Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γεώργιου Νεοπτολέμου, Υπόθεση αρ.: 218/2013, 6/8/2015

(1)του Κεφ. 154 - 2η κατηγορία), για δημόσια εξύβριση (άρθρο 99 του Κεφ. 154 - 3η κατηγορία), για επίθεση κατά οργάνου τήρησης της τάξης (άρθρο 244(β) του Κεφ. 154 - 7η κατηγορία), και για εσκεμμένη παρεμπόδιση οργάνου τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση των καθηκόντων του (άρθρο 244(β) του κεφ. 154 - 8η κατηγορία). Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως εξής: Στις 05.08.2012, στην οδό Ρηγαίνης στην Αραδίππου, της επαρχίας Λάρνακας, ο κατηγορούμενος (α) συμπεριεφέρθηκε σε δημόσιο μέρος κατά τρόπον ο οποίος προεκάλεσε διασάλευση της ειρήνης (1η κατηγορία), (β) διατελών σε κατάσταση μέθης, συμπεριεφέρθηκε ατάκτως (2η κατηγορία), (γ) εξύβρισε τον Βασίλη Παυλήμπεη με την φράση «πουστοππεζέβεγκε, η γεναίκα σου εν πουτάνα, η κόρη σου εν πουτάνα, γαμώ σας ούλους», κατά τρόπον ώστε ήταν πιθανόν να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο επίθεση (3η κατηγορία), (δ) επετέθηκε κατά του αστυφύλακα 1150 Ι. Ιωάννου ενώ αυτός εκτελούσε κανονικώς τα καθήκοντά του (7η κατηγορία) και (ε) εσκεμμένως παρεμπόδισε τον προρρηθέντα αστυφύλακα κατά την δέουσα εκτέλεση των καθηκόντων του (8η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως ο αστυφύλακας 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) και ο αστυφύλακας 1311 Ι. Γεωργίου (Μ.Κ.2). Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσε ενόρκως ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, η κατάθεση του αστυφύλακα 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) ημερ. 05.08.2012 (τεκμήριο 1) καθώς και το έγγραφο με τις γραπτές κατηγορίες, οι οποίες απηγγέλθηκαν εναντίον του κατηγορουμένου στις 06.08.2012, και την απάντησή του (τεκμήριο 2). Παρενθετικώς σημειώνεται πώς στις περιπτώσεις συνοπτικής δίκης, ως η προκειμένη, η κατηγορούσα αρχή δεν υποχρεούται να καλέσει όλους όσους καταγράφονται στο κατηγορητήριο ως μάρτυρες κατηγορίας. Ως αναφέρεται στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάββα

(1998)2 Α.Α.Δ. 224, 230, τα καταγεγραμμένα, στο κατηγορητήριο, ονόματα μαρτύρων δεν αποτελούν μέρος του θεσμοθετημένου περιεχομένου του κατηγορητηρίου. Κατά συνέπειαν η επιλογή της κατηγορούσας αρχής να μην καλέσει τα άλλα τρία πρόσωπα, τα οποία καταγράφονται στο κατηγορητήριο ως μάρτυρες κατηγορίας, δεν επηρεάζει αφ΄ εαυτής και κατ΄ αρχήν την υπόθεσή της. Περαιτέρω, σημειώνεται πώς η κατηγορούσα αρχή δεν υποχρεούται να καλέσει, ως μάρτυρες κατηγορίας, τους εκάστοτε παραπονουμένους (Ψυλλίδης ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 326). Δια της τελικής του αγόρευσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου υπεστήριξε πώς δεν απεδείχθηκαν, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τα επίδικα αδικήματα. Ο κ. Αριστοτέλους επεκαλέσθηκε τα εξής ζητήματα νόμου και γεγονότων:

(1)Ο κατηγορούμενος ουδεμία πρόθεση είχε.

(2)Τα γεγονότα εξελίχθηκαν σε χωματόδρομο και όχι σε «δημόσιο μέρος».

(3)Ο κατηγορούμενος δεν ετελούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος. Εν πάση περιπτώσει, ο κατηγορούμενος δεν υπεβλήθηκε σε σχετική εξέταση με τη χρήση μηχανήματος.

(4)Δεν υπάρχει μαρτυρία πώς ο αστυφύλακας 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) ο οποίος, κατ΄ ισχυρισμόν, εδέχθηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο εφοβήθηκε εξ αιτίας της επίθεσης αυτής.

(5)Ο κατηγορούμενος ουδόλως αντιστάθηκε στις προσπάθειες των αστυνομικών να τον συλλάβουν. Αντιθέτως, αυτός τους παρότρυνε να τον συλλάβουν. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας και η έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Η παρουσίαση, ο σχολιασμός και η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα γίνει κατά την συζήτηση η οποία ακολουθεί:

(1)Ο αστυφύλακας 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) υπήρξε αυτόπτης και αυτήκουος μάρτυς των γεγονότων τα οποία σχετίζονται με την 1η, την 2η, την 3η, την 7η και την 8η κατηγορία. Ο μάρτυς, με λόγο άμεσο, σαφή, συγκροτημένο και συνεκτικό εδήλωσε τα εξής: Το απόγευμα της 05.08.2012 και εν ώρα καθήκοντος επληροφορήθηκε πώς ο κατηγορούμενος ευρίσκετο στην οδό Ρηγαίνης αρ. 3, στην Αραδίππου, στην οικία της πρώην συζύγου του Έλενας Παυλήμπεη, και προκαλούσε φασαρία. Μετέβηκε στη σκηνή μαζί με συναδέλφους του και εκεί είδε τον κατηγορούμενο να ευρίσκεται εντός του οχήματός του και τον άκουσε να φωνάζει, απευθυνόμενος προς τον πρώην πεθερό του Βασίλη Παυλήμπεη. Προσεπάθησε να ηρεμήσει τον κατηγορούμενο. Πλην όμως, αυτός βγήκε από το όχημα του, πλησίασε τα πρώην πεθερικά του Βασίλη και Μαρία Παυλήμπεη, οι οποίοι ευρίσκοντο στην αυλή της οικίας τους, και εφώναξε απευθυνόμενος προς τον πρώτο: «Είσαι πουστοπεζέβεγκος και η γαινέκα σου εν πουτάνα. Τζαι η κόρη σου εν πουτάνα και γαμώ σας ούλους». Ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο όχημά του, μπήκε μέσα και, πριν κλείσει την πόρτα, κτύπησε, με την δεξιά γροθιά του, το εσωτερικό της. Συνεπεία τούτου, προεκλήθηκε στον κατηγορούμενο μικρό τραύμα στο μικρό δάκτυλο του δεξιού χεριού. Επληροφόρησε τον κατηγορούμενο πώς ευρίσκεται υπό σύλληψιν για τα αδικήματα της μέθης, της πρόκλησης ανησυχίας και της δημόσιας εξύβρισης. Τότε αυτός αντέδρασε, έσπρωξε με δύναμη την πόρτα του οχήματός του και βγήκε έξω. Αυτή η βίαιη αντίδραση του κατηγορουμένου προεκάλεσε στον ίδιο ελαφρύ τραυματισμό σε δάκτυλο του δεξιού του χεριού. Η όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου του προεκάλεσε, επίσης, ανησυχία και αναστάτωση. Παρά την αντίσταση και τα συνεχή σπρωξίματα εκ μέρους του κατηγορουμένου, και παρά τις προσπάθειες αυτού να τον παρεμποδίσει να ασκήσει τα καθήκοντά του, εν τέλει, με την βοήθεια συναδέλφου του, τον ακινητοποίησε, του πέρασε χειροπέδες και τον οδήγησε εντός του υπηρεσιακού του οχήματος. Καθ΄ όλην την διάρκεια του επεισοδίου ο κατηγορούμενος ετελούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος. Αντελήφθηκε το γεγονός αυτό επειδή ο κατηγορούμενος μύριζε έντονα οινόπνευμα, δεν ήταν νηφάλιος, παλινδρομούσε και, εν γένει, επαρουσίαζε την εικόνα προσώπου το οποίο δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Κατά την αντεξέτασή του, ο αστυφύλακας 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1), με ηρεμία και σταθερότητα, επέμενε στα γεγονότα αυτά.

(2)Ο αστυφύλακας 1311 Ι. Γεωργίου (Μ.Κ.2), με λόγο, παρομοίως, άμεσο, σαφή και σταθερό εδήλωσε πώς στις 06.08.2012 απήγγειλε στον κατηγορούμενο τις εναντίον του γραπτές κατηγορίες και έλαβε την απάντησή του (τεκμήριο 2). Την απάντηση αυτή την κατέγραψε αυτολεξί, την ανέγνωσε στον κατηγορούμενο και αυτός την υπέγραψε ως ορθή. Κατά την αντεξέταση υπεβλήθηκε στον αστυφύλακα 1311 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.2) πώς, απαντώντας στις απαγγελθείσες εναντίον του γραπτές κατηγορίες, ο κατηγορούμενος του ανέφερε και άλλα γεγονότα τα οποία δεν κατεγράφησαν. Ο μάρτυς απέρριψε την υποβολή επαναλαμβάνοντας πώς στο τεκμήριο 2 κατέγραψε όλα όσα ο κατηγορούμενος του εδήλωσε ως απάντηση στις απαγγελθείσες κατηγορίες.

(3)Μεταξύ των γραπτών κατηγοριών, οι οποίες απηγγέλθηκαν εναντίον του κατηγορουμένου στις 06.08.2012, περιλαμβάνονται και οι ακόλουθες: «

1. Κατηγορείσαι ότι την 05/08/2012 και μεταξύ των ωρών 1715-1755 στην οδό Ρηγαίνης 3 στην Αραδίππου χωρίς εύλογη αιτία προκαλούσες θόρυβο και ταραχή με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να οδηγήσει σε ανησυχία τους περιοίκους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης δηλαδή φώναζες μεγαλοφώνως και ύβριζες μεγαλοφώνως τους Βασίλη και Μαίρη Παυλίμπεη.
2. Κατηγορείσαι ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία ενώ βρισκόσουν σε κατάσταση μέθης, συμπεριφερόσουν οχλαγωγικά και χωρίς τάξη, δηλαδή προκαλούσες ανησυχία.
3. Κατηγορείσαι ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία εξύβρισες τον Βασίλη Παυλήμπεη με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση δηλαδή τον εξύβρισες με τις φράσεις «Πουστοππεζέβεγκε, η γεναίκα σου εν πουτάνα, η κόρη σου εν πουτάνα, γαμώ σας ούλλους, μαλάκα, άχρηστε της κοινωνίας ... .....................................
4. Κατηγορείσαι ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία παράνομα επιτέθηκες στον αστ. 1150 Ι. Ιωάννου του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου, δηλαδή έπρωξες με δύναμη την πόρτα του οδηγού του αυτοκινήτου σου με αριθμούς εγγραφής ΑΒΜ348 προς το μέρος του, χτυπώντας τον στο παράμεσο του δεξιού του χεριού.
5. Κατηγορείσαι ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία επιτέθηκες, αντιστάθηκες και εσκεμμένα παρεμπόδισες τον Αστ. 1150 Ι. Ιωάννου του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος, του δηλαδή τον έπρωξες με το χέρι σου στο στήθος του και αντιστεκόσουν ενώ αυτός προσπαθούσε να πετύχει την σύλληψη σου». Στα ως άνω ο κατηγορούμενος απήντησε ως εξής: «Δεν παραδέχομαι τις επιθέσεις αλλά παραδέχομαι ότι εφώναζα και εξύβριζα» (τεκμήριο 2). Συναφώς αναφέρεται πώς η παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον αρμόδιου οργάνου (Psaras and Another v. Republic

(1987)2 C.L.R. 132, Solomou v. The Police

(1978)2 C.L.R. 117) ότι διέπραξε το αδίκημα για το οποίο διώκεται (ομολογία), εφ' όσον αυτή είναι σαφής κατά περιεχόμενον και εφ΄ όσον αυτή αποδειχθεί, δύναται αφ' εαυτής να θεμελιώσει την καταδίκη του (Καυκαρής ν. Δημοκρατία

(1990)2 ΑΑΔ 203, 225). Η αποδεικτική αξία της ομολογίας καθώς και η δέσμευση των Δικαστηρίων να προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να περιφρουρούν το κράτος δικαίου, επιβάλλει σε αυτά την υποχρέωση να δέχονται την παρουσίαση ομολογίας μόνον εφ' όσον αυτή είναι σαφής κατά περιεχόμενον και μόνον εφ΄ όσον αποδειχθεί θετικά ότι ο κατηγορούμενος προέβηκε σε αυτήν με ελεύθερη βούληση και εκουσίως (Kokkinos ν. The Police

(1967)2 C.L.R. 217, 220). Το μέσον για να εξακριβωθεί κατά πόσον ορισμένη ομολογία ή άλλη ενοχοποιητική δήλωση είναι θεληματική καθώς και κατά πόσον αυτή η ομολογία ή άλλη ενοχοποιητική δήλωση ελήφθηκε σύμφωνα με τους Δικαστικούς Κανόνες και, άρα, είναι νομικά αποδεκτή αποτελεί η δίκη εντός δίκης («trial within a trial» ή «side trial»). Η διαδικασία αυτή είναι αυτοτελής (Αστυνομία ν. Ησαΐα (Μηλάκκη)

(1997)2 Α.Α.Δ. 177, 181). Ας σημειωθεί πώς, εν προκειμένω, η μαρτυρία περί των γραπτών κατηγοριών, οι οποίες απηγγέλθηκαν στον κατηγορούμενο, και περί της απάντησής του (τεκμήριο 2), επαρουσιάσθηκε χωρίς οιανδήποτε ένσταση ή επιφύλαξη εκ μέρους της πλευράς του κατηγορουμένου.

(4)Εξέταση της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή αποκαλύπτει πώς πρόκειται για μαρτυρία θετική, συνεκτική και πλήρη. Πρόκειται δε για μαρτυρία αξιόπιστη. Ο λόγος και των δύο μαρτύρων κατηγορίας και η όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρος αποκαλύπτουν αστυνομικούς οι οποίοι ασκούν με αντικειμενικότητα και επάρκεια τα καθήκοντά τους και οι οποίοι δεν διώκουν πολίτες άνευ λόγου και επί τη βάσει ψευδούς μαρτυρίας. Επιπλέον, παραδοχές του κατηγορουμένου, ως αυτές καταγράφονται στο τεκμήριο 2, είναι ευθυγραμμισμένες με την μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή.

(5)Την μαρτυρία του αστυφύλακα 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) και του αστυφύλακα 1311 Ι. Γεωργίου (Μ.Κ.2) επεχείρησε να ανατρέψει ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου. Δια της ένορκης κατάθεσής του προέβαλε μιαν πολυδιάστατη, πλην όμως εν πολλοίς άσχετη εκδοχή γεγονότων. Εν πάση περιπτώσει, η πολυλογία, η υπερβολή και οι αντιφάσεις του κατηγορουμένου ανέδειξαν την αναξιοπιστία του. Ο κατηγορούμενος προσήλθε στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει, με κάθε τρόπο, την αθωώτητά του και όχι για να πει την αλήθεια. Η διαπίστωση αυτή βασίζεται επί των ακολούθων: (α) Ενώ ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου, αντεξεταζόμενος, απευθύνθηκε στο Δικαστήριο με λόγο στοιχειώδη και ενώ, αντιλαμβανόμενος προφανώς το γεγονός, ανέφερε και τα εξής: «Συγνώμη εάν δεν ξέρω να μιλήσω καλά αλλά έτσι είναι τα πράγματα», επέμεινε να παρουσιάζει το έγγραφο αρ. 1, το οποίο ανέγνωσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, ως δικό του κείμενο. Ερωτηθείς περί του τρόπου ετοιμασίας του εγγράφου αρ. 1, ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου εδήλωσε πώς ο ίδιος υπαγόρευσε το περιεχόμενό του στον συνήγορό του, ο οποίος απλώς κατέγραφε την δική του διατύπωση. Όμως, σύγκριση του προφορικού λόγου, διαμέσου του οποίου ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου απευθύνθηκε στο Δικαστήριο και του γραπτού κειμένου του εγγράφου αρ. 1 αποκαλύπτει ουσιαστικές διαφορές. Η χρήση στο έγγραφο αρ. 1 φράσεων όπως «παρακώληση του δικαιώματός μου να επικοινωνώ με τα ανήλικα τέκνα μου», «τα πρώην πεθερικά μου ... προσπαθούσαν .... να χειραγωγούν την πρώην σύζυγό μου Ελένη» και «Ουδέποτε κατά τον ουσιώδη χρόνο έσπρωξα τον πρώην πεθερό μου» δεν συνάδουν με τα χαρακτηριστικά του στοιχειώδους προφορικού λόγου του κατηγορουμένου Γεώργιου Νεοπτολέμου. (β) Ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου επέμεινε να ισχυρίζεται πώς, ενώ ο ίδιος ευρισκόταν μέσα στο όχημά του, ο αστυφύλακας 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) επεχειρούσε να τον τραβήξει έξω διαμέσου του παραθύρου. Η εκδοχή αυτή, εκτός από παράλογη, είναι καινοφανής εφ΄ όσον δεν ετέθηκε στον αστυφύλακα 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) κατά την αντεξέτασή του. (γ) Ενώ ο κατηγορούμενος Γεώργιος Νεοπτολέμου εδέχθηκε την κατάθεση του τεκμηρίου 2 χωρίς να προβάλει οιανδήποτε ένσταση και ενώ εδέχθηκε πώς το τεκμήριο αυτό φέρει την υπογραφή του, αντεξεταζόμενος ισχυρίσθηκε πώς τα κατεγραμμένα, ως η απάντηση του, είναι ελλειπτικά και πώς, εν αντιθέσει προς ό,τι καταγράφεται, υπέγραψε το τεκμήριο χωρίς να διαβαστούν οι κατηγορίες.

(5)Η αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας αστυφύλακα 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) και αστυφύλακα 1311 Ι. Γεωργίου (Μ.Κ.2) καθιστούν αποδεδειγμένα τα κρίσιμα γεγονότα τα οποία αυτοί εδήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία συνοψίζονται πιο πάνω [υπό

(1)και

(2)]. Αυτά τα αποδεδειγμένα γεγονότα στοιχειοθετούν τα συστατικά όλων των επίδικων αδικημάτων. Ας σημειωθεί πώς η οδός Ρηγαίνης αρ. 3, στην Αραδίππου, στην οποία ευρίσκετο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο κατηγορούμενος, ως ο ίδιος παρεδέχθηκε στο τεκμήριο 2 και ως ο αξιόπιστος μάρτυς αστυφύλακας 1150 Ι. Ιωάννου (Μ.Κ.1) εδήλωσε αποτελεί «δημόσιο χώρο» εν τη εννοία του νόμου (άρθρο 4 του Κεφ. 154). Όσον αφορά στο ζήτημα της απόδειξης της μέθης σημειώνεται πώς δεν απαιτείται προσαγωγή επιστημονικής μαρτυρίας. Ο επηρεασμός από το οινόπνευμα δύναται να αποδειχθεί και με την προσαγωγή θετικής και αξιόπιστης μαρτυρίας για την κατάσταση του κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο π.χ. αστάθεια, διανοητική σύγχυση κ.λ.π. (Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115, 123). Όσον αφορά τέλος, στην υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση του κατηγορουμένου, σημειώνεται πώς αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury's Laws of England, Fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται πώς η κατηγορούσα αρχή επέτυχε να αποδείξει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την 1η, την 2η, την 3η, την 7η και την 8η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η, την 2η, την 3η, την 7η και την 8η κατηγορία. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο