξέταση 17 Οκτωβρίου εξου και στις 7.11.12 όταν προσήλθε ο παραπονούμενος εκ νέου για παρακολούθηση διαπίστωσε ότι οι κινήσεις του αυχένα ήταν φυσιολογικές. Σε αντίθεση με τον παραπονούμενο, ο κατηγορούμενος κρίνεται παντελώς αναξιόπιστος. Του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες Τεκμήριο 2-1 μέχρι 2-3, που απεικονίζουν το σπασμένο τραπέζι και αναποδογυρισμένες καρέκλες στο κατάστημα του παραπονούμενου και αυτός δεν τα αναγνώρισε και αμφισβήτησε ότι πρόκειται για το ίδιο τραπέζι και καρέκλες. Αυτή η θέση ουδέποτε υποβλήθηκε στον παραπονούμενο να τοποθετηθεί. Αντιθέτως, η υπεράσπιση καθ' όλη τη διάρκεια της υπόθεσης δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα σε σχέση με το τραπέζι. Ανέφερε ότι δεν σήκωσε το τραπέζι πάνω και το κατέβασε από θυμό. Ανέφερε επίσης ότι το τραπέζι μετακινήθηκε επειδή ο παραπονούμενος το τράβηξε κατά πάνω του την ώρα της πτώσης. Αυτή η θέση δεν προβλήθηκε ποτέ στους μάρτυρες κατηγορίας. Ακόμη και ο ΜΚ2, στη μαρτυρία του οποίου η υπεράσπιση με κάλεσε να στηριχθώ ως ανεξάρτητος και αυτόπτης μάρτυρας, προέβαλε διαφορετική εκδοχή ενόρκως. Ο ΜΚ2 είχε αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος σήκωσε το τραπέζι και το κατέβασε με αποτέλεσμα αυτό να σπάσει. Επίσης, η εκδοχή του κατηγορούμενου για τον τρόπο που τραυματίσθηκε ο παραπονούμενος είναι αφύσικη και δεν είναι πρακτικά δυνατόν αυτή η εκδοχή να συνάδει με την πραγματικότητα. Η θέση του ήταν ότι το θύμα τράβηξε το τραπέζι προς τα πίσω όταν ο ίδιος το τράβηξε πίσω για να αποφύγει το κτύπημα. Σε τέτοια περίπτωση το τραπέζι δεν θα κατέληγε αναποδογυρισμένο αλλά πεσμένο στην κατεύθυνση του κατηγορούμενου. Ρωτήθηκε ο κατηγορούμενος να προσδιορίσει ποιά ήταν η τελική θέση του τραπεζιού και δεν μπορούσε να αναφέρει καμία ουσιαστική λεπτομέρεια για το επεισόδιο για να πεισθώ ότι πρόκειται για άτομο που ανακτούσε τη μνήμη του κατά την αφήγηση των γεγονότων. Ανέφερε για πρώτη φορά και κατά την διάρκεια της αντεξέτασης, δηλαδή στο στάδιο της διαδικασίας που δεν μπορούσε η κατηγορούσα αρχή να διασταυρώσει τα λεγόμενα του, ότι ο παραπονούμενος εξαπάτησε τους ιατρούς που τον εξέτασαν και ετοίμασαν τα ιατρικά πιστοποιητικά. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω τον κατηγορούμενο παντελώς αναξιόπιστο και κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι ακριβώς όπως τα έχει περιγράψει ο παραπονούμενος. O κατηγορούμενος εισήλθε στο κατάστημα του παραπονούμενου με άγριες διαθέσεις και για να ζητήσει το λόγο σε σχέση με προηγούμενο επεισόδιο μεταξύ του παραπονούμενου και του πατέρα του κατηγορούμενου. Ο παραπονούμενος καθόταν μαζί με την οικογένεια του και έτρωγε. Ο κατηγορούμενος τον πλησίασε και στάθηκε απέναντι του στο τραπέζι και επιχείρησε να του επιτεθεί με γροθιά. Ο παραπονούμενος επιχείρησε να τον αποφύγει και τότε ο κατηγορούμενος σήκωσε όλο το τραπέζι και το αναποδογύρισε με δύναμη με αποτέλεσμα αυτό να σπάσει με τον τρόπο που φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήριο
- Το τραπέζι κατέληξε στο κεφάλι του παραπονούμενου με αποτέλεσμα αυτός να τραυματιστεί. Ο παραπονούμενος ήταν γονατισμένος και αναποδογυρισμένος σε κατεύθυνση αντίθετη από τον κατηγορούμενο. Επειδή δεν υπήρχε πλέον το τραπέζι μεταξύ των δύο, ο κατηγορούμενος κατόρθωσε να συνεχίζει να τον κτυπά στο κεφάλι μέχρι που μεσολάβησε τρίτο πρόσωπο να τους χωρίσει. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του παραπονούμενου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε. Επίσης, με βάση αυτή τη μαρτυρία αποδεικνύεται ότι τα τραύματα που παρουσιάσθηκαν στο σώμα του παραπονούμενου και καταγράφονται αναλυτικά στα τεκμήριο 4 και 6, δηλαδή οσφυαλγία κεφαλαλγία και αυχεναλγία, είναι ως αποτέλεσμα της επίθεσης του κατηγορούμενου. Το άλγος του παραπονούμενου στον αυχένα, κεφάλι και σπονδυλική στήλη είναι πραγματική σωματική βλάβη παρόλο που οι ιατροί δεν εντόπισαν και δεν κατέγραψαν να υπήρχαν κατά την κλινική εξέταση εξωτερικές κακώσεις. Στο Σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading and Evidence 41 Section 4 IV Assault Battery Wounding par. 20-117 επεξηγήθηκε ότι οι λέξεις πραγματική σωματική βλάβη έχουν κυριολεκτική σημασία. Στην Αγγλική υπόθεση R v. Miller 2 Q.B. 282, το Αγγλικό Δικαστήριο θεώρησε ότι πραγματική σωματική βλάβη μπορεί να περιλαμβάνει κρίση υστερίας και νευρικό κλονισμό που προκλήθηκε από το επεισόδιο. Στην ποινική υπόθεση Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56, το Εφετείο επεξήγησε ότι ελάχιστη πραγματική σωματική βλάβη μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στον ορισμό της πραγματικής (actual bodily harm). Ο παραπονούμενος είχε πραγματικό άλγος στα συγκεκριμένα σημεία του σώματος του. Αυτό διαπιστώθηκε κλινικά από τον Δρ. Μιλτιάδους, ΜΚ5, όταν επιχειρήθηκε κίνηση του αυχένα. Ο ίδιος ιατρός διαπίστωσε ότι η κίνηση του αυχένα ήταν φυσιολογική περίπου δύο εβδομάδες μετά το επεισόδιο, πράγμα που αποδεικνύει ότι το έντονο άλγος που παρατήρησε ήταν αποτέλεσμα ξυλοδαρμού και όχι άλλης αιτίας. Αναφορικά με την τρίτη κατηγορία, της κακόβουλης βλάβης, προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου ότι το πρόσωπο που προκάλεσε την κακόβουλη βλάβη στον παραπονούμενο ήταν ο κατηγορούμενος. Η αξία της περιουσίας που έχει υποστεί τη βλάβη δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος που εκφράζεται από τις πρόνοιες του άρθρου 324
(1). Οπότε δεν έχω καμία δυσκολία να καταλήξω σε συμπέρασμα ενοχής του κατηγορούμενου στην κατηγορία ακόμη και στην περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή δεν κατόρθωνε να αποδείξει την αξία της περιουσίας που υπέστη την βλάβη. Όμως είχα θετική μαρτυρία, αυτή του παραπονούμενου, σε σχέση με την αξία του τραπεζιού, ότι είναι αξίας €650 και είναι φτιαγμένο από ξύλο και σίδηρο. Η υπεράσπιση δεν έχει προσκομίσει καμιά μαρτυρία για να αντικρούσει αυτό τον ισχυρισμό. Έχει αποδειχθεί η ενοχή του κατηγορούμενου στο βαθμό που χρειάζεται σε ποινικές υποθέσεις. Τον κρίνω ένοχο και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.)............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. /Μ.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο