Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Nafize Salieva Smailova, Αρ. Υπόθεσης: 1546/15, 30/3/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Nafize Salieva Smailova, Αρ. Υπόθεσης: 1546/15, 30/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1546/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Nafize Salieva Smailova Ημερομηνία: 30 Μαρτίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιάλλουρου Για την Κατηγορούμενη: κ. Ταμπούρλας Π Ο Ι Ν Η Η κατηγορούμενη έχει παραδεχθεί μία κατηγορία, ότι έκλεψε ένα κουτί που περιείχε πιστόλι μάρκας Glock 19, αξίας €600, ιδιοκτησία διπλωμάτη που υπηρέτησε στην Βουλγαρική Πρεσβεία στην Κύπρο κατά παράβαση των Άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της κλοπής διά της ευρέσεως του πολύτιμου αντικειμένου. Το αδίκημα διαπράχθηκε στις 3.12.2012, όμως δεν προωθήθηκε ποινική δίωξη εναντίον της κατηγορούμενης προηγουμένως, διότι αυτή έφυγε από την Κύπρο και ήταν άφαντη μέχρι που επέστρεψε περί τα τέλη Φεβρουαρίου 2015, όπου και συνελήφθηκε και τέθηκε υπό κράτηση. Το συγκεκριμένο πιστόλι είχε αφιχθεί στην Κύπρο με πτήση από τη Βουλγαρία. Η αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας είχε αφιχθεί στην Κύπρο για επίσημη επίσκεψη. Μαζί της και ο υπασπιστής της που ήταν ιδιοκτήτης του πιστολιού στη θήκη. Από λάθος του προσωπικού του αεροδρομίου, η θήκη με το πιστόλι μεταφέρθηκε με τρόλεϊ στο χώρο που οι επιβάτες πτήσεων παραλαμβάνουν τις αποσκευές τους. Η θήκη με το πιστόλι ήταν τοποθετημένη στο τρόλεϊ μαζί με άλλα αντικείμενα, μεταξύ άλλων, και τη τσάντα του αδελφού της κατηγορούμενης που ήταν σχισμένη. Η κατηγορούμενη πήρε τη θήκη με το πιστόλι όταν προσέγγισε το τρόλεϊ για να πάρει τις αποσκευές του αδελφού της. Σύμφωνα με την κατάθεση της, δεν άνοιξε τη θήκη επί τόπου διά να ανακαλύψει το περιεχόμενο της. Μετέφερε τη θήκη στον τόπο διαμονής της. Την άνοιξε και ανακάλυψε το περιεχόμενο της. Αντιλήφθηκε το λάθος της, αλλά φοβήθηκε να κάνει αναφορά στην αστυνομία διά να μην έχει άλλα προβλήματα και το μετέφερε στη Βιομηχανική περιοχή Καϊμακλίου και το έκρυψε σε ξύλινο πόντιο κοντά σε περιτοίχισμα εργοστασίου. Αντιλήφθηκε ότι το όλο ζήτημα ήταν λήξαν, επειδή έκρυψε το πιστόλι και πίστευε ότι δεν θα ακολουθούσαν συνέπειες αποτέλεσμα της πράξεως της. Συνεπώς, επέστρεψε στην Κύπρο το 2015 νομιζόμενη ότι το ζήτημα είχε ξεχαστεί από τις διωκτικές αρχές. Η αστυνομία είχε κάνει έρευνες για τον εντοπισμό του πιστολιού του υπασπιστή της αντιπροέδρου της Βουλγαρίας, χωρίς αποτέλεσμα. Το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης στο αεροδρόμιο κατέγραψε τις κινήσεις της κατηγορούμενης, αλλά ήταν άγνωστη η ταυτότητα της μέχρι που πρόσωπο έδωσε πληροφορίες στην αστυνομία για την ταυτότητα της στις 16 Φεβρουαρίου

1. Από τότε εκδόθηκε ένταλμα συλλήψεως εναντίον της, όμως ελλείψει στοιχείων, όπως μόνιμη διεύθυνση ήταν αδύνατον να εντοπισθεί μέχρι που η ίδια επέστρεψε στην Κύπρο και συνελήφθηκε. Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου της κατηγορούμενης ότι η κατηγορία της κλοπής δια της ευρέσεως αντικειμένου είναι λιγότερο σοβαρή κατηγορία από άλλες κατηγορίες κλοπής. Όμως, η συγκεκριμένη κατηγορία της κλοπής δια ευρέσεως θα πρέπει να θεωρηθεί από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις κλοπής αυτής της μορφής. Η κλοπή του πιστολιού οφείλεται εν μέρη στην αμέλεια του προσωπικού του αεροδρομίου. Δεν τηρήθηκαν ορθά τα πρωτόκολλα ασφαλείας σε σχέση με τη μεταφορά πυροβόλων όπλων που αναπόφευκτα συνοδεύουν αξιωματούχους διαφόρων κρατών κατά των επίσημων επισκέψεων τους στην Κύπρο. Όμως, δεν μπορεί να υποβαθμισθεί και η σοβαρή και καταδικαστέα πράξη της κατηγορούμενης. Η κατηγορούμενη με τις ενέργειες της προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ ξένου αξιωματούχου και των αρχών της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά έθεσε και σε κίνδυνο άλλους ανθρώπους, επειδή κατείχε και μετέφερε στην επικράτεια του νησιού πιστόλι με γεμιστήρα και μετά το απέκρυψε σε σημείο όπου θα μπορούσε να ανευρεθεί από άλλους, αδιαφορώντας για την ασφάλεια άλλων προσώπων Προς όφελος της κατηγορούμενης λαμβάνω υπόψη μου του ακολούθους μετριαστικούς παράγοντες:
2. Παραδοχή
3. Λευκό ποινικό μητρώο
4. Προσωπικές περιστάσεις. Η κατηγορούμενη είναι 45 ετών. Πριν την προφυλάκιση της εργαζόταν στο γεωργικό τομέα ως εργάτρια. Έχει δύο ενήλικα παιδιά και διέμενε με το σύζυγο της στην Βουλγαρία. Ήρθε στην Κύπρο λίγους μήνες το 2012 διά να εργασθεί και επέστρεψε το 2015 για τον ίδιο σκοπό. Τότε έγινε και η σύλληψη της για το παρών αδίκημα. Αντιμετωπίζει καρδιολογικά προβλήματα για τα οποία παρακολουθείται στις κεντρικές φυλακές.
5. Καθυστέρηση στην διαπίστωση της ποινικής της ευθύνης. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
6. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει μέτρα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά.
7. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με το να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
8. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχήν παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S. Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το αδικήμα που έχει παραδεχθεί η κατηγορούμενη είναι αρκετά σοβαρό λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης για το συγκριμένο αδίκημα δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Διά τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι το συγκεκριμένο αδίκημα είναι σοβαρό. Το αντικείμενο που έκλεψε η κατηγορούμενη δεν ήταν ένα συνηθισμένο αντικείμενο, αλλά το πιστόλι του υπασπιστή της αντιπροέδρου της Βουλγαρίας. Κανένα λογικό πρόσωπο δεν μπορεί να θεωρεί ότι είναι ασφαλή και φυσιολογικό να κυκλοφορεί με τέτοιο αντικείμενο στην κατοχή του για να το μεταφέρει σε κρυψώνα. Ήταν επιβεβλημένο όπως αναφέρει την εύρεση τέτοιου αντικειμένου αμέσως στην αστυνομία. Υπάρχει αυξημένο καθήκον του Δικαστηρίου να επιβάλει αποτρεπτική ποινή σε τέτοια περίπτωση επειδή η συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι καταδικαστέα με επικίνδυνες επιπτώσεις. Είναι γεγονός ότι υπάρχει καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης της κατηγορούμενης. Όμως στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6739 και 6740, ημερομηνίας 27 Μαρτίου 2000, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εξετάζει το ζήτημα της καθυστέρησης χωρίς αναφορά στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και ιδιαίτερα στους λόγους που διαπιστώνεται καθυστέρηση στην ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου. Όταν ο κατηγορούμενος είναι αυτός που ευθύνεται για την καθυστέρηση, τότε παύει να έχει την ίδια σημασία η καθυστέρηση ως στοιχείο για την επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Τσιολής ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 7461, ημερομηνίας 8 Μαρτίου 2004.) Η κατηγορούμενη ευθύνεται κυρίως για την καθυστέρηση διότι κράτησε την εγκληματική της ενέργεια μυστική νομιζόμενη ότι είχε ξεφύγει τον έλεγχο των διωκτικών αρχών. Το πιστόλι είχε εξαφανισθεί και η αστυνομία δεν είχε τον τρόπο με τα υπάρχοντα στοιχεία στην κατοχή της να εντοπίσει τα ίχνη του δράστη της κλοπής. Είναι μόνο με την επιστροφή της κατηγορούμενης στην Κύπρο που η εξιχνίαση αυτού του σοβαρού αδικήματος έγινε κατορθωτή προς αποκατάσταση του θύματος, αλλά και προσαγωγή της κατηγορούμενης ενώπιον του Δικαστηρίου προς διαπίστωση της ποινικής της ευθύνης. Συνεπώς, η καθυστέρηση είναι μεγάλη όμως επειδή κύριος υπαίτιος αυτής της καθυστέρησης είναι η κατηγορούμενη, δεν θεωρώ ότι αυτός ο παράγοντας επιδρά καταλυτικά στην ποινή που θα πρέπει να της επιβληθεί. Υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Η κλοπή διά της ευρέσεως δεν διαφέρει από το αδίκημα της κλοπής, παρά μόνο σε σχέση με τον τρόπο που έχει επιτευχθεί η κλοπή. Επομένως, τα κριτήρια που εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση για να αξιολογηθεί η σοβαρότητα της διάπραξης του αδικήματος της συγκεκριμένης κλοπής ισχύουν και για την κλοπή διά ευρέσεως. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδες δικαίωμα του που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή και απειλή βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει το σκοπό του, το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπής η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως, στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε μ' αυτό το τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεων του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες, ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή τη θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 5534, ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης, στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443, ημερ. 30.4.1991.) Στην υπόθεση Czari Ferencz v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 242/2013, ημερομηνίας 3 Ιουλίου 2014, το Εφετείο επεξήγησε ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής διά ευρέσεως δεν είναι μόνο η κατοχή της κλαπείσας περιουσίας αλλά και η δόλια πρόθεση του κατηγορούμενου να προβεί στην κλοπή. Η δόλια απόκτηση και κατακράτηση της περιουσίας εξάγεται από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε σχηματίσει την άποψη ότι η περιουσία δεν έχει εγκαταλειφθεί από το ιδιοκτήτη της και ότι με εύλογα διαβήματα θα μπορούσε να ανακαλύψει τον ιδιοκτήτη προς τον σκοπό επιστροφής της περιουσίας. Σε εκείνη την περίπτωση το Εφετείο επικύρωσε απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης τριών μηνών σε πρόσωπο που βρήκε σε κάδο αχρήστων εκκλησιαστικά αντικείμενα αξίας €1.000 και που δεν κατέβαλε εύλογες προσπάθειες για να αναζητήσει τον ιδιοκτήτη των αντικειμένων. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στη διάπραξη του αδικήματος, διότι η κατηγορούμενη βρήκε την θήκη με το πιστόλι στο χώρο του αεροδρομίου όπου οι επιβάτες παραλαμβάνουν τις αποσκευές τους. Δεν είναι δυνατόν να μην αντιλήφθηκε, έστω και σε κατοπινό στάδιο, ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο έχει ιδιοκτήτη, παρόλο τούτο επέλεξε να αποκρύψει το αντικείμενο στερώντας διά παντός από τον ιδιοκτήτη του αυτό το αντικείμενο. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας είναι το γεγονός ότι ανέλαβε μεγάλο ρίσκο με την απόκτηση και κατακράτηση πυροβόλου όπλου με γεμιστήρα. Με τις ενέργειες της έχει εκθέσει άλλα πρόσωπα σε κίνδυνο. Πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές κυρώσεις σε παραβάτες τέτοιων αδικημάτων, παρόλο που είναι ελπίδα μου ότι τέτοια φαινόμενα δεν συμβαίνουν συχνά στο χώρο του αεροδρομίου, ώστε να υποχρεούνται άλλοι κάτω από παρόμοιες συνθήκες να πληροφορούν αμέσως την αστυνομία ότι κατέχουν αντικείμενα αξίας που περιήλθαν στην κατοχή τους τυχαίως, αλλά κατακρατήθηκαν παρανόμως. Συνεπώς, η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτής της φυλάκισης. Ούτε θεωρώ ότι δικαιολογείται αναστολή της ποινής. Η συμπεριφορά της κατηγορούμενης ήταν άκρως σοβαρή. Πρέπει να γνώριζε ότι το συγκεκριμένο πιστόλι θα αναζητείτο από κάποιον και ότι η απώλεια του θα προκαλούσε σοβαρή αναστάτωση σε άλλο πρόσωπο. Αντί να πληροφορήσει την αστυνομία, αποφάσισε να το κρύψει με άγνωστες επιπτώσεις αυτής της ενέργειας για άλλα πρόσωπα. Πρέπει να επιβληθεί ποινή φυλάκισης ώστε να αρμόζει στη σοβαρότητα του αδικήματος και να είναι κατανοητό ότι δόλια απόκτηση και κατακράτηση αντικείμενων προκαλεί δυσμενείς και απρόσμενες συνέπειες, ώστε να προληφθεί παρόμοιο περιστατικό και στο μέλλον. Αφού έλαβα υπόψη μου όλους τους μετριαστικούς παράγοντες, την παραδοχή της, το λευκό ποινικό μητρώο, τη σοβαρότητα του αδικήματος, τα γεγονότα της υπόθεσης και της ανάγκης να αποτρέπεται αυτή η δόλια και επικίνδυνη συμπεριφορά, επιβάλλεται στην κατηγορούμενη ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Η ποινή φυλάκισης να αρχίζει από την ημέρα κράτησης της, ήτοι 13 Φεβρουαρίου
9. Το πιστόλι να επιστραφεί στο νόμιμο δικαιούχο του. (Υπ.)............... Ν. Ταλαριδου-Κοντοπούλου ΕΔ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο