Δημοκρατία ν. Γεώργιος Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1857/15, 22/5/2015

(1)(α) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2), της κατοχής του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3), της κατοχής του ελεγχόμενου αυτού φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 4) και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση του άρθρου 4(Ι)(iii)

(2), του Περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 (βλ. κατηγορία 6). Περιπλέον, ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (1,0598 γραμμαρίων καννάβεως), κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 7). Η Κατηγορούσα Αρχή στις 13.3.15, ανέστειλε την ποινική δίωξη αναφορικώς με τον κατηγορούμενο 1 στην κατηγορία 5 (προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α) και αναφορικώς με την κατηγορούμενη 3 στην κατηγορία 2 (εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), με αποτέλεσμα ο καθένας από αυτούς να απαλλαγεί αντιστοίχως. Για σκοπούς επιβολής ποινής - και μετά από αίτημα της κατηγορούμενης 2 και συναίνεση της Κατηγορούσας Αρχής - λαμβάνουμε υπόψη βάσει του άρθρου 81 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, την Υπόθεση 2369/15, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, που αφορά σε τέσσερεις κατηγορίες τις οποίες παραδέχθηκε η κατηγορούμενη 2 ενώπιον του εν λόγω Δικαστηρίου και που σχετίζονται με κατηγορίες κατοχής 0.6621 γραμμαρίων κοκαΐνης την 3.9.11 στη Λεμεσό (βλ. κατηγορία 1), παράνομης κατοχής 0.1280 γραμμαρίων φυτού καννάβεως [κατά την ίδια ημερομηνία στη Λεμεσό] (βλ. κατηγορία 2), παράνομης χρήσης κοκαΐνης σε άγνωστη ημερομηνία κατά τον Ιούνιο 2011 στη Λεμεσό (βλ. κατηγορία 3) και καπνίσματος (στις 2.9.11 στη Λεμεσό) φυτού καννάβεως από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (βλ. κατηγορία 4). Πριν από τις αγορεύσεις για μετριασμό της ποινής, η Κατηγορούσα Αρχή καταχώρησε (στις 30.4.15), αίτηση δήμευσης εσόδων των κατηγορουμένων 1 και 2, ένεκα της διάπραξης του γενεσιουργού αδικήματος της εισαγωγής της επίδικης κοκαΐνης και της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Η αίτηση ορίστηκε αυθημερόν οπότε και εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα δήμευσης (με τη συναίνεση των κατηγορουμένων 1 και 2), για το συνολικό ποσό των €4.900, που αφορά στο ποσό της κατηγορίας 6 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες). Σύμφωνα με τα γεγονότα που συνθέτουν την παρούσα υπόθεση (αλλά και την ποινική υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη), όπως παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, ως το Έγγραφο Α (το περιεχόμενο του οποίου παραθέτουμε αυτούσιο χωρίς επέμβαση στη σύνταξη και ορθογραφία, κάτι που πράττουμε και σε σχέση με τα υπόλοιπα αποσπάσματα που παραθέτουμε στο κείμενο της παρούσας): «Ο 1ος Κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων (α) της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι για την εισαγωγή 1038,58 γραμμαρίων κοκαΐνης, (β) της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης, (γ) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης, (δ) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα, (ε) της νομιμοποίησης εσόδων από την παράνομη εισαγωγή της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης και (στ) της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 1,0598 γραμμαρίων κάνναβης. Η 2η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων (α) της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι για την εισαγωγή 1038,58 γραμμαρίων κοκαΐνης, (β) της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης, (γ) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης, (δ) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια της σε άλλα πρόσωπα και (ε) της νομιμοποίησης εσόδων από την παράνομη εισαγωγή της ίδιας ποσότητας κοκαΐνης. Η 3η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι για την εισαγωγή 1038,58 γραμμαρίων κοκαΐνης. Μετά από πληροφορίες ότι ο 1ος Κατηγορούμενος ασχολείται με τη διακίνηση ναρκωτικών, κατά διαστήματα η Υ.Κ.Α.Ν. τον έθετε υπό παρακολούθηση. Την 20.2.2015 μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. μετέβηκαν στο Δημαρχείο Αγίου Αθανασίου, όπου εργάζεται ο 1ος Κατηγορούμενος, και τον έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση. Γύρω στις 17:30 ο 1ος Κατηγορούμενος έφτασε μόνος του, με όχημα το οποίο οδηγούσε, στο χωριό Πύλα και εισήλθε στις κατεχόμενες περιοχές από το οδόφραγμα του Περγάμου. Ενώ η παρακολούθηση ήταν σε εξέλιξη, στις 17:50, το εν λόγω όχημα εξήλθε από το οδόφραγμα του Περγάμου στις ελεύθερες περιοχές με οδηγό τον 1ο Κατηγορούμενο και συνοδηγό τη 2η Κατηγορούμενη. Το εν λόγω όχημα ανακόπηκε από μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. γύρω στις 18:15 παρά τον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού Λάρνακας. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο ο 1ος Κατηγορούμενος απάντησε «εν έχω τίποτε μέσα στο αυτοκίνητο, έχω όμως τούτο». Τότε ο 1ος Κατηγορούμενος έβγαλε από τη δεξιά τσέπη του μπουφάν του και παρέδωσε στα μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. ένα σακούλι νάιλον το οποίο περιείχε ξηρή φυτική ύλη, η οποία όπως διαπιστώθηκε αργότερα από επιστημονικές εξετάσεις, ήταν κάνναβη συνολικού βάρους 1,0598 γραμμαρίων. Κατά τη σωματική έρευνα της 2ης Κατηγορούμενης εντοπίστηκε εντός της δεξιάς τσέπης της ζακέτας της το ποσό των €4.900. Κατά την έρευνα του οχήματος εντοπίστηκαν τα εξής, μια ταξιδιωτική βαλίτσα χρώματος κόκκινου, η οποία στην πτυσσόμενη χειρολαβή της, εντός του πλαστικού έφερε τέσσερις

(4)μικρές συσκευασίες περιτυλιγμένες από λαδόκολλες εντός των οποίων υπήρχαν διάφανες συσκευασίες με άσπρη σκόνη, και άλλες τέσσερις

(4)μικρές συσκευασίες περιτυλιγμένες από λαδόκολλες εντός των οποίων υπήρχαν διάφανες συσκευασίες με άσπρη σκόνη, εντός του πλαστικού καλύμματος της πόρτας του συνοδηγού. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα από επιστημονικές εξετάσεις οι οκτώ

(8)συσκευασίες που περιγράφηκαν ανωτέρω περιείχαν συνολικά 1038,58 γραμμάρια κοκαΐνης. Αφού επιστήθηκε η προσοχή τους στο Νόμο, ο 1ος Κατηγορούμενος απάντησε «εντάξει ήβρετε τα» και η 2η Κατηγορούμενη απάντησε «εδώκα μου την να τη φέρω». Ο 1ος Κατηγορούμενος συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα και την ίδια μέρα και γύρω στις 19:30, μέλη της Υ.Κ.Α.Ν. μετέβηκαν στην οικία του όπου διεξήγαγαν έρευνα δυνάμει δικαστικού εντάλματος στην παρουσία της συζύγου του, 3ης Κατηγορούμενης, κατά την οποία παρέλαβαν 2 κινητά τηλέφωνα και 4 SIM cards. Στις 20.2.2015, μετά τη σύλληψη του, ο 1ος Κατηγορούμενος στις ανακριτικές του καταθέσεις παραδέχθηκε ότι έλαβε οδηγίες από άλλο πρόσωπο όπως μεταβεί σε συγκεκριμένο σημείο στην επαρχία Λεμεσού για να παραλάβει το ποσό των €4.900 με σκοπό να το παραδώσει στη 2η Κατηγορούμενη. Επίσης, το άλλο πρόσωπο του έδωσε οδηγίες όπως τη συγκεκριμένη μέρα παραλάβει τη 2η Κατηγορούμενη από τα κατεχόμενα, της παραδώσει το ποσό των €4.900 και τη μεταφέρει στη Λεμεσό. Σύμφωνα με τις ίδιες οδηγίες, θα αφαιρούσε από το πλαστικό εντός του οποίου βρίσκεται η πτυσσόμενη χειρολαβή της βαλίτσας της 2ης Κατηγορούμενης, τις συσκευασίες που βρίσκονταν μέσα και τις τοποθετήσει εντός του πλαστικού της πόρτας του συνοδηγού. Περαιτέρω, οι οδηγίες του ήταν όπως ο ίδιος παραδώσει την κοκαΐνη σε άλλο άγνωστο πρόσωπο έναντι της αμοιβής των €2.

1. Στις 21.2.2015 και μετά τη σύλληψη της 2ης Κατηγορούμενης, η τελευταία στις ανακριτικές της καταθέσεις παραδέχθηκε ότι, μετά από οδηγίες άλλου προσώπου το οποίο και κατονόμασε (στο εξής «το τέταρτο πρόσωπο), στις 18.2.2015 ταξίδεψε από το Λονδίνο (όπου διέμενε από τον 10/2012) στο Άμστερνταμ, με σκοπό να εισαγάγει ναρκωτικά στην Κύπρο. Το τέταρτο πρόσωπο της παρέδωσε τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά σε ξενοδοχείο του Άμστερνταμ με οδηγίες να τα μεταφέρει στην Κύπρο μέσω του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου και να τα παραδώσει στον 1ο Κατηγορούμενο, έναντι της αμοιβής των €7.
2. Ανέφερε επίσης ότι όταν έφτασε στα κατεχόμενα απέστειλε γραπτό μήνυμα μέσω του κινητού της τηλεφώνου στην 3η Κατηγορούμενη, το οποίο έγραφε «κόρη πε του να τον πιάει να του πει ότι είμαι ξενοδοχείο τζαι ότι αν δεν φέρει 7.500 να μεν έρτει». Περαιτέρω, σε τηλεφωνική της επικοινωνία με την 3η Κατηγορούμενη, η 2η Κατηγορούμενη την πληροφόρησε ότι αν δεν της παρέδιδαν τις €7.500 κατά την παραλαβή της, δεν θα τους έδινε τα ναρκωτικά. Η 3η Κατηγορούμενη της απάντησε ότι ο 1ος Κατηγορούμενος θα της έδινε τις €5.000 όταν παραλάμβανε τη βαλίτσα και τα υπόλοιπα μετά από μια με δύο μέρες, και η 2η Κατηγορούμενη συμφώνησε. Παραδέχεται επίσης ότι κατά την παράδοση της κοκαΐνης έλαβε το ποσό τον €4.900 σε μετρητά από τον 1ο Κατηγορούμενο, ποσό το οποίο ανευρέθηκε κατά τον έλεγχο. Η 3η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε ότι είχε γνώση της εισαγωγής και ότι συνωμότησε με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 για να εισάγουν κοκαΐνη στην Κύπρο και γι' αυτό παρείχε τη σχετική βοήθεια. Να σημειωθεί ότι αναφορικά με το τέταρτο πρόσωπο, Κυπριακής καταγωγής, το οποίο κατονομάστηκε από τη 2η Κατηγορούμενη ως το άτομο που της παρέδωσε τα ναρκωτικά στην Ολλανδία, στις 21.2.2015 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του και ακολούθως στις 30.03.2015 εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Ακολούθως, στις 05.04.2015, η Ιντερπόλ ενημέρωσε τα κράτη μέλη ότι το συγκεκριμένο άτομο είναι καταζητούμενο από τις κυπριακές αρχές με σκοπό την ποινική του δίωξη. Το συγκεκριμένο άτομο έκτοτε είναι καταζητούμενο από την Αστυνομία και πρόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι μόλις συλληφθεί να προσαχθεί ενώπιον Δικαστηρίου. Όλοι οι Κατηγορούμενοι έκτοτε τελούν υπό κράτηση και δεν έχουν προηγούμενες καταδίκες. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ 2369/2015 Η 2η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων (α) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 0,6621 γραμμάρια κοκαΐνης, (β) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 0,1280 γραμμάρια φυτού κάνναβης, (γ) της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι κοκαΐνης και (δ) του καπνίσματος φυτού καννάβεως. Την 3.9.2011 και ώρα 01:35, μετά από πληροφορία της Υ.Κ.Α.Ν., ανεκόπη για έρευνα στη Λεωφόρο Φραγκλίνου Ρούσβελτ, στη Λεμεσό, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΤΗ508, το οποίο οδηγούσε η 2η Κατηγορούμενη. Κατά τη σωματική έρευνα της 2ης Κατηγορούμενης ανευρέθηκε στο δεξί της χέρι ένα τεμάχιο διαφανές νάιλον το οποίο περιείχε άσπρη σκόνη, που όπως διαπιστώθηκε αργότερα από επιστημονικές εξετάσεις, επρόκειτο για 0,6621 γραμμάρια κοκαΐνη. Αφού επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο, η 2η Κατηγορούμενη απάντησε «εν κόκα». Μέσα σε θήκη του ταμπλό του οχήματος που οδηγούσε η 2η Κατηγορούμενη ανευρέθηκε ένα χειροποίητο μισοκαπνισμένο τσιγάρο που περιείχε βιομηχανοποιημένο καπνό ανάμικτο με πράσινη ξηρή φυτική ύλη, η οποία όπως διαπιστώθηκε αργότερα από επιστημονικές εξετάσεις, ήταν 0,1280 γραμμάρια κάνναβης. Αφού επιστήθηκε η προσοχή της στο Νόμο, η 2η Κατηγορούμενη απάντησε «εν η ψιλή μου ρε φίλε». Σε θεληματική της κατάθεση, η 2η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι τόσο η ανευρεθείσα κοκαΐνη όσο και η κάνναβη είναι δικά της και ότι τα κατείχε για δική της χρήση. Επίσης ανέφερε ότι σε άγνωστη ημερομηνία κατά τον Ιούνιο του 2011 έκαμε χρήση κοκαΐνης και ότι την 02.9.2011 έκανε χρήση κάνναβης..». Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των κατηγορουμένων 1 και 3, κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής προέταξε, ανάμεσα σε άλλα, την άμεση παραδοχή των πελατών του, την ομολογία και συνεργασία τους με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία, τις οικογενειακές και προσωπικές τους περιστάσεις, τα οικονομικά τους προβλήματα (και τη διασύνδεση τούτων με την επίδικη τους συμπεριφορά), τις περαιτέρω και ευρύτερες συνθήκες διάπραξης των εγκλημάτων (όπως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 διαδραμάτισε δευτερεύοντα ρόλο στην τέλεση των αδικημάτων δίχως να είναι είτε ο αποστολέας είτε ο ιθύνων νους των πραγμάτων), το ότι ο τελικός παραλήπτης των ναρκωτικών διέφυγε τη σύλληψη διότι δεν προτάθηκε στον κατηγορούμενο 1 από την Αστυνομία - ως υποστήριξε ο κ. Πουργουρίδης στην αγόρευση του χωρίς να αμφισβητηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και «.. για λόγους που και πάλιν δεν εξηγήθηκαν...» - η συμμετοχή του σε ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών προκειμένου να αποκαλυφθεί ο τελικός παραλήπτης, τη δεδομένη προθυμία του κατηγορούμενου 1 να δώσει μαρτυρία εναντίον του ούτω καλουμένου τέταρτου προσώπου «.εάν και εφόσον συλληφθεί.», το ότι επρόκειτο για μια μεμονωμένη εγκληματική πράξη διακίνησης ναρκωτικών με το ενδεχόμενο ο πληροφοριοδότης της Αστυνομίας να ήταν και ο τελικός παραλήπτης των ναρκωτικών (θέση που και πάλι δεν έτυχε αμφισβήτησης από την Κατηγορούσα Αρχή), το γεγονός πως ο κατηγορούμενος 1 εγκλημάτησε παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν «.καθότι η υπόσχεση σε έναν φτωχό άνθρωπο οικονομικού ανταλλάγματος και δη σεβαστού είναι ευσεβάστως εισηγούμαι επιρροή» ιδιαίτερα εάν συνυπολογιστεί στην εικόνα αυτή το «.υποκειμενικό πλέον κριτήριο του προσώπου του κατηγορούμενου, τες αντιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, τη δυνατότητα του να παράξει τη δική του ανεξάρτητη κρίση κάτω από τις δικές του προσωπικές συνθήκες, τη νοημοσύνη του», το ότι η καταδίκη του κατηγορούμενου 1 σηματοδοτεί (ως εξωδικαστική τιμωρία) και την απώλεια της εργασίας του ως κηπουρού στο Δήμο Αγίου Αθανασίου, την αποφασιστικότητα του κατηγορούμενου 1 να απεξαρτηθεί από τη χρήση ναρκωτικών, με τον τελευταίο να «. έχει ζητήσει και οι φυλακές αποδέχθηκαν να τον εντάξουν στο πρόγραμμα αποτοξίνωσης των φυλακών», το ότι το είδος και έκταση της μαρτυρίας που έδωσαν εθελούσια οι κατηγορούμενοι 1 και 3 προς τις ανακριτικές αρχές συνέτεινε καθοριστικώς στην εξιχνίαση και αποδεικτική θεμελίωση των επίδικων αδικημάτων, τη μικρή συνδρομή και υποδεέστερο ρόλο που διαδραμάτισε η κατηγορούμενη 3 σε ό,τι είναι που της αποδίδεται και έχει παραδεχθεί έχοντας αποσυρθεί πριν από την υλοποίηση του κοινού εγκληματικού σχεδιασμού που αφορά στην επίδικη συνωμοσία, τη μεταμέλεια και απολογία των κατηγορουμένων 1 και 3 προς την κυπριακή κοινωνία, το γεγονός πως έχουν κατανοήσει πλήρως το λάθος τους και τις γενικότερες επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής τους στους ίδιους και στην οικογένεια τους και ιδιαίτερα στο τρίχρονο παιδί τους τού οποίου η ψυχολογία έχει επηρεαστεί δυσμενώς από την απότομη απομάκρυνση των γονιών του από το οικογενειακό περιβάλλον προκαλώντας ρήξη στο συναίσθημα ασφάλειας του με ενδεχόμενο η όποια μακρόχρονη απουσία των γονέων του και κυρίως της μητέρας-κατηγορούμενης 3 (σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Ψυχολογική Αναφορά-Τεκμήριο Γ), ενδέχεται να επιβαρύνει την ήδη βεβαρυμμένη και εύθραυστη ψυχοσωματική του κατάσταση. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της κατηγορούμενης 2, επικεντρώθηκε, μεταξύ άλλων, στις συνθήκες που ώθησαν την πελάτιδα του να εγκληματήσει. Κρίνουμε σκόπιμο και ωφέλιμο να παραθέσουμε αυτούσια τη σχετική περικοπή από τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου (δίχως ασφαλώς να παραγνωρίζουμε τα υπόλοιπα που γράφτηκαν εκεί), η οποία και συνοψίζει τόσο τα γεγονότα όσο και το συναίσθημα που ο κ. Ιωάννου ήθελε να μεταδώσει προς το Δικαστήριο εκ μέρους της κατηγορούμενης 2: «Γνωρίζω ότι η επιβολή μιας μη επαρκούς ποινής, θα στείλει λανθασμένα μηνύματα στη κοινωνία. Στη κοινωνία πρέπει να σταλούν τα ορθά μηνύματα. Πρέπει όλοι επιτέλους να καταλάβουν ότι δεν μπορούν ελαφρά τη καρδία για μερικά ευρώ, να σπέρουν τον θάνατο στα παιδιά μας. Έχω και εγώ δύο παιδιά. Μια κόρη 18 ετών και ένα γιο
3. Με όσα βλέπω και ακούω να συμβαίνουν σχεδόν καθημερινά ανησυχώ. Είμαι και εγώ ένας από αυτούς που θέλω η δικαιοσύνη να επιτελεί το έργο της και να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογεί, επιβάλλοντας τέτοιες ποινές ούτως ώστε να το σκέφτονται πολύ καλύτερα οι επίδοξοι έμποροι ναρκωτικών πριν ενεργήσουν. Δεν μπορώ όμως ταυτόχρονα να μην αναγνωρίσω στην κατηγορούμενη, άσχετα εάν είναι πελάτιδα μου, την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρέθηκε και τις συνθήκες που επικρατούσαν όταν «αποφάσισε» να προβεί στην διάπραξη των αδικημάτων. Εξήγησα προηγουμένως τους λόγους για τους οποίους βάζω σε «» τη λέξη αποφάσισε. Καλώ το Δικαστήριο να επιτελέσει το καθήκον του. Τίποτε παραπάνω και τίποτε λιγότερο. Να είναι αμείλικτο απέναντι στην πράξη της κατηγορούμενης. Να είναι όμως ταυτόχρονα και επιεικές με το πρόσωπο της κατηγορούμενης. Να της αναγνωρίσει τα όσα προανέφερα. Τη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν όταν «αποφάσισε» να διαπράξει το αδίκημα, ψυχολογική κατάσταση στην οποία εξακολουθεί να βρίσκεται και σήμερα, συνέπεια της απώλειας του παιδιού της. Του μικρού της Μάριου. Την ευάλωτη θέση στην οποία βρισκόταν σε συνδυασμό με την επιρροή που δέχθηκε από τον ιθύνον νου της διακίνησης των ναρκωτικών. Το γεγονός ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου, και τούτο παρά το γεγονός ότι για χρόνια ευρίσκετο κοντά και συναναστρεφόταν με εμπόρους ναρκωτικών. Την άμεση παραδοχή της, τόσον ενώπιον σας, όσον και στις ανακριτικές αρχές αμέσως μετά την σύλληψη της. [Ολοκληρώνοντας την κατάθεση της προς την Αστυνομία λέγοντας πως «. έμπλεξα και παραδέχομαι ότι έκαμα λάθος και θέλω να πληρώσω»].Το γεγονός ότι συνεργάστηκε με τις ανακριτικές αρχές και έδωσε στοιχεία και πληροφορίες όχι μόνο για τα αδικήματα που κατηγορείτο για τα οποία συνελήφθηκε, αλλά και για άλλα σχετικά αδικήματα και κυρίως για άλλα πρόσωπα. Το γεγονός ότι τελικώς δεν αποκόμισε κανένα όφελος από την διάπραξη του αδικήματος. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε και προέκυψαν από την προσδοκία ότι θα αποκτούσε παιδί, προβλήματα τα οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει. Υπάρχουν δάνεια που εκκρεμούν σε τράπεζες τη Ηνωμένου Βασιλείου. Την έμπρακτη μεταμέλεια της με την δήλωση της από το αρχικό στάδιο της σύλληψης της, όπως την ανέφερα σε δύο περιπτώσεις προηγουμένως. Τις επιπρόσθετες επιπτώσεις που θα έχει η ποινή και θα είναι προσθετικές και αυξητικές των καταστάσεων και του δράματος το οποίο βιώνει τους τελευταίους μήνες, από την πρόσφατη απώλεια του νεογέννητου παιδιού της. Το γεγονός ότι έθεσε σε κίνδυνο τόσο την ίδια όσο και την οικογένεια της, δίδοντας πολλά στοιχεία και πληροφορίες στην αστυνομία για άλλα πρόσωπα που διακινούν και/ή εμπλέκονται στη διακίνηση ναρκωτικών. Το ότι η ανάμειξη της στην εμπορία ναρκωτικών, αποτέλεσε ένα μεμονωμένο περιστατικό. Το γεγονός ότι προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Το χαμηλό μορφωτικό της επίπεδο, αφού κατόρθωσε να φοιτήσει, με πολύ κακούς έστω βαθμούς, μέχρι την 1η Λυκείου. Το γεγονός ότι τα αδικήματα δεν διαπράχθηκαν από περιστάσεις άλλες (πέραν των όσων αναφέρθηκαν), οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως επιβαρυντικές, δυνάμει του άρθρου 30

(4)του Ν.29/77.Τον δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε στην διάπραξη των αδικημάτων». Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1 - όπως αναφέρονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκε για τους παρόντες σκοπούς - σημειώνουμε πως αυτός γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 9.4.79 και είναι ηλικίας 36 ετών. Προέρχεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο δεύτερος στη σειρά από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του, ο οποίος έπασχε από ανίατη ασθένεια, απεβίωσε το 2011 σε ηλικία 60 ετών. Ο τελευταίος προέβαινε σε χρήση αλκοόλ και ήταν ανίκανος για εργασία, ασκούσε όμως περιστασιακώς το επάγγελμα του ελαιοχρωματιστή. Η μητέρα του κατηγορούμενου 1 (ηλικίας 67 ετών), πριν από τη συνταξιοδότηση της εργαζόταν ως καμαριέρα σε ξενοδοχείο. Είναι αυτή που συντηρούσε την οικογένεια αφού ο πατέρας παρουσίαζε σοβαρές δυσκολίες λόγω της προαναφερθείσας χρήσης αλκοόλ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του κατηγορούμενου 1 (ηλικίας 39 ετών), είναι έγγαμος, οδηγός λεωφορείου και διαμένει στο Πελέντρι ενώ η μικρότερη τους αδελφή (ηλικίας 35 ετών), είναι διαζευγμένη κομμώτρια και διαμένει στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου 1 με όλα τα μέλη της οικογένειας του είναι άριστες. Φοίτησε μέχρι τη Β΄ Τάξη Γυμνασίου όπου και διέκοψε λόγω οικονομικών δυσκολιών της οικογένειας του. Από νεαρή ηλικία, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της οικογένειας, εργαζόταν σε διάφορες εργασίες όπως πελεκάνος, κατασκευαστής αλουμινίων και υπάλληλος ξενοδοχείου. Το 1998, με την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας στην Εθνική Φρουρά, εργάστηκε για τρία έτη στο σφαγείο Κοφίνου. Ακολούθως, εργοδοτήθηκε στο Δημαρχείο Αγίου Αθανασίου ως κηπουρός, επάγγελμα το οποίο ασκούσε μέχρι τη σύλληψη του. Το 2001, τέλεσε γάμο με τη σύζυγο του (ηλικίας 31 ετών σήμερα), με την οποία απέκτησε δύο παιδιά που έχουν σήμερα ηλικία 14 και 10 ετών αντιστοίχως. Η οικογένεια διέμενε στην Επαρχία Λεμεσού. Το 2007, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, το ζεύγος οδηγήθηκε στο χωρισμό. Η μητέρα ανέλαβε τη φύλαξη των παιδιών ενώ ο κατηγορούμενος διατηρούσε με τα τελευταία, εβδομαδιαία επικοινωνία. Η σχέση του τόσο με τα παιδιά του όσο και με την τέως σύζυγο του είναι άριστες. Το 2013, παντρεύτηκε (με την κατηγορούμενη 3). Το ζεύγος απέκτησε ένα παιδί ηλικίας 3 ετών. Ο κατηγορούμενος 1 είναι περιστασιακός χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των 26 ετών. Αναφορικώς με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης 2 - σύμφωνα με την Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας που παρουσιάστηκε για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής - αυτή γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 5.2.82 και είναι ηλικίας 32 ετών. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι η μικρότερη στη σειρά από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας της (ηλικίας 62 ετών), είναι αυτοεργοδοτούμενος ενώ η μητέρα της (ηλικίας 63 ετών), είναι οικοκυρά. Ο μεγαλύτερος αδελφός της (ηλικίας 39 ετών), είναι έγγαμος και εργάζεται ως Υπαξιωματικός στην Εθνική Φρουρά και διαμένει στην περιοχή Αγίου Αθανασίου ενώ ο μικρότερος της αδελφός (ηλικίας 36 ετών), είναι έγγαμος, ιδιωτικός υπάλληλος και διαμένει στο Τραχώνι. Οι σχέσεις της κατηγορούμενης 2 με τα μέλη της οικογένειας της είναι ικανοποιητικές. Φοίτησε μέχρι τη Β΄ Τάξη Λυκείου οπόταν και διέκοψε λόγω προβλημάτων που παρουσιάστηκαν στις σχέσεις της με τους συμμαθητές της καθώς και άλλων ψυχολογικών δυσκολιών που εκδήλωσε. Μετέπειτα, εργοδοτήθηκε ως εργάτρια σε εργοστάσιο και στη συνέχεια ως μπαργούμαν σε νυκτερινά κέντρα διασκέδασης μέχρι το

1. Άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών ενώ ήταν ηλικίας 16½ ετών. Το 2006, εντάχθηκε σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στην Αγγλία το οποίο όμως δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει. Από νεαρή ηλικία και λόγω των συχνών και έντονων συγκρούσεων που είχε με τους γονείς της, αρκετές ήσαν οι φορές που εγκατέλειψε την πατρική οικία. Τον Οκτώβριο 2012, εγκαταστάθηκε στην Αγγλία με σκοπό να απαλλαγεί από τις εξαρτησιογόνες ουσίες και από τα άτομα με τα οποία συναναστρεφόταν ασκώντας σε αυτήν αρνητική επιρροή. Αρχικώς, φιλοξενήθηκε από φίλο της και για τη συντήρηση της εργαζόταν ως σερβιτόρα σε εστιατόριο. Αρχές του έτους 2013, γνώρισε άνδρα αφρικανικής καταγωγής (ηλικίας 27 ετών σήμερα), με τον οποίο συμβίωνε. Μετά από εκπαιδευτικά σεμινάρια που παρακολούθησε, εργοδοτήθηκε ως φροντίστρια ατόμων με ειδικές ανάγκες. Από τη σχέση της με τον συμβίο της απέκτησε ένα παιδί το οποίο όμως απεβίωσε λίγες μέρες μετά τη γέννηση του στις 21.5.
2. Ο θάνατος του παιδιού επηρέασε την ψυχική της υγεία καθώς και τη σχέση της με τον συμβίο της, με αποτέλεσμα να χωρίσουν κατά τον Ιούλιο 2014, με αυτήν να διαμένει μόνη σε άλλο ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Για το τελευταίο ένα περίπου έτος είναι άνεργη και για τη συντήρηση της λάμβανε επίδομα ανεργίας ενώ περιστασιακώς εργαζόταν ως σερβιτόρα σε εστιατόριο. Εν σχέσει με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις της κατηγορούμενης 3 - κατά τη σχετική Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας - καταγράφουμε πως αυτή γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 15.11.89 και είναι ηλικίας 26 ετών. Προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας της κατάγεται από την Αμμόχωστο και εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας. Η μητέρα της είναι Κύπρια της Αγγλίας και εργάζεται ως υπάλληλος σε λογιστικό γραφείο. Η κατηγορούμενη 3, είναι η δεύτερη σε σειρά από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας με την οποία διατηρεί καλές σχέσεις. Είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής, στον κλάδο γραφικών τεχνών. Φοίτησε για ένα έτος σε ιδιωτικό κολλέγιο, στον κλάδο γραμματειακών σπουδών. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της εργάστηκε ως γκαρσόνι σε ξενοδοχεία και στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη φροντίδα του παιδιού της που είναι σήμερα ηλικίας 3 ετών και μαθητής νηπιαγωγείου και διαμένει τώρα με τη μητρική του γιαγιά. Πριν από τη σύλληψη της και για δύο περίπου μήνες, η κατηγορούμενη 3 εργαζόταν ως κλητήρας. Το 2013, παντρεύτηκε τον κατηγορούμενο
3. Υποφέρει από γαστρίτιδα και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, μετά δε τη σύλληψη της άρχισε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών λόγω της άσχημης συναισθηματικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Σταθμίσαμε με ύψιστη προσοχή και το τελευταίο γιώτα των ικανών αγορεύσεων για μετριασμό της ποινής καθώς και το πλήρες περιεχόμενο των προαναφερθεισών Εκθέσεων Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της διά βίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 2) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία 4), της δεκατετραετούς φυλάκισης για την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (βλ. κατηγορία 6), της δωδεκαετούς φυλάκισης για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 3), της οκταετούς φυλάκισης για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 7) και της επταετούς φυλάκισης για την κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (βλ. κατηγορία 1). Τα αδικήματα τούτα κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με την πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους - τέτοιου είδους εγκλήματα αποτελούν το αντικείμενο του κυριότερου όγκου των υποθέσεων που τίθενται (με αμείωτη και αυξανόμενη συχνότητα), ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας/Αμμοχώστου από το Σεπτέμβριο 2013, στις οποίες δηλώνεται παραδοχή ή προκύπτει καταδίκη μετά από ακρόαση - σε συνδυασμό με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός του πλαισίου αυτού, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας νομολογίας (βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485), ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται αναγκαστικώς η επιβολή προκαθορισμένης ποινής), το Δικαστήριο καθηκόντως και δεόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των προσωπικών και άλλων περιστάσεων του. Τούτη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον για επιβολή της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα αποτρεπτικής αντιμετώπισης κατηγορουμένων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων αδικημάτων σχετιζομένων με τα επίδικα, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει)». Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, την άμεση παραδοχή, έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία των κατηγορουμένων, το ότι έχουν κατανοήσει το λάθος τους, τις οικογενειακές και προσωπικές τους περιστάσεις, το λευκό τους ποινικό μητρώο, το σχετικώς νεαρό της ηλικίας τους, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής τους στους ίδιους και στην οικογένεια τους και ιδιαίτερα (σε ό,τι αφορά στους κατηγορούμενους 1 και 3), στο τρίχρονο παιδί τους (βλ. Ψυχολογική αναφορά-Τεκμήριο 5), το ότι ο κατηγορούμενος 1 θα απολυθεί από την εργασία του ως κηπουρός στο Δήμο Αγίου Αθανασίου, τα οικονομικά τους προβλήματα και το συσχετισμό τούτων με τα εγκλήματα που διέπραξαν, τη συνεργασία τους με τις ανακριτικές και αστυνομικές αρχές και τη δεδηλωμένη πρόθεση των κατηγορουμένων 1 και 2 να δώσουν μαρτυρία εναντίον του ιθύνοντα νου στην παρούσα υπόθεση, το ότι ενδέχεται ο πληροφοριοδότης της Αστυνομίας να ήταν και ο τελικός παραλήπτης των ναρκωτικών (με ό,τι τούτο υποδηλοί αναφορικώς με τη διοχέτευση τους στην αγορά), την κοινωνική προσφορά της κατηγορούμενης 2 (ως φροντίστριας ατόμων με ειδικές ανάγκες) και τις σοβαρές προσπάθειες στις οποίες προέβηκε για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, την αναστολή ποινικής δίωξης που καταχωρίσθηκε σε σχέση με την κατηγορία 2, μόνο για την κατηγορούμενη 3 (κάτι που επενεργεί ως ελαφρυντικό για τους κατηγορούμενους 1 και 2), την αναστολή ποινικής δίωξης σε σχέση με την κατηγορία 5, για τον κατηγορούμενο 1 (κάτι που επενεργεί ως ελαφρυντικό για την κατηγορούμενη 2), τα ψυχολογικά και άλλα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν, την ψυχολογική και έντονη συναισθηματική φόρτιση υπό την οποία ενήργησε η κατηγορούμενη 2 καθ' όλους τους κρίσιμους χρόνους (εξαιτίας του θανάτου τού νεογέννητου παιδιού της), το χαμηλό μορφωτικό τους επίπεδο και την αδυναμία ορθής κρίσης των πραγμάτων από μέρους τους (δίχως αυτό να άπτεται της δοσμένης για ό,τι εδώ αφορά ποινικής τους διάνοιας), αλλά και (σε σχέση με την κατηγορούμενη 2), την πρόσφατη απώλεια του νεογέννητου παιδιού της, με όλα τα δεινά που τούτο της επέφερε, το ότι η πράξη των κατηγορουμένων αφορούσε σε μια μεμονωμένη και εκτός χαρακτήρα ενέργεια διακίνησης ναρκωτικών με την κατηγορούμενη 3 να αποσύρεται πριν από την τελική υλοποίηση του κοινού εγκληματικού σχεδιασμού που αφορούσε στην κακουργηματική συνωμοσία και το γεγονός πως, τελικώς, οι κατηγορούμενοι δεν απεκόμισαν ή κατακράτησαν οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από την τέλεση των επίδικων κακουργημάτων, υπό τις συνθήκες που έχουμε περιγράψει. Καθόλου δεν υποβιβάζουμε το δευτερεύοντα ρόλο των κατηγορουμένων κατά την τέλεση των επίδικων κακουργημάτων όπως και το ότι ο παρουσιαζόμενος ως ιθύνων νους των πραγμάτων (που πάντως δεν είναι οι κατηγορούμενοι), δεν έχει ακόμη προσαχθεί ενώπιον της δικαιοσύνης καίτοι καταζητείται από τις αρμόδιες αρχές. Ταυτοχρόνως, δεν μπορούμε να μην αποτιμήσουμε και το γεγονός ότι ο καθένας από τους κατηγορούμενους εκτέλεσε το δικό του ανατεθέντα ρόλο στα πράγματα ούτως ώστε να μετουσιωθεί σε πραγματικότητα η εγκληματική συμπεριφορά που τους καταγιγνώσκεται. Δεν παραβλέψαμε να σταθμίσουμε δεόντως και το γεγονός ότι εκδόθηκε εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2, διάταγμα δήμευσης εσόδων (βλ. κατ' αναλογίαν, Τσιαπούρας v Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 392, 396-397). Δεν αγνοούμε - κατά το περιεχόμενο της Συμπληρωματικής Έκθεσης Εξέτασης (Τεκμήριο Β) - πως η καθαρότητα της επίδικης κοκαΐνης ανέρχεται στο 45% (προσδιοριζόμενη ως καλής ποιότητας από την Κατηγορούσα Αρχή), στοιχείο που δεν επιτείνει τη σοβαρότητα της περίπτωσης (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Sentencing Council, Drug Offences: Definitive Guideline 2012, σελ.7). Αξιολογήσαμε περιπλέον (σε σχέση με τους κατηγορούμενους 1 και 2), πως δεν συντρέχει καμιά περίσταση που να καθιστά τα επίδικα αδικήματα (στο βαθμό που αφορούν στα ναρκωτικά), ως ιδιαίτερα σοβαρά βάσει του άρθρου 30

(4)(α)(i-vii) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ενώ αντιθέτως ενυπάρχουν στοιχεία που τα καθιστούν ως λιγότερο σοβαρά βάσει του άρθρου 30

(4)(β)(i)(ii)(iv)(v) και (vii) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, ήτοι το σχετικώς νεαρό της ηλικίας των κατηγορουμένων, το γεγονός ότι εγκλημάτησαν (ως αναφέρθηκε κατά την αγόρευση για μετριασμό και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή), παρασυρόμενοι από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτούς, το βαθμό εξάρτησης των κατηγορουμένων 1 και 2 από τα ναρκωτικά και την αποδεδειγμένη μεταμέλεια τους η οποία μαρτυρείται και από τη συνεργασία τους με τις αρχές για την προθυμία των υπό αναφορά κατηγορουμένων, ιδιαίτερα της κατηγορούμενης 2, να υποβληθούν σε θεραπεία για απεξάρτηση. Σε σχέση με την κατηγορούμενη 2, το ότι λαμβάνεται υπόψη η ποινική υπόθεση 2369/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού δικαιολογεί την επιβολή κάπως υψηλότερης ποινής σε αυτήν από εκείνη που θα μπορούσε να της επιβληθεί στην περίπτωση που δεν λαμβανόταν υπόψη η υπόθεση αυτή βάσει της προαναφερθείσας δικονομικής πρόβλεψης του άρθρου 81 του Περί Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιωάννου v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ 598, 693), δίχως ασφαλώς να παραγνωρίζουμε στο πλαίσιο αυτό το χρόνο διάπραξης των εκεί επίδικων αδικημάτων, το χρόνο που μεσολάβησε μέχρι την καταχώριση του κατηγορητηρίου και έκτοτε μέχρι σήμερα καθώς και τις πολύ μικρές ποσότητες ελεγχόμενων φαρμάκων που συνθέτουν την καθεμιά από τις κατηγορίες αυτές. Εν σχέσει με τις γενικότερες παραμέτρους της ποινολογικής μεταχείρισης κατηγορούμενων σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις - και προβαίνοντας στις ανάλογες και επιβαλλόμενες αναπροσαρμογές στη βάση του τι ισχύει εδώ ως ζήτημα γεγονότων - σημειώνουμε πως στην Κυριάκου v Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 96, το Εφετείο επικύρωσε ποινή οκταετούς φυλάκισης στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα 189.20 γραμμαρίων κοκαΐνης, ενώ στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297, 299, καθόρισε ως αρμόζουσα ποινή την εννεαετή φυλάκιση του κατηγορούμενου/εφεσίβλητου στην κατηγορία της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο ενός κιλού και 21 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος/εφεσίβλητος ενεργούσε εκεί (όπως εδώ), ως μεταφορέας επί πληρωμή. Το Εφετείο τόνισε (σε αντίθεση με εδώ), πως δεν υπήρχε «. ουσιαστικά κανένας μετριαστικός παράγοντας υπέρ του εφεσίβλητου, παρά μόνο η παραδοχή του, αλλά και αυτή ήταν το αποτέλεσμα της επ' αυτοφώρω σύλληψης του.». Στη Memic v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 197/11, ημ. 16.4.14, ο κατηγορούμενος/εφεσείων παραδέχθηκε πρωτοδίκως το αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 915,27 γραμμαρίων κοκαΐνης. Το Εφετείο επικύρωσε την επιβληθείσα ποινή της οκταετούς φυλάκισης αφού έλαβε υπόψη (ανάμεσα σε άλλους παράγοντες) και την τριετή καθυστέρηση από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος (κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση). Συνεκτιμώντας όλα όσα παραθέσαμε και συζητήσαμε πιο πάνω κρίνουμε πως η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή είναι αναποφεύκτως αυτή της φυλάκισης των κατηγορουμένων. Επιβάλλουμε στους κατηγορούμενους, τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: Στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 2 (εισαγωγή κοκαΐνης), ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην κατηγορία 4 (κατοχή κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο), ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην κατηγορία 7 (κατοχή καννάβεως), ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Στην κατηγορούμενη 2: Στην κατηγορία 2 (εισαγωγή κοκαΐνης), ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στην κατηγορία 4 (κατοχή κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο), ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στην κατηγορούμενη 3: Στην κατηγορία 1 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Δεν επιβάλλουμε ποινή στους κατηγορούμενους 1 και 2, στις κατηγορίες 1 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος), 3 (κατοχή κοκαΐνης) και 6 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών τους στοιχείων (και των γεγονότων που τις περιστοιχίζουν), με εκείνα που αποτελούν, εν μέρει, τα συστατικά στοιχεία (και γεγονότα) του αδικήματος που συνθέτουν την κατηγορία 4 (κατοχή κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο). Οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1, να συντρέχουν. Το ίδιο και οι ποινές που επιβλήθηκαν στην κατηγορούμενη 2. Σε σχέση με την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην κατηγορούμενη 3 στην κατηγορία 1 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος), εξετάσαμε αυτεπαγγέλτως το ενδεχόμενο έκδοσης διατάγματος αναστολής βάσει των προνοιών του άρθρου 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72, (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Κουκκίδη, Ποιν. Έφ. 198/12, ημ. 19.2.13). Έχοντας εκτιμήσει τις ελαφρυντικές περιστάσεις και στοιχεία με τα οποία πιστώσαμε την κατηγορούμενη 3 πιο πάνω και ιδιαίτερα (δίχως να υποβιβάζουμε τα υπόλοιπα που την αφορούν), το γεγονός πως έχουμε καταδικάσει σε φυλάκιση τον σύζυγο της (κατηγορούμενο 1) σε επταετή φυλάκιση, σε συνδυασμό με τις πολύ δυσμενείς ψυχολογικές και άλλες επιπτώσεις που θα επέλθουν στο τρίχρονο παιδί τους (ως η Ψυχολογική Αναφορά-Τεκμήριο Γ), καταλήξαμε πως η συζητούμενη περίπτωση δικαιολογεί αντικειμενικώς την ενάσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας για έκδοση διατάγματος αναστολής της υπό αναφορά ποινής φυλάκισης. Η ποινή φυλάκισης των 3 ετών που επιβάλαμε στην κατηγορούμενη 3 στην κατηγορία 1 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος), αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών. Τούτο σημαίνει πως η ποινή που επιβλήθηκε στην κατηγορούμενη 3 - και που αποτελεί ποινή φυλάκισης για όλους τους σκοπούς του νόμου - δεν θα ενεργοποιηθεί αμέσως. Δεν θα οδηγηθεί δηλαδή η κατηγορούμενη 3 στις Κεντρικές Φυλακές για να εκτίσει την ποινή της. Εάν όμως διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος αναστολής (των τριών ετών), η κατηγορούμενη 3 διαπράξει αδίκημα που τιμωρείται με φυλάκιση, το αρμόδιο Δικαστήριο που θα την δικάσει θα μπορεί, μεταξύ άλλων, να της επιβάλει ποινή για το αδίκημα εκείνο και να διατάξει όπως υπηρετήσει το σύνολο ή το υπόλοιπο (ή και καθόλου) της ποινής φυλάκισης που της έχει σήμερα επιβληθεί. Επομένως, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία από την κατηγορούμενη 3, σε σχέση με τη μελλοντική της συμπεριφορά και να εκμεταλλευθεί στο έπακρον τη δεύτερη ευκαιρία που της έχει δοθεί. Ο χρόνος που ένας έκαστος των κατηγορουμένων 1 και 2, τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Ο χρόνος που η κατηγορούμενη 2 τέλεσε σε προφυλάκιση στην Υπόθεση 2369/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, επίσης να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα επίδικα ναρκωτικά δημεύονται. Τούτα, να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο