Δημοκρατία ν. Γεώργιος Λεωνίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3218/15, 18/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2015:9 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3218/15 Μεταξύ: Δημοκρατία v
- Γεώργιος Λεωνίδης
- Δημήτρης Γαβριηλίδης Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 18 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κ. Ά. Κωνσταντίνου. Για τον Κατηγορούμενο 1: O κ. Μ. Κιτρομηλίδης. Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Κ. Ευσταθίου. Κατηγορούμενοι 1 και 2: Παρόντες. Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ένοχοι μετά από παραδοχή τους στις κατηγορίες της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (βλ. κατηγορία 1), της ληστείας, κατά παράβαση του άρθρου 20 και 282 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (βλ. κατηγορία 2), της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (βλ. κατηγορία 3) και της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 20, 255, 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (βλ. κατηγορία 6). Επιπλέον, ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε και άλλες δύο κατηγορίες που του προσάφθηκαν για κοινή επίθεση, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (βλ. κατηγορίες 4 και 5). Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση (βλ. Έγγραφο Α): «Οι κατηγορούμενοι περίπου στις 23/03/15 στη Λευκωσία και συγκεκριμένα στα Λατσιά, ενώ βρίσκονταν στο σπίτι του 2ου κατηγορούμενου, συμφώνησαν όπως διαπράξουν ένοπλη ληστεία σε μια υπεραγορά στα Λειβάδια, της επαρχίας Λάρνακας, την οποία γνώριζε ο 2ος κατηγορούμενος. Στις 27/03/15 ο 2ος κατηγορούμενος εισηγήθηκε στον 1ο κατηγορούμενο όπως παρακολουθήσουν την υπεραγορά και ως εκ τούτου μετέβηκαν στη Λάρνακα με όχημα του 2ου κατηγορούμενου με αρ. εγγραφής ΗΤΑ170, μάρκας Honda Civic. Αφού στάθμευσαν στο χώρο στάθμευσης απέναντι από την Υπεραγορά «ΣΤΕΛΙΟΣ», ο 2ος κατηγορούμενος υπέδειξε στον 1ο κατηγορούμενο το στόχο τους για τη ληστεία, ένα κατάστημα το οποίο βρίσκεται εκτός της υπεραγοράς σε απόσταση περίπου 50 μέτρων. Να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο κατάστημα ανήκει στην Υπεραγορά «ΣΤΕΛΙΟΣ» και ο υπάλληλος του καταστήματος μετά το κλείσιμο, καθημερινά μεταφέρει το ταμείο στην εν λόγω Υπεραγορά, κάτι που ήταν εις γνώση του 2ου κατηγορούμενου. Την ίδια μέρα, συμφώνησαν ότι το Σάββατο 28/03/15 θα διέπρατταν τη ληστεία αλλά όταν μετέβηκαν στο σημείο και αφού κάλυψαν με ταινία κάποια νούμερα του οχήματος του 2ου κατηγορούμενου, ένας περαστικός τους κοιτούσε ύποπτα και τότε οι κατηγορούμενοι εγκατέλειψαν τη σκηνή. Την επόμενη μέρα, δηλαδή στις 29/03/15, οι κατηγορούμενοι και πάλι μετέβηκαν στη σκηνή με σκοπό τη διάπραξη της ληστείας αλλά το εν λόγω κατάστημα ήταν κλειστό. Στις 29/03/015, πριν μεταβούν στο κατάστημα της υπεραγοράς ΣΤΕΛΙΟΣ, σταμάτησαν στο συνεργείο αυτοκινήτων C. Christodoulou Lefkosia Ltd στα Λατσιά και εκεί ο 2ος κατηγορούμενος έκλεψε από ένα σταθμευμένο όχημα τις δύο πινακίδες με αριθμούς εγγραφής KPW339, περιουσία της Ειρήνης Λουκαΐδου με σκοπό να τις αντικαταστήσουν με τις πινακίδες του οχήματος του 2ου κατηγορούμενου. Τελικά οι κατηγορούμενοι συμφώνησαν όπως στις 30/03/15 και περίπου στις 7:30-8:30 μ.μ., διαπράξουν την ένοπλη ληστεία και προς το σκοπό αυτό σχεδίασαν όπως πριν μεταβούν στο χώρο της ληστείας αντικαταστήσουν τις πινακίδες εγγραφής με αυτές που είχαν κλέψει και αργότερα ο 1ος κατηγορούμενος αφού κτυπήσει τον υπάλληλο του καταστήματος, ο οποίος θα κρατούσε το ταμείο κάνοντας τη διαδρομή προς την Υπεραγορά, να τρέξει προς το όχημα του 2ου κατηγορούμενου με σκοπό να εγκαταλείψουν τη σκηνή. Οι κατηγορούμενοι το απόγευμα στις 30/03/15 μετέβηκαν σε σπίτι άλλου προσώπου φίλου του 2ου κατηγορούμενου στην Αραδίππου όπου ο 2ος κατηγορούμενος αντικατέστησε τις πινακίδες του οχήματος του. Αργότερα μετέβηκαν στη σκηνή και στάθμευσαν κοντά από το κατάστημα. Τότε ο 2ος κατηγορούμενος έδωσε στον 1ο κατηγορούμενο ένα γάντι το οποίο αρχικά φορούσε ο ίδιος και τότε ο 1ος κατηγορούμενος το φόρεσε στο δεξί του χέρι και πήρε και τη σιδερένια ράβδο. Ο 1ος κατηγορούμενος κατέβηκε από τη θέση του συνοδηγού, κατευθύνθηκε προς τον υπάλληλο του καταστήματος Martin Medotiev (υπάλληλο της Υπεραγοράς Στέλιος) ο οποίος όδευε προς την Υπεραγορά και αφού τον κτύπησε από πίσω στο κεφάλι με τη σιδερένια ράβδο, όπως αυτή φαίνεται στην φωτογραφία 15 του βιβλιαρίου φωτογραφιών 155/2015, του έπεσε το ταμείο στο έδαφος. Όταν ο υπάλληλος προσπάθησε να αντιδράσει, ο 1ος κατηγορούμενος τον ξανακτύπησε, του απέσπασε το ταμείο το οποίο περιείχε €2.470 (δύο χιλιάδες τετρακόσια εβδομήντα ευρώ) και έφυγε τρέχοντας. Από την επίθεση κατά του Martin Medotiev, προκλήθηκε πραγματική σωματική βλάβη και συγκεκριμένα ο Δρ. Γιαννόπουλος, Γενικός Ιατρός του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Λάρνακας διέγνωσε ότι έφερε εκδορές-κεφαλαιμάτωμα ινιακής χώρας, εκδορά στο δεξιό γόνατο και εκδορές στις παλάμες. Αμέσως μετά την επίθεση, ο 1ος κατηγορούμενος καθώς έτρεχε προς το όχημα του 2ου κατηγορούμενου, καταδιώχθηκε από πολίτες που βρίσκονταν στην περιοχή και τότε ο 2ος κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη σκηνή με το όχημά του. Κατά την καταδίωξη του, ο 1ος κατηγορούμενος επιτέθηκε με τη σιδερένια ράβδο κατά του Ανδρέα Καραολή από τη Λάρνακα και αργότερα του Ανδρέα Στυλιανού από τη Λάρνακα, οι οποίοι προσπάθησαν να τον σταματήσουν. Κατά την προσπάθεια του 1ου κατηγορούμενου να διαφύγει, του έπεσαν στο έδαφος το ταμείο το οποίο είχε αποσπάσει και η σιδερένια ράβδος. Ο 1ος κατηγορούμενος καταδιώχθηκε και ακινητοποιήθηκε από πολίτες σε χωράφι παρά τα φώτα της Νέας Τεχνικής Σχολής Λάρνακας. Αργότερα μετέβηκε Αστυνομία στη σκηνή και συνέλαβε τον 1ο κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα. Όλες οι ανωτέρω ενέργειες των κατηγορουμένων κατεγράφησαν από 5 διαφορετικά κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης: του Δημαρχείου Λειβαδιών του καταστήματος 560 της Τράπεζας Κύπρου, του αρτοποιείου Margarita, της Υπεραγοράς «ΣΤΕΛΙΟΣ» και της καφετέριας POSTO. O 1oς κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 30/08/14 στις 23:50 π.μ. στο ΤΑΕ Λάρνακας δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, δεν απάντησε οτιδήποτε. Την ίδια ημέρα έδωσε θεληματική κατάθεση στην Αστυνομία και συνεργάστηκε πλήρως με τις Αστυνομικές Αρχές. Στις 31/03/15 ο 1ος κατηγορούμενος με τη συνοδεία των Αστ. Α. Αθανασίου και Αστ. 488 Σ. Θεοδώρου του ΤΑΕ Λάρνακας, υπέδειξε τις σκηνές όπου διέπραξε τα ποινικά αδικήματα στα Λειβάδια και λήφθηκαν σχετικές φωτογραφίες. Στις 2/04/15 ο 1ος κατηγορούμενος και πάλι με τη συνοδεία της Αστυνομίας, μετέβηκε στην περιοχή Λατσιών όπου υπέδειξε το συνεργείο αυτοκινήτων C.Cristodoulou Lefkosia Ltd, όπου έκλεψαν τις πινακίδες του οχήματος με αρ.εγγραφής ΚPW
- O 2oς κατηγορούμενος συνελήφθηκε στην κατοικία του στις 31/03/15 στις 00:15 π.μ. και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν έχω ιδέα». Ανακρινόμενος προφορικά αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στην υπόθεση. Στις 07/04/15 προέβει σε θεληματική κατάθεση όπου παραδέχθηκε την όλη εμπλοκή του στην υπόθεση». Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου 1 κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής προέταξε, ανάμεσα σε άλλα, την άμεση παραδοχή του πελάτη του, την απολογία, μεταμέλεια, ομολογία και συνεργασία του με την Αστυνομία, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, τα οικονομικά του προβλήματα, τις περαιτέρω και ευρύτερες συνθήκες διάπραξης των εγκλημάτων, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και στην οικογένεια του καθώς και την επιπολαιότητα «. των κατηγορουμένων καθώς επίσης και της μη επιδίωξης οικονομικού οφέλους διαστάσεων της συνήθους ληστείας .». Ο δικηγόρος του κατηγορούμενου 2, στη δική του αγόρευση, υιοθέτησε την αγόρευση του δικηγόρου τού κατηγορούμενου 1 (στο βαθμό που αφορά στον πελάτη του), επαναλαμβάνοντας την ύπαρξη αντίστοιχων μετριαστικών παραγόντων (ως έχουν εκτεθεί ανωτέρω), τονίζοντας και αυτός την έλλειψη ιδιαίτερου προσχεδιασμού κατά τη διάπραξη των κακουργημάτων αλλά και (εξατομικευμένα πλέον), τα προβλήματα χρήσης σκληρών ναρκωτικών από μέρους του κατηγορούμενου 2 εδώ και δύο έτη (γεγονός που ο τελευταίος δεν ανέφερε στο πλαίσιο συνέντευξης που έδωσε για σκοπούς σύνταξης της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας που διατάχθηκε για τους παρόντες σκοπούς), καθώς και τα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, όπως η κεφαλαλγία τάσεως, η ζάλη και η έντονη αγχώδης συνδρομή με στοιχεία κατάθλιψης (βλ. Έγγραφα Α2 και Α3), για να περάνει ο ευπαίδευτος συνήγορος, πως εδώ «. δεν έχουμε να κάνουμε με δύο εγκληματίες αλλά με δύο ανόητα παιδιά». Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1 - όπως τούτες αναφέρονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας - σημειώνουμε πως τούτος γεννήθηκε στη Γεωργία στις 7.2.84 και είναι ηλικίας 31 ετών. Οι γονείς του είναι ελληνοποντιακής καταγωγής. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης και είναι ο μεγαλύτερος στη σειρά από τα δύο παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του (ηλικίας 54 ετών) εργάζεται ως οδηγός ταξί και η μητέρα του (ηλικίας 43 ετών) εργάζεται ως καθαρίστρια. Οι γονείς του ζουν στη Λευκωσία. Η αδελφή του η οποία είναι έγγαμη εργάζεται σε λογιστικό γραφείο και διαμένει με την οικογένεια της στη Λευκωσία. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου 1 με τα μέλη της οικογένειας του είναι ικανοποιητικές. Τούτος σε ηλικία επτά ετών μετακινήθηκε από τη Γεωργία στην Ελλάδα μαζί με την οικογένεια του για σκοπούς βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης τους. Ο πατέρας του εργαζόταν στις οικοδομές και η μητέρα του ως εργάτρια σε φάρμες για την κάλυψη των αναγκών της οικογένειας. Αργότερα, η οικογένεια του κατηγορούμενου 1 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο λόγω οικονομικών δυσκολιών και όταν ο τελευταίος ήταν ηλικίας 13 ετών. Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή Α΄ στον κλάδο υδραυλικών. Σε ηλικία 18 ετών μετέβηκε στην Ελλάδα όπου υπηρέτησε την τρίμηνη στρατιωτική του θητεία. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο εργάστηκε στις οικοδομές. Τα τελευταία τέσσερα έτη είναι άνεργος και περιστασιακά εργάζεται ως διανομέας. Το 2009, παντρεύτηκε με συμπατριώτισσα του ηλικίας 26 ετών σήμερα, με την οποία απέκτησε ένα παιδί ηλικίας 5 ετών. Η οικογένεια διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Λευκωσία. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του είναι πολύ καλές. Δεν έχει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας ή προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και σε αυτό αποδίδει την επίδικη παραβατική του συμπεριφορά. Αναφορικώς με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 - ως και τούτες καταγράφονται στην αντίστοιχη Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας - σημειώνουμε πως αυτός γεννήθηκε στη Γεωργία στις 10.11.85 και είναι ηλικίας 30 ετών. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του διαμένουν στα Λατσιά. Η μητέρα του εργάζεται με ευκαιριακή απασχόληση ως πωλήτρια και ο πατέρας του είναι άνεργος τα τελευταία έξι έτη περίπου. Έχει έναν αδελφό μεγαλύτερης ηλικίας ο οποίος είναι έγγαμος και πατέρας ενός παιδιού και διαμένει στη Λεμεσό. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου 2 με την οικογένεια του είναι καλές. Σε ηλικία πέντε ετών μετακινήθηκε με την οικογένεια του στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή. Ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στο Δημοτικό και έπειτα (το 2000), ήρθε με την οικογένεια του στην Κύπρο όπου διαμένουν μονίμως μέχρι σήμερα. Φοίτησε στο σύστημα μαθητείας στον κλάδο ηλεκτρολογίας και ακολούθως μετέβηκε στην Ελλάδα όπου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία για τρείς μήνες. Με την επιστροφή του στην Κύπρο εργάστηκε αρχικώς για δύο έτη σε εταιρία ελαστικών και παραλλήλως ως γκαρσόνι. Αργότερα, εργοδοτήθηκε σε εργοστάσιο παραγωγής αναψυκτικών ως μηχανοδηγός μέχρι το 2014, όπου και απολύθηκε λόγω πλεονασμού. Έκτοτε είναι άνεργος. Μετά την απόλυση του συντηρείτο από χρήματα τα οποία έλαβε ως αποζημίωση ενώ στη συνέχεια λόγω του ότι τα χρήματα αυτά εξαντλήθηκαν, παρουσίασε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες μια και η οικογένεια του αδυνατούσε να τον στηρίξει. Αποδίδει την επίδικη παραβατική του συμπεριφορά στην άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν κατά τους κρίσιμους χρόνους. Δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας. Αναμφιβόλως το αδίκημα της ληστείας αποτελεί σοβαρό κακούργημα και αυτό προκύπτει όχι μόνο από τη νομοθετικώς ανώτατη προβλεπόμενη ποινή της ισοβίου φυλάκισης (που εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση), αλλά και λόγω της ευρύτερης φύσης και συμπεριφοράς που το αδίκημα αυτό προσδιορίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Μακρή ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 33/12, ημ. 25.1.13). Ως σοβαρά (ένεκα της φύσης τους), κατατάσσονται και τα εγκλήματα της κλοπής και επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη αλλά και της κοινής επίθεσης. Αυτή η περιγραφόμενη σοβαρότητα των υπό αναφορά εγκλημάτων - και ιδιαίτερα της ένοπλης ληστείας - (μαζί με την ανησυχητική συχνότητα διάπραξης τους), καλεί στην επιβολή αυστηρών ποινών, καθιστώντας το στοιχείο της αποτροπής ακόμη εντονότερο (βλ. κατ' αναλογίαν, Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 83, 86). Το δικαστικό καθήκον εξατομίκευσης της ποινής - και ορθώς είναι που το υπενθύμισαν οι συνήγοροι στην αγόρευση τους - ουδόλως μειώνεται ή ατονεί σε περιπτώσεις (όπως η παρούσα), όπου προκύπτει αναγκαιότητα αποτρεπτικής αντιμετώπισης των δραστών και τούτο βάσει της πάγιας και εμπεδωμένης αρχής πως ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (όπως είναι τα επίδικα και ιδιαίτερα εκείνο της ένοπλης ληστείας), το Δικαστήριο καθηκόντως και δεόντως είναι που οφείλει να προσεγγίζει την κάθε τέτοια υπόθεση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του. Τούτο όμως δεν σημαίνει την ίδια ώρα ότι το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής μπορεί να υπερακοντίζει το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία καθορίζει. Επιβάλλεται στην κάθε περίπτωση προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων. Τούτο έγινε και εδώ. Προσμετρούμε προς όφελος των κατηγορούμενων, την άμεση παραδοχή, απολογία, μεταμέλεια και ομολογία τους, τη συνεργασία τους με την Αστυνομία και τη συνδρομή τους στην πλήρη εξιχνίαση των εγκλημάτων (με τον κατηγορούμενο 1, να δίνει αυθημερόν θεληματική κατάθεση και να συνεργάζεται πλήρως με τις αστυνομικές αρχές και τον κατηγορούμενο 2, να πράττει το ίδιο λίγες μέρες αργότερα), το λευκό τους ποινικό μητρώο σε συνδυασμό και με την ηλικία τους (αλλά και την ηλικία τους, ως ξεχωριστό μετριαστικό στοιχείο), τα οικονομικά τους προβλήματα (και τη διασύνδεση τούτων με τη διάπραξη των επίδικων εγκλημάτων), τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής τους στους ίδιους και στην οικογένεια τους και (σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2), τα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας και ουσιοεξάρτησης που αντιμετωπίζει (και τη συνδρομή τούτων στην τέλεση των επίδικων αδικημάτων), καθώς και την αποφασιστικότητα του να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά αυτά. Καθόλου δεν παραβλέπουμε πως όλο το ποσό της λείας των κατηγορουμένων (€2470), εντοπίστηκε (με τον τρόπο που περιγράφεται στα γεγονότα), δίχως δηλαδή την εθελούσια ή άλλη όμοια συνδρομή των κατηγορουμένων, χωρίς όμως ταυτοχρόνως, να υποβιβάζουμε το γεγονός ότι, τελικώς (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο), οι κατηγορούμενοι δεν απεκόμισαν οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από την κακουργηματική τους συμπεριφορά. Το ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τη ληστεία «. υπό το φως .» (ως υπέδειξε ο κ. Ευσταθίου), χωρίς τη χρήση προσωπίδας και ενώ γνώριζαν πως ο ευρύτερος χώρος καλυπτόταν από (ευδιάκριτες) κάμερες κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης (και ασχέτως εάν έλαβαν κάποια μέτρα που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν τον εντοπισμό τους [όπως η κάλυψη των πινακίδων εγγραφής του κατηγορούμενου 2 και ακολούθως η αντικατάσταση των τελευταίων με εκείνες που έκλεψαν από το αυτοκίνητο της παραπονούμενης Ειρήνης Λουκαΐδου στη Λευκωσία]), δεν μπορεί να παραβλεφθεί (όπως και το είδος του επιθετικού όπλου που χρησιμοποίησαν), ως ενδεικτικό του κάποιου ερασιτεχνισμού με τον οποίο ενήργησαν οι κατηγορούμενοι, κάτι που ασφαλώς αποκτά τη δική του ιδιώνυμη αξία κατά τη σταχυολόγηση της σοβαρότητας των επίδικων εγκλημάτων (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Πορά και Άλλου v Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 452, 455). Ο γενικότερος όμως τρόπος ενεργείας των κατηγορουμένων και η εμμονή τους στη διάπραξη του κακουργήματος της ένοπλης ληστείας με αντικείμενο τη συγκεκριμένη υπεραγορά, γνωρίζοντας κιόλας πως ο επίδικος χώρος καλυπτόταν από κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης, αποτελούν και ένδειξη αποφασιστικότητας από μέρους τους στην τέλεση και περάτωση των εγκληματικών τους βλέψεων. Οι κατηγορούμενοι ενήργησαν με προσχεδιασμό και προγραμματισμό, διαπράττοντας την επίδικη ληστεία μετά από σχετική παρακολούθηση (κατόπτευση) του επίδικου χώρου, μελέτη των κινήσεων του κατηγορούμενου 2, κλοπή πινακίδων εγγραφής από το αυτοκίνητο της Ειρήνης Λουκαΐδου στη Λευκωσία για σκοπούς αντικατάστασης της πινακίδας εγγραφής του αυτοκινήτου που θα χρησιμοποιούσαν για τη ληστεία, τη χορήγηση γαντιού από τον κατηγορούμενο 2 προς τον κατηγορούμενο 1 για να το φορέσει ο τελευταίος στο δεξί του χέρι (κρατώντας τη σιδερένια ράβδο [εργαλείο αφαίρεσης βιδών τροχού] που φαίνεται στη φωτογραφία 15 της δέσμης φωτογραφιών-Τεκμήριο Α1) και με την οποία (και τούτο προκύπτει ως μια εξόχως ανησυχητική διάσταση των πραγμάτων), συμφώνησαν μεταξύ τους όπως κτυπηθεί από τον κατηγορούμενο 1 ο υπάλληλος της υπεραγοράς που θα κρατούσε το ταμείο-αντικείμενο της ληστείας. Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των κατηγορουμένων, μας παρέπεμψαν σε διάφορες αποφάσεις στη θεμιτή τους προσπάθεια να οριοθετήσουν τις ευρύτερες παραμέτρους της προσδοκώμενης ποινολογικής μεταχείρισης των πελατών τους. Μελετήσαμε τις υποθέσεις στις οποίες παραπεμφθήκαμε, όπως και άλλες ασφαλώς, έχοντας υπόψη πως το Ανώτατο Δικαστήριο (διά του Νικήτα, Δ.), σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά στη Μιχαήλ ν Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131, τα οποία είχαμε συνεχώς κατά νουν - όπως και το ότι (ως υπέδειξε ο Ναθαναήλ, Δ.), «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 17.3.15) - : «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R.
- Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο». Προβαίνοντας στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση του τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότος, σημειώνουμε πως στην Κιλινκαρίδης v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 233/13, ημ. 22.4.15, το Εφετείο αντικατέστησε την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή των οκτώ ετών φυλάκισης που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα, με εξαετή ποινή φυλάκισης για το αδίκημα της ένοπλης ληστείας, αφού έλαβε υπόψη «. ιδιαίτερα τους εξής παράγοντες: την άμεση παραδοχή του εφεσείοντα μετά την τροποποίηση του κατηγορητηρίου ενώπιον του Κακουργιοδικείου, την μεταμέλεια του, η οποία εκφράστηκε έμπρακτα με τη συνεργασία του με τις Αρχές, το γεγονός της καταχώρησης αναστολής ποινικής δίωξης για τον 1ο κατηγορούμενο, το γεγονός ότι ο εφεσείων δεν ήταν ο ιθύνων νούς του εγκλήματος, το γεγονός ότι άλλο εμπλεκόμενο πρόσωπο ονομαζόμενο «Ντίνος», δεν κατέστη δυνατό να συλληφθεί και να προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, παρόλον που ο εφεσείων έδωσε αρκετές πληροφορίες σε σχέση με το άτομο αυτό, την επιπόλαιη και εκτός χαρακτήρα απόφαση του εφεσείοντα να εμπλακεί στο επίδικο έγκλημα, τη μη αποκόμιση εκ μέρους του οικονομικού οφέλους από τη ληστεία, την καλή του διαγωγή κατά την περίοδο του ενός περίπου έτους που αυτός βρισκόταν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές, την ηλικία του, το λευκό του ποινικό μητρώο και τα οικονομικά, ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας του τα οποία εξετέθησαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Στη βάση του συνόλου των γεγονότων και άλλων περιστάσεων που τέθηκαν ενώπιον μας, δεν δικαιολογείται διαφοροποίηση στην ποινολογική μεταχείριση μεταξύ των κατηγορουμένων, οι οποίοι έδρασαν (ως είπαμε), με κοινό σχεδιασμό, στόχευση και προγραμματισμό και με την επιφορά των τραυμάτων στον παραπονούμενο Martin Metodiev (στις κατηγορίες 2 [ληστεία] και 3 [επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης]), από τον κατηγορούμενο 1 να λαμβάνει χώραν με την έγκριση του κατηγορούμενου 2 και τη συνδρομή αυτού (ως αυτουργού), βάσει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και υπό το πρίσμα που τα αναλύσαμε, κρίνουμε πως η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αναποφεύκτως αυτή της φυλάκισης των κατηγορουμένων. Οι τελευταίοι έδρασαν επιδεικνύοντας θράσος και παντελή ασέβεια στα δικαιώματα των παραπονούμενων και της κοινωνίας ευρύτερα, μιας κοινωνίας που πολύ δικαιολογημένα είναι που ανησυχεί για την όλο και αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης τέτοιων εγκλημάτων και έτοιμης (όπως στην προκειμένη περίπτωση), να ορθώσει ανάστημα έναντι των κακουργηματικών αυτών συμπεριφορών παρ΄ όλους τους εγγενείς και σοβαρούς κινδύνους που τούτο ενέχει, όπως έπραξαν εν προκειμένω οι παραπονούμενοι Ανδρέας Καραολής και Ανδρέας Στυλιανού οι οποίοι δέχθηκαν την επίθεση του κατηγορούμενου 1 στην προσπάθεια τους να αντικόψουν τη διαφυγή του. Επιβάλλουμε στον καθένα κατηγορούμενο ξεχωριστά, ποινή φυλάκισης 6 ετών στην κατηγορία 2 (ληστεία). Δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες και τούτο διότι είτε τα συστατικά τους στοιχεία συμπλέκονται με εκείνα της κατηγορίας 2 (ληστεία) [βλ. κατηγορία 1 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος) και κατηγορία 3 (επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης)], είτε επειδή προέκυψαν κατά το σχεδιασμό της ένοπλης ληστείας (βλ. κατηγορία 6 [κλοπή]), ή αποτέλεσαν άμεσο συνεπόμενο διάπραξης της ένοπλης αυτής ληστείας (βλ. κατηγορίες 4 και 5 [κοινή επίθεση]). Ο χρόνος που έκαστος των κατηγορουμένων τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Το ποσό των €2470, να επιστραφεί στους νόμιμους δικαιούχους, μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.)............... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο