Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. CYBARCO LTD - ΚΟΚΙΑΣ ΛΤΔ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ κ.α., Υπόθεση αρ.: 15163/2012, 24/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2015:B133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 15163/2012 Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και
- CYBARCO LTD - ΚΟΚΙΑΣ ΛΤΔ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ
- CYBARCO LTD
- ΚΟΚΙΑΣ ΛΤΔ
- Α/ΦΟΙ Α & Π. ΜΟΥΖΟΥΡΗ (ΕΡΓΟΛΙΠΤΙΚΗ) ΛΤΔ Κατηγορουμένων 24 Σεπτεμβρίου,
- Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. Γ. Προδρόμου με την κα Ν. Ζυμαρά Για τους κατηγορουμένους αρ. 1 και 2, εμφανίζονται o κ. Α. Ανδρέου με τον κ. Χρ. Δημητριάδη Για τους κατηγορουμένους αρ. 3, εμφανίζεται ο κ. Α. Ανδρέου Για τους κατηγορουμένους αρ. 4, εμφανίζονται ο κ. Α. Ανδρέου με την κα Θ. Σπετσιώτη Α Π Ο Φ Α Σ Η Διπλό ατύχημα το οποίο συνέβηκε το βράδυ της 18.12.2010 επί της οδού Ποταμού στην Ξυλοφάγου της Επαρχίας Λάρνακας σε εργοτάξιο («το εργοτάξιο») για την κατασκευή του τοπικού αποχετευτικού συστήματος («το αποχετευτικό σύστημα») και συνεπεία του οποίου ετραυματίσθηκαν ο Αιγύπτιος Medhat Fayez Souliman Moubarak («o Medhat») και ο ημεδαπός νοσηλευτής Πέτρος Κάρυος («ο Κάρυος») έδωσε το έναυσμα για την καταχώριση της προκείμενης ποινικής δίωξης. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 έως και 4 («οι κατηγορούμενοι», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) διώκονται για σωρεία παραβάσεων της νομοθεσίας περί ασφάλειας και υγείας σε χώρους εργασίας. Κρίσιμοι είναι οι περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμοι (Ν.89(Ι)/1996, έως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και οι περί Ασφάλειας και Υγείας (Ελάχιστες Προδιαγραφές για Προσωρινά ή Κινητά Εργοτάξια) Κανονισμοί του 2002 (Κ.Δ.Π. 172/2012). Αδιαμφισβήτητη μαρτυρία πληροφορεί για τα εξής: Οι κατηγορούμενοι αποτελούν νομικές οντότητες νομίμως εγγεγραμμένες στη Δημοκρατία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 υπήρξαν οι εργολάβοι για την κατασκευή ολόκληρου του αποχετευτικού συστήματος, ενώ οι κατηγορούμενοι αρ. 4 υπήρξαν υπεργολάβοι για την εκτέλεση κατασκευαστικών έργων του αποχετευτικού συστήματος επί της οδού Ποταμού. Κύριος του έργου υπήρξε το κυβερνητικό Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Εκ μέρους του κυρίου του έργου εδιορίστηκε, ως επιβλέπων Μηχανικός, ο δημόσιος υπάλληλος Κυριάκος Μαραγκός. Ως συντονιστής για θέματα ασφάλειας και υγείας κατά την εκτέλεση του έργου διορίστηκε ο Ανδρέας Κοκίας. Περί τις 22:00 της 18.12.2010 και πορευόμενος πεζή προς την οικία του, διερχόμενος από το εργοτάξιο, ο Medhat έπεσε εντός εκσκαφής βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών και ετραυματίσθηκε. Κληθείς στη σκηνή για να βοηθήσει τον τραυματία Medhat, ο Κάρυος έπεσε, επίσης, σε εκσκαφή ιδίου βάθους και ετραυματίσθηκε. Επί τη βάσει των καταγεγραμμένων, στο κατηγορητήριο, η ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων προσδιορίζεται ως ακολούθως: Οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3, στις 18.12.2010 και επί της οδού Ποταμού στην Ξυλοφάγου, ενώ ήσαν εργοδότες (εργολάβοι) οι οποίοι ανέλαβαν να κατασκευάσουν το αποχετευτικό σύστημα: · παρέλειψαν να διασφαλίσουν ότι τρίτοι, μη εργοδοτούμενοι από αυτούς, αλλά δυνάμενοι να επηρεασθούν από τις δραστηριότητές τους, δεν θα εξετίθεντο σε κίνδυνο, με αποτέλεσμα ο Medhat και ο Κάρυος να πέσουν εντός εκσκαφής βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών και να τραυματισθούν (άρθρα 13
(5)και 53
(1)του Ν. 89(Ι)/1996 - 1η, 2η και 3η κατηγορία, αντιστοίχως), · παρέλειψαν να περιφράξουν καταλλήλως εκσκαφή βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών και έτσι εξέθεσαν εργοδοτουμένους τους και τρίτους στον κίνδυνο πτώσης και τραυματισμού (άρθρα 13 και 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 και Καν. 11 και παρά. 10
(1)(β) του Παραρτήματος IV, Μέρος Β, Τμήμα ΙΙ της Κ.Δ.Π. 172/2002 - 5η, 6η, και 7η κατηγορία, αντιστοίχως), · παρέλειψαν να κατασκευάσουν κατάλληλη και ικανοποιητικής αντοχής περίφραξη των χώρων όπου διεξήγοντο οι διάφορες τεχνικές εργασίες με αποτέλεσμα τρίτοι, διακινούμενοι στην περιοχή, να εκτίθενται σε κίνδυνο (άρθρα 13 και 53
(1)του Ν. 89(Ι)/2002 και Καν. 11 και παρά. 20
(1)του Παραρτήματος IV, Μέρος Α. της Κ.Δ.Π. 172/2002 - 9η, 10η και 11η κατηγορία, αντιστοίχως), · παρέλειψαν, σε όση έκταση αυτό ήταν ευλόγως εφικτό, να εγκαταστήσουν και να διατηρήσουν ευκρινή και εμφανή σήμανση με αποτέλεσμα τρίτοι να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στο εργοτάξιο και να εκτίθενται σε κίνδυνο τραυματισμού (άρθρα 13 και 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 και Καν. 11 και παρά. 20
(1)του Παραρτήματος ΙV, Μέρος Α΄της Κ.Δ.Π. 172/2012 - 13η, 14η και 15η κατηγορία, αντιστοίχως) και · παρέλειψαν, σε όση έκταση αυτό ήταν ευλόγως εφικτό, να συντονίσουν και να μεριμνήσουν για την λήψη μέτρων και την εφαρμογή των γενικών αρχών πρόληψης και του σχεδίου ασφάλειας και υγείας καθώς και για την συμμόρφωση, των ιδίων καθώς και των υπεργολάβων, με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για τα εργοτάξια και παρέλειψαν, σε όση έκταση αυτό ήταν ευλόγως εφικτό, να λάβουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να επιτρέπεται η είσοδος στο εργοτάξιο μόνον σε αδειούχους, με αποτέλεσμα να μην ελέγχονται αποτελεσματικώς οι κίνδυνοι, να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση στο χώρο του εργοταξίου και οι εργοδοτούμενοι καθώς και τρίτοι να διακινούνται στην περιοχή και να εκτίθενται σε κίνδυνο τραυματισμού (άρθρα 13 και 53
(1)και
(4)του Νόμου 89(Ι)/1996 και Καν. 2, 3, 4
(2), 9
(4)(β), 10 και 11 της Κ.Δ.Π. 172/2012 - 17η, 18 και 19η κατηγορία, αντιστοίχως). Οι κατηγορούμενοι αρ. 4, κατά τον χρόνο και στον τόπο που αναφέρονται πιο πάνω, και ενώ ήσαν εργοδότες (υπεργολάβοι) οι οποίοι, ανέλαβαν να κατασκευάσουν το αποχετευτικό σύστημα: · παρέλειψαν να διασφαλίσουν ότι τρίτοι, μη εργοδοτούμενοι από αυτούς, αλλά δυνάμενοι να επηρεασθούν από τις δραστηριότητές τους, δεν θα εξετίθεντο σε κίνδυνο, με αποτέλεσμα ο Medhat και ο Κάρυος να πέσουν εντός εκσκαφής βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών και να τραυματισθούν (άρθρα 13
(5)και 53
(1)του Ν. 89(Ι)/1996 - 4η κατηγορία), · παρέλειψαν να περιφράξουν καταλλήλως εκσκαφή βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών και έτσι εξέθεσαν εργοδοτουμένους τους και τρίτους στον κίνδυνο πτώσης και τραυματισμού (άρθρα 13 και 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 και Καν. 11 και παρά. 10
(1)(β) του Παραρτήματος IV, Μέρος Β, Τμήμα ΙΙ της Κ.Δ.Π. 172/2002 - 8η κατηγορία), · παρέλειψαν να κατασκευάσουν κατάλληλη και ικανοποιητικής αντοχής περίφραξη των χώρων όπου διεξήγοντο οι διάφορες τεχνικές εργασίες με αποτέλεσμα τρίτοι, διακινούμενοι στην περιοχή, να εκτίθενται σε κίνδυνο (άρθρα 13 και 53
(1)του Ν. 89(Ι)/2002 και Καν. 11 και παρά. 20
(1)του Παραρτήματος IV, Μέρος Α. της Κ.Δ.Π. 172/2002 - 12η κατηγορία) και, · παρέλειψαν, σε όση έκταση αυτό ήταν ευλόγως εφικτό, να εγκαταστήσουν και να διατηρήσουν ευκρινή και εμφανή σήμανση με αποτέλεσμα τρίτοι να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στο εργοτάξιο και να εκτίθενται σε κίνδυνο τραυματισμού (άρθρα 13 και 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 και Καν. 11 και παρά. 20
(1)του Παραρτήματος ΙV, Μέρος Α΄της Κ.Δ.Π. 172/2012 - 16η κατηγορία). Οι κατηγορούμενοι αρνούνται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προσεφέρθηκε εκατέρωθεν προφορική, έγγραφη και πραγματική μαρτυρία, η οποία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας και καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Η μαρτυρία αυτή εξετάσθηκε σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα και υπό το πρίσμα των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέφεραν δια των αγορεύσεών τους. Η παρουσίαση και ο σχολιασμός του ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας θα γίνει στα πλαίσια της συζήτησης η οποία ακολουθεί:
(1)Το εύρος των υποχρεώσεων των εργοδοτών τόσον έναντι των εργοδοτουμένων τους όσον και έναντι τρίτων, εν σχέσει με την υγεία και την ασφάλεια σε χώρους εργασίας, τις οποίες καθιερώνουν ο Ν.89(Ι)/1996και η Κ.Δ.Π. 172/2002 είναι μεγάλο. Επιπλέον, δυνάμει ρητής νομοθετικής διάταξης (άρθρο 13
(12)του Ν.89(Ι)/1996) οι υποχρεώσεις αυτές είναι απόλυτες, διαρκείς και ανεξάρτητες από την ευθύνη του ιδίου του εργοδοτουμένου ή του τρίτου. Παρατίθεται, για ανάλογη εφαρμογή, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Mass Pack Trading Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου
(1996)2 Α.Α.Δ. 142, 149: «Κάθε εργοδότης πρέπει να διατηρεί συνεχή έλεγχο και επιτήρηση της πιστής εφαρμογής των κανονισμών ασφαλείας. Το καθήκον συντήρησης των προστατευτικών μέτρων στις οικοδομικές εργασίες είναι απόλυτο. Η υποχρέωση για διατήρηση των μέτρων ασφαλείας και η συντήρηση τους δεν είναι μόνο απόλυτη αλλά και διαρκής (Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Λτδ ν. Επαρχιακού Λειτουργού Λεμεσού
(1989)2 Α.Α.Δ. 51, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου Και Υιού Λτδ και άλλου
(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφαλείας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών που είναι οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του εργοδοτουμένου δυνατόν να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων για την παράλειψη τους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτης απασχολείται σε δάπεδο εργασίας που διέθετε μέσα προστασίας». Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Λατομεία Φαρμακά Λτδ
(2004)2 Α.Α.Δ. 573, 580 διευκρινίσθηκε πώς «η ευθύνη για λήψη μέτρων συμμόρφωσης με τις επιταγές ενός Νόμου ο οποίος ρυθμίζει θέματα ασφάλειας στους τόπους εργασίας βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες». Ο τραυματισμός εργοδοτουμένου ή τρίτου δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο κανενός των επίδικων αδικημάτων. Ο όρος «εργοδότης» είναι ευρύς και περιλαμβάνει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο συνδέεται με υποστατικό, επιχείρηση και/ή εγκατάσταση. Ο όρος «εργοδότης» περιλαμβάνει και πρόσωπο το οποίο δεν έχει εργοδοτουμένους, όμως, διεξάγει οικονομική δραστηριότητα ή διευθύνει την επιχείρησή του με σκοπό κερδοσκοπικό ή μη (άρθρο 2 του Ν.89(Ι)/96). Οι καθιερώσεις, δια του άρθρου 13 του Ν.89(Ι)/1996 και του Καν. 11 της Κ.Δ.Π. 172/2002, γενικές υποχρεώσεις των εργοδοτών δεσμεύουν, επίσης, τον εργολάβο και τον υπεργολάβο εκάστου συγκεκριμένου έργου, οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι (Καν. 11
(3)(γ) της Κ.Δ.Π. 172/2002). Ειδικότερα, και όσον αφορά στα εργοτάξια, η παρά. 20
(1)του Παραρτήματος ΙV, Μέρος Α της Κ.Δ.Π. 172/2002 επιβάλλει τα εξής: «.... Ο περιβάλλων χώρος και η περίμετρος του εργοταξίου πρέπει να έχουν ευκρινή και εμφανή σήμανση και περίφραξη, ώστε να είναι ευκρινώς ορατή και αναγνωρίσιμη». Επίσης, η παρά. 10
(1)(β) του Παραρτήματος IV, Μέρος Β της Κ.Δ.Π. 172/2002 επιβάλλει τα εξής: «... Στις εκσκαφές, τα φρεάτια, τις υπόγειες εργασίες ή τις σήραγγες πρέπει να λαμβάνονται οι απαραίτητες προφυλάξεις ...., (β) για την πρόληψη των κινδύνων από την πτώση προσώπων, εξοπλισμού ή αντικειμένων καθώς και εισροής ύδατος». Περαιτέρω, σε εργοτάξιο όπου προγραμματίζονται να εκτελεσθούν εργασίες από περισσότερους του ενός εργολάβου ή υπεργολάβου ορίζονται, για τα θέματα ασφάλειας και υγείας κατά την εκτέλεση του έργου, ένας ή περισσότεροι συντονιστές (Καν. 4
(2)της Κ.Δ.Π. 172/2002). Ο συντονιστής, μεταξύ άλλων, συντονίζει την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων μεριμνώντας ώστε οι εργολάβοι και οι υπεργολάβοι να τηρούν τα προβλεπόμενα από τον Καν. 11 της Κ.Δ.Π. 172/2002 καθώς και το σχετικό σχέδιο ασφάλειας και υγείας (Καν. 9
(4)(β) της Κ.Δ.Π. 172/2002). Ο δυνάμει του Καν. 4
(2)της Κ.Δ.Π. 172/2002 διορισμός συντονιστή δεν απαλλάσσει τον εργολάβο από τις ευθύνες του στον τομέα ασφάλειας και υγείας στους χώρους εργασίας και ούτε επηρεάζει την αρχή της ευθύνης εργοδότη ως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 13 του Ν.89(Ι)/1996 (Καν. 10 της Κ.Δ.Π. 172/2002). Τα αδικήματα που καθιερώνονται δια της νομοθεσίας περί ασφάλειας και υγείας στους χώρους εργασίας είναι αδικήματα αυστηρής ευθύνης. Από το λεκτικό των σχετικών νομοθετικών διατάξεων προκύπτει πώς τα αδικήματα συντελούνται με την εκδήλωση της αξιόποινης συμπεριφοράς χωρίς να απαιτείται η συνδρομή της ένοχης διάθεσης (mens rea) του αδικοπραγούντος. Επιπλέον, ο διακηρυγμένος αντικειμενικός σκοπός του Ν. 89(Ι)/1996, ο οποίος συνίσταται στην εφαρμογή μέτρων για την προαγωγή της ασφάλειας και υγείας των προσώπων στην εργασία καθώς και άλλων προσώπων που μπορεί να επηρεασθούν από τις δραστηριότητες στην εργασία [άρθρο 2Α
(1)του Ν.89(Ι)/1996], αναδεικνύει το ρυθμιστικό χαρακτήρα τόσον των προνοιών του ιδίου του νόμου όσον και των προνοιών της Κ.Δ.Π. 172/2002, οι οποίες εξεδόθηκαν δυνάμει αυτού (άρθρο 38 του Ν.89(Ι)/1996). Τα κρίσιμα νομοθετήματα αφορούν στην ασφάλεια, την υγεία και την ευημερία των εργαζομένων στους χώρους εργασίας τους καθώς και τρίτων, δυναμένων να επηρεασθούν από τις δραστηριότητες σε τέτοιους χώρους. Άρα, αυτά αφορούν σε έναν τομέα μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος για τον οποίον το κράτος επιδεικνύει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Συνάγεται, έτσι, η πρόθεση του νομοθέτη να δημιουργήσει αδικήματα απόλυτης ευθύνης ώστε να επικρατήσουν οι σχετικές ρυθμίσεις (Halsbury's Laws of England, fourth edition, reissue, vol. 11
(1)παρα. 18, Sea Island and Tours Ltd v. Κ.Ο.Τ.
(1995)2 Α.Α.Δ. 196 και Smedleys Ltd v. Breed
(1974)2 All ER 21). Την επιθυμία του νομοθέτη να καθιερώσει ένα αυστηρό σύστημα για την προαγωγή της ασφάλειας και της υγείας τόσον των εργαζομένων στους χώρους εργασίας τους όσον και τρίτων, δυναμένων να επηρεασθούν από τις δραστηριότητες εργοδοτών, εργολάβων ή υπεργολάβων, αντανακλούν και οι προβλεπόμενες ποινές. Τα επίδικα αδικήματα τιμωρούνται με πρόστιμο έως και €80.000 και/ή με ποινή φυλάκισης έως και 4 έτη (άρθρο 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996). Τέλος, τα προβλεπόμενα στην επιφύλαξη του άρθρου 13
(1)καθώς και στο άρθρο 54 του Ν.89(Ι)/1996 δεν αντιστρέφουν το βάρος απόδειξης. Αυτό ακολουθεί το γενικό κανόνα που ισχύει στις ποινικές υποθέσεις. Το βάρος απόδειξης των γεγονότων που θεμελιώνουν τα συστατικά στοιχεία των επίδικων αδικημάτων παραμένει στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Τα όσα η επιφύλαξη του άρθρου 13
(1)καθώς και το άρθρο 54 του Ν.89(Ι)/1996 προβλέπουν συνιστούν υπερασπίσεις. Εάν αποδειχθεί η διάπραξη των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος δύναται να ισχυρισθεί, αναλόγως, ότι υπήρξαν ανώμαλες και απρόβλεπτες συνθήκες ή έκτακτα περιστατικά τα οποία τον εμπόδισαν να συμμορφωθεί με τις νόμιμες υποχρεώσεις του (άρθρο 13
(1)του Ν.89(Ι)/1996) ή ότι δεν ήταν πρακτικώς ή ευλόγως εφικτό να πράξει περισσότερα από όσα έπραξε για να εκπληρώσει τις νόμιμες υποχρεώσεις του (άρθρο 54 του Ν.89(Ι)/1996). Εφ΄ όσον ο κατηγορούμενος αποδείξει, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, την συνδρομή των σχετικών γεγονότων, τότε αίρεται ο κατ΄ αρχήν αξιόποινος χαρακτήρας πράξεων ή παραλείψεών του.
(2)Η πορεία αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας, η μαρτυρία την οποία η πλευρά των κατηγορουμένων προσέφερε καθώς και τα επιχειρήματα τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροί τους προέβαλαν, δια της τελικής αγόρευσής τους, αναδεικνύουν τις ακόλουθες υπερασπίσεις: (α) Σαφή, ακριβή, αντικειμενική, ανεξάρτητη και αξιόπιστη μαρτυρία για τις συνθήκες οι οποίες επικρατούσαν στην σκηνή κατά τον ουσιώδη χρόνο έδωσαν μόνον οι μάρτυρες υπεράσπισης. Αντιθέτως, οι μάρτυρες κατηγορίας υπήρξαν αόριστοι, γενικόλογοι, αντιφατικοί και προκατειλημμένοι. (β) Πριν εγκαταλείψουν το εργοτάξιο οι υπεύθυνοι έλαβαν όλα τα εύλογα μέτρα ασφάλειας κατά τρόπον ώστε να προστατεύονται οι διερχόμενοι τρίτοι από τον κίνδυνο πτώσης εντός των εκσκαφών και από τον κίνδυνο τραυματισμού. (γ) Η πτώση του Medhat (Μ.Κ.3) και του Κάρυου (Μ.Κ.2) δεν οφείλονται σε παραλείψεις των κατηγορουμένων. Οφείλονται στην αμέλεια και τις αυθαίρετες επιλογές των δύο τραυματιών και ή στην αμέλεια, την ανεπάρκεια και τις αυθαίρετες ενέργειες των αστυνομικών και των πυροσβεστών, οι οποίοι έφθασαν στην σκηνή μετά τον τραυματισμό του Medhat (Μ.Κ.3), και ή στην αφαίρεση των μέσων προστασίας και σήμανσης (κιγκλιδώματα, σχάρες, πινακίδες, κώνοι και φανοί) από τρίτους. (δ) Ουδεμία μαρτυρία εμπειρογνώμονος εδώθηκε όσον αφορά στα ζητήματα ασφάλειας και υγείας τα οποία εδώ ενδιαφέρουν. Δεν υπεδείχθηκαν οι κρίσιμες παραλείψεις των κατηγορουμένων και ούτε υπεδείχθηκε τι ακριβώς αυτοί όφειλαν να πράξουν. (ε) Όσα η κατηγορούσα αρχή ισχυρίζεται περί της ευθύνης των κατηγορουμένων είναι γενικά και αόριστα, στερούνται πραγματικού υποβάθρου και δεν υποστηρίζονται από «γνώστες του αντικειμένου».
(3)Ας σημειωθεί πώς οι κατηγορούμενοι δεν αμφισβητούν το γεγονός πώς η διακίνηση πεζών στο εργοτάξιο ενείχε κινδύνους: Κατ΄ αρχάς η Μαρία Κρανυδιώτου (Μ.Κ.1), Επιθεωρήτρια Εργασίας στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων δεν αντεξετάσθηκε επί της ακόλουθης δήλωσής της: «... Ο εργολάβος ολόκληρου του έργου είχε ετοιμάσει Σχέδιο Ασφάλειας και Υγείας στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν μεταξύ άλλων και η εκτίμηση κινδύνου για εκσκαφές και χωματουργικές εργασίες, για διακίνηση πεζών και οχημάτων, καθώς και για προστασία του κοινού» (δείτε στην παρά. 10 των τεκμηρίων 1 και 2). Κατά δεύτερον, δια των σχετικών εγγράφων τα οποία υπέβαλαν στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2 και 3 αναγνωρίζουν πώς, κατά την διακίνηση πεζών στο εργοτάξιο, υπάρχει μετρίου βαθμού κίνδυνος τραυματισμού τους. Καθόρισαν δε, ως σχέδιο δράσης, μεταξύ άλλων, την «Κατάλληλη σήμανση και περίφραξη εκσκαφών και ανοιγμάτων». Επίσης, δια των ιδίων εγγράφων αυτοί αναγνωρίζουν πώς η διεξαγωγή εργασιών στο εργοτάξιο ενέχει μετρίου βαθμού κινδύνους για το κοινό. Καθόρισαν δε, ως σχέδιο δράσης, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. Καλή περίφραξη εργοταξίου, 2. Προειδοποιητική σήμανση εξωτερικά του εργοταξίου. 3. Οδική σήμανση για εκτέλεση έργων .... 5. Απαγόρευση εισόδου στο εργοτάξιο σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Επίσης μετά το πέρας των εργάσιμων ωρών το εργοτάξιο να παραμένει καλά περιφραγμένο και όπου χρειάζεται φωταγώγηση, να τοποθετηθεί. 6. Αρμόδιο άτομο να επιβλέπει καθημερινώς την περίφραξη του εργοταξίου και .....» (τεκμήριο 28).
(4)Δεδομένων των εκατέρωθων θέσεων, για την απάντηση στα ερωτήματα περί της ευθύνης των κατηγορουμένων προέχει η διαπίστωση της κατάστασης η οποία επεκρατούσε στη σκηνή κατά τον ουσιώδη χρόνο όσον αφορά στη σήμανση και την περίφραξη του εργοταξίου και όσον αφορά στην κάλυψη εκσκαφών. Φωτογραφίες της σκηνής, οι οποίες ελήφθηκαν την επομένη, δηλαδή στις 19.12.2010, οι οποίες ανεγνωρίσθηκαν από όλους τους μάρτυρες ως παρουσιάζουσες τον χώρο του εργοταξίου και οι οποίες κατετέθηκαν ως τεκμήρια 3 και 4, δεν αποτελούν αδιαμφισβήτητη πραγματική μαρτυρία που ομιλεί αφ΄ εαυτής και που διαφωτίζει όσον αφορά στα συγκεκριμένα αυτά ζητήματα. Μάρτυρες κατηγορίας επέμειναν πώς, πριν από την φωτογράφησή της, η σκηνή είχε αλλοιωθεί.
(5)Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής, μαρτυρία για τα όσα επεκρατούσαν στην σκηνή κατά τον ουσιώδη χρόνο έδωσαν ο Κάρυος (Μ.Κ.2), ο Medhat (Μ.Κ.3) και ο αστυφύλακας 1293 Κλεάνθης Κουμπαρίδης (Μ.Κ.4): Ο αστυφύλακας 1293 Κλεάνθης Κουμπαρίδης (Μ.Κ.4) επεσκέφθηκε την σκηνή του διπλού ατυχήματος περί τις 22:30 της 18.12.2010 εν ώρα καθήκοντος και αφού ενημερώθηκε για την πτώση του Medhat (Μ.Κ.3) εντός εκσκαφής στο εργοτάξιο. Η μαρτυρία του, η οποία είναι ευθυγραμμισμένη με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες συνοψίζεται ως εξής (τεκμήρια 16 και 17): Η νύχτα ήταν σκοτεινή και χωρίς φεγγάρι. Καθ΄ όλο το μήκος της οδού Ποταμού δεν υπήρχαν πινακίδες, ούτε φανοί, ούτε φωσφορούχοι κώνοι προειδοποιητικοί για την ύπαρξη εργοταξίου. Μόνον στο σημείο όπου ξεκινούσε το εργοτάξιο υπήρχε μια μπλε στρογγυλή πινακίδα με τόξο για υποχρεωτική πορεία προς την οδό στα αριστερά. Πίσω από την πινακίδα αυτή υπήρχαν «τέσσερα άσπρου χρώματος προστατευτικά κυγκλιδώματα - σχάρες» τα οποία, όμως, είχαν, μεταξύ τους, κενό διαμέσου του οποίου μπορούσε να περάσει πεζός. Η είσοδος στο εργοτάξιο μπορούσε να επιτευχθεί με ευκολία και από άλλα σημεία. Στο χώρο του εργοταξίου, ένθεν και ένθεν του δρόμου, υπήρχαν όγκοι χώματος, ως παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 1, 2, 3, 6 και 7 του τεκμηρίου
- Υπήρχαν, επίσης, δύο ογκώδη μηχανήματα, ένας εκσκαφέας και ένα ερπυστριοφόρο, σταθμευμένα πάνω από την εκσκαφή ως, επίσης, παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 1, 2, 3, 6 και 7 του τεκμηρίου
- Η εκσκαφή αυτή είχε μικρό πλάτος, όμως, μεγάλο βάθος και μεγάλο μήκος, ως παρουσιάζεται στις φωτογραφίες 2 έως και 7 του τεκμηρίου
- Κανένα τμήμα της εκσκαφής ήταν καλυμμένο με ο,τιδήποτε το προστατευτικό. Η εκσκαφή ήταν εντελώς ακάλυπτη. Εκτός από τα προαναφερθέντα τέσσερα άσπρα κυγκλιδώματα δεν υπήρχε στη σκηνή οιονδήποτε άλλο κυγκλίδωμα ούτε οιαδήποτε σχάρα. Ο χώρος φωτιζόταν ελάχιστα, μόνον από λαμπτήρες οδικού φωτισμού. Η ορατότητα εμποδιζόταν και εξ αιτίας των σκιών που δημιουργούσαν τα δύο προαναφερθέντα ογκώδη μηχανήματα καθώς και οι όγκοι χώματος που ευρίσκοντο στο εργοτάξιο. Αργότερα, με την άφιξη των πυροσβεστών ο χώρος εφωτίστηκε περισσότερο από τα φανάρια που αυτοί έφεραν. Κληθείς να σχολιάσει τις φωτογραφίες του τεκμηρίου 4 ο αστυφύλακας 1293 Κλεάνθης Κουμπαρίδης (Μ.Κ.4) εδήλωσε, κατά τρόπον σαφή, άμεσο και σταθερό πώς αυτές παρουσιάζουν μεν τον χώρο του εργοταξίου αλλά αλλοιωμένο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, όταν ο ίδιος έφθασε στη σκηνή λίγο μετά την πτώση του Medhat (Μ.Κ.3) εντός της εκσκαφής: (α) δεν υπήρχαν οι πινακίδες, τα πορτοκαλί κυγκλιδώματα και οι κώνοι που παρουσιάζονται στην φωτογραφία αρ. 1 του τεκμηρίου 4, να σηματοδοτούν την έναρξη του εργοταξίου, να δεικνύουν εκτροπή της πορείας και να αποτελούν εμπόδιο για την είσοδο στο εργοτάξιο και (β) δεν υπήρχαν οι πορτοκαλί σχάρες που παρουσιάζονται στις φωτογραφίες αρ. 2, 5, 6 και 7 του τεκμηρίου 4 να σκεπάζουν την εκσκαφή κατά μήκος και ούτε υπήρχαν τόσα πολλά πορτοκαλί κυγκλιδώματα όσα παρουσιάζονται στις ίδιες φωτογραφίες, απέναντι από την είσοδο παρακείμενης κατοικίας. Κατά την αντεξέτασή του ο αστυφύλακας 1293 Κλεάνθης Κουμπαρίδης (Μ.Κ.4) επέμεινε στις ως άνω θέσεις του. Απέρριψε δε υποβολές σύμφωνα με τις οποίες οι πινακίδες και οι κώνοι σήμανσης καθώς και οι προστατευτικές σχάρες, οι οποίες παρουσιάζονται σε φωτογραφίες του τεκμηρίου 4, υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ερωτηθείς κατά πόσον είναι πιθανόν και λογικό αυτές οι πινακίδες, οι κώνοι και οι προστατευτικές σχάρες να μετεκινήθηκαν από όσους προσήλθαν στην σκηνή πριν από τον ίδιο, προς το σκοπό διευκόλυνσης της εισόδου τους στο εργοτάξιο, ο μάρτυς απήντησε αρνητικά, αποκλείοντας τέτοιο ενδεχόμενο. Υπέδειξε πώς εάν, πράγματι, κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρχαν τέτοιες πινακίδες, κώνοι και προστατευτικές σχάρες τα οποία μετεκινήθηκαν, αυτά θα έπρεπε, ακολούθως, να ήσαν συγκεντρωμένα στο πλάι. Όμως, τέτοια αντικείμενα δεν υπήρχαν στο χώρο του εργοταξίου όταν ο ίδιος έφθασε στην σκηνή. Προβλήματα μετάφρασης δεν επέτρεψαν στον Medhat (Μ.Κ.3) να δώσει μια πλήρη μαρτυρία όσον αφορά στις συνθήκες του τραυματισμού του. Όμως, ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Medhat (Μ.Κ.3), με αμεσότητα και σταθερότητα, εδήλωσε πώς όταν εισήλθε στο εργοτάξιο αυτό δεν ήταν περιφραγμένο, ως οι φωτογραφίες 1 και 2 του τεκμηρίου 3 και η φωτογραφία 1 του τεκμηρίου 4 παρουσιάζουν. Εδήλωσε, επίσης, πώς η εκσκαφή εντός της οποίας έπεσε δεν ήταν καλυμμένη με τα προστατευτικά κυκλιδώματα ως η φωτογραφία 6 του τεκμηρίου 3 και οι φωτογραφίες 2, 5 έως και 7 του τεκμηρίου 4 παρουσιάζουν. Τέλος, ο Medhat (Μ.Κ.3), απαντώντας σε σχετική ερώτηση, γνήσια ενοχλημένος, ανέφερε πώς δεν είναι τρελός να μετακινήσει προστατευτικά κυγκλιδώματα για να πέσει εντός της εκσκαφής και να τραυματισθεί. Ο Κάρυος (Μ.Κ.2), ο οποίος εκλήθηκε, εκ καθήκοντος, στη σκηνή για να βοηθήσει τον τραυματία Medhat (Μ.Κ.3) και ο οποίος έφθασε στη σκηνή μετά από τον αστυφύλακα 1293 Κλεάνθη Κουμπαρίδη (Μ.Κ.4), επεβεβαίωσε την περιγραφή του τελευταίου. Επανέλαβε πώς οι πινακίδες, οι κώνοι και οι προστατευτικές σχάρες που παρουσιάζονται σε φωτογραφίες των τεκμηρίων 3 και 4 δεν υπήρχαν στο εργοτάξιο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Εδήλωσε, επίσης, με αμεσότητα και σταθερότητα, πώς η εκσκαφή εντός της οποίας έπεσε δεν ήταν καλυμμένη με προστατευτικά κυγκλιδώματα. Παρακολούθηση του Κάρυου (Μ.Κ.2), του Medhat (Μ.Κ.3) και του αστυφύλακα 1293 Κλεάνθη Κουμπαρίδη (Μ.Κ.4) στο εδώλιο του μάρτυρος και εξέταση των όσων αυτοί εδήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί στην εκτίμηση πώς πρόκειται για τρεις αξιόπιστους μάρτυρες. Και οι τρεις απευθύνθηκαν στο Δικαστήριο με λόγο ευθυγραμμισμένο, μετριοπαθή, άμεσο και σταθερό, παρά την έντονη, σε κάποιες περιπτώσεις, αντεξέταση στην οποία υπεβλήθηκαν. Επιπλέον, ο αστυφύλακας 1293 Κλεάνθης Κουμπαρίδης (Μ.Κ.4), του οποίου ο λόγος υπήρξε ιδιαιτέρως κατατοπιστικός, έπεισε για το γεγονός πώς μετέφερε, ενώπιον του Δικαστηρίου, τα γεγονότα ως πράγματι συνέβησαν και έπεισε για τα χαρακτηριστικά του ως αστυνομικός που ασκεί με επάρκεια και αντικειμενικότητα τα καθήκοντά του. Ας σημειωθεί πώς η αξιοπιστία του Κάρυου (Μ.Κ.2) δεν πλήττεται από το γεγονός πώς αυτός, εν αντιθέσει με άλλους μάρτυρες κατηγορίας, εδήλωσε πώς τα δύο ογκώδη μηχανήματα δεν ήσαν ακριβώς στη θέση που παρουσιάζονταν σε φωτογραφίες του τεκμηρίου
- Πρόκειται για επουσιώδη απόκλιση (Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Mohamed v. Δημοκρατία
(2010)2 Α.Α.Δ. 266).
(6)Η αξιοπιστία της μαρτυρίας του Κάρυου (Μ.Κ.2), του Medhat (Μ.Κ.3) και του αστυφύλακα 1293 Κλεάνθη Κουμπαρίδη (Μ.Κ.4) δεν επλήγηκε από την μαρτυρία του Κυριάκου Μαραγκού (Μ.Υ.1), του Παναγιώτη Βουρβουλάκη (Μ.Υ.2), του Γιαννάκη Ζαχαρίου (Μ.Υ.3) και του Λουκά Σκουρή (Μ.Υ.4). Και οι τέσσερεις επέμειναν πώς, στην προκείμενη περίπτωση είχαν ληφθεί όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα ασφαλείας και πώς κατά τον χρόνο πτώσης του Medhat (Μ.Κ.3) εντός της εκσκαφής βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών η κατάσταση στο εργοτάξιο ήταν αυτή που παρουσιάζεται στις φωτογραφίες του τεκμηρίου 4. Όμως, και οι τέσσερεις μάρτυρες κατηγορίας είναι μάρτυρες οι οποίοι έχουν συμφέρον να παρουσιασθεί το εργοτάξιο ως ασφαλές κατά τον ουσιώδη χρόνο: Ο Κυριάκος Μαραγκός (Μ.Υ.1) υπήρξε ο Μηχανικός τον οποίον ο κύριος του έργου, δηλ. το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων (τεκμήρια 19 και 27), εδιόρισε ως επιβλέποντα (τεκμήρια 1 και 2). Ο Παναγιώτης Βαρβουλάκης (Μ.Υ.2) προσοντούχος Πολιτικός Μηχανικός (Μ.Υ.2) ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, και εξακολουθεί να είναι υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 4, και υπεύθυνος, μεταξύ άλλων, και για τα έργα στο αποχετευτικό σύστημα (τεκμήριο 23). Οι Γιαννάκης Ζαχαρία (Μ.Υ.3) και Λούκας Σκουρής (Μ.Υ.4) ήσαν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπάλληλοι του δημοσίου οι οποίοι υπηρετούσαν στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων με αντίστοιχα καθήκοντα «την επίβλεψη γενικά του αποχετευτικού (συστήματος)» και την «επίβλεψη και εποπτεία των μέτρων προστασίας κατά την διάρκεια και μετά το πέρας των εργασιών για το αποχετευτικό (σύστημα)» (τεκμήρια 22 και 21, αντιστοίχως). Τα όσα κατέθεσαν και οι τέσσερεις μάρτυρες κατηγορίας εστόχευαν στην εξυπηρέτηση ιδίου σκοπού εφ΄ όσον η αποδοχή της θέσης τους πώς στο εργοτάξιο εφαρμόσθηκαν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας θα επαρουσίαζε και τους ιδίους να έχουν εκτελέσει τα νόμιμα καθήκοντα τους στο ακέραιο. Αντιθέτως, αποδοχή της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής αποκαλύπτει πώς οι τέσσερεις μάρτυρες κατηγορίας απέτυχαν και/ή παρέλειψαν να ανταποκριθούν πλήρως στα νόμιμα καθήκοντά τους (Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας (Αρ. 1)
(1999)1 Α.Α.Δ. 24, 34, Papachrysostomou v. The Police
(1988)2 C.L.R. 55, Mousoulides v. The Republic
(1983)2 C.L.R. 336). Εν πάση περιπτώσει, αποδοχή της κοινής θέσης των μαρτύρων κατηγορίας πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η εκσκαφή εντός της οποίας έπεσε ο Medhat (Μ.Κ.3) ήταν καλυμμένη με προστατευτικό κυγκλίδωμα είναι αντίθετη με την ανθρώπινη εμπειρία και την κοινή λογική εφ΄ όσον θα οδηγούσε και στην αποδοχή της θέσης πώς ο Medhat (Μ.Κ.3) προέβηκε στην παράλογη ενέργεια να μετακινήσει ο ίδιος το προστατευτικό κυγκλίδωμα. Ας σημειωθεί πώς, κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας μαρτύρων, «Η ανθρώπινη εμπειρία εν πολλοίς είναι οδηγός ως προς την λογική των πραγμάτων (δέστε Baloise Insurance Co Ltd v. Κατωονιάτη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)» (Tekinder Pal v. Δημοκρατία
(2010)2 Α.Α.Δ. 551).
(7)Η αξιόπιστη μαρτυρία του Κάρου (Μ.Κ.2), του Medhat (Μ.Κ.3) και του αστυφύλακα 1293 Κλεάνθη Κουμπαρίδη (Μ.Κ.4) η οποία συνοψίζεται πιο πάνω υπό
(5)αποτελεί και τα ευρήματα του Δικαστηρίου όσον αφορά στην κατάσταση η οποία επεκρατούσε στη σκηνή κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η μαρτυρία αυτή, η οποία καταδεικνύει πώς κατά τον ουσιώδη χρόνο το μεν εργοτάξιο δεν διέθετε ευκρινή και εμφανή σήμανση και σταθερή και ικανοποιητική περίφραξη, η δε εκσκαφή βάθους 6 μέτρων και 20 εκατοστών δεν ήταν καλυμμένη με προστατευτικά κυγκλιδώματα / σχάρες, σε συνδιασμό με την αδιαμφισβήτητη ιδιότητα των κατηγορουμένων αρ. 1, 2 και 3 ως εργολάβων και των κατηγορουμένων αρ. 4 ως υπεργολάβων επαρκεί για να αποδείξει την πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ευθύνη των κατηγορουμένων αρ. 1, 2, 3 και 4 όσον αφορά σε όλες τις κατηγορίες τις οποίες αυτοί αντιμετωπίζουν. Η διαπίστωση περί της ευθύνης των κατηγορουμένων αρ. 1, 2, 3 και 4 ευρίσκει έρεισμα και στα όσα οι ίδιοι, σε ανύποπτο χρόνο, ανεγνώρισαν ως κινδύνους τους οποίους ενείχε το εργοτάξιο και στα όσα οι ίδιοι, σε ανύποπτο χρόνο, εσχεδίασαν, ως μέτρα προστασίας. Αυτά αποτυπώνονται στο τεκμήριο 28 και σε αυτά γίνεται αναφορά ανωτέρω υπό
(3).
(8)Η διαπιστωθείσα ευθύνη των κατηγορουμένων αρ. 1, 2, 3 και 4 δεν εκλείπει εξ αιτίας ενδεχόμενης ευθύνης των τραυματιών ή άλλων οι οποίοι ευρίσκοντο στην σκηνή. Και ούτε εκλείπει επί τη βάσει υποθέσεων πώς τρίτοι αφαίρεσαν τα μέσα προστασίας και σήμανσης του εργοταξίου. Ας σημειωθεί πώς οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης πώς κατά καιρούς παιδιά και διερχόμενοι αφαιρούσαν τα κυγκλιδώματα, τις σχάρες, τις πινακίδες, τους κώνους και τους φανούς παρέμειναν μετέωροι. Οι ισχυρισμοί αυτοί παραμένουν απλές πιθανότητες και θεωρίες οι οποίες δεν ευρίσκουν έρεισμα σε μαρτυρία. Ως εκ τούτου η θέση αυτή απορρίπτεται. Παρατίθεται σχετικώς το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Σταυρινού ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 706, 720: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά που ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μία ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υποβάθρου, πάνω στο οποίο κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 104)». Παρατίθεται, επίσης, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 296, 306: «Όπως υποδείχθηκε στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 41, οι διαζευτικές πιθανότητες πρέπει να είναι τέτοιες που να εξάγονται από την ολότητα της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι πιθανότητες και θεωρίες άσχετες με το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου». Τέλος, τα όσα οι φωτογραφίες 1, 2, 5, 6 και 7 του τεκμηρίου 4 παρουσιάζουν ως προστατευτικά μέτρα στο εργοτάξιο, τα οποία σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του Κάρυου (Μ.Κ.2), του Medhat (Μ.Κ.3) και του αστυφύλακα 1293 Κλεάνθη Κουμπαρίδη (Μ.Κ.4) τοποθετήθηκαν εκ των υστέρων, μαρτυρούν αφ΄ ενός πώς οι κατηγορούμενοι αρ. 1, 2, 3 και 4 εγνώριζαν ποια προστατευτικά μέτρα όφειλαν να λάβουν προς το σκοπό συμμόρφωσης με τις επίδικες υποχρεώσεις τους και αφ΄ ετέρου πώς αυτοί εδύναντο, υπό τις περιστάσεις, να τα λάβουν. Επί τη βάσει όλων των ανωτέρω, κρίνεται πώς η κατηγορούσα αρχή απέδειξε το κατηγορητήριο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 κρίνονται ένοχοι στην 1η, την 5η, την 9η, την 13η και την 17η κατηγορία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 2 κρίνονται ένοχοι στην 2η, την 6η, την 10η, την 14η και την 18η κατηγορία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 3 κρίνονται ένοχοι στην 3η, την 7η, την 11η, την 15η και την 19η κατηγορία. Οι κατηγορούμενοι αρ. 4 κρίνονται ένοχοι στην 4η, την 8η, την 12η και την 16η κατηγορία. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο