Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χριστάκη Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεση: 4243/12, 12/2/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χριστάκη Ελευθερίου, Αρ. Υπόθεση: 4243/12, 12/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεση: 4243/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Χριστάκη Ελευθερίου Ημερομηνία: 12 Φεβρουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Γιακουμεττή Για τον κατηγορούμενο: κ. Νικολάου Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σειρά κατηγοριών που αφορούν αδίκημα του νόμου Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου 119/

1. Αντιμετωπίζει τέσσερεις ξεχωριστές κατηγορίες ότι επιτέθηκε εναντίον της πρώην συζύγου του κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 4, του Περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου. Αντιμετωπίζει μία κατηγορία ότι επιτέθηκε εναντίον την πρώην σύζυγο του και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και δύο κατηγορίες δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του Άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα. Η παραπονούμενη (ΜΚ1) Ελένη Στεπάνοβα, υπήρξε σύζυγος του κατηγορούμενου. Πήρε διαζύγιο στις 9 Ιουνίου
2. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί ηλικίας 6½ ετών. Κατά το επίδικο διάστημα το ζεύγος βρισκόταν σε διάσταση. Η ΜΚ1 εξιστόρησε τέσσερεις διαφορετικές περιπτώσεις που της επιτέθηκε ο κατηγορούμενος. Σε κάθε περίπτωση προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία και αστυνομική κατάθεση για τα γεγονότα. Βρισκόταν σε διάσταση με τον κατηγορούμενο από τις 9 Ιουνίου
3. Ισχυρίσθηκε ότι αιτία χωρισμού ήταν οι συχνοί καβγάδες και ότι την κτυπούσε. Η επιμέλεια του παιδιού καθορίζεται με δικαστικό διάταγμα ανάλογα με τις ημέρες τις εβδομάδας. Υπάρχει αναλυτική καταγραφή και περιγραφή των τεσσάρων επεισοδίων που διαδραματίσθηκαν το 2011 στην απόφαση ημερομηνίας 27 Ιανουαρίου 2015, ενώ το ζεύγος βρισκόταν ήδη σε διάσταση και ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον της παραπονούμενης. Αυτό γινόταν πάντοτε στην παρουσία της ανήλικης τους θυγατέρας ηλικίας τότε έξη ετών. Ο κατηγορούμενος ποτέ δεν θεωρούσε την παραπονούμενη κατάλληλη μητέρα. Είχε πρόβλημα αλκοολισμού και σε τουλάχιστον μία περίπτωση η παραπονούμενη είχε νοσηλευθεί για το πρόβλημα αυτό. Κατά τον ουσιώδη χρόνο και ενώ υπήρχε σε ισχύ δικαστικό διάταγμα που καθόριζε τα δικαιώματα των δύο γονέων σε σχέση με την επιμέλεια του ανήλικου τέκνου, ο κατηγορούμενος δημιουργούσε προβλήματα στην παραπονούμενη και προκαλούσε ένταση με απώτερο σκοπό την αφαίρεση της γονικής μέριμνας της παραπονούμενης που την θεωρούσε ακατάλληλη μητέρα. Την κατηγόρησε ότι εκπορνεύεται με άλλους άντρες, ότι εξακολουθεί να είναι αλκοολική και το έκανε αυτό στην παρουσία της ανήλικης του θυγατέρας πάντοτε χρησιμοποιώντας το πιο χυδαίο λεξιλόγιο για να εκφραστεί. Δεν τον προβλημάτισε καθόλου ότι αυτές οι σκηνές βίας δεν έπρεπε να συμβούν στην παρουσία του παιδιού που ήταν σε πολύ τρυφερή ηλικία και δυνατόν να επηρεασθεί δυσμενώς ο ψυχικός του κόσμος. Η πιο σοβαρή περίπτωση όπου χειροδίκησε ο κατηγορούμενος εις βάρος της παραπονούμενης είναι το επεισόδιο έξω από την πολυκατοικία στις 2 Οκτωβρίου
4. Η παραπονούμενη κρατούσε το ανήλικο τέκνο και επιχείρησε να φύγει τρέχοντας. Επειδή κρατούσε το παιδί και φορούσε ψηλά τακούνια δεν μπορούσε να ξεφύγει από τα χέρια του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι το μένος του οφειλόταν στο γεγονός ότι δεν είχε το παιδί του για μεγάλο διάστημα επειδή τον εμπόδιζε η παραπονούμενη να ασκεί τα δικαιώματα του με βάση το διάταγμα για την γονική μέριμνα. Επίλυση αυτού του ζητήματος δεν είναι επί του παρόντος αλλά διά σκοπούς επιβολής της ποινής υιοθετώ την πιο ευνοϊκή θεώρηση των πραγμάτων για τον κατηγορουμένου, δηλαδή τη θεώρηση ότι τη συγκεκριμένη ημέρα ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα να επισκεφθεί το ανήλικο παιδί του και η παραπονούμενη ήταν αρνητικά προδιατεθειμένη προς τέτοιο ενδεχόμενο εξαιτίας συγκρουσιακής σχέσεις μεταξύ του ζεύγους. Αυτού του επεισοδίου προηγήθηκαν και άλλα επεισόδια βίας μεταξύ του ζεύγους και είχε ο κατηγορούμενος επιχειρήσει να στερήσει την γονική επιμέλεια στην παραπονούμενη . Το παιδί δεν ήταν κοινό σημείο μεταξύ του ζεύγους προς επίλυση των διαφορών τους, αλλά το μήλο της έριδος. Δεν επιχείρησε εκείνη την ημέρα να μιλήσει με την παραπονούμενη ή να την καθησυχάσει για να λογικευθεί για του δώσει το παιδί. Έτρεξε κατά πάνω της με απειλητική διάθεση και όρμησε κατά πάνω της για να πάρει το παιδί από την αγκαλιά της. Κανένας λογικός και εχέφρων άνθρωπος δεν συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο δημοσίως στο πεζοδρόμιο και μπροστά από το παιδί του. Προκειμένου να αποσπάσει το παιδί χαστούκισε τη μάνα στο πρόσωπο και της προκάλεσε ρινορραγία. Όλα τα πιο πάνω τα έκανε διότι διακατέχεται από εμπάθεια κατά της συζύγου του και θέλει να την εκδικηθεί. Ουδέποτε αντίκρισε το πρόβλημα αλκοολισμού της συζύγου του με κατανόηση. Αντιθέτως, εκμεταλλεύτηκε αυτή την αδυναμία της για να της στερήσει το παιδί της προφασιζόμενος την ευημερία του ανήλικου παιδιού. Αδιαφόρησε βέβαια για την ευημερία του παιδιού όταν εξύβρισε τη μητέρα του μπροστά του και την χαστούκισε ενώ αυτό ήταν στην αγκαλιά του. Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου προς την παραπονούμενη ήταν ταπεινωτική . Θεώρησε ότι θα μπορούσε να την εκδικηθεί και να της επιβληθεί διά του εξευτελισμού της προσωπικότητας της. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
5. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
6. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
7. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχήν παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S. Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το αδίκημα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρό λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες με βάση τις διατάξεις του περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου, στην οποία προβλέπεται αυξημένη ποινή έναντι της ποινής που προβλέπεται για αδικήματα επιθέσεως με βάση τον ποινικό Κώδικα. Η συγκεκριμένη νομοθεσία είχε σκοπό την πρόληψη της βίας της οικογένειας και την προστασία ευάλωτων προσώπων της οικογένειας. Σε σχέση με τα αδικήματα της κοινής επίθεσης που αντιμετωπίζει, η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι δύο χρόνια ποινή φυλάκισης. Σε σχέση με την επίθεση που προκαλεί πραγματική βλάβη και την εξύβριση, η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι η ίδια των συγκεκριμένων άρθρων του ποινικού Κώδικα. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
8. Λευκό ποινικό μητρώο
9. Προσωπικές περιστάσεις. Είναι 50 ετών. Σήμερα είναι άνεργος και συντηρείται με δημόσιο βοήθημα. Είναι άνεργος τα τελευταία πέντε χρόνια. Το ανήλικο παιδί του ζεύγος διαμένει με την παραπονούμενη στον Αγρό. Υπάρχει σε ισχύ διάταγμα επικοινωνίας με τον πατέρα.
10. Καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής του ευθύνης. Υπάρχουν επιβαρυντικά στοιχεία σε σχέση με τη διάπραξη των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος επανειλημμένα χειροδίκησε εναντίον της παραπονούμενης. Κατ' ακρίβεια, αυτός ήταν και ο συνηθισμένος τρόπος που αντιδρούσε εναντίον της για να της επιβληθεί. Δεν είχε καθόλου αναστολές να συμπεριφέρεται με αυτό τον ταπεινωτικό τρόπο όποιος και να ήταν παρών. Χειρίστηκε την πρώην σύντροφο του με κτητικό τρόπο που δεν είχε δικαίωμα στη δική της γνώμη και δική της ιδιωτική ζωή παρά το γεγονός ότι αυτή είχε επιλέξει να ζει χώρια του κατηγορούμενου. Αυτές οι επιθέσεις σταμάτησαν μόνο μετά την καταχώρηση της ποινικής δίωξης εναντίον του από τον φόβο των συνεπειών αυτής της αλόγιστης και εξευτελιστικής συμπεριφοράς. Δεν επιχείρησε καν να έχει ελάχιστο επίπεδο συνεννόησης με την παραπονούμενη προκειμένου να γίνει το καλύτερο για το παιδί τους και για να επουλωθούν τα τραύματα της χρόνιας συγκρουσιακής σχέσης μεταξύ του ζεύγους. Αναγνωρίζω ως ελαφρυντικό το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του κατηγορουμένου ως και επίσης των εγγενών αδυναμιών του χαρακτήρα του που έκδηλα περιορίζουν την δυνατότητα του για λογική και ώριμη αντίδραση, όμως ο εκτροχιασμός του ήταν τέτοιας συχνότητας και διάρκειας που μόνο η έσχατη ποινή έχει απομείνει ως ορθός τρόπος αντιμετώπισης του. Είναι γεγονός ότι δεν υπήρχαν μόνιμες συνέπειες στο θύμα και ευτυχώς που γλίτωσε με μόνο μία σπασμένη μύτη. Όμως τα ψυχικά τραύματα του θύματος ως συνέπεια χυδαίων προσβολών και συχνών επιθέσεων που δέχθηκε μπροστά από το ίδιο της το παιδί δεν μπορούν να υποβαθμιστούν. Αυτός δεν είναι ο τρόπος που οι πολιτισμένοι άνθρωποι επιλύουν τις διαφορές τους. Επιπρόσθετα, η οργίλη αντίδραση του κατηγορουμένου κάθε φορά κατά του θύματος, και μάλιστα σε δημόσιο χώρο, όποια και να ήταν τα αισθήματα που έτρεφε προς το πρόσωπο της παραπονούμενης, δεν ήταν ισορροπημένη αλλά εκτός ελέγχου και επικίνδυνη. Είναι γι' αυτό το λόγο που η ποινή για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομία