Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Λοΐζου Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 11292/13, 20/2/2015

(1)/

1. Επίσης έχει παραδεχθεί την κατηγορία της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα. Δηλαδή, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, χρησιμοποίησε μαχαίρι για να διεγείρει τον τρόμο στη μητέρα του. Για το ίδιο περιστατικό αντιμετωπίζει την κατηγορία της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α και της επίθεσης που προκαλεί πραγματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Περαιτέρω, αντιμετωπίζει μία κατηγορία ότι εξύβρισε τη μητέρα του με τις λέξεις που καταγράφονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος στην κατηγορία
2. Τέλος, έχει παραδεχθεί και μία κατηγορία ότι επιτέθηκε κατά δεύτερου αστυνομικού του ΟΠΕ Λάρνακα και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Επίσης έχει ζητήσει να ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής η ποινική υπόθεση 946/15, η οποία αφορά 4 παρόμοιες κατηγορίες άσκησης απειλών και βίας κατά το πρόσωπο της μητέρας του. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρές επειδή αφορούν απειλητική και επιθετική συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά της μητέρας του με βάση τις διατάξεις του περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου 119

(1)/2000, όπου προβλέπονται αυξημένες ποινές. Το άρθρο 3

(1)του Νόμου προβλέπει ότι βία κατά μέλους της οικογένειας εναντίον άλλου μέλους οικογένειας περιλαμβάνει πράξη η οποία δυνατόν να προκαλέσει σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη στον δέκτη αυτής της συμπεριφοράς. Στην περίπτωση που ο θήτης έχει συμπεριφερθεί βίαια κατά μέλος της οικογένειας με αποτέλεσμα να προκαλέσει οποιαδήποτε βλάβη, ως αυτή περιγράφεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 4, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε ετών και/ή με χρηματική ποινή μέχρι το ισόποσο σε ευρώ Λ.Κ. 3.000,

1. Η βία που ο κατηγορούμενος άσκησε κατά της θλιβερής του μητέρας, ήταν άκρως σοβαρή και συστηματική. Από μικρή ηλικία ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών. Ο πατέρας του ήταν απών από τη ζωή του και έτσι δεν είχε την αναγκαία επίδραση και καθοδήγηση του πατέρα που χρειάζεται ένας νέος κατά την ενηλικίωση του ώστε να γίνει υπεύθυνο και πειθαρχημένο άτομο που να σέβεται τη μητέρα του και να την προστατεύει από τον κίνδυνο. Η τραγική μητέρα του κατηγορούμενου ζει ένα εφιάλτη εξαιτίας της συστηματικής άσκησης βίας εναντίον της από τον κατηγορούμενο και έχει εξαναγκαστεί να προωθήσει ως ύστατη λύση για τη διαφύλαξη της σωματικής της ακεραιότητας ποινική δίωξη εναντίον του παιδιού της. Ως εξήγησε στη μαρτυρία της η ΜΚ1, μητέρα του κατηγορούμενου, συντηρεί τον εαυτό της και τον κατηγορούμενο με τη λειτουργία περιπτέρου. Ο κατηγορούμενος είναι εθισμένος στα ναρκωτικά και απαιτεί από την μητέρα του χρήματα για να αγοράσει την δόση του. Η παραπονούμενη έχει ένα χρόνο να λάβει οποιοδήποτε εισόδημα από το περίπτερο διότι ο κατηγορούμενος αυθαίρετα και διαρκώς ανοίγει το ταμείο και παίρνει όλα τα χρήματα. Στην περίπτωση που η μητέρα του δεν έχει χρήματα την απειλεί διά της άσκησης βίας και φραστικά ότι θα την σκοτώσει εάν δεν βρει τρόπο να του δώσει χρήματα για να αγοράσει τη δόση του. Στις 29 Απριλίου 2013, ο κατηγορούμενος απείλησε τη μητέρα του κρατώντας μαχαίρι προκειμένου να του δώσει χρήματα. Την απείλησε και της είπε ότι είναι «πουτάνα και καθυστερημένη» και είναι υπόχρεα να του δώσει τα χρήματα διαφορετικά θα της κάνει κακό. Η παραπονούμενη τον κατάγγειλε στην αστυνομία και εκδόθηκε ένταλμα συλλήψεως. Κατά την επιστροφή του στο σπίτι προσήρθε η αστυνομία για να συλληφθεί και τότε ο κατηγορούμενος επιτέθηκε κατά τον δύο αστυνομικών για να ματαιώσει τη σύλληψης του με αποτέλεσμα να τους τραυματίσει. Τα τραύματα των αστυνομικών ήταν επιπόλαια και συνιστούν κυρίως εκδορές που προκλήθηκαν κατά την αντίσταση του κατηγορούμενου στη σύλληψη του. Παρόμοια είναι τα γεγονότα δύο ξεχωριστών επεισοδίων άσκησης βίας εναντίον της παραπονούμενης από τον κατηγορούμενο στις αρχές του
2. Η πιο σοβαρή περίπτωση άσκησης βίας κατά το πρόσωπο της παραπονούμενης είναι η τελευταία, στις 15 Ιανουαρίου, όταν ο κατηγορούμενος και πάλι την απείλησε με μαχαίρι ότι θα τη σκότωνε εάν δεν του έδιδε χρήματα. Η παραπονούμενη εκδιώχτηκε από το ίδιο της στο σπίτι και έτρεξε να ξεφύγει από τον κατηγορούμενο στο όχημα της, όμως όχι προτού προλάβει ο κατηγορούμενος να της τραβήξει την καδένα γύρω από τον λαιμό και να την σπρώξει. Τον κατήγγειλε στην αστυνομία και έτσι το επόμενο πρωινό ο κατηγορούμενος την απείλησε εκ νέου ότι θα της έκανε κακό εάν δεν προέβαινε σε απόσυρση του παραπόνου της. Ο κατηγορούμενος επέδειξε υπέρμετρη σπουδή να εκφοβίσει την παραπονούμενη για να μην μαρτυρήσει εναντίον του στο σημείο που την βρήκε στο δωμάτιο της Εισαγγελίας στο Δικαστήριο και την απείλησε ενώπιον όλων των παρευρισκομένων ότι θα πρέπει να φύγει από την Κύπρο εάν μαρτυρήσει εναντίον του. Εξαιτίας αυτής της μαρτυρίας έκρινα ορθό να κρατηθεί υπόδικος στις κεντρικές φυλακές μέχρι να διαπιστωθεί η ποινική του ευθύνη για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Τα πιο πάνω είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα των απεχθών πράξεων του κατηγορούμενου. Είναι διατεθειμένος να καταφύγει σε άσκηση βίας κατά της μητέρας του προκειμένου να της επιβληθεί. Αυτή από το φόβο της έχει μετατραπεί σε πειθήνιο όργανο του κατηγορούμενου και εξαναγκάζεται να χρηματοδοτεί την εξάρτηση του στα ναρκωτικά. Είναι λυπηρό ότι έχει καταντήσει να γίνει ο βασανιστής της ίδιας του της μητέρας προκειμένου να της αποσπάσει χρήματα για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εξάρτηση του στα ναρκωτικά. Σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο έχει αυξημένο καθήκον να παρέμβει στη σαθρή και αρρωστημένη σχέση του κατηγορούμενου με την μητέρα του και να επιβάλει αυστηρή ποινή που στόχο έχει την πρόληψη περαιτέρω βιαιοπραγίας κατά το θύματος. Υπέρ του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
3. Παραδοχή.
4. O κατηγορούμενος είναι εθισμένος στα ναρκωτικά. Αυτός ο εθισμός τον καθιστά επικίνδυνο και απρόβλεπτο διότι είναι διατεθειμένος να διαπράξει αδικήματα βίας προκειμένου να εξασφαλίσει τρόπο να πληρώσει για την επόμενη του δόση. Είναι και αυτός υπόδουλος της εξάρτησης του και έχει καλλιεργήσει λίγες αντιστάσεις κατ' αυτής της εξάρτησης, παρά τις πολλές προσπάθειες απεξάρτησης και νοσηλείας του στο παρελθόν.
5. Προσωπικές συνθήκες. Είναι 26 ετών και διαμένει με την μητέρα του επειδή δεν είναι οικονομικά ανεξάρτητος και είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν στην ηλικία 13 ετών και έκτοτε δεν έχει επικοινωνία με τον πατέρα του. Η μητέρα φαίνεται ότι δεν ήταν σε θέση να τον ελέγξει μόνη της και έτσι κατά την εφηβεία άρχισε να κάνει χρήση ναρκωτικών. Η χρόνια χρήση των ναρκωτικών φαίνεται να είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική του υγεία. Παρακολουθείται από νεαρή ηλικία από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και έχει νοσηλευθεί σε κλειστό κέντρο Ψυχιατρικής Παρακολούθησης . Έχω παρατηρήσει ότι τα αδικήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση έγιναν τον Απρίλιο
6. Παρόλο τούτο δεν κρίνω ότι το στοιχείο της καθυστέρησης στην παρούσα περίπτωση είναι υπολογίσιμος παράγοντας που να επενεργεί στο μετριασμό της ποινής. Τα αδικήματα είναι πολύ σοβαρά και ο κατηγορούμενος έχει επαναλάβει την ίδια συμπεριφορά πριν λίγες εβδομάδες, οπότε το στοιχείο της καθυστέρησης δεν είναι σημαντικός μετριαστικός παράγοντας επειδή συνεχίζει αμετανόητος με την ίδια βίαιη συμπεριφορά και μάλιστα με αυξημένη επιθετικότητα κατά της μητέρας του. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
7. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει μέτρα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά.
8. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με το να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
9. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχήν παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες με βάση τις διατάξεις του περί Βίας στην Οικογένεια Νόμου στην οποία προβλέπεται αυξημένη ποινή έναντι της ποινής που προβλέπεται για αδικήματα επίθεσης με βάση τον ποινικό Κώδικα. Η συγκεκριμένη νομοθεσία έχει σκοπό την πρόληψη της βίας της οικογένειας και την προστασία ευάλωτων προσώπων της. Υπάρχουν επιβαρυντικά στοιχεία σε σχέση με τη διάπραξη του αδικήματος. Ο κατηγορούμενος συστηματικά απειλεί, ασκεί βία και γενικά βασανίζει τη μητέρα του. Η μητέρα του ακόμη τον αγαπάει, παρόλο το κακό που της έχει κάνει. Έχει γίνει δέκτης όλων των ξεσπασμάτων του στο σημείο που της έχει στερήσει το δικαίωμα στη χαρά και στην αξιοπρέπεια της. Οι απειλές κατά της ζωής της, εξυβρίσεις κατά της υπόληψης της και η άσκηση βίας εναντίον της από το ίδιο της το παιδί, αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητας της. Παρά την αφόρητη πίεση που ασκούσε πάνω της ο κατηγορούμενος, επιχείρησε να τον προστατεύσει από τις συνέπειες των πράξεων του ως μητέρα που αγαπάει και εύκολα συγχωρεί. Προκειμένου να συνεχίσει να του προσφέρει στοργή και προστασία με ελπίδα ότι θα άλλαζε και θα ζούσε φυσιολογική ζωή δεν διεκδικούσε με σθένος την τιμωρία του. Ακόμη και τώρα, έγνοια της είναι να τον προφυλάξει από τον εαυτό του. Δεν το εκτίμησε αυτό ο κατηγορούμενος και μέχρι την τελευταία στιγμή επιχειρούσε να την απειλήσει και να την καθυποτάξει προκειμένου να αποσύρει οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του. Ο κατηγορούμενος ήταν σε μονοπάτι αυτοκαταστροφής. Έχει δηλητηριάσει με τις ενέργειες του τη σχέση του με την μητέρα του και την έχει εκθέσει σε κίνδυνο επανειλημμένα. Είναι φανερό ότι πρέπει να τιμωρηθεί με ποινή φυλάκισης ικανοποιητικής διάρκειας για να απομονωθεί για διάστημα αναγκαίο για την αναμόρφωση του ώστε να πάψει να βασανίζει και να απειλεί την μητέρα του. Δεν είχε αναστολές να συμπεριφέρεται με ταπεινωτικό τρόπο στη μητέρα του, ακόμη και στην παρουσία αστυνομίας και εισαγγελίας στο χώρο του Δικαστηρίου. Την εκδίωξε από το σπίτι της και της στέρησε την αξιοπρέπεια της. Ξερίζωσε την μητρική της αγάπη και της δημιούργησε διλλήματα που καμία μητέρα δεν πρέπει να έχει. Την υποχρέωσε σε επιλογές που απεύχεται, δηλαδή να του δίδει χρήματα για να καταστρέφει τον εαυτό του προκειμένου να σταματήσει να την χτυπά. Αυτές οι επιθέσεις δεν σταμάτησαν μετά την καταχώρηση της ποινικής δίωξης εναντίον του. Αναγνωρίζω ως ελαφρυντικό στοιχείο τον εθισμό του στα ναρκωτικά που τον οδηγεί σε ακραίες και απρόβλεπτες καταστάσεις, αλλά πρόκειται για επικίνδυνο άτομο που πρέπει να περιοριστεί για να υπάρχει ελπίδα να συνετιστεί και έτσι πρέπει να φυλακιστεί. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τρεις προηγούμενες καταδίκες ως ακολούθως:
10. Υπόθεση 3130/11, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερ. καταδίκης 17.5.2011, για το αδίκημα της απαγωγής νεαρής ηλικίας κάτω των 16 ετών, ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Για το αδίκημα της διαφθοράς νεαρής ηλικίας 13-17 ετών, ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Οι ποινές συνέτρεχαν μεταξύ τους.
11. Υπόθεση 3154/12, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερ. καταδίκης 24.2.2012, για το αδίκημα της απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις ποινή φυλάκισης 6 μηνών και για το αδίκημα της συνομωσίας ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές συνέτρεχαν μεταξύ τους. Σε αυτή την υπόθεση λήφθηκε υπόψη και η 3155/12 η οποία αφορούσε δημόσια εξύβριση, κοινή επίθεση, κακόβουλη βλάβη και ανησυχία.
12. Υπόθεση 676/12, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερ. καταδίκης 9.3.2012, για το αδίκημα αντίστασης για ματέωση νόμιμης σύλληψης, ποινή φυλάκισης ενός μηνός, για το αδίκημα της δημόσιας βλάβης ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Οι ποινές συνέτρεχαν μεταξύ τους.
13. Υπόθεση 13101/12, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερ. καταδίκης 17.1.2013, για το αδίκημα της κλοπής, ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι προηγούμενες καταδίκες δεν επιβαρύνουν περαιτέρω τη θέση του κατηγορούμενου, αλλά δεν μπορεί να περιμένει ότι το Δικαστήριο θα τον αντιμετωπίσει με την ίδια επιείκεια που αντιμετωπίζει πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώο. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο στο παρελθόν δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, διότι δεν επηρέασαν θετικά την μελλοντική του συμπεριφορά. Περαιτέρω οι προσπάθειες απεξάρτησης του κατηγορούμενου από τα ναρκωτικά δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ο συνήγορος του έχει αναφέρει ότι τα ψυχικά του προβλήματα είναι άμεσα συνυφασμένα με τον εθισμό του στα ναρκωτικά και δεν αποτελούν ανεξάρτητη αιτία της κακής του διαγωγής. Η παραπονούμενη έχει μέχρι στιγμής αποφύγει πιο σοβαρά τραύματα εξαιτίας συχνής βιαιοπραγίας του κατηγορούμενου, αλλά αυτό είναι τυχαίο γεγονός με δεδομένο ότι οπλοφορούσε με μαχαίρι και βρισκόταν σε έξαλλη κατάσταση κατά το χρόνο της επίθεσης. Η συστηματική κακοποίηση της παραπονούμενης οφείλεται σε μη φυσιολογικά ξεσπάσματα του κατηγορούμενου που τον καθιστούν επικίνδυνο για άλλους. Είναι γι' αυτό το λόγο που η ποινή για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομία

(2010)2 Α.Α.Δ. 219, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης του εφεσείοντα διάρκειας 6 μηνών όταν σύζυγος άσκησε βία κατά της συζύγου του. Ήταν επιβεβλημένη η ποινή φυλάκισης σε εκείνη την περίπτωση επειδή η σύζυγος του ήταν ανυπεράσπιστη και άσκησε την βία για να την εξευτελίσει μπροστά στο ανήλικο τους τέκνο που εκείνη τη στιγμή έτρεξε να υπερασπίσει την μητέρα του. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ελένης Ιωάννου

(2003)2 Α.Α.Δ. 534 το Εφετείο επεσήμανε ότι το κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα στη σωματική του ακεραιότητα και η άσκηση βίας κατά μέλους της οικογένειας πρέπει να αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Σε εκείνη την περίπτωση μητέρα ασκούσε επί συστηματικής βάσεως βία επί του ανήλικου παιδί της. Έκρινε ότι η συστηματική άσκηση βίας διάρκειας ετών κατά του ανήλικου παιδιού ήταν σκληρή και απάνθρωπη συμπεριφορά. Σε εκείνη την περίπτωση η κατηγορούμενη είχε προβεί σε παραδοχή των κατηγοριών μετά από ουσιαστική ακροαματική διαδικασία. Εντούτοις, το Εφετείο έκρινε ότι απουσιάζει το στοιχείο της μεταμέλειας για τη σκληρή της συμπεριφορά εξαιτίας του πιο πάνω γεγονότος. Ακυρώθηκε ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί για τα αδικήματα της κοινής επίθεσης και με πραγματική σωματική βλάβη διάρκειας εννέα μηνών και αυξήθηκε σε ένα χρόνο. Η ποινή αυτή ήταν επιβεβλημένη διότι η συνειδητή κατ' εξακολούθηση βία κατά μέλους της οικογένειας παραβιάζει το ανθρώπινο δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα. Ο κατηγορούμενος δεν προκάλεσε μόνιμα τραύματα στην παραπονούμενη. Όμως η άσκηση βίας ήταν συνειδητή, έγινε συστηματικά και συνοδευόταν με απειλές κατά της ζωής της που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του. Επιπρόσθετα, εξύβρισε την παραπονούμενη με χυδαίους χαρακτηρισμούς σεξουαλικού περιεχομένου. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου πρέπει να ληφθούν υπόψη, αλλά όχι στο βαθμό που να εκμηδενίζεται η σοβαρή συμπεριφορά του κατηγορούμενου και θεωρώ ότι μόνο η ποινή φυλάκισης ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα του αδικήματος και ικανοποιεί την ανάγκη προστασίας ευάλωτων μελών της οικογένειας. Στην υπόθεση Θεοχάρης Θεοχάρους ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575, το Εφετείο επεξήγησε ότι το Δικαστήριο ακόμη και στην περίπτωση που διαπιστώσει ότι τα αδικήματα είναι σοβαρά, οφείλει πάντα να εξατομικεύει την ποινή που θα επιβληθεί διότι στόχος του Δικαστηρίου σε κάθε περίπτωση επίθεσης είναι η επιβολή δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη. Πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η ένταση της επίθεσης και τις επιπτώσεις στο θύμα και πρέπει να επιβληθεί ποινή αποτρεπτικού χαρακτήρα όταν το αποτέλεσμα της επίθεσης είναι η προσβολή και η καταρράκωση της αξιοπρέπειας της παραπονούμενης και εκεί όπου πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής της ακεραιότητας. Διαπιστώνω τέτοια παραβίαση στην προκειμένη περίπτωση και έτσι ανάλογη πρέπει να είναι και η τιμωρία. Αφού έχω λάβει υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος, όλους τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, την ανάγκη να επιβληθεί ποινή που να αρμόζει στις συνέπειες στο θύμα και την ανάγκη της προστασίας της κοινωνίας με αποτρεπτική ποινή, θεωρώ ότι η ορθή ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εάν ιδωθεί στο σύνολο της, δικαιολογεί την επιβολή ποινής φυλάκισης διότι ήταν συστηματική και στρεφόταν κατά μέλους της οικογένειας του το οποίο ο κατηγορούμενος συνεχώς κακοποιούσε σωματικά και ψυχικά. Το γεγονός ότι το πρόσωπο που κακοποιούσε ο κατηγορούμενος είναι η μητέρα του, αντικατοπτρίζει το μέγεθος του προβλήματος του, το όποιο μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με φυλάκιση ως σωστό μέτρο τιμωρίας. Ο κατηγορούμενος έχει κάνει το πρώτο βήμα προς αποκατάσταση της σχέσης του με τη μητέρα του και της ψυχικής του υγείας δια της παραδοχής του για την απαράδεκτη του συμπεριφορά. Παρόλο τούτο, κρίνω ότι η απόσταση που έχει να διανύσει για να γίνει καλά είναι μεγάλη. Είναι από τις περιπτώσεις που όλοι οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής, δηλαδή αναμόρφωση του παραβάτη, τιμωρία του παραβάτη και αποτροπή του εγκλήματος εξυπηρετούνται καλύτερα με την άμεση επιβολή ποινής φυλάκισης χωρίς οποιαδήποτε αναστολή. (Βλ. υπόθεση Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 221/2012, ημερ. 19/12/12.) Επιβάλλεται στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 10 μηνών σε έκαστη των κατηγοριών 2, 5, 6, 7 και 9. Η ποινή φυλάκισης να αρχίζει από την ημέρα κράτησης του, ήτοι από τις 16.1.2015. (Υπ.)............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο