Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Abdulsattar Alhesso, Υπόθεση αρ.: 15103/2013, 29/7/2015

(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια - 1η κατηγορία). Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες: «Ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 4/6/2013-23/7/2013, συμπεριλαμβανομένων σε άγνωστη ημερομηνία για την κατηγορούσα αρχή, στην οδό Αγίου Θωμά στην Ορόκλινη, στην Επαρχία Λάρνακας δολίως παροχέτευε προς ιδίαν αυτού χρήση άγνωστη ποσότητα τόνων πόσιμου ύδατος, αγνώστου αξίας, περιουσία του Συμβουλίου Βελτιώσεως Ορόκλινης». Ας σημειωθεί πώς διαπράττει το επίδικο κακούργημα: « .... Όποιος με δόλιο τρόπο αφαιρεί ή παροχετεύει για δική του χρήση ή για χρήση κάποιου άλλου τρεχούμενο νερό που ανήκει σε άλλο ....». (άρθρο 279(ε) του Κεφ. 154). Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως ο Μιχάλης Αντωνίου (Μ.Κ.1), υπάλληλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Ορόκλινης («το Συμβούλιο»), ο αναπληρωτής λοχίας 1344 Α. Λουκά (Μ.Κ.2), ο αστυφύλακας 252 Μ. Μιχαήλ (Μ.Κ.3), ο αστυφύλακας 1866 Α. Μαλεκκίδης (Μ.Κ.4) και η Γιαννούλα Παναγή (Μ.Κ.5). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν έγγραφη και πραγματική. Κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, οι γραπτές καταθέσεις στην αστυνομία του Μιχάλη Αντωνίου (Μ.Κ.1), ημερ. 23.07.2013 (τεκμήριο 1), του κατηγορουμένου, ημερ. 23.07.2013 (τεκμήριο 6) και της Γιαννούλας Παναγή, ημερ. 07.10.2013 (τεκμήριο 8), δέσμη 5 φωτογραφιών (τεκμήριο 2), οι γραπτές καταθέσεις του αναπληρωτή λοχία 1344 Α. Λουκά (Μ.Κ.2), ημερ. 26.09.2013 (τεκμήριο 3), του αστυφύλακα 252 Μ. Μιχαήλ (Μ.Κ.3), ημερ. 27.07.2013 (τεκμήριο 4) και του αστυφύλακα 1866 Α. Μαλεκκίδη (Μ.Κ.4), ημερ. 11.10.2013 (τεκμήριο 5), η γραπτή κατηγορία η οποία απηγγέλθηκε στον κατηγορούμενο και η απάντησή του (τεκμήριο 7), αντίγραφο πληρεξουσίου εγγράφου (τεκμήριο 9) και αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας (τεκμήριο 10). Κληθείς σε απολογία, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε δήλωση ανωμοτί, αρνούμενος ενοχή. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Το κρίσιμο μέρος της θα παρουσιασθεί, θα σχολιασθεί και θα αξιολογηθεί κατά την συζήτηση η οποία ακολουθεί:

(1)Η μαρτυρία, την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, παρουσιάζει την ακόλουθη εικόνα ως προς τα κρίσιμα γεγονότα: Περί τα τέλη Μαΐου του έτους 2013 η Γιαννούλα Παναγή (Μ.Κ.5) εζήτησε από το Συμβούλιο, το οποίο είναι αρμόδιο, την αφαίρεση του μετρητή ύδατος από την οικία υπ΄ αριθμόν 7, η οποία ανήκει στο συγκρότημα «Αντωνίου Κώρτ», Block B επί της οδού Αγίου Θωμά αρ. 1 στην Ορόκλινη («η οικία»). Στην οικία διέμενε παλαιότερα η αδελφή της Μαρίας Παναγή (Μ.Κ.5), Μηλίτσα Ανδρέου, στην οποίαν και ανήκει (τεκμήριο 10), μαζί με τον συμβίο της, τον κατηγορούμενο. Όμως, η Μηλίτσα Ανδρέου εγκατέλειψε την οικία και επειδή η Μαρία Παναγή (Μ.Κ.5) ανέλαβε την διαχείριση και τα έξοδά της (τεκμήριο 9) επέλεξε να διακόψει την παροχή ρεύματος και ύδατος σε αυτήν. Η αφαίρεση του μετρητή ύδατος έγινε στις 04.06.2013 από τον Μιχάλη Αντωνίου (Μ.Κ.1), υπάλληλο του Συμβουλίου. Η Μαρία Παναγή (Μ.Κ.5) δεν είναι βέβαιη πώς ο κατηγορούμενος διαμένει μονίμως στην οικία. Γνωρίζει, όμως, ότι ο κατηγορούμενος δεν μετεκόμισε αμέσως μόλις τον εγκατέλειψε η αδελφή της. Επιπλέον, η Μαρία Παναγή (Μ.Κ.5) επερνούσε τακτικά έξω από την οικία, καθ΄ οδόν προς την εργασία της, και έτυχε, σε κάποιες περιπτώσεις, να δει τον κατηγορούμενο στην βεράντα. Στις 22.07.2013 η Μαρία Παναγή (Μ.Κ.5) επέρασε και πάλιν έξω από την οικία. Δεν είδε εκεί τον κατηγορούμενο. Είδε, όμως, ότι η αυλή ήταν βρεγμένη. Υποψιάστηκε ότι γίνεται κλοπή ύδατος από τον κατηγορούμενο και ειδοποίησε αμέσως το Συμβούλιο. Το πρωί της επομένης, δηλ. της 23.07.2013, ο Μιχάλης Αντωνίου (Μ.Κ.1) επεσκέφθηκε την οικία. Ο κατηγορούμενος απουσίαζε. Επιτόπου ο Μιχάλης Αντωνίου (Μ.Κ.1) διεπίστωσε πώς το λάστιχο παροχής ύδατος, το οποίο ανήκει στο Συμβούλιο, είχε ενωθεί απ΄ ευθείας με λάστιχο το οποίο κατέληγε στην αυλή της οικίας χωρίς να υπάρχει στο ενδιάμεσο ο αναγκαίος μετρητής (τεκμήριο 2). Στις 23.07.2015, επιτόπου παρέστησαν, επίσης, ο αναπληρωτής λοχίας 1344 Α. Λουκά (Μ.Κ.2), ο αστυφύλακας 252 Μ. Μιχαήλ (Μ.Κ.3) και ο αστυφύλακας 1866 Α. Μαλεκκίδης (Μ.Κ.4). Η είσοδος του Μιχάλη Αντωνίου (Μ.Κ.1), του αναπληρωτή λοχία 1344 Α. Λουκά (Μ.Κ.2), του αστυφύλακα Μ. Μιχαήλ (Μ.Κ.3) και του αστυφύλακα 1866 Α. Μαλεκκίδη (Μ.Κ.4) στην αυλή της οικίας υπήρξε ελεύθερη και απρόσκοπτη. Το εξωτερικό κάγκελο δεν ήταν κλειδωμένο και ούτε υπήρχε οιονδήποτε άλλο εμπόδιο. Επί τόπου ο αστυφύλακας 1866 Α. Μαλεκκίδης (Μ.Κ.4) διεπίστωσε πώς, διαμέσου της ως άνω περιγραφείσας αυτοσχέδιας ένωσης των λαστίχων, παρείχετο ύδωρ. Το απόγευμα της 23.07.2013 ο αστυφύλακας 1866 Α. Μαλεκκίδης (Μ.Κ.4) επεσκέφθηκε εκ νέου την οικία όπου συνάντησε, για πρώτη φορά, τον κατηγορούμενο. Τον επληροφόρησε για την εξεταζόμενη υπόθεση κλοπής ύδατος. Αργότερα τον εκάλεσε στον αστυνομικό σταθμό, έλαβε την κατάθεσή του (τεκμήριο 6) και τον εκατηγόρησε γραπτώς για το επίδικο αδίκημα (τεκμήριο 7). Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή (τεκμήριο 7). Στην κατάθεσή του στην αστυνομία, ημερ. 23.07.2013 (τεκμήριο 6) ο κατηγορούμενος αναφέρει πώς παλαιότερα διέμενε, πράγματι, στην οικία μαζί με την πρώην συμβία του Μηλίτσα Ανδρέου και το παιδί τους. Όμως, όταν η Μηλίτσα Ανδρέου τον εγκατέλειψε, παίρνοντας μαζί και το παιδί τους, ο ίδιος εγκατεστάθηκε αλλού αφού διεκόπηκε η παροχή ρεύματος στην οικία. Όμως, συνέχιζε να επισκέπτεται την οικία «καθημερινά για 2-3 ώρες». Δια της ανωμοτί δήλωσής του ο κατηγορούμενος προσέθεσε πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, επεσκεπτόταν καθημερινώς την οικία και έμενε εκεί για δύο έως τρεις ώρες γιατί ήλπιζε ότι θα συναντούσε την πρώην συμβία του και το παιδί τους. Η μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη εφ΄ όσον όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας επαρουσιάσθηκαν ως πρόσωπα τα οποία προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να πουν την αλήθεια και εφ΄ όσον δεν επαρουσιάσθηκε, από την πλευρά του κατηγορουμένου, αντίθετη μαρτυρία. Τα κρίσιμα γεγονότα, στα οποία ανεφέρθηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας, ως αυτά συνοψίζονται πιο πάνω, κρίνονται ως αποδεδειγμένα και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου.

(2)Από την μαρτυρία την οποίαν προσεκόμισε η κατηγορούσα αρχή προκύπτει πώς ο κατηγορούμενος εγκαλείται για το επίδικο αδίκημα βάσει περιστατικής μαρτυρίας (circumstantial evidence). Δεν επαρουσιάσθηκε άμεση μαρτυρία (direct evidence) αποκαλύπτουσα ότι ο κατηγορούμενος προέβηκε στην προαναφερθείσα αυτοσχέδια ένωση των λαστίχων παροχής ύδατος (τεκμηρίου 2) και ή ότι αυτός χρησιμοποιεί ύδωρ το οποίο παρέχεται διαμέσου της ένωσης αυτής. Ουδείς των μαρτύρων κατηγορίας εδήλωσε να είναι αυτόπτης μάρτυρας τέτοιων περιστατικών. Μάρτυρες κατηγορίας ανεφέρθηκαν σε υποψίες και πιθανολογήσεις για την ενοχή του κατηγορουμένου επί τη βάσει των ως άνω γεγονότων. Συναφώς σημειώνεται πώς «Περιστατική είναι η μαρτυρία η οποία προκύπτει από ή συναρτάται προς τα περιστατικά του εγκλήματος. Αντιδιαστέλλεται προς άμεση μαρτυρία, δηλαδή μαρτυρία η οποία ευθέως αποκαλύπτει τα περιστατικά του εγκλήματος και το έγκλημα ..... ποιοτικά η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της ....» (Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 444, 450, δείτε και την Fournides ν. Republic

(1986)1 C.L.R. 75). Σημειώνεται, επίσης, πώς « .... η περιστατική μαρτυρία για να οδηγήσει σε καταδίκη πρέπει να είναι τέτοια που στο σύνολό της να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων .....» (Καϊμής ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 662, 673). Στην απόφαση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, 200) παρουσιάζεται, με παραστατικότητα, ο τρόπος με τον οποίον λειτουργεί η περιστατική μαρτυρία ως εξής: «Ξεχωριστά (individual) μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους, έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Άλλες αποφάσεις παρομοιάζουν την περιστατική μαρτυρία με δίκτυ στερεά συνδεδεμένο, ώστε να συγκρατεί χωρίς κίνδυνο πτώσης το περιεχόμενο του».

(3)Είναι γεγονός πώς αποδεδειγμένα γεγονότα και συγκεκριμένα το αποδεδειγμένο γεγονός της αφαίρεσης, στις 03.06.2013, του μετρητή ύδατος από τις εγκαταστάσεις της οικίας, το αποδεδειγμένο γεγονός της ύπαρξης αυτοσχέδιας ένωσης των λαστίχων, τα οποία καταλήγουν στην αυλή της οικίας και διαμέσου των οποίων υπάρχει η δυνατότητα παροχής ύδατος, το αποδεδειγμένο γεγονός πώς στις 22.07.2013, η αυλή της οικίας ήταν βρεγμένη, το αποδεδειγμένο γεγονός πώς κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλ. από τις 04.06.2013 έως και τις 23.07.2013, ο κατηγορούμενος έτυχε, σε κάποιες περιπτώσεις, να θεαθεί στην βεράντα της οικίας καθώς και το αποδεδειγμένο γεγονός πώς το απόγευμα της 23.07.2012 ο κατηγορούμενος ευρίσκετο στην οικία, δύνανται να δημιουργήσουν υποψίες και πιθανολογήσεις για την ενοχή του. Όμως, αυτά τα αποδεδειγμένα γεγονότα δεν συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά μίας πλήρους και συνεκτικής περιστατικής μαρτυρίας η οποία «να οδηγεί αναπόφευκτα σε συμπέρασμα ενοχής, μη επιδεχόμενη λογικά άλλη ερμηνεία ή εξήγηση και μη ούσα συμβατή με άλλη άποψη των πραγμάτων» [Καϊμής ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)]. Αυτά τα αποδεδειγμένα γεγονότα στοιχειοθετούν μεμονωμένους κρίκους, όχι, όμως, αλυσίδα γεγονότων τα οποία, «ως θέμα λογικής συνέπειας» [Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)], οδηγούν στην ενοχή του κατηγορουμένου. Άλλοι κρίκοι για να δημιουργηθεί αυτή η αλυσίδα θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να είναι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος διέμενε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, εξωλοκλήρου στην οικία, με αποτέλεσμα αυτός, κατά λογική συνέπεια, να έχει ανάγκη την παροχή ύδατος, το γεγονός ότι η αυτοσχέδια ένωση των λαστίχων καταλήγει και εντός της οικίας, και όχι μόνον στην αυλή, καθώς και το γεγονός πώς πρόσβαση στην αυλή της οικίας έχει μόνον ο κατηγορούμενος και όχι οιοσδήποτε τρίτος. Η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου πώς, εν προκειμένω, δεν επαρουσιάσθηκε περιστατική μαρτυρία ικανή να στοιχειοθετήσει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την ενοχή του κατηγορουμένου κρίνεται βάσιμη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνεται πώς η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία την οποίαν αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο