Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Mukhabbat Khudaykulova, Υπόθεση αρ.: 357/2015, 29/5/2015

(7)έτη) καθώς και με χρηματική ποινή (άρθρο 248 του Κεφ. 154). Συναφώς σημειώνεται πώς η συνοπτική εκδίκαση της προκείμενης υπόθεσης (σχετική η καταχωρισμένη, στο φάκελο της διαδικασίας, συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας), η οποία κατ΄ αρχήν ανήκει στην δικαιοδοσία του Κακουργιοδικείου, περιορίζει την τιμωρητική εξουσία του παρόντος Δικαστηρίου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Παντελή

(2002)2 Α.Α.Δ. 384, 387-8). Το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία επιβολής ποινής φυλάκισης έως και πέντε

(5)έτη και εξουσία επιβολής χρηματικής ποινής έως και Λ.Κ.50.000 - (άρθρο 24 του περί Δικαστηρίου Νόμου, Ν.14/1960ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Όμως, κατά την επιμέτρηση της ποινής, το παρόν Δικαστήριο δύναται να λάβει υπ΄ όψιν το ύψος της νομοθετικώς προβλεπόμενης ποινής (Ghafari v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 442). Επί τη βάσει των ευρημάτων που περιέχονται στην προηγηθείσα καταδικαστική απόφαση ημερ. 07.04.2015 καθώς και επί τη βάσει των αδιαμφισβήτητων γεγονότων προκύπτουν τα εξής: Στις 08.05.2013 η κατηγορουμένη, φυσική μητέρα του ανήλικου Μuhammet Said Cemaleddin, ο οποίος είναι σήμερα ηλικίας 5 ετών (γεννηθείς στις 19.12.2009), απήγαγε αυτόν από τον φυσικό του πατέρα Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin). Κατά τον χρόνο της αρπαγής του ανηλίκου η κατηγορουμένη και ο Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin) ήσαν σύζυγοι και ασκούσαν νομίμως, από κοινού την κηδεμονία του ανηλίκου. Μετά την αρπαγή του ανηλίκου, με πρωτοβουλία του Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin), ο γάμος του ζεύγους έχει ληθεί στις 16.06.2014 (σχετική η απόφαση του αρμόδιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αίτηση αρ. 118/2014). Μετά την αρπαγή, η κατηγορουμένη μετέφερε τον ανήλικο στο Ουζμπεκιστάν, την χώρα καταγωγής της. Ο ανήλικος εξακολουθεί να παραμένει στο Ουζμπεκιστάν υπό την φροντίδα των γονέων της κατηγορουμένης. Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται σε κοινωνικο-οικονομική έκθεση ημερ. 15.04.2015, την οποίαν συνέταξε δημόσια Λειτουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών, και σύμφωνα με τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης ανέφερε για σκοπούς μετριασμού της ποινής και παρέμειναν αναντίλεκτα, αυτή είναι ηλικίας 30 ετών και απόφοιτος κολλεγίου στον κλάδο ηλεκτρονικών υπολογιστών. Πριν από την σύλληψή της διέμενε στο Ουζμπεκιστάν, σε ιδιόκτητο διαμέρισμα, μαζί με τους γονείς της, την 8χρονη θετή αδελφή της και τον ανήλικο, και εργαζόταν σε τράπεζα. Σύμφωνα με ιατρική βεβαίωση ημερ. 22.05.2015, υπογεγραμμένη από την Δρ. Αικατερίνη Χατζηβασιλείου, ιατρική λειτουργό των Κεντρικών Φυλακών, η κατηγορουμένη «παρουσιάζει βρογχικό άσθμα, αιμορροϊδοπάθεια και έρπη γεννητικών οργάνων» (τεκμήριο β). Παρατηρείται πώς η βεβαίωση αυτή (τεκμήριο β) είναι λακωνική και περιορίζεται στην καταγραφή των ανωτέρω. Περαιτέρω, σύμφωνα με σχετικό έγγραφο (τεκμήριο α) η μητέρα της κατηγορουμένης πάσχει από καρδιακά προβλήματα: Το έτος 2004 αυτή υπέστηκε οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου, ενώ τον Ιούλιο του έτους 2012 αυτή υπέστηκε θρόμβωση αριστερής καρδιακής κοιλίας. Τοποθετήθηκε στην πρόσθια κατιούσα καρδιακή αρτηρία της δακτύλιος και έκτοτε αυτή ευρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση καρδιολόγου. Είναι χρήσιμο να σημειωθεί πώς κατά την διαδικασία ακρόασης της υπόθεσης (η οποία οδήγησε στην έκδοση της καταδικαστικής απόφασης ημερ. 07.04.2015) και κατά την διαδικασία που ακολούθησε για να εκτεθούν περαιτέρω γεγονότα και για να ακουστεί αγόρευση για μετριασμό της ποινής, η κατηγορουμένη δεν επεκαλέστηκε και, εν πάση περιπτώσει, δεν απέδειξε οιανδήποτε σκαιά ή έστω άστοργη συμπεριφορά του τέως συζύγου της Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin) προς τον ανήλικο υιό τους. Τα όσα η κατηγορουμένη επικαλείται, ως αιτία της απόφασής της να απαγάγει τον ανήλικο από τον φυσικό του πατέρα, αφορούν μόνον στην ιδία. Η αρπαγή ανηλίκου από την φυσική του μητέρα, η οποία κατά τον χρόνο της αρπαγής, ασκούσε νομίμως κοινή κηδεμονία με τον φυσικό πατέρα του ανηλίκου, αποτελεί αδίκημα πολύ σοβαρό. Επιπλέον του νομοθετικού χαρακτηρισμού του ως κακουργήματος και επιπλέον της νομοθετικώς προβλεπόμενης πολυετούς ποινής φυλάκισης, η σοβαρότητα του αδικήματος έγκειται και στο γεγονός πώς σε αυτό ενυπάρχει η, εκ μέρους του δράστη, απαξίωση και περιφρόνηση των δικαιωμάτων άλλων προσώπων. Η φυσική μητέρα του ανηλίκου έχει δικαίωμα γονικής μέριμνας και επιμέλειας αυτού. Όμως, το δικαίωμά της αυτό δεν πρέπει να το ασκεί κατά τρόπον αυθαίρετο και καταχρηστικό. Το δικαίωμά της αυτό πρέπει να το ασκεί αποδεχόμενη και σεβόμενη τα συναισθήματα και τα δικαιώματα τόσον του ανηλίκου όσον και του φυσικού του πατέρα και κηδεμόνα. Η εκ μέρους της φυσικής μητέρας αρπαγή ανηλίκου συνιστά παραγνώριση και ευθεία προσβολή θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των δύο αυτών προσώπων: Αφ΄ ενός η παράνομη αυτή πράξη πλήττει το δικαίωμα του ανηλίκου να διατηρεί τακτική προσωπική σχέση με τον φυσικό πατέρα του και να επωφελείται από την ενδιάθετη στοργή και αγάπη αυτού καθώς και από το προστατευτικό και συμβουλευτικό του ρόλο. Αφ΄ ετέρου, η παράνομη αυτή πράξη πλήττει το δικαίωμα του φυσικού πατέρα του ανηλίκου να ασκεί επί αυτού γονική μέριμνα και επιμέλεια και να απολαμβάνει και ο ίδιος το αγαθό της πατρικής ιδιότητας. Η επισήμανση της σοβαρότητας του επίδικου αδικήματος δεν ματαιώνει την διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, η οποία πρόκειται να επιβληθεί στην κατηγορουμένη, ούτε μειώνει την σημασία των ελαφρυντικών παραγόντων οι οποίοι ισχύουν στην περίπτωσή της: Ως μετριαστικοί παράγοντες λαμβάνονται υπ΄ όψιν υπέρ της κατηγορουμένης οι εξής: (α) Το ποινικό μητρώο της κατηγορουμένης είναι λευκό. (β) Η κατηγορουμένη είναι μητέρα του πεντάχρονου ανηλίκου και η φυλάκισή της θα έχει επιπτώσεις στην ευημερία αυτού. (γ) Μετά την απαγωγή, η κατηγορουμένη μετέφερε τον ανήλικο στην χώρα καταγωγής της και έκτοτε αυτός διαμένει σε οικείο περιβάλλον, με τους εκ μητρός παππού και γιαγιά του. (δ) Η κατάσταση της υγείας της μητέρας της κατηγορουμένης, με την οποίαν διαμένει ο ανήλικος, είναι κλονισμένη. (ε) Εν σχέσει με την επίδικη παράνομη πράξη της και για σκοπούς προσαγωγής της ενώπιον της Κυπριακής Δικαιοσύνης, η κατηγορουμένη τελεί υπό κράτησιν από τον Αύγουστο του έτους 2014. Τα όσα ελέχθηκαν από την πλευρά της κατηγορουμένης περί του «θρησκευτικού φανατισμού» του μουσουλμάνου τέως συζύγου της Bilal Cemaleddin (ή Djemaleddin) και περί της διαταραχής των συζυγικών τους σχέσεων, εξ αιτίας του «φανατισμού» αυτού, δεν αποτελούν ελαφρυντικό παράγοντα. Σε περίπτωση κλονισμού του γάμου της, τον οποίον ετέλεσε στη Δημοκρατία, η κατηγορουμένη όφειλε να απευθυνθεί στα αρμόδια όργανα και να επιδιώξει αφ΄ ενός τη λύση του και αφ΄ ετέρου τη ρύθμιση της κηδεμονίας του ανηλίκου. Αντί τούτου, η κατηγορουμένη επέλεξε, κατ΄ ουσίαν, να αυτοδικήσει. Ούτε η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης, ως αυτή περιγράφεται στο τεκμήριο β, είναι καθ΄ οιονδήποτε τρόπον καθοριστική. Δεν υπάρχει μαρτυρία για το ενδεχόμενο οι παθήσεις, οι οποίες φαίνεται να ταλαιπωρούν, επί του παρόντος, την κατηγορουμένη, είναι σοβαρές σε βαθμό τέτοιο ώστε να συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις και να δικαιολογούν μείωση της ποινής (El Kara v. Δημοκρατίας

(2003), 2 Α.Α.Α. 239). Ως επιβαρυντικός παράγων λαμβάνεται υπ΄ όψιν η απουσία μεταμέλειας εκ μέρους της κατηγορουμένης. Ως τα γεγονότα δεικνύουν και εφ΄ όσον η κατηγορούμενη δεν εμερίμνησε για την επάνοδο του ανηλίκου στη Δημοκρατία και για την επανένταξή του στην κοινή γονική μέριμνα, δεν υπάρχει εκ μέρους της συναίσθηση του σφάλματός της και ούτε υπάρχει εκ μέρους της έμπρακτη προσπάθεια αποκατάστασης της τάξης. Μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης ημερ. 07.04.2015 η κατηγορουμένη συνεχίζει, με τις πράξεις και ή τις παραλείψεις της, να αδιαφορεί για τα συναισθήματα του ανηλίκου και του φυσικού του πατέρα και κηδεμόνα και συνεχίζει, με τις πράξεις και ή τις παραλείψεις της, να παραγνωρίζει τα δικαιώματα αυτών. Ας σημειωθεί πώς μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης ημερ. 07.04.2015 η πλευρά της κατηγορουμένης εζήτησε να της δοθεί χρόνος για να εξετάσει το ενδεχόμενο της επανόδου του ανηλίκου στη Δημοκρατία. Λαμβανομένων υπ΄ όψιν όλων των πιο πάνω κρίνεται ως κατάλληλη ποινή, η οποία και επιβάλλεται στην κατηγορουμένη, όσον αφορά στην 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης τριών

(3)ετών. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης έχει ως αφετηρία την 13.01.2015, ημερομηνία από την οποίαν η κατηγορουμένη ευρίσκεται υπό κράτησιν για σκοπούς εκδίκασης της προκείμενης υπόθεσης. Εξετάσθηκε το ενδεχόμενο αναστολής της εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης επί τη βάσει των όσων ορίζει ο περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλάκισης Νόμος του 1972 (Ν.95/72, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν την σοβαρότητα του επίδικου αδικήματος, τις συνθήκες διάπραξής του καθώς, επίσης, και το γεγονός πώς δεν υπήρξε μεταμέλεια εκ μέρους της κατηγορουμένης τέτοια αναστολή δεν δικαιολογείται (Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, 166, G.M. Pikis, Sentencing in Cyprus, 2n edition - Sentencing Revisited - 2007, σελίδες 25-33). Ούτε οι προσωπικές συνθήκες της κατηγορουμένης και ούτε η κατάσταση της υγείας της παρέχουν έρεισμα για την αναστολή. Επισημαίνεται πώς δεν υπάρχει μαρτυρία για το ενδεχόμενο οι συγκεκριμένες παθήσεις, οι οποίες φαίνεται να ταλαιπωρούν, επί του παρόντος, την κατηγορουμένη, δεν δύνανται να τύχουν θεραπείας εντός των φυλακών. Η έκτιση της ποινής φυλάκισης να είναι άμεση. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο