← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Κυριάκου Κυριάκου, Αρ. υπόθεσης: 7876/12, 26/2/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Κυριάκου Κυριάκου, Αρ. υπόθεσης: 7876/12, 26/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 7876/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Κυριάκου Κυριάκου Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ν. Τσαρδελλής Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος σε δύο κατηγορίες, ότι δόλια ιδιοποιήθηκε ενέργεια από την Αρχή Ηλεκτρισμού κατά παράβαση του άρθρου 279

(1)του Ποινικού Κώδικα. Ως επεξηγείται στην καταδικαστική απόφαση, ο κατηγορούμενος προέβη σε παράνομη σύνδεση ενέργειας στο κουτί του μετρητή για να διοχετεύσει ενέργεια δολίως εν αγνοία της Αρχής Ηλεκτρισμού, ώστε να τροφοδοτείται η οικία του και το βοηθητικό υποστατικό της οικίας του με ρεύμα. Αυτό έγινε στις 30.11.
  1. Τεχνικός της ΑΗΚ ανακάλυψε το ίδιο πρωινό την παράνομη σύνδεση και το κατήγγειλε στην αστυνομία. Είχε αποσυνδεθεί το ρεύμα του κατηγορούμενου μήνες προηγουμένως διότι δεν μπορούσε να πληρώσει το λογαριασμό του ρεύματος. Μάλιστα ο κατηγορούμενος χρωστάει πολλές χιλιάδες ευρώ στην ΑΗΚ που αδυνατεί να πληρώσει εξαιτίας οικονομικής δυσπραγίας. Επιπρόσθετα, υπήρξαν παράνομες συνδέσεις ρεύματος στην οικία του και στο παρελθόν με αποτέλεσμα τον Μάρτιο του 2011 η ΑΗΚ να αφαιρέσει τον μετρητή των δύο υποστατικών από το κουτί των μετρητών στην πρόσοψη της οικίας. Αναμφίβολα η ιδιοποίηση ενέργειας με παράνομη σύνδεση θεωρείται δόλια πράξη εξου και τιμωρείται με ανώτατη προβλεπόμενη ποινή μέχρι πέντε έτη. Ο κατηγορούμενος δόλια ιδιοποιήθηκε ενέργεια απευθείας από τον παροχέα ενέργειας χωρίς να καταγράφεται πουθενά η κατανάλωση ενέργειας για σκοπούς κοστολόγησης της ενέργειας. Ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι αυτό ήταν παράνομο επειδή και στο παρελθόν είχε προβεί σε παρόμοιες δραστηριότητες με αποτέλεσμα η Αρχή Ηλεκτρισμού να αναγκαστεί να του αφαιρέσει το μετρητή δια να μην καταναλώνει ρεύμα χωρίς να το πληρώνει. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για σοβαρό αδίκημα, κρίνω ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ακόλουθοι μετριαστικοί παράγοντες που είναι καθοριστικοί για το είδος και το ύψος της ποινής που είναι ορθό σε αυτή την περίπτωση να επιβληθεί στον κατηγορούμενο.
  2. Λευκό ποινικό μητρώο. Ο κατηγορούμενος είναι 50 ετών. Δεν έχει απασχολήσει ποτέ τις διωκτικές αρχές στο παρελθόν με παραβατική συμπεριφορά. Εκείνο που τον ώθησε στη συγκεκριμένη δόλια πράξη είναι η απελπιστική οικονομική του κατάσταση στο σημείο που δεν μπορούσε να καλύψει πλέον βασικές ανάγκες επιβίωσης του ιδίου και της οικογένειας του.
  3. Καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής του ευθύνης. Σημαντικός παράγοντας επειδή δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση και δεν έχει προβεί σε παράνομη ενέργεια.
  4. Προσωπικές του συνθήκες. Η οικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου και της οικογένειας του είναι τραγική. Ζουν όλα τα μέλη της οικογένειας του στην οικία. Η μόνη που εργάζεται είναι η θυγατέρα του κατηγορούμενου η οποία είναι πωλήτρια. Επιπρόσθετα, έχει δύο εξαρτώμενα παιδιά. Ένα εθνοφρουρό και μια φοιτήτρια. Είναι άνεργος και η οικογένεια αυτή είναι από εκείνες που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση στον βαθμό που κάλυπταν τη βασική ανάγκη διατροφής τους από το κοινωνικό παντοπωλείο.
  5. Αποζημίωσε την ΑΗΚ για την κατανάλωση ενέργειας της 30.11.
  6. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να πληρώνει τους λογαριασμούς ρεύματος για την οικία του ώστε να καλύπτει βασική ανάγκη της οικογένειας του για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Το ρεύμα είναι βασικό καταναλωτικό αγαθό, αναγκαίο για την επιβίωση του ανθρώπου. Παράλληλα, κατά το επίδικο διάστημα εξαιτίας της έκρηξης στο Μαρί η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος είχε σημειώσει κατακόρυφη αύξηση στο βαθμό που ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού αδυνατούσαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Ο κατηγορούμενος και η οικογένεια του ήταν εξ αυτών που δεν ήταν σε θέση πλέον να πληρώνουν αυτούς τους λογαριασμούς. Ως ένα βαθμό υπάρχει κατανόηση για το δίλημμα του κατηγορούμενου διότι όταν βρίσκεται κάποιος κάτω από οικονομική πίεση οι πειρασμοί για την απόκτηση οικονομικών ωφελημάτων παράνομα γίνονται πιο έντονοι και πιο ελκυστικοί. Λαμβάνεται υπόψη ότι υπό κανονικές συνθήκες ο κατηγορούμενος δεν θα στρεφόταν προς το έγκλημα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο κατηγορούμενος ήταν νομοταγής πολίτης και στράφηκε προς το έγκλημα για να αποφύγει κατά την αντίληψη του ιδίου ένα χειρότερο κακό, ήτοι την έκθεση της οικογένειας του σε μη υποφερτές συνθήκες διαβίωσης και ίσως και καταστάσεις απειλητικές για την υγείας τους και ζωή τους ζώντας σε μια οικία χωρίς ρεύμα. Σήμερα ο κατηγορούμενος έχει μάθει με σκληρό τρόπο ότι δεν είναι ορθό να κάνει ο άνθρωπος κάτι κακό και παράνομο για να αποφύγει μια ταλαιπωρία ή μια δυσκολία στη ζωή του. Αυτό το λαμβάνει σοβαρά υπόψη του το Δικαστήριο αλλά σημειώνεται ότι οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου δεν είναι καθοριστικές για την επιλογή του τύπου της ποινής που θα του επιβληθεί ενόψει της σοβαρότητας του αδικήματος που διέπραξε και έχοντας υπόψη την έκταση που πήρε η όλη εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου ως περιγράφεται λεπτομερώς στην απόφαση του Δικαστηρίου. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
  7. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει μέτρα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά.
  8. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
  9. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχήν παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v S Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα, διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδες δικαίωμα του που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη, θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει το σκοπό του, το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπής η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως, στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε μ' αυτό το τρόπο, από απελπισία ή χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεων του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες, ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή τη θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5534, ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης, στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443, ημερ. 30.4.1991). Ο κατηγορούμενος έπρεπε να αποκτήσει ειδικές γνώσεις για να διοχετεύει παράνομα την ενέργεια στην οικία του και εξέθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο διότι έπρεπε να συνδέσει τις δύο παροχές μεταξύ τους που ήταν πλήρως εκτεθειμένα μετά την αφαίρεση της ασφάλειας του ασφαλειοφορέα. Επίσης, γνώριζε καλά ότι αυτό ήταν απαγορευμένο επειδή η ΑΗΚ είχε αφαιρέσει το μετρητή προηγουμένως για να αποφευχθεί τέτοιο ενδεχόμενο στο μέλλον. Επομένως, ο κατηγορούμενος πρέπει να σκέφτηκε καλά για να σχεδιάσει και να εφαρμόσει τον παράνομο σκοπό του και πρέπει να ήταν αποφασισμένος να προβεί στη δόλια ιδιοποίηση ενέργειας παρά το ριψοκίνδυνο του εγχειρήματος. Η παράνομη κλοπή της ενέργειας είναι αναμφίβολα αδίκημα που πρέπει να αποτρέπεται με αυστηρές ποινές διότι η ενέργεια είναι είδος πρώτης ανάγκης για κάθε νοικοκυριό και πρέπει να ρυθμίζεται και να ελέγχεται από τον παροχέα της ενέργειας ώστε να υπάρχει απρόσκοπτη και ασφαλή κατανάλωση για όλους. Νοείται ότι όταν κάποιος επωφελείται παράνομα την ενέργεια το κόστος λειτουργίας αυτής της αρχής αυξάνεται και ενδεχομένως να μετακυλιέται και στους υπόλοιπους καταναλωτές. Ως αναφέρεται πιο πάνω, ο νομοθέτης θεώρησε ότι η κλοπή ενέργειας, νερού κ.τ.λ. είναι κακούργημα και είναι γι' αυτό το λόγο που τιμωρείται με μέχρι πέντε χρόνια ποινή φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος είναι ένοχος για τη δόλια ιδιοποίηση ενέργειας αλλά ήταν μεμονωμένη ενέργεια και πράξη απελπισίας επειδή κάθε άλλη επιλογή για απρόσκοπτη κατανάλωση ενέργειας στην οικία δεν ήταν διαθέσιμη για αυτόν μετά την αφαίρεση του μετρητή από την ΑΗΚ. Μια ανεπαρκή ποινή για το συγκεκριμένο αδίκημα θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα για τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος. Στην υπόθεση Κώστας Κκούτα ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6923, ημερομηνίας 23.6.2000, το Εφετείο τόνισε ότι σε αυτά τα αδικήματα η ενδεδειγμένη ποινή είναι η ποινή φυλακίσεως. Σε εκείνη την περίπτωση ο εφεσείοντας είχε παρέμβει στο κεντρικό σύστημα ηλεκτροδότησης πολυκατοικίας για να εξασφαλίσει την παροχή ρεύματος από διαμέρισμα που δεν ήταν δικό του. Η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί σε εκείνη την περίπτωση ήταν μικρής διάρκειας διότι υπήρχε σειρά ελαφρυντικών παραγόντων. Η παράνομη παροχή ρεύματος ήταν μικρής διάρκειας και έγινε λόγω του ότι υπήρχε διακοπή ρεύματος. Επίσης, ο εφεσείοντας είχε παραδεχθεί αμέσως και αποζημίωσε τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος για το ρεύμα που του είχε κλέψει. Στην παρούσα περίπτωση η κλοπή της ενέργειας έγινε λίγες ώρες το πρωινό της 30.11.11 και έγινε επειδή η κλοπή της ενέργειας αποτελούσε σανίδα σωτηρίας για τον κατηγορούμενο όταν η ΑΗΚ απέκοψε την παροχή ρεύματος. Μεταμέλησε με την αποπληρωμή του ποσού που οφείλετο για την 30.11.11 και παρά το χρόνο που έχει διαρρεύσει δεν έχει επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά. Κρίνω ότι το αδίκημα είναι σοβαρό. Στην προκειμένη περίπτωση η ποινή που αρμόζει στην πράξη και το δράση του αδικήματος είναι μικρής διάρκειας φυλάκισης. Η ποινή που πρέπει να επιβληθεί θα πρέπει να είναι αυτή που συνάδει με το αδίκημα που έχει διαπραχθεί και που θα κάνει λιγότερο δελεαστικό στον επίδοξο παραβάτη την προοπτική της δόλιας ιδιοποίησης ενέργειας. Έλαβα υπόψη μου το χρόνο που ο κατηγορούμενος έχει τελέσει υπό κράτηση, το γεγονός ότι είναι 50 ετών και δεν έχει απασχολήσει το Δικαστήριο ποτέ στο παρελθόν, τις τραγικές προσωπικές περιστάσεις και τους λόγους που τον οδήγησαν στην παρανομία και κρίνω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση άσκησης της διακριτικής μου εξουσίας υπέρ της αναστολή της ποινής φυλάκισης. Άνθρωποι όπως τον κατηγορούμενο που ήταν νομοταγείς σε όλη τους τη ζωή και περνούν τη δοκιμασία της δίωξης και φυλάκισης για το έγκλημα που διέπραξαν εξαιτίας αδυναμίας τους να χειριστούν μια δύσκολη κατάσταση είναι λιγότερο πιθανό να επαναλάβουν τέτοια συμπεριφορά στο μέλλον. Ο κατηγορούμενος έχει τιμωρηθεί επαρκώς και κρίνω ότι όλοι οι στόχοι του Δικαστηρίου εξυπηρετούνται εξίσου καλά με την αναστολή της ποινής. Επιβάλλεται στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε κάθε κατηγορία. Οι ποινές να συντρέχουν και αναστέλλονται για 3 χρόνια. Έξοδα €200 της κατηγορούσας αρχής να πληρωθούν σήμερα από τον κατηγορούμενο. (Υπ.)................ Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.