Θέμης Θωμά ν. Σάββα Φουκκαρή, Υπόθεση αρ.: 15053/2013, 3/8/2015

(3)έτη, ενώ το διαγραφόμενο από το άρθρο 118 (α) του Κεφ. 5 αδίκημα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως και πέντε

(5)έτη. Ο κατηγορούμενος, άνδρας ώριμης ηλικίας, γεννηθείς κατά το έτος 1957, επέλεξε να χειρισθεί ο ίδιος την υπόθεσή του. Ας σημειωθεί πώς καθ΄ όλη την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο κατηγορούμενος επαρουσιάσθηκε ως ένα πρόσωπο με αντίληψη και ικανότητα αντίδρασης στις καταστάσεις και τις εξελίξεις. Εν πάση περιπτώσει, η ευρισκομένη στο φάκελο της διαδικασίας κοινωνικο-οικονομική έκθεση ημερ. 27.07.2015, η οποία ετοιμάστηκε από το Τμήμα Κοινωνικών Υπηρεσιών, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου, για τους σκοπούς της προκείμενης διαδικασίας («η κοινωνικο-οικονομική έκθεση») δεν αναφέρει ο,τιδήποτε το αντίθετο. Οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων καταγράφονται στην προηγηθείσα καταδικαστική απόφαση ημερ. 23.07.2015. Εν συντομία επαναλαμβάνονται τα εξής: Ο κατηγορούμενος εκηρύχθηκε σε πτώχευση στις 11.08.1988 και έκτοτε δεν απεκαταστάθηκε. Στις 12.10.2011 ανέλαβε προσωπικώς, έναντι του παραπονουμένου, την εξόφληση χρέους ύψους €4.000 δια της υπογραφής γραμματίου συνήθους τύπου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο απέκρυψε από τον παραπονούμενο το γεγονός της πτώχευσής του και επαρουσιαζόταν ως φερέγγυο πρόσωπο. Η κοινωνικο-οικονομική έκθεση, η οποία, ως καταγράφεται στο κείμενό της, ετοιμάστηκε επί τη βάσει των όσων ο κατηγορούμενος ανέφερε στην αρμόδια λειτουργό, δίδει τις ακόλουθες πληροφορίες: Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 58 ετών, νυμφευμένος, πατέρας δύο ενήλικων τέκνων και άνεργος. Υποφέρει από υπέρταση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Η σύζυγος του κατηγορουμένου είναι ανίκανη για εργασία λόγω προβλημάτων υγείας. Συνεπεία τροχαίου ατυχήματος αυτή υπέστηκε κρανιογκεφαλική κάκωση και υποφέρει από οσφυαλγία και επιληψία. Ο υιός του κατηγορούμενου είναι ηλικίας 36 ετών, έγγαμος, οικογενειάρχης και ανίκανος για εργασία λόγω προβλημάτων υγείας. Λαμβάνει δε σύνταξη ανικανότητας. Η θυγατέρα του κατηγορουμένου είναι ηλικίας 26 ετών, απόφοιτη Πανεπιστημίου στον κλάδο της Λογιστικής, ανύπανδρη, άνεργη και διαμένει με τους γονείς της. Ο κατηγορούμενος, η σύζυγος και η θυγατέρα τους διαμένουν σε ιδιόκτητη κατοικία στην περιοχή της Ξυλοτύμπου, επαρχίας Λάρνακας. Έως και τον Μάιο του έτους 2015 η οικογένεια εσυντηρείτο από δημόσιο βοήθημα το οποίο, όμως, διεκόπηκε. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Μετά την φοίτηση του στο δημοτικό σχολείο, εφοίτησε σε σύστημα μαθητείας στον κλάδο ηλεκτρολογίας για δύο έτη. Υπηρέτησε κανονικά ως στρατιώτης και μετά την αποστράτευσή του ελειτούργησε κατάστημα πώλησης ηλεκτρικών συσκευών. Το έτος 1987 διέκοψε την εργασία αυτή λόγω οικονομικών δυσκολιών. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ο κατηγορούμενος ήταν άνεργος και υποαπασχολείτο στη φάρμα του πατέρα. Το έτος 1999 ελειτούργησε βιομηχανία αλλαντικών, και παραλλήλως ασχολείτο με οικοδομικές εργασίες. Το έτος 2011 η εταιρεία του διελύθηκε. Κατά την δικάσιμο ημερ. 28.07.2015, οπότε η υπόθεση ορίσθηκε για να εκτεθούν περαιτέρω γεγονότα και για να ακουσθεί αγόρευση προς μετριασμό της ποινής, ο ευπαίδευτος συνήγορος του παραπονουμένου ανέφερε πώς ο κατηγορούμενος δεν προσεφέρθηκε να αποζημιώσει τον πελάτη του. Επίσης, ο κ. Θεοδώρου ανέφερε πώς «δεν υπάρχουν διαθέσιμες καταδίκες εναντίον του κατηγορουμένου». Ο κατηγορούμενος εκπροσωπείται πλέον από συνήγορο ο οποίος αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής επικαλούμενος τα εξής: (α) Κατά την ακροαματική διαδικασία που προηγήθηκε ο κατηγορούμενος δεν εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο χωρίς, όμως, να αποποιηθεί του σχετικού δικαιώματός του. (β) Η αυτοπρόσωπη εμφάνιση του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου σε συνδυασμό αφ΄ ενός με το γεγονός του χαμηλού επιπέδου της μόρφωσής του και αφ΄ ετέρου με το γεγονός πώς ο παραπονούμενος, ο οποίος τυγχάνει δικηγόρος, εκπροσωπείτο από συνήγορο, συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας των όπλων. (γ) Ο κατηγορούμενος «υπήρξε θύμα μιας ομάδας δικηγόρων», του παραπονουμένου συμπεριλαμβανομένου. (δ) Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου και τα περιστατικά της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την επιβολή ποινής φυλάκισης. (ε) Εάν επιβληθεί ποινή φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να ανασταλεί. Εμελετήθηκαν τα κρίσιμα νομικά και πραγματικά δεδομένα και ελήφθηκε υπ΄ όψιν η αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου. Σημειώνονται και αποφασίζονται τα ακόλουθα: Η κανονικότητα και η νομιμότητα της διαδικασίας η οποία προηγήθηκε και η οποία κατέληξε στην έκδοση της καταδικαστικής απόφασης ημερ. 23.07.2015 δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο της παρούσας. Ούτε είναι δυνατόν, στα πλαίσια της παρούσας, να εξετασθεί ο ισχυρισμός σύμφωνα με τον οποίον ο κατηγορούμενος «υπήρξε θύμα μιας ομάδας δικηγόρων», του παραπονουμένου συμπεριλαμβανομένου. Ως μετριαστικός παράγων υπέρ του κατηγορουμένου λαμβάνεται υπ΄ όψιν το λευκό του ποινικό μητρώο το οποίο, σε συνδυασμό με την ηλικία του δηλώνει πώς οι επίδικες παράνομες πράξεις υπήρξαν ένα μεμονωμένο περιστατικό στη ζωή του. Ο κατηγορούμενος δεν παρουσιάζεται ως πρόσωπο παραβατικό. Λαμβάνονται επίσης, υπ΄ όψιν, υπέρ του κατηγορουμένου αφ΄ενός η συγκροτημένη οικογενειακή του ζωή και αφ΄ ετέρου το γεγονός πώς αυτός δεν ευτύχησε να έχει μια ομαλή επαγγελματική ζωή, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει οικονομική στενότητα. Όμως, όπως προαναφέρεται τα αδικήματα στα οποία ο κατηγορούμενος εκρίθηκε ένοχος είναι σοβαρά. Λαμβανομένων δε υπ΄ όψιν των αποφασισθέντων από το Ανώτατο Δικαστήριο, η ποινή φυλάκισης προκρίνεται ως κατάλληλη ποινή (Κυριακίδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 380, Stamboli & Bitton Ltd v. Χρίστου

(2005)2 Α.Α.Δ. 457). Υπό τις περιστάσεις, κρίνονται ως κατάλληλες και επιβάλλονται στον κατηγορούμενοι οι ακόλουθες ποινές φυλάκισης. Στην 2η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην 3η κατηγορία επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης ορίζονται συντρέχουσες. Θεωρούνται δε ότι ξεκίνησαν να εκτίονται από τις 23.07.2015 οπότε ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτησιν. Έχει εξετασθεί το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης επί τη βάσει των όσων ο Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτέλεσης Ποινής Φυλακίσεως Νόμος του 1972 (Ν.95/1972, ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) ορίζει. Λαμβανομένων υπ΄ όψιν της σοβαρότητας των αδικημάτων και των συνθηκών υπό τις οποίες αυτά διεπράχθηκαν δεν δικαιολογείται τέτοια αναστολή. Ούτε οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου και της συζύγου του παρέχουν έρεισμα για αναστολή. Συναφώς σημειώνονται τα εξής: Το πρόβλημα της υπέρτασης, από το οποίο φαίνεται να υποφέρει ο κατηγορούμενος, μπορεί να αντιμετωπισθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες των Κεντρικών Φυλακών. Άλλωστε, δεν ετέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε το αντίθετο. Η άμεση φυλάκιση του κατηγορουμένου δεν θα επηρεάσει την καθημερινότητα της συζύγου του της οποίας η υγεία είναι κλονισμένη. Η σύζυγος του κατηγορουμένου μπορεί να τυγχάνει της φροντίδας της ενήλικης, ανύπανδρης θυγατέρας του ζεύγους η οποία διαμένει στην πατρική οικία (Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, G M. Pikis Sentencing in Cyprus, 2nd edition - Sentencing Revisited - 2007). Συνεπώς, η έκτιση των ποινών φυλάκισης να είναι άμεση. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο