Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. M. P. PREMIUM INVESTMENT LTD κ.α., Υπόθεση αρ.: 21691/2012, 3/6/2015

(1)(β) και (γ) των περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Καταλυμάτων Νόμων, Ν. 40/1969ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια - 1η κατηγορία) καθώς και για το αδίκημα της διενέργειας επεκτάσεων και/ή τροποποιήσεων σε κτίριο υφιστάμενης επιχείρησης οργανωμένων διαμερισμάτων χωρίς την προηγούμενη θεώρηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων από τον Κ.Ο.Τ. (άρθρα 5, 21 και 23Α

(1)(δ) του Ν.40/1969 - 2η κατηγορία). Επίδικη είναι επιχείρηση με την επωνυμία «Οργανωμένα Διαμερίσματα «ADONIS BEACH», η οποία στεγάζεται σε κτίριο ανεγερθέν επί της οδού Πιαλέ Πασιά αρ. 154 στην Λάρνακα. Ως ουσιώδης χρόνος καθορίζεται, στο κατηγορητήριο, η «12.09.2012 και/ή ...... χρόνο(ς) προγενέστερο(ς) άγνωστο(ς) για τους παραπονουμένους .... μέχρι και σήμερα». Ας σημειωθεί εξ αρχής πώς τα οργανωμένα διαμερίσματα (hotel apartments και service flats) εντάσσονται στην κατηγορία των τουριστικών καταλυμάτων (άρθρα 2, 17 και 18 του Ν.40/1969) τα οποία διατηρούνται και λειτουργούν υπό συγκεκριμένες νόμιμες προϋποθέσεις (άρθρο 23Α

(1)(β) και (γ) του Ν.40/1969). Υπό συγκεκριμένες νόμιμες προϋποθέσεις είναι επιτρεπτές η επέκταση καθώς και η διενέργεια τροποποιήσεων σε κτίριο το οποίο στεγάζει ήδη τουριστικό κατάλυμα (άρθρο 23Α

(1)(γ) του Ν.40/1969). Ως διεφάνηκε κατά την ακροαματική διαδικασία οι κατηγορούμενοι αρ. 1 διώκονται ως οι αυτουργοί, δηλ. ως ο επιχειρηματίας ο οποίος διατηρεί και λειτουργεί το συγκεκριμένο τουριστικό κατάλυμα και ο οποίος προέβηκε στις επίδικες επεκτάσεις και/ή τροποποιήσεις στο κτίριο που στεγάζει το κατάλυμα αυτό. Οι κατηγορουμένοι αρ. 2 και 3, οι οποίοι, κατά την 12.09.2012, ήσαν εγγεγραμμένοι διευθυντές των κατηγορουμένων αρ. 1, διώκονται ως οι συνεργοί (άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Οι κατηγορούμενοι αρνούνται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως οι λειτουργοί του Κ.Ο.Τ. Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1), Λειτουργός Επιθεώρησης, Μάριος Τσιανάκκας (Μ.Κ.2), Τουριστικός Λειτουργός, και Χρύσω Κονή (Μ.Κ.4) υπεύθυνη των Λειτουργών Επιθεώρησης της επαρχίας Λάρνακος, καθώς και ο Γιαννάκης Ιωάννου (Μ.Κ.3), υπάλληλος του Δήμου Λάρνακας. Μετά την κλήση των κατηγορουμένων αρ. 1 και 3 σε απολογία και για την προώθηση της υπεράσπισής τους κατέθεσε ενόρκως ο κατηγορούμενος αρ. 3 Μάριος Πέτρου. Κληθείς σε απολογία ο κατηγορούμενος αρ. 2 επέλεξε να παραμείνει σιωπηλός. Επιπλέον της προφορικής μαρτυρίας κατετέθηκε και έγγραφη: Κατετέθηκαν δελτία επιθεώρησης υπ΄ αριθμόν 71518, 067785, 090402 και 067787 (τεκμήρια 1, 4, 9 και 14, αντιστοίχως), επιστολές του Γενικού Διευθυντή του Κ.Ο.Τ. προς τους κατηγορουμένους αρ. 1 ημερ. 20.09.2012 και 11.03.2013 (τεκμήρια 2 και 11, αντιστοίχως), επιστολές των κατηγορουμένων αρ. 1 προς τον Κ.Ο.Τ. ημερ. 24.02.2012 και 14.02.2013 (τεκμήρια 3 και 10, αντιστοίχως), πολυσέλιδο έγγραφο με τίτλο «Flamigo and Mackenzie Beach Hotels - Guest Ledger» (τεκμήριο 5), δέσμη κατόψεων αρχιτεκτονικών σχεδίων (τεκμήριο 6), μονοσέλιδο έγγραφο με τίτλο «Γνωστοποίηση Χορηγήσεως Πολεοδομικής Άδειας Νο 1967» (τεκμήριο 7), τοπογραφικό σχέδιο (τεκμήριο 8), συμβάσεις ενοικίασης ακινήτων ημερ. 14.02.2012 και 05.01.2010 (τεκμήρια 12 και 13, αντιστοίχως). Μέρος της έγγραφης μαρτυρίας αποδεικνύεται βοηθητικό για την κατανόηση κρίσιμων πτυχών της υπόθεσης και για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Αναφέρονται τα τεκμήρια 1 έως και 6. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας και η έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Το κρίσιμο μέρος της θα παρουσιασθεί και θα σχολιασθεί κατά την συζήτηση η οποία ακολουθεί. Η συζήτηση λαμβάνει υπ΄ όψιν και τις υπερασπίσεις οι οποίες προεβλήθηκαν τόσον κατά την ακροαματική διαδικασία (δια της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας και δια της προσαγωγής μαρτυρίας) όσον και κατά τις τελικές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των κατηγορουμένων:

(1)Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό τους, τα καθιερωθέντα, δια του άρθρου 23Α του Ν.40/1969, αδικήματα αποτελούν αδικήματα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό τους ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus). Πρόθεση του δράση να επιφέρει αυτό που η πράξη του επάγεται συντρέχει (α) όταν αυτός επιθυμεί κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως εάν το προβλέπει ή όχι ως πιθανόν και (β) όταν αυτός προβλέπει ότι κάτι τέτοιο πιθανόν να συμβεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι. Στις περιπτώσεις αδικημάτων βασικής πρόθεσης, ό,τι απαιτείται να αποδειχθεί για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης τους είναι να έχει κατά νουν ο δράστης τι θα επιφέρει με τις πράξεις του ή, τουλάχιστον, την πιθανότητα των επιπτώσεων (Halsbury's, Laws of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2).

(2)Στην περίπτωση όπου το πρόσωπο το οποίο διατηρεί και λειτουργεί συγκεκριμένο τουριστικό κατάλυμα (ο επιχειρηματίας) ή το πρόσωπο το οποίο προβαίνει σε επεκτάσεις και/ή τροποποιήσεις υφιστάμενου κτιρίου που στεγάζει αυτήν την δραστηριότητα είναι εταιρεία, ο διευθυντής ή ο σύμβουλος της θεωρείται, γενικώς, ως ο αντιπρόσωπός της. Το φυσικό αυτό πρόσωπο, το οποίο ενεργεί υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα, δεν υπέχει προσωπικώς αστική ευθύνη. Δεν αποκλείεται, όμως, να υπέχει ποινική ευθύνη ως συνεργός. Κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός (άρθρο 20 του Κεφ. 154). Στην περίπτωση δίωξης συνεργού, ακόμη και για αδίκημα απόλυτης ευθύνης, απαραίτητη προϋπόθεση, για να αποδοθεί σε αυτόν αξιόποινη συμπεριφορά, είναι και η απόδειξη της πρόθεσής του (ένοχη διάθεση - mens rea) εν σχέσει τόσον με τη συνέργεια (την παροχή βοήθειας ή συμβουλής ή την παρακίνηση ή την παρότρυνση ή τη διευκόλυνση) όσον και με τις περιστάσεις του αδικήματος. Η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus) του συνεργού (Halsbury's, Law of England, (ανωτέρω), Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω), και Αθανασίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Όσον αφορά σε συνεργό, το νοητικό στοιχείο που θα πρέπει να αποδειχθεί είναι γενικώς στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261, 266 επ, Zenonos General Motors Ltd v. Δημοκρατία,

(2009)2 Α.Α.Δ. 5).

(3)Ο Ν. 40/1969δεν συναρτά την ποινική ευθύνη για την διατήρηση και λειτουργία τουριστικού καταλύματος χωρίς κατάταξη και χωρίς άδεια [άρθρο 23Α

(1)(β) και (γ)] και την ποινική ευθύνη για την διενέργεια επεκτάσεων ή τροποποιήσεων σε υφιστάμενο τουριστικό κατάλυμα χωρίς την θεώρηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων από τον Κ.Ο.Τ. [άρθρο 23Α

(1)(δ)] με την απλή ιδιότητα του αξιωματούχου της νομικής οντότητας η οποία εμφανίζεται ως αυτουργός. Ο αξιωματούχος της νομικής οντότητας, η οποία εμφανίζεται ως αυτουργός, ενδεχομένως να υπέχει ευθύνη ως συνεργός, επί τη βάσει του άρθρου 20 του Κεφ. 154, εφ΄ όσον συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις του τεκμηριώνουν συνέργεια στις παράνομες αυτές πράξεις.

(4)Εν προκειμένω, η Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1) ρητώς εδήλωσε πώς η ποινική δίωξη του κατηγορουμένου αρ. 2 οφείλεται απλώς και μόνον στο γεγονός πώς αυτός παρουσιάζεται, στο σχετικό μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, ως διευθυντής των κατηγορουμένων αρ. 1 κατά την 12.09.2012. Περαιτέρω, εξέταση της προσκομισθείσας, από την κατηγορούσα αρχή, μαρτυρίας, αποκαλύπτει την απουσία θετικής μαρτυρίας συνδέουσας τον κατηγορουμένου αρ. 2, καθ΄ οιονδήποτε τρόπον, με την διατήρηση και λειτουργία του επίδικου τουριστικού καταλύματος. Εξέταση της μαρτυρίας αυτής αποκαλύπτει την απουσία μαρτυρίας τείνουσας να αποδείξει συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις του κατηγορουμένου αρ. 2 ως εκδηλώσεις συνέργειας στις παράνομες πράξεις οι οποίες του αποδίδονται δια της 1ης κατηγορίας (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Στυλιανού ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού

(1999)2 Α.Α.Δ. 47, Ευριβιάδης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 600 και Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Χάρης Βασιλείου & Σια Λτδ κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 399). Ας σημειωθεί πώς η Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1) και η Χρύσω Κονή (Μ.Κ.4), οι οποίες, εκ καθήκοντος, διενήργησαν επιθεωρήσεις στην επίδικη επιχείρηση και το επίδικο κτίριο (τεκμήρια 1 και 4) εδήλωσαν πώς δεν συνάντησαν, κατά τις επιθεωρήσεις αυτές, τον κατηγορούμενο αρ. 2 επί τόπου. Επίσης, οι μάρτυρες αυτές εδήλωσαν πώς ούτε καν γνωρίζουν τον κατηγορούμενο αρ.

1. Η Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1) και η Χρύσω Κονή (Μ.Κ.4) εδήλωσαν πώς το μόνο υπεύθυνο πρόσωπο, το οποίο συναντούσαν κατά τις επιτόπιες επιθεωρήσεις τους, και με τον οποίον συνομιλούσαν ήταν ο κατηγορούμενος αρ. 3 (τεκμήρια 1, 4 και 14). Αυτόν ανεγνώρισαν και στο εδώλιο. Ο μόνος μάρτυς ο οποίος ανεφέρθηκε στον κατηγορούμενο αρ.
2. είναι ο Μάριος Τσιανάκκας (Μ.Κ.2). Αυτός εδήλωσε πώς, κατά την επί τόπου επιθεώρηση του επίδικου κτιρίου στις 12.09.2012, νομίζει ότι συνήντησε και τον κατηγορούμενο αρ. 2 χωρίς, όμως, να είναι «απόλυτα βέβαιος». Κατά την αντεξέταση του μάρτυρος διεμείφθηκαν τα εξής: «.... E. Επίσης συμφωνείτε μαζί μου ότι κατά την επίσκεψη σας σε οποιοδήποτε υποστατικό στην οδό Πιαλέ Πασιά δεν είδατε ποτέ τον δεύτερο κατηγορούμενο; A. Χωρίς να είμαι απόλυτα βέβαιος νομίζω ο δεύτερος κατηγορούμενος συνόδευσε με για να δούμε κάποια διαμερίσματα στο μεσοπάτωμα, χωρίς να είμαι απόλυτα βέβαιος, διότι εκείνο που θυμούμαι πολύ καλά, διότι πέρασαν 2 χρόνια, ήταν τον κύριο Μάριο που συζητήσαμε αυτό το θέμα. E. Πολύ πιθανόν να μην είναι το τρίτο πρόσωπο που λέτε ο κατηγορούμενος 2; A. Λέω σας τη θέση μου. E. Θυμάστε ένα πρόσωπο που σας συνόδευσε και υπέθετε ότι είναι ο κατηγορούμενος 2; A. Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος. E. Σας λέω κύριε μάρτυρα ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος όχι μόνο δεν σας συνόδευσε, ουδέποτε τον έχετε δει ξανά πέραν της παρουσίας σας στο Δικαστήριο. A. Απλά να επαναλάβω ότι ο σκοπός μου εκεί ήταν απλώς να διαπιστώσω την κτιριακή διάταξη, τον χώρο της υφιστάμενης μονάδας. Δεν εξέτασα ούτε θέματα λειτουργίας ούτε θέματα διαχείρισης. E. Επίσης σας υποβάλλω κύριε μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος 2 ούτε λειτουργούσε, ούτε είχε καμιά σχέση με οποιοδήποτε υποστατικό στην οδό Πιαλέ Πασιά. A. Θέση δική σας, δεν ξέρω, δεν μπορώ να σχολιάσω τα θέματα αυτά. ....». Οι δηλώσεις αυτές του Μάριου Τσιανάκκα (Μ.Κ.2) δεν χαρακτηρίζονται από τον βαθμό σαφήνειας και βεβαιότητας ο οποίος απαιτείται για να διαπιστωθεί, ως αναγκαίο γεγονός, η συμμετοχή του κατηγορουμένου αρ. 2 στην διατήρηση και λειτουργία της επίδικης επιχείρησης. Οι δηλώσεις αυτές του Μάριου Τσιανάκκα (Μ.Κ.2) δεν χαρακτηρίζονται από τον βαθμό σαφήνειας και βεβαιότητας ο οποίος απαιτείται για να αποδοθεί στον κατηγορούμενο αρ. 2 ποινική ευθύνη, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Με αυτά τα δεδομένα διαπιστώνεται πώς, σε όση έκταση αφορά στον κατηγορούμενο αρ. 2, η 1η κατηγορία δεν έχει αποδειχθεί.

(5)Η προσκομισθείσα, από την κατηγορούσα αρχή, μαρτυρία παρουσιάζει πλήρες κενό όσον αφορά στην ευθύνη των κατηγορουμένων για την 2η κατηγορία. Ο Μάριος Τσιανάκκας (Μ.Κ.2), ο οποίος ανέλαβε να εξηγήσει την κεντρική θέση της κατηγορούσας αρχής πώς το επίδικο κτίριο υπέστηκε επεκτάσεις και τροποποιήσεις χωρίς να προηγηθεί η απαιτούμενη θεώρηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων από τον Κ.Ο.Τ. εδήλωσε πώς διενήργησε την πρώτη επί τόπου επίσκεψή του στις 12.09.2012 όταν αυτές οι επεκτάσεις και οι τροποποιήσεις είχαν ήδη συντελεσθεί. Ούτε ο μάρτυρας αυτός ούτε οι άλλοι μάρτυρες κατηγορίες εδήλωσαν να έχουν δει ή να έχουν αντιληφθεί οιονδήποτε εκ των κατηγορουμένων να διενεργεί ή καθ΄ οιονδήποτε άλλον τρόπο να σχετίζεται με την διενέργεια αυτών των επεκτάσεων και τροποποιήσεων. Με αυτά τα δεδομένα διαπιστώνεται πώς η 2η κατηγορία δεν έχει αποδειχθεί.

(6)Αντιθέτως, η μαρτυρία της Μαίρης Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1), του Μάριου Τσιανάκκα (Μ.Κ.2) και της Χρύσως Κονή (Μ.Κ.3) περί της εκ μέρους των κατηγορουμένων αρ. 1 διατήρησης και λειτουργίας, τουλάχιστον από τις 12.09.2012 έως και σήμερα, της επιχείρησης του επίδικου τουριστικού καταλύματος επί της οδού Πιαλέ Πασιά αρ. 154 στη Λάρνακα χωρίς αυτό να έχει τύχει προηγουμένως κατάταξης και αδειοδότησης από τον ΚΟΤ καθώς και περί της ενεργού ανάμειξης, στην επιχείρηση αυτή, του κατηγορουμένου αρ. 3 αποδεικνύει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την 1η κατηγορία όσον αφορά στους κατηγορουμένους αυτούς: Η Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1), ο Μάριος Τσιανάκκας (Μ.Κ.2) και η Χρύσω Κονή (Μ.Κ.4) κατέθεσαν τα όσα οι ίδιοι εβιώσαν κατά τις επί τόπου επισκέψεις τους στο επίδικο κτίριο καθώς και τα όσα οι ίδιοι γνωρίζουν από την μελέτη του φακέλου, με λόγο ευθύ, άμεσο, κατατοπιστικό, συνεκτικό και σταθερό. Η προφορική μαρτυρία των προσώπων αυτών συνάδει και με έγγραφη μαρτυρία, την γνησιότητα της οποίας δεν αμφισβήτησε η πλευρά των κατηγορουμένων αρ. 1 και 3, και συνοψίζεται ως εξής: Η διερεύνηση της υπόθεσης ξεκίνησε όταν οι κατηγορούμενοι αρ. 1, εκπροσωπούμενοι από τον κατηγορούμενο αρ. 3 ο οποίος υπογράφει την σχετική επιστολή ημερ. 24.02.2012 (τεκμήριο 3), εζήτησαν από τον Κ.Ο.Τ. την έναρξη των διαδικασιών για να καταστεί δυνατή η εκ νέου νόμιμη λειτουργία του επίδικου τουριστικού καταλύματος. Κατ΄ ακολουθίαν του αιτήματος αυτού, στις 12.09.2012 ο Μάριος Τσιανάκκας (Μ.Κ.2) προέβηκε σε επί τόπου έλεγχο και διεπίστωσε, έχοντας υπ΄ όψιν τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια (τεκμήριο 6), πώς το επίδικο κτίριο υπέστηκε παράνομες επεκτάσεις και τροποποιήσεις. Ο Κ.Ο.Τ. ενημέρωσε σχετικώς τους κατηγορούμενους αρ. 1 (τεκμήριο 2). Ακολούθως η Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1) και η Χρύσω Κονή (Μ.Κ.4) επεσκέφθηκαν τον επίδικο κτίριο και την επίδικη επιχείρηση στις 05.10.2012, στις 24.07.2014 και διεπίστωσαν την λειτουργία της ως τουριστικό κατάλυμα χωρίς τις δια νόμου απαιτούμενες διατυπώσεις. Στο επίδικο κτίριο υπήρχαν δωμάτια και διαμερίσματα με τον αναγκαίο εξοπλισμό για ολιγοήμερη ενοικίαση σε τουρίστες, για σκοπούς διαμονής (τεκμήριο 5), υπήρχε προσωπικό για τον καθορισμό και την φροντίδα του κτιρίου καθώς και για την εξυπηρέτηση των πελατών. Επίσης, στο κτίριο υπήρχε κομμωτήριο, μπαρ και «spa center». Παρουσία του κατηγορουμένου αρ. 3, η Μαίρη Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1) συνέταξε δελτία επιθεώρησης (τεκμήρια 1 και 4) τα οποία αυτός υπέγραψε. Κατά τις επιθεωρήσεις αυτές ο κατηγορούμενος αρ. 3 επαρουσιαζόταν και εσυμπεριφερόταν ως αντιπρόσωπος των κατηγορουμένων αρ. 1, αφού έδιδε πληροφορίες, απαντούσε σε ερωτήσεις και συνόδευε τις αρμόδιες λειτουργούς. Ο κατηγορούμενος αρ. 3 υπογράφει την αλληλογραφία των κατηγορουμένων αρ. 1 με τον Κ.Ο.Τ. (τεκμήριο 3). Ο κατηγορούμενος αρ. 3 ήταν παρών και συμπεριφερόταν ως εκπρόσωπος των κατηγορουμένων αρ. 1 και κατά την επί τόπου επίσκεψη του Μάριου Τσιανάκκα (Μ.Κ.2). Η αξιοπιστία της Μαίρης Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1), του Μάριου Τσιανάκκα (Μ.Κ.2) και της Χρύσως Κονή (Μ.Κ.4) έχει ως αποτέλεσμα τα ανωτέρω να γίνονται δεκτά ως ακριβή και αληθή και ως αποδίδοντα την πραγματικότητα και να αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου επί των κρίσιμων γεγονότων. Οι προσπάθειες της πλευράς των κατηγορουμένων αρ. 1 και 3 να δημιουργήσει σύγχυση όσον αφορά στην ταυτότητα του κτιρίου και την ταυτότητα και τη φύση της επιχείρησης τα οποία οι μάρτυρες κατηγορίας επιθεώρησαν απέτυχε. Παρά τα διάφορα ονόματα με τα οποία έτυχε να εμφανισθεί και εξακολουθεί να εμφανίζεται η επίδικη επιχείρηση και παρά την γειτνίαση του κτιρίου, το οποίο την στεγάζει, με άλλα κτίρια στα οποία, επίσης, ασκείται επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα τουρισμού, ουδεμία αμφιβολία υπάρχει πώς όσα οι μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν αφορούν στο κτίριο επί της οδού Πιαλέ Πασιά αρ. 154 στην Λάρνακα όπου διατηρείται και λειτουργεί τουριστικό κατάλυμα και όπου ασκείται σχετική επαγγελματική δραστηριότητα. Τα όσα αντίθετα κατέθεσε ενόρκως ο κατηγορούμενος αρ. 3 κρίνονται ως στερουμένα λογικής συνοχής, ως προσχηματικά, ανακριβή και αναξιόπιστα: Ο κατηγορούμενος αρ. 3, άνδρας ώριμης ηλικίας και με αντίληψη, με λόγο χαρακτηριζόμενο από υπεκφυγές επεχείρησε να απεκδυθεί των ευθυνών του ως συνεργού των κατηγορουμένων αρ. 1 για τις παράνομες πράξεις της 1ης κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος αρ. 3, επεχείρησε να μειώσει την σημασία της παρουσίας του κατά τις επί τόπου επισκέψεις της Μαίρης Χατζηκωνσταντή (Μ.Κ.1), του Μάριου Τσιανάκκα (Μ.Κ.2) και της Χρύσως Κόνη (Μ.Κ.4) και να την παρουσιάσει ως απλώς τυπική και άνευ σημασίας. Επέμεινε, επίσης, πώς όταν υπέγραφε τα δελτία επιθεώρησης υπ΄ αριθμόν 71518 και 067785 (τεκμήρια 1 και 4, αντιστοίχως) εκ μέρους των κατηγορουμένων αρ. 1, ως του επιχειρηματία της επίδικης επαγγελματικής δραστηριότητας, το έπραττε χωρίς να αποδέχεται τα όσα τα δελτία αυτά κατέγραφαν. Η αναξιοπιστία του κατηγορουμένου αρ. 3 οδηγεί και στην απόρριψη του τεκμηρίου 12 ως αξιόπιστου αποδεικτικού στοιχείου: Το τεκμήριο αυτό, το οποίο παρουσιάζεται ως απόδειξη της ενοικίασης του επίδικου κτιρίου από μια τρίτη οντότητα την «Μ.Μ. Premium Enterprises» για περίοδο 13 ετών, είναι αντίγραφο, φέρει υπογραφές των συμβαλλομένων καθώς και 2 μαρτύρων. Κατετέθηκε δε από τον κατηγορούμενο αρ. 3, ο οποίος φέρεται να το υπέγραψε εκ μέρους του συμβαλλομένου ενοικιαστή και όχι ως μάρτυρας. Παρά το ότι, δυνάμει του άρθρου 16 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια), θα ήταν, κατ΄ αρχήν, δυνατή η απόδειξη του εγγράφου αυτού από μάρτυρα ο οποίος δεν το επιβεβαιώνει (ως είναι ο κατηγορούμενος αρ. 3), εν τούτοις, στην προκείμενη περίπτωση η αξιολόγηση του κατηγορουμένου αρ. 3 ως μάρτυρα αναξιόπιστου καθιστά αναξιόπιστο και το έγγραφο αυτό. Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω, και χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου περί τα γεγονότα, κρίνεται πώς η 1η κατηγορία, σε όση έκταση αφορά στους κατηγορουμένους αρ. 1 και 3 έχει αποδειχθεί: Επί τη βάσει των ως άνω διαπιστωθέντων γεγονότων έχουν αποδειχθεί, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τα συστατικά του επίδικου αδικήματος. Επίσης, υπάρχει επαρκής μαρτυρία όσον αφορά στην πρόθεση των κατηγορουμένων αρ. 1 και 3 για την τέλεση της επίδικης αδικοπραγίας. Εφ΄ όσον η μαρτυρία αυτή αφορά στην γνώση και τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου αρ. 3 κατά τον ουσιώδη χρόνο, το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης έχει τεκμηριωθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η 2η κατηγορία απορρίπτεται. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την 2η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η κατηγορία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 3 κρίνονται ένοχοι στην 1η κατηγορία. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο