Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Hortoglu Dogus Remsi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10370/14, 17/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10370/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον
(1992)2 ΑΑΔ 197) Ούτε θεωρώ ότι η παρούσα είναι περίπτωση που οι κατηγορούμενοι θα επωμιστούν δυσανάλογο τίμημα για τις εγκληματικές τους πράξεις καθότι δεν ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για την ταυτότητα αυτών των προσώπων, ώστε οι διωκτικές αρχές να έχουν βάσιμες ελπίδες εντοπισμού αυτών των προσώπων. Τα δύο πρόσωπα κατά πάσα πιθανότητα βρίσκονται στα κατεχόμενα και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντί να παραδοθούν ώστε η αστυνομία να συγκεντρωθεί στην ανεύρεση αυτών των δύο ατόμων, τους απασχόλησαν πλήρως στην αστυνομική καταδίωξη με αποτέλεσμα εκείνα τα δύο άτομα να βρουν την ευκαιρία να διαφύγουν. Παραθέτω πιο κάτω σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες είναι δεσμευτικές για το Δικαστήριο και δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να προσεγγίσει το θέμα επιβολής ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια οφείλουν να αντιμετωπίζουν τέτοιους παραβάτες με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι νομοταγείς κάτοικοι της Κύπρου δεν πρέπει να νιώθουν ότι κινδυνεύουν από τέτοιες αυθαίρετες και παράνομες πράξεις. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 5696, ημερομηνίας 11.3.2003, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι επιβάλλεται αποτρεπτικής φύσεως ποινή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, επειδή υπάρχει έξαρση στη διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών ιδιαίτερα από νεαρά πρόσωπα. Σε εκείνη την περίπτωση ο παραβάτης ήταν μόλις 22 ετών και ποινή φυλάκισης των 9 μηνών χαρακτηρίσθηκε ως πολύ επιεικής παρά των προσωπικών του συνθηκών διότι η αποτρεπτική ποινή είναι ενδεδειγμένη ενόψει της έλλειψης αυτοσυγκράτησης του κατηγορούμενου στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Ακόμη και στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 5978, ημερομηνίας 10.7.95, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης από 18 σε 9 μήνες εκεί όπου η αξία των κλαπέντων αντικειμένων ήταν πολύ μικρή και ο εφεσείοντας ήταν νεαρός, συνεργάσθηκε με την αστυνομία και αποζημίωσε τους παραπονούμενους. Ενόψει των επιβαρυντικών στοιχείων που υπήρχαν στον τρόπο διάπραξης του αδικήματος η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις ήταν αυτή της φυλάκισης. Οι προσωπικές του συνθήκες δεν ήταν τέτοιες που να επιδρούν με καταλυτικό τρόπο στην επιλογή της ποινής που θα του επιβαλλόταν αλλά ενδεχομένως να επιδρούν στην διάρκεια της. Στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Αστυνομία Ποινική Έφεση 6313, ημερομηνίας 24.3.98, το Εφετείο τόνισε ότι η συχνότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων δικαιολογεί αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Behjam Cham Ποινική Έφεση 5726, ημερομηνίας 7.5.93, όπου ο διαρρήκτης είχε λευκό ποινικό μητρώο, το Εφετείο έκρινε ότι ποινή φυλάκισης 9 μηνών που του είχε επιβληθεί ήταν έκδηλα ανεπαρκής εξαιτίας της έξαρσης που παρατηρείται στην διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κώστα Ανδρέου, Ποινική Έφεση 5882, ημερομηνίας 31.10.94, το Εφετείο αύξησε ποινή φυλάκισης 26 χρόνου για παρόμοια αδικήματα από 14 μήνες σε δύο χρόνια. Ο αδικοπραγούντας σε εκείνη την υπόθεση αντιμετώπιζε προβλήματα υγειάς και βοήθησε την αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων. Δυστυχώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν αντιλαμβάνονται τις διαστάσεις της εγκληματικής τους συμπεριφοράς στον συνάνθρωπό τους. Η επιβολή ποινής φυλάκισης φαίνεται αναπόφευκτή διότι μόνο η έσχατη των ποινών έχει απομείνει για να σωφρονιστούν και μόνο αυτός ο τρόπος έχει απομείνει για να επιτευχθεί η προστασία της κοινωνίας από την καταστροφική και επικίνδυνη συμπεριφορά των κατηγορούμενων. Εν όψει των πιο πάνω και παρά των μετριαστικών παραγόντων που έχω λάβει υπόψη μου, η επιλογή άμεσης ποινής φυλάκισης είναι η μόνη κατάλληλη ποινή για την περίπτωση των κατηγορούμενων 1 και
- Οι δράστες θα πρέπει να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους. Δεν πρέπει να παραγνωρισθεί ότι πρόκειται για πρόσωπα που δεν έχουν καμία αυτοσυγκράτηση να μην βλάψουν τους συνανθρώπους τους με τέτοιες ενέργειες. Συνεπώς, όση συμπάθεια και να έχει το Δικαστήριο για τα προσωπικά τους δεδομένα, δεν μπορεί αυτό να επισκιάσει τη ζημιά που έχουν υποστεί τα θύματα. Δύσκολα μετά από τέτοιο περιστατικό η παραπονούμενη θα νιώθει ασφάλεια στο ίδιο της το σπίτι. Περαιτέρω, οι αστυνομικοί που τραυματίσθηκαν και ήταν υπό πραγματική απειλή η σωματική τους ακεραιότητα κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους θα νιώσουν ηθική ικανοποίηση μόνο εάν οι κατηγορούμενοι που ενήργησαν κακόβουλα εις βάρος τους τιμωρηθούν. Η σωματική ακεραιτότητα των αστυνομικών ήταν σε κίνδυνο. Οι αστυνομικοί στην προκειμένη περίπτωση έκαναν τον καθήκον τους και ανταποκρίθηκαν σχεδόν αμέσως στο κάλεσμα της παραπονούμενης για βοήθεια. Όταν αυτοί οι αστυνομικοί τραυματίζονται από εγκληματίες στην προσπάθεια τους να αναχαιτίσουν το έγκλημα σε εξέλιξη, η ορθή τιμωρία δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης. Η προστασία της κοινωνίας είναι κυρίαρχο στοιχείο στην επιβολή της ποινής, όμως δεν παραγνωρίζω την ανάγκη να εξατομικεύσω την ποινή στα μέτρα του κατηγορούμενων. Όμως όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες στο σύνολο τους επιδρούν προς μείωση της ποινής φυλάκισης, που είναι ορθό να επιβληθεί για την εγκληματική συμπεριφορά των κατηγορούμενων 1 και
- Τα αδικήματα είναι τόσο σοβαρά που η αρμόζουσα ποινή είναι η ποινή φυλάκισης. Η απομόνωση των αδικοπραγούντων είναι απαραίτητη ως υπενθύμιση για πιθανές συνέπειες στο μέλλον εάν τυχόν επαναληφθεί η ίδια συμπεριφορά. Η ποινή πρέπει να έχει διάρκεια που να τους τιμωρεί επαρκώς για την εγκληματική τους συμπεριφορά του και που θα αποτρέψει αυτούς και άλλους σαν και αυτούς από τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον. Αυτά τα φαινόμενα είναι πολύ ανησυχητικά. Μία συμμορία αντρών ήρθε από τα κατεχόμενα ειδικά για να διαρρήξουν και να κλέψουν από τις οικίες αθώων πολιτών. Δημιουργείται μέιζον ζήτημα ανασφάλειας του κοινού που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του με την επιβολή ποινής που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας κατά αυτών των επικίνδυνων επιδρομών εγκληματικών στοιχείων από τα κατεχόμενα. Στον κατηγορούμενο 1 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 ετών στην κατηγορία 2 και έξη μηνών στην κατηγορία
- Στον κατηγορούμενο 2 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 ετών και 3 μηνών στην κατηγορία 2 και 18 μηνών στην κατηγορία
- Ενόψει των ποινών που έχουν επιβληθεί στους δύο κατηγορούμενους και ενόψει του χρόνου που αυτοί τελούν υπό κράτηση, δεν θα επιβάλω ποινή στον κατηγορούμενο 1 στην κατηγορία 4 και στον κατηγορούμενο 2 στην κατηγορία 6, στις οποίες έχουν δηλώσει παραδοχή. Για τους λόγους που έχω αναλύσει λεπτομερώς πιο πάνω, κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 πρέπει να εκτίσουν την ποινή φυλάκισης και όχι να ανασταλεί η συγκεκριμένη ποινή. Δεν εξυπηρετούνται οι στόχοι του Δικαστηρίου στην περίπτωση αναστολής της ποινής. Σκοπός του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση είναι να αναχαιτίσει το σοβαρό πρόβλημα συχνών διαρρήξεων στα σπίτια του κόσμου. Οι κατηγορούμενοι ήρθαν από τα κατεχόμενα για να διαπράξουν σοβαρά αδικήματα εις βάρος της παραπονούμενης και του ανήλικου τέκνου της κατά τη διάρκεια της νύκτας μέσα στο ίδιο της στο σπίτι. Η επιβολή τιμωρίας πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που έχουν διαπράξει. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να αρχίσουν από την ημέρα κράτησης τους, ήτοι από 4 Ιουλίου
- (Υπ.) ............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο