Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Mukhabbat Khudaykulova, Υπόθεση αρ.: 357/2015, 7/4/2015

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Ως λεπτομέρειες αδικήματος δίδονται οι ακόλουθες: «Η κατηγορουμένη στις 08.05.2013 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας μετέφερε σε διαφυγή τον ανήλικο γιο της Muhammat Said Cemaleddin ηλικίας 5 ετών χωρίς την συγκατάθεση του πατέρα του Bilal Cemaleddin». Η κατηγορουμένη αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Κατά την συζήτηση ενδιάμεσου ζητήματος, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης υπεστήριξε πώς, ως είναι διατυπωμένο το κατηγορητήριο, η πελάτιδά του κατηγορείται για αδίκημα το οποίο «δεν είναι ..... γνωστό στον νόμο». Η θέση αυτή απερρίφθηκε. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 05.03.

1. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως ο αστυφύλακας 1766 Κ. Μουττάς (Μ.Κ.1), ο Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin) («o Bilal») (Μ.Κ.2), πρώην σύζυγος της κατηγορουμένης και πατέρας του ανήλικου Muhammet Said Cemaleddin («ο ανήλικος»), ο οποίος ασκεί, από κοινού με την κατηγορουμένη, την κηδεμονία αυτού, και η Antzelika Goulbiacova (Μ.Κ.3), υπάλληλος τουριστικού / ταξιδιωτικού γραφείου. Η τελευταία μάρτυς κατηγορίας εκλήθηκε για να παρουσιάσει αντικρουστική μαρτυρία για ουσιαστικές και σχετικές, με επίδικα ζητήματα, δηλώσεις της κατηγορουμένης κατά την αντεξέτασή της. Σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 05.03.
2. Κληθείσα σε απολογία, η κατηγορουμένη προώθησε την υπεράσπισή της δια της ένορκης κατάθεσής της. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας επαρουσιάσθηκε και έγγραφη: Επαρουσιάσθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, η γραπτή κατάθεση του αστυφύλακα 1766 Κ. Μουττά (Μ.Κ.1) ημερ. 11.01.2015 (τεκμήριο 1), ο κατάλογος των επιβατών της πτήσης CY336, η οποία ανεχώρησε στις 08.05.2013 και ώραν 17:00 από τον αερολιμένα Λάρνακος με προορισμό την Αθήνα, οι γραπτές καταθέσεις στην αστυνομία της κατηγορουμένης ημερ. 11.01.2015 (τεκμήριο 3), και του Βilal (M.K.2) ημερ. 08.05.2013 και 11.01.2015 (τεκμήρια 5 και 6, αντιστοίχως), έγγραφο ημερ. 28.02.2011 δια του οποίου ο Bilal (M.K.2) παρέσχε τη συναίνεσή του για να ταξιδέψει ο ανήλικος στο Ουζμπεκιστάν (τεκμήριο 4), η Αίτηση αρ. 7/2015 Bilal Djemaleddin v. Mukhabbat Khudaykulova (Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας - Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας) ημερ. 13.01.2015 με συνημμένη και ένορκη δήλωση του αιτητή (τεκμήριο 7), δέσμη αποδείξεων αποστολής χρημάτων στο Ουζμπεκιστάν όπου, ως αποστολέας, εμφανίζεται ο Bilal (Μ.Κ.2) και, ως παραλήπτρια, εμφανίζεται η κατηγορουμένη (τεκμήριο 8), απόδειξη είσπραξης ημερ. 12.06.2012 εκδοθείσα από ταξιδιωτικό γραφείο και αποδεικτικά αεροπορικών εισιτηρίων (τεκμήριο 9), διατακτικό δικαστικής διάλυσης του γάμου του Bilal (Μ.Κ.2) και της κατηγορουμένης ημερ. 16.06.2014 (τεκμήριο 10) και αποδεικτικά αεροπορικών εισιτηρίων για πτήσεις Λάρνακα - Αθήνα, Αθήνα - Κωνσταντινούπολη και Κωνσταντινούπολη - Τασκένδη (τεκμήρια 11 έως και 13, αντιστοίχως). Η ένορκη προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Η παρουσίαση και ο σχολιασμός του ουσιώδους μέρους της θα γίνει κατά τη συζήτηση η οποία ακολουθεί:

(1)Εξέταση της μαρτυρίας αποκαλύπτει πώς η έκβαση της προκείμενης υπόθεσης θα εξαρτηθεί από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του παραπονουμένου Bilal (Μ.Κ.2), πατέρα και κηδεμόνος του ανηλίκου, και της κατηγορουμένης, μητέρας και, επίσης, κηδεμόνος του ανηλίκου. Τα δύο αυτά πρόσωπα είναι οι μόνοι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες των κρίσιμων γεγονότων και οι μόνοι οι οποίοι εξ αντικειμένου δύνανται να δώσουν μαρτυρία για το κεφαλαιώδες ζήτημα της συναίνεσης του πρώτου για το επίδικο ταξίδι του ανηλίκου στην αλλοδαπή στις 8.05.2013. Οι μαρτυρίες των δύο αυτών προσώπων για το ζήτημα διίστανται. Η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των δύο αυτών προσώπων θα γίνει και επί τη βάσει της λογικής και της κοινής εμπειρίας για την ανθρώπινη συμπεριφορά.

(2)Ο αστυφύλακας 1766 Κ. Μουττάς (Μ.Κ.1) εδήλωσε τα εξής, τα οποία παρέμειναν αδιαμφισβήτητα: Στις 08.05.2013, και περί τις 19:10, ενημερώθηκε πώς ο Bilal (Μ.Κ.2) κατήγγειλε στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Λευκωσίας πώς η κατηγορουμένη σύζυγός του και ο ανήλικος υιός τους απουσίαζαν. Εξέφρασε δε την υποψία πώς αυτοί ανεχώρησαν για το Ουζμπεκιστάν, την πατρίδα της συζύγου του, χωρίς την συγκατάθεσή του. Κατόπιν εξετάσεων διεπιστώθηκε πώς, πράγματι, στις 08.05.2013, περί τις 17:00, η κατηγορουμένη και ο ανήλικος ανεχώρησαν από τον αερολιμένα Λάρνακος, με την πτήση CY336, με προορισμό την Αθήνα. Εναντίον της κατηγορουμένης εξεδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο εξετελέσθηκε στις 27.08.2014 στην Κατάνια της Ιταλίας, όπου η κατηγορουμένη μετέβηκε χωρίς τον ανήλικο. Ακολούθησε διαδικασία έκδοσης της κατηγορουμένης. Αυτή παρεδόθηκε στις αρχές της Δημοκρατίας και αφίχθηκε εδώ στις 09.01.2015. Στα πλαίσια των ερευνών του διεπίστωσε πώς οι αρμόδιοι να ελέγχουν την αναχώρηση ανηλίκων, οι οποίοι δεν συνοδεύονται και από τους δύο γονείς ή από όλους τους κηδεμόνες, αναλόγως, από τον αερολιμένα Λάρνακος δεν ακολουθούν «σταθερή πρακτική». Κάποιοι από τους αρμοδίους ικανοποιούνται με την παρουσίαση σχετικής γραπτής συγκατάθεσης του γονέως ή του κηδεμόνος, αναλόγως, ο οποίος δεν συνοδεύει τον ανήλικο. Κάποιοι άλλοι επικοινωνούν με τον γονέα ή τον κηδεμόνα, αναλόγως, ο οποίος δεν συνοδεύει τον ανήλικο και ερωτούν να μάθουν εάν, πράγματι, αυτός συγκατατίθεται στην αναχώρηση του ανηλίκου. Εν σχέσει με την προκείμενη περίπτωση, η αρμόδια αστυνομικός, η οποία, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπηρετούσε στον αερολιμένα Λάρνακος, δεν θυμόταν να του πει εάν η κατηγορουμένη ανεχώρησε με τον ανήλικο και, ως εκ τούτου, δεν θυμόταν να του πει εάν η ιδία προέβηκε σε οιανδήποτε άλλη ενέργεια ή εάν ενημέρωσε οιονδήποτε για την αναχώρηση του ανηλίκου.

(3)Καταθέτωνας ενώπιον του Δικαστηρίου ο Bilal (Μ.Κ.2), Κύπριος πολίτης ο οποίος διαμένει και εργάζεται στη Δημοκρατία, επέμεινε στην κεντρική θέση του πώς ο ίδιος ουδόλως εγνώριζε περί της πρόθεσης και των σχεδίων της κατηγορουμένης να εγκαταλείψει, στις 08.05.2013, τη Δημοκρατία με τον ανήλικο και πώς ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του για κάτι τέτοιο. Ο μάρτυς, με λόγο άμεσο, ευκρινή και κατατοπιστικό, προσέθεσε τα εξής: Το πρωί της 08.05.2013 ο ίδιος, η κατηγορουμένη και ο ανήλικος ο οποίος είναι, επίσης Κύπριος πολίτης, επεσκέφθηκαν το εστιατόριό του στην οδό Ρηγαίνης, στο κέντρο της Λευκωσίας. Ευρισκόμενοι εκεί η κατηγορουμένη ισχυρίσθηκε πώς ενδιαφερόταν να αγοράσει ένα ζευγάρι παπούτσια από κατάστημα στο κατεχόμενο τμήμα της πόλης. Για το λόγο αυτό, περί τις 12:00, ανεχώρισε με τον ανήλικο παίρνοντας μαζί της το διαβατήριό της καθώς και το διαβατήριο του ανηλίκου. Ετηλεφώνησε στην κατηγορουμένη, γύρω στις 14:30 της ίδιας ημέρας, και αυτή του είπε ότι ευρίσκοντο ακόμη στο κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας. Ακολούθως, επεχείρησε και άλλες φορές να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την κατηγορουμένη, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα. Ανησύχησε για την τύχη της κατηγορουμένης και του ανηλίκου και κατήγγειλε το γεγονός στην αστυνομία. Η αστυνομία τον επληροφόρησε πώς η κατηγορουμένη ανεχώρησε, από τον αερολιμένα Λάρνακας στις 17:00, με πτήση των Κυπριακών Αερογραμμών για την Αθήνα. Ευρισκομένη στο Ουζμπεκιστάν η κατηγορουμένη επεκοινώνησε κάποιες φορές μαζί του. Της ανέφερε εξ αρχής και κατ΄ επανάληψιν πώς δεν συμφωνούσε με την επίδικη αναχώρηση του ανηλίκου και της εζητούσε να επιστρέψουν στη Δημοκρατία. Όταν αυτή έδειξε απροθυμία για κάτι τέτοιο και επειδή ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς να συναντήσει τον μοναχογιό του της προέτεινε να συναντηθούν σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Ούτε την πρότασή του αυτή απεδέχθηκε η κατηγορουμένη. Για προσωπικούς λόγους και επί τη βάσει των όσων γνωρίζει για την χώρα θεωρεί ότι η μετάβασή του στο Ουζμπεκιστάν θα θέσει τη ζωή του σε κίνδυνο. Καθ΄ όλον το διάστημα που εμεσολάβησε από τις 08.05.2013 έως και σήμερα και παρά τις προσπάθειές του, η άμεση επικοινωνία με τον ανήλικο ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύ περιορισμένη. Εν πάση περιπτώσει, στις 11.10.2013 απέστειλε στην κατηγορουμένη το χρηματικό ποσόν των €153, ως δώρο για τον ανήλικο (τεκμήριο 8). Κληθείς να σχολιάσει τη γραπτή του δήλωση ημερ. 28.02.2011 δια της οποίας δίδει την συγκατάθεσή του για ταξίδι του ανηλίκου στο Ουζμπεκιστάν (τεκμήριο 4) ο μάρτυς διευκρίνισε πώς η δήλωση αυτή υπεγράφηκε και η συναίνεσή του εδόθηκε για την πραγματοποίηση ενός συγκεκριμένου ταξιδιού του ανηλίκου και της κατηγορουμένης μετ΄ επιστροφής. Ο μάρτυς υπέδειξε την φράση «I give my consent for the departure from Cyprus to Ouzbekistan with return ..» και επέμεινε πώς για όλα τα επόμενα ταξίδια του ανηλίκου στο Ουζμπεκιστάν, πλην του επιδίκου, αρμόδιος δημόσιος υπάλληλος στον αερολιμένα Λάρνακος του ετηλεφωνούσε για να πάρει την προφορική συναίνεσή του. Η κατηγορουμένη και ο ανήλικος εταξίδεψαν στο Ουζμπεκιστάν και άλλες φορές προηγουμένως, εν γνώσει και με την συγκατάθεσή του. Μάλιστα ο ίδιος κατέβαλλε τα σχετικά ναύλα (τεκμήριο 9). Προσεκτική παρακολούθηση του Bilal (Μ.Κ.2) ενόσω κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου και επισταμένη εξέταση της μαρτυρίας του δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία περί της αξιοπιστίας του. Ο μάρτυς, άνδρας μέσης ηλικίας, με συμπεριφορά ήρεμη, στάση ευπρεπή και λόγο ήπιο και συγκρατημένο, εξιστόρησε, ενώπιον του Δικαστηρίου, τα ουσιώδη γεγονότα και περιέγραψε τα όσα βιώνει από τις 08.05.2013 έως και σήμερα αποφεύγοντας τις υπερβολές και τις συναισθηματικές εξάρσεις. Ήταν, όμως, αντιληπτή η εσωτερική ταραχή και η συναισθηματική φόρτισή του όταν αναφερόταν στον πεντάχρονο υιό του (γεννηθέντα στις 19.12.2009) τον οποίον είδε για τελευταία φορά πριν από σχεδόν δύο έτη. Ιδίως, ήταν αντιληπτό το ιδιαίτερο βάρος το οποίο αισθάνεται εξ αιτίας του γεγονότος πώς ο πεντάχρονος μοναχογιός του μεγαλώνει σε χώρα του εξωτερικού, με τους οικείους της μητέρας του, υπό άγνωστες λοιπές συνθήκες, χωρίς τη δική του παρουσία και συχνά χωρίς την παρουσία της μητέρας του, η οποία, ως η ίδια του ανέφερε, αναγκάζεται να ζει σε άλλη πόλη όπου εργοδοτείται.

(4)Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης εκάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία του Bilal (Μ.Κ.2) ως επισφαλή ισχυριζόμενος τα εξής: (α) Ο μάρτυς προέβηκε σε αντιφατικές δηλώσεις περιγράφοντας το γάμο του με την κατηγορουμένη: Ενώ στις δύο γραπτές καταθέσεις του στην αστυνομία ημερ. 08.05.2013 και 11.01.2015 (τεκμήρια 5 και 6, αντιστοίχως) καθώς και στην προφορική του μαρτυρία ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου περιέγραψε το γάμο του ως έναν, κατά το μάλλον ή το ήττον, συνήθη και αρμονικό γάμο, στην ένορκη δήλωσή του ημερ. 13.01.2015, η οποία υποστηρίζει την Αίτηση αρ. 9/2015 Bilal Djemaleddin v. Mukhabbat Khudaykulova (Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας - Δικαιοδοσία Γονικής Μέριμνας) (τεκμήριο 7) περιγράφει το γάμο αυτό με μελανά χρώματα. (β) Ο μάρτυς διαψεύδει τη θέση της κατηγορούσας αρχής σύμφωνα με την οποία, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η κατηγορούμενη απέσπασε το διαβατήριό της, το οποίο εφύλαττε ο ίδιος, με τέχνασμα. (γ) Το, κατ΄ ισχυρισμόν, τέχνασμα της κατηγορουμένης για την αγορά παπουτσιών από κατάστημα στο κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας και τα όσα ακολούθησαν περιγράφονται από το μάρτυρα, στις διάφορες καταθέσεις του, κατά τρόπον διαφορετικό. (δ) Ψεύδεται ο μάρτυς όταν ισχυρίζεται πώς η συγκατάθεσή του ημερ. 28.02.2011 (τεκμήριο 4) εδόθηκε για ένα μόνον ταξίδι του ανηλίκου στο εξωτερικό. (ε) Η επιλογή του μάρτυρος να μην αποστέλλει χρήματα στο Ουζμπεκιστάν για τη συντήρηση του ανηλίκου καθώς και η επιλογή του να μην επισκεφθεί ο ίδιος τη χώρα αυτή για να συναντήσει τον ανήλικο προκαλούν ερωτήματα. Αυτές οι συμπεριφορές δεν χαρακτηρίζουν ένα στοργικό πατέρα. Επί των θέσεων του κ. Χριστάκη παρατηρούνται τα εξής: Πρώτον, παρά την επίμονη αντεξέτασή του, ο Bilal (Μ.Κ.2) παρέμεινε σταθερός στην περιγραφή του γάμου του με την κατηγορουμένη, ως αυτή παρουσιάζεται στις δύο γραπτές του καταθέσεις στην αστυνομία ημερ. 08.05.2013 και 11.01.2015 (τεκμήρια 5 και 6, αντιστοίχως). Εν πάση περιπτώσει, ο κ. Χριστάκη δεν υπέβαλε στον Bilal (Μ.Κ.2) πώς αληθής είναι η εκδοχή των γεγονότων ως αυτή δίδεται στην ένορκη δήλωσή του ημερ. 13.01.2015, η οποία υποστηρίζει την Αίτηση αρ. 9/2015 Bilal Djemaleddin v. Mukhabbat Khydaykulova και την οποία θεωρεί ως αντιφατική. Δεύτερον, ουδεμία ουσιώδης αντίφαση υπάρχει στην μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή εν σχέσει με το τέχνασμα το οποίο εχρησιμοποίησε η κατηγορουμένη για να αποσπάσει, κατά τον ουσιώδη χρόνο, από τον Bilal (Μ.Κ.2), το διαβατήριο της ιδίας και του ανηλίκου. Τρίτον, το κείμενο του τεκμηρίου 4 ουδόλως επιμαρτυρεί πώς η δοθείσα στις 28.02.2011 συναίνεση του Bilal (Μ.Κ.2) για την αναχώρηση του ανηλίκου με τη μητέρα του για το Ουζμπεκιστάν ήταν διαρκής και εκάλυπτε κάθε τέτοιο ταξίδι. Τέταρτον, αφ΄ εαυτών η επιλογή του Bilal (Μ.Κ.2) να μην αποστέλλει χρήματα στο Ουζμπεκιστάν για την συντήρηση του ανηλίκου καθώς και η επιλογή του να μην επισκεφθεί τη χώρα για να τον συναντήσει κανένα ερώτημα προκαλούν. Και ούτε πρόκειται για επιλογές οι οποίες χαρακτηρίζουν έναν άστοργο πατέρα. Ο Bilal (Μ.Κ.2) έδωσε εύλογες εξηγήσεις και για τις δύο αυτές επιλογές του: Αφ' ενός, ο μάρτυς εδήλωσε πώς, πλην του ποσού των €153, το οποίο απέστειλε στις 11.10.2013 (τεκμήριο 8) ως δώρο για τον ανήλικο, δεν απέστειλε οιονδήποτε άλλο ποσόν για τη συντήρησή του φοβούμενος μήπως αυτό εκληφθεί ως συναίνεση για την αναχώρησή του. Αφ' ετέρου, ο μάρτυς εδήλωσε πώς θεωρεί επικίνδυνη την μετάβασή του στο Ουζμπεκιστάν. Σχετικώς, παρατηρείται, επίσης, πώς, η κατηγορουμένη, η οποία επέμεινε καθ΄ όλην την ένορκη μαρτυρία της, να περιγράφει τον Βilal (Μ.Κ.2) κατά τρόπον αρνητικό, ουδόλως εδήλωσε πώς πρόκειται για έναν άστοργο πατέρα και ουδόλως ισχυρίσθηκε πώς η ιδία και ο ανήλικος είχαν ανάγκη την οικονομική βοήθειά του, πώς τον ενημέρωσε για την οικονομική της δυσχέρεια και πώς αυτός αρνήθηκε να την βοηθήσει.

(5)Καταθέτωντας ενόρκως, η κατηγορουμένη επέμεινε στη θέση πώς ο Bilal (Μ.Κ.2) εγνώριζε, στις 08.05.2013, περί της πρόθεσης και των σχεδίων της να εγκαταλείψει τη Δημοκρατία αυθημερόν, μαζί με τον ανήλικο για να επισκεφθεί το Ουζμπεκιστάν, την πατρίδα της. Επέμεινε, επίσης, πώς, όταν στις 08.03.2013 εγκατέλειπε τη Δημοκρατία, πρόθεσή της ήταν να παραμείνει στο Ουζμπεκιστάν προσωρινώς και πώς, ευρισκομένη εκεί, επεκοινωνούσε με τον Bilal (Μ.Κ.2) και συζητούσαν τους όρους της επιστροφής της ιδίας και του ανηλίκου στη Δημοκρατία. Πλην όμως, αυτές οι συζητήσεις ναυάγησαν όχι από δική της υπαιτιότητα. Η αντεξέταση της κατηγορουμένης υπήρξε αποκαλυπτική. Η κατηγορουμένη, γυναίκα μέσης ηλικίας, ατάραχη, με προφανή δυναμισμό και ανεπτυγμένη νοημοσύνη, επεχείρησε πεισματικά να πείσει για την αλήθεια των ως άνω κεντρικών ισχυρισμών της. Πλην όμως, το εγχείρημά της αποτυγχάνει. Η κατηγορουμένη κρίνεται ως πρόσωπο το οποίο κατέθεσε ενόρκως για να προωθήσει τις θέσεις της και όχι για να πει την αλήθεια. Αναφέρονται και διαπιστώνονται σχετικώς τα εξής: (α) Η κατηρουμένη δεν εδίστασε να ισχυρισθεί πληθώρα περιστατικών σκαιάς συμπεριφοράς του πρώην συζύγου της Bilal (Μ.Κ.2), των γονέων και της αδελφής του έναντι τόσον της ιδίας όσον και του ανηλίκου. Όμως, τα πλείστα των περιστατικών αυτών δεν ετέθησαν στον Βilal (Μ.Κ.2), από τον ευπαίδευτο συνήγορό της, για να απαντήσει. Η κατηγορουμένη επεκαλέστηκε αυτήν την σκληρή και προσβλητική συμπεριφορά του πρώην συζύγου της για να δικαιολογήσει την απόφασή της να ταξιδέψει με την ανήλικο, για την πατρίδα της, στις 08.05.

1. Και ενώ, ευλόγως θα ανέμενε κάποιος πώς αυτή η συμπεριφορά του Bilal (Μ.Κ.2), θα οδηγούσε στον κλονισμό του γάμου και στην απόφαση της κατηγορουμένης να τον εγκαταλείψει οριστικά, η τελευταία επέμεινε πώς ο γάμος δεν εκλονίστηκε και πώς λίγο πριν από την επίδικη αναχώρηση της, η ιδία και ο Bilal (Μ.Κ.2), « .... αποφάσισαν ότι χρειάζο(νται) ο ένας τον άλλο. Έχου(ν) ανάγκη ο ένας τον άλλο και πρέπει να κρατήσου(ν) την οικογένεια (τους). Ότι δεν έχου(ν) τόσο βάσιμα στοιχεία που θα (τους) οδηγούσαν στον χωρισμό». Πρόκειται για μιαν αφύσικη εκδοχή γεγονότων η οποία κλονίζει την αξιοπιστία της κατηγορουμένης. (β) Αφύσικη είναι και η εκδοχή την οποίαν, επίσης, επαρουσίασε η κατηγορουμένη, σύμφωνα με την οποίαν παρά την αυστηρή, ανελεύθερη έως και βάναυση συμπεριφορά του έναντι της, κάθε φορά που του ζητούσε να εγκαταλείψει τη συζυγική οικία μαζί με τον ανήλικο είτε για να ταξιδέψει στην πατρίδα της είτε για να μείνει με φίλη της «για να σκεφτεί» την τύχη της κοινής τους ζωής, ο Bilal (Μ.Κ.2) της το επέτρεπε. (γ) Αποδεικτικά του γεγονότος πώς το απόγευμα της 08.05.2013 η κατηγορουμένη και ο ανήλικος ανεχώρισαν από την Δημοκρατία εν αγνοία του Bilal (Μ.Κ.2) και χωρίς τη συγκατάθεσή του αποτελούν και τα εξής, τα οποία η ίδια η κατηγορουμένη απεκάλυψε: Πρώτον, εν αντιθέσει με ό,τι συνέβαινε σε όλα τα προηγούμενα ταξίδια της με τον ανήλικο, για την κράτηση, την αγορά και την παραλαβή των επίδικων εισιτηρίων ουδεμία ανάμειξη είχε ο Bilal (Μ.Κ.2) (τεκμήριο 9). Η κατηγορουμένη ανέφερε πώς διεκπεραίωσε όλες τις σχετικές εργασίες μόνη, ο δε Bilal (Μ.Κ.2) δεν κατέβαλε καν μέρος των ναύλων. Δεύτερον, εν αντιθέσει με ό,τι συνέβαινε σε όλα τα προηγούμενα ταξίδια της με τον ανήλικο στο Ουζμπεκιστάν, για το επίδικο ταξίδι δεν τους εσυνόδευσαν, στον αερολιμένα Λάρνακος, είτε ο Bilal (Μ.Κ.2) είτε ο αδελφός του. Τρίτον, εν αντιθέσει με ό,τι συνέβαινε σε όλα τα προηγούμενα ταξίδια της με τον ανήλικο στο Ουζμπεκιστάν, για τα οποία επέλεγε τις βολικές πτήσεις Λάρνακα - Μόσχα, Μόσχα - Τασκένδη, για το επίδικο ταξίδι και επειδή, για κάποιον άγνωστο λόγο δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν εισιτήρια για τις πτήσεις αυτές, στις 08.05.2013, η κατηγορουμένη επέλεξε, αντί να αναμένουν να ταξιδέψουν άλλη ημέρα, να υποστούν, η ιδία και ο τρίχρονος τότε ανήλικος, την ταλαιπωρία ενός ταξιδιού με τις πτήσεις Λάρνακα - Αθήνα, Αθήνα - Κωνσταντινούπολη, Κωνσταντινούπολη - Τασκένδη, οι οποίες, μάλιστα προέβλεπαν διανυκτέρευση στην Κωνσταντινούπολη (τεκμήρια 11 έως και 13). Ας σημειωθεί πώς η κατηγορουμένη ανεγνώρισε τα τεκμήρια 11 έως και 13 ως εισιτήρια τα οποία η ιδία και ο ανήλικος εχρησιμοποίησαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. (δ) Η κατηγορουμένη περιέγραψε τον Bilal (Μ.Κ.2) με διάφορους αρνητικούς χαρακτηρισμούς. Όμως, δεν του κατελόγισε μοχθηρή και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Τέτοια συμπεριφορά θα εχαρακτήριζε τον Bilal (Μ.Κ.2) εάν γινόταν δεκτή η κατ΄ ουσίαν θέση της κατηγορουμένης πώς ενώ αυτός συνήνεσε για το επίδικο ταξίδι του ανηλίκου, το οποίο ήταν προγραμματισμένο για το απόγευμα της 08.05.2013, την ίδια περίπου ώρα κατήγγειλε στην αστυνομία την απαγωγή του. (ε) Οι ισχυρισμοί της κατηγορουμένης πώς προέβηκε στην κράτηση εισιτηρίων για το επίδικο ταξίδι και αγόρασε τα εισιτήρια (τεκμήρια 11 έως και 13) στις 08.05.2013, πώς εξ αρχής επέλεξε να ταξιδέψουν, η ιδία και ο ανήλικος, με τις πτήσεις Λάρνακα - Αθήνα, Αθήνα - Κωνσταντινούπολη, Κωνσταντινούπολη - Τασκένδη γιατί δεν υπήρχαν διαθέσιμα εισιτήρια για τις βολικές πτήσεις, τις οποίες συνήθως εχρησιμοποιούσε, Λάρνακα - Μόσχα, Μόσχα - Τασκένδη, και πώς τα εισιτήρια αυτά (τεκμήρια 11 έως και 13) ήσαν μετ΄ επιστροφής, διαψεύδονται από την Antzelika Goulbiacova (Μ.Κ.3). Η Antzelika Goulbiacova (Μ.Κ.3), ανεξάρτητη μάρτυς, με λόγο σταθερό και άμεσο, εδήλωσε τα εξής: Την προηγουμένη της 08.05.2013 η κατηγορουμένη εξασφάλισε εισιτήρια για τις πτήσεις Λάρνακα - Μόσχα, Μόσχα - Τασκένδη οι οποίες θα εκτελούντο στις 08.05.
2. Όμως, όταν στις 08.05.2013, η κατηγορουμένη και ο ανήλικος εισιτήρια επεχείρησαν να ταξιδέψουν επαρουσιάσθηκε κάποιο πρόβλημα. Εξ ου και η κατηγορουμένη της εζήτησε επειγόντως να της εξασφαλίσει εισιτήρια με άλλες πτήσεις για να μπορέσει να ταξιδεύσει την ίδια ημέρα. Έτσι, διευθετήθηκε η έκδοση των εισιτηρίων για τις πτήσεις Λάρνακα - Αθήνα, Αθήνα - Κωνσταντινούπολη, Κωνσταντινούπολη - Τασκένδη (τεκμήρια 11 έως και 13). Τα εισιτήρια αυτά ήσαν μίας διαδρομής. Η κλονισμένη αξιοπιστία της κατηγορουμένης οδηγεί στην απόρριψη της υπεράσπισής της. Αντιθέτως, η διαπιστωθείσα αξιοπιστία του Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin) (Μ.Κ.2) και, ιδίως, η αξιοπιστία του κεντρικού ισχυρισμού του σύμφωνα με τον οποίον η αναχώρηση του ανήλικου υιού του Muhammet Said Cemaleddin από την Δημοκρατία στις 08.05.2013 έγινε χωρίς τη συγκατάθεσή του ως κηδεμόνος αυτού, σε συνδυασμό με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, ως αυτά επιμαρτυρούνται από τον αστυφύλακα 1766 Κ. Μουττά (Μ.Κ.1), οδηγούν στην απόδειξη της κατηγορίας. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση της κατηγορουμένης, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England (ανωτέρω), Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Αθανασίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Η αδιαμφισβήτητη μαρτυρία του αστυφύλακα 1766 Κ. Μουττά (Μ.Κ.1) και η αξιόπιστη μαρτυρία του Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin) (Μ.Κ.2) τεκμηριώνει το γεγονός πώς, στις 08.05.2013, ταξιδεύοντας με τον ανήλικο εκτός της Δημοκρατίας, η κατηγορουμένη είχε κατά νουν και απεδέχθηκε το ενδεχόμενο το ταξίδι αυτό να γίνεται χωρίς την συναίνεση του πατέρα και κηδεμόνος του ανηλίκου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής επιτυγχάνει. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο