← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Hortoglu Dogus Remsi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10370/14, 17/7/2015

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Hortoglu Dogus Remsi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10370/14, 17/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10370/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον

  1. Hortoglu Dogus Remsi
  2. Mehmet Erhan
  3. Ali Ayhan Kasinoglulari Ημερομηνία: 17 Ιουλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Γ. Χ' Κωστής Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Χ' Παναγιώτου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Π Ο Ι Ν Η Ένα βράδυ το περασμένο καλοκαίρι, πέντε άντρες αποφάσισαν να ενοικιάσουν ένα βαν και να μεταβούν μαζί από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές με σκοπό να πραγματοποιήσουν διαρρήξεις. Κατέφθασαν σε αραιοκατοικημένη περιοχή της Λάρνακας μετά τα μεσάνυκτα, στις 27 Ιουνίου 2014 και έκαναν ανασκόπηση της περιοχής για να επιλέξουν τον καλύτερο στόχο για διάρρηξη. Επέλεξαν να διαρρήξουν την οικία μίας γυναίκας που έμενε μόνη με το παιδί της και που η οικία της ήταν στο βάθος του δρόμου χωρίς κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Τρία πρόσωπα της εγκληματικής συμμορίας κατέβηκαν για να πραγματοποιήσουν τη διάρρηξη. Δύο από αυτούς σκαρφάλωσαν στη μικρή οροφή πάνω από την είσοδο της οικίας και παραβίασαν παράθυρα για να εισέλθουν εντός της οικίας. Ο τρίτος έβγαλε σκοπιά έξω από την οικία. Αυτό το τρίτο πρόσωπο εν τέλει συνελήφθηκε από την αστυνομία και παραδέχθηκε συνολικά 3 κατηγορίες. Παραδέχθηκε ότι διέπραξε διάρρηξη σε κατοικία κατά τη διάρκεια της νύκτας και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα. Οι δύο κατηγορούμενοι έμειναν στο βαν, δηλαδή στο όχημα διαφυγής όλης της συμμορίας από τη σκηνή του εγκλήματος, το οποίο το στάθμευσαν σε απόμερο μέρος κοντά στην οικία και περίμεναν τους άλλους τρεις να πραγματοποιήσουν τη διάρρηξη, ώστε να φύγουν μαζί και να κατευθυνθούν μαζί στα κατεχόμενα με τα κλοπιμαία αντικείμενα της διάρρηξης. Οι κατηγορούμενοι προσήλθαν στο συγκεκριμένο σημείο πλήρως εξοπλισμένοι και με εργαλεία για να διαπράξουν τη διάρρηξη. H οικία της παραπονούμενης παραβιάσθηκε με αιχμηρό αντικείμενο διά συρόμενου αλουμινένιου παραθύρου, σε δωμάτιο που βρίσκεται στον πρώτο όροφο της οικίας. Ήταν 1:20 π.μ. και η παραπονούμενη κοιμόταν σε διπλανό υπνοδωμάτιο με το ανήλικο παιδί της. Ήχησε ο συναγερμός της οικίας και η παραπονούμενη σηκώθηκε να τον κλείσει διότι πίστευε ότι αυτό έγινε κατά λάθος και όχι επειδή οι δράστες είχαν παραβιάσει την οικία της. Όμως, στη συνέχεια άκουσε θόρυβο, αντιλήφθηκε ότι ήταν σε κίνδυνο και τηλεφώνησε στην αστυνομία. Ο χρόνος ανταπόκρισης της αστυνομίας ήταν μικρός και έτσι οι δράστες τράπηκαν σε φυγή όταν αντιλήφθηκαν ότι η αστυνομία είχε καταφθάσει, χωρίς βέβαια να προλάβουν να κλέψουν μεγάλη σε όγκο περιουσία από την οικία. Μόλις κατέφθασε στη σκηνή η αστυνομία, εντόπισαν το σταθμευμένο βαν με οδηγό τον κατηγορούμενο 2 και συνοδηγό τον κατηγορούμενο
  4. Ο κατηγορούμενος 2 ξεκίνησε το όχημα απότομα και επειδή έφραζε την πορεία του ο αστυνομικός, που ήταν πεζός, οδήγησε το βαν κατά πάνω του. Στη συνέχεια το βαν ανέπτυξε ιλιγγιώδη ταχύτητα και οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν να διαφύγουν προς τα κατεχόμενα παρά την πολυπληθή αστυνομική ακολουθία στα χνάρια τους. Οι δύο κατηγορούμενοι έφθασαν στο σημείο να πετούν αντικείμενα από τα παράθυρα του βαν για να εμποδίσουν την πορεία των αστυνομικών που τους ακολουθούσαν. Μετά από καταδίωξη διάρκειας και απόσταση 11 χιλιομέτρων, η αστυνομία ανέκοψε την πορεία του οχήματος με τη ρίψη πυροβολισμών που είχαν ως αποτέλεσμα να εκραγούν τα λάστιχα του βαν. Η αντίσταση των κατηγορούμενων δεν σταμάτησε εκεί, καθώς ο κατηγορούμενος 1 επιτέθηκε κατά του αστυνομικού που τον προσέγγισε, προκειμένου να διενεργήσει τη σύλληψη του. Προς όφελος του κατηγορούμενου 1 λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
  5. Λευκό ποινικό μητρώο.
  6. Προσωπικές περιστάσεις. Είναι 32 ετών. Πριν τη σύλληψη του εργαζόταν σε εταιρεία στα κατεχόμενα. Είναι διαζευγμένος και η σύζυγος του ζει με το ανήλικο παιδί τους στην Αγγλία. Ο κατηγορούμενος έχει επικοινωνία με το παιδί του και μέχρι τη σύλληψη του συνείσφερε οικονομικά για τη συντήρηση του παιδιού. Το παιδί πάσχει από αναπηρία στα άκρα. Ο κατηγορούμενος 1 είναι κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές ως υπόδικος από τις 4 Ιουλίου
  7. Προς όφελος του κατηγορούμενου 2 λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
  8. Προσωπικές συνθήκες. Είναι 50 ετών και έχει δύο ενήλικα παιδιά που δεν συντηρεί οικονομικά και που ζουν με τη μητέρα τους στην Αγγλία. Πριν τη σύλληψη του ήταν άνεργος, ζούσε στα κατεχόμενα αλλά και σε φίλους στη Λεμεσό. Τελεί υπό κράτηση από τις 4 Ιουλίου
  9. Ο κατηγορούμενος 2 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη για ληστεία στην Αγγλία, ημερομηνίας 5 Σεπτεμβρίου
  10. Το London Crown Court του επέβαλε ποινή φυλάκισης 42 μηνών. Αυτός δεν είναι επιβαρυντικός παράγοντας, όμως του στερεί το δικαίωμα επίκλησης της επιείκειας του Δικαστηρίου ως πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώο. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
  11. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά.
  12. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
  13. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Aνώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S. Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή σε σχέση με το στόχο της τιμωρίας και της αποτροπής, αλλά είναι και από τις ιδιάζουσες περιπτώσεις που για την ανάγκη αναμόρφωσης του παραβάτη πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή στους κατηγορούμενους για να συνετιστούν και να προβούν σε διορθωτικά μέτρα να ελέγχουν την αυτοκαταστροφική τους συμπεριφορά. Η βάση από την οποία αρχίζει το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη τους μετριαστικούς παράγοντες προς επιμέτρηση της ποινής είναι 5 χρόνια ποινή φυλάκισης. Το αδίκημα της διάπραξης διάρρηξης σε κατοικία εν καιρώ νυκτός, με βάση το άρθρο 291 και 229(α) του Ποινικού Κώδικα είναι εξαιρετικά σοβαρό και προβλέπεται από το νόμο ανώτατη ποινή φυλάκισης 10 ετών. Επειδή οι κατηγορούμενοι εκδικάζονται συνοπτικά, η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή δεν υπερβαίνει τα 5 έτη. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδη δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη, θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει το σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπής η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε μ' αυτόν τον τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες των πράξεων του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή τη θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 5534, ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης, στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443, ημερ. 30.4.1991). Δεν είναι σημαντικός μετριαστικός παράγοντας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν είναι τα πρόσωπα που εισήλθαν στην οικία της άτυχης γυναίκας που ζούσε μόνη της με το ανήλικο τέκνο της. Οι κατηγορούμενοι ήταν μέλη συμμορίας προσώπων που μετέβηκαν στις ελεύθερες περιοχές της χώρας μας από τα κατεχόμενα ειδικά για να διαπράξουν σοβαρά εγκλήματα εις βάρος των κατοίκων συγκεκριμένης περιοχής. Μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι υπολογίσιμος μετριαστικός παράγοντας ότι δεν κλάπηκε μεγάλης αξίας περιουσία από την οικία της παραπονούμενης. Σίγουρα αυτός θα ήταν υπολογίσιμος επιβαρυντικός παράγοντας για να ληφθεί υπόψη στην περίπτωση κλοπής μεγάλης αξίας περιουσίας από την οικία. Όμως, δεν είναι μετριαστικός παράγοντας διότι σκοπός της εγκληματικής επιχείρησης ήταν να μπουν στην οικία πολυτελείας και να κλέψουν μεγάλης αξίας περιουσία ή χρηματικό ποσό. Ο σκοπός τους δεν επιτεύχθηκε και οφείλεται σε τυχαίο γεγονός. Δηλαδή, επειδή ήχησε συναγερμός και επειδή κατέφθασε γρήγορα στη σκηνή του εγκλήματος η αστυνομία, οι κατηγορούμενοι αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή. Διαφορετικά το μεγαλεπήβολο σχέδιο τους, ήτοι η διάρρηξη και κλοπή ώστε μεταξύ τους να μοιράσουν τα λάφυρα την κλοπής, θα είχε πετύχει. Υπάρχουν σοβαροί επιβαρυντικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Αυτή η άρτια προετοιμασμένη συμμορία αποτελείτο από πέντε άντρες και είχε καθορισθεί ο ρόλος του καθενός ώστε να στεφθεί με επιτυχία η εγκληματική τους δράση. Εφοδιάστηκαν με ειδικό όχημα βαν για εκείνο το βράδυ, πήραν τον αναγκαίο εξοπλισμό για να πραγματοποιήσουν τη διάρρηξη και επέλεξαν να μεταβούν στις ελεύθερες περιοχές υπό την κάλυψη της νύκτας, ώστε να μην είναι εύκολα αντιληπτές οι κινήσεις τους στην περιοχή. Επέλεξαν συγκεκριμένη ώρα για να πραγματοποιήσουν τη διάρρηξη, μετά τα μεσάνυκτα, που κατά πάσα πιθανότητα ο κάτοικος της οικίας θα ήταν στο σπίτι του και θα κοιμόταν. Το γεγονός ότι θα υπήρχε άτομο στην οικία την ώρα της διάρρηξης δεν τους απασχολούσε, διότι ήρθαν από τα κατεχόμενα ειδικά γι' αυτό το σκοπό και επειδή είχαν κατά νου να διαφύγουν γρήγορα στα κατεχόμενα όπου δεν θα υπήρχαν συνέπειες για τις πράξεις τους. Ήταν ένα φιλόδοξο και τολμηρό σχέδιο, αλλά επειδή ήταν προετοιμασμένοι, τις προκλήσεις της εγκληματικής τους επιχείρησης τις φαντάζονταν ως διαχειρίσιμες. Ήταν καλά σχεδιασμένη η διάρρηξη διότι επέλεξαν μία αραιοκατοικημένη περιοχή για να πραγματοποιήσουν τις άνομες πράξεις τους. Έκαναν ενδελεχή έρευνα της περιοχής, ώστε να βρουν τον καλύτερο στόχο και τελικώς επέλεξαν την κατοικία της παραπονούμενης που δεν είχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης αλλά που είναι καινούργια και πολυτελή οικία. Οι δύο κατηγορούμενοι έμειναν στο όχημα κοντά στην οικία και περίμεναν στο σκοτάδι την ολοκλήρωση της διάρρηξης, ώστε και οι πέντε άντρες να διαφύγουν στα κατεχόμενα. Η συμμορία διαρρηκτών είχε στην κατοχή της αιχμηρό αντικείμενο το οποίο χρησιμοποίησαν για να παραβιάσουν το παράθυρο του υπνοδωματίου στον πρώτο όροφο. Κατόρθωσαν και σκαρφάλωσαν στον πρώτο όροφος της κατοικίας από μικρή οροφή, πάνω από την είσοδο της οικίας και εισήλθαν στον πιο ιδιωτικό χώρο της οικίας, στο υπνοδωμάτιο. Δίπλα κοιμόταν μία γυναίκα μόνη της με το παιδί της. Ήχησε ο συναγερμός. Έσπειραν τρόμο και πανικό στην παραπονούμενη, η οποία ξύπνησε διά μέσω της νυκτός για να ανακαλύψει ότι στο διπλανό δωμάτιο ήταν άγνωστοι άντρες, εγκληματίες και κινδύνευε αυτή και το παιδί της. Κατέφθασε η αστυνομία στη σκηνή του εγκλήματος και ακλούθησε η άγρια και παρατεταμένη αστυνομική καταδίωξη των δύο κατηγορούμενων στους δρόμους της Λάρνακας. Ο κατηγορούμενος 2, αδίστακτα οδήγησε το όχημα που οδηγούσε προς το πρόσωπο του πεζού αστυνομικού. Οι δύο κατηγορούμενοι επιχείρησαν να διαφύγουν και έθεσαν σε κίνδυνο τον κόσμο με επικίνδυνη οδήγηση, ιλιγγιώδη ταχύτητα και με την ρίψη αντικειμένων από τα παράθυρα του βαν. Η αστυνομία εξαναγκάστηκε να λάβει ύστατα μέτρα να τους ανακόψει. Οι κατηγορούμενοι γνώριζαν, συμφώνησαν και συμμετείχαν σ' αυτή την εγκληματική επιχείρηση. Επέδειξαν βίαιη συμπεριφορά που αποτέλεσμα είχε να βλάψει άλλους ανθρώπους. Αυτή η βίαιη συμπεριφορά δεν ήταν ξέσπασμα της στιγμής, αλλά εκδηλώθηκε επειδή το άνομο τους σχέδιο δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία και οι κατηγορούμενοι ήταν διατεθειμένοι για όλα προκειμένου να διαφύγουν. Κάθε μέλος αυτής της εγκληματικής συμμορίας πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά, παρά την ύπαρξη μετριαστικών παραγόντων που θα μπορούσαν να καθοδηγήσουν την κρίση του Δικαστηρίου σε άλλη κατεύθυνση, εάν αξιολογούνταν ξεχωριστά από τα άλλα στοιχεία της υπόθεσης. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Τέτοια περίπτωση είναι αυτή αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν είναι δυνατόν να μην εκτίμησαν το άδικο και επικίνδυνο των πράξεων τους. Αν και η εγκληματική δράση των κατηγορούμενων 1 και 2 ήταν μεμονωμένη και πρωτότυπη συμπεριφορά, η συγκεκριμένη εγκληματική συμπεριφορά διακρίνει πρόσωπα χωρίς αναστολές και όρια, αφ' ης στιγμής συμμετείχαν σε διάρρηξη κατοικίας τη νύκτα και έθεσαν σε κίνδυνο γυναίκα μόνη της με το παιδί της, με σκοπό την εξασφάλιση του κέρδους. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με τη συμπεριφορά των κατηγορούμενων, είναι το γεγονός ότι τα μέλη της συμμορίας τους μπήκαν στον ιδιωτικό χώρο της παραπονούμενης. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης είναι δυνατόν οι πράξεις των κατηγορουμένων να είχαν απρόσμενες συνέπειες, καθότι στην οικία βρισκόταν μόνη η παραπονούμενη με το παιδί της. Υπήρχε πιθανότητα να βλάψει ένας από τους δράστες την παραπονούμενη και το παιδί της και οι κατηγορούμενοι, παρόλο που δεν ήταν μέσα στο σπίτι, δεν είναι δυνατόν να μην είχαν αντιληφθεί ότι αυτό ήταν ένα ενδεχόμενο. Φάνηκε σε ποιο σημείο ήταν διατεθειμένοι οι κατηγορούμενοι να φθάσουν, προκειμένου να διαφύγουν από την αστυνομία. Δεν τους ενδιέφερε ουδόλως η σωματική και ψυχική ακεραιότητα των κατοίκων της οικίας. Συνεπώς, είναι άγνωστο και πραγματικά ανησυχητικό το τι θα γινόταν εάν η παραπονούμενη είχε έρθει αντιμέτωπη με τους συνεργάτες των κατηγορουμένων μέσα στην οικία. Βέβαια, η παραπονούμενη ήταν προσεκτική για να μην αντιληφθούν οι δράστες ότι είχε ειδοποιήσει την αστυνομία. Επέδειξε ασυνήθιστη ψυχραιμία, αφού ήρθε αντιμέτωπη με τον κίνδυνο. Θα μπορούσαν όμως να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά τα πράγματα με τραγικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατό. Οι ενέργειες των άλλων συνεργατών των κατηγορουμένων 1 και 2, αποδίδονται στους κατηγορούμενους διότι γνώριζαν, συμμετείχαν και υποκίνησαν του άλλους προς διάπραξη του εγκλήματος. Είναι γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είχαν συνεργάτες στη διάπραξη των αδικημάτων που δεν έχουν συλληφθεί από την αστυνομία. Πρόκειται για τα δύο άτομα που διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της παραπονούμενης και που κατάφεραν να διαφύγουν πεζοί μετά που ήχησε ο συναγερμός. Όμως, ο ρόλος τους στην επίτευξη του στόχου της διάρρηξης ήταν ουσιαστικός, καθότι μαζί σχεδίασαν τη διάρρηξη και ενήργησαν ως μία συντονισμένη ομάδα αντρών που ήρθε από τα κατεχόμενα με συγκεκριμένο σκοπό να διαπράξουν στοχευόμενα εγκλήματα. Οι κατηγορούμενοι συμμετείχαν στην ανασκόπηση της περιοχής ώστε να επιλεγεί στόχος της διάρρηξης και είναι τα πρόσωπα που περίμεναν σε απόμερο μέρος κοντά στην οικία, μέσα σε όχημα διαφυγής. Έπειτα, το αδίστακτο της συμπεριφοράς τους εκδηλώθηκε σε όλο του το μεγαλείο κατά την αστυνομική καταδίωξη διάρκειας, που τέλειωσε άδοξα μετά από την αναγκαστική ρίψη πυροβολισμών από τους αστυνομικούς. Συνεπώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν μικρότερη ευθύνη από τους άλλους δύο που έχουν διαφύγει. Δεν είναι βαρύνουσας σημασίας το γεγονός ότι οι συνεργάτες τους στο έγκλημα διαφεύγουν της τιμωρίας για τα συγκεκριμένα αδικήματα, διότι για να αποκτήσουν τέτοια σημασία θα πρέπει να έχουν συλληφθεί αυτά τα άτομα και να έχουν προσαχθεί ενώπιον της δικαιοσύνης. (Βλ. Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 197) Ούτε θεωρώ ότι η παρούσα είναι περίπτωση που οι κατηγορούμενοι θα επωμιστούν δυσανάλογο τίμημα για τις εγκληματικές τους πράξεις καθότι δεν ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για την ταυτότητα αυτών των προσώπων, ώστε οι διωκτικές αρχές να έχουν βάσιμες ελπίδες εντοπισμού αυτών των προσώπων. Τα δύο πρόσωπα κατά πάσα πιθανότητα βρίσκονται στα κατεχόμενα και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντί να παραδοθούν ώστε η αστυνομία να συγκεντρωθεί στην ανεύρεση αυτών των δύο ατόμων, τους απασχόλησαν πλήρως στην αστυνομική καταδίωξη με αποτέλεσμα εκείνα τα δύο άτομα να βρουν την ευκαιρία να διαφύγουν. Παραθέτω πιο κάτω σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες είναι δεσμευτικές για το Δικαστήριο και δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να προσεγγίσει το θέμα επιβολής ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια οφείλουν να αντιμετωπίζουν τέτοιους παραβάτες με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι νομοταγείς κάτοικοι της Κύπρου δεν πρέπει να νιώθουν ότι κινδυνεύουν από τέτοιες αυθαίρετες και παράνομες πράξεις. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 5696, ημερομηνίας 11.3.2003, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι επιβάλλεται αποτρεπτικής φύσεως ποινή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, επειδή υπάρχει έξαρση στη διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών ιδιαίτερα από νεαρά πρόσωπα. Σε εκείνη την περίπτωση ο παραβάτης ήταν μόλις 22 ετών και ποινή φυλάκισης των 9 μηνών χαρακτηρίσθηκε ως πολύ επιεικής παρά των προσωπικών του συνθηκών διότι η αποτρεπτική ποινή είναι ενδεδειγμένη ενόψει της έλλειψης αυτοσυγκράτησης του κατηγορούμενου στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Ακόμη και στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 5978, ημερομηνίας 10.7.95, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης από 18 σε 9 μήνες εκεί όπου η αξία των κλαπέντων αντικειμένων ήταν πολύ μικρή και ο εφεσείοντας ήταν νεαρός, συνεργάσθηκε με την αστυνομία και αποζημίωσε τους παραπονούμενους. Ενόψει των επιβαρυντικών στοιχείων που υπήρχαν στον τρόπο διάπραξης του αδικήματος η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις ήταν αυτή της φυλάκισης. Οι προσωπικές του συνθήκες δεν ήταν τέτοιες που να επιδρούν με καταλυτικό τρόπο στην επιλογή της ποινής που θα του επιβαλλόταν αλλά ενδεχομένως να επιδρούν στην διάρκεια της. Στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Αστυνομία Ποινική Έφεση 6313, ημερομηνίας 24.3.98, το Εφετείο τόνισε ότι η συχνότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων δικαιολογεί αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Behjam Cham Ποινική Έφεση 5726, ημερομηνίας 7.5.93, όπου ο διαρρήκτης είχε λευκό ποινικό μητρώο, το Εφετείο έκρινε ότι ποινή φυλάκισης 9 μηνών που του είχε επιβληθεί ήταν έκδηλα ανεπαρκής εξαιτίας της έξαρσης που παρατηρείται στην διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κώστα Ανδρέου, Ποινική Έφεση 5882, ημερομηνίας 31.10.94, το Εφετείο αύξησε ποινή φυλάκισης 26 χρόνου για παρόμοια αδικήματα από 14 μήνες σε δύο χρόνια. Ο αδικοπραγούντας σε εκείνη την υπόθεση αντιμετώπιζε προβλήματα υγειάς και βοήθησε την αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων. Δυστυχώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν αντιλαμβάνονται τις διαστάσεις της εγκληματικής τους συμπεριφοράς στον συνάνθρωπό τους. Η επιβολή ποινής φυλάκισης φαίνεται αναπόφευκτή διότι μόνο η έσχατη των ποινών έχει απομείνει για να σωφρονιστούν και μόνο αυτός ο τρόπος έχει απομείνει για να επιτευχθεί η προστασία της κοινωνίας από την καταστροφική και επικίνδυνη συμπεριφορά των κατηγορούμενων. Εν όψει των πιο πάνω και παρά των μετριαστικών παραγόντων που έχω λάβει υπόψη μου, η επιλογή άμεσης ποινής φυλάκισης είναι η μόνη κατάλληλη ποινή για την περίπτωση των κατηγορούμενων 1 και
  1. Οι δράστες θα πρέπει να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους. Δεν πρέπει να παραγνωρισθεί ότι πρόκειται για πρόσωπα που δεν έχουν καμία αυτοσυγκράτηση να μην βλάψουν τους συνανθρώπους τους με τέτοιες ενέργειες. Συνεπώς, όση συμπάθεια και να έχει το Δικαστήριο για τα προσωπικά τους δεδομένα, δεν μπορεί αυτό να επισκιάσει τη ζημιά που έχουν υποστεί τα θύματα. Δύσκολα μετά από τέτοιο περιστατικό η παραπονούμενη θα νιώθει ασφάλεια στο ίδιο της το σπίτι. Περαιτέρω, οι αστυνομικοί που τραυματίσθηκαν και ήταν υπό πραγματική απειλή η σωματική τους ακεραιότητα κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων τους θα νιώσουν ηθική ικανοποίηση μόνο εάν οι κατηγορούμενοι που ενήργησαν κακόβουλα εις βάρος τους τιμωρηθούν. Η σωματική ακεραιτότητα των αστυνομικών ήταν σε κίνδυνο. Οι αστυνομικοί στην προκειμένη περίπτωση έκαναν τον καθήκον τους και ανταποκρίθηκαν σχεδόν αμέσως στο κάλεσμα της παραπονούμενης για βοήθεια. Όταν αυτοί οι αστυνομικοί τραυματίζονται από εγκληματίες στην προσπάθεια τους να αναχαιτίσουν το έγκλημα σε εξέλιξη, η ορθή τιμωρία δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης. Η προστασία της κοινωνίας είναι κυρίαρχο στοιχείο στην επιβολή της ποινής, όμως δεν παραγνωρίζω την ανάγκη να εξατομικεύσω την ποινή στα μέτρα του κατηγορούμενων. Όμως όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες στο σύνολο τους επιδρούν προς μείωση της ποινής φυλάκισης, που είναι ορθό να επιβληθεί για την εγκληματική συμπεριφορά των κατηγορούμενων 1 και
  2. Τα αδικήματα είναι τόσο σοβαρά που η αρμόζουσα ποινή είναι η ποινή φυλάκισης. Η απομόνωση των αδικοπραγούντων είναι απαραίτητη ως υπενθύμιση για πιθανές συνέπειες στο μέλλον εάν τυχόν επαναληφθεί η ίδια συμπεριφορά. Η ποινή πρέπει να έχει διάρκεια που να τους τιμωρεί επαρκώς για την εγκληματική τους συμπεριφορά του και που θα αποτρέψει αυτούς και άλλους σαν και αυτούς από τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον. Αυτά τα φαινόμενα είναι πολύ ανησυχητικά. Μία συμμορία αντρών ήρθε από τα κατεχόμενα ειδικά για να διαρρήξουν και να κλέψουν από τις οικίες αθώων πολιτών. Δημιουργείται μέιζον ζήτημα ανασφάλειας του κοινού που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του με την επιβολή ποινής που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας κατά αυτών των επικίνδυνων επιδρομών εγκληματικών στοιχείων από τα κατεχόμενα. Στον κατηγορούμενο 1 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 ετών στην κατηγορία 2 και έξη μηνών στην κατηγορία
  3. Στον κατηγορούμενο 2 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 ετών και 3 μηνών στην κατηγορία 2 και 18 μηνών στην κατηγορία
  4. Ενόψει των ποινών που έχουν επιβληθεί στους δύο κατηγορούμενους και ενόψει του χρόνου που αυτοί τελούν υπό κράτηση, δεν θα επιβάλω ποινή στον κατηγορούμενο 1 στην κατηγορία 4 και στον κατηγορούμενο 2 στην κατηγορία 6, στις οποίες έχουν δηλώσει παραδοχή. Για τους λόγους που έχω αναλύσει λεπτομερώς πιο πάνω, κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 πρέπει να εκτίσουν την ποινή φυλάκισης και όχι να ανασταλεί η συγκεκριμένη ποινή. Δεν εξυπηρετούνται οι στόχοι του Δικαστηρίου στην περίπτωση αναστολής της ποινής. Σκοπός του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση είναι να αναχαιτίσει το σοβαρό πρόβλημα συχνών διαρρήξεων στα σπίτια του κόσμου. Οι κατηγορούμενοι ήρθαν από τα κατεχόμενα για να διαπράξουν σοβαρά αδικήματα εις βάρος της παραπονούμενης και του ανήλικου τέκνου της κατά τη διάρκεια της νύκτας μέσα στο ίδιο της στο σπίτι. Η επιβολή τιμωρίας πρέπει να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που έχουν διαπράξει. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να αρχίσουν από την ημέρα κράτησης τους, ήτοι από 4 Ιουλίου
  5. (Υπ.) ............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.