Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Εταιρεία P.G. Shop Right Discount Stores Ltd κ.α., Υπόθεση αρ.: 15486/2013, 20/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 15486/2013 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας και
- Εταιρεία P.G. Shop Right Discount Stores Ltd
- Εταιρεία P.G. Shop Right Discount Stores (Nicosia) Ltd
- Γιώργου Καζαμία
- Ανδρούλλας Καζαμία
- Αντιγόνης Τσιακλίδου Κατηγορουμένων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 20.01.2015 20 Ιουλίου,
- Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. Α. Αντωνίου, Δημόσιος Κατήγορος Για τους κατηγορουμένους αρ. 1, 3 και 4, εμφανίζεται η κα Κ. Κώστα για τους κ.κ. Γιώργος Βασιλείου και Συνεργάτες Κατηγορούμενοι αρ. 3 και 4, παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Δια της απόφαση ημερ. 06.04.2015 οι κατηγορούμενοι αρ. 1 έως και 5 αθωώθηκαν και απηλλάγηκαν από την 1η έως και την 7η κατηγορία, οι δε κατηγορούμενοι αρ. 1, 3 και 4 («οι κατηγορούμενοι», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου») εκλήθηκαν σε απολογία όσον αφορά στην 8η έως και την 16η κατηγορία. Οι κατηγορίες αυτές αφορούν στο αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, ως αυτό διαγράφεται από τα άρθρα 20 και 305Α
(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Επίδικες είναι εννέα
(9)επιταγές οι οποίες εξεδόθηκαν επί του τραπεζικού οργανισμού «Τράπεζα Κύπρου», από τον λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-00374, του οποίου αποκλειστικός δικαιούχος είναι οι κατηγορούμενοι αρ.
- Ως εκδότης των επιταγών καταγράφονται οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και ως δικαιούχος αυτών καταγράφεται πρόσωπο με το όνομα «KARKOTIS». Πρόκειται για την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510194, για το ποσόν των €763, πληρωτέα στις 23.09.10 (τεκμήριο 12 - 8η κατηγορία), την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510195, για το ποσόν των €763,94, πληρωτέα στις 24.09.2010 (τεκμήριο 13 - 9η κατηγορία), για την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510623, για το ποσόν των €657,41, πληρωτέα στις 27.09.2010 (τεκμήριο 14 - 10η κατηγορία), την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510570 για το ποσόν των €600, πληρωτέα στις 12.10.2010 (τεκμήριο 15 - 11η κατηγορία), την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510568, για το ποσόν των €600, πληρωτέα στις 15.10.2010 (τεκμήριο 16 - 12η κατηγορία), την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510569, για το ποσόν των €600, πληρωτέα στις 18.10.2010 (τεκμήριο 17 - 13η κατηγορία), την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510571, για το ποσόν των €600, πληρωτέα στις 20.10.2010 (τεκμήριο 18 - 14η κατηγορία), την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510572, για το ποσόν των €600 πληρωτέα στις 22.10.2010 (τεκμήριο 19 - 15η κατηγορία) και την επιταγή υπ΄ αριθμόν 90510573, για το ποσόν των €604,69, πληρωτέα στις 25.10.2010 (τεκμήριο 20 - 16η κατηγορία). Όλες οι επιταγές φέρουν δύο υπογραφές, ως οι υπογραφές του εκδότη, καθώς και σφραγίδες για την ανάκλησή τους. Οι οδηγίες για την ανάκληση των επιταγών υπ΄ αριθμόν 90510194, 90510195 και 90510623 (τεκμήρια 12 έως 14) περιέχονται σε επιστολή των κατηγορουμένων αρ. 1 προς την «Τράπεζα Κύπρου» ημερ. 31.08.
- Ως λόγος της ανάκλησης καταγράφεται «η διαφωνία που προέκυψε μεταξύ ... (των κατηγορουμένων αρ. 1) και των εν λόγω προμηθευτών» (τεκμήριο 25). Οι οδηγίες για την ανάκληση των επιταγών υπ΄ αριθμόν 90510570, 90510568, 90510569, 90510571, 90510572 και 90510573 (τεκμήρια 15 έως και 20) περιέχονται σε επιστολή των κατηγορουμένων αρ. 1 προς την «Τράπεζα Κύπρου» ημερ. 20.09.
- Ως λόγος της ανάκλησης καταγράφεται, ομοίως, «η διαφωνία προέκυψε μεταξύ ..... (των κατηγορουμένων αρ. 1) και των εν λόγω προμηθευτών» (τεκμήριο 23). Όσον αφορά στα συστατικά του επίδικου αδικήματος σημειώνονται τα ακόλουθα: Διαπράττει το διαγραφόμενο, από το άρθρο 305Α
(2)του Κεφ. 154 αδίκημα όποιος (α) εκδίδει επιταγή, (β) την οποία ανακαλεί, πριν ή κατά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέα (Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου
(2006)2 Α.Α.Δ. 29, και Philippa Estates Ltd v. Ρούσου
(2006)2 Α.Α.Δ. 142). Το άρθρο 305Α
(2)του Κεφ. 154 καθιερώνει την αρχή του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία. Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής για την ανάκληση της εξόφλησής της αίρεται εφ΄ όσον αυτός επικαλεστεί και αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας για τις ενέργειές του. Ο εκδότης της επιταγής θα πρέπει να αποδείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά επίστευε ότι εδικαιούτο να ανακαλέσει την εξόφληση της επιταγής και ότι η πεποίθησή του αυτή υπήρξε ειλικρινής και εύλογη υπό τις περιστάσεις, δηλαδή καλόπιστη (N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου
(2001)2 Α.Α.Δ. 763 και απόφαση στην Ποινική Έφεση ημερ. 18/2012 Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Χρίστου, ημερ. 16.04.2014). Η επίκληση της υπεράσπισης της ανάκλησης της επιταγής για εύλογη αιτία προϋποθέτει πώς ο εκδότης, πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή παρουσιάζεται για να πληρωθεί, παρέθεσε γραπτώς, στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου αυτή εξεδόθηκε, το λόγο της ανάκλησης. Το εδ.
(3)του άρθρου 305Α του Κεφ. 154 διευκολύνει την απόδειξη του ισχυρισμού ότι συγκεκριμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και της αιτίας για το γεγονός αυτό (έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων ή κλείσιμο του λογαριασμού ή ανάκληση της επιταγής) καθιερώνοντας μαχητό τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου της σχετικής σφραγίδας που τίθεται επί της επιταγής όταν αυτή παρουσιάζεται για εξόφληση. Το γεγονός ότι ορισμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και ο λόγος για κάτι τέτοιο μπορούν πάντοτε να αποδειχθούν με οιανδήποτε αποδεκτή μαρτυρία (Ιωάννου ν. Ναναίμο Λτδ κ.ά
(2005)2 Α.Α.Δ. 555, 560-1). Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό του, το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής (λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων ή λόγω κλεισίματος του λογαριασμού ή λόγω ανάκλησης της επιταγής) είναι αδίκημα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus) (Halsbury's, Law of England, fourth edition, reissue, vol. 11
(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Μια επιταγή είναι, ως εκ της φύσεώς της, χρεόγραφο, το οποίο δύναται να μεταβιβαστεί. Κάθε πρόσωπο το οποίο υπογράφει την επιταγή θεωρείται, κατά τεκμήριον, ως μέρος αυτής «για αξία» (άρθρο 30
(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Με άλλα λόγια, η έκδοση μίας επιταγής δηλώνει, κατ΄ αρχήν, την ύπαρξη νόμιμου ανταλλάγματος. Ο κάτοχος της επιταγής θεωρείται, κατά τεκμήριον, ως κάτοχος κατά τον προσήκοντα τρόπο, δηλ. ότι έδωσε αξιόλογη και καλή αντιπαροχή (άρθρο 30
(2)του Κεφ. 262, Λοίζου ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 108). Στην απόφαση Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Γ. Χρήστου (ανωτέρω), ο έντιμος Δικαστής κ. Ναθαναήλ υποδεικνύει τα εξής σχετικώς με τη θέση της επιταγής στις εμπορικές συναλλαγές: « .... Η ποινική .... ευθύνη (εννοείται του εκδότη ακάλυπτης επιταγής) είναι βεβαίως νομοθετική επιλογή και συνάδει με το αξιόγραφο μιας επιταγής, η οποία ισοδυναμεί με μετρητά. Η έκδοση επιταγής είναι κοινή συναλλακτική πρακτική και αποτελεί ένα γρήγορο και αποτελεσματικό μέσο εμπορικής δραστηριότητας. Υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι τιμάται κατά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέα, ώστε να υπάρχει ασφάλεια στις εμπορικές συναλλαγές. Επομένως η ποινικοποίηση της ανάκλησης χωρίς εύλογη αιτία ήρθε να προσθέσει και όχι να αφαιρέσει στην αποτελεσματικότητα της. .....» Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ο εξεταστής της υπόθεσης αστυφύλακας 3183 Ζ. Κούμουρου (Μ.Κ.1), η Άλκηστις Δημητριάδου (Μ.Κ.2), υπάλληλος του τραπεζικού οργανισμού «Τράπεζα Κύπρου», και ο Χρίστος Καρκώτης (Μ.Κ.3), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας «Karkotis Manufacturing & Trading Ltd». Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Κεντρική θέση στην έγγραφη μαρτυρία κατέχουν οι επίδικες επιταγές (τεκμήρια 12 έως και 20), πιστοποιητικά εκδοθέντα από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη τα οποία αφορούν στη σύσταση και τους αξιωματούχους των κατηγορουμένων αρ. 1 (τεκμήριο 21), οι γραπτές εντολές ανάκλησης των επιταγών (τεκμήρια 23 και 25) και τραπεζικά έγγραφα τα οποία αφορούν στη λειτουργία του τραπεζικού λογαριασμού υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374 και στα οποία συμπεριλαμβάνεται έγγραφο με δείγμα υπογραφής του Γιώργου Καζαμία και της Ανδρούλλας Καζαμία, ως των φυσικών προσώπων που είναι εξουσιοδοτημένα να χειρίζονται το λογαριασμό αυτό (τεκμήριο 30). Κληθέντες σε απολογία οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να παραμείνουν σιωπηλοί. Και ούτε επαρουσίασαν οιανδήποτε μαρτυρία. Δια της τελικής της αγόρευσης η ευπαίδευτη συνήγορος των κατηγορουμένων εισηγήθηκε πώς δεν απεδείχθηκε υπόθεση εναντίον των πελατών της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κα Κώστα εισηγήθηκε, συγκεκριμένα, τα εξής: (α) Δεν απεδείχθηκε η έκδοση των επιταγών εφ΄ όσον η εταιρεία «Karkotis Manufacturing & Trading Ltd», η οποία εμφανίζεται στο κατηγορητήριο ως οι παραπονούμενοι δεν είναι οι νομιμοποιημένοι κομιστές. Όλες οι επιταγές καταγράφουν στο σώμα τους, ως δικαιούχο, πρόσωπο ονόματι «KARKOTIS» το οποίο δεν τις οπισθογράφησε. (β) Δεν επαρουσιάσθηκε θετική μαρτυρία για το ποιος υπέγραψε τις επιταγές. (γ) Η επιστολή ημερ. 20.09.2010 (τεκμήριο 23), δια της οποίας δίδονται εντολές για την ανάκληση των επιταγών 90510570, 90510568, 90510569, 90510571, 90810572 και 90510573 (τεκμήρια 15 έως και 20), δεν φέρει την σφραγίδα του εκδότη των επιταγών. Περαιτέρω, οι επιστολές ημερ. 20.09.2010 και 31.08.2010 (τεκμήρια 23 και 25, αντιστοίχως) δια των οποίων δίδονται οδηγίες για την ανάκληση των επιταγών (τεκμήρια 12 έως και 20) υπογράφοντα από πρόσωπο ονόματι Άντρη Καζαμία. Όμως, σύμφωνα με το τεκμήριο 30, δικαίωμα διαχείρισης του λογαριασμού υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374 έχει φυσικό πρόσωπο ονόματι Ανδρούλλα Καζαμία. Και καμία μαρτυρία εδόθηκε τείνουσα να αποδείξει ότι η Ανδρούλλα Καζαμία και η Άντρη Καζαμία είναι το ίδιο πρόσωπο. (δ) Για τους κρίσιμους χρόνους της 31.08.2010 και 20.09.2010 ουδεμία μαρτυρία επαρουσιάστηκε. Αντίθετες θέσεις εξέφρασε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Το κρίσιμο μέρος της μαρτυρίας θα παρουσιασθεί και θα σχολιασθεί κατά τη συζήτηση η οποία ακολουθεί: Η στοιχειοθέτηση του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής προϋποθέτει, κατά πρώτον, την έγκυρη και κανονική έκδοση της επιταγής (απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 116/2011 L.C.D. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.α., ημερ. 30.01.2015). Η εξέταση του ζητήματος γίνεται με οδηγό το νομοθετικό ορισμό της επιταγής. Ο περί Ποινικού Κώδικα (Τροποιποιητικός) (Αρ. 4) Νόμος του 2003 (Ν. 164(Ι)/2003, ο οποίος ετέθηκε σε ισχύ στις 24.10.2003) προσέθεσε, στο ερμηνευτικό άρθρο 4 του Κεφ. 154, τον εξής ορισμό της «επιταγής»: «Επιταγή σημαίνει γραπτή εντολή του εκδότη προς Τράπεζα για πληρωμή καθορισμένου ποσού σε ορισμένο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή σε δικαιούχο κομιστή, ανεξάρτητα από το αν καθίσταται πληρωτέα σε μεταγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία έκδοσής της ή/και παράδοσής της και περιλαμβάνει δίγραμμη επιταγή». Επειδή η επιταγή αποτελεί είδος συναλλαγματικής, ο δια του άρθρου 4 του Κεφ. 154 νομοθετικός ορισμός της πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συγκλίνων με τις σχετικές διατάξεις του περί Συναλλαγματικών Νόμου (Κεφ. 262, ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) (L.C.D. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.α (ανωτέρω). Το άρθρο 3
(1)και
(2)του Κεφ. 262 διαλαμβάνει τα εξής: «3. Ορισμός συναλλαγματικής
(1)Συναλλαγματική είναι η χωρίς όρους έγγραφη εντολή που απευθύνεται από ένα πρόσωπο σε άλλο, υπογραμμένη από το πρόσωπο που τη δίδει και η οποία απαιτεί από το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται να πληρώσει επί τη εμφάνισει ή σε ορισμένο ή καθορισμένο μελλοντικό χρόνο ορισμένο ποσό χρημάτων σε καθορισμένο πρόσωπο ή σε διαταγή καθορισμένου προσώπου ή στον κομιστή.
(2)Έγγραφο το οποίο δεν πληροί τους όρους αυτούς, ή το οποίο διατάζει όπως γίνει οποιαδήποτε πράξη επιπρόσθετα προς την πληρωμή χρημάτων, δεν αποτελεί συναλλαγματική». Συνεπώς, προϋπόθεση εγκυρότητας μίας συναλλαγματικής, και κατ΄ επέκτασιν μιας επιταγής, είναι η υπογραφή της από τον εντολέα της (Poly G. Knitwear Ltd v. Εφόρου Εταιρειών κ.α.
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 96, 101-2). Εν σχέσει με το ζήτημα αυτό, η Άλκηστις Δημητριάδου (Μ.Κ.2) εδήλωσε τα εξής: Η ιδία, εκ καθήκοντος, εχειριζόταν τον λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374, οι δε διαδικασίες για το άνοιγμά του έγιναν ενώπιόν της. Δυνάμει απόφασης του διοικητικού συμβουλίου τους, την οποίαν εκοινοποίησαν στην «Τράπεζα Κύπρου», οι κατηγορούμενοι αρ. 1 εξέδιδαν, από τον τραπεζικό λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374, επιταγές δια της υπογραφής δύο εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων τους και συγκεκριμένα του Γιώργου Καζαμία και της Ανδρούλλας Καζαμία (τεκμήριο 30). Τα πρόσωπα αυτά παρέσχαν στην «Τράπεζα Κύπρου» δείγματα των υπογραφών τους για σκοπούς ελέγχου (τεκμήριο 30). Χειριζομένη τον λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-00374, «είχ(ε) συχνά επαφή με έγγραφα στα οποία υπέγραφαν» οι κατηγορούμενοι αρ. 3 και 4 και «είχ(ε) αποκτήσει γνώση» των υπογραφών τους. Ενώπιον του Δικαστηρίου η μάρτυς επεθεώρησε τις επιταγές, οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της 8ης έως και την 16η κατηγορία (τεκμήρια 12 έως και 20), καθώς και τις επιστολές ημερ. 20.09.2010 και 31.08.2010 (τεκμήρια 23 και 25, αντιστοίχως) και εδήλωσε πώς όλα αυτά τα έγγραφα φέρουν, πράγματι, τις υπογραφές της Ανδρούλλας Καζαμία και του Γιώργου Καζαμία. Ας σημειωθεί πώς, αναφερομένη στην κατηγορουμένη αρ. 4, η μάρτυς εχρησιμοποιούσε εναλλάξ τα ονόματα Ανδρούλλα Καζαμία και Άντρη Καζαμία. Περαιτέρω, ο Χρίστος Καρκώτης (Μ.Κ.3) εδήλωσε πώς οι επιταγές εξεδόθηκαν στα πλαίσια της επαγγελματικής συνεργασίας μεταξύ των κατηγορουμένων αρ. 1 και της εταιρείας «Karkotis Manufacturing & Trading Ltd», η οποία ασχολείται με την εμπορία τροφίμων και της οποίας είναι πρόεδρος και εκτελεστικός διευθύνων σύμβουλος. Ο μάρτυς εδήλωσε, επίσης, πώς ο καταγεγραμμένος στις επιταγές ως δικαιούχος, δηλαδή το πρόσωπο ονόματι «Karkotis» είναι η εταιρεία «Karkotis Manufacturing & Trading Ltd». Η Άλκηστις Δημητριάδου (Μ.Κ.2) και ο Χρίστος Καρκώτης (Μ.Κ.3) υπήρξαν θετικοί, συγκεκριμένοι και άμεσοι στις απαντήσεις τους, οι οποίες, επιπλέον, συνάδουν με έγγραφη μαρτυρία (τεκμήρια 12 έως και 20, 23, 25 και 30) και χαρακτηρίζονται από λογική συνοχή. Ειδικότερα, και όσον αφορά στην μαρτυρία της Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) για την γνησιότητα των υπογραφών επί των επιταγών (τεκμήρια 12 έως και 20) καθώς και επί των επιστολών ανάκλησης της πληρωμής τους (τεκμήρια 23 και 25) διαπιστώνεται πώς η μάρτυς διαθέτει την ικανότητα της αναγνώρισης των υπογραφών των κατηγορουμένων αρ. 3 και 4 εφ΄ όσον αυτή εδήλωσε πώς, εκ καθήκοντος, «είχ(ε) συχνά επαφή με έγγραφα στα οποία (αυτοί) υπέγραφαν» και «είχε αποκτήσει γνώση» των υπογραφών τους (Μακαρίου ν. Τσιμεντοποιίας Βασιλικού
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 395, 406). Ας σημειωθεί πώς η Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) δεν αντεξετάστηκε επί των δηλώσεών της αυτών. Δεδομένων των θετικών γνωρισμάτων της μαρτυρίας της Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) και του Χρίστου Καρκώτη (Μ.Κ.3), τα όσα αυτοί εδήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία συνοψίζονται πιο πάνω, κρίνονται ως αξιόπιστα και αληθή και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου επί των γεγονότων. Οι ως άνω αξιόπιστες δηλώσεις των μαρτύρων κατηγορίας Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) και Χρίστου Καρκώτη (Μ.Κ.3) στοιχειοθετούν το γεγονός πώς οι επιταγές, οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της 8ης έως και την 16η κατηγορία (τεκμήρια 12 έως και 20), συνιστούν «επιταγές» εν τη εννοία του νόμου εφ΄ όσον αυτές εξεδόθηκαν ως οι κατηγορούμενοι αρ. 1, ένα νομικό πρόσωπο το οποίο εκδίδει επιταγές δια των νόμιμων αντιπροσώπων του, απεφάσισαν και εφ΄ όσον αυτές καταγράφουν, ως δικαιούχο, πρόσωπο υπαρκτό, δηλ. πρόσωπο ονόματι «KARKOTIS», το οποίο, σύμφωνα με αξιόπιστη μαρτυρία ταυτίζεται με την εταιρεία «Karkotis Manufacturing & Trading Ltd». Οι δηλώσεις αυτές στοιχειοθετούν, επίσης, το γεγονός πώς οι επιταγές (τεκμήρια 12 έως και 20) ανεκλήθηκαν, παρομοίως, ως οι κατηγορούμενοι αρ. 1 απεφάσισαν, δηλαδή δια της από κοινού ενέργειας των νομίμων αντιπροσώπων τους, της Αντρούλλας ή Άντρης Καζαμία και του Γιώργου Καζαμία. Η ανάκληση των επιταγών υπ΄ αριθμόν 90510194, 90510195 και 90510623 (τεκμήρια 12 έως και 14) έγινε δια της επιστολής ημερ. 31.08.2010 (τεκμήριο 25). Η δε ανάκληση των επιταγών υπ΄ αριθμόν 90510570, 90510568, 90510569, 90510571, 90510572 και 90510573 (τεκμήρια 15 έως και 20) έγινε δια της επιστολής ημερ. 20.09.2010 (τεκμήριο 23). Ας σημειωθεί, πώς αντεξετάζοντας τους μάρτυρες κατηγορίας, η ευπαίδευτη συνήγορος των κατηγορουμένων δεν αμφισβήτησε ευθέως «την πατρότητα» των υπογραφών επί των επιταγών και ούτε υπέβαλε ο,τιδήποτε υποστηρικτικό της τελικής της εισήγησης περί μη απόδειξης της νομότυπης και κανονικής έκδοσης αυτών. Επίσης, αντεξετάζοντας τους μάρτυρες κατηγορίας, η ευπαίδευτη συνήγορος των κατηγορουμένων δεν αμφισβήτησε την κανονικότητα των επιστολών ανάκλησης ημερ. 31.08.2010 και 20.09.2010 (τεκμήρια 23 και 25, αντιστοίχως): Η κα Κώστα δεν αντεξέτασε τον αστυφύλακα 3183 Ζ. Κούμουρου (Μ.Κ.1), ενώ, η αντεξέταση της Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) περιορίστηκε σε ερωτήσεις για τους εξουσιοδοτημένους να χειρίζονται τον λογαριασμό υπ΄ αριθμόν 0577-11-000374. Κατά δε την αντεξέταση του Χρίστου Καρκώτη (Μ.Κ.3), η κα Κώστα έθεσε μόνον ερωτήσεις και υποβολές σχετικές με το γεγονός πώς ο μάρτυς δεν ήταν παρών κατά την έκδοση των επιταγών, δεν τις παρέλαβε ο ίδιος προσωπικώς από τον εκδότη τους και δεν γνωρίζει προσωπικώς τους κατηγορουμένους αρ. 3 και 4 (Κονιζίδου ν. Αρέστη (Αρ. 1)
(2009)2 Α.Α.Δ. 345, 348). Εν πάση περιπτώσει, η αξιόπιστη μαρτυρία της Άλκηστης Δημητριάδου (Μ.Κ.2) περί του γεγονότος πώς οι κατηγορούμενοι αρ. 3 και 4 υπέγραψαν τις επιστολές ανάκλησης των επιταγών, επικαλούμενοι μόνον την «διαφωνία που προέκυψε μεταξύ .... (των κατηγορουμένων αρ. 1) και των εν λόγω προμηθευτών» (τεκμήρια 23 και 25) οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα πώς αυτοί εγνώριζαν περί της ύπαρξης των επιταγών και απεδέχθηκαν την γνησιότητα της υπογραφής τους επί αυτών (Κονιζίδου ν. Αρέστη (Αρ. 1), ανωτέρω). Καταληκτικά, εξέταση της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, οδηγεί στην διαπίστωση πώς στοιχειοθετείται, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων αρ. 1, 3 και 4 όσον αφορά στην 8η έως και την 16η κατηγορία. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση των κατηγορουμένων αρ. 1, 3 και 4, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England (ανωτέρω), Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Αθανασίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Οι αιτιάσεις της κας Κώστα, οι οποίες καταγράφονται πιο πάνω και οι οποίες περιορίζονται στα συστατικά του επίδικου αδικήματος, κρίνονται ως αβάσιμες. Παρενθετικώς παρατηρείται πώς οι αιτιάσεις αυτές δεν καλύπτουν την υπεράσπιση της ανάκλησης για εύλογη αιτία, η προβολή και προώθηση της οποίας ανεμένετο δεδομένου του περιεχομένου των επιστολών ανάκλησης (τεκμήρια 23 και 25). Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 3 και 4 κρίνονται ένοχοι όσον αφορά στην 8η έως και την 16η κατηγορία. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο