Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Mehmet Murat Yildirim, Αρ. Υπόθεσης: 2594/15, 3/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2594/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Mehmet Murat Yildirim Ημερομηνία: 3 Απριλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Γιακουμεττή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Χριστοφή Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί μία κατηγορία, ότι ως πλοίαρχος του εμπορικού πλοίου «Lady GuI» εισέπλευσε στο Λιμάνι της Αμμοχώστου το οποίο κηρύχθηκε κλειστό δυνάμει διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου κατά παράβαση του άρθρου 15
(2)του περί Λιμένων Νόμου 38/
- To συγκεκριμένο λιμάνι κηρύχθηκε κλειστό μετά την εισβολή της Κυπριακής Δημοκρατίας από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις το
- Οι λόγοι που πάρθηκε η συγκεκριμένη απόφαση είναι προφανείς, μη φυσικό έλεγχο του λιμανιού από τους αρμόδιους φορείς του κράτους. Παρόλο τούτο το συγκεκριμένο λιμάνι φαίνεται να λειτουργεί από τη μη αναγνωρισμένη διεθνώς οντότητα που κατέχει και ελέγχει το βόρειο τμήμα της Κύπρου. To πλοίο «Lady Gul» , καπετάνιος του οποίου ήταν ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο, εισέπλευσε στο λιμάνι της Αμμοχώστου στις 31.12.
- Ο λόγος που επέλεξε ο κατηγορούμενος να ελλιμενισθεί στο κλειστό λιμάνι για διάστημα περίπου 10 ημερών ήταν για να επιδιορθωθεί μηχανική βλάβη που διαπιστώθηκε στον κύλινδρο της μηχανής του πλοίου ενώ αυτό βρισκόταν σε ανοικτά ύδατα μεταξύ Συρίας και Κύπρου. Το κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου λειτουργεί κανονικά από τις ένοπλες δυνάμεις που έχουν λάβει δια της βίας το βόρειο τμήμα της Κύπρου, παρόλο που το νόμιμο κράτος της Κύπρου αδυνατεί να εμποδίσει τη συγκεκριμένη δραστηριότητα επειδή δεν ασκεί φυσικό έλεγχο επί του συγκεκριμένου λιμανιού. Το πλοίο «Lady Gul» με καπετάνιο τον κατηγορούμενο αφίχθηκε στο λιμάνι Λάρνακας στις 23.3.
- Αγκυροβολήθηκε στο λιμάνι της Λάρνακας για να διεξάγει συνηθισμένες εμπορικές δραστηριότητες, ήτοι φόρτωση και εκφόρτωση εμπορικού φορτίου. Έγινε έλεγχος του ημερολογίου του πλοίου από τις Λιμενικές Αρχές και διαπιστώθηκε ότι το πλοίο είχε εισπλεύσει στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου και παρέμεινε εκεί αγκυροβολημένο για περίπου 10 ημέρες. Ο κατηγορούμενος ομολόγησε ότι πράγματι είχε ελλιμενισθεί το πλοίο που κυβερνούσε στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου. Προέβη στην εξής εξήγηση για τις πράξεις: εξήγησε ότι εκτελούσε δρομολόγιο για λογαριασμό της πλοιοκτήτριας εταιρείας από λιμάνι στη Μολδαβία στο λιμάνι του Ashdod στο Ισραήλ. Ενώ εκτελούσε αυτή τη διαδρομή για λογαριασμό του εργοδότη του, ο μηχανικός του πλοίου τον πληροφόρησε ότι υπήρχε μηχανικό πρόβλημα με τον κύλινδρο της μηχανής του πλοίου με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η ολοκλήρωση του συγκεκριμένου δρομολογίου. Πήρε οδηγίες από την πλοιοκτήτρια εταιρεία να πορευθεί στο πιο κοντινό λιμάνι δια να αγοράσει εξαρτήματα και να γίνει επιδιόρθωση του πλοίου. Ο κατηγορούμενος έκρινε ότι το πιο κοντινό λιμάνι ήταν αυτό της Αμμοχώστου και επειδή αυτό λειτουργεί κανονικά ως λιμάνι και αυτός είναι Τούρκος υπήκοος, δεν είναι ενήμερος και/ή αδιαφορεί για το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κηρύξει το συγκεκριμένο λιμάνι ως απαγορευμένο. Αγκυροβόλησε στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου στις 3.1.2015 και περίμενε όπως του αποσταλούν τα μηχανικά εξαρτήματα για επιδιόρθωση του πλοίου. Απέκτησε αυτά τα εξαρτήματα στις 8.1.2015 και έγινε επιδιόρθωση στο πλοίο ενώ αυτό εξακολουθούσε να είναι αγκυροβολημένο στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου. Αποχώρησε από το κλειστό λιμάνι στις 12.1.
- Το πλοίο δεν ήταν ακινητοποιημένο εξαιτίας της μηχανικής βλάβης. Μόνο του το πλοίο ταξίδεψε από τα ανοικτά της Κύπρου μέχρι το κλειστό λιμάνι. Ο κατηγορούμενος δεν επιχείρησε να κατευθύνει το πλοίο στο λιμάνι της Λάρνακας που είναι πολύ κοντά στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου. Το συγκεκριμένο πλοίο είναι εμπορικό και ανήκει σε ιδιωτικά συμφέροντα, δηλαδή σε εταιρεία. Παρόλο που ο νόμος το επιτρέπει, ο ιδιοκτήτης του πλοίου, δηλαδή η εταιρεία, δεν έχει διωχθεί, προφανώς επειδή αυτό το πρόσωπο διαφεύγει της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος ήταν κατά το επίδικο χρόνο πλοίαρχος του πλοίου. Είχε το φυσικό έλεγχο του πλοίου, αλλά εκτελούσε τις οδηγίες του εργοδότη του, δηλαδή της εταιρείας εμπορικών συμφερόντων που είναι ο ιδιοκτήτης του πλοίου. Βέβαια, ο εργοδότης του δεν του είπε να εισπλεύσει και να ελλιμενιστεί σε λιμάνι που έχει κηρυχθεί κλειστό και απαγορευμένο από την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά του λέχθηκε να κατευθυνθεί προς το πιο κοντινό λιμάνι για επιδιορθώσεις. Ο κατηγορούμενος δεν έχει προβάλει ως θέση ότι η μηχανική βλάβη ήταν τέτοιας έκτασης που τα πράγματα είχαν ξεφύγει από τον έλεγχο του, περιορίζοντας απόλυτα τις επιλογές του. Δεν είναι περίπτωση όπου δεν είχε άλλη επιλογή παρά να εισπλεύσει στο κλειστό λιμάνι και με ασφάλεια να αγκυροβολήσει. Εξάλλου υπέδειξα στο συνήγορο υπεράσπισης ότι εάν έπρεπε το πλοίο να κατευθυνθεί στο συγκεκριμένο σημείο εξαιτίας μίας κατάστασης force majeur, θα ήταν αμφίβολο κατά πόσο τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος μπορούσαν να αποδειχθούν και σε τέτοια περίπτωση νομικά ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να αποδεχθεί παραδοχή στο αδίκημα όταν εκ των γεγονότων της υπόθεσης προβάλλεται υπεράσπιση στο αδίκημα. Περαιτέρω, δεν έχω αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος είχε άγνοια των συγκεκριμένων νομοθετικών διατάξεων που ποινικοποιούν τη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Όμως, ο κατηγορούμενος είναι υπήκοος της Τουρκίας και γνωρίζει τα γεγονότα του 1974 και πιο σημαντικό γνωρίζει ότι το βόρειο τμήμα της Κύπρου ελέγχεται από τη μη αναγνωρισμένη διεθνώς οντότητα που δημιουργήθηκε ως συνέπεια εισβολής στην Κύπρο από ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας. O κατηγορούμενος επέλεξε να εισπλεύσει στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου παρόλο που γνώριζε ότι η πράξη του αυτή έρχεται σε αντίθεση με κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου. Λαμβάνω υπόψη μου ότι η παράνομη του πράξη μετριάζεται από το γεγονός ότι βρέθηκε αντιμέτωπος με μία δύσκολη κατάσταση που περιόρισε τις επιλογές του σε σχέση με την αντιμετώπιση ενός αιφνίδιου προβλήματος. Όμως, ως ανέφερα πιο πάνω, υπήρχαν άλλοι νόμιμοι τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος που δεν θα υπέσκαπταν την άσκηση κυριαρχίας της Κύπρου δια της χρήσης λιμανιού που παράνομα λειτουργεί από νομική οντότητα που δεν είναι αναγνωρισμένη και που ελέγχει και λειτουργεί το λιμάνι αυτό δια της βίας και εις βάρος των πολιτών της. Η άσκηση της κυριαρχίας δεν είναι ζήτημα θεωρίας. Όταν το νόμιμο κράτος αδυνατεί να ασκήσει κυριαρχία μέσω των λιμανιών του, αυτό έχει απτές συνέπειες για τους πολίτες του. Το λιμάνι είναι σημείο εσόδου και εξόδου της χώρας και είναι αδύνατον για μία χώρα να προστατεύει τα εδάφη της και κατ' επέκταση τους πολίτες της, εάν δεν έχει φυσικό έλεγχο επί όλων των δραστηριοτήτων που διεξάγονται σε λιμάνι. Ασκείται η κυριαρχία του κράτους όταν αυτό ρυθμίζει ποιός έχει πρόσβαση στα λιμάνια του. Το λιμάνι είναι σημαντική πηγή εσόδων του κράτους. Είναι ζωτικός παράγοντας στην αμυντική θωράκιση της χώρας και ακόμη είναι σημαντικό να υπάρχει έλεγχος του λιμανιού δια να ελέγχεται η μετανάστευση στην χώρα. Η Κύπρος αδυνατεί να ασκεί έλεγχο στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου. Επομένως, δεν μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες της. Ο μόνος τρόπος που έχει απομείνει στην Κύπρο να προστατεύει τους πολίτες της από τις παράνομες δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων που έχουν εκδιώξει τους πολίτες της από το κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου δια της βίας, είναι να ποινικοποιεί τη χρήση του κλειστού λιμανιού από τρίτους. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να εισπλεύσει στο κλειστό λιμάνι Αμμοχώστου για να κάνει χρήση των υπηρεσιών του λιμανιού και για να προβεί σε μηχανικές επιδιορθώσεις για διάστημα πολλών ημερών. Επέλεξε να δώσει υλική υποστήριξη στην μη αναγνωρισμένη οντότητα να λειτουργεί λιμάνι όχι υπό τον έλεγχο του νόμιμου κράτους. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
- Παραδοχή.
- Λευκό ποινικό μητρώο.
- Προσωπικές περιστάσεις. Ο κατηγορούμενος είναι 37 ετών, εργάζεται ως καπετάνιος και διαμένει με την οικογένεια του στην Κωνσταντινούπολη. Είναι πατέρας τριών ανηλίκων παιδιών. Οι απολαβές του ως καπετάνιος είναι καλές.
- Αυτός είχε το φυσικό έλεγχο του πλοίου, αλλά περιορίσθηκαν οι επιλογές του εξαιτίας των εντολών του εργοδότη του. Η εταιρεία του δεν θα τιμωρηθεί διότι εκφεύγει της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ο πιο πάνω μετριαστικός παράγοντας δεν εκμηδενίζει την ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου, διότι στην τελική ανάλυση ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που πήρε την απόφαση να παρανομήσει έχοντας υπό τον έλεγχο του το πλοίο. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
- Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά.
- Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με το να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
- Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανούς παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Aνώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχήν παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου δια να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρά, λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. H ανώτατη προβλεπόμενη ποινή από το νόμο για το συγκεκριμένο αδίκημα είναι μέχρι δύο χρόνια ποινή φυλάκισης και/ή ποινή προστίμου Λ.Κ. 10.000, το ισόποσο σε ευρώ €17,
- Όμως θεωρώ ότι η διάπραξη του αδικήματος κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις δεν παρουσιάζει εκείνους του παράγοντες που να δικαιολογούν απόκλιση από την ενδεδειγμένη ποινή που πρέπει να επιβληθεί σε παρανομούντες αυτής της νομοθεσίας. Η επιδιόρθωση των πλοίων, όταν αυτά παρουσιάζουν μηχανική βλάβη, είναι μια συνηθισμένη δραστηριότητα που συμβαίνει σε εμπορικά πλοία που εκτελούν δρομολόγια αποστάσεως συχνά. Ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως αυτή η συνηθισμένη δραστηριότητα διεξαχθεί κατά την παραμονή διαρκείας του πλοίου στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου. Αυτή η πράξη αναμφίβολα έχει συνέπιες και δίδει έμπρακτη υποστήριξη στις ένοπλες δυνάμεις κατοχής που εκμεταλλεύονται το συγκεκριμένο λιμάνι για να αμφισβητήσουν την κυριαρχία της Κύπρου εις βάρος των νομίμων κατοίκων του νησιού, διότι ανεξέλεγκτα και κακόβουλα διεξάγονται λιμενικές δραστηριότητες με τρόπο που δεν λαμβάνεται υπόψη η ευημερία τους και η ασφάλεια τους. Επομένως, το Δικαστήριο οφείλει να επιβάλει μια ποινή αυστηρή που να τιμωρεί τέτοιους παραβάτες ανάλογα με τη σοβαρότητα των πράξεων τους, αλλά και επίσης ως θέμα γενικής αποτροπής της συγκεκριμένης δραστηριότητας με δεδομένο ποιες είναι οι επικίνδυνες και απρόβλεπτες προεκτάσεις τέτοιας συμπεριφοράς εάν εδραιωθεί ως συνηθισμένη εμπορική πρακτική για πλοία που επιθυμούν να επιπλεύσουν και να ελλιμενιστούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Παρόμοια θεώρηση των πραγμάτων είχε και το Εφετείο στην υπόθεση Γεώργιος Βουβλινόπουλος ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ.
- Σε εκείνη την υπόθεση ο πλοίαρχος του πλοίου εισήλθε στο κλειστό λιμάνι Αμμοχώστου επειδή δεν γνώριζε ότι ήταν παράνομη δραστηριότητα. Στην δική μας περίπτωση ο κατηγορούμενος προέβη στη συγκεκριμένη παρανομία, όχι για να διεξάγει μια καθαρά εμπορικής φύσεως εργασία στο κλειστό λιμάνι, αλλά για να το χρησιμοποιήσει το κλειστό λιμάνι για μια συνηθισμένη δραστηριότητα εμπορικών πλοίων, ήτοι μηχανική επιδιόρθωση του πλοίου, όταν αυτό παρουσιάζει μηχανική βλάβη. Στην υπόθεση Βουβλινόπουλος (πιο πάνω), επισημάνθηκε η έξαρση που παρατηρείται στο αδίκημα της παράνομης εισόδου και της αδυναμίας της Κυπριακής Δημοκρατίας να ελέγχει τα σημεία εισόδου στη χώρα. Γι' αυτό εξάλλου κρίθηκε αναγκαία να κηρυχθούν τα λιμάνια της Κερύνειας και της Αμμοχώστου κλειστά επειδή βρίσκονται υπό τον έλεγχο δυνάμεων κατοχής και αυτές οι ένοπλες δυνάμεις τα εκμεταλλεύονται με τρόπο που βλάπτει τους νόμιμους κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρατηρείται ότι αυτό το αδίκημα διαπράττεται συχνά, διότι συνιστά δραστηριότητα που είναι οικονομικά συνετή για τους πλοιοκτήτες και εξυπηρετεί τα εμπορικά συμφέροντα τρίτων. Πριν από λίγους μήνες επεσυνέβη παρόμοιο περιστατικό στο Λιμάνι της Λάρνακας. Σε εκείνη την περίπτωση το Εφετείο μείωσε την ποινή φυλάκισης που επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο, όμως τόνισε ότι αυτές οι παράνομες και επικίνδυνες πρακτικές δεν μπορεί να γίνουν συνηθισμένη εμπορική πρακτική και έτσι η ενδεδειγμένη ποινή πρέπει να είναι αυτή της φυλάκισης έστω και μικρής διάρκειας. (βλ. Yasar Sertgoz v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 289/2014, ημερομηνίας 16 Δεκεμβρίου 2014). Ο ελλιμενισμός στα κατεχόμενα λιμάνια πρέπει να μην είναι ελκυστική εμπορική τακτική. Οποιαδήποτε ποινή πλην της φυλάκισης αποτελεί ενθάρρυνση τέτοιων πρακτικών. Νοείται ότι δεν γίνεται το Δικαστήριο να μην επιβάλει ποινές που να παρεμποδίζουν τη συγκεκριμένη παράνομη δραστηριότητα προκειμένου να διευκολύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα τρίτων πρόσωπων. Έχω αναλύσει σε λεπτομέρεια γιατί επιβάλλεται η πρόληψη του εγκλήματος στη συγκεκριμένη περίπτωση δια της επιβολής της ορθής ποινής. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που οι μετριαστικοί παράγοντες που καταγράφονται αναλυτικά πιο πάνω και ειδικά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εισέπλευσε στο λιμάνι επειδή διαπιστώθηκε μηχανική βλάβη στο πλοίο που δεν καθιστούσε δυνατή την ολοκλήρωση του δρομολογίου του πλοίου, επιδρούν καταλυτικά μόνο σε σχέση με τη διάρκεια της ποινής και όχι στο είδος της. Αφού έλαβα υπόψη μου τη σοβαρότητα του αδικήματος, τα γεγονότα της υπόθεσης, τους μετριαστικούς παράγοντες, αλλά και της ανάγκης επιβολής προληπτικής ποινής ώστε να παταχθεί, στο βαθμό που υπάρχει η δυνατότητα για κάτι τέτοιο η συγκεκριμένη παράνομη δραστηριότητα, κρίνω ορθό όπως επιβάλω ποινή φυλάκισης 1 μηνός στην κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Η ποινή φυλάκισης να αρχίζει από την ημέρα της κράτησης του, ήτοι 31.3.
- Το ημερολόγιο του πλοίου να επιστραφεί στο δικαιούχο του. (Υπ.).............. Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο