Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ανδρεά Κουλέρμου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3403/11, 4/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B118 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3403/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Ανδρεά Κουλέρμου 2. Αντώνη Καπάρα Ημερομηνία: 4 Αυγούστου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Γ. Πολυχρόνης Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Γρ. Σαββίδης Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος 1 έχει βρεθεί ένοχος σε σειρά κατηγοριών για κλοπή από διευθυντή ή αξιωματούχο εταιρείας, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 269 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος 1 ενώ ήταν πρόεδρος της εταιρείας «ΠΕΑΛ Αστικά Λεωφορεία Λάρνακας Λτδ» έκλεψε συνολικά το ποσό των Λ.Κ. 110.000, ποσό από δάνεια που έγιναν με σκοπό την αγορά λεωφορείων για την πιο πάνω εταιρεία. Επίσης, έχει βρεθεί ένοχος στην κατηγορία 3, ότι έκλεψε την επιταγή της Alpha Bank με αριθμό 15118954 για το ποσό των Λ.Κ. 30.000, την κατηγορία 5, ότι έκλεψε την επιταγή της ΣΠΕ Μακράσυκας με αριθμό 03167448 για το ποσό των Λ.Κ. 30.000, την κατηγορία 7, ότι έκλεψε επιταγή της Alpha Bank με αριθμό 15118951 για το ποσό των Λ.Κ.40.000, την κατηγορία 9, ότι έκλεψε το χρηματικό ποσό των Λ.Κ.250.000 μεταβιβάζοντας στην Εταιρεία του με την ονομασία «Viamax Group Ltd» 119 μετοχές από την εταιρεία «Μεταφορική Εταιρεία Δρομολαξιά Λτδ» και τις κατηγορίες 11, 13, 15, 17, 19, 21, 23, 25, 27, 29, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45, 47, 49, ότι έκλεψε χρηματικό ποσό το οποίο αφορά εισπράξεις από το ΤΟΜ σχετικά με μεταφορά μαθητών από τη «Μεταφορική Εταιρεία Δρομολαξιά Λτδ». Για τις ίδιες κατηγορίες κλοπής ο κατηγορούμενος 1 έχει βρεθεί ένοχος σε πρόσθετη και/ή παράλληλη κατηγορία για κάθε περίπτωση κλοπής, ότι νομιμοποίησε τα έσοδα από την κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 2, 4, 6 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες του Ν188
(1)/
- Ο κατηγορούμενος 2 έχει βρεθεί ένοχος συνολικά σε τέσσερις κατηγορίες. Την κατηγορία 51, ότι ως διευθυντής της εταιρείας έκλεψε το χρηματικό ποσό των €135.961 το οποίο αφορά δάνειο που έγινε για αγορά λεωφορείων για την πιο πάνω εταιρεία και 2η κατηγορία, ότι νομιμοποίησε τα έσοδα από αυτή την κλοπή. Επίσης, έχει βρεθεί ένοχος στην κατηγορία 7, από κοινού με τον κατηγορούμενο 1, ότι έκλεψε επιταγή της Alpha Bank με αριθμό 15118951 για το ποσό των Λ.Κ. 40.000 και την κατηγορία 8, ότι απέκτησαν το ποσό των Λ.Κ.40.000 γνωρίζοντας ότι το πιο πάνω ήταν έσοδο από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος της κλοπής. Ο κατηγορούμενος 1 έχει βρεθεί ένοχος στις κατηγορίες 54, 57 και 60, οι οποίες προστέθηκαν στο κατηγορητήριο στις 21.9.12, ότι κυκλοφόρησε πλαστά έγγραφα δηλαδή τιμολόγια διαφόρων εταιρειών με τα οποία φαινόταν ψευδώς ότι αγοράσθηκαν υπηρεσίες ή αντικείμενα για σκοπούς και λειτουργία της εταιρείας «ΠΕΑΛ Αστικά Λεωφορεία Λάρνακας Λτδ». Η υπόθεση καταγγέλθηκε στην αστυνομία από ένα εκ των διευθυντών της εταιρείας, το Δημήτρη Αυγουστή (ΜΚ2) ο οποίος κατάγγειλε στην αστυνομία ότι οι κατηγορούμενος 1 και 2 από την ίδρυση της εταιρείας και συστηματικά έκλεβαν χρήματα από την εταιρεία. Επεξηγείται αναλυτικά στην απόφαση Δικαστηρίου πως οι δύο κατηγορούμενοι οι οποίοι υπήρξαν διευθυντές της εταιρείας ΠΕΑΛ, σταδιακά αλλά συστηματικά διοχέτευσαν τα έσοδα και περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας για δικό τους όφελος και εις βάρος του ΜΚ2, ο οποίος είναι και αυτός μέτοχος της εταιρείας. Η δόλια διοχέτευση εσόδων και περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, επιτεύχθηκε επειδή οι κατηγορούμενοι είχαν πλήρη έλεγχο στη διοίκηση της εταιρείας, στους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας και στα λογιστικά βιβλία της εταιρίες. Επιπρόσθετα, εκμεταλλεύτηκαν την άγνοια και αφέλεια του ΜΚ2, για να τον πείσουν να συμφωνήσει σε οικονομικές συναλλαγές που ήταν δυσμενείς και όχι συμφέρουσες για την εταιρεία και για τον ίδιο. Οι κατηγορούμενοι έπεισαν τον ΜΚ2 να συμφωνήσει σε δάνειο με ψευδείς παραστάσεις, ήτοι ότι ο σκοπός του δανείου ήταν για την αγορά νέων λεωφορείων για την ομαλή λειτουργία της εταιρείας. Οι κατηγορούμενοι πήραν τα χρήματα από αυτό το δάνειο και τα χρησιμοποίησαν για δικό τους όφελος. Το ίδιο συνέβηκε και με δεύτερο δάνειο στο οποίο οφειλέτης ήταν η εταιρεία και τα χρήματα της εταιρείας διοχετεύτηκαν στους κατηγορούμενους αντί για το δηλωμένο σκοπό που ήταν αγορά μετοχών της εταιρείας. Ο κατηγορούμενος 1 έκλεβε έσοδα της εταιρείας σταδιακά αφού κυκλοφόρησε πλαστά τιμολόγια τα οποία φρόντισε να καταχωρηθούν στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας ως έξοδα της εταιρείας και εν τέλει, με δύο εικονικές και πλαστές συμφωνίες, κατόρθωσε να κλέψει σημαντικό περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας, ήτοι μετοχικό κεφάλαιο άλλης εταιρείας ιδιοκτήτρια της οποίας ήταν η εταιρεία «ΠΕΑΛ». Παρόλο που ο κατηγορούμενος 1 είχε υφαρπάξει το μετοχικό κεφάλαιο αυτής της εταιρείας και συνέχιζε να καρπούται προσωπικά τα σημαντικά της έσοδα, εξακολουθούσε να χρεώνει όλα τα έξοδα αυτής της εταιρείας στην «ΠΕΑΛ». Το τελευταίο κτύπημα του κατηγορουμένου 1 κατά τα οικονομικά συμφέροντα του ΜΚ2 και της οικογένειας του ήταν να τον εκδιώξει οριστικά από τη διεύθυνση της εταιρείας. Ο ΜΚ2 και η οικογένεια του παρέμειναν ως μέτοχοι μειοψηφίας σε μία εταιρεία που είναι φαινομενικά χρεοκοπημένη, χωρίς δικαιώματα και μερίσματα. Εκλιπαρούσαν να δουν τα βιβλία της εταιρείας, όμως ο κατηγορούμενος 1 ουδέποτε τους επέτρεψε να το πράξουν. Ο ΜΚ2 έδειξε εμπιστοσύνη στους κατηγορούμενους και εναπόθεσε την περιουσία του στη διάθεση τους και αυτοί τον κατάκλεψαν και τον κατέστρεψαν. Σήμερα, ο ΜΚ2 είναι ηλικιωμένος, η οικογένεια του έχει καταστραφεί οικονομικά και το μέγεθος της καταστροφής είναι μεγάλο σε σημείο που οι παραπονούμενοι ασχολούνται μόνο με αυτή την υπόθεση. Ζουν με αγωνία για το μέλλον τους για χρόνια ολόκληρα, ήτοι από το
- Αντιθέτως, οι κατηγορούμενοι και ειδικά ο κατηγορούμενος 1, έχουν πλουτίσει αδίκως και αθέμιτα εις βάρος του ΜΚ2 τον οποίο και εκμεταλλευτήκαν ανελέητα. Προς όφελος των κατηγορουμένων λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
- Λευκό ποινικό μητρώο.
- Μερική λογιστική αποζημίωση των χρημάτων που έχουν σφετεριστεί οι δύο κατηγορούμενοι από την κοινή περιουσία των μετόχων της εταιρείας και της εταιρείας. Αυτά τα χρήματα επεστράφησαν δια εξόφλησης κοινών δανείων που αφορούσαν την εταιρεία αλλά δεν αποκαθιστούν όλη τη ζημιά διότι ως αποτέλεσμα αυτών των κλοπών η εταιρεία καταστράφηκε, ο ΜΚ2 απώλεσε τον έλεγχο της εταιρείας και ακολούθησαν άλλες συνέπειες, μεταξύ άλλων και η παράνομη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας «ΠΕΑΛ» προς εταιρεία που ελέγχει και έχει οικονομικό συμφέρον ο κατηγορούμενος
- Επίσης, το δάνειο των ΣΠΕ Τρούλλων αποπληρώθηκε κατά καιρούς από άλλους πόρους της εταιρείας. Η εταιρεία είναι υπό διαχείριση και είναι άγνωστο σε τι βαθμό έχει εκτεθεί προσωπικά ο ΜΚ2 στα χρέη αυτής της εταιρίας που δημιουργήθηκαν από την κακοδιαχείριση και απατηλές ενέργειες των κατηγορούμενων και κυρίως του κατηγορούμενου
- Προσωπικές συνθήκες. Κατηγορούμενος 1: Είναι 70 ετών. Η σύζυγος του είναι συνταξιούχος. Κατέχει ακίνητη περιουσία αλλά έχει και αρκετά προσωπικά χρέη. Ήταν επιχειρηματίας μέχρι προσφάτως. Είναι πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 8 και 5 ετών. Η σύζυγος του δεν ήταν ενήμερη για την εξωσυζυγική σχέση μέχρι τη σύλληψη του. Πάσχει από διαβήτη και στομαχικές διαταραχές. Παρουσιάζει τα ακόλουθα ιατρικά προβλήματα - παραθέτω ιατρικό πιστοποιητικό: «Τυγχάνει συχνής ιατρικής παρακολούθησης λόγω βεβαρημένου ιστορικού, σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, υποικής άπνοιας και στεφανιαίας νόσου. Ο ασθενής υπέστη προ περίπου 35 ημερών παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Συνεστήθη αποχή από έντονες φυσικές και σωματικές δραστηριότητες ως επίσης και συναισθηματικές φορτίσεις, καθ΄ ότι τέτοιες συνθήκες μπορούν να επιδεινώσουν την κλινική κατάσταση και να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία του γενικότερα. » Κατηγορούμενος 2: Είναι 57 ετών, έχει τέσσερα ενήλικα τέκνα. Λαμβάνει μηνιαία μισθό ύψους €2.
- Βαρύνεται με αρκετά χρέη αλλά έχει ακίνητη περιουσία. Στηρίζει οικονομικά τις δύο θυγατέρες του και ακόμη ένα από τα παιδιά του που έιναι άνεργο. Πάσχει από καρδιολογικά καθώς και ορθοπεδικά προβλήματα. Παραθέτω πιο κάτω ιατρικά πιστοποιητικά: «Πάσχει από διαταραχές της αρτηριακής πίεσης και αγχώδη νεύρωση. Νοσηλεύτηκε κατά το παρελθόν στο Νοσοκομείο Λάρνακας για καρδιακό πρόβλημα. Η παραμονή του στην φυλακή δυνατόν λόγω του χαρακτήρα του και των προβλημάτων υγείας του, να τον οδηγήσουν σε απρόβλεπτα και επιβλαβή φαινόμενα για την υγεία του καθώς και από χρόνια δισκοπάθεια με συχνές υποτροπές. Έχει νοσηλευτεί στο παρελθόν στη κλινική Σεργίου, παίρνει φάρμακα κατά διαστήματα, λόγω του ότι παρουσιάζει συχνές υποτροπές. Η αλλαγή συνηθειών κατάκλισης και ξεκούρασης (κρεβάτι) κατά την παραμονή του στις φυλακές έχουν επιδεινώσει πολύ την κατάσταση του. Συνίσταται η λήψη φαρμάκων και η κατάσταση συνθηκών ξεκούρασης.»
- Καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
- Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
- Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
- Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και του τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχήν παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S. Georgiou[1]). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου δια να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Τα αδικήματα στα οποία έχουν βρεθεί ένοχοι οι κατηγορούμενοι 1 και 2, είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα της κλοπής από διευθυντή εταιρείας ή οργανισμού, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 269, επιφέρει ανώτατη προβλεπόμενη ποινή ψηλότερη της ποινής για κοινή κλοπή, ήτοι 14 χρόνια. Όμως, επειδή η υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά η μέγιστη ποινή που μπορεί να επιβληθεί στους κατηγορούμενους είναι μέχρι πέντε χρόνια ποινή φυλάκισης. Το ύψος της προβλεπόμενης από το νόμο ποινής αντικατοπτρίζει το επίπεδο της ευθύνης που έχει διευθυντικό στέλεχος εταιρείας ή οργανισμού σε σχέση με διαχείριση χρημάτων και περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας ή του οργανισμού. Υπάρχει τυφλή εμπιστοσύνη σ' αυτά τα άτομα που διαχειρίζονται προς όφελος των μετόχων την κοινή περιουσία όλων, έτσι πρέπει με επιμέλεια να εκτελούν τα καθήκοντα τους και όχι με απατηλές ενέργειες να εξασφαλίζουν μόνο τα προσωπικά τους συμφέροντα. Στην παρούσα περίπτωση η εταιρεία είχε μετοχική σύνθεση αριθμό ατόμων και της οικογένειες τους. Συνεπώς, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είχαν κυριολεκτικά στα χέρια τους την τύχη αυτών των ανθρώπων και τις οικογένειες τους που τους εμπιστευτήκαν τυφλά να ενεργήσουν προς όφελος όλων. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη, θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει το σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπής η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως, στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε με αυτό το τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεων του, το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες, ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή τη θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5534, ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης, στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443, ημερ. 30.4.1991). Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στη διάπραξη του αδικήματος, διότι οι κατηγορούμενοι μεθοδευμένα και συστηματικά έκλεβαν με απατηλές ενέργειες τα έσοδα και περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Ο ΜΚ2 επέλεξε τους κατηγορούμενους 1 και 2 ως συνεργάτες του και εναπόθεσε το μέλλον το δικό του και της οικογένειας του σε μία επιχείρηση που ήταν κερδοφόρα και είχε τους καλύτερους οιωνούς να εξακολουθεί να είναι κερδοφόρα προς όφελος όλων των μετόχων. Το λάθος του ήταν ότι εμπιστεύθηκε την οικονομική διαχείριση της εταιρείας στους κατηγορούμενους 1 και
- Για μεγάλο χρονικό διάστημα, συστηματικά και συγκαλυμμένα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 διοχέτευαν τους κοινούς πόρους της εταιρείας που προέρχονται από τους κόπους μίας ζωής του ΜΚ2 στις δικές τους τσέπες. Οι κατηγορούμενοι επωφελήθηκαν και απολάμβαναν χιλιάδες ευρώ που δεν ήταν δικά τους. Ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 ήταν δευτερεύον, καθότι, όπως είπε με δική του ομολογία, πήρε χρήματα τουλάχιστον σε μία περίπτωση προσωπικά και τα έδωσε στον κατηγορούμενο
- Ο κατηγορούμενος 2 υποβοηθούσε τον κατηγορούμενο 1 με τα άνομα σχέδια του και εις αντάλλαγμα είχε και αυτός τεράστια οικονομικά οφέλη, μεταξύ άλλων κατόρθωσε και πήρε το ποσό των Λ.Κ. 135.000 από την κοινή περιουσία των μετόχων της εταιρείας. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει λιγότερες κατηγορίες και τα προσωπικά του οφέλη από τη συστηματική κλοπή των πόρων της εταιρείας ήταν λιγότερα. Επιχείρησε να αποκαταστήσει μέρος της ζημιάς μετά την καταγγελία της υπόθεσης, με τη σύναψη προσωπικού δανείου προς εξόφληση του δανείου στη ΣΠΕ Τρούλλων. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, τον Οκτώβριο 2011 ο κατηγορούμενος 2 σύναψε δάνειο από την Συνεργατική Αλληλεγγύης και κατέθεσε το ποσό των €331.706,50 έναντι του δανείου της ΣΠΕ Τρούλλων, υποθηκεύοντας προσωπική του περιουσία, μεταξύ άλλων και την οικία της συζύγου του. Όμως δεν θεωρώ ότι αυτό είναι πλήρης αποκατάσταση εάν και φαινομενικά και ονομαστικά το ποσό του δανείου εξοφλεί το δάνειο της ΣΠΕ Τρούλλων. Ζήτημα αποκατάστασης στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί να αντικρουστεί μόνο λογιστικά αλλά σε συνδυασμό με τα ευρύτερα δικαιώματα που είχε ο παραπονούμενος ως μέτοχος της κοινής εταιρείας με τους κατηγορουμένους 1 και
- Ήταν όλοι μέτοχοι και συνεργάτες μίας εταιρείας σκοπός της οποίας ήταν η κερδοφορία προς όφελος των μετοχών. Ο ΜΚ2 είχε την εντύπωση ότι αυτά τα χρήματα θα τα χρησιμοποιούσαν για την προώθηση των συμφερόντων της εταιρείας. Εάν αυτό είχε πραγματικά γίνει τότε τα χρήματα αυτά θα είχαν αποδώσει καρπούς στην εταιρεία. Χρήματα που επενδύονται σε μία εταιρεία δεν έχουν στατικό χαρακτήρα αλλά συνιστούν δυναμική επένδυση για το μέλλον. Επειδή τα χρήματα αυτά δεν κατέληξαν εκεί που έπρεπε, αλλά χρησιμοποιήθηκαν για τα προσωπικά και άνομα σχεδία των κατηγορούμενων, χάθηκε η δυναμική της επένδυσης και μαζί με τα χρήματα χάθηκε και το μέλλον του ΜΚ2 και της οικογένειας του. Όλες οι φιλοδοξίες τους έχουν καταστραφεί. Παράλληλα, ενώ εκκρεμούσε το δάνειο ως οφειλή χρησιμοποιήθηκαν πόροι της εταιρείας για εξόφληση του δανείου. Σήμερα, ως πληροφορούμαι, η εταιρεία βρίσκεται υπό διαχείριση από πιστωτές της και είναι ανενεργή εταιρεία που δεν παράγει εισοδήματα και κέρδη για τους μετόχους της. Εάν οι κατηγορούμενοι είχαν διαχειριστεί αλλιώς την κοινή περιουσία όλων δεν θα υπήρχε τέτοια κατάληξη των πραγμάτων. Περαιτέρω, τα χρήματα από το δάνειο της Alpha Bank προορίζονταν για την αγορά μετοχών των αποχωρούντων μετόχων. Ο κατηγορούμενος 2 πήρε τα χρήματα αλλά σύμφωνα με την εκδοχή του, ως αυτή προβλήθηκε και στην κατάθεση του, τα έδωσε στον κατηγορούμενο
- Όλες οι μετοχές του αποχωρούντα μετόχου ενεγράφησαν επ' ονόματι του κατηγορούμενου
- Επομένως, η συμβολή του κατηγορούμενου 2 ήταν στρατηγική για να κατορθώσει ο κατηγορούμενος 1 να αποκτήσει πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της εταιρείας, να ελέγχει πλήρως την εταιρεία και εν τέλει, να διώξει τον ΜΚ2 από τη διοίκηση της εταιρείας. Τέλος, ο κατηγορούμενος 2 μετάνιωσε και δεν αποδέχθηκε να υπογράψει για τη μεταβίβαση των μετοχών της εταιρείας «Μεταφορική Εταιρεία Δρομολαξιάς Λτδ» προς όφελος της εταιρείας «Viamax». Συνεπώς, η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου 2 είναι συγκριτικά μικρότερη αυτής του κατηγορούμενου
- Παρόλο τούτο, ο ρόλος του κατηγορούμενου 2 ήταν ουσιαστικός διότι χωρίς τη συμμετοχή του και εάν δεν συναινούσε στη συγκάλυψη των πραγματικών οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας, ο κατηγορούμενος 1 δεν θα μπορούσε χωρίς τη συγκεκριμένη συμμαχία να συνεχίσει απρόσκοπτα με την διασπάθιση χρήματος από την εταιρεία. Παρόλο τούτο, κρίνω ότι η ποινική ευθύνη του κατηγορημένου 2 ως βοηθητική στο γενικό σχέδιο εξαπάτησης των υπολοίπων μετόχων της εταιρείας είναι λιγότερη αυτής του κατηγορουμένου 1 ο οποίος ήταν εμπνευστής της ψυχρής εκτέλεσης απατηλού σχεδίου να πάρει όλα τα χρήματα της εταιρείας και να καταστρέψει ανεπανόρθωτα τον συνεργάτη του ΜΚ
- Όταν όμως ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε τι γινόταν ο κατηγορούμενος 1 δεν επέδειξε καμία μετάνοια και ούτε λυπήθηκε τον ΜΚ2 και την οικογένεια του. Αντιθέτως, έθεσε σε ισχύ το τελευταία μέρος του σχεδίου του. Είχε αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών με τη χρήση των χρημάτων της εταιρείας και μετά χρησιμοποίησε αυτό το πλεονέκτημα που απέκτησε με απάτη και κλοπή για να σπρώξει έξω τον ΜΚ2 δια παντός. Έκτοτε έχουν περάσει επτά χρόνια, όμως οι επιπτώσεις αυτής περίπλοκης απάτης δεν είναι λιγότερες για τα θύματα της εξαπάτησης. Αντιθέτως, η καταστροφή τους ήταν ολοκληρωτική και είναι μία πληγή που δεν έχει επουλωθεί παρά το χρόνο που έχει διαρρεύσει. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 έχει θέσει υπόψη του Δικαστηρίου μεταγενέστερες ενέργειες του κατηγορούμενου προς αποκατάσταση της ζημιάς που έχουν υποστεί οι παραπονούμενοι. Το δάνειο της Alpha Bank έχει ξοφληθεί από προσωπικό δάνειο που έκανε ο κατηγορούμενος
- Όμως προκύπτει ότι κάποια από τα έσοδα τους έχουν χρησιμοποιηθεί για εξόφληση του δανείου πρόκειται για χρήματα της «ΠΕΑΛ» και ήσαν έσοδα που προέκυψαν από την πώληση λεωφορείων της εταιρείας. Ως και στην περίπτωση του κατηγορούμενου 2, αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι προς αποκατάσταση των παραποιουμένων στο ακέραιο. Ο κατηγορούμενος 1 επωφελήθηκε για χρόνια και σχεδόν απεριόριστα τα έσοδα της εταιρείας «ΠΕΑΛ». Ακόμη και να έχει συνάψει προσωπικό δάνειο για να εξοφλήσει το δάνειο της Alpha Bank, είναι άγνωστο εάν αυτοί οι προσωπικοί πόροι και εξασφαλίσεις για το προσωπικό δάνειο προέκυψαν ως αποτέλεσμα του αθέμιτου πλουτισμό του εις βάρος των παραπονούμενων. Τονίσθηκε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος είναι 88% μέτοχος της εταιρείας «ΠΕΑΛ». Όμως ένα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ο αθέμιτος τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος 1 απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της εταιρείας εις βάρος των παραπονούμενων. Έκανε χρήση την κοινή περιουσία των παραπονούμενων ακόμη και της προσωπικής περιουσίας του ΜΚ2 προς εξασφάλιση δανείου για να αποκτήσει τις μετοχές, να ελέγχει την εταιρεία και έπειτα για να τους διώξει από τη διοίκηση της εταιρείας. Ο κατηγορούμενος 1 δεν έκλεβε από τον εαυτό του, αλλά χρησιμοποιούσε απατηλές μεθόδους ποικίλων μορφών για να πλουτίσει αθέμιτα εις βάρος των παραπονούμενων. Η εταιρεία δεν ευδοκίμησε εξαιτίας της κακοδιαχείρισης του κατηγορουμένου 1 επειδή αυτός σταδιακά απογύμνωνε τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και διοχέτευε πόρους της εταιρείας σε εταιρεία δικών του συμφερόντων. Ως αποτέλεσμα αυτού, η εταιρεία βρίσκεται υπό διαχείριση από τους πιστωτές της. Ο κατηγορούμενος 1 ανέλαβε την πλήρη διαχείριση της εταιρείας όταν έδιωξε τους παραπονούμενους. Η καταστροφή της εταιρείας «ΠΕΑΛ» είναι ολότελα δική του ευθύνη. Το ζήτημα της αποκατάστασης δεν πρέπει να ιδωθεί με λογιστική προσέγγιση, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη η όλη απατηλή ενέργεια του κατηγορούμενου 1 ο οποίος καταχράστηκε την εμπιστοσύνη που του υπέδειξαν οι παραπονούμενοι και κατάστρεψε το μέλλον τους και τα όνειρα τους ανεπιστρεπτί. Ούτε έχει μεγάλη σημασία εάν ο κατηγορούμενος 1 έχει χορηγήσει το 12% του μετοχικού κεφαλαίου νέας εταιρείας στους παραπονούμενους ή εάν έχει εργοδοτήσει συγγενικά πρόσωπα του ΜΚ2, αν και συμφώνως με την Κατηγορούσα Αρχή το μετοχικό κεφάλαιο της νέας εταιρείας έχει αποκτηθεί από συγγενικό πρόσωπο του ΜΚ2 από αγορά και όχι ως αποτέλεσμα δωρεάς του κατηγορούμενου
- Η εταιρεία «ΠΕΑΛ» ήταν κοινή περιουσία όλων και ο κατηγορούμενος 1 με τις ενέργειες του τους στέρησε το δικαίωμα να διαχειριστούν οι ίδιοι το μέλλον τους με τον τρόπο που επιθυμούσαν. Επιπρόσθετα, το 12% μετοχικού κεφαλαίου δεν αντιπροσωπεύει το μέγεθος της επένδυσης των παραπονούμενων στην εταιρεία «ΠΕΑΛ». Οπότε οι λιγοστές παραχωρήσεις του κατηγορούμενου 1 δεν είναι αποκατάσταση αλλά ακόμη μία προσπάθεια του να συγκαλύψει με έντεχνο τρόπο την πραγματική απώλεια των παραπονούμενων με την παραχώρηση σε αυτούς ελάχιστο από εκείνο που δικαιούνται πραγματικά. Μέσα σε διάστημα ολίγων ετών ο κατηγορούμενος 1 μεθοδικά, εν ψυχρό και στο βαθμό που περνούσε από το χέρι του, έκλεβε από όλες τις πηγές εσόδων της εταιρείας. Αυτό το έκανε με τη χρήση πλαστών στοιχείων και άλλων εγγράφων που κατασκεύασε και επινόησε ώστε να επιταχύνεται ο ρυθμός απογύμνωσης περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Έδινε οδηγίες να καταχωρούνται στα βιβλία ψεύτικα στοιχεία για οφειλές και έσοδα της εταιρείας ως ήθελε για να συγκαλύψει την πραγματικότητα. Προέβηκε σε μεταβίβαση μετοχών χωρίς να ενημερώσει κανένα και μετά σύνταξε το Τεκμήριο 5.28 για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Τελικώς, έγινε άπληστος και θεώρησε ότι έπρεπε να τα πάρει όλα και έτσι πέταξε έξω τον ΜΚ2 και την οικογένεια του, ο όποιος έμεινε επί ξύλου κρεμάμενος σε μεγάλη ηλικία και μετά από τους κόπους μίας ζωής. Έγινε καταγγελία στην αστυνομία, αλλά παρόλο που έχουν περάσει πολλά έτη δεν έχει κάνει καμία προσπάθεια να επανορθώσει για τα λάθη του. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας είναι το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι και ειδικά ο κατηγορούμενος 1, είχε πλήρη έλεγχο των τραπεζικών λογαριασμών και τα βιβλία της εταιρείας, με αποτέλεσμα να μπορεί να κάνει ότι θέλει με την οικονομική διαχείριση της εταιρείας και να πραγματοποιεί τη σταδιακή αλλά συστηματική κλοπή της εταιρείας ανενόχλητα και με ευκολία. Το ποσό χρημάτων που έχει κλέψει ο κατηγορούμενος 1, ανέρχεται σε πολλές χιλιάδες ευρώ. Έκλεψε πολύ περισσότερα χρήματα από τον κατηγορούμενο 2, αλλά και περιουσιακά στοιχεία αξίας της εταιρείας, με αποτέλεσμα να την καταστήσει αφερέγγυα. Είναι γεγονός ότι "κάποια" λεωφορεία αγοράστηκαν αλλά δεν ήταν τα λεωφορεία που αφορούν τις συμφωνίες Τεκμήρια 5.26 και 5.27 και επιπρόσθετα, υπάρχει η μαρτυρία της ΜΚ7 και άλλων μαρτύρων ότι κατά καιρούς ο κατηγορούμενος 1 πωλούσε τα καλά λεωφορεία της εταιρείας, ευρωπαϊκής προέλευσης και αγόραζε φθηνότερα κινεζικής προέλευσης. Ο παραπονούμενος είχε τυφλή εμπιστοσύνη στους κατηγορούμενους 1 και 2 αφού δέχθηκε ακόμη και να υποθηκεύσει ακίνητο της οικογένειας του προκειμένου να γίνει δάνειο για να αγοράσουν από κοινού μετοχές της εταιρείας. Δεν αντιλήφθηκε ο παραπονούμενος τι είχε γίνει παρά μόνο όταν ήταν αργά. Όταν ο παραπονούμενος παραπονέθηκε και τους ζήτησε να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους, όχι μόνο δεν προθυμοποιήθηκαν να του δώσουν τα στοιχεία με διαφάνεια και ειλικρίνεια αλλά τον πέταξαν έξω. Επίσης, ο τρόπος που ενήργησε ο κατηγορούμενος 1 δείχνει πρόσωπο με ευφυΐα αφού κατάστρωσε σχέδιο και σύστημα για να κλέβει συστηματικά από την εταιρεία. Δεν πρόκειται για μεμονωμένη πράξη απερισκεψίας και ως τέτοια η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 είναι πιο επικίνδυνη και καταδικαστέα. Αυτά τα αδικήματα είναι από τη φύση τους σοβαρά διότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν την αναγκαία σχέση εμπιστοσύνης που εναποθέτουν επενδυτές μέτοχοι μίας επιχείρησης σε πρόσωπα που διοικούν προς όφελος τους βιώσιμες επιχειρήσεις και επί της οποίας στηρίζεται ευρύ φάσμα οικονομικής δραστηριότητας (Βλ. Πέτρου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 219). Η ενέργεια του να καταχραστεί την εμπιστοσύνη των συνεργατών του με τη διενέργεια εις βάρος τους μεγάλης κλίμακας απάτης που εντοπίστηκε χρόνια αργότερα, είναι ιδιαίτερα απεχθής συμπεριφορά. Στη συνεχεία ολοκλήρωσε την καταστροφή της εταιρείας και έδιωξε τον ΜΚ2 από τη διοίκηση για να μην είναι σε θέση να πληροφορηθεί με διαφάνεια για την καταστροφή της εταιρείας που είχε επέλθει. Επομένως, πρέπει να τιμωρηθεί αυστηρά ως προειδοποίηση σε άλλα πρόσωπα που δυνατόν να συμπεριφερθούν με παρόμοιο τρόπο. Οι κατηγορούμενοι είχαν διοικητική θέση στην εταιρεία και είχαν έλεγχο των τραπεζικών λογαριασμών και την οικονομική διαχείριση της εταιρείας. Οι παραπονούμενοι λανθασμένα τους εμπιστεύθηκαν. Οι ενέργειες τους να καταχραστούν την εμπιστοσύνη που τους έδειξαν για να λύσουν τα οικονομικά τους προβλήματα με δόλιο τρόπο δεν είναι αποδεκτή συμπεριφορά και πρέπει να τιμωρηθεί αυστηρά ως προειδοποίηση σε άλλα πρόσωπα που δυνατόν να συμπεριφερθούν με παρόμοιο τρόπο. Σε διαφορετική περίπτωση θα ενθαρρύνεται η παρανομία και ο τυχοδιωκτισμός. Είναι γεγονός ότι υπάρχει καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης των κατηγορούμενων. Στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 330, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 15 μηνών που υπεβλήθηκε σε διευθυντή και μέτοχο εταιρείας ο οποίος με απατηλή ενέργεια, δηλαδή κατάρτιση πλαστογραφημένων εγγράφων, κατόρθωσε να αποσύρει από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας πωλητήρια έγγραφα ακίνητης ιδιοκτησίας που είχε πωλήσει ο ίδιος στην εταιρεία. Η αστυνομική ανάκριση εκείνης της υπόθεσης είχε αρχίσει κατά το έτος 1996, αλλά η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου είχε διαπιστωθεί τον Νοέμβριο
- Το εφετείο έλαβε υπόψη του όλο το ιστορικό της υπόθεσης και παράγοντες σημαντικούς για την υπόθεση, δηλαδή περιπλοκότητα της υπόθεσης και τη συμπεριφορά των δύο μερών σε σχέση με την προώθηση της υπόθεσης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρά την μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται σε σχέση με την διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου δεν υπήρξε σφάλμα αρχής του πρωτόδικου Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής που να δικαιολογούσε παραμερισμό της ποινής φυλάκισης. H ποινική δίωξη κατά των δύο κατηγορούμενων καταχωρήθηκε τον Απρίλιο
- Ορίσθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με διαφορετική σύνθεση από τη σημερινή τον Ιούλιο 2011 και κατ' εκείνη την ημερομηνία ζητήθηκε αναβολή από την υπεράσπιση. Η υπόθεση ορίσθηκε τον Νοέμβριο 2011 και αναβλήθηκε εξαιτίας απουσίας του κατηγορούμενου
- Στις 29 Νοεμβρίου 2011 αναβλήθηκε η υπόθεση διότι απουσίαζαν και οι δύο κατηγορούμενοι με αποτέλεσμα να εκκρεμεί ένταλμα συλλήψεως εναντίον των δύο. Το ίδιο συνέβηκε και στις 3 Μαρτίου 2012 όπου απουσίαζαν οι δύο κατηγορούμενοι και εκδόθηκε νέο ένταλμα κατά των κατηγορούμενων. Στις δύο πιο πάνω περιπτώσεις, παρουσιάσθηκαν αργότερα την ίδια ημέρα, ακυρώθηκαν τα εντάλματα σύλληψης και η ακρόαση προγραμματίστηκε σε άλλη ημερομηνία. Ορίσθηκε εκ νέου για ακρόαση η υπόθεση τον Σεπτέμβριο 2012 και ζητήθηκε αναβολή για να γίνει τροποποίηση των κατηγοριών. Ορίσθηκε η υπόθεση για αγορεύσεις για το ζήτημα της τροποποίησης στις 28.9.2012 και εκείνη την ημέρα ορίσθηκε η υπόθεση στις 25.1.2013 για ακρόαση. Στις 25.1.2013 ζήτησε αναβολή η κατηγορούσα αρχή λόγω προσωπικού κωλύματος της εισαγγελέα που χειριζόταν την υπόθεση. Στις 26 Μαρτίου 2013 η υπόθεση αναβλήθηκε από το Δικαστήριο. Στις 8 Απριλίου 2013 ζήτησε αναβολή ο κατηγορούμενος 2 για να γίνει αλλαγή δικηγόρου και στις 19 Απριλίου 2013 ο νέος δικηγόρος του κατηγορουμένου 2 ζήτησε χρόνο να προετοιμαστεί. Η υπόθεση ορίσθηκε τον Σεπτέμβριο
- Όμως με την έναρξη του νέου Δικαστικού έτους άλλαξε η σύνθεση του Δικαστηρίου και η υπόθεση αναβλήθηκε εκ νέου λόγω ανακατατάξεων στο Δικαστικό σώμα με αποτέλεσμα να αλλάξει ξανά η σύνθεση του Δικαστηρίου τον ίδιο μήνα. Με νέα σύνθεση Δικαστηρίου η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε κανονικά στις 6 Νοεμβρίου 2013 και έκτοτε προχωρούσε η ακροαματική διαδικασία πλην των ακόλουθων αναβολών. Στις 16 Δεκέμβριου 2013 ζητήθηκε αναβολή από την υπεράσπιση για να γίνουν παραδεκτά γεγονότα. Στις 10 Μαρτίου 2014 ζητήθηκε αναβολή από την κατηγορούσα αρχή επειδή υπήρχε πρόβλημα προσέλευσης συγκεκριμένου μάρτυρα, δηλαδή του ΜΚ
- Στις 8 Απριλίου 2014 ζητήθηκε αναβολή από την κατηγορούσα αρχή διότι δεν ήταν προετοιμασμένη για τη μαρτυρία της ΜΚ7 και αναβλήθηκε η υπόθεση για τις 14 Απριλίου
- Στις 22 Απριλίου 2015 η υπεράσπιση ζήτησε αναβολή για να προετοιμάσει τελική αγόρευση, στις 20 Μαΐου 2015 οι δύο πλευρές ζητήσαν αναβολή από κοινού για να προετοιμάσουν τελικές αγορεύσεις. Το φθινόπωρο του 2014 υπήρχε μία καθυστέρηση περίπου 6 εβδομάδων που οφείλεται στην κατηγορούσα αρχή. Προσήλθε μάρτυρας από το εξωτερικό και τα έξοδα του έπρεπε να εγκριθούν από αρμόδιο πρόσωπο επειδή αυτά τα χρήματα για έξοδα μαρτύρων προέρχονται από κονδύλι της Δημοκρατίας που προορίζεται για τη Δικαστική εξουσία. Μία αναβολή οφείλεται στο Δικαστήριο εφόσον στις 21 Οκτωβρίου απουσίαζα από τα Δικαστικά μου καθήκοντα για εκπαιδευτικούς λόγους. Παρά των πιο πάνω αναβολών δεν κρίνω ότι υπήρχε μη ορθή διαχείριση δικαστικού χρόνου με αποτέλεσμα να εκτροχιαστεί το δικαίωμα των κατηγορούμενων σε δίκαιη δίκη. Μέρος των αναβολών οφείλονται στην υπεράσπιση και δεν θεωρώ ότι δεν υπήρχε μη συνετή διαχείριση του δικαστικού χρόνου από το Δικαστήριο, δηλαδή να γίνονται άσκοπες αναβολές της ακροαματικής διαδικασίας. Ούτε κατά την άποψη μου είναι περίπτωση που η καθυστέρηση της δικαιοσύνης έχει προκαλέσει και άρνηση της δικαιοσύνης. Υπάρχουν θύματα της εγκληματικής συμπεριφοράς των κατηγορούμενων και η συμπεριφορά τους είχε τέτοια εγκληματική έκταση και τέτοιες ζημιογόνες επιπτώσεις για τα θύματα που δεν ατονεί η ανάγκη επιβολής της ορθής ποινής των κατηγορούμενων επειδή η αγωνία τους για το αποτέλεσμα αυτής της υπόθεσης έχει διάρκεια ετών. Στην υπόθεση Verenillo v. France ECHR Application 11889/85 ημερομηνίας 20 Φεβρουαρίου 1991, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε παραβίαση της αρχής εκδίκασης υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου, παρόλο που ο συνολικός χρόνος προς ολοκλήρωση της αστικής διαδικασίας ήταν από 1977 μέχρι
- Σημαντικό κριτήριο για την κρίση του Δικαστηρίου ήταν η λεπτομερή εξέταση του φακέλου της υπόθεσης και τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρχε αμελής χειρισμό της υπόθεσης από τη Δικαστική αρχή με αποτέλεσμα η διάρκεια επίλυσης των ζητημάτων να είναι εξωπραγματική με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης. Το ίδιο συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Αναμφίβολα η ποινική ευθύνη των κατηγορούμενων θα μπορούσε να διαπιστωθεί νωρίτερα κάποιους μήνες ή ίσως και χρόνο εάν δεν υπήρχαν αναβολές στην υπόθεση και εάν υπήρχε ευχέρεια ορισμού της υπόθεσης επί καθημερινής βάσεως μέχρι να ολοκληρωθεί. Όμως δεν κρίνω ότι ο συνολικός χρόνος εκδίκασης της υπόθεσης με βάση όλα τα δεδομένα ήταν τέτοιας διάρκειας που να δικαιολογεί ανατροπή των δεδομένων ενώπιον μου σε σχέση με την ορθότητα επιβολής ποινής φυλάκισης στους κατηγορούμενους. Ούτε υπήρξε αδιάφορη στάση του Δικαστηρίου στην προώθηση της υπόθεσης εφόσον μετά από ακροαματική διαδικασία διαρκείας η απόφαση επιφυλάχθηκε και δόθηκε μόλις ένα μήνα αργότερα. Σημαντικός παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη στην παρούσα υπόθεση, παρά την ύπαρξη μεγάλης καθυστέρησης, είναι η ολοκληρωτική καταστροφή του ΜΚ2 που υφίσταται μέχρι σήμερα και που δεν είναι μόνη οικονομική αλλά και ψυχική με δεδομένο ότι αγωνίζεται για χρόνια να δικαιωθεί για τη ζημιά που έχει υποστεί. Οι πράξεις των κατηγορουμένων δεν ήταν μεμονωμένες, αλλά η δόλια και απατηλή συμπεριφορά τους επεκτείνεται σε βάθος χρόνου. Δηλαδή, οι κλοπές που αφορούν τις κατηγορίες αυτής της υπόθεσης δεν έγιναν με μόνο μια συναλλαγή ή έστω μερικές συναλλαγές ως η υπόθεση Χαραλαμπίδης (ανωτέρω), αλλά έγιναν σταδιακά βάση σχεδίου εν κρυπτό και χρειάσθηκε έρευνα και χρόνος για να ανακαλύψουν οι παραπονούμενοι αλλά και οι διωκτικές αρχές να ξετυλίξουν το νήμα της απατηλής συμπεριφοράς των κατηγορούμενων και να ανακαλύψουν που πήγαν τα χρήματα. Οι κλοπές ήταν επιτηδευμένες και οφείλονται σε άκρατη απληστία των κατηγορουμένων. Χρόνια τώρα υποφέρει ο παραπονούμενος με πραγματικό πόνο για την απώλεια του και για την εξαπάτηση που έχει υποστεί από τους συνεργάτες τους. Σε όλο αυτό το χρόνο που έχει μεσολαβήσει οι κατηγορούμενοι δεν έχουν μετανιώσει και δεν έχουν κάνει ουσιαστικά βήματα για να επανορθώσουν για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει στον ΜΚ2 και στην οικογένεια τους. Η τιμωρία των κατηγορούμενων έρχεται πολύ καθυστερημένα, όμως τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η «ΠΕΑΛ» είναι εταιρεία ανενεργή και υπό διαχείριση από τραπεζίτες πιστωτές. Οι κατηγορούμενοι έχουν ξοφλήσει κάποια δάνεια αλλά η επένδυση και το επαγγελματικό μέλλον των παραπονούμενων για τη συνέχιση συνετής διαχείρισης της εταιρείας «ΠΕΑΛ» έχει καταστραφεί. Αναγνωρίζω την αγωνία των κατηγορούμενων η οποία χρονολογείται εκκρεμούσης αυτής της διαδικασίας. Αυτή όμως δεν συγκρίνεται με την αγωνία των θυμάτων αυτής της υπόθεσης η οποία θα απαμβλυνθεί μόνο με τη σωστή τιμωρία αυτών που τους έχουν καταστρέψει. Παρόλο που αναγνωρίζω ότι η μεγάλη καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης των κατηγορούμενων 1 και 2 είναι σοβαρός μετριαστικός παράγοντας, θεωρώ ότι το ζήτημα καθυστέρηση δεν εξετάζεται μονοδιάστατα και μεμονωμένα. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6739 και 6740, ημερομηνίας 27 Μαρτίου 2000, το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε ότι δεν εξετάζει το ζήτημα της καθυστέρησης χωρίς αναφορά στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και ιδιαίτερα στους λόγους που διαπιστώνεται καθυστέρηση στην ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου. Όταν ο κατηγορούμενος είναι αυτός που ευθύνεται για την καθυστέρηση τότε παύει να έχει την ίδια σημασία η καθυστέρηση ως στοιχείο για την επιμέτρηση της ποινής. ( βλ. Τσιολής ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 7461 ημερομηνίας 8 Μαρτίου 2004). Οι κατηγορούμενοι ευθύνονται για μέρος της καθυστέρησης ειδικά μετά την καταχώρηση της ποινικής δίωξης. Όμως για άλλο μέρος της καθυστέρησης και ειδικά σε σχέση με το σκέλος της καθυστέρησης που οφείλεται στην αστυνομική διερεύνησης της υπόθεσης δεν ευθύνονται οι κατηγορούμενοι. Ο συνολικός χρόνος της καθυστέρησης είναι περίπου επτά χρόνια. Παρόλο τούτο δεν θεωρώ ότι αυτή είναι από τις περιπτώσεις που δεν θα πρέπει να εφαρμοστούν ποινικές κυρώσεις στους κατηγορουμένους εξαιτίας της καθυστέρησης. Πρόκειται για υπόθεση κλοπής τύπου λευκού κολλάρου όπου δράστες συγκαλυμμένα και με διάφορα τεχνάσματα απέκρυπταν από τους παραπονούμενους την κλοπή μεγάλου χρηματικού ποσού από την κοινή περιουσία και εισοδήματα της κοινής τους εταιρείας. Αυτές είναι δύσκολες υποθέσεις να εξιχνιαστούν και η εκδίκαση τους, λόγο της περιπλοκότητας των γεγονότων, επίπονη και χρονοβόρα. Δράστες τέτοιων αδικημάτων δύσκολα και μόνο μετά από ενδελεχή έρευνα έρχονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεων τους. Στην υπόθεση Velichko v. Russia ECHR Application 19664/07 ημερομηνίας 27 Μαΐου 2013, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν βρήκε να υπήρχε παραβίαση του δικαιώματος της εκδίκασης δίκης εντός ευλόγου χρόνου όταν η εκδίκαση της υπόθεσης άρχισε τον Οκτώβριο 2005 και ολοκληρώθηκε με τελική απόφαση τον Νοέμβριο
- Λήφθηκε υπόψη ότι οι αιτητές αντιμετώπιζαν πληθώρα κατηγοριών και ότι η πολιτεία είχε περισυλλέξει μεγάλο όγκο μαρτυρικού υλικού και ότι τα γεγονότα της υπόθεσης ήταν αρκετά περίπλοκα. Σε εκείνη την υπόθεση καμία αναβολή δεν οφειλόταν στον αιτητή, σε αντίθεση με τη δική μας υπόθεση. Το Δικαστήριο σημείωσε ότι η εκδίκαση της υπόθεσης διεξαγόταν επί συστηματικής βάσεως και λαμβάνοντας υπόψη την περιπλοκότητα της υπόθεσης δεν θεωρήθηκε ότι οι διαδικασίες είχαν υπερβεί χρονικά τα λογικά όρια ώστε να υφίσταται παραβίαση της σύμβασης. Η απονομή της δικαιοσύνης άργησε εν μέρει επειδή η κλοπή ήταν μεθοδευμένη και συγκαλυμμένη. Αναφορικά με τη θέση του κατηγορούμενου 2, ο οποίος αντιμετώπιζε μόνο 4 κατηγορίες, το ζήτημα της καθυστέρησης πρέπει να ληφθεί υπόψη με πιο επιτακτικό τρόπο. Οι συναλλαγές που αφορούν τον κατηγορούμενο 2 είναι πιο απλές. Όμως, κρίνω ότι η εγκληματική δράση και προθέσεις του κατηγορούμενου 2 δεν θα μπορούσαν να εξαχθούν με ακρίβεια χωρίς αναφορά σε όλη την οικονομική διαχείριση της εταιρείας κατά τη συγκεκριμένη περίοδο και χωρίς αναφορά των λογιστικών βιβλίων της εταιρείας όπου υπήρχαν καταχωρήσεις που αφορούσαν αυτά τα χρήματα και καταδεικνύουν τις προθέσεις των κατηγορούμενων σε σχέση με τη διάθεση των χρημάτων. Περαιτέρω, σε αυτό το διάστημα ο κατηγορούμενος 2 δεν έχει κάνει διαβήματα προς τους παραπονούμενους για να διαχωρίσει τη θέση του από τον κατηγορούμενο 1, να δώσει πρόσβαση στα στοιχεία στους παραπονούμενους και να ξεκαθαρίσει τις συναλλαγές που τον αφορούν, ώστε να μην εξαναγκάζεται η πολιτεία να ψάχνει για άλλη μαρτυρία προκειμένου η διακίνηση των χρημάτων να διαλευκανθεί νωρίτερα. Οι διωκτικές αρχές έπρεπε να λάβουν μαρτυρία από ειδικούς για να αντιληφθούν τι έγινε. Επίσης έπρεπε να ληφθούν μαρτυρίες από διάφορα πρόσωπα σε σχέση με τη διακίνηση των χρημάτων. Κάποιες καταθέσεις λήφθηκαν εν έτη
- Οι καταθέσεις των κατηγορούμενων λήφθηκαν τον Αύγουστο του
- Κατάθεση από τον ΜΚ14 λήφθηκε στο εξωτερικό το
- Οπότε δεν φαίνεται να υπάρχει περίοδος με αδικαιολόγητη διακοπή των ερευνών, αλλά συνεχίσθηκαν οι έρευνες μέχρι την εξιχνίαση της υπόθεσης. Υπάρχει ζήτημα καθυστέρησης που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά το Δικαστήριο στην παρούσα περίπτωση, όμως τα δεδομένα της υπόθεσης είναι τέτοια στην ολότητα τους που το ζήτημα καθυστέρησης δεν είναι τέτοιο που να εξουδετερώνει την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής στους κατηγορούμενους που με απατηλή συμπεριφορά κατέστρεψαν το μέλλον και την ελπίδα των παραπονούμενων. Η καθυστέρηση είναι σημαντική, αλλά δεν θεωρώ ότι επιδρά καταλυτικά στο είδος της ποινής που πρέπει να επιβληθεί στους κατηγορούμενους. Στα χρόνια που περιμένουν να διαπιστωθεί η ποινική τους η ευθύνη δεν έχουν κάνει καμία προσπάθεια με διαφάνεια να αποκαλύψουν ακριβώς που πήγαν τα χρήματα που πήραν ώστε να φανεί πως μία εταιρεία με πολλά έσοδα και περιουσιακά στοιχεία κατέληξε σε καθεστώς διαχείρισης υπό τους πιστωτές. Δεν έχει καταβάλει ουσιαστική αποζημίωση στους παραπονούμενους, παρά μόνο με την λογιστική αποπληρωμή δανείων πολύ καθυστερημένα και αφού η ζημιά στην εταιρεία και στο μέλλον των παραπονούμενων ήταν μη αναστρέψιμη. Συνεπώς, λαμβάνω υπόψη μου την καθυστέρηση αλλά όχι στο βαθμό που να αλλάζει ουσιωδώς το είδος της ποινής που πρέπει να τους επιβληθεί, ήτοι αυτή της φυλάκισης. Ούτε θεωρώ ότι δικαιολογείται αναστολή της ποινής. Η συμπεριφορά των κατηγορούμενων ήταν επαναλαμβανόμενη με σοβαρές συνέπειες για τα θύματα των πράξεων του. Μπορεί η κατά συρροή απάτες τους να μην ήταν επιτυχείς στο τέλος, αλλά υποδηλώνουν μία ανεξέλεγκτη τάση προς δόλια εγκληματική συμπεριφορά που πρέπει να τιμωρηθεί και να κατασταλεί άμεσα. Δεν παραγνωρίζω τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορούμενων και ειδικά το γεγονός ότι έχουν εξαρτώμενα τέκνα. Θεωρώ ότι οι επιπτώσεις στην οικογένεια των κατηγορούμενων οφείλονται σε δικές τους ενέργειες. Όμως στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό, λαμβάνω υπόψη αυτές τις επιπτώσεις στα αθώα θύματα της συμπεριφοράς των κατηγορούμενων μαζί με τους άλλους μετριαστικούς παράγοντες ώστε να επιδράσουν καταλυτικά στη διάρκεια της ποινής που θα τους επιβληθεί. Επίσης, δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι με τον εγκλεισμό τους στις κεντρικές φυλακές θα απωλέσουν πηγή εισοδημάτων που βοηθά στη συντήρηση της οικογένειας τους αν και οι δικηγόροι και των δύο έχουν αναφέρει ότι μέλη της οικογένειας του κατηγορούμενου 1 εργοδοτούνται στις εταιρείες που ανέλαβαν τις επιχειρήσεις της «ΠΕΑΛ». Παρόλο τούτο, η μόνη κατάλληλη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι η ποινή φυλάκισης επειδή ενέργησαν με δόλιο τρόπο και με απατηλή συμπεριφορά η οποία δεν έγινε αντιληπτή παρά μόνον αφού επέφεραν ολοκληρωτική καταστροφή στα οικονομικά δρώμενα της εταιρείας «ΠΕΑΛ». Σε διαφορετική περίπτωση οι κατηγορούμενοι δεν τιμωρούνται για τις πράξεις τους με αποτέλεσμα την εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και δεν επιτυγχάνεται ο στόχος του Δικαστηρίου για αποτροπή του εγκλήματος. Οι προσωπικές τους περιστάσεις, λευκό ποινικό μητρώο, και καθυστέρηση στη διαπίστωση της ποινικής τους ευθύνης επιδρούν στη διάρκεια της ποινής αλλά όχι στην επιλογή του τύπου της ποινής που θα της επιβληθεί. Οι παραπονούμενοι της υπόθεσης έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά λόγω της δόλιας συμπεριφοράς των κατηγορούμενων 1 και
- Δεν παραγνωρίζω τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορούμενων και ειδικά το γεγονός ότι πρόκειται για πρόσωπα λευκού ποινικού μητρώου σε μεγάλη ηλικία και με προβλήματα υγείας που αναλύονται σε τρία πιστοποιητικά που έχουν τεθεί ενώπιων μου. Βέβαια δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία ότι ο Διευθυντής των Κεντρικών Φυλακών αδυνατεί να χειριστεί την κατάσταση της υγείας των κατηγορούμενων, όμως είναι βέβαιο ότι ο εγκλεισμός τους στις κεντρικές φυλακές δεν επιδρά θετικά στην υγεία τους. Επίσης, δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι 70 ετών και αυτός είναι ισχυρός μετριαστικός παράγοντας στην επιμέτρηση της ποινής. Στην ποινική έφεση Νίκος Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 616 το Εφετείο διαφοροποίησε ποινή φυλάκισης μεταξύ δύο δραστών και μείωσε περαιτέρω την ποινή 65χρονού λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, και την ηλικία του. Όμως επεξηγήθηκε ότι η μείωση της ποινής φυλάκσης από επτά χρόνια σε έξη χρόνια του 65χρονού δεν αποφασίσθηκε μόνο εξαιτίας της ηλικίας του αλλά σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες που είχαν σχέση με τη συμμετοχή του στη διάπραξη του αδικήματος. Είναι σαφές λοιπόν ότι η ηλικία των 70 ετών είναι υπολογίσιμος μετριαστικός παράγοντας ειδικά για άνθρωπο λευκού ποινικού μητρώο, όμως το πλαίσιο επί του οποίου θα πρέπει να επιβληθεί ποινή πρέπει να αντανακλά και τις πραγματικότητες της υπόθεσης ως αυτές προκύπτουν από τη συνολική του εγκληματική συμπεριφορά για την οποία θα πρέπει να τιμωρηθεί. Δεν είναι επιθυμητό ο κατηγορούμενος 1 να φυλακισθεί για περίοδο που δυνατόν να υπερβαίνει το προσδόκιμο της ζωής του, διότι είναι πρόθεση του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος να τιμωρηθεί και μετά να αφεθεί ελεύθερος. Όμως η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 1 δεν οφείλεται σε μία απερίσκεπτη και μεμονωμένη άδικη πράξη η οποία μπορεί να παραβλεφθεί κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής εξαιτίας των προσωπικών του συνθηκών και της ηλικίας του, αλλά οφείλεται σε συστηματική απατηλή συμπεριφορά διάρκειας ετών που έβλαψε και εξακολουθεί να βλάπτει σοβαρά άλλους ανθρώπους. Οι προσωπικές του περιστάσεις, λευκό ποινικό μητρώο και η μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στη διαπίστωση της ποινικής του ευθύνης επιδρούν καταλυτικά στη διάρκεια της ποινής αλλά όχι για την επιλογή του τύπου της ποινής που θα του επιβληθεί. Το ίδιο ισχύει για τον κατηγορούμενο
- Σήμερα είναι 57 ετών αλλά κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος ήταν 49 ετών και ήταν σε θέση ως πρόσωπο ώριμο που έχει και ο ίδιος οικογένεια να συντηρεί και να θρέψει, να εκτιμήσει τις πιθανές επιπτώσεις από τις απατηλές του πράξεις. Παρόλο τούτο προέβη επανειλημμένα σε δόλιες ενέργειες που σκοπό είχαν μεγάλο χρηματικό όφελος για τον ίδιο εις βάρος του συνεργάτη του ΜΚ2 που και εκείνος έχει οικογένεια και εξαρτιόταν από την επιτυχία της εταιρείας να ευδοκιμήσει εκείνος και η οικογένεια του. Ο κατηγορούμενος 2 αδίκησε τον συνάνθρωπο του και όχι κάποιο άγνωστο σ 'αυτόν, αλλά το συνεργάτη του που επέλεξε να εναποθέσει τη μοίρα τη δική του και της οικογένειας του στον κατηγορούμενο
- Αντιθέτως αυτός εκμεταλλεύτηκε την άγνοια του παραπονούμενου, καταχράστηκε μεγάλο ποσό χρημάτων από την εταιρεία και βοήθησε τον κατηγορούμενο 1 να αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο της εταιρείας. Ενόψει όλων των πιο πάνω, αλλά ειδικά εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης που παρατηρείται μέχρι τη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου 2, δικαιολογείται ποινή φυλάκισης πολύ χαμηλότερη της ενδεδειγμένης για απατηλή εγκληματική συμπεριφορά ως αποτέλεσμα της οποίας επωφελήθηκε τεράστιο χρηματικό ποσό. Νοείται ότι οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορούμενων 1 και 2, εάν αξιολογηθούν σε συνδυασμό με την όλη τους εγκληματική συμπεριφορά, δεν δικαιολογούν αναστολή της ποινής. Η αναστολή της ποινής φυλάκισης στην παρούσα περίπτωση θεωρώ ότι δεν εξυπηρετεί τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας, αλλά και ούτε συνάδει ως ορθή αντιμετώπιση για την εγκληματική συμπεριφορά των κατηγορούμενων και τις συνεχιζόμενες επιπτώσεις για τους άλλους, συμπεριφορά ως αυτή προκύπτει από τα σοβαρά ποινικά αδικήματα που έχουν διαπράξει. (Βλ. Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση, αρ. 221/2012, 19.12.13). Για τον κατηγορούμενο 2 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 6 μηνών στις κατηγορίες 7, 8, 51 και
- Οι ποινές να συντρέχουν και να αρχίσουν από την ημέρα κράτησης του, ήτοι 8 Ιουλίου
- Για τον κατηγορούμενο 1 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 24 μηνών στις κατηγορίες 1-9, 11-50, 54, 57, και
- Οι ποινές να συντρέχουν και να αρχίσουν από την ημέρα κράτησης του, ήτοι 8 Ιουλίου
- €400 έξοδα της κατηγορούσας αρχής να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ............... Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο