← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Δημήτρη Γεωργιάδη κ.α., Υπόθεση αρ.: 6751/2013, 3/4/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Δημήτρη Γεωργιάδη κ.α., Υπόθεση αρ.: 6751/2013, 3/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 6751/2013 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας και

  1. Δημήτρη Γεωργιάδη
  2. Λοίζου Γιακουμή
  3. Todor Yankov
  4. Dem. Georgiades Farm Co Ltd Κατηγορουμένων 03 Απριλίου,
  5. Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. Α. Αντωνίου, Δημόσιος Κατήγορος Για τους κατηγορουμένους αρ. 1 και 4, εμφανίζεται o κ. K. Καμένος Κατηγορούμενος αρ. 1, παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (αίτημα για παραμερισμό του κατηγορητηρίου) Στις 22.01.2014 απεσύρθηκε και απερρίφθηκε η υπόθεση όσον αφορά στον κατηγορούμενο αρ. 3 και στις 16.06.2014 ανεστάληκε η υπόθεση όσον αφορά στον κατηγορούμενο αρ.
  6. Έτσι, παρέμειναν να αντιμετωπίζουν σωρεία κατηγοριών για αδικήματα προβλεπόμενα στον περί Υγιεινής Παραγωγής Τροφίμων Ζωικής Προέλευσης και Διάθεσής τους στην Αγορά καθώς και για Άλλα Συναφή Θέματα Νόμο (Ν.150(Ι)/2003, ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) καθώς και στον Ποινικό Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και
  7. Αυτοί αρνούνται ενοχή και η υπόθεση ορίσθηκε για ακρόαση. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 23.12.2014 και πριν ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων αρ. 1 και 4 εζήτησε τον παραμερισμό του κατηγορητηρίου καταλογίζοντας σε κάθε μια από τις έξι κατηγορίες συγκεκριμένο ελάττωμα το οποίο, κατά την εισήγησή του, δεν δύναται να θεραπευθεί. Ειδικώτερα, όσον αφορά στην 1η και την 4η κατηγορία, ο κ. Καμένος υπεστήριξε τα εξής: Η 1η κατηγορία, διά της οποίας οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 4 διώκονται για την σφαγή, στις 20.12.2012, 25 αρνιών και 15 εριφίων σε μη εγκεκριμένη εγκατάσταση, πάσχει από πολλαπλότητα: Για καθ΄ ένα από τα σφάγια θα έπρεπε να υπάρχει ξεχωριστή κατηγορία. Από πολλαπλότητα πάσχει και η 4η κατηγορία, δια της οποίας οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 διώκονται για την σφαγή, μεταξύ των ημερομηνιών από την 01.11.2012 έως και τις 19.12.2012, 125 προβάτων και 37 εριφίων σε μη εγκεκριμένη εγκατάσταση: Αφ΄ ενός για κάθε ένα από τα σφάγια θα έπρεπε να υπάρχει ξεχωριστή κατηγορία, αφ΄ ετέρου ο χρόνος τέλεσης των εγκαλούμενων πράξεων είναι αόριστος εφ΄ όσον αυτός αφορά στην περίοδο από την 01.11.2012 έως και τις 19.12.
  8. Αντιδρώντας, ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέστειλε την 2η, την 3η, την 5η και την 6η κατηγορία και εζήτησε άδεια να τροποποιήσει το κατηγορητήριο ως εξής: (α) δια της προσθήκης του εδαφ.

(2)στο ήδη καταγεγραμμένο, στις εκθέσεις αδικήματος της 1ης και της 4ης κατηγορίας, άρθρο 14 του Ν.150(Ι)/2003, (β) δια της προσθήκης της λέξης «αιγοπρόβατα» στις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, ως συμπλεκτικής των ήδη καταγεγραμμένων λέξεων «αρνιά» και «ερίφια», (γ) δια της προσθήκης της λέξης «αιγοπρόβατα» στις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας, ως συμπλεκτικής των ήδη καταγεγραμμένων λέξεων «πρόβατα» και «ερίφια» και (δ) δια της προσθήκης 7ης, 8ης και 9ης κατηγορίας. Τέλος, ο κ. Αντωνίου απέρριψε τη θέση περί πολλαπλότητας της 1ης και της 4ης κατηγορίας. Ο κ. Καμένος επέμεινε στη θέση περί της ελαττωματικότητας όλων των κατηγοριών, περί της αδυναμίας θεραπείας του κατηγορητηρίου και περί της ανάγκης αυτό να απορριφθεί. Προέβαλε ένσταση στις επιδιωκόμενες τροποποιήσεις και υπεστήριξε πώς η κατηγορούσα αρχή καταχράται της δικαστικής διαδικασίας όταν, αντί να αποσύρει το κατηγορητήριο, επιχειρεί να αναστείλει κάποιες κατηγορίες, να προσθέσει καινούριες και να τροποποιήσει τις εναπομείνασες. Κρίνεται αναγκαία η παράθεση του κειμένου της 1ης και της 4ης κατηγορίας καθώς και του κειμένου των προτεινομένων να προστεθούν 7ης, 8ης και 9ης κατηγορίας. Kαι αυτό για διευκόλυνση της συζήτησης η οποία ακολουθεί. «ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 1 Σφαγή ζώων σε μη εγκεκριμένη εγκατάσταση κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 5
(1)(α) και 14
(1)(α) του Περί Υγιεινής Παραγωγής Τροφίμων Ζωικής Προέλευσης και Διάθεση τους στην Αγορά καθώς και άλλα Συναφή θέματα Νόμου του 2003 υπ΄ αριθμό 150
(1)/2003, όπως τροποποιήθηκε μέχρι το 2011 και άρθρων 2 και 4 του Κανονισμού ΕΚ 853/2004 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι στις 20.12.2012 και μεταξύ των ωρών 1400-1745 στην Κτηνοτροφική περιοχή Αραδίππου στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας έσφαξαν 25 αρνιά και 15 ερίφια σε μη εγκεκριμένη εγκατάσταση από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες». «ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 4 Σφαγή ζώων σε μη εγκεκριμένη εγκατάσταση κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5
(1)(α) και 14
(1)(α) του Περί Υγιεινής Παραγωγής Τροφίμων Ζωικής Προέλευσης και Διάθεση τους στην Αγορά καθώς και άλλα Συναφή θέματα Νόμου του 2003 υπ΄ αριθμό 150
(1)/2003, όπως τροποποιήθηκε μέχρι το 2011 και άρθρων 2 και 4 του Κανονισμού ΕΚ 853/2004 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνίων 01.11.2012-19.12.2012, συμπεριλαμβανομένων, στην Κτηνοτροφική περιοχή Αραδίππου στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας έσφαξαν 125 πρόβατα και 37 ερίφια σε μη εγκεκριμένη εγκατάσταση από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες». «ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 7 Κατοχή οργάνου χρησιμοποιημένου για την κατασκευή αποτυπωμάτων κατά παράβαση του άρθρου 359(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο όπως αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία χωρίς νόμιμη εξουσία ή δικαιολογία είχε στην κατοχή του όργανο με μορφή σφραγίδας κατάλληλο για τη δημιουργία αποτυπώματος του προσομοιάζει με αυτό που δημιουργήθηκε για τη κατασκευή σφραγίδας των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών». «ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 8 Μεταφορά τροφίμων ζωικής προέλευσης με μη εγκεκριμένο όχημα κατά παράβαση των άρθρων 2, 6Α
(1), 14 του Περί Υγιεινής Παραγωγής Τροφίμων Ζωικής Προέλευσης και Διάθεσης τους στην Αγορά καθώς και για άλλα συναφή θέματα Νόμου 150
(1)/2003 όπως τροποποιήθηκε μέχρι το 2011. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία μετέφερε με το αυτοκίνητο KXR 232, σφάγια για διάθεση τους στην αγορά χωρίς το όχημα να είναι εγκεκριμένο από την αρμόδια αρχή». «ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Αρ. Κατηγορίας 9 Μεταφορά τροφίμων ζωικής προέλευσης με μη εγκεκριμένο όχημα κατά παράβαση των άρθρων 2, 6Α
(1), 14 του Περί Υγιεινής Παραγωγής Τροφίμων Ζωικής Προέλευσης και Διάθεσης τους στην Αγορά καθώς και για άλλα συναφή θέματα Νόμου 150
(1)/2003 όπως τροποποιήθηκε μέχρι το 2011. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην τέταρτη κατηγορία μετέφερε με το αυτοκίνητο KXR 232, σφάγια για διάθεση τους στην αγορά χωρίς το όχημα να είναι εγκεκριμένο από την αρμόδια αρχή». Εμελετήθηκαν τα κρίσιμα νομικά και πραγματικά δεδομένα και ελήφθηκαν υπ΄ όψιν τα όσα οι δύο πλευρές υπεστήριξαν αγορεύοντας. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Η επιλογή της κατηγορούσας αρχής να αναστείλει την 2η, την 3η, την 5η και την 6η κατηγορία είναι δεσμευτική τόσον για την πλευρά των κατηγορουμένων αρ. 1 και 4 όσον και για το Δικαστήριο. Εφ΄ όσον ο κ. Αντωνίου, ως εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα, ανήγγειλε την αναστολή των συγκεκριμένων κατηγοριών το ζήτημα έχει λήξει και οι κατηγορίες αυτές δεν δύνανται να αποτελούν το αντικείμενο περαιτέρω συζήτησης. Παρατίθεται σχετικώς το εξής απόσπασμα από την απόφαση Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(2013)3 Α.Α.Δ. 7: «Με σταθερότητα η νομολογία έχει επαναλάβει την ίδια θέση ..... η εξουσία του Γενικού Εισαγγελέα να ασκήσει ή να μην ασκήσει ποινική δίωξη εναντίον οποιουδήποτε προσώπου εντός της Δημοκρατίας, δεν ελέγχεται δικαστικά, ούτε με προνομιακά εντάλματα της φύσης certiorari ή mandamus .... ο Γενικός Εισαγγελέας έχει το αποκλειστικό και μη ελεγχόμενο προνόμιο δυνάμει του Άρθρου 113 του Συντάγματος να αποφασίζει εάν θα προχωρήσει σε ποινική δίωξη, αν θα την αναστείλει ή θα την διακόψει κ.λ.π.....»
(2)Η κατηγορούσα αρχή υποχρεούται να καθορίσει, στο κατηγορητήριο, τις νομοθετικές διατάξεις επί των οποίων βασίζει τις κατηγορίες καθώς και όλα τα ιδιαίτερα πρωτογενή γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν το εκάστοτε επίδικο αδίκημα. Πρόκειται για υποχρέωση αυστηρή, πηγάζουσα από το Σύνταγμα και τη νομολογία, η οποία διασφαλίζει το δικαίωμα του κατηγορουμένου να μην παραπλανηθεί και να μπορέσει να ετοιμάσει την υπεράσπισή του (Δημοκρατία ν. Σπύρου
(2000)2 Α.Α.Δ., 144). Η παράλειψη της κατηγορούσας αρχής να συμμορφωθεί με την υποχρέωσή της αυτή, είτε γιατί το νομικό υπόβαθρο, το οποίο επικαλείται, δεν είναι ορθό και πλήρες είτε γιατί οι λεπτομέρειες, τις οποίες κατέγραψε στο κατηγορητήριο, είναι ανεπαρκείς είτε γιατί οι λεπτομέρειες αυτές είναι λανθασμένες, καθιστά το κατηγορητήριο ελαττωματικό και προσφέρει έρεισμα για την υποβολή ένστασης ως προς την εγκυρότητά του. Η ένσταση αυτή μπορεί να λάβει τη μορφή αιτήματος για τον παραμερισμό του κατηγορητηρίου (motion to quash the indictment) (Archbold, Criminal Pleading, Evidence and Practice, 1993, re-issue, Volume 1, παρα. 1-209 επ.). Επειδή η ένσταση περί του καταγεγραμμένου ως του νομικού υποβάθρου καθώς και περί της ανεπάρκειας και των σφαλμάτων των λεπτομερειών άπτεται της ουσίας των κατηγοριών, της εγκυρότητας και του νόμω βασίμου του κατηγορητηρίου, αυτή δύναται να προβληθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο κατηγορούμενος δύναται να προβάλει τέτοια ένσταση οποτεδήποτε χωρίς να περιορίζεται από το χρονικό πλαίσιο το οποίο θέτει το άρθρο 66 του Κεφ. 155 (Γαβριηλίδης ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Τίχωνα
(2002)2 Α.Α.Δ. 251, 254 και Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Σοφρωνίου
(2008)2 Α.Α.Δ. 803, 806, Αndreas N. Loizou, George M. Pikis, Criminal Procedure in Cyprus, 1975, σελ. 83).
(3)Η ελαττωματικότητα ή η ανεπαρκής διατύπωση ενός κατηγορητηρίου δύναται να θεραπευθεί δυνάμει της εξουσίας την οποίαν παρέχει στο Δικαστήριο το άρθρο 83 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 155, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Πρόκειται για ευρεία διακριτική εξουσία η οποία παρέχεται προς το σκοπό προάσπισης της δικαιοσύνης. Η τροποποίηση του κατηγορητηρίου δύναται να γίνει αυτεπαγγέλτως ή κατώπιν αιτήματος διαδίκου και δύναται να λάβει τη μορφή της τροποποίησης του κρίσιμου νομικού υποβάθρου ή της περιγραφής του αδικήματος, της τροποποίησης των λεπτομερειών του αδικήματος, της υποκατάστασης υφιστάμενης κατηγορίας ή της προσθήκης νέας. Κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται πώς η τροποποίηση του κατηγορητηρίου δεν θα θέσει τον κατηγορούμενο σε δυσμενέστερη θέση και δεν θα τον εμποδίσει να προβάλει την υπεράσπισή του. Η τροποποίηση του κατηγορητηρίου στα αρχικά στάδια εκδίκασης της υπόθεσης είναι ευχερέστερη (Α. Loizou, G. Pikis, Criminal Procedure in Cyprus, (ανωτέρω), σελ. 71 επ).
(4)Εν προκειμένω, η παράλειψη της κατηγορούσας αρχής να καταγράψει, στις εκθέσεις αδικήματος της 1ης και της 4ης κατηγορίας, και του εδαφ.
(2)του άρθρου 14 του Ν.150(Ι)/2003, ενώ είναι ήδη καταγεγραμμένο, ως μέρος του κρίσιμου νομικού υποβάθρου, το 14
(1)(α) είναι επουσιώδης και δύναται, σε αυτό το αρχικό στάδιο εκδίκασης της υπόθεσης, όπου η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει, να θεραπευθεί. Η τροποποίηση του κατηγορητηρίου, δια της προσθήκης, στις εκθέσεις αδικήματος της 4ης και της 5ης κατηγορίας, και του εδαφ.
(2)στο ήδη καταγεγραμμένο άρθρο 14
(1)(α) ουδόλως θα επηρεάσει δυσμενώς τους κατηγορουμένους αρ. 1 και 4 και ουδόλως θα τους εμποδίσει να προβάλουν την υπεράσπισή τους.
(5)Παρόμοια ισχύουν και εν σχέσει με την παράλειψη της κατηγορούσας αρχής να περιγράψει τα επίδικα σφάγια με την λέξη «αιγοπρόβατα» στις λεπτομέρειες της 1ης και της 4ης κατηγορίας και την επιλογή της να περιγράψει αυτά με τις λέξεις «αρνιά» και «ερίφια», στις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, και με τις λέξεις «πρόβατα» και «ερίφια», στις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας. Εφ΄ όσον οι λέξεις «αίγα», «ερίφιο» και «κατσίκα» είναι συνώνυμες, και εφ΄ όσον οι λέξεις «αρνί» και «πρόβατο» είναι «συνώνυμες» (δείτε υπό τα σχετικά λήμματα στο Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας Ε.Π.Ε., Αθήνα 1998), οι λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης και της 4ης κατηγορίας είναι ορθά διατυπωμένες και ουδεμία σύγχυση δημιουργούν.
(6)Ούτε η προσθήκη της 7ης, 8ης και 9ης κατηγορίας, το κείμενο των οποίων παρατίθεται πιο πάνω, θα επηρεάσουν καθ΄ οιονδήποτε δυσμενή τρόπο τους κατηγορουμένους αρ. 1 και 4 στην προβολή της υπεράσπισής τους. Ως προκύπτει από το κείμενό τους οι προτεινόμενες να προστεθούν κατηγορίες αφορούν σε αδικήματα τα οποία συνδέονται με αυτά της 1ης και της 4ης κατηγορίας και τα οποία παρουσιάζονται να έλαβαν χώρα στον ίδιο τόπο και τον ίδιο χρόνο.
(7)Η επιλογή της κατηγορούσας αρχής να διατυπώσει μιαν κατηγορία για την κατ΄ισχυρισμόν παράνομη σφαγή 25 αρνιών και 15 εριφίων, η οποία έλαβε χώρα στις 20.12.2012, και μια δεύτερη κατηγορία για την, κατ΄ ισχυρισμόν, παράνομη σφαγή 125 προβάτων και 37 εριφίων, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ της 01.11.2012 έως και την 19.12.2012, δεν συνιστά ανεπιθύμητη πολλαπλότητα η οποία οδηγεί σε παραμερισμό της 1ης και της 4ης κατηγορίας. Συναφώς αναφέρεται πώς ως πολλαπλότητα στην όψη του κατηγορητηρίου. «...... ορίζεται ως η συμπερίληψη στην ίδια κατηγορία πέραν του ενός αδικήματος. Είναι αυστηρός ο κανόνας ότι η κατηγορία δεν πρέπει να περιέχει περισσότερο από ένα αδίκημα. Για να γνωρίζει η υπεράσπιση επακριβώς τι είναι που αντιμετωπίζει. Αλλιώς ενδέχεται να επηρεαστεί δυσμενώς. Και για να παρέχεται η δυνατότητα διακρίβωσης προηγούμενης καταδίκης ή αθώωσης autrefois convict ή acquit για το ίδιο αδίκημα σε περίπτωση μεταγενέστερης κατηγορίας: βλ. π.χ. The Police v. Economides & Others
(1951)XX (Part II) C.L.R. 11. (Ακκελίδου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 265)». Κατά την εφαρμογή του κανόνος εναντίον της πολλαπλότητας πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των περιπτώσεων στις οποίες αποδίδεται στον κατηγορούμενο η διάπραξη αριθμού διακεκριμένων αδικημάτων, οπότε για κάθε τέτοιο διακεκριμένο αδίκημα πρέπει να υπάρχει διακεκριμένη κατηγορία, και των περιπτώσεων στις οποίες αποδίδεται στον κατηγορούμενο η διάπραξη αριθμού διακεκριμένων εγκληματικών ενεργειών οι οποίες, όμως, αποτελούν μέρος μιας δραστηριότητας. Στις δεύτερες περιπτώσεις η συμπερίληψη σε μια κατηγορία όλων αυτών των διακεκριμένων εγκληματικών ενεργειών κρίνεται κατάλληλη. Ο κανών εναντίον της πολλαπλότητας εφαρμόζεται λαμβανομένων υπ΄ όψιν της κοινής λογικής καθώς και του τι είναι χρήσιμο και αποτελεσματικό υπό τις περιστάσεις. Ας σημειωθεί πώς στην απόφαση Jemmison v. Priddle
(1972)1 Q.B. 489 κρίθηκε ως ορθή η συμπερίληψη, στην ίδια κατηγορία, των ενεργειών σύλληψης και θανάτωσης δύο ελαφιών οι οποίες έλαβαν χώραν εντός δευτερολέπτων. Παρατίθενται σχετικώς τα ακόλουθα αποσπάσματα από το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice, 2004, Oxford University PRess, σελ. 1299 επ. «THE RULE AGAINST DUPLICITY Duplicity Generally Each count in an indictment must allege only one offence (... where more than one offence is alleged in an indictment, each offence «shall be set out in a separate paragraph called a court»). If a count alleges more than one offence, it is said to be bad for duplicity, and should be quashed before arraignment .. (σελ. 1299). ......... if the particulars of a count can sensibly be interpreted as alleging a single activity, it will not be bad for duplicity, even if a number of district criminal acts are implied. Thus, the rule against duplicity, rests ultimately on common sence and pragmatic considerations of what is fair in all the circumstances .. (σελ. 1301).. .. In Jemisson n. Priddgle
(1972)1 Q. B. 489, an information for taking and killing two red deer was held not to be bad for duplicity because the deer were shout within seconds of each other.. The foregoing discussion of the rule against duplicity has distinguished between a prosecution case to the effect that the accused committed a number of district offences, which must always be put in separate counts, and an allegation merely that he committed a number of district criminal acts which, since they formed part of one activity or transaction, can properly go into a single count ......... (σελ. 1303)» Υπό τις περιστάσεις κρίνεται πώς η επιλογή της κατηγορούσα αρχής να διατυπώνει μια κατηγορία για την, κατ΄ ισχυρισμόν, παράνομη σφαγή 25 αρνιών και 15 εριφίων, η οποία έλαβε χώρα στις 20.12.2012, και μια δεύτερη κατηγορία για την, κατ΄ισχυρισμόν, παράνομη σφαγή 125 προβάτων και 37 εριφιών, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ της 01.11.2012 έως και τις 19.12.2012, είναι εύλογη και νόμιμη. Η εισήγηση της πλευράς των κατηγορουμένων αρ. 1 και 4 για καταχώριση διακεκριμένης κατηγορίας για καθ΄ ένα από τα επίδικα σφάγια θα οδηγούσε σε ένα υπερβολικά και αχρείαστα μακροσκελές και καταπιεστικό κατηγορητήριο (απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 207/2013 Σ.Π. Αστυνομία ημερ. 25.06.2014).
(8)Ο κανών εναντίον της πολλαπλότητας επιβάλλει, επίσης, όπως κατ΄ αρχήν, κάθε κατηγορία περιλαμβάνει αδίκημα το οποίο διεπράχθηκε σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Εντούτοις, κατ΄ εξαίρεσιν, εφ΄ όσον η αληθής ερμηνεία ενός αδικήματος καταδεικνύει πώς πρόκειται για συνεχιζόμενο αδίκημα το οποίο διεπράχθηκε είτε συνεχώς είτε κατά διαλείμματα σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, τότε είναι δυνατή η αναφορά, στην κατηγορία, πώς το αδίκημα διεπράχθηκε σε περισσότερες από μια ημερομηνίες. Παρατίθενται σχετικώς τα ακόλουθα αποσπάσματα από το σύγγραμμα Blackstones's (ανωτέρω), σελ. 1295 και 1302: «Continuous offences The rule against duplicity (i.e. each count may allege only one offence.) means that, subject to what follows, a count must allege that the offence occurred on one day, not on several days ... However, by way of exception to the general principle just stated, if an offence, on its true construction, is to be regarded as a continuing offence which may take place continuously or intermittently over a period of time, then a count may properly allege that it occurred on more than one day (σελ. 1295). ... Several Dates. Unless the offence charged is properly to be construed as a continuing offence, a count alleging that the accused committed criminal acts on more than one day is bad for duplicity. (σελ. 1302).» Η 4η κατηγορία αναφέρεται στο συνεχιζόμενο αδίκημα της παράνομης σφαγής μεγάλου αριθμού αιγοπροβάτων το οποίο διεπράχθηκε είτε συνεχώς είτε κατά διαλείμματα κατά τη χρονική περίοδο από την 01.11.2012 έως και τις 19.12.2012. Συνεπώς, η επιλογή της κατηγορούσας αρχής να διατυπώσει μια κατηγορία είναι εύλογη και νόμιμη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι ενστάσεις επί του κατηγορητηρίου, ως έχουν εγερθεί από την πλευρά των κατηγορουμένων αρ. 1 και 4, κρίνονται ως αβάσιμες και απορρίπτονται. Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου το κατηγορητήριο τροποποιείται ως ακολούθως: (α) δια της προσθήκης του εδαφ.
(2)στο ήδη καταγεγραμμένο, στις εκθέσεις αδικήματος της 1ης και της 4ης κατηγορίας, άρθρο 14
(1)(α) του Ν.150 (Ι)/2003, (β) δια της προσθήκης, στις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, της φράσης «40 αιγοπρόβατα» αμέσως μετά από την λέξη «έσφαξαν» και της τοποθέτησης της καταγεγραμμένης φράσης «25 αρνιά και 15 ερίφια» εντός παρένθεσης, (γ) δια της προσθήκης, στις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, της φράσης «162 αιγοπρόβατα» μετά από την λέξης «έσφαξαν» και της τοποθέτησης της καταγεγραμμένης φράσης «125 πρόβατα και 37 ερίφια» εντός παρένθεσης και (δ) δια της προσθήκης της 7ης, 8ης και 9ης κατηγορίας, ως αυτές καταγράφονται στο υπόμνημα. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.