Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Εταιρεία P.G. Shop Right Discount Stores Ltd κ.α., Υπόθεση αρ.: 15486/2013, 6/4/2015

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155) Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 έως και 5 («οι κατηγορούμενοι», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) διώκονται για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, ως αυτό διαγράφεται από τα άρθρα 20 και 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Ας σημειωθεί πώς διαπράττει το διαγραφόμενο, από το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 αδίκημα όποιος (α) εκδίδει επιταγή, (β) την οποία ανακαλεί, πριν ή κατά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέα (Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29, και Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142). Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει 16 κατηγορίες. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 3 και 4 αντιμετωπίζουν όλες τις κατηγορίες, ενώ οι κατηγορούμενοι αρ. 2 και 5 αντιμετωπίζουν μόνον την 1η έως και την 7η κατηγορία. Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες αντικείμενα των 16 κατηγοριών αποτελούν ισάριθμες επιταγές, οι οποίες εξεδόθηκαν επί του τραπεζικού οργανισμού «Τράπεζα Κύπρου» με δικαιούχο την εταιρεία «Karkotis Manufacturing and Trading Ltd». Οι επιταγές οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της 1ης έως και την 7η κατηγορία ανεκλήθηκαν στις 13.08.2010, οι επιταγές οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της 8ης έως και την 10η κατηγορία ανεκλήθηκαν στις 31.08.2010 και οι επιταγές οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της 11ης έως και την 16η κατηγορία ανεκλήθηκαν στις 20.09.

1. Οι κατηγορούμενοι αρνούνται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ο εξεταστής της υπόθεσης αστυφύλακας 3183 Ζ. Κούμουρου (Μ.Κ.1), η Άλκηστις Δημητριάδου (Μ.Κ.2), υπάλληλος του τραπεζικού οργανισμού «Τράπεζα Κύπρου», και ο Χρίστος Καρκώτης (Μ.Κ.3), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας «Karkotis Manufacturing and Trading Ltd». Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Κεντρική θέση στην έγγραφη μαρτυρία κατέχουν οι επίδικες επιταγές (τεκμήρια 5 έως και 20), πιστοποιητικά, εκδοθέντα από το Τμήμα Εφόρου εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, τα οποία αφορούν στη σύσταση και τους αξιωματούχους των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 (τεκμήρια 22 και 21, αντιστοίχως), γραπτές εντολές ανάκλησης επιταγών (τεκμήρια 23, 24, και 29) και τραπεζικά έγγραφα τα οποία αφορούν στη λειτουργία των τραπεζικών λογαριασμών υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374 και 0577-11-001087 (τεκμήρια 30 και 31, αντιστοίχως). Μετά το πέρας προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων εισηγήθηκαν πώς δεν απεδήχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των πελατών τους. Η κα Κώστα εισηγήθηκε τα εξής: (α) «η εταιρεία Karkotis Manufacturing Ltd» δεν νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας ποινικής διαδικασίας εφ΄ όσον οι επίδικες επιταγές αναγράφουν στο σώμα τους, ως δικαιούχο, είτε την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» είτε πρόσωπο ονόματι «KARKOTIS» (δείτε στη σελ. 2 της γραπτής αγόρευσης της κας Κώστα). (β) Η μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή «αφήνει κενό ... ως προς τον χρόνο έκδοσης των επίδικων επιταγών .... γεγονός .... που είναι πρωταρχικής σημασίας» (δείτε στη σελ. 3 της γραπτής αγόρευσης της κας Κώστα). (γ) Εφ΄ όσον ο Χρίστος Καρκώτης (Μ.Κ.3) δεν ήταν παρών κατά την έκδοση των επίδικων επιταγών, «δεν μπορεί να γνωρίζει την πατρότητα αυτών» (δείτε στη σελ. 4 της γραπτής αγόρευσης της κας Κώστα). (δ) Ειδικώτερα, και όσον αφορά στις επιταγές οι οποίες αποτελούν αντικείμενα της 1ης έως και την 7η κατηγορία αυτές δεν έχουν εκδοθεί ως ο νόμος ορίζει (δείτε στη σελ. 5 της γραπτής αγόρευσης της κας Κώστα). Το τελευταίο ζήτημα ανέπτυξε και ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων αρ. 2 και
2. Αντίθετες θέσεις εξέφρασε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής. Παρατηρείται εξ αρχής πώς η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου των κατηγορουμένων αρ. 1, 3 και 4 περί μη νομιμοποίησης της εταιρείας «Karkotis Manufacturing & Trading Ltd» στην έγερση της παρούσας ποινικής διαδικασίας (δείτε στη σελ. 2 της γραπτής αγόρευσης της κας Κώστα) είναι ατυχής και αβάσιμη εφ΄ όσον η προκείμενη ποινική υπόθεση κατεχωρίστηκε από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λάρνακος και όχι από ιδιώτη παραπονούμενο. Ας σημειωθεί πώς «Στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, παρέχεται πάντα η δυνατότητα στο Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο η προσαχθείσα μαρτυρία, εξ όψεως κρινόμενη (on the face of it), στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Το θέμα διακρίνεται από την αξιοπιστία των μαρτύρων και τη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους.» (Γιάγκου (Λεμόνα) ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 382, 385). «...ένας κατηγορούμενος δεν καλείται σε απολογία όταν, (Ι). Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (ΙΙ). Η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει πάνω σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου» (Technotent K. Γ. Γιώργατσος Λτδ ν. Ορφανίδου

(2004)2 Α.Α.Δ. 388, 392). Το βάρος απόδειξης που φέρει η κατηγορούσα αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της διαφέρει από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσης η οποία να δημιουργεί υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Εάν η μαρτυρία που παρουσιάζει η κατηγορούσα αρχή είναι τέτοιας ποιότητας ώστε θα ήταν επισφαλές να εκδοθεί καταδικαστική απόφαση επί τη βάσει αυτής και μόνον, τότε η υπόθεση απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος δεν καλείται σε απολογία. Για το θεμιτό της συζήτησης, κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως, θεμελιακών ζητημάτων που αφορούν στην ευθύνη του κατηγορουμένου, εφ΄όσον οι συνθήκες το επιτρέπουν, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εντίμου Δικαστού κ. Ναθαναήλ στις Ποινικές Εφέσεις αρ. 5/2012 κ.α. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Δράκου κ.α., ημερ. 11.12.2012: «.......... το εκ πρώτης όψεως στάδιο αποτελεί θεμελιώδες στάδιο της ποινικής δίκης προστατεύοντας τον κατηγορούμενο από τη συνέχιση της δίκης ασκόπως ή για λόγους που δεν άπτονται ή δεν αφορούν την καθαυτή και καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης. Στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η κατηγορούσα αρχή έχει ήδη ολοκληρώσει την υπόθεσή της. Έχει παραθέσει όλη τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση της εναντίον του κατηγορουμένου, (Charalambos Savva "Pambos" v. Police

(1986)2 C.L.R. 30). Αν η μαρτυρία αυτή εκτιμώμενη στο απόγειο της δεν στοιχειοθετεί ή θεμελιώνει ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή είναι αντινομική και εγγενώς συγκρουόμενη μεταξύ της, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα άφηνε την υπόθεση να προχωρήσει, τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται απαλλαγής από το στάδιο αυτό. Όπως το θέτει ο Murphy on Evidence, 8η έκδ., σελ. 77: «The case is fatally defective in law. The defendant could safely refuse to call any evidence, and if the judge found for the claimant, the judgment would be set aside on appeal.» ........... Τόσο θεμελιώδες είναι το εκ πρώτης όψεως στάδιο που το ίδιο το Δικαστήριο, ακόμη και αν δεν θέσει ζήτημα ο κατηγορούμενος, είναι υποχρεωμένο να σταματήσει την υπόθεση εάν συντρέχουν τα προαναφερθέντα. Αυτό, διότι η κατηγορούσα αρχή δεν μπορεί να είναι βεβαίως σε καλύτερη μοίρα από απόψεως στοιχειοθέτησης της υπόθεσης ή αποτίμησης της μαρτυρίας, εάν ο κατηγορούμενος καταθέσει προς υπεράσπιση του και παρουσιάσει μαρτυρία. Άλλωστε, το εκ πρώτης όψεως βάρος που έχει να υπερπηδήσει η κατηγορούσα αρχή, μετατρέπεται στο αποδεικτικό βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Και συμβαίνει, ενίοτε, κληθείς ο κατηγορούμενος να υπερασπιστεί τον εαυτό του, να αθωωθεί και να απαλλαγεί χωρίς καν να προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία, με μόνη την εναπόθεση αυτού του μεγαλύτερου βάρους απόδειξης στην κατηγορούσα αρχή με την ολοκλήρωση της υπόθεσης. Δεν υπάρχει λοιπόν εγγενώς οποιοδήποτε νομικό πρόβλημα ή εμπόδιο για ένα Δικαστήριο να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από το εκ πρώτης όψεως στάδιο, εφόσον καθοδηγείται ορθά από τις νομολογιακές παραμέτρους. Αντίθετα επιβάλλεται, όταν οι συνθήκες της υπόθεσης το απαιτούν.» Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη μαρτυρία είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Το κρίσιμο, για τους σκοπούς της παρούσης, μέρος της μαρτυρίας θα παρουσιασθεί κατά τη συζήτηση η οποία ακολουθεί:

(1)Η στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής προϋποθέτει, κατά πρώτον, την έγκυρη και κανονική έκδοση της επιταγής (απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 116/2011 L.C.D. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.α., ημερ. 30.01.2015). Έτσι η λογική των πραγμάτων υπαγορεύει την εξέταση, κατά προτεραιότητα, αυτής της παραμέτρου. Η εξέταση γίνεται με οδηγό το νομοθετικό ορισμό της επιταγής. Ο περί Ποινικού Κώδικα (Τροποιποιητικός) (Αρ. 4) Νόμος του 2003 (Ν. 164(Ι)/2003, ο οποίος ετέθηκε σε ισχύ στις 24.10.2003) προσέθεσε, στο ερμηνευτικό άρθρο 4 του Κεφ. 154, τον εξής ορισμό της «επιταγής»: «Επιταγή σημαίνει γραπτή εντολή του εκδότη προς Τράπεζα για πληρωμή καθορισμένου ποσού σε ορισμένο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή σε δικαιούχο κομιστή, ανεξάρτητα από το αν καθίσταται πληρωτέα σε μεταγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία έκδοσής της ή/και παράδοσής της και περιλαμβάνει δίγραμμη επιταγή». Επειδή η επιταγή αποτελεί είδος συναλλαγματικής, ο δια του άρθρου 4 του Κεφ. 154 νομοθετικός ορισμός της πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συγκλίνων με τις σχετικές διατάξεις του περί Συναλλαγματικών Νόμου (Κεφ. 262, ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) (L.C.D. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.α (ανωτέρω). Το άρθρο 3

(1)και

(2)του Κεφ. 262 διαλαμβάνει τα εξής: «3. Ορισμός συναλλαγματικής

(1)Συναλλαγματική είναι η χωρίς όρους έγγραφη εντολή που απευθύνεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογραμμένη από το πρόσωπο που τη δίδει και η οποία απαιτεί από το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται να πληρώσει επί τη εμφάνισει ή σε ορισμένο ή καθορισμένο μελλοντικό χρόνο ορισμένο ποσό χρημάτων σε καθορισμένο πρόσωπο ή σε διαταγή καθορισμένου προσώπου ή στον κομιστή.

(2)Έγγραφο το οποίο δεν πληροί τους όρους αυτούς, ή το οποίο διατάζει όπως γίνει οποιαδήποτε πράξη επιπρόσθετα προς την πληρωμή χρημάτων, δεν αποτελεί συναλλαγματική». Συνεπώς, προϋπόθεση εγκυρότητας μίας συναλλαγματικής, και κατ΄ επέκτασιν μιας επιταγής, είναι η υπογραφή της από τον εντολέα της (Poly G. Knitwear Ltd v. Εφόρου Εταιρειών κ.α.

(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 96, 101-2). Ο νομοθετικός ορισμός της «επιταγής» καθιστά σαφές ότι το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα δεν αφορά σε οιονδήποτε τραπεζικό έγγραφο. Αφορά μόνον στα αξιόγραφα τα οποία εμπίπτουν στο σχετικό ορισμό που παρατίθεται στο ερμηνευτικό άρθρο 4 του Κεφ. 154 καθώς και στο άρθρο 3 του Κεφ. 262. Παρενθετικώς, και όσον αφορά στο φαινόμενο των νομοθετικών ορισμών, παρατίθεται το κάτωθι απόσπασμα από την απόφαση στην Υπόθεση αρ. 156/1996 Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Μέσω Υπουργού Οικονομικών κ.α., ημερ. 20.03.1998 (πρωτόδικη απόφαση του Έντιμου Δικαστή Σ. Νικήτα, στα πλαίσια αναθεωρητικής δικαιοδοσίας): «Θα ήταν χρήσιμο να έχουμε υπόψη ότι ο νομοθετικός ορισμός χρησιμοποιείται από το νομοθέτη στην προσπάθειά του να άρει τις αοριστίες που δημιουργεί πολλές φορές η πολυσημία των λέξεων. Ο καθηγητής Π. Σουρλάς εξηγά τις διαστάσεις του φαινομένου στο έργο του «Θεμελιώδη Ζητήματα της Μεθοδολογίας του Δικαίου»

(1986)σελ. 84 και 85: «Μονοσημία της γλώσσας του δικαίου στη σημασιολογική της διάσταση θα μπορούσε βέβαια να επιδιωχθεί με τη βοήθεια ορισμών. Και πράγματι ο νομοθέτης συχνά προσφεύγει στο μέσο αυτό, τους λεγόμενους νομοθετικούς ορισμούς, για να καθορίσει τη σημασία συγκεκριμένων λέξεων που χρησιμοποιούνται στα νομοθετικά κείμενα .... Η χρησιμότητα των νομοθετικών ορισμών έγκειται στο ότι με αυτούς περιορίζεται σε σημαντικό βαθμό το περιθώριο του εφαρμοστή να εκτιμήσει αν συντρέχει ή όχι περίπτωση εφαρμογής των κανόνων δικαίου όπου απαντά η οριζόμενη λέξη, καθώς είναι υποχρεωμένος να αντικαταστήσει τη λέξη αυτή με τις άλλες που συνιστούν τη σημασία της και επιπλέον οι λέξεις τούτες, με το να αποδίδουν την οριζόμενη περιφραστικά και με το να είναι κατά τεκμήριο προσιτότερες από αυτήν στον εφαρμοστή, διαλευκαίνουν τα σημεία ακριβώς εκείνα, για τα οποία ο νομοθέτης προβλέπει ότι χωρίς τον ορισμό θα προέκυπταν ασάφειες και αμφιβολίες»

(2)Εν προκειμένω, εκάστη των επιταγών οι οποίες αποτελούν αντικείμενο της 1ης έως και την 7η κατηγορία περιγράφεται ως εξής: Η επιταγή υπ΄ αριθμόν 90798436, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 1ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2, από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €519,94, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 11.10.2010 (τεκμήριο 5). Η επιταγή υπ΄ αριθμόν 90798437, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 2ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2 από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €519,94, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 14.10.2010 (τεκμήριο 6). Η επιταγή υπ΄ αριθμόν 90798438, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 3ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2 από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €375, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 19.10.2010 (τεκμήριο 7). Η επιταγή υπ΄ αριθμόν 90798439, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 4ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2 από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €375, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 21.10.2010 (τεκμήριο 8). Η επιταγή υπ΄ αριθμό 90798440, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 5ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2 από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €376,27, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 26.10.2010 (τεκμήριο 9). Η επιταγή υπ΄ αριθμόν 90798441, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 6ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2 από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €532,80, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 12.11.2010 (τεκμήριο 10). Η επιταγή υπ΄ αριθμόν 90798442, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της 7ης κατηγορίας, εξεδόθηκε από τους κατηγορουμένους αρ. 2 από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, φέρει δύο υπογραφές, αφορά στο ποσόν των €336,67, καταγράφει ως δικαιούχο την οντότητα «ΚΑΡΚΩΤΗΣ ΛΤΔ» και παρουσιάζεται πληρωτέα στις 18.11.2010 (τεκμήριο 11).

(3)Η Άλκηστις Δημητριάδου (Μ.Κ.2) εδήλωσε τα εξής: Δυνάμει απόφασης του διοικητικού συμβουλίου τους, την οποίαν εκοινοποίησαν στην «Τράπεζα Κύπρου», οι κατηγορούμενοι αρ. 1 εξέδιδαν, από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374, επιταγές δια της υπογραφής δύο εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους και συγκεκριμένα του Γιώργου Καζαμία και της Ανδρούλλας Καζαμία (τεκμήριο 30), οι δε κατηγορούμενοι αρ. 2 εξέδιδαν επιταγές, από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, δια της υπογραφής τριών εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους, και συγκεκριμένα της Αντιγόνης Τσιακλίδου ή του Μάκη Τσιακλίδη, της Ανδρούλλας Καζαμία και του Γιώργου Καζαμία (τεκμήριο 31). Τα πρόσωπα αυτά παρέσχαν στην «Τράπεζα Κύπρου» δείγματα των υπογραφών τους για σκοπούς ελέγχου (τεκμήρια 30 και 31). Οι επιταγές οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της 1ης έως και την 7η κατηγορία (τεκμήρια 5 έως και 11) φέρουν μόνον δύο υπογραφές, τις υπογραφές της Ανδρούλλας Καζαμία και του Γιώργου Καζαμία. Απουσιάζει η τρίτη απαραίτητη υπογραφή, δηλαδή η υπογραφή είτε της Αντιγόνης Τσιακλίδου είτε του Μάκη Τσιακλίδη. Για τον λόγο αυτό, συνέχισε η μάρτυς, οι επιταγές υπ΄ αριθμόν 90798436, 90798437, 90798438, 90798439, 90798440, 90798441 και 90798442 (τεκμήρια 5 έως και 11, αντιστοίχως) δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν.

(4)Οι δηλώσεις αυτές της μάρτυρος κατηγορίας Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) αποκαλύπτουν πώς οι επιταγές οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της 1ης έως και την 7η κατηγορία (τεκμήρια 5 έως και 11) δεν αποτελούν «επιταγές» εν τη εννοία του νόμου εφ΄ όσον αυτές δεν εξεδόθηκαν ως οι κατηγορούμενοι αρ. 2, ένα νομικό πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγές δια των νόμιμων αντιπροσώπων του, απεφάσισαν. To περιεχόμενο του τεκμηρίου 31 επιμαρτυρεί πώς, για τον σκοπό έκδοσης επιταγών από τον λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087, οι κατηγορούμενοι αρ. 2 απεφάσισαν να ενεργούν δια των από κοινού υπογραφών τριών φυσικών προσώπων: της Αντιγόνης Τσιακλίδου ή του Μάκη Τσιακλίδη, της Ανδρούλλας Καζαμία και του Γιώργου Καζαμία. Η έγκυρη και νομότυπη έκδοση επιταγής από τον λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 055-11-001087 απαιτεί την από κοινού υπογραφή της από αυτά τα τρία εξουσιοδοτημένα φυσικά πρόσωπα. Εάν απουσιάζει η υπογραφή οιουδήποτε από τα πρόσωπα αυτά τότε το τραπεζικό έγγραφο δεν φέρει την υπογραφή του εντολέα και, άρα, δεν αποτελεί συναλλαγματική. Έτσι, εκθεμελιώνεται συστατικό στοιχείο του αδικήματος το οποίο διαγράφεται από το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154. Ως προαναφέρεται, η στοιχειοθέτηση του αδικήματος αυτού προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, και την έγκυρη και νομότυπη έκδοση της επιταγής.

(5)Επιπλέον, διαπιστώνεται η απουσία μαρτυρίας η οποία να εμπλέκει τους κατηγορουμένους αρ. 1 στην διάπραξη των αδικημάτων στα οποία αφορούν η 1η έως και την 7η κατηγορία. Όπως επιμαρτυρούν τα τεκμήρια 5 έως και 11 και 31 μόνοι δικαιούχοι του λογαριασμού υπ΄ αριθμόν 0577-11-001087 και μόνοι οι οποίοι είχαν δικαίωμα να εκδίδουν επιταγές από αυτόν είναι οι κατηγορούμενοι αρ. 2.

(6)Οι διαπιστώσεις αυτές οδηγούν στην απόρριψη της 1ης έως και την 7η κατηγορία και στην συνακόλουθη αθώωση και απαλλαγή των κατηγορουμένων αρ. 1, 2, 3, 4 και 5 από τις κατηγορίες αυτές.

(7)Αντιθέτως, θεώρηση της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, οδηγεί στην διαπίστωση πώς στοιχειοθετείται, εκ πρώτης όψεως υπόθεση, εναντίον των κατηγορουμένων αρ. 1, 3 και 4 όσον αφορά στην 8η έως και την 16η κατηγορία. Οι αιτιάσεις της κας Κώστα, ως αυτές καταγράφονται ανωτέρω υπό (β) και (γ), κρίνονται, επί του παρόντος ως αβάσιμες. Για τους πιο πάνω λόγους οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2, 3, 4 και 5 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την 1η έως και την 7η κατηγορία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 3 και 4 καλούνται σε απολογία όσον αφορά στην 8η έως και την 16η κατηγορία. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο