Έπαρχος Λάρνακας ν. Κυριάκου Χατζηττοφή, Υπόθεση αρ.: 7901/2012, 19/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 7901/2012 Μεταξύ: Έπαρχος Λάρνακας και Κυριάκου Χατζηττοφή Κατηγορουμένου 19 Ιουνίου,
- Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. Γ. Θ. Κούμα Για τον κατηγορούμενο, εμφανίζεται ο κ. Σ. Ιωάννου Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Δια της απόφασης ημερ. 22.05.2015 ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απηλλάγηκε από την 1η, την 2η, την 4η, την 5η, την 6η, την 8η, την 9η, την 10η και την 12η κατηγορία. Εκλήθηκε δε σε απολογία όσον αφορά στην 3η, την 7η και την 11η κατηγορία. Δια των κατηγοριών αυτών ο κατηγορούμενος διώκεται για την ανέγερση οικοδομών κατά παράβασιν του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (Κεφ. 96, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες, επίδικα είναι οικοδομή, λεβητοστάσιο και περίφραξη ανεγερθέντα επί του τεμαχίου αρ. 486, Φ/Σχ. XLI.5.W.1, το οποίο ευρίσκεται στο χωριό Ξυλοτύμπου της επαρχίας Λάρνακας («το τεμάχιο αρ. 486»). Ως χρόνος τέλεσης όλων των αδικημάτων προσδιορίζεται η περίοδος «από το 1995 και μέχρι και σήμερα». Η παράνομη πράξη η οποία αφορά στην οικοδομή παρουσιάζεται να εκδηλώνεται «κατά παράβασην των εγκεκριμένων σχεδίων και των όρων που ετέθηκαν στην εκδοθείσα Πολεοδομική άδεια με αρ. ΛΑΡ/0228/94 και στην Άδεια Οικοδομής με αρ. 19296» (3η κατηγορία). Οι παράνομες πράξεις οι οποίες αφορούν στο λεβητοστάσιο και την περίφραξη παρουσιάζονται να συνιστούν επέμβαση «στο χώρο του δικαιώματος διάβασης με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η προσπέλαση του τεμαχίου 1038 (παλαιό τεμάχιο 3), Φ/Σχ XLI/5 στο δημόσιο δρόμο» (7η και 11η κατηγορία). Επιπλέον, η περίφραξη παρουσιάζεται να «έγινε σε διαφορετική θέση από αυτήν που δείχνεται στα εγκεκριμένα με την εκδοθείσα Πολεοδομική άδεια με αρ. ΛΑΡ/0228/94 και με την Άδεια Οικοδομής με αρ. 19296». Ως νομική βάση κάθε μιας των επίδικων κατηγοριών καταγράφονται, στις εκθέσεις αδικήματος, μεταξύ άλλων, και τα άρθρα 2, 3, 9 και 20 του Κεφ.
- Κληθείς σε απολογία για την 3η, την 7η και την 11η κατηγορία, ο κατηγορούμενος επέλεξε να παραμείνει σιωπηλός. Και ούτε επαρουσίασε οιανδήποτε μαρτυρία. Όπως προκύπτει από την γραπτή τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του, οι υπερασπίσεις του κατηγορουμένου συνοψίζονται, πλέον, ως εξής:
(1)Ως είναι διατυπωμένες η 3η, η 7η και η 11η κατηγορία στερούνται νομικού ερείσματος εφ΄ όσον, εν προκειμένω, υπάρχει άδεια οικοδομής εκδοθείσα στις 09.10.1995.
(2)Η Χριστίνα Αναστασίου (Μ.Κ.1), αναφερομένη στην γνώση της κατηγορούσας αρχής περί των εγκαλουμένων πράξεων, περιέπεσε σε αντιφάσεις και είναι, ως εκ τούτου, μάρτυς αναξιόπιστη.
(3)Δεν επαρουσιάσθηκε, από την κατηγορούσα αρχή, «ρητή και ξεκάθαρη» μαρτυρία τείνουσα να αποδείξει πώς ο κατηγορούμενος είναι, πράγματι, το πρόσωπο το οποίο διενήργησε τις εγκαλούμενες πράξεις.
(4)Η μαρτυρία του Γιώργου Δημητρίου (Μ.Κ.2) δεν έχει οιανδήποτε βαρύτητα γιατί, ως ο ίδιος ανέφερε, οι διαπιστώσεις του δεν βασίζονται σε μετρήσεις και υπολογισμούς επί τη βάσει επιστημονικών μεθόδων αλλά βασίζονται στην εμπειρία του.
(5)Από τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες δεν προκύπτει σε τι ακριβώς συνίσταται η παράνομη επέμβαση, και δεν προκύπτει το είδος των υλικών κατασκευής της οικοδομής, του λεβητοστασίου και της περίφραξης για να διαπιστωθεί κατά πόσον αυτά αποτελούν «οικοδομές» εν τη εννοία του Νόμου. Ούτε προκύπτει η έκταση αυτής της οικοδομής, του λεβητοστασίου και της περίφραξης.
(6)Εξ αιτίας των αμέσως προηγουμένων δεν είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος κατεδάφισης εάν, εν τέλει, ο κατηγορούμενος κριθεί ένοχος. Άλλες υπερασπίσεις, τις οποίες η πλευρά του κατηγορουμένου προέβαλε πριν από την έναρξη και κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, φαίνεται να έχουν εγκαταληφθεί. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως τρεις δημόσιοι λειτουργεί: η Χριστίνα Αναστασίου (Μ.Κ.1), λειτουργός στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακος, κατέχουσα την θέση Βοηθού Επαρχιακού Επόπτη, ο Γιώργος Δημητρίου (Μ.Κ.2), λειτουργός στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως Λάρνακας, και ο Γεώργιος Σπετσιώτης (Μ.Κ.3), λειτουργός στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας επαρχίας Λάρνακας. Επιπλέον, της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατάθεσαν και έγγραφη. Μέρος της έγγραφης μαρτυρίας είναι ιδιαιτέρως χρήσιμο για να γίνουν κατανοητές οι κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία των τριών μαρτύρων. Αναφέρονται το πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας του τεμαχίου αρ. 486 (τεκμήριο 5), η άδεια οικοδομής υπ΄ αριθμόν 19296 (τεκμήριο 6), η επιστολή του Επάρχου Λάρνακας προς τον κατηγορούμενο ημερ. 28.09.2006 (τεκμήριο 7), η πολεοδομική άδεια υπ΄ αναφοράν ΛΑΡ/0228/94 (τεκμήριο 9) και κτηματικό σχέδιο το οποίο παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, το τεμάχιο αρ. 486 και τα γειτνιάζοντα τεμάχια και στο οποίο επισυνάπτεται σχέδιο ανάλυσης (τεκμήριο 10). Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Το κρίσιμο μέρος της θα παρουσιασθεί και θα σχολιασθεί κατά την συζήτηση η οποία ακολουθεί:
(1)Η προφορική μαρτυρία, την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή και η οποία υποστηρίζεται από έγγραφη μαρτυρία, παρουσιάζει την ακόλουθη εικόνα ως προς τα κρίσιμα γεγονότα: Αποκλειστικός ιδιοκτήτης του τεμαχίου αρ. 486 είναι ο κατηγορούμενος (τεκμήριο 5). Επί του τεμαχίου αρ. 486 υπάρχει εγγεγραμμένο «δικαίωμα διαβάσεως πεζή ή με ζώα ή με οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα διαμέσου λωρίδας γης 3.66 μέτρων (12 ποδιών) κατά μήκος του δυτικού συνόρου προς όφελος του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 3, Φ/Σχ. XLI/5 (Β.463/83)» (τεκμήριο 5). Την 01.06.1994 ο κατηγορούμενος εξασφάλισε, επ΄ ονόματί του, την πολεοδομική άδεια υπ΄ αναφοράν ΛΑΡ/0228/94 για την ανέγερση, εντός του τεμαχίου αρ. 486, διώροφης κατοικίας (τεκμήριο 9). Αυτή η πολεοδομική άδεια εξεδόθηκε υπό όρους στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ακόλουθοι: «....
(501)Η οικοδομή θα αναγερθεί στη θέση ακριβώς που δείχνεται στα εγκριμένα σχέδια με αρ. 1 και 9 και εν πάση περιπτώσει κανένα τμήμα της οικοδομής ή ακάλυπτη βεράντα με ύψος πάνω από 1,20μ. από το επίπεδο του συνεχόμενου φυσικού εδάφους θα βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 3,00 μ. από το μελλοντικό οδικό και τα λοιπά σύνορα του τεμαχίου ......
(509)Η οικοδομή να ανεγερθεί σύμφωνα με τα εγκριθέντα σχέδια ......
(512)Τα δικαιώματα τρίτων προσώπων δεν θα επηρεαστούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .....». (τεκμήριο 9). Στις 09.10.1995 ο κατηγορούμενος εξασφάλισε, επ΄ ονοματί του, την σχετική άδεια οικοδομής υπ΄ αριθμόν 19296 για την ανέγερση, εντός του τεμαχίου αρ. 486, μιας «νέας οικοδομής» και συγκεκριμένα μιας «διώροφης κατοικίας καθώς και περίφραξης» (τεκμήριο 6). Εντός του τεμαχίου αρ. 486 ανηγέρθηκαν, πράγματι, διάφορα οικοδομήματα, πλην όμως, αυτά είτε ανηγέρθηκαν χωρίς τις απαιτούμενες διοικητικές άδειες είτε αυτά παραβιάζουν όρους της πολεοδομικής άδειας υπ΄ αναφοράν ΛΑΡ/0228/94 (τεκμήριο 9) και της άδειας οικοδομής υπ΄ αριθμόν 19296 (τεκμήριο 6). Συγκεκριμένα, εντός του τεμαχίου αρ. 486 ανηγέρθηκε λεβητοστάσιο χωρίς εξασφάλιση προηγούμενης άδειας οικοδομής και ανηγέρθηκαν οικοδομή και περίφραξη σε θέση διαφορετική από αυτήν η οποία δεικνύεται στις προαναφερθείσες σχετικές διοικητικές άδειες. Αυτές οι παράνομες οικοδομές επεμβαίνουν στο χώρο του δικαιώματος διάβασης υπέρ του γειτνιάζοντος τεμαχίου αρ. 3, στο οποίο υπόκειται το τεμάχιο αρ. 486 (τεκμήριο 5). Για τα γεγονότα αυτά ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε αρμοδίως δια της επιστολής του Επάρχου Λάρνακας ημερ. 28.09.2006 (τεκμήριο 7). Δια της επιστολής του αυτής ο Έπαρχος Λάρνακας, μεταξύ άλλων, καλεί τον κατηγορούμενο προσωπικώς «όπως μέσα σ΄ ένα μήνα ..... μεριμνήσ(ει) ώστε να γίνουν οι κατάλληλες διευθετήσεις για άμεση κατεδάφιση του παράνομου λεβητοστασίου, επαναφοράς της περίφραξης στην εγκριμένη της θέση και αρθεί η επέμβαση στο δικαίωμα διάβασης ....» (τεκμήριο 7). Οι παράνομες αυτές ενέργειες αποτυπώνονται στο σχέδιο ανάλυσης το οποίο ετοιμάστηκε από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (τεκμήριο 10). Οι παράνομες αυτές ενέργειες διεπιστώθηκαν και εμπειρικώς από τον Γιώργο Δημητρίου (Μ.Κ.2), ο οποίος επεσκέφθηκε την περιοχή και την επεθεώρησε εκ καθήκοντος. Ο κατηγορούμενος γνωρίζει περί της παρανομίας των ενεργειών του εφ΄ όσον έλαβε και εξακολουθεί να λαμβάνει μέρος σε αρκετές συναντήσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και εξακολουθούν να πραγματοποιούνται μεταξύ των αρμοδίων κυβερνητικών τμημάτων και ιδιοκτητών γειτνιαζόντων τεμαχίων, προς το σκοπό επίλυσης συνοριακών διαφορών.
(2)Από την μαρτυρία την οποίαν προσεκόμισε η κατηγορούσα αρχή προκύπτει πώς ο κατηγορούμενος εγκαλείται για τα επίδικα αδικήματα βάσει περιστατικής μαρτυρίας (circumstantial evidence). Δεν επαρουσιάσθηκε άμεση μαρτυρία (direct evidence) αποκαλύπτουσα ότι οι επίδικες παράνομες πράξεις εξετελέσθηκαν είτε με την χειρονακτική εργασία του κατηγορουμένου είτε με την φυσική παρουσία του. Συναφώς σημειώνεται πώς «Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του εγκλήματος. Αντιδιαστέλλεται προς άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του εγκλήματος και το έγκλημα ..... ποιοτικά η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της ....» (Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 444, 450, δείτε και την Fournides ν. Republic
(1986)1 C.L.R. 75). Σημειώνεται, επίσης, πώς « .... η περιστατική μαρτυρία για να οδηγήσει σε καταδίκη πρέπει να είναι τέτοια που στο σύνολό της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων .....» (Καϊμής ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 662, 673). Στην απόφαση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 172, 200) παρουσιάζεται, με παραστατικότητα, ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί η περιστατική μαρτυρία ως εξής: «Ξεχωριστά (individual) μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους, έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Άλλες αποφάσεις παρομοιάζουν την περιστατική μαρτυρία με δίκτυ στερεά συνδεδεμένο, ώστε να συγκρατεί χωρίς κίνδυνο πτώσης το περιεχόμενο του».
(3)Η προφορική μαρτυρία την οποίαν παρέθεσαν, ενώπιον του Δικαστηρίου, οι τρεις μάρτυρες κατηγορίας είναι συγκροτημένη, συνεκτική και θετική. Επιπλέον, αυτή είναι ευθυγραμμισμένη και υποστηρίζεται από έγγραφη μαρτυρία, το περιεχόμενο της οποίας ουδόλως αμφισβητήθηκε (τεκμήρια 5 έως και 7, 9 και 10). Η προφορική μαρτυρία, την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, κρίνεται ως αξιόπιστη δεδομένων των προαναφερθέντων χαρακτηριστικών της ως επίσης, και της θετικής εντύπωσης που απεκομίσθηκε για όλους τους μάρτυρες κατηγορίας. Εξέταση της στάσης και της συμπεριφοράς αυτών στο εδώλιο του μάρτυρος, και μελέτη των όσων αυτοί εδήλωσαν δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία πώς αυτοί προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να πουν την αλήθεια. Άλλωστε, ουδεμία μαρτυρία περί του αντιθέτου επαρουσιάσθηκε. Τα όσα υπεβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας, κατά την αντεξέταση τους, παρέμειναν, εν τέλει, χωρίς πραγματικό έρεισμα εφ΄ όσον ο κατηγορούμενος, επέλεξε να παραμείνει σιωπηλός, η δε πλευρά του επέλεξε να μην καλέσει μάρτυρες.
(4)Η ως άνω σκιαγραφηθείσα μαρτυρία η οποία, ως αξιόπιστη, αποτελεί και τα ευρήματα του Δικαστηρίου επί των κρίσιμων γεγονότων, είναι πλήρης και επαρκεί για να στοιχειοθετηθούν τα αδικήματα της 3ης, της 7ης και της 11ης κατηγορίας. Πρόκειται για περιστατική μαρτυρία η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, συμπέρασμα πώς ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο το οποίο ανήγειρε την επίδικη οικοδομή, το επίδικο λεβητοστάσιο και την επίδικη περίφραξη: Η απουσία μαρτυρίας περί της σχετικής χειρονακτικής εργασίας του κατηγορουμένου καθώς και η απουσία μαρτυρίας περί της φυσικής παρουσίας αυτού κατά την εκτέλεση των εργασιών για τις εγκαλούμενες ανεγέρσεις δεν είναι μοιραία. Εφ΄ όσον αξιόπιστη μαρτυρία αποδεικνύει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, πώς ο κατηγορούμενος είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του τεκμηρίου αρ. 486, (τεκμήριο 5), πώς αυτός εξασφάλισε τις σχετικές, με την ανάπτυξή του, πολεοδομική άδεια υπ΄ αναφοράν ΛΑΡ/0228/94 (τεκμήριο 9) και άδεια οικοδομής υπ΄ αριθμόν 19296 (τεκμήριο 6), πώς αυτός ενημερώθηκε γραπτώς από τον Έπαρχο Λάρνακας για τις επίδικες παρανομίες και εκλήθηκε να τις άρει (τεκμήριο 7) και πώς αυτός έλαβε και εξακολουθεί να λαμβάνει μέρος σε αρκετές συναντήσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και εξακολουθούν να πραγματοποιούνται μεταξύ των αρμόδιων κυβερνητικών τμημάτων και ιδιοκτητών γειτνιαζόντων τεμαχίων, προς το σκοπό επίλυσης συνοριακών διαφορών έπεται, κατά λογικήν συνέπειαν, πώς ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο το οποίο ανήγειρε, τουλάχιστον δια των οδηγιών και δια της συναίνεσης του, την επίδικη οικοδομή, το επίδικο λεβητοστάσιο και την επίδικη περίφραξη. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση του κατηγορουμένου, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England, Fourth ediotion, reissue, vol. 11
(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2).
(5)Εν σχέσει με τις προβληθείσες, δια της τελικής γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου, υπερασπίσεις παρατηρούνται τα ακόλουθα: (α) Η 3η και η 11η κατηγορία ευρίσκουν έρεισμα στα άρθρα 9 και 20 του Κεφ. 96, τα οποία καταγράφονται στις αντίστοιχες εκθέσεις αδικήματος. Η δε 7η κατηγορία ευρίσκει έρεισμα στα άρθρα 3 και 20 του Κεφ. 96 τα οποία, επίσης, καταγράφονται στην αντίστοιχη έκθεση αδικήματος. (β) Ουδεμία αντίφαση και, εν πάσει περιπτώσει, ουδεμία ουσιαστική αντίφαση παρατηρείται στη μαρτυρία της Χριστίνας Αναστασίου (Μ.Κ.1). (γ) Όπως εξηγείται ανωτέρω, η κατηγορούσα αρχή επαρουσίασε αξιόπιστη περιστατική μαρτυρία η οποία αποδεικνύει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την εκ μέρους του κατηγορουμένου διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. (δ) Η εκ μέρους του Γιώργου Δημητρίου (Μ.Κ.2) εμπειρική διαπίστωση των παρανομιών ουδόλως πλήττει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Οι επίδικες παρανομίες αποτυπώνονται στο σχέδιο ανάλυσης το οποίο ετοίμασε το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (τεκμήριο 10) και η ακρίβεια και η ορθότητα του οποίου δεν ανετράπηκαν. (ε) Εν πάση περιπτώσει, το ενδεχόμενο να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος κατεδάφισης, ουδόλως επηρεάζει την στοιχειοθέτηση των επίδικων αδικημάτων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται πώς η κατηγορούσα αρχή απέδειξε, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την ενοχή του κατηγορουμένου στην 3, την 7η και την 11η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 3η, την 7η και την 11η κατηγορία. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο