ΠΑΥΛΟΣ ΒΑΡΕΛΛΑΣ ν. A. TEMBRIOTIS & CO LIMITED κ.α., Υπόθεση αρ.: 10222/2012, 26/5/2015

(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, μία εταιρεία ως δηλώνει η επωνυμία τους, διώκονται ως αυτουργοί, ενώ ο κατηγορούμενος αρ. 2, ο διευθυντής αυτών, διώκεται ως συνεργός (άρθρο 20 του Κεφ. 154). Επίδικες είναι 2 επιταγές εκδοθείσες από τους κατηγορουμένους αρ. 1 επί του τραπεζικού οργανισμού «Marfin Laiki Bank», από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 001-11-064910, και με δικαιούχο τον Πάυλο Βαρέλλα. Πρόκειται για την επιταγή υπ΄ αριθμόν 03989737, για το ποσόν των €8.270, η οποία παρουσιάζεται πληρωτέα στις 25.11.2011 (1η και 2η κατηγορία), και για την επιταγή υπ΄ αριθμόν 03989736, για το ποσόν των €7.500, η οποία παρουσιάζεται πληρωτέα στις 24.12.2011 (3η και 4η κατηγορία). Οι κατηγορούμενοι αρνούνται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση κατέθεσε ενόρκως ο παραπονούμενος Παύλος Βαρέλλας (Μ.Κ.1). Για να προωθηθούν οι υπερασπίσεις κατέθεσε ενόρκως ο κατηγορούμενος αρ. 2 Αργύρης Τεμβριώτης και εκλήθηκαν και κατέθεσαν, ως μάρτυρες υπεράσπισης, η Έλενα Ρόπαλη (Μ.Υ.1), Τελωνειακή Λειτουργός, και η Χαρά Τεμβριώτου (Μ.Υ.2), σύζυγος του κατηγορουμένου αρ. 2. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη: Κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, επιστολή ημερ. 16.11.2011, απευθυνομένη προς την «Marfin Laiki Bank», υπογεγραμμένη από τον κατηγορούμενο αρ. 2, δια της οποίας δίδεται εντολή ανάκλησης των επιταγών και επί της οποίας υπάρχει η εξής ενυπόγραφη χειρόγραφη σημείωση τραπεζικής υπαλλήλου: «Τηλεφωνική επιβεβαίωση από τον πελάτη ότι πρόκειται για Breach of Contract και τα ποσά των επιταγών είναι γύρω στις €8.000 - η κάθε μια» (τεκμήριο 1), πιστοποιητικό εγγραφής στη Δημοκρατία του αυτοκινήτου υπ΄ αριθμόν εγγραφής LAD 261(«το αυτοκίνητο») ημερ. 11.11.2011 (τεκμήριο 2), τιμολόγια υπ΄ αριθμόν 5133942 και 02433 ημερ. 14.11.2011 (τεκμήρια 3 και 4, αντιστοίχως), πιστοποιητικό καταλληλότητας του αυτοκινήτου (τεκμήριο 5), αντίγραφο απόδειξης υπ΄ αριθμόν Νο CC751926 (τεκμήριο 8), τιμολόγιο υπ΄ αριθμόν ΒΒ/734507, ημερ. 26.02.2010 (τεκμήριο 9), επιστολή ημερ. 06.12.2011, απευθυνομένη προς τον παραπονούμενο και υπογεγραμμένη από τον κατηγορούμενο αρ. 2 (τεκμήριο 10), τιμολόγιο υπ΄ αριθμόν 728, ημερ. 01.02.2010 (τεκμήριο 11), επιστολή ημερ. 09.12.2015, υπογεγραμμένη από τον αναπληρωτή Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων (τεκμήριο 12), χειρόγραφο σημείωμα ημερ. 14.11.2011 (τεκμήριο 13), επιστολές ημερ. 04.01.2012 και 13.05.2014, υπογεγραμμένες από τον δικηγόρο Γ. Χρ. Γεωργίου (τεκμήρια 14 και 17, αντιστοίχως), επιστολή ημερ. 06.08.2014, υπογεγραμμένη από τον κατηγορούμενο αρ. 2 (τεκμήριο 15), επιστολές ημερ. 02.03.2015 και 13.02.2015, υπογεγραμμένες από τον αναπληρωτή Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων (τεκμήρια 16 και 21, αντιστοίχως), κοινοποίηση προς τον αναπληρωτή Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων ημερ. 07.09.2010 (τεκμήρια 18 και 19), και σημείωμα ημερ. 29.12.2014, υπογεγραμμένο από την Έλενα Ρόπαλη (Μ.Υ.1) (τεκμήριο 20). Ας σημειωθούν εξ αρχής τα κάτωθι εν σχέσει με το νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο εκδίκασης υποθέσεων καταχωρισμένων δυνάμει του άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154. Παρενθετικώς αναφέρεται πώς το παρόν Δικαστήριο έχει κατακλυστεί από πλημυρίδα τέτοιων υποθέσεων: Συστατικά στοιχεία του αδικήματος που διαγράφεται από το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 είναι: (α) η έκδοση επιταγής και (β) η καθ΄ οιονδήποτε τρόπον ανάκληση, από τον εκδότη της, της εξόφλησής της πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα (Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29 και Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142). Το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 καθιερώνει την αρχή του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία. Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής για την ανάκληση της εξόφλησής της αίρεται εφ΄ όσον αυτός επικαλεστεί και αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας για τις ενέργειές του. Ο εκδότης της επιταγής θα πρέπει να αποδείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά επίστευε ότι εδικαιούτο να ανακαλέσει την εξόφληση της επιταγής και ότι η πεποίθησή του αυτή υπήρξε ειλικρινής και εύλογη υπό τις περιστάσεις, δηλαδή καλόπιστη (N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763 και απόφαση στην Ποινική Έφεση ημερ. 18/2012 Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Χρίστου, ημερ. 16.04.2014). Το δεδομένο πώς ό,τι ενδιαφέρει για την απόδοση ποινικής ευθύνης δυνάμει του άρθρου 305Α

(2)του Κεφ. 154 δεν είναι το αντικειμενικώς εσφαλμένο της πράξης ανάκλησης αλλά η ανειλικρίνεια και η κακή πίστη του κατηγορουμένου αναδεικνύεται και από το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Αντρέου ν. Vangel Art Ltd κ.α.

(2012)2 Α.Α.Δ. 7, 9-10: «Θα παρατηρήσουμε δε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει το κρίσιμο ερώτημα για σκοπούς της υπεράσπισης του άρθρου 305(Α)

(2)δεν αφορά μάλλον στη θετική διαπίστωση του σχετικού όρου της προφορικής συμφωνίας, δεδομένης της εκ διαμέτρου διαφωνίας των διαδίκων ως προς τούτο, παρά στην κρίση του εύλογου της ενέργειας των Εφεσιβλήτων να προκαλέσουν τη μη εξόφληση εν όψει ακριβώς της έντονης διαφωνίας τους με τον Εφεσείοντα ως προς τον κρίσιμο όρο για τον αριθμό των γαϊδουριών που επωλήθησαν. Εξ άλλου, η ποινική διαδικασία, στερούμενη του δικογραφικού πλαισίου της αστικής διαδικασίας, και τοσούτο μάλλον αφού έχει άλλο σκοπό, όχι μόνο δεν προσφέρεται για την επακριβή διάγνωση μιας διαφοράς που έχει στη γένεση και στην ουσία της αστική μορφολογία, αλλά και έχει ως βασική παράμετρο την ένοχη πρόθεση παρά την αντικειμενική ορθότητα της πράξης. .................. Με αυτά υπ΄ όψη, ασφαλώς παραμένει ορθή η κρίση του Δικαστηρίου .... ότι εφ΄ όσον η διαφορά που είχαν τα μέρη δεν έχει επιλυθεί, οι εφεσίβλητοι ενήργησαν καλόπιστα ώστε να είχαν την υπεράσπιση της εύλογης αιτίας». Η επίκληση της υπεράσπισης της ανάκλησης της επιταγής για εύλογη αιτία προϋποθέτει πώς ο εκδότης, πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή παρουσιάζεται για να πληρωθεί, παρέθεσε γραπτώς, στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου αυτή εξεδόθηκε, το λόγο της ανάκλησης. Το εδ.

(3)του άρθρου 305Α του Κεφ. 154 διευκολύνει την απόδειξη του ισχυρισμού ότι συγκεκριμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και της αιτίας για το γεγονός αυτό (έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων ή κλείσιμο του λογαριασμού ή ανάκληση της επιταγής) καθιερώνοντας μαχητό τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου της σχετικής σφραγίδας που τίθεται επί της επιταγής όταν αυτή παρουσιάζεται για εξόφληση. Το γεγονός ότι ορισμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και ο λόγος για κάτι τέτοιο μπορούν πάντοτε να αποδειχθούν με οιανδήποτε αποδεκτή μαρτυρία (Ιωάννου ν. Ναναίμο Λτδ κ.ά

(2005)2 Α.Α.Δ. 555, 560-1). Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό του, το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής (λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων ή λόγω κλεισίματος του λογαριασμού ή λόγω ανάκλησης της επιταγής) είναι αδίκημα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus) (Halsbury's, Law of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Η ακροαματική διαδικασία διευκολύνθηκε με την κοινή δήλωση και την έγκριση των ακολούθων γεγονότων ως παραδεκτών:

(1)Οι επιταγές υπεγράφησαν από τον κατηγορούμενο αρ. 2, ως εκπρόσωπο των κατηγορουμένων αρ. 1.

(2)Οι επιταγές ανεκλήθηκαν δια γραπτής εντολής στην οπίαν προσδιορίζεται, ως λόγος ανάκλησης, η παράβαση συμφωνίας (breach of contract).

(3)Οι επιταγές παραμένουν έως και σήμερα απλήρωτες.

(4)Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 αποτελούν εταιρεία νομίμως συσταθείσα στην Δημοκρατία και εξακολουθούν, έως και σήμερα, να υφίστανται.

(5)Ο κατηγορούμενος αρ. 2 ήταν, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, και εξακολουθεί να είναι διευθυντής των κατηγορουμένων αρ. 1 και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος τους όσον αφορά στον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 001-11-

1. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας και η έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Παρέλκει η πλήρης απόδοσή της. Θα καταγραφούν οι επί τη βάσει αυτής διαπιστώσεις και θα παρουσιασθεί το κρίσιμο μέρος της: Από την μελέτη της μαρτυρίας διαπιστώνονται τα εξής: (α) Αποτελεί κοινό έδαφος το γεγονός πώς οι επίδικες επιταγές εξεδόθηκαν στα πλαίσια της σύμβασης πώλησης του αυτοκινήτου από την εταιρεία «V.P. Motors Ltd», της οποίας διευθυντής είναι ο παραπονούμενος, προς τους κατηγορουμένους αρ.
2. (β) Αποτελεί κοινό έδαφος το γεγονός πώς, ως προκαταβολή του σχετικού τιμήματος, εδόθηκε από τον αγοραστή το ποσόν των €13.
3. (γ) Οι κατηγορούμενοι παραδέχονται πώς τις επιταγές τις υπέγραψε ο κατηγορούμενος αρ. 2, ως αντιπρόσωπος των κατηγορουμένων αρ. 1, και πώς αυτές εδόθηκαν στον παραπονούμενο. (δ) Οι κατηγορούμενοι παραδέχονται το γεγονός πώς οι επιταγές ανεκλήθησαν και παραμένουν, έως και σήμερα, απλήρωτες. (ε) Η υπεράσπιση των κατηγορουμένων περιλαμβάνει και την θέση πώς ανεκάλεσαν τις επιταγές για εύλογη αιτία. Η εύλογη αιτία συνίσταται στον ισχυρισμό ότι υπήρξε παράβαση της συναφθείσας, περί της πώλησης του αυτοκινήτου, σύμβασης εφ΄ όσον ο παραπονούμενος, ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους της συμβαλλομένης εταιρείας του «V.P. Motors Ltd», (Ι) δεν ενέγραψε το αυτοκίνητο επ΄ ονόματι του κατηγορουμένου αρ. 2 στις 11.11.2011 και δεν του παρέδωσε το τιμολόγιο της επίδικης αγοραπωλησίας την ίδιαν ημέρα (δηλ. 11.11.2011), ως είχε ρητώς συμφωνηθεί, (ΙΙ) εκ των υστέρων διεκδίκησε, ως τίμημα πώλησης του αυτοκινήτου, ποσόν μεγαλύτερο από το ρητώς συμφωνηθέν ποσόν των €28.770 και (ΙΙΙ) επώλησε το αυτοκίνητο στους κατηγορουμένους αρ. 1 ενώ εγνώριζε πώς αυτό εισήχθηκε στη Δημοκρατία παρανόμως. (ζ) Δεδομένου ότι ο ισχυρισμός περί παράβασης σύμβασης καταγράφεται στην επιστολή ημερομηνίας 16.11.2011 (τεκμήριο 1), είναι τυπικώς δυνατή η προβολή της υπεράσπισης της ανάκλησης για εύλογη αιτία στα πλαίσια εκδίκασης της προκείμενης υπόθεσης. Ως διεφάνηκε από τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης από τους ευπαίδευτους συνηγόρους του παραπονουμένου ό,τι η πλευρά του αμφισβητεί είναι την επί της ουσίας αλήθεια και βασιμότητα της υπεράσπισης αυτής. (η) Η πλευρά του παραπονουμένου αντιτείνει πώς η ανάκληση των επίδικων επιταγών σε ουδεμίαν αντισυμβατική, εκ μέρους του, συμπεριφορά οφείλεται. Η ανάκληση οφείλεται, μάλλον, στο γεγονός πώς οι κατηγορούμενοι αρ. 1 δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να τις τιμήσουν. Ας υπομνησθεί πώς, ως έχει διαμορφωθεί η προκείμενη υπόθεση, οι κατηγορούμενοι βαρύνονται να αποδείξουν, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πώς εν σχέσει με το αυτοκίνητο συνέβησαν, πράγματι, τα όσα ισχυρίζονται ως προηγηθέντα της ανάκλησης, πώς αυτά συνιστούν παράβαση συμφωνίας εκ μέρους του παραπονουμένου και πώς, προβαίνοντας στην ανάκληση, επικαλούμενοι την παράβαση συμφωνίας, ειλικρινώς και καλόπιστα επίστευαν πώς εδικαιούντο να το πράξουν. Ακολουθεί η παρουσίαση και ο σχολιασμός της σχετικής με τα ανωτέρω μαρτυρίας: Ο κατηγορούμενος αρ. 2 Αργύρης Τεμβριώτης, άνδρας ώριμης ηλικίας, κάτοχος ακαδημαϊκών προσώπων και πολύχρονης επαγγελματικής πείρας ως εγκεκριμένος λογιστής και ελεγκτής, και διευθυντής των κατηγορουμένων αρ. 1, μίας εταιρείας η οποία παρέχει σχετικές υπηρεσίες, με λόγο δομημένο και σαφή, ήρεμο, άμεσο και σταθερό, εδήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα εξής: Τον Νοέμβριο του έτους 2011 συνήφθηκε μεταξύ της εταιρείας «V.P. Motors Ltd», ως πωλητών, και των κατηγορουμένων αρ. 1, ως αγοραστών, συμφωνία πώλησης του αυτοκινήτου. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο την εταιρεία «V.P. Motors Ltd» εκπροσωπούσε ο παραπονούμενος, τους δε κατηγορουμένους αρ. 1 εκπροσωπούσε ο ίδιος. Σχετικώς συνεφωνήθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: (α) Το τίμημα πώλησης του αυτοκινήτου θα ανήρχετο στο ποσόν των €28.
4. (β) Το πρωί της 11.11.2011 ο ίδιος θα κατέβαλλε στον παραπονούμενο το ποσόν των €13.000 τοις μετρητοίς και θα του παρέδιδε δύο μεταχρονολογημένες επιταγές για τα ποσά των €8.270 και €7.
5. (γ) Εντός της ίδιας ημέρας (δηλ. στις 11.11.2011), ο παραπονούμενος όφειλε να παράσχει στον ίδιο το τιμολόγιο της αγοραπωλησίας καθώς και το πιστοποιητικό εγγραφής του αυτοκινήτου επ΄ ονόματί του (του κατηγορουμένου αρ. 2). Πράγματι, το πρωί της 11.11.2011, ημέρα Παρασκευή, ο παραπονούμενος επεσκέφθηκε τα γραφεία των κατηγορουμένων αρ. 1, και εκεί ο ίδιος του παρέδωσε το ποσόν των €13.000 τοις μετρητοίς καθώς και τις δύο επιταγές (τεκμήρια 6 και 7). Τις επιταγές αυτές (τεκμήρια 6 και 7) τις υπέγραψε ο ίδιος άφησε, όμως, κενό το μέρος αυτών στο οποίο καταγράφεται ο δικαιούχος καθώς και η ημερομηνία εξαργύρωσης. Το απόγευμα της 11.11.2011 ο παραπονούμενος επανήλθε στα γραφεία των κατηγορουμένων αρ. 1 και του παρέδωσε το αυτοκίνητο. Πλην, όμως, δεν του παρέδωσε το πιστοποιητικό εγγραφής του αυτοκινήτου και ούτε του παρέδωσε το σχετικό τιμολόγιο. Το πρωί της Δευτέρας 14.11.2011 ο ίδιος εζήτησε από την σύζυγό του Χαρά Τεμβριώτου (Μ.Υ.2) να επισκεφθεί τα γραφεία της «V.P. Motors Ltd» και να ζητήσει από τον παραπονούμενο το πιστοποιητικό εγγραφής και το τιμολόγιο. Η Χαρά Τεμβριώτου (Μ.Υ.2) έπραξε αυτό, πλην όμως, ο παραπονούμενος δεν της έδωσε τα ζητηθέντα έγγραφα. Αντί τούτου, της εζήτησε να υπογράψει ένα χειρόγραφο κείμενό του (τεκμήριο 13). Αργότερα την ίδια ημέρα, δηλαδή την Δευτέρα 14.11.2011, ο ίδιος συνομίλησε με τον παραπονούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι στις 11.11.2011 ενέγραψε το αυτοκίνητο στο δικό του όνομα και ότι για να του το μεταβιβάσει θα έπρεπε να του καταβληθεί επιλέον ποσόν. Ο ίδιος εξέφρασε αμέσως την έντονη αντίθεσή του και εζήτησε από τον παραπονούμενο να συναντηθούν την επομένη, δηλ. την Τρίτη 15.11.
6. Πράγματι, το πρωί της Τρίτης 15.11.2011 ο παραπονούμενος επεσκέφθηκε τα γραφεία των κατηγορουμένων αρ.
7. Εκεί, εξακολουθούσε να αρνείται να εγγράψει το αυτοκίνητο επ΄ ονόματί του (του κατηγορουμένου αρ. 2), εξακολουθούσε να αρνείται να του παραδώσει τιμολόγιο και εξακολουθούσε να ζητεί περισσότερα χρήματα. Όταν οι προσπάθειες συνεννόησης εναυάγησαν ο ίδιος παρέδωσε αυθημερόν (δηλ. στις 15.11.2011) το αυτοκίνητο στον παραπονούμενο, ο οποίος υπεσχέθηκε να του επιστρέψει το ποσόν των €13.000, το οποίο έλαβε τοις μετρητοίς, καθώς και τις επιταγές (τεκμήριο 6 και 7). Αργότερα, την ίδιαν ημέρα, δηλ. την Τρίτη 15.11.2011 ο ίδιος επεκοινώνησε με υπάλληλο του Τμήματος Τελωνείων ο οποίος, ατύπως και προφορικώς, τον επληροφόρησε πώς το αυτοκίνητο είχε εγγραφεί επ΄ ονόματι του παραπονουμένου και πώς, εν σχέσει με αυτό, υπήρχαν διάφορα προβλήματα και υποψίες για την νομιμότητα της διαδικασίας εισαγωγής του στη Δημοκρατία και τελωνισμού του. Η εξέλιξη των γεγονότων και η αντισυμβατική συμπεριφορά του παραπονουμένου τον οδήγησαν την επομένη, δηλ. στις 16.11.2011, στην ανάκληση των επιταγών (τεκμήρια 6 και 7) δια γραπτής εντολής (τεκμήριο 1). Κατά τον χρόνο της ανάκλησης επίστευε και εξακολουθεί να πιστεύει ειλικρινά πώς εδικαιούτο να προβεί στην ενέργεια αυτή. Η Έλενα Ρόπαλη (Μ.Υ.2), επεβεβαίωσε πώς η ιδία, εκ καθήκοντος, διενήργησε έρευνα για το ενδεχόμενο παράνομης εισαγωγής και παράνομου τελωνισμού του αυτοκινήτου και συνέταξε σχετικό σημείωμα ημερ. 29.12.2014 (τεκμήριο 20). Κατέληξε πώς, πράγματι, υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. Εξ ου και η υπόθεση διεβιβάστηκε στην Αστυνομία για τα περαιτέρω (τεκμήρια 16 και 21). Η μάρτυς διευκρίνισε πώς βάση της εκ μέρους της διερεύνησης του ζητήματος απετέλεσαν και οι ανακριβείς καταχωρίσεις οι οποίες περιέχονται στο σχετικό, με το αυτοκίνητο, έντυπο ημερ. 07.09.2010, το οποίο εξεδόθηκε από το Τμήμα Τελωνείων και το οποίο απευθύνεται στον αναπληρωτή Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων (τεκμήρια 18 και 19). Τέλος, η μάρτυς, κατά τρόπον άμεσο και ευθύ, απήντησε θετικά στην ερώτηση κατά πόσον είναι δυνατόν υπάλληλος του Τμήματος Τελωνείων να δώσει, σε ενδιαφερόμενο πολίτη, ο οποίος επικοινωνεί μαζί του ατύπως και προφορικώς, πληροφορίες περί τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ορισμένου οχήματος και περί της διαδικασίας εισαγωγής του στη Δημοκρατία και τελωνισμού του. Η Χαρά Τεμβριώτου (Μ.Υ.2), γυναίκα ώριμης ηλικίας η οποία εδήλωσε αυτόπτης και αυτήκουος μάρτυς των ουσιωδών γεγονότων, με λόγο λιτό, σαφή και σταθερό, επεβεβαίωσε την εξέλιξη των ουσιωδών γεγονότων, ως αυτά εδηλώθηκαν από τον σύζυγό της κατηγορούμενο αρ. 2 Αργύρη Τεμβριώτη. Τα όσα ο κατηγορούμενος αρ. 2 Αργύρης Τεμβριώτης και οι μάρτυρες υπεράσπισης Έλενα Ρόπαλη (Μ.Υ.1) και Χαρά Τεμβριώτου (Μ.Υ.2) εδήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρξαν σαφή, δομημένα, συνεκτικά και λογικά. Επιπλέον, ο λόγος και των τριών αυτών προσώπων και η στάση και η συμπεριφορά τους ενώπιον του Δικαστηρίου χαρακτηρίζεται από θετικά γνωρίσματα, στα οποία γίνεται ήδη αναφορά πιο πάνω. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 Αργύρης Τεμβριώτης και οι μάρτυρες υπεράσπισης Έλενα Ρόπαλη (Μ.Υ.1) και Χαρά Τεμβριώτη (Μ.Υ.2) κρίνονται ως αξιόπιστοι. Και τα όσα ουσιώδη αυτοί ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία συνοψίζονται πιο πάνω, κρίνονται ως αληθή και ως αποδίδοντα την πραγματικότητα. Χωρίς να χρειάζονται επαναλήψεις, η ως άνω μαρτυρία των τριών αυτών προσώπων αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου για τα γεγονότα. Ο παραπονούμενος Παύλος Βαρέλλας (Μ.Κ.1), ο οποίος επεχείρησε να ανατρέψει την υπεράσπιση της ανάκλησης των επιταγών για εύλογη αιτία απέτυχε. Ο παραπονούμενος Παύλος Βαρέλλας (Μ.Κ.1) κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με λόγο στερούμενο σταθερότητας και λογικού ειρμού και με λόγο αντιφατικό. Η διαπίστωση αυτή βασίζεται επί των ακολούθων:

(1)Ενώ στην κυρίως εξέτασή του ο μάρτυς ισχυρίσθηκε πώς εκ παραδρομής ο κατηγορούμενος αρ. 2 εξέδωσε τις επιταγές (τεκμήριο 6 και 7) καταγράφοντας τον ίδιο ως τον δικαιούχο, και πώς, μόλις αντελήφθηκε την παραδρομή αυτή επεκοινώνησε με τον κατηγορούμενο αρ. 2 για να γίνει η απαιτούμενη διόρθωση, κατά την αντεξέτασή του, παρεδέχθηκε πώς, όταν έλαβε τις επιταγές, αυτές ήσαν κενές ως προς το όνομα του δικαιούχου και την ημερομηνία εξαργύρωσης και πώς ο ίδιος συνεπλήρωσε το δικό του όνομα.

(2)Ενώ ο μάρτυς επέμεινε, μέχρι τέλους, πώς το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης του αυτοκινήτου ήταν €58.000, εντούτοις ουδεμία γραπτή μαρτυρία επαρουσίασε. Αντιθέτως, ο ίδιος ανεγνώρισε, ως έγγραφο το οποίο έγραψε και συνέταξε ο ίδιος, το τεκμήριο 13 στο οποίο καταγράφεται, μεταξύ άλλων, μια μαθηματική πράξη πρόσθεσης των ποσών €13.000 + €15.765 = €28.765. (γ) Ενώ ο μάρτυς ισχυρίσθηκε πώς το αυτοκίνητο, το οποίο ήταν μεταχειρισμένο, αρχικώς επωλήθηκε από τους «British Car Αuctions Limited» στους «Liax Ltd» (τεκμήριο 9) και ακολούθως από τους «Liax Ltd» στους «V.P. Motors Ltd» (τεκμήριο 11), όταν του υπεδείχθηκε η χρονική ανακολουθία των σχετικών εγγράφων, τα οποία επαρουσίασε ως αποδείξεις, και συγκεκριμένα όταν του υπεδείχθηκε πώς το τεκμήριο 9, παρουσιάζει την πρώτη αγοραπωλησία του αυτοκινήτου να έγινε μεταξύ των «British Car Αuctions Limited» και των «Liax Ltd» στις 26.02.2010 ενώ το τεκμήριο 11 παρουσιάζει την δεύτερη αγοραπωλησία του αυτοκινήτου να έγινε μεταξύ της «Liax Ltd» και της «V. P. Motors Ltd» την 01.02.2010, ο μάρτυς επεκαλέστηκε «γραφικό λάθος». (δ) «Γραφικό λάθος» επεκαλέστηκε ο μάρτυς και κληθείς να εξηγήσει γιατί στο τεκμήριο 11,το οποίο επαρουσίασε ως τιμολόγιο πώλησης του αυτοκινήτου από τους «Liax Ltd» στους «V.P. Motors Ltd», αυτό περιγράφεται να είναι χρώματος μαύρου, ενώ στο τεκμήριο 2, το οποίο, επίσης, ο ίδιος επαρουσίασε ως πιστοποιητικό της εγγραφής του αυτοκινήτου στη Δημοκρατία αυτό περιγράφεται ως χρώματος καφέ. Καταληκτικά αναφέρεται πώς η αξιοπιστία του κατηγορουμένου αρ. 2 Αργύρη Τεμβριώτη και των μαρτύρων υπεράσπισης Έλενας Ρόπαλη (Μ.Υ.1) και Χαράς Τεμβριώτου (Μ.Υ.2) καθιστούν αποδεδειγμένη την υπεράσπιση, ως αυτή συνοψίζεται πιο πάνω. Επί τη βάσει της μαρτυρίας την οποίαν προσεκόμισαν, οι κατηγορούμενοι επέτυχαν να αποδείξουν, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησης των επιταγών, δηλ. στις 16.11.2011, οι ίδιοι ειλικρινά και καλόπιστα επίστευαν πώς εδικαιούντο να προβούν στην ενέργεια αυτή. Η δε πεποίθησή τους αυτή κρίνεται ως εύλογη, υπό τις περιστάσεις. Εν όψει της κατάληξης αυτής, παρέλκει η συζήτηση της υπεράσπισης της έκδοσης των επιταγών για πληρωμή οφειλής σχετικής με παράνομη συναλλαγή ή πράξη (άρθρο 305Α

(6)του Κεφ. 154). Η υπόθεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο