Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Πασχάλη Πασχάλη κ.α., Αίτηση αρ.: 247/2014, 20/3/2015

(1)του Κεφ. 154), της κλεπταποδοχής (άρθρα 20 και 306 του Κεφ. 154) και της αφαίρεσης διακριτικών σημείων μηχανοκίνητου οχήματος (άρθρο 17(β) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου, Ν.86/1972, ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια, και άρθρο 20 του Κεφ. 154), τα οποία παρουσιάζονται να διεπράχθηκαν κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ των ετών 2010 έως και 2014 στις επαρχίες Λάρνακας, Λεμεσού και Αμμοχώστου, η αστυνομία συνέλαβε αριθμό προσώπων και κατέσχε αριθμό αυτοκινήτων. Μεταξύ των κατασχεθέντων αυτοκινήτων περιλαμβάνεται και το αυτοκίνητο υπ΄ αριθμόν εγγραφής LBD 963, μάρκας Mercedes, μοντέλο Ε250 («το αυτοκίνητο»), το οποίο από τις 14.09.2012 ανήκει στον αιτητή Γιώργο Χ¨Ξενή («ο αιτητής»). Το αυτοκίνητο κατεσχέθηκε στις 23.11.

1. Στις 26.11.2014 και επί τη βάσει των άρθρων 27(γ)(Ι) και 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 155, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) ο καθ΄ ου η αίτηση Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας («ο καθ΄ ου η αίτηση») υπέβαλε αίτηση για την κράτηση, μεταξύ άλλων, και του αυτοκινήτου «μέχρι την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας». Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αστυφύλακα 3941 Ματθαίου Σωτηρίου ο οποίος υπηρετεί στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Λάρνακας («το Τ.Α.Ε. Λάρνακας»). Ο αστυφύλακας 3941 Ματθαίος Σωτηρίου, μεταξύ άλλων, αναφέρει και τα εξής: Το αυτοκίνητο, το οποίο ο αιτητής αγόρασε από μάντρα αυτοκινήτων ανήκουσα σε ύποπτο που έχει συλληφθεί, παρουσιάζεται, στο μηχανογραφημένο σύστημα της Interpol, ως κλοπιμαίο. Η κλοπή παρουσιάζεται να έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 04.05.
2. Η αστυνομική διερεύνηση της υπόθεσης δεν έχει ολοκληρωθεί και η κράτηση, μεταξύ άλλων, και του αυτοκινήτου είναι αναγκαία γιατί αυτό θα αποτελέσει τεκμήριο για την απόδειξη υπόθεσης η οποία ενδεχομένως να καταχωριστεί ενώπιον Δικαστηρίου. Η αίτηση ημερ. 26.11.2011 ετέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 28.11.2011, οπότε επαρουσιάσθηκε, για να την υποστηρίξει, ο αστυφύλακα 3941 Ματθαίος Σωτηρίου. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 26.11.2011 εξεδόθηκε διάταγμα δια του οποίου διετάχθηκε η κράτηση του αυτοκινήτου έως και την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας υπό τον όρο ότι αυτό θα επεδίδετο εντός 7 ημερών από την έκδοσή του («το διάταγμα ημερ. 28.11.2011»). Το διάταγμα ημερ. 28.11.2014 επεδόθηκε στον αιτητή και αυτός κατεχώρισε, στις 11.12.2014, την προκείμενη αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος ημερ. 28.11.2014 και ή την επιστροφή του αυτοκινήτου και ή την έκδοση οιουδήποτε άλλου διατάγματος ήθελε θεωρηθεί δίκαιον υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, μεταξύ άλλων, το άρθρο 32 του Κεφ. 154, τη Δ.48 Θ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή, το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται ως εξής: Στις 23.11.2014 και στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος έρευνας του αυτοκινήτου ο ίδιος το οδήγησε στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου προς τον σκοπό φύλαξής του ως τεκμηρίου. Έκτοτε το αυτοκίνητο κρατείται από την αστυνομία. Έδωσε κατάθεση στην αστυνομία και παρέδωσε το πιστοποιητικό της επ΄ ονόματί του εγγραφής του αυτοκινήτου, το πιστοποιητικό καταλληλότητάς του, έγγραφο για την ασφαλιστική του κάλυψη, το τιμολόγιο για την αγορά του καθώς και την απόδειξη εξόφλησης της αξίας του. Στις 26.11.2014 το αυτοκίνητο μετεφέρθηκε σε συνεργείο στη Λευκωσία για να υποβληθεί σε τεχνικό έλεγχο. Ο ίδιος δύο φορές προηγουμένως, στις 27.02.2014 και στις 23.10.2014, μετέφερε το αυτοκίνητο στο ίδιο συνεργείο για σέρβις. Ουδείς από το συνεργείο του ανέφερε ότι το αυτοκίνητο είναι κλοπιμαίο. Γνωρίζει ότι σε περίπτωση κλοπής οχήματος μάρκας «Mercedes», η κατασκευάστρια εταιρεία ενημερώνει όλους τους αντιπροσώπους της στην Ευρώπη. Η συνέχιση της κράτησης του αυτοκινήτου τον στερεί από περιουσιακό του στοιχείο ιδιαιτέρως χρήσιμο και αναγκαίο εφ΄ όσον με αυτό μεταβαίνει, καθημερινώς από το Παραλίμνι, όπου διαμένει, στην Λάρνακα, όπου εργάζεται. Επιπλέον, η συνέχιση της κράτησης του αυτοκινήτου είναι αδικαιολόγητη εφ΄ όσον δεν υπάρχει καταγγελία συγκεκριμένου ιδιοκτήτη περί της κλοπής του αυτοκινήτου, ο ίδιος δεν έχει μέχρι στιγμής κατηγορηθεί για οιονδήποτε αδίκημα και ούτε έχει ενημερωθεί για την πορεία της σχετικής αστυνομικής έρευνας. Εν πάση περιπτώσει, στις 27.11.2014 ο δικηγόρος του απέστειλε στον υπεύθυνο του Τ.Α.Ε. Λάρνακας επιστολή δια της οποίας υπέβαλε αίτημα για την άμεση επιστροφή του αυτοκινήτου. Ας σημειωθεί πώς στην ένορκη δήλωση του αιτητή επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα τα οποία υποστηρίζουν κάποιους τους ως άνω ισχυρισμούς. Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 19.12.
3. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι εξής:

(1)Πριν από την καταχώριση, ενώπιον Δικαστηρίου, ποινικής υπόθεσης, δεν μπορεί να εξεταστεί αίτημα για την επιστροφή κατασχεθέντος τεκμηρίου.

(2)Ο αιτητής δεν αποκαλύπτει λόγους οι οποίοι να καθιστούν την αίτηση βάσιμη. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του προρρηθέντος αστυφύλακα 3941 Ματθαίου Σωτηρίου ο οποίος αναφέρει τα εξής ουσιώδη: Υπέγραψε την ένορκη δήλωση ημερ. 26.11.2014 κατώπιν εξουσιοδότησής του από τον καθ΄ ου η αίτηση. Η συνέχιση κράτησης του αυτοκινήτου είναι απαραίτητη εφ΄ όσον η αστυνομική έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Το αυτοκίνητο, το οποίο στις 10.05.2012 εδηλώθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως κλοπιμαίο, αφίχθηκε στο Λιμένα Λεμεσού στις 20.06.2012. Προσφάτως το αυτοκίνητο εξετάσθηκε από το συνεργείο της «Mercedes» στην Κύπρο και διεπιστώθηκε πώς δεν υπήρξε παραποίηση στον αριθμό του σκελετού του. Το αυτοκίνητο εισήχθηκε στη Δημοκρατία από τον Φρίξο Ματθαίου ο οποίος, σε κατάθεσή του, αναφέρει ότι το αγόρασε από κάποιον Ελλαδίτη, ονόματι Ορέστη, και ακολούθως το μετεπώλησε σε κάποιον Ανδρέα. Για τις συναλλαγές αυτές δεν υπάρχουν έγγραφες αποδείξεις. Εν τέλει, το αυτοκίνητο κατέληξε σε μάντρα πώλησης αυτοκινήτων. Εν σχέσει με το αυτοκίνητο εντοπίστηκαν πλαστή συμφωνία πώλησης και πλαστός ισπανικός τίτλος ιδιοκτησίας. Κατά την ακρόαση της αίτησης ο αστυφύλακας 3941 Ματθαίος Σωτηρίου εκλήθηκε για να αντεξετασθεί επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεών του. Κατά την αντεξέτασή του, ο μάρτυρας προσέθεσε τα εξής: (α) Για την συμπλήρωση των ερευνών εν σχέσει με το αυτοκίνητο αναμένονται πληροφορίες από το εξωτερικό, οι οποίες έχουν ήδη ζητηθεί. (β) Όταν στις 28.11.2014 εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την ακρόαση της αίτησης ημερ. 26.11.2014, εγνώριζε περί της επιστολής ημερ. 27.11.2014, την οποίαν απέστειλε ο δικηγόρος του αιτητή προς τον υπεύθυνο του Τ.Α.Ε. Λάρνακας (τεκμήριο 1). (γ) Το πρόσωπο το οποίο συνέλεξε την πληροφορία σύμφωνα με την οποίαν το αυτοκίνητο εδηλώθηκε, στις 10.05.2012, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως κλοπιμαίο είναι ο λοχίας 4734 Χαράλαμπος Ευδοκίμου. Ο λοχίας αυτός έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στη σχετική ιστοσελίδα της Interpol. Δυνάμει του ισχύοντος δικαίου της απόδειξης, ο κατωνομασθείς, από τον αστυφύλακα 3941 Ματθαίο Σωτηρίου, λοχίας 4734 Χαράλαμπος Ευδοκίμου εκλήθηκε για να αντεξετασθεί επί του περιεχομένου των δηλώσεων οι οποίες του αποδίδονται. Καταθέτοντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ο λοχίας 4734 Χαράλαμπος Ευδοκίμου επιβεβαίωσε τα εξής:

(1)Είναι εξουσιοδοτημένος και έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στην ιστοσελίδα της Interpol η οποία αφορά στα κλοπιμαία οχήματα.

(2)Μετά από σχετική έρευνα εντόπισε, στην ιστοσελίδα αυτή, καταχώριση σύμφωνα με την οποίαν το αυτοκίνητο εδηλώθηκε στις 10.05.2012, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως κλοπιμαίο. Εμελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι εισηγήθηκαν δια των τελικών αγορεύσεών τους, και εξετάσθηκε η μαρτυρία. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:

(1)Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία κράτησης, από την αστυνομία, τεκμηρίου το οποίο κατεσχέθηκε στα πλαίσια διερεύνησης ποινικής υπόθεσης ρυθμίζεται από τα άρθρα 32 έως και 34 του Κεφ. 155. Πρόκειται για διαδικασία πολιτική (Concrete Mix Limited v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 360, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας

(2010)1 Α.Α.Δ. 181 και απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 179/2011 Ανδρέας Ησαϊα κ.α. ν. Αστυνομίας, ημερ. 22.10.2013). Εφ΄ όσον, επί τη βάσει μονομερούς αίτησης, εξεδόθηκε διάταγμα για την κράτηση κατασχεθέντος τεκμηρίου «μέχρι την αποπεράτωση οιασδήποτε ποινικής διαδικασίας», ως το άρθρο 32

(1)του Κεφ. 155 προβλέπει, αυτό επιδίδεται στον επηρεαζόμενο. Με τον τρόπο αυτό δίδεται στον επηρεαζόμενο η ευκαιρία να προσφύγει στο Δικαστήριο, εάν επιθυμεί, και να υποβάλει αίτηση για την ακύρωσή του (Ανδρέας Ησαϊα κ.α. Αστυνομίας (ανωτέρω)). Ως λόγοι ακύρωσης του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος κράτησης τεκμηρίου δυνατόν να προβληθούν και η παράληψη της αστυνομίας να παρουσιάσει, ενώπιον του Δικαστηρίου, ουσιαστικά γεγονότα καθώς και η κατάχρηση διαδικασίας [(Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (ανωτέρω)].. Συναφώς σημειώνεται πώς αίτηση, η οποία υποβάλλεται μονομερώς δυνάμει του άρθρου 32

(1)του Κεφ. 155 «είναι υψίστης πίστεως («uberrima fides») και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση» (Larissa (Αρ. 2)

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1333, 1342). Γίνεται παραπομπή, για ανάλογη εφαρμογή, στην απόφαση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-7) καθώς και στην απόφαση Μ. and Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co.

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, 1797 όπου αναφέρονται και τα εξής: «Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, συναρτάται προς την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε ζητείται η παροχή θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Το κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αντικειμενικό. Το ηθελημένο ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος για την μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας». Συναφώς σημειώνεται, επίσης, πώς ως «καταχρηστική» χαρακτηρίζεται κατ΄ αρχάς, η δικαστική διαδικασία όταν δι΄ αυτής επιδιώκεται σκοπός όμοιος με σκοπόν ο οποίος επιδιώκεται διαμέσου της παράλληλης προώθησης άλλου ένδικου μέσου (Beogradskα DD

(1996)1 C.L.R. 911, καθώς, επίσης, και η δικαστική διαδικασία όταν πραγματικός της σκοπός είναι η εξόντωση ή η καταπίεση του αντιδίκου (Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου

(2002)2 Α.Α.Δ. 522, Mills v. Cooper

(1967)2 All ER 100, 104). Η δικαστική εξουσία για παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας εξ αιτίας του καταχρηστικού της χαρακτήρα ασκείται με φειδώ και μόνον εφ΄ όσον η διαδικασία είναι προδήλως καταχρηστική. Η σχετική απόφαση πρέπει να λαμβάνεται κατόπιν συνεκτίμησης αφ΄ ενός του συνταγματικού δικαιώματος κάθε προσώπου να προσφεύγει απρόσκοπτα στη δικαιοσύνη και αφ΄ ετέρου της ευθύνης του Δικαστηρίου να περιφρουρεί και να διασφαλίζει την ορθή και αποτελεσματική λειτουργία του (απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 90/2011 Μεταφορές Γερόλεμος Ν. Γερολέμου Λτδ ν. Αδελφοί Σ. Πεκρής (Γενικές Επιχειρήσεις) Λτδ κ.ά. ημερ. 11.09.2013). Η κρίση περί καταχρηστικής διαδικασίας δεν διαμορφώνεται επί τη βάσει υποθέσεων και εικασιών. Τέτοια κρίση διαμορφώνεται επί τη βάσει μαρτυρίας. Σύνοψη του λόγου και των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή της εκ μέρους διαδίκου κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας παρατίθεται στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Παρέλλα Τζεννάρο

(1995)1 Α.Α.Δ. 217: «Η δικαιοδοσία για την παρεμόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν στην κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιονδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα, μπορεί να προσλάβουν οποιανδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίον παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Υπάρχουν περιπτώσεις όπου συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία παρουσιάζεται, εκ πρώτης όψεως, ορθή και νόμιμη. Όμως, εξωγενής μαρτυρία καταδεικνύει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της. Στην απόφαση Goldsmith v. Sperrings Ltd

(1977)2 All ER 566 (C.A.) λέχθηκαν, από τον Lord Denning M.R., τα εξής: «Abuse of legal process In a civilized society, legal process is the machinery for keeping order and doing justice. It can be used properly or it can be abused. It is used properly when it is invoked for the vindication of men's rights or the enforcement of just claims. It is abused when it is diverted from its true course so as to serve extortion or oppression; or to exert pressuve so as to achieve an improper end. When it is so abused, it is a tort, a wrong known to the law. The judges can and will intervene to stop it ... Sometimes abuse can be shown by the very steps being taken in the courts .. At other times the abuse can only be shown by extrinsic evidence that the legal process is being used for an improper purpose. On the face of it in any particular case, the legal process may appear to be entirely proper end correct. What may make it wrongful is the purpose for which it is used. If it is done in order to exert pressure so as to achieve an end which is improper in itself, then it is a wrong known to the law. This appears distinctly from the case which founded this tort. It is Grainger v. Hill

(1838)4 Bing N.C. 212 which arose out of the old process of capias. The plaintiff recovered damages for abuse of the process. It had been abuse because it had been taken, as Tindal CJ said at p. 221, «to effect an object not within the scope of the process» and as Bosanquet J. said at p. 24 «the process was enforced for an ulterior purpose».

(2)Η απόφαση του Δικαστηρίου για κράτηση κατασχεθέντος τεκμηρίου είναι αυτοτελής και λαμβάνεται δυνάμει της σχετικής ευρείας διακριτικής εξουσίας την οποίαν δίδουν τα άρθρα 27 έως και 34 του Κεφ. 155 [(Ανδρέας Ησαϊα κ.α. ν. Αστυνομία (ανωτέρω)].

(3)Επί τη βάσει του μαρτυρικού υλικού το οποίο έχει παρουσιασθεί διαπιστώνονται τα εξής: Ο καθ΄ ου η αίτηση απετάθηκε και εξασφάλισε το διάταγμα ημερ. 28.03.2014 προς διευκόλυνση ερευνών τις οποίες νομίμως, κανονικώς και εκ καθήκοντος διενεργεί εν σχέσει με το ενδεχόμενο διάπραξης των αδικημάτων τα οποία αναφέρονται πιο πάνω. Παρουσιασθείς ενώπιον του Δικαστηρίου στις 28.11.2014, ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος του καθ΄ ου η αίτηση αστυφύλακας 3941 Ματθαίος Σωτηρίου κατέθεσε συγκροτημένη και επαρκή μαρτυρία και δεν απέκρυψε κανένα ουσιώδες στοιχείο, η γνώση του οποίου θα μπορούσε εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει το διάταγμα κράτησης του αυτοκινήτου. Ειδικώτερα σημειώνεται πώς η λήψη, στις 27.11.2014, από τον υπεύθυνο του Τ.Α.Ε. Λάρνακος, της επιστολής του δικηγόρου του αιτητή ίδιας ημερομηνίας (τεκμήριο 1) και τα όσα στην επιστολή αυτή αναφέρονται δεν συνιστούν τέτοια ουσιώδη στοιχεία. Ο ισχυρισμός του αιτητή σύμφωνα με τον οποίο απέκτησε το αυτοκίνητο καλόπιστα και αφού κατέβαλε πλήρως το τίμημα για την αγορά του καθώς, επίσης, και το γεγονός πώς το αυτοκίνητο έτυχε αρμοδίως τεχνικού ελέγχου και διεπιστώθηκε πώς δεν υπήρξε παραποίηση στον αριθμό του σκελετού του, δεν καθιστούν την συγκεκριμένη αστυνομική διερεύνηση περατωθείσα. Ούτε η περιεχόμενη στην επιστολή ημερ. 27.11.2014 (τεκμήριο 1) πρόταση του αιτητή για επιστροφή του αυτοκινήτου υπό όρους αποτελεί ουσιώδες γεγονός το οποίο, εάν ήταν γνωστό στο Δικαστήριο, θα εδύνατο εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας για έκδοση του διατάγματος ημερ. 28.11.2014: Υπενθυμίζεται πώς ο καθ΄ ου η αίτηση επιδιώκει την κράτηση του αυτοκινήτου για να φυλαχθεί και για να διασφαλιστεί η δυνατότητα προσαγωγής του ενώπιον του Δικαστηρίου, ως τεκμηρίου, εάν καταχωριστεί σχετική υπόθεση. Όμως, ο αιτητής επιδιώκει την επιστροφή του αυτοκινήτου για να το χρησιμοποιεί στις διακινήσεις του και όχι για να το φυλάξει. Ούτε εντοπίζεται οιαδήποτε καταχρηστική συμπεριφορά εκ μέρους του καθ΄ ου η αίτηση: Η έναρξη της αστυνομικής έρευνας και η συνέχισή της καθώς και το αίτημα του καθ΄ ου η αίτηση να κρατεί το αυτοκίνητο έως και την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας δεν παρουσιάζονται να υποκινούνται από οιονδήποτε αλλότριο κίνητρο. Υπενθυμίζεται πώς υπάρχει μαρτυρία σύμφωνα με την οποίαν το αυτοκίνητο είναι καταχωρισμένο στην σχετική ιστοσελίδα της Interpol ως κλοπιμαίο, από το Ηνωμένο Βασίλειο, από τις 10.05.2012. Και υπάρχει μαρτυρία σύμφωνα με την οποίαν σχετικώς με το αυτοκίνητο επαρουσιάσθηκαν πλαστή συμφωνία πώλησης καθώς και πλαστός ισπανικός τίτλος ιδιοκτησίας. Το γεγονός πώς τεχνικός έλεγχος του αυτοκινήτου κατέδειξε πώς δεν υπήρξε τροποποίηση του αριθμού του σκελετού του δεν εξουδετερώνει το ενδεχόμενο αυτό να είναι κλοπιμαίο. Οι διαπιστώσεις αυτές καθιστούν αβάσιμο το αίτημα για ακύρωση του διατάγματος ημερ. 28.11.2014.

(4)Ως αβάσιμο κρίνεται και το αίτημα για την επιστροφή του αυτοκινήτου δυνάμει του άρθρου 32

(3)του Κεφ. 155. Εφ΄ όσον δεν κατεχωρίστηκε, επί του παρόντος, ποινική υπόθεση η επί τη βάσει του άρθρου 32

(3)του Κεφ. 155 εξουσία του Δικαστηρίου δεν δύναται να ασκηθεί [(Concrete Mix Limited v. Αστυνομίας (ανωτέρω)].

(5)Η διαπίστωση πώς η από τις 28.11.2014 κράτηση του αυτοκινήτου υπήρξε, υπό τις περιστάσεις, δικαιολογημένη και αναγκαία δεν σημαίνει πώς η κατάσταση αυτή μπορεί να συνεχίζεται επ΄ αόριστον. Στο διάταγμα ημερ. 28.11.2014 περί κράτησης του αυτοκινήτου έως και την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας, ενυπάρχει η αναγνώριση της υποχρέωσης του καθ΄ ου η αίτηση να ενεργήσει τα δέοντα εντός ευλόγου χρόνου [(Ανδρέας Ησαϊα κ.α. ν. Αστυνομίας (ανωτέρω)]. Ως εκ τούτου και προς το σκοπό ολοκλήρωσης εκ μέρους της αστυνομίας της έρευνας και των άλλων απαιτούμενων ενεργειών, το διάταγμα κράτησης του αυτοκινήτου υπ΄ αριθμόν εγγραφής LBD963 ημερ. 28.11.2014 παραμένει σε ισχύ για περίοδο ενός μηνός από σήμερα, δηλαδή έως και τις 20.04.2015. Εάν, έως και τις 20.04.2015, δεν καταχωριστεί, ενώπιον Δικαστηρίου, σχετική ποινική υπόθεση, το αυτοκίνητο υπ΄ αριθμόν εγγραφής LBD963 να επιστραφεί στον ιδιοκτήτη του σύμφωνα με το ισχύον πιστοποιητικό εγγραφής. Εάν, έως και τις 20.04.2015 καταχωριστεί, ενώπιον του Δικαστηρίου, σχετική ποινική υπόθεση, το ζήτημα της κράτησης του αυτοκινήτου υπ΄ αριθμόν LBD963 να τεθεί εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου με αίτημα οιασδήποτε πλευράς. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο