Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Φαέθων Μιχαηλίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8892/2015, 25/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B123 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μαρίας Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8892/2015 ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΙ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν.
- Φαέθων Μιχαηλίδης
- Μιχάλης Παπαγεωργίου Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25 Αυγούστου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Χριστοφόρου για κ. Τ. Μιχαηλίδη Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Χριστοφόρου για κ. Α. Πελεκάνο Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Δικαστήριο: Στενογραφημένα πρακτικά θα λαμβάνονται από τη στενογράφο Γιούλα Ιωάννου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν 3 συνολικά κατηγορίες. Πρώτο, ότι μεταξύ των ημερομηνιών 1.8.2015-16.8.2015 συνωμότησαν μεταξύ τους στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας για να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή εμπρησμούς μηχανοκίνητων οχημάτων. Δεύτερο, ότι εσκεμμένα και παράνομα έθεσαν φωτιά στο μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΜΗ052 περιουσία του Σταύρου Φώκου προκαλώντας ζημιές αξίας περίπου €5.000 και τρίτον ότι έθεσαν εσκεμμένα και παράνομα φωτιά σε άλλο μηχανοκίνητο όχημα του ίδιου προσώπου με αριθμούς εγγραφής ΚΒΗ194 προκαλώντας επίσης ζημιές αξίας περίπου €5.
- Μετά την παραπομπή των κατηγορουμένων σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, το οποίο θα συνεδριάσει στη Λάρνακα στις 22.10.2015, η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε αίτημα όπως το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία διατάξει την κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι την έναρξη της δίκης τους στο Κακουργιοδικείο. Το αίτημα αυτό δεν αντιμετώπισε την ένσταση του δικηγόρου του πρώτου κατηγορουμένου αλλά αντιμετώπισε την ένσταση του κ. Πελεκάνου που εμφανίζεται για το δεύτερο κατηγορούμενο. Η κα Χατζημιχαήλ ανέφερε, ότι το αίτημα κράτησης της Κατηγορούσας Αρχής εδράζεται σε δύο πυλώνες. Αφενός στον κίνδυνο μη εμφάνισης των κατηγορουμένων στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου και αφετέρου στον κίνδυνο εάν αφεθούν ελεύθεροι να διαπράξουν άλλα αδικήματα. Σε σχέση με τον κίνδυνο μη εμφάνισης των κατηγορουμένων στη δίκη τους, ανέφερε ότι αυτός εκτιμάται κατόπιν συνεκτίμησης τριών παραγόντων. Τη σοβαρότητα των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου, τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές και την πιθανότητα καταδίκης ως αυτή εκτιμάται από το Δικαστήριο, μετά την εξ αντικειμένου θεώρηση της μαρτυρίας που υπάρχει στο Δικαστήριο, στην παρούσα περίπτωση το Τεκμήριο Α. Τα όσα αναφέρθηκαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων είναι καταγραμμένα στα πρακτικά και δεν χρειάζεται επανάληψη. Θα αναφερθώ στα λεγόμενα των συνηγόρων στην έκταση και στον βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο για σκοπούς απόφασης του αιτήματος κράτησης. Για τον κίνδυνο επανάληψης άλλων αδικημάτων η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανάφερε ότι σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 υπάρχει προηγούμενη καταδίκη ημερομηνίας 21.5.09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στην υπόθεση 743/09 για ληστεία στην οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 υπάρχει προηγούμενη καταδίκη για κατοχή κάνναβης, στην υπόθεση 11932/14 στην οποία επιβλήθηκε πρόστιμο €
- Οι προηγούμενες αυτές καταδίκες έγιναν παραδεκτές μεταξύ των μερών. Η κα Χατζημιχαήλ ανέφερε και κάτι άλλο. Ότι σε σχέση και με τους δύο κατηγορούμενους συνεχίζει η διερεύνησης υπόθεσης με τον ίδιο παραπονούμενο και πάλι εμπρησμού σε σχέση με την οικία του αλλά και σε σχέση με την πατρική του οικία στο Κίτι Αναφορικά με τον κίνδυνο μη εμφάνισης των κατηγορουμένων στη δίκη τους, ανέφερε περαιτέρω ότι μπορεί να διαφύγουν μέσω κατεχομένων και ότι ο χρόνος κράτησης μέχρι τις 22.10.2015, δηλαδή 58 από σήμερα μέρες, δεν είναι τόσο μεγάλος ώστε να υπερφαλαγγίζεται το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την εμφάνισή τους στη δίκη. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2, ο συνήγορος του ανάφερε ότι όλα όσα υπάρχουν εναντίον του εντός του μαρτυρικού υλικού, Τεκμήριο Α, αποτελούν απλώς και μόνο περιστατική μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος 2 δεν σχετίζεται με οποιαδήποτε πραγματική μαρτυρία με τη διάπραξη των αδικημάτων και ότι καμία άμεση αναφορά σε σχέση με αυτόν ή τοποθέτησή του στη σκηνή δεν υπάρχει από το μαρτυρικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανέφερε δε, ότι δεν υπάρχουν δαχτυλικά αποτυπώματα, δεν υπάρχει γενετικό υλικό, ούτε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που να οδηγούν προς την κατεύθυνση του κατηγορουμένου
- Ανέφερε επίσης ότι η θεληματική κατάθεση του κατηγορουμένου 1 δεν κατονομάζει τον κατηγορούμενο 2 και ότι εν πάση περιπτώσει, αυτή δεν θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταδίκη του ενώπιον του Δικαστηρίου ουσίας. Είναι στη βάση αυτών που υπέβαλε στο Δικαστήριο ότι είναι τόσα πολλά τα κενά εντός του Τεκμηρίου Α που ο κατηγορούμενος 2 έχει εύλογη προσδοκία αθώωσης από το Κακουργιοδικείο. Ανέφερε μάλιστα, ότι έχει κίνητρο και όχι αντικίνητρο, να εμφανιστεί στη δίκη του ούτως ώστε να αντικρούσει τις ενώπιον του κατηγορίες. Αυτό υποστηρίζεται, κατά τον ισχυρισμό του, και από τα προσωπικά του δεδομένα που ως ανάφερε, είναι προστάτης οικογένειας με σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία φαίνονται στα όσα κατάθεσε ως δέσμη Τεκμηρίων Γ. Ανέφερε τέλος ότι η παρουσία του κατηγορούμενου 2 στο Κακουργιοδικείο θα μπορούσε να εξασφαλιστεί με όρους και όχι την κράτηση του και ότι εν πάση περιπτώσει η απελευθέρωση κατηγορουμένου με ή χωρίς όρους είναι ο κανόνας σε τέτοιες περιπτώσεις και η κράτηση η εξαίρεση. Καθοδηγούμαι από την υπόθεση Νίκος Νικολάου
(2008)2 ΑΑΔ 790 στην οποία και οι δύο συνήγοροι με παρέπεμψαν για να αναφέρω τα εξής αναφερόμενα στην απόφαση: «Ως ζήτημα γενικής αρχής συνταγματικά κατοχυρωμένης, ο υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος, εφόσον όπου τίθενται όροι να συμβάλουν στην προσέλευση του, προβαίνει σε συμμόρφωση (Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 109). Το τεκμήριο της αθωότητας συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, δύο καλά θεμελιωμένες αρχές στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, αλλά και στις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επιτάσσει το ενδεχόμενο κράτησης να εξετάζεται με ιδιαίτερη σοβαρότητα και προσοχή και να δικαιολογείται μόνο με αναφορά στους παράγοντες που έχει καθορίσει η νομολογία. Επομένως, η διακριτικής ευχέρεια του Δικαστηρίου που παρέχεται από το ΄Αρθρο 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, να απολύει όπου θεωρεί πρέπον, ένα κατηγορούμενο με εγγύηση θα πρέπει να σταθμίζεται με τα κριτήρια που έχει θέσει η νομολογία». Καθοδηγούμενη από την ίδια υπόθεση αναφέρω και τα εξής σε απόφανσή μου επί των όσων ο κ. Πελεκάνος ανέφερε ως προς το ότι η γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου δεν επενεργεί ως μαρτυρία εναντίον συγκατηγορουμένου του σε ποινικές ακροάσεις, τα οποία το Δικαστήριο ανέφερε στη σελ. 797 της απόφασή του: «Είναι γνωστή η νομολογία ότι η γραπτή κατάθεση συγκατηγορούμενου δεν επενεργεί ως μαρτυρία εναντίον ενός κατηγορουμένου σε ποινικές ακροάσεις. Από την άλλη, όμως, έχει υποδειχθεί στην Ευρυπίδου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 337, ότι μια τέτοια ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση στην αστυνομία, κατηγορουμένου εναντίον συγκατηγορουμένου, δύναται να ληφθεί υπόψη σε περιπτώσεις κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής του.» Περαιτέρω, δεν εξετάζεται, σε τέτοιες περιπτώσεις, αν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκ πρώτης όψεως υπόθεση, αλλά κατά πόσο υπάρχει το ενδεχόμενο, πιθανολόγηση δηλαδή, καταδίκης του κατηγορουμένου. Και τούτο κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητά του. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Έχοντας αυτά κατά νου, αναφέρω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση διατάγματος κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου βασίζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου ως εξής:
- η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στη δίκη,
- η πιθανότητα και ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο και, τέλος,
- η πιθανότητα και ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων από τον κατηγορούμενο. Ο κάθε ένας από αυτούς τους λόγους, δυνατό κατ΄ ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Συνεπώς, δεν είναι απαραίτητη η συνδρομή όλων των πιο πάνω λόγων για να διαταχθεί η κράτηση, αρκεί η διαζευκτική πλήρωση τους. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7. Και είναι και γι΄ αυτό το λόγο, εικάζω, που η εισήγηση της Αστυνομίας ήταν ότι υπάρχει απλώς και μόνο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του και ουδέν άλλο. Η σοβαρότητα των κατηγοριών που εμφαίνονται στο κατηγορητήριο σε συνδυασμό με την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες σε σχέση με την πιθανότητα προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. (Βλ. Χ'Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 25 και Cazantziau v. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 326). Στην υπόθεση Θεοδωρίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να διαφύγει της δικαιοσύνης. Βλ. επίσης την πρόσφατη απόφαση Αναστάσιος Κρασοπούλης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 119/12, 122/12, 123/12 και 124/12, ημερ. 9.7.2012. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Θεοφάνους κ.ά v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ 48, η σοβαρότητα του αδικήματος είναι σημαίνοντας παράγοντας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς τον κίνδυνο διαφυγής. Όχι όμως ο μόνος. Πρέπει να συνεκτιμούνται και να λαμβάνονται υπόψιν, τόσο οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου όσο και ο μεσολαβούντας χρόνος μέχρι την έναρξη της δίκης από το Κακουργιοδικείο, η πιθανότητα καταδίκης ως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό και η πιθανότητα αυστηρής και μακρόχρονης επιβληθείσας ποινής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση βρίσκω ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι πρόδηλη από τις κατηγορίες που εμφαίνονται στο κατηγορητήριο. Οι δε ποινές που προβλέπονται για τα αδικήματα αυτά από το ΄Αρθρο 315 του Ποινικού Κώδικα είναι μέχρι και 14 χρόνια. Προχωρώ τώρα να εξετάσω κατά πόσο από το μαρτυρικό υλικό που έχει κατατεθεί προκύπτει κατ΄ αντικειμενική θεώρηση του ενδεχόμενο καταδίκης τόσο του κατηγορουμένου 1 όσο και του κατηγορουμένου
- Είναι γεγονός ότι ως ανάφερε ο κ. Πελεκάνος, ενώπιόν μου δεν παρουσιάστηκε το USB με εικόνες από το κλειστό κύκλωμα του ΜΚ2 ούτε και εικόνες από το κλειστό κύκλωμα του περιπτέρου ή του κλειστού κυκλώματος του πρατηρίου βενζίνης, στα οποία αναφέρθηκε η Κατηγορούσα Αρχή για να καταδείξει την πιθανότητα καταδίκης. Επομένως, αφ' ενός ό,τι αναφέρθηκε σε σχέση με αυτά δεν μπορώ να το λάβω υπόψη εφόσον δεν είναι ενώπιον μου, αφ΄ετέρου, εάν απαιτείτο η προσκόμιση τους στο Δικαστήριο για σκοπούς απόφανσης επί του αιτήματος κράτησης, φρονώ πως η διαδικασία θα ξέφευγε του περιορισμένου σκοπού και αντικειμένου της. Να αποφασισθεί, δηλαδή, η κράτηση κατηγορουμένου εν προκειμένω βάσει της πιθανότητας μη εμφάνισης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Η διαδικασία θα πλάτειαζε περισσότερο απ΄ ότι χρειάζεται ώστε να αποφασιστεί η κράτηση. Από μόνο το γεγονός ότι η μαρτυρία που περιέχεται στο Τεκμήριο Α δυνατόν να αποτελεί αμιγώς περιστατική μαρτυρία, δεν εξουδετερώνεται η δυνατότητα κράτησης εφόσον κατά το εφαρμοστέο δίκαιο, περιστατική μαρτυρία δύναται από μόνη της να οδηγήσει σε καταδίκη όταν δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση από την ανάμιξη του κατηγορούμενου στο έγκλημα. Προκύπτουν από το Τεκμήριο Α τα εξής στοιχεία: Ο ΜΚ2 στην κατάθεσή του ανέφερε ότι στο διαμέρισμα του έχει κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, εικόνες από το οποίο μετέφερε σε USB και έδωσε στην αστυνομία. Ο ίδιος μάρτυρας, συνεχίζει στην κατάθεσή του, είδε άντρα, με σκούρα ρούχα να τρέχει και να διαφεύγει από τη σκηνή της φωτιάς στα αυτοκίνητα του παραπονούμενου και να επιβιβάζεται γρήγορα στο όχημα Opel Astra KJW
- O MK3 επιβεβαίωσε αυτά, αλλά αναφέρει ότι ο ίδιος δεν είδε τα νούμερα του αυτοκινήτου στο οποίο επιβιβάστηκε ο άντρας με σκούρα ρούχα, αφού ήταν οδηγός και προσπαθούσε να αποφύγει το επίδικο όχημα που αποχώρησε γρήγορα και με ελιγμό από τη σκηνή. Ο ΜΚ5 αναφέρει ότι αυτός, ο ΜΚ6 και ο κατηγορούμενος 1 πήγαν σε σπίτι στην επαρχία Λάρνακας στις 16.8.2015 ούτως ώστε ο ΜΚ6 να ζητήσει δανεικά από τον κατηγορούμενο
- Εκεί βρισκόταν και ο ΜΚ
- Ενόσω ήταν εκεί, συνεχίζει η μαρτυρία του ΜΚ5, ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τον κατηγορούμενο 2 αναχώρησαν με το επίδικο όχημα λέγοντας ότι θα πήγαιναν να βάλουν μια φωτιά. Στο δρόμο της επιστροφής στη Λευκωσία όπου στο αυτοκίνητο βρίσκονταν ο κατηγορούμενος 1, ο ΜΚ5 και ο ΜΚ6, ο κατηγορούμενος 1 είπε «εκάμαμε τη δουλειά». Επίσης σταμάτησαν στο σπίτι του κατηγορούμενου 1 στη Λευκωσία και επιβιβάστηκαν σε άλλο αυτοκίνητο. Το ότι οι κατηγορούμενοι έλειπαν για κάποιο χρονικό διάστημα από τη σύναξη στο σπίτι στη Λάρνακα επιβεβαιώνουν στις καταθέσεις τους οι ΜΚ 7, 8, 9 και
- Περαιτέρω, υπάρχει η γραπτή κατάθεση του ΜΚ13 η οποία αναφέρεται στα της εγκατάστασης και λειτουργίας των κλειστών κυκλωμάτων παρακολούθησης τόσο του περιπτέρου όσο και του σχετικού πρατηρίου βενζίνης Πετρολίνα παρά το αεροδρόμιο Λάρνακας. Επίσης η υπάλληλος του περιπτέρου, ΜΚ14, έδωσε περιγραφή στην αστυνομία που ταιριάζει με τον κατηγορούμενο
- Βρίσκω καταλυτικής σημασίας, την κατάθεση του ΜΚ29 στην οποία αναφέρει ότι ο ίδιος είδε τα πλάνα του κλειστού κυκλώματος του πρατηρίου καυσίμων Πετρολίνα παρά το αεροδρόμιο και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1 να εξέρχεται από το όχημα από τη θέση του συνοδηγού, να παίρνει το μπετόνι από το καπό του αυτοκινήτου και να κατευθύνεται προς την αντλία. Ακολούθως, συνεχίζει ο ΜΚ29, ο κατηγορούμενος 1 μετά από τρία λεπτά εισέρχεται ξανά στη θέση του συνοδηγού και να φεύγουν με το επίδικο όχημα. Δεν μπόρεσε σε εκείνη τη στιγμή, να διακρίνει το πρόσωπο του οδηγού. Μπόρεσε να το κάνει αυτό από το κλειστό κύκλωμα του περιπτέρου από το οποίο ο ΜΚ29 είδε και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 ως το άτομο που οδηγούσε το όχημα και ως το άτομο που κατέβηκε από το αυτοκίνητο για να αγοράσει τους δύο αναπτήρες. Αυτά σε συνδυασμό με τη θεληματική κατάθεση του κατηγορούμενου 1 που παρόλο που δεν μπορεί στη δίκη να χρησιμοποιηθεί εναντίον συγκατηγορούμενου του, δύναται σε αυτό το στάδιο να συνθέσει εικόνα του πώς έγιναν τα πράγματα, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στη βάση της ενώπιον μου μαρτυρίας, υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου
- Η μαρτυρία, επομένως, που υπάρχει εντός του Τεκμηρίου Α εναντίον του κατηγορούμενου 2 δεν είναι μόνο περιστατική αλλά και άμεση. Πράγματι, δεν υπάρχει στο μαρτυρικό υλικό μαρτυρία σε σχέση με δαχτυλικά αποτυπώματα ή γενετικό υλικό που να οδηγούν στον κατηγορούμενο 2 και ούτε ο κατηγορούμενος 1 τον κατονόμασε στη θεληματική του κατάθεση, αλλά φρονώ ότι υπάρχει εκείνη η περιστατική και άμεση μαρτυρία στη βάση της οποίας η καταδίκη του κατηγορούμενου 2 μπορεί να πιθανολογηθεί. Σε αυτό το στάδιο η θεώρηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι αντικειμενική και είναι για το Κακουργιοδικείο, κατόπιν ακρόασης της υπόθεσης και στο κατάλληλο στάδιο, να κρίνει τους κατηγορούμενους αθώους ή ένοχους. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, βρίσκω ότι η θεληματική κατάθεση του είναι αρκετή ώστε να καταδεικνύεται η πιθανότητα καταδίκης χωρίς να προβαίνω σε οποιαδήποτε αξιολόγηση επί της βαρύτητας ή της θεληματικότητάς της. Αναφορικά με τον χρόνο που θα μεσολαβήσει μέχρι την παρουσίαση των κατηγορούμενων στο Κακουργιοδικείο, επαναλαμβάνω ότι αυτός είναι χρόνος 58 ημερών. Καθοδηγούμενη από την υπόθεση Fuat Aduan v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 183, κρίνω ότι ο χρόνος αυτός δεν είναι τόσο μεγάλος ή υπερβολικός ώστε το ατομικό δικαίωμα των κατηγορουμένων να παραμείνουν ελεύθεροι, να δύναται να υπερφαλαγγίσει το γενικό συμφέρον της κοινωνίας στην προσέλευση τους στη δίκη τους. Σημειώνω τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου 2 ως αναφέρθηκαν στο Δικαστήριο αλλά βρίσκω ότι αυτά δεν είναι τέτοιας φύσης που να μπορούν να υπερφαλαγγίσουν την πλήρωση των προϋποθέσεων ως τις ανάφερα πιο πάνω. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης ότι υφίσταται ο κίνδυνος και η πιθανότητα μη εμφάνισης και των δύο κατηγορουμένων στη δίκη τους και δεδομένου ότι αυτός ο κίνδυνος είναι από μόνος του αρκετός για να δικαιολογηθεί η κράτηση, φρονώ ότι δεν χρειάζεται η εξέταση του δεύτερου πυλώνα επί του οποίου η Κατηγορούσα Αρχή στήριξε το αίτημα της κράτησης, ότι δηλαδή αν αφεθούν ελεύθεροι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης εκ μέρους τους άλλων αδικημάτων. Αναφέρω, εκ του περισσού, ότι τα στοιχεία που ανάφερε η κα Χατζημιχαήλ για τον κατηγορούμενο 2, αυτό της προηγούμενης καταδίκης για κατοχή κάνναβης και διερεύνηση υπόθεσης ίδιας φύσης με τον ίδιο παραπονούμενο, δεν θα ήταν αρκετά από μόνα τους και άνευ ετέρου, να δικαιολογήσουν κράτηση για τον κατηγορούμενο 2. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλους τους σχετικούς παράγοντες τους οποίους προανέφερα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι κατηγορούμενοι δεν μπορούν να αφεθούν ελεύθεροι μέχρι τη δίκη τους. Επομένως, διατάσσω όπως οι κατηγορούμενοι 1 και 2 παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι να παρουσιαστούν ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας στις 22.10.2015 και ώρα 9:00 π.μ. (Υπ.) .............. Μαρία Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο